หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 38 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,984 ครั้ง
    4 ต.ค. 63

สำนักศึกษาถังจื้อ

สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมองโอวหยางฮวนเล่อว่าจะทำได้หรือไม่ เด็กสาวไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด กลับสงบนิ่งไล่ตอบคำถามทีละข้อๆอย่างใจเย็น ท่าทีหยิบแปรงจุ่มตวัดเขียน สายตาไล่ลงอย่างพินิจชวนให้ผู้มองต่างสงสัย ท่าทางของนางนิ่งเย็นจนคล้ายว่าข้อสอบตรงนี้มิอาจทำให้นางหวั่นได้แม้แต่น้อย สายพระเนตรที่ทอดมองอยู่ไม่ไกลหรี่ลงอย่างสนพระทัยขึ้นอีกครา ราวครึ่งชั่วยามโอวหยางฮวนเล่อก็ส่งคำตอบ

กระดาษทับซ้อนกว่าสิบแผ่นถูกเพิ่มกว่าหลายแผ่นจนหนากว่าเดิม อาจารย์หนุ่มรับคำตอบจากโอวหยางฮวนเล่อ จับกระดาษพลิกดูคร่าวๆ ก่อนจะคลี่กระดาษแต่ละแผ่นดึงเอากระดาษคำตอบขึ้นกางบนแผ่นไม้ใหญ่ กระดานกว้างยามนี้มีแต่ข้อสอบคำถามและคำตอบวางเรียงราย ในขั้นหนึ่งของสตรีนั้นคืออ่านเขียนได้เป็นสำคัญ จุดชี้วัดคือการต่อบทกวีและความหนักแน่นของตัวอักษร

ทุกสายตาจับจ้องยังกระดาษคำตอบอย่างตื่นตะลึง ยามเห็นนางจับพู่กันตวัดแปรงเขียนนับว่าเป็นขวัญตานักแล้วแต่เมื่อเห็นลายมือของโอวหยางฮวนเล่อกว่าเก้าในสิบส่วนต่างหยุดหายใจไปตามๆกัน นอกจากต่อบทกวีได้แล้วลายมือช่างหนักแน่นมั่นคงดุจขุนเขานัก อาจารย์กว่าสิบสามท่านไร้ข้อโต้แย้งต่างนิ่งงันไปครู่ใหญ่หากมิเห็นกับตาตนเองแล้วคงนึกว่านางจ้างผู้อื่นทำข้อสอบ

"เชิญตรวจได้ขอรับ"อาจารย์หนุ่มผู้ดูแลสอนสั่งศิษย์ขั้นหนึ่งปล่อยลมหายใจอย่างโล่งใจพลางผายมือเชิญอาจารย์อาวุโสทำการตรวจ

"เพื่อความเป็นธรรมกระจ่างเอาล่ะอ่านคำถามและคำตอบทีละข้อเถอะ"เสียงชิวไฉดังขึ้นตรงทางเข้าลานกว้าง ก่อนร่างท้วมจะเดินเข้ามายังจุดกลาง 

"เช่นนั้นข้อนี้ผู้น้อยขอเป็นฝ่ายเริ่มก่อน"อาจารย์หนุ่มอ่านคำถามและคำตอบเสียงดังเรียกความประหลาดใจจากทุกคนที่รายล้อม การต่อบทกวีโอวหยางฮวนเล่อทำได้ดีมาก นอกจากจะตอบได้ดียังให้ข้อคิดได้ดีแนบท้ายด้วย อาจารย์หนุ่มมองตรงไปยังเด็กสาวท่าทางสบายๆไม่ค่อยสนใจฟังนักก็ยกยิ้มบาง เมื่อวานนางก็เป็นเช่นนี้คล้ายเรื่องในตำราเป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือความสนใจของนาง

ชิวไฉใบหน้าตึงขึ้นกว่าหลายส่วนเมื่อเดินมาถึง มิคาดว่าเด็กสาวนางนี้จะตอบได้ถูกทุกข้อ ศิษย์ทั้งหลายที่รอหัวเราะเยาะซ้ำเติมนั้นต่างก็ชะงักงันหน้าชาไปตามๆกัน สายตานับร้อยคู่ถูกส่งไปยังโอวหยางฮวนเล่อ ท่าทีดูแคลนนั้นแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน

การสอบเลื่อนขั้นไประดับสองผ่านไปด้วยดี มาถึงการสอบเลื่อนขั้นไปยังระดับสาม เป็นไปตามคาดโอวหยางฮวนเล่อส่งกระดาษคำตอบหลังใช้เวลาไปเพียงครึ่งหนึ่งเช่นเดิม

คำถามในขั้นที่สองนอกจากบทกวีที่ควรรู้แล้ว ยังเพิ่มการคำนวนพื้นฐานที่จำเป็นต่อสตรีเพิ่มเข้าไปด้วย ในชีวิตที่แล้วโอวหยางฮวนเล่อไม่รู้คุณค่าของการคำนวน ศึกษาเพียงผิวเผินจนไร้ซึ่งสมบัติติดกายไม่มีแม้เงินทำศพซู่ซู่เด็กสาวจึงเรียนรู้มากขึ้นกอปรกับตำราที่ปู้ฮ่าวเซวียนจัดมาให้นั้นโอวหยางฮวนเล่อนับว่าเรียนรู้กว่าสตรีทั่วไปแล้ว คำถามควรรู้เบื้องต้นจึงนับว่าง่ายนักในสายตาของนาง

อาจารย์หนุ่มประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อบทกวีที่ต่อเติมนั้นนับว่ายากขึ้นกว่าเดิมแต่เด็กสาวก็ทำได้ดี การตรวจคำตอบอาจารย์และลูกศิษย์ที่รายล้อมล้วนเห็นตรงกัน คำตอบนั้นถูกต้อง การเลื่อนขึ้นในขั้นที่สามนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

"นางใช่หญิงโง่เง่านางนั้นจริงหรือ"

"นางเป็นถึงบุตรสาวฮูหยินหานเสวี่ยถิงจะโง่เง่าได้อย่างไรกัน"

"นางแสร้งโง่เพื่อความอยู่รอดหรือเปล่า พี่ชายและบิดาล้วนกรำศึกบ่อยครั้งทิ้งนางไว้ให้มารดาเลี้ยงน่ะ"

"ลือว่ามารดาเลี้ยงนางเป็นสตรีโหดอำมหิตนัก"

"จริงหรือ"

"จริงสิ! เห็นแบบนี้นา แม่ข้าได้ยินมาว่านางต้องขายเครื่องประดับตนเองเพื่อมาใช้จ่าย"

"ใช่ พี่สาวข้าก็ว่าเช่นนั้น นางเลือกขายเครื่องประดับที่ร้านซึ่งเป็นสินเดิมของมารดาคงหวังว่าสักวันจะเอากลับคืนแหละ"

"เหลวไหลจะเป็นไปได้อย่างไรกัน"

"จริงนะ บ่าวรับใช้จวนข้าเล่าให้ฟัง ยามนี้ลือกันทั่ว"

คำถามหลากหลายต่างนำขึ้นมาถกเถียงประเด็นต่างๆล้วนแล้ว กล่าวถึงเรื่องโอวหยางฮวนเล่อจำต้องแสร้งเป็นเสือหมอบมังกรซ่อนเพื่อความอยู่รอด ชีวิตเด็กสาวไร้ซึ่งมารดาไม่มีใครคุ้มครองอาภัพมิน้อย 

โอวหยางม่านอิงและโอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ใบหน้าตึงขึ้นกว่าหลายส่วนยามนี้สหายข้างกายต่างคล้ายจะแปรพักตร์ตามคนรอบข้าง โอวหยางฮวนเล่อมิได้ขลาดเขลา คล้ายจะเป็นจริงว่าเด็กสาวนางนี้เก็บงำประกายมาตลอดยิ่งทำให้โอวหยางม่านอิงเคร่งเครียดขึ้นกว่าเดิม

"เงียบหน่อย เอาล่ะสิ่งนี้คือคำถามชุดสุดท้ายเพื่อจบการศึกษาขั้นสามสิ้นสุดวิชาที่สตรีควรศึกษา"

โอวหยางฮวนเล่อใบหน้าตึงขึ้นกว่าเจ็ดส่วน เมื่อดูอย่างไรก็มิใช่ความรู้ที่สตรีพึงเรียนเป็นพื้นฐาน เด็กสาวชะงักครู่หนึ่งเงยหน้ามองสบอาจารย์ใบหน้าฉายชัดถึงคำถาม

