หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 26 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,066 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

การแสดงยังคงต่อเนื่อง โอวหยางชิงชิงร่ายรำพลิ้วไหวท่วงท่าสง่างามสอดคล้องจังหวะการเล่นดนตรีได้อย่างลงตัว การแสดงพัดทำได้อย่างดี กว่าครึ่งเค่อเด็กสาวในลานแสดงก็ยังไม่มีทีท่าใดที่สำแดงความผิดปกติ จ้าวเย่วสิ่นหันมองสบสายพระเนตรหลงเต๋อเฟยอย่างมึนงง 'มันเกิดอะไรขึ้นนางวางยาไปแล้วนี่!'

 

"คิก คิก พี่หญิง ข้ากับท่านล้วนผ่านเรื่องราวมาตั้งมาก คิดว่าแผนของท่านข้าจะไม่รู้หรือเจ้าคะ?" ชิวฉาฮาขยับเข้าใกล้จ้าวเย่วสิ่นก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบยิ้มเยาะอย่างสนุก

 

"นะ นี่เจ้า!" ติดกับจนได้จ้าวเย่วสิ่นที่วางแผนการมาอย่างดีแต่กลับถูกชิวฉาฮวาซ้อนแผนเสียได้ ใบหน้างามของโอวหยางฮูหยินตึงขึ้นกว่าหกส่วนสีหน้าบิดเบี้ยวบีบกำมือแน่น โอวหยางม่านอิงรอฟังผลอยู่ที่จวน แต่นางกลับทำพลาดไปเสียได้หากไม่ติดว่าอยู่ในงานแล้วล่ะก็นางคงเงื้อดาบปลิดชีพหญิงตรงหน้าไปเสียแล้ว

 

 

ชิวฉาฮาขยับเข้าใกล้จ้าวเย่วสิ่นก่อนจะกระซิบเสียงเย็นจงใจยั่วยุให้ฮูหยินเอกลงมือทุบตีนางในงานเลี้ยง

"พี่หญิงอย่าใจร้อนสิเจ้าคะ คนชั้นต่ำเช่นเจ้าหากไม่มีข้าคอยช่วยจะขึ้นเป็นใหญ่ในสกุลโอวหยางได้อย่างไรกัน เมื่อข้ามสะพานได้หวังรื้อทิ้งคิดหรือว่าข้ามิรู้" 

 

จ้าวเย่วสิ่นร่างกายไหวสั่นอย่างอดกลั้น ขอบตาแดงร้อนชื้นขบเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง การกระทำของสองฮูหยินล้วนอยู่ในสายตาโอวหยางฮวนเล่อและฮูหยินผู้เฒ่าหานทั้งสิ้น เด็กสาวยกยิ้มอย่างพอใจเช่นนี้แล้วแผนการที่นางร่วมวางกับท่านยายย่อมไม่เปลี่ยน 

โอวหยางฮวนเล่อมองตรงไปยังลานแสดงรอคอยอย่างสนุก

 

คุณหนูรองสกุลโอวหยางปรายสายตามองไปยังมารดาพลางยกยิ้มสดใส อย่างไรบุตรสาวบัณฑิตจะมาพลาดท่าให้นางรำรึ น่าขันสิ้นดี ทุกอย่างล้วนเป็นแผนการทั้งสิ้น ดนตรีดังขึ้นทำนองครึกครื้นโอวหยางชิงชิงโยนพัดลอยวนขึ้นกลางอากาศ พัดขาวหมุนวนซ้อนเรียงกันก่อนจะแตกกระจายออกเด็กสาวกระโดดกางแขนสองข้างหมุนเอี้ยวตัวรับได้อย่างสวยงาม

 

องค์หญิงสามทอดมองการแสดงอย่างอึดอัด ด้วยสหายถูกหญิงตรงหน้าส่งคนลักพาตัวไป จนชื่อเสียงเสื่อมเสียนางอยากแก้แค้นแทนให้ได้แต่หญิงตรงหน้ากลับยังไม่พลาดสักนิดคิดแล้วก็ยิ่งเจ็บแค้น นางอุตส่าห์ร่วมมือกับมารดาสหายเพื่อการนี้แต่กลับไม่ได้ผลเช่นนี้แล้วคงหาโอกาสอีกครายากแล้ว

 

โอวหยางชิงชิงร่ายรำต่อเนื่องเด็กสาวยกยิ้มหวานส่งให้เหล่าองค์ชาย สายตาจับจ้องไปยังองค์ชายเจ็ด เมื่อพี่สาวผู้เป็นเสี้ยนหนามที่ตำตานางมานานนั้นมิได้อยู่ตรงนี้ทุกอย่างล้วนง่ายนักแต่แล้วก็สะดุด ภาพตรงหน้าเคลื่อนไหวแปลกๆราวกับเกิดภาพซ้อน โอวหยางชิงชิงหรี่ตาเล็กกะพริบตาถี่หลายครั้ง ภาพรอบข้างเริ่มหมุนวนราวกับจะหายไปเพียงครู่ก็ปรากฏชายร่างอ้วนในชุดขุนนางขั้นสูงยืนมองนางดวงตาหวานหยด'อะไรน่ะ ใครกัน!' 

