หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 27 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,883 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

"คุณหนูสามเจ้าคะ บ่าวมีนามว่ายวิ๋นกวางเจ้าค่ะเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระสนมหานเสียนเฟย ทรงมีรับสั่งต้องการให้คุณหนูเข้าเฝ้าเจ้าค่ะ"ยวิ๋นกวางในชุดนางกำนัลสีชมพูอ่อนยอบกายให้โอวหยางฮวนเล่อพลางนำทางไปยังตำหนักของนายสาว เด็กสาวติดตามด้วยสองสาวใช้คนสนิทซู่ซู่และจี้หลินเดินตามนางกำนัลไปอย่างว่าง่ายด้วยโอวหยางฮวนเล่อมีเรื่องที่จำต้องทูลขอน้าสาวอยู่แล้วจึงมิได้กลับจวนพร้อมจ้าวเย่วสิ่นและสกุลโอวหยาง

 

ตำหนักใหญ่มีเครื่องประดับหรูหราเต็มไปด้วยของมีราคาและไม้ประดับหลากชนิดยามนี้ฮูหยินผู้เฒ่าหาน พร้อมด้วยหานฮูหยินก็กำลังนั่งสนทนากับพระสนมหานเสียนเฟยอยู่ก่อนแล้ว โอวหยางฮวนเล่อรีบเข้าไปทำความเคารพก่อนจะนั่งร่วมวงสนทนา

 

"แม้วันนี้จะเกิดเรื่องราวมากนักแต่หลานก็ยังทำได้ดี น้าภูมิใจนักหากมารดาของหลานยังอยู่คงจะยินดีมิน้อยเลย" พระสนมหานเสียนเฟยตรัสพลางทอดมองโอวหยางฮวนเล่อด้วยความเอ็นดู

 

"ขอบพระทัยพระสนมเพคะ หลานหาใช่คนชำนาญเรื่องภาพวาดสิ่งนี้หลานได้จากนิมิตเท่านั้นเพคะ" โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางยกชาขึ้นจิบแต่แล้วก็ต้องสะดุด กลิ่นชานี้คุ้นเคยเหลือเกิน นางเคยดื่มชานี้เมื่อใดนะเมื่อใดกัน เด็กสาวมองชาสีเหลืองใสในจอกกระเบื้องพลางครุ่นคิดก่อนจะชะงักไป

 

"นิมิตของหลานหรือ หมายความว่าอย่างไรกัน"พระสนมหานเสียนเฟยตรัสถามอย่างสนพระทัย

 

"เล่อเอ๋อร์เล่อเอ๋อร์"พระสนมเพิ่มเสียงดังขึ้นเมื่อเห็นหลานสาวนิ่งงันไม่ตอบ

 

"อะ ขออภัยเพคะ หลานเพียงมีเรื่องอยากทูลปรึกษาเพียงแต่"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางส่งสายตาให้น้าสาว

 

"พวกเจ้าออกไปให้หมด"น้าสาวที่ทราบความนัยตรัสสั่งโดยทันที ยามนี้ห้องโถงกว้างจึงเหลือเพียงโอวหยางฮวนเล่อ น้าสาว ท่านยายและน้าสะใภ้

 

 

"อย่างที่ทรงทราบ หลานเคยนิมิตเห็นซือเหยียนและแม่นมหยีถูกทำร้ายวันนั้นมิใช่เรื่องบังเอิญเพคะ หลานนิมิตเห็นจริงๆ หลานจึงไปช่วยไว้ได้ทันเพคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางมองสบน้าสาวนิ่ง สลับมองท่านยายของตน

 

ฮูหยินผู้เฒ่าหานใบหน้าเคร่งขรึมขึ้นหลายส่วน หากลองตรองดูแล้วหลานสาวผู้นี้เปลี่ยนไปมาก และคาดการณ์เหตุการณ์ล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำนัก เช่นในวันนี้เรื่องน้ำมันประหลาดที่หามาได้ ทั้งยังหมอสกุลโต่วที่อยู่ทางใต้ แม้จะอ้างว่ารู้จากจ้าวเย่วสิ่นแต่ถึงขั้นรู้ตำแหน่งก็เป็นไปมิได้ ทั้งเรื่องการลักพาโอวหยางม่านอิงอีกหลานสาวของนางรู้จักคนเหล่านั้นได้อย่างไรทุกอย่างล้วนมีน้ำหนักมากขึ้น

 

"เช่นนั้นที่หลานเคยบอกว่าจะเกิดภัยพิบัติทางใต้ในอีกห้าปีนั้นหลานยังคงฝันเห็นอีกหรือไม่"ฮูหยินผู้เฒ่าถามพลางครุ่นคิดสิ่งนี้ยังคงคาใจนางอยู่ดีหากเกิดขึ้นจริงพวกนางมิอาจรับมือทันได้แน่ สามีที่อยู่ในตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีหรือบุตรชายที่อยู่ในตำแหน่งเจ้ากรมโยธาย่อมพลอยตกที่นั่งลำบากไปด้วย

