หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 30 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,222 ครั้ง
    18 ส.ค. 63

ท้องพระโรง

 

เหล่าขุนนางที่รอนายเหนือหัวมากกว่าครึ่งเช้าก็เริ่มหันมองกันความกังวลฉายชัดท่ามกลางไฟสงครามยังชายแดนมีเรื่องด่วนมากนักที่จำต้องหารือโดยปกตินายเหนือหัวมิเคยมาว่าราชกิจสายถึงเพียงนี้แต่วันนี้กลับประหลาดนัก

ด้วยมีศักดิ์สูงกว่าผู้ใดอัครมหาเสนาบดีหานจำต้องเอ่ยถาม

 

"ท่านกงกงมิทราบวันนี้ฝ่าบาทเป็นอะไรหรือไม่พวกข้าล้วนเป็นกังวลนัก"

 

กงกงคนสนิทที่จำต้องออกมารับหน้าแทนนายของตนกระแอมเล็กน้อยจะให้กล่าวว่าเพราะบุตรสาวของท่านยามนี้ฝ่าบาทยังมิได้เสด็จออกจากตำหนักเถาฮวากระนั้นคงไม่ดีนักจึงหลุบตาต่ำตอบอย่างเฉลียวฉลาด

"ฝ่าบาทตรวจราชกิจทั้งคืนยามเช้าเพิ่งได้บรรทมอีกครู่คงจะตื่นขอทุกท่านโปรดอย่าได้กังวล"

 

แม้จะทราบดีว่าคำกล่าวเช่นนี้ถือการปัดตอบเท่านั้นแต่ขุนนางทั้งหลายต่างก็แสดงความห่วงใยกันยกใหญ่ก่อนจะยืนรอกันอย่างสงบ

 

ตำหนักเฟิ่งหวง

 

ฮองเฮาประทับนั่งบนตั่งทองยกยิ้มพูดคุยกับเหล่าสนมยามเช้าดังเช่นทุกวัน แต่ในวันนี้กลับไร้วี่แววของพระสนมหานเสียนเฟย พระพักตร์งามจึงตึงขึ้นหลายส่วน เสียงซุบซิบนินทาดังเข้าโสตก่อนนางกำนัลคนสนิทจะเข้ามาทูลรายงาน เพียงฟังรายงานครู่หนึ่งดวงพระเนตรก็เบิกขึ้นพระขนงเลิกขึ้นอย่างตื่นพระทัยนัก เมื่อสดับฟังเสร็จก็ให้บีบกำมือในแขนเสื้อแน่น ความริษยาพวยพุ่งลุกโชนในทรวงด้วยแต่ไรมานั้นฮ่องเต้มิเคยประทับค้างคืนที่ตำหนักใดมาก่อนทุกคราที่เสร็จกิจก็จะเสด็จกลับไปยังตำหนักกลางบรรทมดังเช่นปกติ แต่วันนี้สายเช่นนี้แล้วฝ่าบาทยังคงมิออกจากตำหนักเถาฮวา

 

หลงเต๋อเฟยแม้จะมิพอพระทัยลึกๆแต่ยามเห็นสีพระพักตร์ฮองเฮาตึงเครียดเช่นนี้ก็ลอบยิ้มขำก่อนจะมองสบพระสนมกุ้ยเฟยที่มีท่าทีมิต่างกัน

 

"เอาล่ะวันนี้ก็มีเพียงเท่านี้ พวกเจ้ากลับเถอะ"เหล่าสนมต่างยอบกายเคารพก่อนจะทูลลาคล้อยหลังทุกคน พระหัตถ์บางก็ปัดข้าวของร่วงหล่นพื้นอย่างระบายโทสะ พระนางเป็นถึงฮองเฮากลับมิเคยได้รับความใส่พระทัยถึงเพียงนั้น แม้ยามให้พระประสูติกาลองค์ชายสี่ฝ่าบาทก็มิเคยเสด็จมาในทันทีกลับรอไปกว่าครึ่งวันทำให้อับอายเหล่าสนมมิน้อยยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นใจนัก

