หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 34 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,294 ครั้ง
    25 ก.ย. 63

"หากมิพบสิ่งใดก็กลับเถอะ"โอวหยางม่านอิงแสร้งเอ่ยพลางลุกขึ้น แต่แล้วอาหุ้ยก็เอ่ยขัดพลางหยิบหมอนเจ้าปัญหามายังตรงหน้าผู้เป็นนาย

 

"บ่าวว่ามันอยู่ในนี้เจ้าค่ะนายหญิง"อาหุ้ยว่าพลางบีบขย้ำหมอนไปมา

 

"เจ้าหมายถึงอะไรกัน?"ซู่ซู่ใบหน้าซีดเผือด มองตรงไปยังอาหุ้ยอย่างมึนงงแววตาสับสนกวาดมองสาวใช้ของจ้าวเย่วสิ่น พลางหันมองกลับมายังโอวหยางฮวนเล่ออย่างขอความเห็น

 

"ช้าก่อน!หมอนของซู่ซู่มีอันใดผิดแปลกเจ้าคะ?" โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางแสร้งทำหน้าตื่นตระหนกยื้อยุดหมอนกับอาหุ้ย

"คุณหนูสามยังเยาว์นักมิทันเล่ห์เหลี่ยมบ่าวชั่วหรอกเจ้าค่ะ"อาหุ้ยว่าพลางออกแรงดึงหมอนกลับมายังตนพลางกอดไว้แน่น

 

"เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน ท่านแม่คงมีเรื่องเข้าใจกันผิดแน่เจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางดึงซู่ซู่มาป้องไว้ข้างหลังตน 

บรรยากาศเงียบสงบเมื่อครู่กลับตึงเครียดขึ้นอย่างฉับพลันแต่กระนั้นโอวหยางม่านอิงกลับมิได้รู้สึกกดดันแต่อย่างใดแสร้งปั้นหน้านิ่งข่มกลั้นอารมณ์ขัน แววตาเย้ยหยันมองเหยียดน้องสาวต่างมารดาอย่างไม่คิดปิด ริมฝีปากสีชาดกดลึกต่ำก่อนจะเผยวาจาแสดงความห่วงใยออกมา

"ท่านแม่ ซู่ซู่เป็นบ่าวที่ดูแลเล่อเอ๋อร์มาแต่ยังเล็ก คงมีเรื่องเข้าใจกันผิดเป็นแน่เจ้าค่ะ"

 

จ้าวเย่วสิ่นใบหน้าตึงขึ้นกว่าสามส่วนแสร้งยกมือทาบอกราวตกใจนัก ดวงตาคมปราดมองอาหุ้ยอย่างตื่นตะลึง 

"อาหุ้ยเจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่ากล่าวสิ่งใดออกมา"จ้าวเย่วสิ่นว่าพลางย่างเท้าไปใกล้ดึงเอาหมอนมากำไว้แน่น

 

"นายหญิง กำไลหยกของนายหญิงพระสนมหลงเต๋อเฟยประทานให้มาย่อมแตกต่าง หยกจักพรรดิ์ผู้ใดเลยจะอาจหาญขโมยเล่าเจ้าคะหากมิใช่บ่าวที่มักใหญ่ใฝ่สูงหลงลืมตนเช่นซู่ซู่"อาหุ้ยว่าพลางกอดอกพยักหน้าให้บ่าวอีกสี่นางเข้าจับกุมซู่ซู่ไว้ซู่ซู่ใบหน้าเห่อร้อนแดงก่ำบิดเบี้ยวราวตื่นกลัวเหงื่อกาฬไหลท่วมร่างขืนตัวเองจากแรงดึงรั้งสุดฤทธิ์

"บ่าวไม่เคยนะเจ้าคะคุณหนู คุณหนูโปรดเชื่อบ่าวนะเจ้าคะ"ซู่ซู่ตะโกนลั่นจนเสียงดังผู้คนต่างได้ยินกันถ้วนทั่ว

 

เมื่อเป็นเช่นนี้ความโกลาหลเกิดขึ้นในทันที จ้าวเย่วสิ่นพยักหน้าให้เหล่าสาวใช้ของตนเองพลางตวาดลั่น