ยามนี้เสียงเซ็งแซ่ซุบซิบนินทาดังขึ้นอีกครั้ง ต่างถากถางเป็นการใหญ่ว่านางจะทำได้อย่างไร

"หึ!สอบเลื่อนขั้นจบขั้นสาม นึกว่าจะง่ายหรือโง่เง่านัก"องค์หญิงสามเป็นผู้เริ่มตรัสว่าเสียงดัง

"โง่แล้วยังไม่เจียมอีก ช่างเสียเวลานัก"เสียงสตรีอีกนางดังเสริม

"อยากทำตัวเด่นนัก เป็นอย่างไรสมน้ำหน้า"ยามนี้เสียงรอบข้างดังขึ้นอย่างสนุกปาก

"นึกว่านางจะไปได้ไกลกว่านี้"องค์ชายสี่ตรัสพลางมองสบสหายข้างกาย

"เฮ้อ นึกว่าไข่มุกในทะเลลึกเสียอีก"องค์ชายเจ็ดตรัสพลางขยับพัดโบกให้ตนเอง

 

"เงียบก่อน เจ้ามีคำถามหรือ"อาจารย์หนุ่มถามอย่างสงสัย

โอวหยางฮวนเล่อมองเลยไปยังด้านหลังอาจารย์หนุ่มเห็นสีหน้าชิวไฉที่ลอบยิ้มขัน นางรู้แล้วว่าสิ่งนี้คือการกลั่นแกล้ง แม้หน้ากระดาษเขียนว่าการสอบจบขั้นสาม แท้จริงแล้วภายในมิใช่แต่หากแย้งตอนนี้ชิวไฉคงหาเรื่องไม่ให้นางสอบต่อเป็นแน่

เด็กสาวได้วิชาการดนตรีในการเติมทำนองพิณกู่ฉิน สิ่งนี้มิใช่วิชาที่สตรีควรเรียนเป็นพื้นฐาน สิ่งที่พวกนางควรรู้ในขั้นสามมีเพียงการเรียนรู้จังหวะแล้วลองเลียนเสียงดีดพิณเป็นทำนองเพลงเท่านั้น แต่การเติมทำนองนับเกินไปนัก วิชาเหล่านี้เป็นวิชาสอบของขั้นหกขึ้นไป

"เจ้ามีอะไรหรือไม่"เมื่อเห็นโอวหยางฮวนเล่อนิ่งงันไปอาจารย์ถามขึ้นอีกครั้ง

"เปล่าเจ้าค่ะ"เด็กสาวตอบสั้นพลางหลับตาลงเพื่อเรียกสติ อยากเห็นนางตอบผิดให้นางเป็นตัวตลกเช่นนั้นหรือช่างน่าไม่อายเสียเลยกลั่นแกล้งเอาคำถามเกินขั้นมาให้นางตอบเช่นนี้ น่าขันนัก!

ยามนี้ทุกคนต่างมองยังโอวหยางฮวนเล่อราวกับมองตัวตลก สายตาหยามเหยียดเจือความสงสัยถูกส่งมายังเด็กสาวอย่างต่อเนื่อง ยิ่งเห็นมือของนางขยับด้วยแล้วหลายคนถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดัง ต่างนึกว่านางคงเมาข้อสอบบ้าไปเสียแล้ว

โอวหยางฮวนเล่อจินตนาการถึงกู่ฉิน ภาพเครื่องดนตรีพิณเจ็ดสายทรงฝูซี[1]ลอยเข้ามาในห้วงความคิด พิณเจ็ดสายไล่เสียงต่ำสูงจากนอกเข้าใน นับเส้นเรียงจากหนึ่งถึงเจ็ดจากนอกเข้าใน ด้านขวามาซ้ายคือตำแหน่งฮุย[2]สิบสามตำแหน่งเป็นจุดขาวบอกไว้เกินกว่านั้นเรียกไว แต่ละฮุยแบ่งย่อยเป็นเฟินอีกสิบตำแน่ง[3] เมื่อได้ภาพพิณในหัวเด็กสาวอ่านทำนองในช่องแรกของบทเพลงนิรนามท่อนหนึ่ง พลางขยับนิ้วตามราวกับตกอยู่ในภวังค์ 

 