 

"เจ้าค่ะ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ที่สำคัญยามนี้พระสนมซูเฟยทรงครรภ์แล้วเพคะ แต่ด้วยพระครรภ์ยังอายุน้อยนักจึงยังทรงปิดเป็นความลับไว้" โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางจ้องมองน้าสาวคราแรกนางตั้งใจจะเขียนสารบอกแต่ในเมื่อมาถึงเช่นนี้แล้วก็สู้บอกไปเลยจะดีกว่า

 

จอกชาร่วงหล่นโดยพลัน พระสนมหานเสียนเฟยนับว่าสนิทสนมกับพระสนมซูเฟยมิน้อย พระพักตร์ซีดเคร่งเครียดขึ้นกว่าสี่ส่วน ฮองเฮาทรงมีองค์ชายสี่และองค์หญิงใหญ่ พระสนมกุ้ยเฟยทรงมีองค์ชายเจ็ด พระสนมซูเฟยทรงมีองค์ชายรอง พระสนมเต๋อเฟยทรงมีองค์หญิงสาม หากยามนี้พระสนมซูเฟยยังมีพระโอรสอีกพระองค์ พระนางจะถูกมองเช่นใดกัน สถานะยามนี้มิย่ำแย่กว่าเดิมหรือไร

 

"ละ หลานพูดเรื่องจริงใช่หรือไม่ เล่อเอ๋อร์สิ่งนี้หาใช่เรื่องเล็กเลยนะ"ฮูหยินผู้เฒ่าหานบีบกำมือในแขนเสื้อแน่น ทำอย่างไรดีมารดาที่มีทุกสิ่งพร้อมอย่างนางแต่กลับช่วยบุตรสาวมิได้เลย

 

"จริงเจ้าค่ะท่านยาย เรื่องนี้พระสนมจะทูลฝ่าบาทในอีกสองเดือนเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางนึกถึงอดีต น้าสาวของนางมิได้มีเล่ห์เหลี่ยมเหมือนผู้ใดเพียงแต่ด้วยเพราะมีศักดิ์เป็นบุตรสาวอัครมหาเสนาบดีหานจึงได้ตำแหน่งนี้มาโดยง่าย แต่แล้วอย่างไรเล่ายิ่งนับวันน้าสาวยิ่งถูกหลงลืมหากไม่รีบแก้ไขเกรงว่าจะยิ่งยากแล้ว

 

"เช่นนั้นน้าต้องพยายามให้มากกว่านี้ใช่หรือไม่?"พระสนมหานเสียนเฟยเข้าพระทัยทันทีนึกน้อยพระทัยที่พระสหายสนิทอย่างพระสนมซูเฟยปกปิดเรื่องสำคัญเช่นนี้กับพระนาง

 

"เป็นเช่นนั้นเพคะ สิ่งนี้จะช่วยพระสนมได้เพคะ"โอวหยางฮวนเล่อส่งขวดน้ำมันเต่าทองเขียวตัวผู้และตัวเมีย อย่างละขวดให้น้าสาว

 

"เล่อเอ๋อร์ สิ่งนี้ที่เจ้าใช้กับอำมาตย์เกา"ฮูหยินผู้เฒ่าหานเป็นคนวางแผนการส่งคนเข้าไปยังจวนอำมาตย์เกา เพื่อใช้สิ่งนี้นางย่อมคุ้นตา 

 

"เจ้าค่ะน้ำมันนี้ไร้รสไร้กลิ่นไม่ทิ้งร่องรอยใดเลยเพคะ เพียงหยดก็เห็นผลแล้วฤทธิ์ยาคงอยู่ได้กว่าหกชั่วยาม แบ่งเป็นชายและหญิงจากนี้จะใช้อย่างไรก็แล้วแต่พระสนมแล้วเพคะ"บนบรรจุภัณฑ์มีอักษรเขียนไว้ว่าชายหญิงชัดเจน

 

พระสนมหานเสียนเฟยรับขวดน้ำมันมาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นมิใช่ว่าพระนางมิเคยลองแต่ยาหลายขนานมิเคยได้ผลสักครั้ง อย่างไรฮ่องเต้ก็มิเคยประทับค้างคืนเพียงร่วมรักราวหนึ่งชั่วยามเสร็จก็เสด็จกลับตำหนักเป็นเช่นนี้เสมอ แต่วันนี้พระนางก็ทรงเห็นแล้วว่าอำมาตย์เกาและโอวหยางชิงชิงเป็นเช่นใด มิแน่ว่าน้ำมันนี้จะยังไม่มียาถอนพิษหรืออาจยังมิมีผู้ใดล่วงรู้ เล่ห์เหลี่ยมวังหลังมีมากนักพระสวามีที่คุ้นชินมักจะหาทางแก้ได้เสมอ แต่หากใช้น้ำมันนี่เล่าจะมีทางหลบเลี่ยงได้หรือไม่อย่างไรก็ควรจะลองสักครั้ง