 "สารเลว! ลากมันออกไปยังลานหน้าเรือนใหญ่!"เสียงเกรี้ยวกราดดังลั่นเผยความไม่พอใจที่สั่งสมมานาน

 

"ท่านแม่เรื่องนี้ต้องเข้าใจผิดแน่เจ้าค่ะ ซู่ซู่มิมีทางทำเช่นนั้นเจ้าค่ะ ท่านแม่โปรดเห็นใจลูกด้วย"โอวหยางฮวนเล่อคุกเข่าลงโดยพลัน สีหน้าแดงก่ำน้ำตาเอ่อคลอราวกับจะสะอื้นไห้เต็มที

 

"ลูกแม่ จวนสุกลโอวหยางจะเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวย่อมเลี้ยงได้ แต่จะให้เลี้ยงขโมยนั้นมารดามิอาจทำได้นะลูกรัก" จ้าวเย่วสิ่นกล่าวเพียงเท่านั้นก็สืบเท้ารีบรุดออกจากเรือนรุ่ยเซียง ใบหน้างามยกยิ้มเหยียดแววตาวาวโรจน์ฉายความมิพอใจเด่นชัด

"น้องหญิงหากเจ้าทนมิได้โปรดอยู่ในเรือน ทางนี้พี่เจ้าจะช่วยพูดอีกแรง"โอวหยางม่านอิงแสร้งประคองโอวหยางฮวนเล่อให้ลุกขึ้น แรงบีบจากมือบางทำให้โอวหยางฮวนเล่อนิ่วหน้าขึ้นครู่หนึ่ง

"เกรงใจพี่หญิงแล้ว น้องจะไปด้วยเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางพยักหน้าให้จี้หลิน เป้ยหนิงและเป้ยหลินที่กำลังสะอื้นไห้อยู่ก็ติดตามออกมาดูเช่นกัน

 

ลานกว้างหน้าเรือนใหญ่

โคมไฟถูกจุดให้แสงสว่างทั่วลาน การลงโทษผู้ใดก็ตามหน้าเรือนใหญ่นั้นนับเป็นโทษทัณฑ์ร้ายแรง บ่าวรับใช้ต่างออกมาดูกันอย่างเนืองแน่น รวมถึงโอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ที่ออกมาชมดูเรื่องราวน่าสนุกเช่นกัน

ซู่ซู่ถูกจับมัดมือไพล่หลังจับกดกับพื้นหินอ่อนเย็นเยียบหน้าเรือน มิมีผู้ใดจะอาสายื่นมือเข้ามาห้ามปรามสักนิด ซู่ซู่กรีดร้องราวเสียขวัญแนบใบหน้าข้างหนึ่งกับพื้นแข็งสะอื้นไห้จนร่างไหวสั่นหอบโยน

 

"สกุลโอวหยางเลี้ยงดูเจ้ามาอย่างดี มิคิดว่าเจ้าจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ต่ำช้านัก!"จ้าวเย่วสิ่นนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้สักเนื้อดีราวเจ้าครองเมืองสืบสวนโจรร้ายแผดเสียงแหลมเล็กต่อว่าซู่ซู่

"บ่าวถูกใส่ร้าย บ่าวมิได้ทำเจ้าค่ะ"ซู่ซู่เอ่ยแย้งเสียสั่นเครือ โอวหยางฮวนเล่อที่ตามมาทันวิ่งมาโอบประคองซู่ซู่ไว้อย่างรักใคร่ สองนายบ่าวสะอื้นไห้กันอย่างน่าสงสาร

"กินอยู่กับนายกลับคิดเรื่องเช่นนี้ได้ สารเลวชั่วช้านัก"อาหุ้ยว่าพลางย่างเท้าสืบไปใกล้ดึงร่างโอวหยางฮวนเล่อออกจากซู่ซู่เหวี่ยงไปยังจี้หลิน

 

"อาหุ้ยเจ้ากล้าดีอย่างไร!"จี้หลินตะโกนอย่างเคืองจัดพลางประคองร่างเล็กของนายสาวไว้มั่น

