หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 7 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,992 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

"มากไปงานง่ายๆเพียงเท่านี้ข้าให้ได้แค่หนึ่งหมื่นตำลึงทองเท่านั้น ว่าอย่างไรจะรับหรือไม่?"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวน้ำเสียงเด็ดขาด

 

"ก็ได้ ให้ลงมือเมื่อใด?"เหวินไถรีบเอ่ยตกลงเกรงว่าจะพลาดเงินก้อนโต

 

"มะรืนนี้เจ้าเตรียมคนให้พร้อมอย่าได้ลงมือระหว่างทาง ให้นางไปถึงที่นั่นก่อน เจ้าพาคนซุ่มดูติดตามเมื่อนางเข้านอนที่เรือนพักแล้ว รอเวลาไร้ผู้คนเหลือเพียงบ่าวรับใช้สองสามนาง เจ้าก็จงรีบลงมือจะให้ดีเป็นปลายยามโฉ่ว[5]คนจะหลับลึกยามนั้นที่สำคัญเจ้าต้องลงมือทันทีในคืนแรกที่นางเข้าพัก ส่วนจะลงมือเช่นใดนั้นเจ้าถนัดกว่าข้าผู้นี้นักตัดสินใจเอาเอง หวังว่าเสือป่าเช่นเจ้าจะไม่พลาด"กล่าวจบโอวหยางฮวนเล่อก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อภพก่อน เพื่อมิให้ผู้ใดครหาหญิงที่ตนรักได้ องค์ชายเจ็ดจึงตามโอวหยางม่านอิงไปวัดไท่ซานภายหลังไปอีกสองวัน

 

"ช้าก่อน แล้วข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเจ้าจะไม่หักหลังหลอกข้าไปติดกับหรือซ้อนแผนทำร้ายข้าเล่า"เขายังไม่วางใจสตรีสองนางนี้เท่าใดนักแน่นอนว่าไม่มีสัจจะในหมู่โจรเป็นคำที่เขายึดถือ

 

"หึ พลทหารเฝ้าประตูเมืองนามเหวินไถกลางวันเร้นกายเป็นทหารรักษาบ้านเมือง กลางคืนเป็นหัวหน้ากลุ่มโจรเสือดำ มีภรรยาหนึ่งคน บุตรสาวอีกสอง อยู่เมืองเฉิงตูห่างจากที่นี่ไปเพียงร้อยลี้"โอวหยางฮวนเล่อเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง

 

"นี่เจ้าข่มขู่ข้าหรือ!"เหวินไถตวาดลั่นอย่างโกรธจัด

 

"ทำไม!จะฆ่าข้าหรือ เจ้าอย่าโง่ไปหน่อยเลยข้ามาถึงนี่ได้ ทั้งรู้ตัวตนของเจ้าดีเช่นนี้หากจะกำจัดเจ้า ข้าทำไปนานแล้วหรือเจ้าจะแลกชีวิตข้ากับลูกเมียเจ้าที่เฉิงตูดีเล่า เหวินไถเจ้ามิใช่คนเขลานี่ ข้าผู้นี้มีเงินหมื่นตำลึงทองมาจ้างเจ้าได้คิดว่าเป็นคนธรรมดาเช่นเจ้าหรือไร?เจ้าเพียงทำงานแลกเงินจำเป็นต้องรู้ตัวตนข้าด้วยหรือ เลือกเอาทำงานให้ข้างานเดียวรับเงินหมื่นตำลึงทองทำให้เมียเจ้าและลูกสบายไปได้ทั้งชาติ หรือจะทนทำงานปล้นจี้หลายร้อยครั้งหลบๆซ่อนๆไปทั้งชีวิตไม่รู้จะถูกจับเมื่อไรทั้งยังไม่มีโอกาสจะเห็นหน้าลูกเมียจะเอาเช่นใดเลือกมาได้เลย"โอวหยางฮวนเล่อเริ่มโน้มน้าว

 