ยามนี้อาจารย์หนุ่มชะงักไปราวกับตื่นตะลึงนัก เขาขยับเท้าเข้าไปหาเด็กสาวพลางลอบมองข้อสอบใบหน้าสงบนิ่ง แข็งตึงในฉับพลัน สิ่งนี้มิใช่ความรู้ของสตรีขั้นสามแล้ว สองมือแกร่งบีบกำในแขนเสื้อแน่นขบกัดกรามจนขึ้นนูนสัน แววตาทอดมองโอวหยางฮวนเล่อเต็มไปด้วยความสงสารจับใจ

โอวหยางฮวนเล่อหลับตาสลับมองคำถามอยู่ครู่ใหญ่ก็ลงมือตวัดพู่กันโดยไวเมื่อรู้แล้วว่าทำนองที่หายไปคืออะไร เพียงครู่ก็ทำจนเสร็จก่อนจะมองธูปที่จุดให้สัญญาณเหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อแล้ว เด็กสาวสูดลมหายใจลึกเข้าปอดก่อนจะมองกระดาษจำลองกระดานหมากตรงหน้า 

'หาจุดเป็นตาย[4]'ใบหน้างามตึงขึ้นกว่าเก้าส่วนมือบางบีบกำแน่นอย่างโกรธจัด สิ่งนี้แม้แต่อาจารย์เองคงใช้เวลากว่าหลายชั่วยาม ร่างบางนั่งนิ่งหัวใจเต้นสั่นเร็วแรง แววตาไหวสั่นมือจับพู่กันบีบกำแน่น ก่อนจะตัดใจตอบไปทั้งสามกระดานการสอบในรอบนี้นับว่านางใช้เวลาไปจนหมดก้านธูปได้อย่างฉิวเฉียดก่อนจะส่งกระดาษให้อาจารย์หนุ่ม

"ทุกคนเงียบก่อนอาจารย์ผู้นี้ต้องขอโทษด้วย"อาจารย์หนุ่มกล่าวขึ้นทำให้เสียงรอบข้างต่างเงียบลงรอฟังอย่างตั้งใจ

"มีอะไรหรือลี่หง"อาจารย์ชราท่านหนึ่งเอ่ยอย่างสงสัย

"ในฐานะอาจารย์ข้าต้องขออภัยเจ้าด้วยคุณหนูสาม"ความเงียบกระจายลอบด้านบรรยากาศตึงเครียดโดยพลันเมื่ออาจารย์หนุ่มค้อมศีรษะให้โอวหยางฮวนเล่อ เด็กสาวไม่กล่าวคำใดเพียงมองสบอย่างประหลาดใจ ด้วยสายตาว่างเปล่าไร้แววโกรธเคือง

"อาจารย์กล่าวหนักไปแล้วเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อลุกขึ้นค้อมกายตอบรับ

"น่าละอายนัก อาจารย์ทุกท่านเมื่อครู่ตัวข้าหยิบข้อสอบผิด สิ่งนี้เป็นข้อสอบดนตรีและการวางหมาก ของลูกศิษย์ขั้นหกและขั้นแปดน่ะขอรับ มิใช่สิ่งพื้นฐานที่สตรีพึงรู้ ผู้น้อยเกรงว่า"เกิดความเงียบสงัดในทันที ต่างเข้าใจโดยพลันว่าเมื่อครู่โอวหยางฮวนเล่อหลับตาขยับนิ้วทำไมกัน แต่จากท่าทางของนางเช่นนี้หมายความได้ว่านางรู้ แล้วนางตอบได้อย่างไร 

"เช่นนั้นนางคงตอบไปมั่วๆเสียมากกว่าให้นางสอบใหม่วันหลัง"ชิวไฉรีบแย้ง อย่างไรเขามิมีทางให้ใบจบกับเด็กสาวผู้นี้ตัดหน้าหลานสาวได้ ทั้งกิริยาของเด็กสาวนางนี้ทำให้เขาเกรงนักว่านางจะตอบถูกจริงๆ 

"ศิษย์ไม่ได้ตอบมั่วเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อรีบแย้งในทันที นางมีชีวิตมาสองชาติภพ ไฉนเลยจะมองไม่ออกว่าชิวไฉต้องการรั้งมิให้นางได้ใบจบ เช่นนี้มิเท่ากับนางทำเกียรติของบิดามารดานางเสื่อมเสียไปด้วยหรือไร ใบหน้าหวานจริงจังขึ้นฉับพลันมองสบอาจารย์ของตนอย่างขอความเมตตา