"ท่านแม่ซู่ซู่ขโมยสิ่งใด มันสูงค่าเพียงใดกัน ลูกชดใช้ให้ได้นะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางหันมองสบมารดา แววตาพร่าเลือนสะท้อนหยาดน้ำใส

"ลูกรักสิ่งนี้นับว่าประเมินค่ามิได้ พระสนมหลงเต๋อเฟยมอบให้มารดามานานแล้วเป็นกำไลหยกจักรพรรดิ์เนื้อแก้วชั้นดีอาหุ้ยแกะออกมา"อาหุ้ยว่าพลางหยิบกรรไกรตัดหมอนอย่างรวดเร็ว

เพียงครู่เสียงบ่าวหน้าจวนสกุลโอวหยางก็เข้ามารายงานว่านางกำนัลยวิ๋นกวางนำพระราชเสาวนีย์ของพระสนมหานเสียนเฟยมาให้แก่โอวหยางฮวนเล่อ ใบหน้างามของจ้าวเย่วสิ่นบิดเบี้ยวอย่างขัดเคืองก่อนจะพยักหน้าอย่างรับรู้ 

โอวหยางฮวนเล่อเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าให้เป้ยหลินเป้ยหนิง สองสาวใช้รู้งานรีบหลบไปรับแขกเข้ามาทันที

 

ด้วยเรื่องราวที่ยังค้างคาจ้าวเย่วสิ่นจึงจงใจปล่อยแขกให้รอพยักหน้าให้อาหุ้ยเร่งมือ อาหุ้ยมิสนใจสิ่งใดยังคงแกะหมอนออกอย่างรวดเร็วแต่แล้วกลับหยุดมือโดยพลันท่าทีมั่นใจกลับแปรเปลี่ยน ใบหน้าซีดเผือดมือสั่นไหวของอาหุ้ยชวนให้จ้าวเย่วสิ่นและคนที่รายล้อมอยู่นั้นมองอย่างสนใจโดยมิได้รู้เลยว่า นางกำนัลคนสนิทของพระสนมหานเสียนเฟยแอบเข้ามายืนมองเหตุการณ์ด้วยเช่นกัน

 

"เอาออกมาเร็วเข้า จะได้สำเร็จโทษนางเสียที!"จ้าวเย่วสิ่นเอ่ยอย่างร้อนรนก่อนจะดึงเอาหมอนจากมืออาหุ้ยที่ราวกับชะงักเกร็ง

กำไลหยกมันแพะเนื้อแก้วใสสีขาวนวลหล่นร่วงลงมา กลิ้งหลุนๆไปจนหยุดอยู่ปลายเท้าโอวหยางฮวนเล่อ

"เป็นไปได้อย่างไรกัน!"อาหุ้ยใบหน้าซีดเผือดเครียดตึงขึ้นทันที แววตาหม่นแสงปนความตระหนกมองตรงไปยังจ้าวเย่วสิ่นอย่างตื่นกลัว พลางมองไปยังร่างบางของซู่ซู่ที่ยังคงแนบร่างอยู่กับพื้นเห็นแววตาเย้ยหยันรอยยิ้มเหยียดดูแคลนของซู่ซู่ที่มองมายังตน ชวนให้ความโมโหเดือดดาลพุ่งสูง อาหุ้ยก้าวยาวๆตรงไปยังซู่ซู่ก่อนจะขยุ้มคอเสื้อตวาดลั่น

"แพศยา! เอาออกมาเดี๋ยวนี้ เจ้ากล้าหลอกข้าหรือ!"

 

"เจ้านั่นแหละที่ต้องออกไป สารเลว!"เป้ยหลินตวาดลั่นกระชากผมอาหุ้ยเหวี่ยงกองกับพื้นก่อนจะรีบคลายเชือกให้ซู่ซู่ สีหน้าเปลี่ยนอย่างฉับพลันของโอวหยางฮวนเล่อ พลางมองสบจ้าวเย่วสิ่นเผยรอยยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า ทำให้ผู้เป็นมารดาเลี้ยงบีบกำมือแน่นเหยียดยิ้มเป็นเส้นตรง นางคาดเดาถูกโอวหยางฮวนเล่อเปลี่ยนไปมากจริงๆหลายสิ่งมิใช่เรื่องบังเอิญเด็กสาวตรงหน้ามิใช่คนเดิมอีกแล้ว'เลี้ยงไม่เชื่อง!' 