 

 

เมื่อตัดสินพระทัยแน่วแน่พระสนมหานเสียนเฟยก็เก็บขวดน้ำมันไว้อย่างดีในคืนมะรืนนี้ฝ่าบาทจะมาประทับยังตำหนักของพระนางค่อยใช้ยามนั้น

 

"ขอบใจหลานมากหากได้ผลอย่างไรน้าจะส่งคนไปแจ้งโดยไว"พระสนมหานเสียนเฟยตรัสอย่างแน่วแน่ ในเมื่อสหายคนสนิทตั้งครรภ์อีกครั้งแล้วแต่นางยังไร้วี่แววคงไม่เป็นการดีนัก

 

"เพคะ หลานหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสำเร็จเพคะจริงสิเพคะชานี้หอมนักพระสนมได้มาอย่างไรเพคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางวางจอกชาลงทั้งที่จิบยังไม่หมด

 

"ใช่ไหมล่ะ น้าเองก็ชอบนักเห็นว่าต้านเอ๋อร์เอามาจากทางเหนือน่ะ บอกว่าดื่มบ่อยๆจะช่วยบำรุงร่างกายได้มากอาจตั้งครรภ์ได้ง่ายขึ้น"น้าสาวว่าพลางยกยิ้มอย่างดีใจที่หลานสาวชอบ

 

"เช่นนั้นหรือเพคะ ต้านเอ๋อร์ทรงหมายถึงพระสนมซูเฟยหรือเพคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางยกยิ้มแข็ง ฮูหยินผู้เฒ่าหานหันมองสบโอวหยางฮวนเล่ออย่างมึนงง

 

"อะ อืมทำไมหรือ"น้าสาวถามอย่างสงสัยพอดีกับน้าสะไภ้ฉุกใจคิดหันมองรอบตำหนัก'ดอกยี่โถ แย่แล้ว!'

 

"ทางเหนือมีชาเลื่องชื่อที่ช่วยให้ตั้งครรภ์ได้นิยมนำตังกุยมาผสมเพคะหากดื่มเพียงชานี้คงไม่เท่าใดแต่เมื่อสูดดมกลิ่นดอกยี่โถเข้าไปมากๆชานี้จะกลายเป็นพิษอย่างมิรู้ตัวเพคะ ที่ร้ายแรงกว่านั้นจะทำให้มิอาจตั้งครรภ์ได้เพคะ" โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางถอนหายใจนึกคิดอย่างสงสารน้าสาวถวายตัวมาตั้งแต่อายุสิบห้ายามนี้กว่ายี่สิบแปดปีแล้วมิรู้ว่าเริ่มดื่มชานี้เมื่อใดกัน ได้แต่นึกเสียใจนักที่ในอดีตนางมักหลบเลี่ยงน้าสาวมิเคยมาตำหนักเลยสักครั้งแต่สิ่งเหล่านี้นางก็เรียนรู้มาจากเรื่องราวคาวโลกีย์จากหอนางโลมทั้งนั้น นอกจากยาที่ทำให้แท้งที่ใช้กันบ่อยยามพลาดท่าตั้งครรภ์ ทั้งยาที่ทำให้เสมือนตั้งครรภ์เพียงกระตุ้นชีพจรเท่านั้นนางโลมใช้กันบ่อยเช่นกันด้วยหวังจะใช้ข้ออ้างตั้งครรภ์ให้บุรุษไถ่ถอนตัวออกไป เรื่องเล่ห์กลสตรีนางล้วนพานพบมาแล้วทั้งสิ้น

 

"ล่ะ หลานว่าอะไร เล่อเอ๋อร์ หลานหมายความว่าอย่างไรกัน"พระสนมหานเสียนเฟยละล่ำละลักตรัสอย่างตกพระทัย ความรู้สึกปวดจุกเจ็บแน่นในอกไปเสียหมด

 

"ที่เล่อเอ๋อร์กล่าวมานั้นมิผิดเพคะชานี้มิถูกกับดอกยี่โถเพคะ"หานฮูหยินกล่าวเสริมเมื่อฉุกใจนึกขึ้นได้ นางเองและฮูหยินผู้เฒ่ามิได้มาเข้าเฝ้าบ่อยนักจึงมิค่อยได้สังเกต แต่เรื่องเช่นนี้พวกนางที่ทำการค้าไปมาหลายเขตย่อมเคยได้ยินมาบ้างอยู่แล้วเพียงแต่มิเคยสังเกตเท่านั้นช่างน่าเสียดายและโมโหนักที่รู้ตัวช้าไป

 

"ผู้ใดให้สองสิ่งนี้กับพระสนมเพคะ"ฮูหยินผู้เฒ่าหานถามเสียงแข็งร่างกายไหวสั่นอย่างแค้นเคือง ดวงตาชราร้อนชื้นอย่างอัดอั้น