"เจ้าแน่ใจหรือ"อาจารย์หนุ่มไม่สนชิวไฉกลับถามย้ำ

"เจ้าค่ะ"เมื่อได้รับคำตอบลี่หงมิรอช้ากางข้อสอบอ่านคำถามท่ามกลางเหล่าลูกศิษย์ที่รายล้อมมองกันอย่างตื่นตะลึงงัน

"บทเพลงลำนำแม่น้ำสุ่ย"เพียงอ่านคำถามผู้คนที่รายล้อมก็กลั้นหายใจ ดนตรีขั้นหกเลื่อนขึ้นขั้นเจ็ดยามสอบยังมีกู่ฉินบรรเลงให้ฟัง แต่เด็กสาวนางนี้มีเพียงตัวอักษรให้จินตนาการ

"บทแรกทำนองที่หายไป คือ ส่านต่าเอ้อร์[5]ตัวที่สอง กุ้ยซืออู่โกวซาน[6]ถูกต้อง" ความเงียบงันเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ชั่วอึดใจผู้คนที่รายล้อมต่างตะโกนร้องอย่างยินดีที่เด็กสาวตอบถูกทุกข้อ 

ศิษย์สตรีต่างเงียบงันไปกันหมดด้วยมิมีผู้ใดทราบลึกถึงเพียงนี้ต่างจากบุรุษที่ส่งเสียงชื่นชมรอบด้าน สายพระเนตรยามนี้ที่ทอดมองมาวาวโรจน์อย่างพึงพระทัย เหล่าองค์ชายยามนี้แปรเปลี่ยนต่างมอง คุณหนูสามราวไข่มุกเม็ดงาม

"หมากสามกระดานนี้ชี้จุดเป็นตาย กระดานแลกจุดเป็นตายคือจุดสามสี่ กระดานที่สองคือจุดหกเจ็ด กระดานที่สามจุดเก้าแปด การหาจุดชี้เป็นตายบนกระดานนี้นางตอบถูกทุกข้อ ชีวิตนี้ตัวข้าไม่เคยพบเห็นสตรีใด ชี้จุดเป็นตายได้เพียงการมองผ่านในคราแรก คุณหนูสามนับว่าเปิดตาข้าแล้ว"สิ้นเสียงลี่หงเกิดความเงียบงัน ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ชั่วอึดใจผู้คนที่รายล้อมต่างตะโกนร้องอย่างยินดีที่เด็กสาวสอบผ่านเรียบร้อย

เสียงฮือฮาระลอกใหญ่ดังขึ้นทั่ว เช่นนี้นางมิเท่ากับอัจฉริยะเลยหรือ ยามนี้เหล่าลูกศิษย์ต่างเยินยอโอวหยางฮวนเล่อ ราวกลับผ้าหน้าหลังรวดเร็วนักดังพลิกฝ่ามือทั้งๆที่ไม่กี่ชั่วยามก่อน คนเหล่านี้ยังต่อว่านางอยู่เลย

อาจารย์ทั้งหลายต่างขยี้ตามองไปมาอย่างสับสน มิคาดคิดว่านางจะตอบคำถามนี้ได้อย่างถูกต้องทั้งหมดเช่นนี้ จี้หลินโผกอดอาเฉียวคนสนิทฮูหยินผู้เฒ่าหานที่มารอรับโอวหยางฮวนเล่อไปสกุลหานอย่างยินดี

"ดูนางสิทำไวเป็นบ้า"

"นางเก่งเกินไปแล้ว"

"นับเป็นสตรีงามมากปัญญาหาตัวจับยาก"

"เยี่ยม"

"นางเก่งกาจนัก"

"เพราะนางฉลาดล้ำถึงเพียงนี้อย่างไรเล่า นางจึงแสร้งโง่น่ะ"

"บ้าจริง นางเก่งมากนักดูสิ"

"อัจฉริยะนี่มันอัจฉริยะชัดๆ"

"เก่งเกินไปแล้ว"

ในยามที่บุรุษต่างชื่นชมนางจนหมดมีเพียงสตรีที่แปรเปลี่ยนเกลียดนางขึ้นอย่างฉับพลัน องค์หญิงสามบีบกำพระหัตถ์แน่น องค์หญิงยังมิสำเร็จการศึกษาอายุมากกว่าตั้งสามปี แต่เด็กสาวที่ใครทั่วแคว้นต่างรับรู้ถึงความโง่เง่า กลับสอบผ่านขั้นหกเสียอย่างง่ายดาย 