"ได้ ข้าจะทำงานให้เจ้าเมื่อจบงานแล้วนับว่าข้ากับเจ้าไม่รู้เห็นอันใดทั้งนั้น แต่หากข้าไม่ได้เงินล่ะก็"เหวินไถเอ่ยขู่แต่ก็ถูกโอวหยางฮวนเล่อตัดบท

 

"ข้าพูดคำไหนคำนั้นตรงไปตรงมาเจ้าอย่าได้ผิดคำทำงานของเจ้าให้ดีเป็นพอ หลังเสร็จงานเจ้าต้องรีบออกจากเมืองนี้ไปบ้านเจ้าที่เฉิงตูทันทีข้าจะให้คนถือเงินไปรอเจ้าที่นั่นนางจะพักอยู่โรงเตี๊ยมฉวี๋อยู่สองคืนเพื่อรอเจ้ามารับเงิน เจ้าไปถึงแล้วถามหาแม่นางจูทันที หากเจ้าไม่ไปตามนั้นถือว่าเจ้าไม่อยากได้เงิน คนของข้าจะไม่อยู่รอเจ้าอีก นางจะกลับมาที่นี่ทันทีตกลงหรือไม่"เหวินไถมองหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆตกลงตามนั้น

เมื่อเหวินไถยอมรับงานโอวหยางฮวนเล่อจึงกล่าวต่อ

"คุณหนูใหญ่ถูกหยามเกียรติถึงเพียงนี้สกุลโอวหยางไล่ล่าไม่หยุดแน่ เจ้าเตรียมแพะอ้วนสักตัวรับสารภาพไว้หน่อยก็ดี เจ้าจะได้ใช้เงินอยู่กับลูกเมียอย่างเป็นสุขเอาเป็นอาฟู่แล้วกันเขาไร้บิดามารดาขาดญาติมิตรทั้งทำเลวเป็นนิสัย นางโลมที่นี่ก็ล้วนถูกอาฟู่ผู้นี้รังแกบ่อยครั้งจนอยากให้เขาตายอยู่แล้วนี่"โอวหยางฮวนเล่อเอ่ยแนะไม่ลืมโจทก์เก่าชาติที่แล้ว

นางที่เรือนกายบอบช้ำถูกขายทอดจากหอนางโลมชั้นสูงมายังที่นี่รับแขกชั้นต่ำมากหน้าทุกวัน ทั้งยังต้องถูกอาฟู่แมงดาเฒ่าที่ชอบมาไถเงินทั้งยังมาหลับนอนกับนางโดยไม่จ่ายเงินสักอีแปะเดียว ที่สำคัญอาฟู่เป็นพวกจิตวิปริตชอบความรุนแรงนางแค้นจนอยากจะฆ่าเขาให้ตายคามือเสียด้วยซ้ำ

"อาฟู่หรือ นับว่าเจ้าเลือกได้ไม่เลวนะ"เหวินไถแสยะยิ้ม อาฟู่นั้นเป็นคนที่ทำงานให้เขาพลาดบ่อยที่สุด ทั้งยังชอบเอาเปรียบเหล่านางโลมในหอนี้นับว่าเลวจนเขาเองยังไม่ค่อยอยากจะใช้งานบ่อยนัก งานเดียวแลกกับหมื่นตำลึงทองนับว่าคุ้มค่าแบ่งค่าเหนื่อยกับลูกน้องแล้วยังเหลือใช้ได้สบายทั้งยังถีบอาฟู่เข้าคุกได้กำจัดคนที่เขาชังไปพร้อมๆกันนับว่าไม่เลว

 

โอวหยางฮวนเล่อเมื่อข้อตกลงเรียบร้อยแล้วก็เดินกลับก่อนจะแสร้งสะดุดล้มจนซู่ซู่เอ่ยตะโกนอย่างตกใจ

"คุณหนูรองเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะเจ็บตรงไหนหรือไม่ ตายจริง!ถ้าฮูหยินรองรู้เข้าบ่าวถูกตำหนิแน่เลยเจ้าค่ะ"ซู่ซู่แสร้งตกใจรีบประคองนายสาวโอวหยางฮวนเล่อชำเหลืองมองเหวินไถที่กำลังจะกลับเข้าไปนอนแต่หยุดชะงักฝีก้าว'หึ ซู่ซู่ของนางฉลาดเหนือใครแสร้งเรียกนางได้ถูกจังหวะนัก ประโยคเดียวเปลี่ยนความคิดของเหวินไถได้เลย'

 

'คุณหนูรอง สาวใช้ของนางเรียกคุณหนูรองยามแรกเขาก็สงสัยอยู่แล้วเพราะคนที่รู้ความเคลื่อนไหวคุณหนูสกุลโอวหยางได้ก็คงต้องอยู่จวนเดียวกัน ถึงว่าสิหญิงนางนี้จึงรู้ดีนักว่าคุณหนูใหญ่สกุลโอวหยางจะออกไปวัดเมื่อใด คุณหนูรองงั้นรึ หึ ที่แท้พี่น้องสกุลโอวหยางวางแผนฆ่ากันเองสกุลนี้ช่างน่าชังนัก คุณหนูสามลือว่าถูกวางยายามนี้ยังไม่ได้สติ คุณหนูรองวางแผนทำร้ายคุณหนูใหญ่ บ้าไปแล้วจริงๆ'

เหวินไถแสร้งไม่สนใจก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอนไปยามนี้เขารู้แล้วว่าหากแผนการลุล่วงแล้วเขาไม่ได้เงินต้องไปตามจากใคร

 

ซู่ซู่ติดตามนายสาวจนมาถึงจวนสกุลหานก่อนสองนายบ่าวจะรีบเข้าประตูท้ายจวนจากนั้นก็ตรงไปยังเรือนพัก เมื่อช่วยนายสาวผลัดเปลี่ยนผ้าเข้านอนเสร็จซู่ซู่ก็ยกฟูกมาปูพื้นนอนข้างเตียงสูงของนายสาว

 

"ซู่ซู่"โอวหยางฮวนเล่อเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว

 

"เจ้าคะคุณหนู"สาวใช้คนสนิทผุดลุกนั่งมองสบตานายสาวอย่างสับสน

 

เพียงเห็นแววตาสับสนของซู่ซู่นางก็ทราบได้ทันทีว่าสาวใช้ของนางนั้นกำลังสงสัยและมึนงงกับการกระทำของนางอย่างมากนางจึงเอ่ย"หลายคืนก่อนที่ข้าฝันร้ายนั่นหาใช่ฝัน แต่เป็นสิ่งที่ข้าเห็นข้ารู้เหตุการณ์ในภายภาคหน้า สิ่งที่ข้าทำทุกอย่างก็เพื่อปกป้องพวกเรา เจ้าหวาดกลัวข้าแล้วหรือไม่?"โอวหยางฮวนเล่อเอ่ยพลางสบตาสาวใช้นิ่ง

 

"บ่าวไม่เคยหวาดกลัวสิ่งที่คุณหนูทำเลยเจ้าค่ะ เมื่อก่อนคุณหนูเชื่อฟังฮูหยินใหญ่จนมิรู้ถูกผิดยามนั้นบ่าวกลัวมากกว่ายามนี้เสียอีกเจ้าค่ะ ฉะนั้นคุณหนูจะทำสิ่งใดต่อจากนี้บ่าวก็จะไม่ไปไหนจะอยู่ตรงนี้กับคุณหนูเจ้าค่ะ"ซู่ซู่ว่าพลางดึงมือนายสาวมากุมไว้แน่นสบตาจ้องอย่างไม่หลบเลี่ยงเช่นกัน

 

"ขอบใจที่เข้าใจข้านะ"ชาติที่แล้วก็เป็นซู่ซู่ที่ต่อสู้ปัดป้องมิให้ชายแก่มาลวนลามนางจนตัวตายแต่นางไม่มีแม้แต่เงินสักอีแปะจะฝังร่างสาวใช้คนเดียวของนางเสียด้วยซ้ำ แต่คราวนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปโอวหยางฮวนเล่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อภพที่แล้วก่อนจะนึกได้ว่านางมีสหายสนิทสามนางในหอนางโลมยามนี้พวกนางทุกคนต่างก็ยังไม่ถูกขายจึงรีบเอ่ยต่อ