 

"อะ อะไรกัน ต้านเอ๋อร์ ต้านเอ๋อร์ทำร้ายข้างั้นหรือ ท่านแม่ ต้านเอ๋อร์เป็นสหายข้าเข้าวังมาพร้อมกัน ทำไมกัน"แววพระเนตรสับสนส่ายพระพักตร์ไปมาอย่างไม่อยากยอมรับ

 

"เย็นพระทัยไว้ก่อนเพคะ ก่อนอื่นต้องหยุดดื่มชานี้แล้วนำดอกยี่โถออกไปจากตำหนักให้หมดก่อนเพคะ" ฮูหยินผู้เฒ่าหานเอ่ยบอกอย่างมีสติพลางกวาดสายตาไปรอบๆยามนี้กระจ่างแล้วว่าทำไมบุตรสาวจึงมิมีครรภ์เสียที สายตาผู้เป็นยายหันมองโอวหยางฮวนเล่อด้วยความชื่นชมทั้งสับสน หลานสาวผู้นี้รู้ดีไปเสียทุกอย่างอายุเพียงแค่สิบสองหนาวเท่านั้น หรือนางจะได้รับพรจากสวรรค์นิมิตเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าจริงๆ

 

 

"พระสนมโปรดวางพระทัยเพคะ ท่านโต่วผู้นี้เชี่ยวชาญเรื่องพิษและยามากนัก ลือว่าหญิงอายุห้าสิบปีแล้วยังมีครรภ์ได้เพราะได้ยาดี อีกไม่นานหากเขามาถึงย่อมมีทางแก้เพคะ"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวปลอบเห็นน้าสาวสะอื้นไห้แววพระเนตรสับสนเช่นนี้ก็ยิ่งสงสารนัก

 

"พระสนมต้องเข้มแข็งตั้งสติให้มั่น หม่อมฉันจะทำทุกทางเพื่อช่วยเพคะ"มารดากล่าวกับบุตรสาวจ้องมองสบตานิ่ง บุตรสาวของนางยามนี้หาใช่คุณหนูธรรมดา มิอาจแสดงความอ่อนแอดังคนสามัญได้อีก อยู่ในวังหลังมิต่างจากสมรภูมิต้องสู้ศึกทุกวันจะอ่อนแอมิได้เป็นอันขาด

 

"ลูกเข้าใจเจ้าค่ะ ท่านแม่โปรดวางใจจากนี้ลูกจะไม่ไว้หน้าใครหน้าไหนทั้งนั้น!"สุรเสียงประกาศกร้าวพลางยกพระหัตถ์เช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ

 

"หลานมีสิ่งหนึ่งอยาทูลขอขอพระสนมทรงช่วยด้วยเพคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางเดินออกจากที่นั่งคุกเข่าให้ท่านน้า แววตาจริงจังทำให้ทุกคนต่างมึนงง ยามนี้เด็กสาวไม่มีทางเลือกแล้วจำต้องอาศัยบารมีท่านน้าและท่านยายมิเช่นนั้นก็มิมีผู้ใดช่วยได้ทันแน่

 

"เล่อเอ๋อร์เจ้าประสงค์สิ่งใดจงว่ามาน้าย่อมมิขัด"พระสนมหานเสียนเฟยว่าพลางลุกประคองหลานสาวลุกขึ้น

 

"เด็กเพคะ ที่จวนสกุลเกามีเด็กกว่าสิบคนคืนนี้เกาฮูหยินมิปล่อยพวกเขาไว้เป็นแน่ขอพระสนมส่งคนไปช่วยด้วยเพคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางน้ำตาหลั่งริน นิสัยสองสามีภรรยาคู่นี้นางล้วนรู้ดี แสร้งเปิดโรงทานแต่สิ่งนั้นแท้จริงเป็นที่หาเหยื่อไร้เดียงสามาบำเรอตนเท่านั้น มิใช่เพียงอำมาตย์เกาแต่เกาฮูหยินก็พอกัน

 

"ละ หลานว่าอย่างไรนะ!"ฮูหยินผู้เฒ่าหานถามอย่างตกใจ 

 

"ทั้งอำมาตย์เกาและเกาฮูหยินหาใช่คนใจบุญทำทานดังที่คิดเจ้าค่ะท่านยาย โรงทานที่พวกเขาเปิดรับเลี้ยงเด็กยากไร้นั้นล้วนหลอกลวงทั้งนั้น เด็กที่หลานรู้จักเคยเล่าให้หลานฟังว่าทุกคืนพวกเขาจะต้องส่งตัวแทนไปรับใช้ทั้งสองคน แต่เด็กที่ถูกส่งเข้าห้องนอนมักจะหายไปไม่มีผู้ใดรอดกลับมาแม้เพียงคนเดียว หากทางการสอบสวนเกาฮูหยินย่อมลงมือปิดปากในคืนนี้เป็นแน่เจ้าค่ะ ได้โปรดช่วยพวกเขาด้วยเพคะพระสนม"เด็กสาวปล่อยโฮอย่างน่าสงสารจนน้าสาวต้องรั้งร่างมากอดปลอบ