 

"ฮองเฮาทรงระงับโทสะด้วยเพคะ"เหล่านางกำนัลต่างคุกเข่าลงอย่างหวาดกลัว

 

"มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ฝ่าบาททรงระวังองค์เองเสมอมาจะค้างที่ตำหนักนางได้อย่างไรกัน!"สุรเสียงกราดเกรี้ยวตวาดลั่น

 

"มะ เมื่อคืนลือว่าพระสนมมีรับสั่งด่วนให้เจ้ากรมอาญานำคนไปช่วยเด็กที่สกุลเกาเพคะ ลือว่าช่วยเด็กได้มากนักฝ่าบาทที่ทรงงานอยู่ทราบความเช่นนั้นก็รีบเสด็จตำหนักเถาฮวาเพคะ"นางกำนัลคนสนิทรีบกราบทูลด้วยเพิ่งทราบยามเช้าเช่นกัน

 

"หึ!รับสั่งด่วนข้ามหน้าข้าเช่นนี้นางยังเห็นข้าอยู่ในสายตาอีกหรือ"ฮองเฮาตรัสอย่างแค้นเคือง

 

 

ตำหนักเหลียนฮวา

 

 

เสียงพูดคุยของสองสตรีสูงศักดิ์บ่งบอกได้ดีถึงความรู้สึกกังวล

"สนมหานทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน"กุ้ยเฟยว่าพลางยกจอกชาขึ้นจิบดับความร้อนพระทัย

 

"นางผู้นี้ที่แล้วมาก็อยู่อย่างเจียมตน จู่ๆก็ลุกขึ้นมาทำเช่นนี้มิแน่ว่านางมีแผนใดหรือไม่นะ"เต๋อเฟยตอบอย่างเป็นกังวล จู่ๆสกุลหานก็เล่นงานสกุลเกา แม้จะมิได้อยู่ในสายตานางมากนักแต่สกุลเกาก็นับว่าเป็นมือเท้าให้สกุลหลงมานานเช่นกัน แผนการที่จ้าวเย่วสิ่นวางไว้ดึงอำมาตย์เกาให้ตกหลุมพรางมิแน่ว่ามิใช่ฝีมือจ้าวเย่วสิ่นแต่เป็นเสียนเฟย

 

"น้องพี่เจ้าแน่ใจนะเรื่องอาการของนาง"กุ้ยเฟยเอ่ยถามอย่างวิตกลึกๆแล้วผู้ใดเลยจะมิกังวลเพียงเพราะบิดาเป็นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายนางก็ได้เป็นถึงพระสนมหานเสียนเฟยหากนางตั้งครรภ์มิเลื่อนยศเป็นหวงกุ้ยเฟยหรือไรกันตำแหน่งที่นางหมายมาดมาช้านานยามนี้จะตกแก่สนมหานเช่นนั้นหรือ

 

"พี่หญิงโปรดวางใจ ซูเฟยให้นางดื่มชามานานต่อให้หมอเทวดาก็ยากรักษาเพคะ"เต๋อเฟยนึกถึงซูเฟย แผนการต่างๆล้วนมีนางเป็นที่ปรึกษาจึงมั่นใจนักว่าพระสนมหานเสียนเฟยมิอาจตั้งครรภ์ได้อีก

 

 

ตำหนักเถาฮวา

 

วรกายแกร่งดึงร่างสนมรักมาโอบกอดไว้อย่างหวงแหนก่อนจะจรดริมฝีปากยังหน้าผากมนของพระสนม

"เสด็จพี่ออกท้องพระโรงสายเช่นนี้ หม่อมฉันละอายใจนักเพคะ"พระสนมตรัสพลางซบพระพักตร์แนบแผ่นอกกว้าง

 

"วันเดียวเท่านั้นอย่าได้กังวลไปเลย"เห็นสนมออดอ้อนเช่นนี้ก็อดเอ็นดูมิได้ก่อนจะจุมพิตเก็บเกี่ยวความหวานจากโพรงปากนุ่มอย่างหิวกระหายอีกครา