 

เมื่อเรื่องราวกลับตาลปัตรโอวหยางม่านอิงเหวี่ยงจอกชาอย่างยากระงักอารมณ์ เรื่องสนุกที่น่าจะเกิดขึ้นกลายเป็นพวกนางถูกไล่ต้อนเสียเองแล้ว

"เช่นนี้หวังว่ามารดาจะมีค่าเรียกขวัญแก่บ่าวสาวของลูกอย่างเป็นธรรมนะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางพยักหน้าให้จี้หลินและซู่ซู่ สองสาวใช้รีบจับอาหุ้ยมายึดแขนไว้มั่น แววตาเยือกเย็นปราดมองอาหุ้ยที่ไหวสั่นอย่างตื่นกลัว ร่างเล็กสืบเท้าเข้ามาใกล้

"กล้าดีอย่างไรมาให้ร้ายบ่าวข้ากัน รู้หรือไม่แตะต้องคนของข้าแล้วต้องรับผลเช่นใด" โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางเงื้อมือตบอาหุ้ยจนหน้าหันไปมาจนเลือดกลบปากท่ามกลางความตื่นตะลึงของบ่าวไพร่ที่รายล้อม จ้าวเย่วสิ่นและโอวหยางม่านอิงไม่เพียงยืนนิ่งอย่างมึนงงแววตาที่มองโอวหยางฮวนเล่อนั้นราวกับมิเคยรู้จักเด็กสาวนางนี้มาก่อน เด็กสาวที่ใสซื่อโอนอ่อนเชื่อฟังทุกอย่างมาวันนี้กลับแข็งกร้าวกระด้างได้ถึงเพียงนี้

 

เมื่อเห็นว่าโอวหยางฮวนเล่อไม่มีทีท่าจะหยุดมือโอวหยางม่านอิงจึงรีบสืบเท้ามารั้งโอวหยางฮวนเล่อไว้ อาหุ้ยติดตามจ้าวเย่วสิ่นมานานกว่ายี่สิบปี ทำเช่นนี้มิเท่ากับหักหน้ามารดาอย่างร้ายแรงหรือ ตบบ่าวข้างกายต่างจากตบตัวเองตรงที่ใดกัน 

"น้องหญิงพี่ว่าเรื่องเข้าใจผิดเพียงเล็กน้อยอย่าได้รุนแรงนักเลย"

 

โอวหยางฮวนเล่อหันมองสบพี่สาวพลางกล่าว"เท่านี้ยังน้อยนักเจ้าค่ะ เมื่อครู่บ่าวของน้องถูกลากราวหมูหมามิเห็นใครจะกล่าวคำใดเลยแม้เพียงครึ่งคำ นางผู้นี้สมควรตัดลิ้นแล้วขับออกจากจวน"กล่าวได้เท่านั้นก็หันกลับมาสบตาจ้าวเย่วสิ่นที่ยามนี้ดวงตาแดงก่ำใบหน้าบิดเบี้ยวมองตนอย่างเกลียดชัง 

"สกุลโอวหยางเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวเลี้ยงได้ แต่บ่าวชั่วที่กล้าให้ร้ายผู้อื่นจะเก็บไว้ทำไม จริงไหมเจ้าคะท่านแม่!"นัยน์ตาสีนิลดำมืดสนิทดังบึงลึกไร้ก้นมองสบจ้าวเย่วสิ่นอย่างมิคิดเลี่ยงหลบ โอวหยางฮวนเล่อเดินหมากตัวแรกแล้วยามนี้นางเผยตัวตนชัดเจน ต่อให้อย่างไรนางก็มิอาจแสร้งโง่งมได้ตลอดไป ผลการสอบเลื่อนขั้นในสำนักศึกษาช้าเร็วจ้าวเย่วสิ่นย่อมรู้เรื่องนี้

 