'เป็นไปได้อย่างไรกัน'โอหยางม่านอิงนึกอย่างตื่นตะลึงสิ่งนี้นับว่าเกินความคาดคะเนนางมากนัก โอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ยังคงยืนนิ่งอย่างมิเชื่อสายตา ว่าพี่หญิงที่นางดูแคลนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มาวันนี้กลับฉลาดล้ำกว่าใคร

"ยินดีด้วยเจ้าเก่งมาก"ลี่หงว่าพลางยกยิ้มให้ศิษย์ตรงหน้า

"ขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยเหลือเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางหันกลับมามองชิวไฉก่อนจะกล่าวต่อ

"เช่นนี้แล้วอาจารย์คงจะรักษาคำพูดส่งใบประกาศเกียรติไปยังจวนศิษย์นะเจ้าคะ"

"ข้าย่อมรักษาเกียรติตนเองอย่าได้กังวล"ชิวไฉกล่าวอย่างมิค่อยพอใจนักก่อนจะหันกลับเดินออกจากลานสอบอย่างเร่งรีบ

"เรื่องนี้ข้าจะจัดการให้ อย่าได้กังวล อ่านหนังสือหมื่นตำรามิสู้ออกเดินทางหมื่นลี้ หวังว่าเจ้าจะโชคดี" ลี่หงว่าพลางส่งยิ้มบาง

"ที่จริงศิษย์มีเรื่องจะบอกอาจารย์เช่นกันแต่ไว้คราหน้าหวังว่าอาจารย์จะมีเวลาเจ้าค่ะ วันนี้สายมากแล้วผู้น้อยขอตัวลาก่อนเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางยกยิ้มหวานยอบกายอย่างนอบน้อม เมื่อหันกลับมาก็พบจี้หลินยืนอยู่กับอาเฉียวคนสนิทท่านยาย สองสาวใช้ต่างรีบมาแสดงความยินดีกันยกใหญ่

ภาพเด็กสาวส่งยิ้มให้กับอาจารย์หนุ่มสหายอีกคนของเขาทำให้ความรู้สึกแปลกประหลาดเกิดขึ้นในพระทัย องค์ชายสี่มิเคยเหลือบมองโอวหยางฮวนเล่อผู้นี้ ทั้งยังเคยปฏิเสธฮองเฮาผู้เป็นมารดาอยู่หลายครั้ง ยามนี้กลับรู้สึกประหลาดนัก 

 

 

พิณกู่ฉินทรงฝูซี[1]  เป็นรูปทรงของพิณที่ว่ากันว่าให้เสียงเพราะใสนัก

ตำแหน่งฮุย[2] คือสิบสามตำแหน่งเป็นจุดขาวบอกไว้บนพิณ เกินกว่าตำแหน่งสิบสามนั้นเรียกไว แต่ละฮุยแบ่งย่อยเป็นเฟินอีกสิบตำแหน่ง[3]

หาจุดเป็นตาย[4] ตรงนี้คือคล้ายจุดพลิกวิกฤตในกระดานหมากล้อมค่ะชี้ความเป็นตายในการเล่น 

 ส่านต่าเอ้อร์[5]กุ้ยซืออู่โกวซาน[6] ในการดีดพิณเราใช้ตรงนี้เพื่อบอกตำแหน่งการวางมือในการเล่นของมือซ้ายและขวาค่ะ ในการดีดกู่ฉินเราไม่ใช้นิ้วก้อยเล่นค่ะ อักษรหน้าบอกตำแหน่งนิ้วซ้าย ตรง ต่า โกว คือการดีดของมือขวานะคะ

กระดานที่สองคือจุดหกเจ็ด กระดานที่สามจุดเก้าแปด ตรงนี้เลขอ่านตัวแลกคือเส้นลำดับแนวขวางค่ะ ตัวสองคือเส้นแนวตั้งนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.984K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,940 ความคิดเห็น

  1. #1416 หลิน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 16:54

    ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ว่างไม่ลงมาหลายชม.😅😬 มาช้าแต่ก็มาอ่านนะเออ ขอบคุณไรค่ะ *อย่าเพิ่งปิดหนา*

    #1,416
    0
  2. #1309 nongnuch_mint (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 01:16