 

"คืนนี้เราจะมาอีก"กระซิบข้างหูก่อนจะผละออกไปว่าราชการทันทีปล่อยให้พระสนมบิดกายม้วนอย่างเขินอาย

 

คล้อยหลังนายเหนือหัวยวิ๋นกวางรีบเข้ามาทันทีก่อนจะช่วยนายสาวแต่งกายฉลององค์ รอยประทับทั่วเรือนกายบ่งบอกได้ดีว่าศึกเมื่อคืนดุเดือดระอุเพียงใด นางกำนัลคนสนิทจึงยกยิ้มอย่างดีใจเมื่อน้ำมันที่คุณหนูสามให้มานั้นได้ผลดีเกินคาดนัก

"ข้าต้องขอบคุณหลานรักของข้าเสียหน่อย อากวางเจ้านำตำลึงทองห้าหีบพร้อมเครื่องประดับอีกหนึ่งหีบส่งไปให้หลานรักข้าที"รางวัลนี้เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อท่านหมอที่หลานรักของพระนางเคยกล่าวถึงมาเมื่อใดยามนั้นไม่ว่าหลานของนางจะหมายสิ่งใดนางก็มอบให้ได้ทั้งนั้น

 

"พระสนมคืนนี้"ยวิ๋นกวางเอ่ยถามความประสงค์

 

"เอาเช่นเดิม นำเสื่อไปสักผืนฮองเฮามิพ้นทรงกริ้วข้าเป็นแน่ เล่นงิ้วสักสองชั่วยามคงจะดี"ตรัสพลางเสด็จตรงไปยังตำหนักเฟิ่งหวงเพื่อรับโทษขออภัยที่ทำให้ฝ่าบาทออกว่าราชการสายครั้งแรก นึกกระหยิ่มยิ้มย่องในพระทัยยามนึกถึงใบหน้าหยิ่งผยองมองดูนางอย่างต่ำชั้นเสียทุกครั้ง

 

 

"พระสนม พระสนมซูเฟยเสด็จมาเพคะ"ยวิ๋นกวางกระซิบข้างหูก่อนจะจัดแจงชุดให้กับพระสนมหานเสียนเฟย

 

"หึ! ตามนางเข้ามาในนี้"มือบางหยุดมือยวิ๋นกวางก่อนจะเปลื้องผ้าเหลือเพียงชุดรัดรูปเผยเรือนกายมากขึ้น

สีหน้าบิดเบี้ยวเกือบจะเก็บอารมณ์มิอยู่ของพระสนมซูเฟยชวนให้พระสนมหานเสียนเฟยเกือบจะกลั้นขำไว้มิอยู่ ความแค้นในอกไม่มีทางดับได้ หญิงตรงหน้าคือคนที่ทำให้นางมิสามารถตั้งครรภ์ได้ ทั้งยังเป็นสหายรักเข้าวังมาไล่เลี่ยกันอีกยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น

 

"ว่าอย่างไรพี่หญิงมีอันใดกับน้องหรือเจ้าคะ"ดวงเนตรปราดมองผ่านอย่างไม่สนใจแสร้งขะมักเขม้นแต่งกายทำให้ซูเฟยยืนนิ่งได้แต่กำบีบมือในแขนเสื้อแน่นรอยประทับตราเจ้าของทั่วเรือนร่างทำให้นางอิจฉามิน้อย

 

"เห็นเจ้ามิได้เข้ารับน้ำชาเมื่อเช้าพี่จึงเป็นกังวลนักเลยรีบมาดู"ซูเฟยฝืนยกยิ้มแข็งก่อนจะรุดเท้ามาช่วยจัดแจงชุดให้อย่างคนสนิทเช่นเคย

 