 

"พรุ่งนี้เจ้าช่วยไปร้านขายหมูสกุลเป้าท้ายตลาดทีนะ เจ้าไปขอซื้อเด็กนางหนึ่งชื่อเป้ยหนิงอายุย่างเข้าสิบสี่ปีนี้ ให้นางมาคอยรับใช้เจ้าและข้า จริงสิอีกคนหนึ่งบ้านสกุลสวี่มีลูกที่เกิดจากบ่าวรับใช้ของจวนนามว่าจี้หลินปีนี้ย่างเข้าสิบห้า พร้อมน้องชายฝาแฝดของนางอีกสองคนนามจี้หยางและจี้หย่งอายุย่างสิบสามปีนี้ เจ้าไถ่ตัวพวกนางมาที แจ้งท่านน้าว่าข้าต้องการบ่าวรับใช้ที่สกุลโอวหยางเพิ่มจะให้ดีให้ถือตราหยกท่านน้าสะใภ้ไปด้วยจะได้ง่ายต่อการซื้อขาย"โอวหยางฮวนเล่อคิดอย่างกังวล นางต้องรีบไถ่ตัวสหายของนางในอดีตมาก่อนพวกนางจะถูกขายเข้าไปยังหอนางโลม ยังมีอีกผู้หนึ่งแต่นางต้องปรึกษาท่านยายด้วยนางผู้นี้จำต้องใช้เงินมากเสียหน่อย

 

"ได้เจ้าค่ะพรุ่งนี้บ่าวจะนำเงินไปไถ่ตัวพวกนางมา คุณหนูเจ้าคะเงินเก็บที่คุณหนูมียามนี้เหลือไม่ถึงสองหมื่นตำลึงทองแล้วนะเจ้าคะ"ซู่ซู่เอ่ยพลางกระชับผ้าห่มให้นายสาวพลางล้มตัวลงนอนที่ฟูกตรงพื้นเตียง นางยังคงระแหวงว่านายสาวจะคลุ้มคลั่งอีกรึไม่แต่สองคืนมานี้นายสาวก็นับว่าดีขึ้นมากไม่ลุกกลางดึกอีก

 

"อืมไว้หายดีข้าค่อยนำของที่ข้าซื้อมาเครื่องประดับทองเหล่านั้นไปแลกเป็นเงินแทน"โอวหยางฮวนเล่อตอบสาวใช้เสียงเรียบ 'พรุ่งนี้ต้องให้ท่านยายส่งคนไปต่อเติมเรือนของนางที่สกุลโอวหยางเสียหน่อยระหว่างนี้ นางจะอยู่รักษาตัวที่นี่สักสองอาทิตย์แล้วค่อยกลับไป'

 

"คุณหนูเจ้าคะ บ่าวว่าที่จวนสกุลหานนั้นมีบางอย่างเปลี่ยนไปเจ้าคะ บ่าวเองก็มิได้กลับมานานแต่หลายวันมานี้บ่าวรู้สึกว่ามันผิดแปลกไปมากเจ้าค่ะคุณหนู"ซู่ซู่ที่สงสัยอยู่หลายวันก็ตัดสินใจบอกนายสาวอย่างแผ่วเบา


"อย่างไรกัน เจ้าว่ามาเถอะ"นายสาวเอ่ยเสียงแผ่วนางเริ่มง่วงแล้ว

 