 

"เล่อเอ๋อร์เช่นนั้นน้าจะให้ท่านพ่อนำกำลังเข้าไปในคืนนี้"น้าสะใภ้บุตรีเจ้ากรมอาญากล่าวทันที

 

"ขอบคุณพี่สะใภ้เช่นนั้นให้นำข้าเป็นข้ออ้างว่ามีเด็กมาร้องเรียนข้าก็ได้เท่านี้ก็เพียงพอที่จะออกหมายค้นแล้ว"พระสนมหานเสียนเฟยว่าพลางคลายอ้อมแขน

 

"ไม่มีเวลาแล้วเจ้าค่ะคงต้องลงมือทันทีเช่นนั้นหม่อมฉันทูลลาเพคะ"น้าสะใภ้ว่าพลางรีบลุกออกไปโดยไว

 

"นี่เริ่มเย็นแล้วหลานคงต้องไปแล้วเช่นกันเพคะ ขอทูลลาเพคะ ท่านยายแล้วหลานจะไปเยี่ยมนะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางค้อมกายรีบกลับเช่นกันด้วยมิอยากให้มีพิรุธ

 

"รักษาตัวเจ้าด้วย หากมีอะไรเร่งด่วนก็ส่งคนมาหาน้าได้ทุกเมื่อ"น้าสาวว่าพลางส่งป้ายหยกประจำกายให้กับหลานสาว

 

 

จวนสกุลโอวหยาง

 

โอวหยางม่านอิงยืนรอมารดายังศาลากลางจวนด้วยใจหวัง เด็กสาวหวังเป็นอย่างยิ่งว่ามารดาจะทำสำเร็จ ดวงตาคู่งามทอดมองไปยังห้องโถงใหญ่ 

 

"คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูรองกลับมาพร้อมฮูหยินรองแล้วเจ้าค่ะ"สาวใช้คนสนิทขยับกายเข้าใกล้พลางกระซิบ

 

"จริงรึ แล้วนางเป็นเช่นใดบ้าง?"น้ำเสียงตื่นเต้นเต็มไปด้วยความคาดหวัง

 

"คุณหนูรองหมดสติเจ้าค่ะ ส่วนฮูหยินรองเอาแต่สะอื้นเจ้าค่ะ"สิ้นเสียงสาวใช้ โอวหยางม่านอิงหัวเราะลั่น พึงใจนักที่มารดาทำสำเร็จเพียงเท่านี้ก็มิมีผู้ใดเหนือกว่านางแล้ว อย่างไรในจวนนี้นับว่านางยังคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดด้วยยังมิรู้ว่าโอวหยางฮวนเล่อแสดงได้ดีเพียงใดในปีนี้

 

"ท่านแม่มาถึงแล้วรึยัง"ว่าพลางสืบเท้าออกจากศาลาตรงไปยังเรือนใหญ่ของมารดา

 

"ยังเจ้าค่ะ แต่อีกสักครู่คงถึงแล้วเจ้าค่ะ"สาวใช้รีบยกน้ำชาพร้อมขนมตรงไปส่งยังเรือนใหญ่

 

 

เรือนกลาง

 

ฮูหยินรองนั่งสะอื้นไห้ข้างเตียงมองดูบุตรสาวที่กำลังหลับไหลอยู่บนเตียงพลางครุ่นคิดอย่างหนัก นางพลาดตรงที่ใดกัน ยาถอนพิษนางก็ทานไปทุกสิ่งไม่ว่าอย่างไรบุตรสาวนางก็ไม่น่าต้องพิษได้ มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่ มารดาบีบกำมือแน่นคนของนางต่างร่วมมือกันหักหลังนางไปจนสิ้น โอวหยางชิงชิงรักนวลสงวนตัวทั้งเย่อหยิ่งเกินผู้ใดจะไปตั้งครรภ์ได้อย่างไรน่าขันสิ้นดี

 

"นายหญิงเป็นเช่นนี้แล้วจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ"กูจือสาวใช้คนสนิทของชิวฉาฮวาทั้งยังเป็นแม่นมของโอวหยางชิงชิงกล่าวอย่างเป็นกังวล หากหมอหลวงยืนกรานไปเช่นนั้น ต่อให้หมอท่านอื่นมาตรวจคงทำได้เพียงแจ้งว่ามิได้ตั้งครรภ์ อาจแท้งไปแล้วจะมีผู้ใดกล้าขัดวินิจฉัยหมอหลวงกัน ทั้งนายท่านชิวมิได้มีอำนาจเท่าสกุลหลงจะเชิญกูกูวังหลวงมาตรวจความบริสุทธิ์ยืนยันดังคุณหนูใหญ่ก็ยากนัก ด้วยนายหญิงเป็นเพียงฮูหยินรอง นอกจากจะมีผู้อื่นคอยช่วยเหลือแต่ใครจะกล้ากันหากมิใช่ฮองเฮา แล้วมีหรือฮองเฮาจะช่วยสกุลชิวขุนนางขั้นสาม