มารดาเลี้ยงใบหน้าตึงเครียดขึ้นกว่าแปดส่วน นางเสียแม่นมเจินไปแล้วยามนี้เสียอาหุ้ยอีกนับว่านางมิอาจวางใจสาวใช้ นางใดได้อีกแล้ว ความเคียดแค้นทำให้ร่างบางบีบกำมือในแขนเสื้อแน่นก่อนจะเอ่ยคำใด เสียงเรียบนิ่งของแขกที่ยืนอยู่ก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

"ตัดหัวเลยดีหรือไม่เจ้าคะคุณหนูสาม ขออภัยที่จำต้องเสียมารยาท ตัวข้านามยวิ๋นกวางเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระสนมหานเสียนเฟย ยืนรอกว่าสองเค่อจำต้องผลีผลามเข้ามาด้วยบ่าวเช่นตัวข้านั้น มีกิจมากนักจำต้องจบเรื่องโดยไวเพื่อกลับวังเจ้าค่ะ"ยวิ๋นกวางเยื้องย่างเข้ามาติดตามด้วยนางกำนัลชั้นผู้น้อยกว่าสี่นางเข้ายังลานกว้าง ขันทีกว่าสิบนายเมื่อได้จังหวะก็ทยอยวางหีบของกำนัลลงเพื่อพักไหล่ 

"เสียมารยาทยวิ๋นกูกูแล้ว ผู้น้อยมีเรื่องยุ่งนิดหน่อยขออภัยที่ต้อนรับช้าเจ้าค่ะ"จ้าวเย่วสิ่นนำบ่าวรับใช้ พร้อมเหล่าคุณหนูยอบกายคารวะให้ยวิ๋นกวางอย่างนอบน้อม

 

"โอวหยางฮูหยินกล่าวเกินไปแล้ว วันนี้หาได้มีเรื่องด่วน ด้วยพระสนมมีรับสั่งให้ข้านั้นนำของขวัญมามอบให้คุณหนูสามเท่านั้น แต่เมื่อครู่ได้ยินเรื่องราวบ้างแล้วหวังว่าโอวหยางฮูหยินจะลงโทษนางผู้นี้ตามประสงค์คุณหนูสามนะเจ้าคะ"สิ่งนี้มิใช่คำร้องขอแต่มันคือคำสั่ง ยวิ๋นกวางปราดมองจ้าวเย่วสิ่นอย่างรังเกียจ แววตาดูแคลนฉายชัดปกปิดไม่มิด โอวหยางม่านอิงขบกัดริมฝีปากแน่นที่แขกมาเยียบย่ำถึงจวนตน

 

"แน่นอนเจ้าค่ะ ขอยวิ๋นกูกูโปรดวางใจ"จ้าวเย่วสิ่นบีบกำมือแน่นหลุบตาต่ำพยายามข่มกลั้นอารมณ์อย่างหนัก มิคาดว่ายวิ๋นกูกูจะเอ่ยช่วยคุณหนูสามถึงเพียงนี้

"ตรองให้ดีว่ากำลังขัดใจผู้ใด คุณหนูสามอย่างไรก็เป็นถึงพระภาคิไนยในพระสนมหานเสียนเฟย ทรงรักมากเพียงใดโปรดมองดูหีบพวกนี้ นี่เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น เพียงมีเรื่องเล่าลือว่าคุณหนูแอบนำเครื่องประดับตัวเองไปขายยังร้านที่เป็นสินเดิมของมารดา พระทัยของพระสนมนั้นร้อนราวเจ็บปวดเหลือแสน เกรงว่าคุณหนูสามจะลำบากวันพรุ่งจะประทานของมาเพิ่มให้อีก โอวหยางฮูหยินโปรดตรองให้ดีว่าดูแลคุณหนูสามเช่นใด นางจึงต้องขายเครื่องประดับตนเองเพื่อแลกเงินประทังตัวเลี้ยงบ่าวในเรือนเช่นนี้ อย่าได้ให้พระสนมขุ่นเคืองเลย ดีหรือไม่?" ยวิ๋นกวางว่าพลางสืบเท้ามาประคองโอวหยางฮวนเล่อพากันเดินกลับเรือนรุ่ยเซียง ไม่แม้แต่จะปรายตามองจ้าวเย่วสิ่น