"ก็บ่าวรับใช้เก่าๆที่บ่าวรู้จักหายหน้ากันไปหมด ยามนี้เกือบครึ่งบ่าวไม่รู้จักเลยเจ้าค่ะแล้วหญิงแซ่เพ่ย ที่รับใช้ฮูหยินที่เพิ่งเข้ามาใหม่ได้ราวสองเดือนนั้น ก็วางท่าราวเสียใหญ่โตจู้จี้ไปเสียทุกอย่างนางอ้างว่าแม่นมหยีเลอะเลือน เมื่อวันก่อนเพิ่งให้แม่นมกลับไปอยู่บ้านเก่าเจ้าค่ะ หานฮูหยินเองก็เห็นด้วยเพราะแม่นมหยีแอบพานายน้อยออกไปจากจวนจนเกือบเกิดเรื่อง แต่บ่าวเพียงคิดว่าแม่นมหยีแม้ชราแต่ก็รักสกุลหานมากนะเจ้าคะนางร่ำไห้จนตัวโยนเลยเจ้าค่ะ ฮูหยินผู้เฒ่าหานเลยบอกให้มาอยู่เรือนใหญ่ของฮูหยินผู้เฒ่าแทนเจ้าค่ะ"ซู่ซู่เอ่ยพลางถอนหายใจนางไม่ชอบหญิงแซ่เพ่ยผู้นั้นเสียจริง

 

โอวหยางฮวนเล่อที่ง่วงนอนอย่างมากกลับตื่นเต็มตา หญิงแซ่เพ่ยงั้นหรือช่างคุ้นนัก'นังเพ่ยหลิน!'

 

 

[5] ยามโฉ่ว 01:00-02:59น.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.992K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,938 ความคิดเห็น

  1. #1792 praaewaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 15:11
    เล่นมันลูก
    #1,792
    0
  2. #1083 mInhara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 07:31
    ศัตรูน้องเยอะไปไหม
    #1,083
    0
  3. #587 30901 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 22:18
    ฟาดมันค่าาา
    #587
    0
  4. #578 suawadee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 14:14
    โจดเก่างั้นรึ
    #578
    0
  5. #542 miyumiyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:14
    สนุกค่ะ สงสารน้องชีวิตเก่ามาก
    #542
    0
  6. #385 PiyaaRr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 20:22
    น้องวางแผนช่วยสหายและเก็บดอกเบี้ยความแค้น สะใจจริงๆ
    #385
    0
  7. #314 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 00:30
    น้องต้องช่วยตระกูลหายนะลูก
    #314
    0
  8. #306 Fang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 16:46

    ชีวิตเก่าน้องน่าสงสารมาก

    #306
    0
  9. #101 lamer-29 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 14:54
    โจทย์เก่าน้องเยอะมาก555555
    #101
    0
  10. #19 RungarunSch (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:00

    สนุกมากค่ะไรท์ มาต่อเร็วๆนะคะ

    #19
    0
  11. #17 poo1978 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 00:58
    สนุกมากค่ะไรท์ รอเลยค่ะ ลุ้นทุกตอน❤️
    #17
    1
    • #17-1 mfang2020(จากตอนที่ 7)
      4 มิถุนายน 2563 / 12:34
      ขอบคุณมากนะคะมีกำลังใจในการเขียนมากขึ้นเยอะเลยค่ะ^_^
      #17-1
  12. #16 ismepound (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 16:23

    ไรท์วางโครงเรื่องและเขียนตัวละครออกมาได้อย่างดี อ่านแล้วสนุกมาก รอติดตามผลงานตอนต่อไปนะคะ
    #16
    1
    • #16-1 mfang2020(จากตอนที่ 7)
      1 มิถุนายน 2563 / 21:22
      ขอบคุณมากนะคะ รู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นเลยค่ะ ^_^
      #16-1
  13. #15 pong1976 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:27

    อะไรอย่าบอกนังฮูหยินจ้าวมันส่งใส่ศึกเข้ามาประชิดเมืองสกุลหานแล้วจะนำคุณชายน้อยหานออกจากจวน นางเอกต้องก้าวไว้ขึ้นแล้วจะทำลายมัน ให้แผนทุกแผนสำเร็จนะคุณหนูสามอย่าทิ้งคนดีไว้ให้มันใช้

    #15
    1
    • #15-1 mfang2020(จากตอนที่ 7)
      1 มิถุนายน 2563 / 21:23
      ต้องติดตามกันต่อไปนะคะ ^_^
      #15-1