 

"อาจือข้ากับชิงเอ๋อร์วางแผนมาอย่างดี ยาถอนพิษก็ล้วนกินกว่าทุกขนาน ชิงเอ๋อร์ต้องพิษอะไรกันแล้วต้องพิษได้อย่างไรกัน เจ้าว่ามันมิแปลกหรือไร?"ชิวฉาฮวายกมือป้ายเช็ดน้ำตา ก่อนจะเริ่มปรึกษาสาวใช้คนสนิทอย่างเคร่งเครียด

 

"บ่าวก็คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ คุณหนูอยู่กับบ่าวตลอดมีเพียงตอนนั่งรถม้าไปยังวังหลวงเท่านั้นที่คลาดกัน" แม่นมกูจือกล่าวพลางบิดผ้าเริ่มเช็ดตัวให้คุณหนูรองที่ยังหมดสติอยู่

 

"ใช่แล้วในรถม้า ต้องเป็นฝีมือนังฮวนเล่อไม่ก็นังเสวี่ยหนี่ว์เป็นแน่!"ชิวฉาฮวาตวาดลั่นก่อนจะขมวดคิ้ว เด็กสาววัยเพียงสิบสองหนาวจะเป็นไปได้เช่นใดที่จะวางแผนเช่นนี้ได้มันเกินตัวมากเกินไป

 

"นายหญิง ยังจำเรื่องเมื่อสิบสองปีก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ?"กูจือว่าพลางมองสบตานิ่ง ดวงตานายสาวไหวสั่นอย่างตื่นกลัว

 

"เป็นไปได้ว่าคุณหนูสี่จะเป็นสายให้จ้าวเย่วสิ่นลงมือกับคุณหนูแลกกับการปกปิดความลับเจ้าค่ะ"กูจือกระซิบข้างหู

 

"เช่นนั้นเสวี่ยหนี่ว์คือคนของจ้าวเย่วสิ่นแล้วสินะ"ชิวฉาฮวาว่าพลางหยิบแจกันเขวี้ยงแตกกระจายพื้นระบายโทสะ

นางพลาดเองที่ชวนเสวี่ยหนี่ว์ไปงานด้วย มิเฉลียวใจสักนิดว่าเสวี่ยหนี่ว์อาจรู้แล้วว่าตนมิใช่ลูกแท้ๆของอนุสอง จึงทำร้ายฝูตานเสียหลายครั้งอย่างทารุนเด็กสาวเจ้าเล่ห์อย่างเสวี่ยหนี่ว์แม้แต่อนุสองยังลงมือได้จะใช่นับประสาอะไรกับพวกนาง'เหนือฟ้ายังมีฟ้ามิรู้หรือไร'คำพูดของจ้าวเย่วสิ่นดังเข้ามาในห้วงความคิด ยิ่งคิดยิ่งแค้นครานี้นางแพ้อย่างราบคาบนึกแล้วแค้นใจนัก ชิวฉาฮวาเริ่มขว้างปาข้าวของระบายอารมณ์ทันที

 

 

 

เรือนเก่าหลังเล็กท้ายจวนสกุลโอวหยาง

 

"วันนี้ดูเหมือนจะเกิดเรื่องมากนักเจ้าค่ะ"สาวใช้คนสนิทว่าพลางรินชาส่งให้นายสาวที่นั่งอ่านตำราอยู่

 

"อืม"กวนจี๋ฮวาเพียงตอบรับในลำคอ นางทราบดีกว่าผู้ใดว่าสกุลนี้มีเรื่องวุ่นวายมากเพียงใดแต่นางยังคงสามารถคุมสถานการณ์ของตนเองได้เป็นอย่างดีมิให้ก้าวล่วงผู้ใดและมิให้ผู้ใดก้าวล่วงตน

 

เรือนใหญ่

 

จ้าวเย่วสิ่นที่เห็นบุตรสาวแต่ไกลก็รีบสืบเท้าเข้าไปหาพลางยกยิ้มอย่างสบายใจ วันนี้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีมิมีสิ่งใดให้โอวหยางม่านอิงต้องกังวลใจอีกแล้ว ต่อจากนี้โรงทานสกุลโอวหยางจะถูกเปิด โอวหยางม่านอิงจะเริ่มเรียกคืนชื่อเสียงได้แล้ว

 

"คารวะท่านแม่เจ้าค่ะ"บุตรสาวยอบกายให้อย่างนอบน้อมก่อนจะโอบเอวมารดา

 