โอวหยางฮวนเล่อคล้อยตามยวิ๋นกวางเดินกลับเรือนอย่างว่าง่ายพลางนึกดีใจ‘ได้ผลแล้ว สิ่งที่นางให้บ่าวรับใช้นำของไปขายทั้งยังแสร้งไม่มีเงินจ่ายหมอที่มารักษาอนุสองคงถูกเล่าลือไปไกลแล้ว’

"ผู้น้อยเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เด็กๆโบยอาหุ้ยยี่สิบไม้ ตัดลิ้นแล้วขับออกจากจวน!"คำสั่งเด็ดขาดของจ้าวเย่วสิ่นทำให้โอวหยางฮวนเล่อ ที่กำลังออกจากลานกว้างยกยิ้มอย่างพึงใจ

 

"ฮูหยิน โปรดเมตตาด้วยเจ้าค่ะ ฮูหยินบ่าวผิดไปแล้ว ฮูหยินเจ้าคะ ฮือออ"อาหุ้ยคุกเข่าร้องเสียงหลง แม้มีบ่าวสาวใช้กว่าสิบนางช่วยร้องขอวิงวอนแต่ก็ไม่เป็นผล 

จ้าวเย่วสิ่นปรือตาปิดอย่างข่มกลั้นการตัดสินความในครั้งนี้นางพ่ายแพ้อย่างราบคาบ จะมีผู้ใดอยากทำงานให้นายที่มิคิดปกป้องตัวเองอีกแววตาและความคิดของบ่าวในเรือนยามนี้เริ่มตีรวน ฮูหยินใหญ่มากแผนการใช้คนปกป้องตัวเองโดยมิคิดเหลียวแล ฮูหยินรองไร้เมตตา มิต้องกล่าวถึงคุณหนูใหญ่ คุณหนูรองล้วนมิต่างจากมารดาซ้ำร้ายอาจร้ายเหลือ ส่วนโอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ยิ่งแล้วใหญ่ ต่างจากโอวหยางฮวนเล่อมากเพียงใด ยามนี้บ่าวไพร่ต่างรับรู้แล้วว่าควรเลือกผู้ใดเป็นนายอย่างแท้จริง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.294K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,010 ความคิดเห็น

  1. #1692 oneday1979 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 10:33
    อินจัด ค่ะไร ถ้านางแม่เลี้ยงใจดำนี่มาเดินตลาดแถวบ้านคงโดนเยอะแนค่ะ5555
    หัวเราะแบบชั่วร้ายมาก
    #1,692
    0
  2. #1277 Poonchanit (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 01:15
    บ่าวสาวของลูก_ บ่าวหญิง
    #1,277
    0
  3. #1172 minhara2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 09:04
    ลุ้นกับน้องจริงๆกลัวหมากที่น้องวางไว้จะไม่สำเร็จ
    #1,172
    0
  4. #1088 Meomeo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 08:28
    อ่านแล้ว

    ใจไม่สงบ
    อารมณ์คุกรุ่น
    ยากจะกระทืบ
    นังฮูหยินใหญ่

    555

    สรุป อิน อินมาก
    อินโคตรๆ
    #1,088
    0
  5. #770 435216 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:29
    โอ้ย!อ่านนิยายเรื่องนี้โครตเหนื่อยเลย
    ใครเป็นแบบเราบ้าง
    ลุ้นทุกตอน5556
    ไรท์แต่งมันส์มาก
    #770
    1
    • #770-1 -แรบบิท-(จากตอนที่ 34)
      9 ตุลาคม 2563 / 17:59
      จริงค่ะ เผลอกลั้นหายใจไปตอนไหนไม่รู้ตัวเลยย
      #770-1
  6. #674 Fonsulin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 22:13
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์
    #674
    0
  7. #673 NuReader (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 20:47

    ยกนี้น้องเล่อชนะ! ชอบบบบ ไรท์รีบมาต่อนะคะไฟกำลังติดเลยค่ะ อยากให้ท่านพ่อท่านพี่กลับมาแล้วจะได้จัดการพวกเมียน้อยทั้งหลายนี่ซะ
    #673
    0
  8. #669 puphaa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 15:05
    ดีจริงๆ
    #669
    0
  9. #668 BIGCATS (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 14:45