    ในที่สุดก็แสดงให้สักที
    #1,309
    0
  3. #1308 nongnuch_mint (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 01:16

    ในที่สุดก็แสดงให้สักที
    #1,308
    0
  4. #1262 moonlight44 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 20:18
    ปลื้มน้องกันไปเถอะ แต่องค์ชายรุ่นนี้ไม่ถูกใจซักคนเลย ดูแม่ของแต่ละคน น้องไปเป็นสะใภ้จะอยู่รอดยังไง อยู่บ้านรับมือแม่เลี้ยงลูกเลี้ยง แต่งมาให้พวกองค์ชายต้องมารับมือกับพวกชาววัง ไม่ไหวๆ ท่านพ่อ ท่านพี่ ท่านปู้ หายไปไหนกันเอ่ย เหอๆ
    #1,262
    0
  5. #1194 ktrt-m (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 19:55
    เขี่ยแก๊งองค์ชายไปไกลๆนะไรท์
    #1,194
    0
  6. #1179 mInhara (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 10:06
    ตั้งแต่อ่านมาเราชอบตอนนี้ที่สุดเหมือนด่าคนที่ดูถูกด้วยปัญญาโดยไม่ต้องพูด ไรท์แต่ง ได้ดีมาก อ่านทุกตอนลุ้นทุกตอน แต่ถ้าจะดีไรท์อย่าหาเรื่องมาให้น้องมากนัก555
    #1,179
    0
  7. #1060 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 14:04
    พระเจ้า สนุกมากกกกกก อ่านแล้ววางไม่ลง ไรต์ขา...ไรต์สุดยอดดดด
    #1,060
    0
  8. #946 OingWannaporn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 18:46
    ใครเป็นพระเอก------
    #946
    0
  9. #942 Airzaa1810 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 18:19
    ดีใจกับน้องอ่ะ
    #942
    0
  10. #912 pdeer11 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 12:28
    ลุ้นแทบแย่
    #912
    0
  11. #910 Adle (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 09:35

    รออออออ
    #910
    0
  12. #906 Folksong2418 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 01:44
    แหมทีนี้มาสนใจ ตอนนั้นให้แต่งด้วยก็ไม่สน โถ่
    #906
    0
  13. #904 oldcat2000 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 23:01

    ใครๆต่างก็มะโนว่าเมียฉันไปแล้ว

    ขอให้น้องขึ้นคานเถอะเกลียดนักผู้ชายพวกนี้

    #904
    0
  14. #903 geniuskiki (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 22:34
    เกลียดพวกองค์ชายมาก องค์ชายสามเป็นพระเอกเถอะ
    #903
    1
    • #903-1 OingWannaporn(จากตอนที่ 38)
      6 ตุลาคม 2563 / 18:47
      คิดเหมือนกันเลยยยยไม่ก็คนที่แซ่ปู้อ่ะ
      #903-1
  15. #900 balloon60626 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 21:42
    ขอให้องค์ชายสามที่ไปรบเป็นพระเอก
    #900
    0
  16. #896 Gadget68 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 20:48
    ขอบคุณค่ะ. ปักหมุดรอค่ะ
    #896
    0
  17. #894 s1490111295 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 20:16
    ไม่ต้องมาเสียดายน้อง ไปเลย ไป ชิ่วๆๆๆ
    #894
    0
  18. #893 babysweettifa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 19:36
    อยากได้ e book มาก ณ ตอนนี้
    #893
    0
  19. #889 watermanpo (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 16:42
    E book มาเมื่อไหร่คะ
    #889
    0
  20. #887 memolunla (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 13:01
    ตื่นเต้นลุ้นไปกับน้องฮวนเล่อ เฮ้อออ
    #887
    0
  21. #886 c_nattrisia (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 05:24
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปนะคะไรท์
    #886
    0
  22. #885 pp2475 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 04:09
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #885
    0
  23. #884 enosenza (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 03:44

    อ่านรวดเดียวค้างซะง้าน

    #884
    0
  24. #883 Narin21 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 00:44

    ใครพระเอกอะ

    #883
    0
  25. #882 Dang456 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 23:49

    อ่า... น้องเปิดเผยตัวตนแล้ว ต่อไปก็ต้องเข้าสนามรบจริงๆล่ะนะ ระวังตัวด้วย

    ขอบคุณค่ะไรท์💖

    #882
    0