"เมื่อคืนเสด็จพี่มิยอมหยุดราวม้าศึกคิกคะนองนักจวบจนเมื่อครู่ทำให้น้องไปสาย กำลังเร่งรีบจะไปเฝ้าฮองเฮาเพคะ มิทราบว่าเมื่อเช้ามีเรื่องด่วนใดหรือไม่เพคะ"พระสนมหานเสียนเฟยตรัสพลางกลั้นยิ้มขันเมื่อเห็นมือบางที่ช่วยนางจัดแจงชุดไหวสั่น

 

"เจ้าช่างโชคดีนักรู้หรือไม่ฝ่าบาทมิเคยค้างตำหนักใดเลยนะ"สุรเสียงอ่อนหวานปิดความริษยาไม่มิด

 

"เช่นนั้นหรือเพคะ คราหน้าน้องจะขอเสด็จพี่ไปค้างตำหนักพี่หญิงบ้างดีหรือไม่เพคะ อะตายจริง ท่านกำลังตั้งครรภ์นี่นาเช่นนี้คงมิได้ถวายงานมานานสินเพคะ"พระสนมหานเสียนเฟยแสร้งตรัสไม่สนซูเฟยดังเดิมอีก

 

"ชาที่พี่ให้เจ้าดื่มบ่อยๆนะจะช่วยให้เจ้าตั้งครรภ์ได้บ้างเช่นผู้อื่นเขา พี่รู้สึกเวียนหัวไปก่อนล่ะ"ซูเฟยตรัสเพียงเท่านั้นก็รีบสืบเท้าออกตำหนักเถาฮวาในทันที

 

"หึ!ช่วยข้าตั้งครรภ์ แพศยา!"คล้อยหลังพระสนมซูเฟยหานเสียนเฟยกรีดร้องขึ้นอย่างกราดเกรียวก่อนจะสงบใจตรงไปยังตำหนักเฟิ่งหวง

จวนสกุลโอวหยาง

 

เมื่อเคารพน้ำชายามเช้าเสร็จ คุณหนูสามติดตามด้วยจี้หลินก็รีบเบี่ยงกายตรงไปยังรถม้าเพื่อไปยังสำนักศึกษา นางห่างการไปเรียนนานกว่าสองเดือนแล้ว 

 

"พี่สามรอข้าด้วยสิเจ้าคะ"โอวหยางเสวี่ยหนี่ว์รีบหอบตำรากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามมาในทันที

 

"ขออภัยด้วยเจ้าค่ะคุณหนูสี่ คุณหนูสามไม่ประสงค์นั่งร่วมกับบุตรอนุขอคุณหนูนั่งอีกคันนะเจ้าคะ"จี้หลินว่าพลางขึ้นไปนั่งกับนายสาวก่อนจะรถม้าออกไปในทันที

 

"อะไรนะ พี่สาม!นังสารเลว!"คุณหนูสี่ตะโกนไล่หลังก่อนจะวิ่งไปตามบ่าวรับใช้นำรถม้าคันเล็กออกไปส่งนาง

 

เรือนใหญ่

 

โอวหยางม่านอิงยังคงจิบชาหารือกับมารดาต่อยามนี้บาดแผลตามเรือนกายและใบหน้าเริ่มฟื้นตัวแล้วแต่อย่างไรยังคงใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะหายสนิท

 

"ที่ท่านแม่กล่าวมานั้นเป็นไปได้เจ้าค่ะ ต่อไปต้องเพิ่มเวรยามประตูท้ายจวนแล้วจับตาดูนางให้ดี"บุตรสาวออกความเห็น

 

"แม่ว่าสกุลหานคงต้องปั่นหัวนางแล้วเป็นแน่ ช่างเถอะอย่างไรแม่ก็ยังอยู่ นางต้องเป็นยิ่งกว่าเจ้า"จ้าวเย่วสิ่นหมายมาดในใจก่อนประกายตาจะแวววับขึ้นอีกครา

 

"ท่านแม่คิดสิ่งใดอยู่หรือเจ้าคะ"โอวหยางม่านอิงเอ่ยถามในทันทีเมื่อเห็นแววตามารดาพราวระยับ

 