"ฮ่า ฮ่า แม่ว่าเจ้าคงพอรู้มาบ้างแล้ว"จ้าวเย่วสิ่นเล่าเรื่องราวแต่งแต้มเติมไปอย่างสนุก สองแม่ลูกต่างหัวเราะสั่งบ่าวไพร่จัดสำรับเลี้ยงทั้งจวนเย้ยฮูหยินรองซึ่งๆหน้า ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนี้เป็นคราแรกที่โอวหยางม่านอิงรู้สึกโล่งใจนัก

 

เรือนรุ่ยเซียง

 

เป้ยหนิงและเป้ยหลินกำลังยืนรอนายสาวด้วยความเป็นกังวลเมื่อเห็นนายหญิงต่างกลับมากันหมดแล้วยกเว้นนายของตน เพียงครู่ก็มีบ่าวชายยกหีบตำลึงทองกว่าสี่ใบใหญ่เข้ามายังเรือนก็ได้แต่มองอย่างประหลาดใจก่อนนายสาวจะเดินเข้ามาติดตามด้วยซู่ซู่และจี้หลิน

 

"คารวะคุณหนูเจ้าค่ะ"เป้ยหนิงและเป้ยหลินรีบยอบกายเคารพก่อนจะช่วยนายสาวชำระร่างกาย 

 

"วันนี้มีสิ่งใดเกิดขึ้นยามข้ามิอยู่หรือไม่"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางกระชับผ้าห่มเตรียมเข้านอนวันนี้นางเหนื่อยนัก

 

"ที่เรือนมิมีอันใดเจ้าค่ะ จริงสิเจ้าคะบ่าวจับใจความมิได้เท่าใดนักเจ้าค่ะ แต่เมื่อเช้าบ่าวทำเสี่ยวหลงเปาหวังเอาไปเผื่ออาหลิวอาลี่เจ้าค่ะ แต่เห็นอนุหนึ่งพร้อมสาวใช้ยืนอยู่หน้าเรือนอนุฝูตานมิเข้าไป แล้วก็ได้ยินเพียงเสียงอาลี่อาหลิวร้องไห้เท่านั้นบ่าวมิกล้าจึงเดินกลับเรือนเจ้าค่ะ"เป้ยหนิงว่าพลางช่วยซู่ซู่นับตำลึงทองรางวัลที่ได้มา

 

"อนุหนึ่งไปเยี่ยมอนุสองหรือ?"โอวหยางฮวนเล่อถามย้ำ อนุหนึ่งนางนี้ช่างไร้ตัวตนจนนางเกือบลืมไปเสียแล้ว

 

"เจ้าค่ะแต่บ่าวไม่ทันได้อยู่รอเจ้าค่ะ"ว่าพลางส่งเงินให้ซู่ซู่จัดเก็บ

 

"คุณหนูเจ้าคะ พรุ่งนี้ให้บ่าวไปซื้อเรือนหลังเล็กให้แม่เฒ่าชีสั่วเลยดีไหมเจ้าคะ"ซู่ซู่เสนอด้วยค้างคืนโรงเตี๊ยมราคาสูงนัก

"อืมเอาหลังใหญ่ติดกันสักสามสี่หลังนะ ท่านหมอโต่วมาถึงวังหลวงจะได้เข้าพักได้"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวพลางวิตก หวังเพียงน้าสาวจะช่วยเด็กเหล่านั้นได้ ที่สำคัญอื่นสิ่งใดนางต้องนำเงินรางวัลที่ได้นั้นมาต่อทุน จึงหมายใจจะเปิดร้านโอสถให้ท่านหมอโต่วตรวจรักษาสร้างรายได้ ด้านเด็กที่น้าสาวช่วยได้ก็หวังจะให้มาช่วยปลูกสมุนไพรส่งเสียเล่าเรียนเผื่อช่วยงานนางในวันข้างหน้า ยามนี้นางต้องเร่งหาทางนำร้านมารดาคืนมาเพื่อสร้างรายได้ มีอีกหลายชีวิตที่นางต้องดูแล

 

 

จวนสกุลเกา

 

กลางป่าเขาลึกมีคนกลุ่มใหญ่กำลังลงมือขุดหลุมขนาดใหญ่กันอย่างไม่หยุดไม่หย่อน เด็กน้อยวัยแปดถึงสิบขวบถูกจับมัดปากและมืออยู่กันเป็นกลุ่มกว่ายี่สิบคน เด็กเหล่านี้เดิมก็ช่วยงานสกุลเกาเพื่อแลกข้าวในแต่ละมื้อ ใบหน้ามอมแมมของเด็กสาวหญิงชายไร้เดียงสาเปรอะเปื้อนไปด้วยรอยน้ำตา เสียงสะอื้นดังขึ้นระงมไปทั่วบริเวณ

 

เกาฮูหยินยกมือกอดอกมองดูคนงานกลุ่มใหญ่กำลังขุดดินอย่างเคร่งเครียด

 "เร็วเข้าให้ใหญ่กว่านี้มิได้รึไง เล็กเพียงนี้จะฝังหมดได้หรือ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.883K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,940 ความคิดเห็น

  1. #1622 kidmai555 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 00:47

    อย่างโฉด!