    สู้ๆๆนะคะ
    #668
    0
  10. #667 นอนเยอะ ฝันบ่อย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 11:33
    รออยู่นะคะ สนุกมากกกกก ตอนแรกแค่ลองอ่านรวดเดียวมาตอนที่34แล้วว อ่านจบถึงกับต้องกดfavorite เลยยย มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ เดี๋ยวไปอ่านอีกเรื่องรอจ้าา
    #667
    0
  11. #666 lukplajung2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 11:23
    สนุกกกกก ก.ไก่ ล้านนนนนน ล้านนนน ตัว รอติดตามอยู่นะคะ
    #666
    0
  12. #665 วิญญาณแห่งสายฟ้า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 04:06
    สนุกมากๆ ขอบคุณมากค่ะ
    #665
    0
  13. #663 2312451412 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 23:58
    เอางี้ เรือชั้นเมื่อไหล่จะมา5555 ชอบมากเลย อย่ารวดเดียวเลย
    #663
    0
  14. #662 Nams0up (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 23:38
    ไม่รู้จะเขียนถึงไร์ทอย่างไรดี นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่ดีมากๆ แต่ละตอนที่เขียนออกมาซับซ้อนขึ้นไปเรื่อยๆ ยิ่งอ่านยิ่งลุ้น หายใจไม่ทั่วท้อง เป็นนิยายที่ไม่คาดหวังพึงพระเอกเลย มีแต่คิดว่านางเอกจะเดินเกมอย่างไรกับฝูงกาที่จะคอยทำลาย ต้องขอชื่นชมไร์ท ข้อมูล การเรียบเรียง แน่น เข้มข้น สุดท้ายขอสมัครเป็น Big fan ไร์ทอย่างเป๋นทางการค่ะ
    #662
    1
    • #662-1 mfang2020(จากตอนที่ 34)
      28 กันยายน 2563 / 17:01
      ขอบคุณมากๆนะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากๆเลยค่ะ ^_^
      #662-1
  15. #661 BearBear2911 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 23:08
    ค้างงงงงง
    #661
    0
  16. #660 HighGirl (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 21:05
    อ่านเรื่องนี้คือสุดมาก ใจเต้นระทึกตลอด ทุกคนร้ายมาก ต้องปากกัดตีนถีบ อย่างกับเกมเซอร์ไวเวิล พลาดทีไม่ตายก็ตายทั้งเป็น สนุกมากกกกกกกกกกกกก
    #660
    0
  17. #659 sasasi2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 20:41
    สนุกกก
    #659
    0
  18. #656 Kungkoong (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 17:05
    เป็นนิยายอ่านที่ต้องลุ้นตลอด ชอบมากค่ะ อัพบ่อยๆนะค่ะไรท์
    #656
    0
  19. #655 Airzaa1810 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 08:30
    น้องวางหมากได้เฉียบมากลูกกก
    #655
    0
  20. #653 graybie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 07:43
    มันต้องโดนแบบนี้!
    #653
    0
  21. #652 c_nattrisia (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 02:16

    แซ่บมากกกก มาบ่อยๆนะคะไรท์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png

    #652
    0
  22. #649 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:53

    เขาเรียกว่า ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ค่ะ

    #649
    0
  23. #648 ทานากะ รินโนะสุเกะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:46

    สาแก่ใจช้อยยิ่งนัก
    #648
    0
  24. #647 พัธทราวดี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:18

    สนุกมากขอเพิ่มอีกตอนค่า

    #647
    0
  25. #643 Oiljang89 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 17:10
    แม่นางเอกก็มีสินเดิมเป็นร้านค้ามากมายไม่ใช่หรอหวังว่าเหตุการณ์เรื่องที่ขายเครื่องประดับเก่าจะทำให้ได้ดูแลร้านค้าเองอย่างน้อยๆถ้าเรื่องถึงหูท่านปู่ต้องเรียกคืนแน่
    #643
    0