"เจ้าว่านังซู่ซู่นับวันยิ่งน่ารำคาญนักหรือไม่อาหุ้ยเจ้าเรียกรวมบ่าวให้ข้าที"จ้าวเย่วสิ่นว่าพลางส่งกำไลหยก สลักไว้ว่าจ้าวเย่วสิ่นให้กับโอวหยางม่านอิง

 

เรือนรุ่ยเซียง

 

ซู่ซู่กำลังนำเป้ยหนิงเป้ยหลินปัดกวาดเรือนทำความสะอาดก่อนจะหยุดมือเมื่ออาหุ้ยมาเรียกรวมบ่าวในจวน

"พี่ซู่ซู่"เป้ยหลินเอ่ยขึ้นเช่นนี้ก็เท่ากับว่าเรือนของนางไม่หลงเหลือผู้ใดอยู่เฝ้า

 

"ปิดประตูให้มิดชิดทุกห้อง นำก้านไม้กวาดเสียบประตูไว้หากผู้ใดเข้ามาจะได้รู้"สิ้นเสียงสาวใช้รุ่นพี่เป้ยหนิง เป้ยหลินรีบทำตามอย่างเข้าใจ เมื่อคืนพวกนางพลาดไปหนึ่งครั้งวันนี้จะต้องไม่เกิดเรื่องใดยามคุณหนูไม่อยู่

 

สำนักศึกษา

 

โอวหยางฮวนเล่อลงจากรถม้าก่อนจะสังเกตได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมองมายังนาง ชื่อเสียงในงานเลี้ยงขององค์หญิงนั้นขจรไกลไปทั่วในวงสังคมชั้นสูง เด็กสาวเดินตรงไปยังห้องเรียนด้วยความรู้ที่มิทันผู้ใดยามนี้นางจึงยังคงเรียนอยู่เพียงแค่ขั้นหนึ่งร่วมกับบุตรธิดาตระกูลอื่นที่อายุน้อยกว่าสองปี

 

โอวหยางฮวนเล่อเดินมานั่งยังที่นั่งของตนเองนางไม่สนิทกับผู้ใดในแต่ละวันนางมิเคยสนใจเล่าเรียนแอบไปคลุกอยู่กับพี่สาวเพื่อลอบมองเหล่าองค์ชายที่ทรงศึกษาอยู่มิไกลกันนัก โรงเรียนแห่งนี้จัดการเรียนของสตรีให้ถึงเพียงขั้นสาม แต่บุรุษถึงขั้นแปด องค์ชายผู้นั้นจึงยังคงศึกษาอยู่เช่นกันโดยใกล้จบในอีกสองปี หากนึกให้ดีนางและคุณชายปู้อาจเคยพบกัน ในที่แห่งนี้แต่ยามนั้นนางคงมัวแต่สนใจองค์ชายเจ็ดเท่านั้น

 

โอวหยางฮวนเล่อใจลอยอยู่ในภวังค์ก่อนจะถูกอาจารย์หนุ่มเรียกอีกครั้ง

 

"คุณหนูโอวหยาง"บุรุษหนุ่มมองอย่างสนใจเด็กสาวท่าทีเปลี่ยนไปดังสหายเขาว่าจริงๆ

 

"จะ เจ้าค่ะอาจารย์"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางลุกพรวดอย่างตกใจ

 

"คุณหนูมาต่อบทกวีนี้ที"อาจารย์รูปงามหยิบพู่กันเคาะแผ่นกระดาษใหญ่ตรงหน้า

 

"เจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อหยิบพู่กันจับอย่างมั่นคงก่อนจะบทกลอนอย่างรวดเร็วจนไม่มีที่ให้เขียนเปลี่ยนแผ่นกระดาษหน้าใหม่จนครบจบทั้งห้าบท

 

อาจารย์หนุ่มมองอย่างตื่นตะลึงท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมชั้นทั้งห้อง เด็กสาวที่แม้จะเขียนชื่อตนเองยังใช้เวลาพักใหญ่แต่จู่ๆกลับเขียนบทกวีห้าบทได้อย่างรวดเร็วช่างน่าตื่นตะลึงนัก