    #1,622
    0
  2. #1300 kimurakung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 21:54
    โหดเ-้ยมแทบจะทุกสกุลเลย เวรกรรม
    #1,300
    0
  3. #1275 poonchanit (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 00:33
    มัดปาก ทำไมมีเสียงสะอื้นระงม
    #1,275
    4
    • #1275-2 annapolisp(จากตอนที่ 27)
      30 ตุลาคม 2563 / 11:04
      ถึงถูกมัดปาก เวลาร้องไห้ก็ยังมีเสียงฮือๆ นะคะ
      #1275-2
    • #1275-3 black_rosen(จากตอนที่ 27)
      12 พฤศจิกายน 2563 / 19:41
      ใช่ค่ะ ถึงมัดปาก แต่ก็มีเสียง

      อือๆ

      อยู่ดี
      #1275-3
  4. #1164 mInhara (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 07:31
    ถ้าน้องไม่ย้อนกลับมาแก้ไขจะมีอีกกี่ชีวิตที่ต้องตาย เฮ้อออออ
    #1,164
    0
  5. #996 sweetdy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 17:23
    ชั้นว่าอนุหนึ่งลาสบอส แกว่ามั้ยบีสอง
    #996
    0
  6. #899 geniuskiki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 21:29
    แต่ละตอนคือกลั้นใจอ่านมาก ลุ้นสุดดด
    #899
    0
  7. #767 435216 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 19:29
    โหฝังทั้งเป็นเลย
    โหดแท้
    #767
    0
  8. #671 NuReader (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 19:11

    เรื่องนี้อ่านแล้วให้ความรู้สึกตื่นตัวตลอด ชิงไหวชิงพริบกันสุดยอด!
    ขอบคุณมากค่ะไรท์
    #671
    0
  9. #625 AiJaewa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 12:43
    เลวสมกับที่ถูกฮวนเล่อจัดการ ฟาดให้หมดพวกเลวๆ
    #625
    0
  10. #601 kwinsupreme (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 21:27

    สงสารเด็ก
    #601
    0
  11. #579 suawadee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 18:29
    เลวชาติ
    #579
    0
  12. #386 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 01:20

    พวกคนเลวเนี่ยเมื่อไหร่จะได้รับผลของการกระทำสักทีละคะ

    #386
    0
  13. #354 paeng_love (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 16:37
    อีพวกตระกูลเกา-นะ-!!!!!
    #354
    0
  14. #353 Praboon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 14:31

    โหดร้ายจริงๆฝังคนทั้งเป็น ช่วยเด็กให้ทันนะ

    #353
    0
  15. #352 Airzaa1810 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 13:19
    ตระกูลเกาต้องได้รับโทษประหารทั้งตระกูล
    #352
    0
  16. #351 r123123 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 09:47

    พวกตระกูลเกาชั่วร้ายยิ่ง

    อ่านแล้วอ่านอีก

    ขอบคุณค่ะ

    #351
    0
  17. #348 cherrytaetae2139 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 03:43
    รอนะค้าาา
    #348
    0
  18. #347 rainy_blue_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 02:40
    ช่วยน้องด้วยยยย
    #347
    0
  19. #346 r123123 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 00:57

    ขอบคุณไรท์มากๆค่ะ

    วันนี้ไรท์ใจดีลงให้อ่านยาวจุใจ


    #346
    0
  20. #345 poo1978 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 00:50
    เลวไปอีก จะฝังทั้งเป็นเลยเหรอ เมียก็ชั่วพอกัน
    #345
    0
  21. #344 raina-raina (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:59
    วันหลังไม่มีมิตรแท้หรอก ต่อไปพระสนมหานเสียนเฟยต้องหัดร้ายลึกเพื่อปกป้องตัวเองนะเพคะ ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 กรกฎาคม 2563 / 06:30
    #344
    0
  22. #343 usaonly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:22

    ขอให้ทางการบุกเข้าไปช่วยเด็ก ๆ ได้ทีเถอะ อนุหนึ่งนี่เองท่ีรู้ความลับอีกคน อนุคนนี้ไม่ค่อบมีบทไม่รู้ว่าเป็นคนดีหรือร้ายคงต้องดูกันต่อไป หวังว่าท่านหมอจะช่วยพระสนมท่านน้าของเล่อเอ๋อได้นะ ขอบคุณค่ะ

    #343
    0
  23. #341 pramnana (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:01
    โอ้ยจะฝังเด็กทั้งเป็นเหรอ
    #341
    0
  24. #340 Bye_Ora (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 22:59
    โหดแท้.
    #340
    0
  25. #339 sweetydow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 22:52
    ลุ้นระทึกทุกตอนเยยยย

    รักมากกกก
    #339
    0