 

"ช่วงที่ล้มป่วยท่านยายให้คนมาสอนน่ะเจ้าค่ะท่องได้เพียงเท่านี้"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวอ้างก่อนจะกลับไปนั่งที่เดิม

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.222K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,010 ความคิดเห็น

  1. #1168 minhara2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 08:10
    ยัยแม่เลี้ยงวางแผนชั่วอีกล่ะ น้องกับคนของน้องต้องปลอดภัยนะ
    #1,168
    0
  2. #983 Whanzaaaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 11:36
    ขลุก ไม่ใช่ คลุก ค่ะ
    #983
    0
  3. #650 NamplaowSoda (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:07
    ขอให้น้องอย่าพลาดเลย ตามเกมได้ทันรอดพ้นตลอดเพราะในอดีตน้องเคยพลาดมาแล้ว
    #650
    0
  4. #494 yayahoo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 14:18

    รอๆมาเร็วๆคร้าาาา
    #494
    0
  5. #490 เจา เจา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 09:47

    รีบไปช่วยซู่ซู่ด่วน

    #490
    0
  6. #488 BIGCATS (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 19:40

    รอนะคะสนุกมาก
    #488
    0
  7. #484 veena2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 16:45

    รออยู่นะคะ สนุกมาก
    #484
    0
  8. #481 วรรน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 08:49

    รออยู่จ้า รออออออออ

    #481
    0
  9. #477 c_nattrisia (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 06:24

    ได้โปรดๆๆๆ มาอัพเถอะน้าาาาไรท์
    #477
    0
  10. #476 rtnpong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 19:56
    รอพ่อกับพี่ชายอยู่
    #476
    0
  11. #474 Bowlie (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 07:19

    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    #474
    0
  12. #473 Ann0987 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 18:28

    จะออกอีบุ๊คไหม

    #473
    0
  13. #467 ทานากะ รินโนะสุเกะ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 13:14

    หวังว่าซู่ซู่จะอยู่รอดปลอดภัยน๊าา
    #467
    0
  14. #465 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 14:19

    ซู่ซู่ จะถูกใส่ความแล้วล่ะ น้องจะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไงกันละเนี่ย

    #465
    0
  15. #464 3327Wiehle (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 12:55

    สนุกมากมาย รออออออ

    #464
    0
  16. #463 Hatailee13 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 09:46
    จะมีอีบุคไหมคะ
    #463
    0
  17. #462 หลงเหยา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 23:47

    เอาใจช่วยนางค่ะ สงสารนางมากอยากให้เอาคือพวกคนเลวอย่างสะใจ
    #462
    0
  18. #461 Jeans-ariya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 23:26

    เข้มข้นมาก ขอให้ซู่ซู่รอดพ้นจากภัยร้าย

    #461
    0
  19. #460 _Lenz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 19:28

    เป็นห่วงซู่ซู่ อย่าให้ซู่ซู่เป็นอะไรเลย

    #460
    0
  20. #458 galaxy_6188 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 05:43
    นางเก่งมาก เราชอบนางเอกสู้คนนะ
    #458
    0
  21. #457 benjama1 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 04:40

    จะตีสุนัขให้ดูเจ้าของ..เอาใจช่วยไรท์คะกลับมารีดก็ดีใจ
    #457
    0
  22. #456 Jira123 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 23:32
    ช่วงล้มป่วย มองในมุมคนอื่น นี้มันอัจฉริยะแล้วเวลาไม่นาน เขียนตัวอักษรได้คล่องแคล้วเช่นนี้555// มาต่อไวไวนะ เป็นห่วงพวกซู่ซู่
    #456
    0
  23. #455 Jommy_19 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:03
    ซู่ซู่จะเจออะไรมั้ยน๊า
    #455
    0
  24. #454 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:20
    สนุกมาก
    #454
    0
  25. #453 Mameaw555 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 18:21
    สนุกมากไรท์มาบ่อยๆน่ะ เนี่ยต้องไปวนอ่านรอบสองเลย
    #453
    0