 

จู่ๆภาพชายแก่อ้วนตรงหน้ากลับแปรเปลี่ยนโดยเร็วกลายเป็นบุรุษร่างสูงรูปงามที่นางถวิลหาอยู่ทุกค่ำคืน กลิ่นกายของเขาช่างปลุกเร้าอารมณ์นางอย่างมาก เด็กสาวสูดกลิ่นเข้าเต็มปอดยกยิ้มส่งให้บุรุษข้างล่างที่ทอดมองนางอย่างโหยหา เพียงครู่โอวหยางชิงชิงก็ราวกับถูกดึงไปอีกโลก โลกเสมือนที่จิตใจสร้างขึ้นมีเพียงนางและบุรุษตรงหน้าเท่านั้นไม่สัมผัสถึงการมีตัวตนของผู้อื่น

 

"ชิงเอ๋อร์!"ฮูหยินรองใบหน้าซีดเผือดเมื่อบุตรสาวที่ร่ายรำพัดชั้นสูงกลับเปลี่ยนท่วงท่าที่ควรเป็น เริ่มร่ายรำเย้ายวนมากขึ้นไม่สอดคล้องกับทำนองสักนิด 

 

"อำมาตย์เกา!"จ้าวเย่วสิ่นพึมพำมองอย่างมึนงงเมื่ออำมาตย์เฒ่าขุนนางศักดิ์ใหญ่ที่ผู้คนนับถือนั้นเดินอย่างใจลอยมายืนอยู่กลางลานแสดงส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้กับโอวหยางชิงชิงไม่เพียงเท่านั้นโอวหยางชิงชิงกลับตอบรับเช่นกันส่งยิ้มเย้ายวนร่ายรำยั่วเย้าคลอเคลียเรือนร่างกับท่านอำมาตย์เกาลืมสิ้นกิริยาคุณหนูสูงศักดิ์'มันเกิดอันใดขึ้นกัน!'

 

ชิวฉาฮวาร่างกายไหวสั่นมองจ้าวเย่วสิ่นอย่างโกรธจัด ทุกอย่างล้วนเป็นแผนนังหญิงชั่วผู้นี้เป็นแน่ นางสู้อุตส่าห์ซ้อนแผนจนแนบเนียนแต่ก็ยังพลาดเช่นนั้นหรือ หญิงนางนี้ทำได้อย่างไรกัน ล่อลวงอำมาตย์เกาและบุตรสาวนางพร้อมกันงั้นหรือ

 

"หึเหนือฟ้ายังมีฟ้าคิดว่าข้ามิรู้ทันเจ้าหรือ"ได้ทีจ้าวเย่วสิ่นก็ขยับกายเข้าใกล้ชิวฉาฮวาพลางกระซิบเสียงเรียบ เหยียดริมฝีปากยิ้มเย้ยหยันทันทีแม้จะยังไม่รู้ว่าเป็นฝีมือผู้ใด แต่ในเมื่อโอกาสข่มขวัญมาเช่นนี้นางจะปล่อยไปได้อย่างไร

 

 

ยามนี้ลานกว้างเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย ผู้คนต่างมึนงงหันรีหันขวางเป็นกันใหญ่ อำมาตย์เกาและคุณหนูรองสกุลโอวหยางมีใจให้กันเช่นนั้นหรือ แต่อย่างไรงานนี้คืองานเลี้ยงฉลองพระราชสมภพขององค์หญิงสามเหตุใดอำมาตย์ผู้ทรงธรรมจึงทำเรื่องน่ารังเกียจเช่นนี้ คุณหนูรองสกุลโอวหยางยังไม่ปักปิ่นด้วยซ้ำนางยังเด็กนัก หรืออำมาตย์เกามีรสนิยมเช่นนี้

 

เหล่าขุนนางทั้งองค์ชายและคุณชายสกุลใหญ่ต่างมองไปยังลานการแสดงอย่างมึนงงไม่เข้าใจเท่าใดนักว่าอำมาตย์เกาผู้ซึ่งรับใช้ราชสำนักมานานนั้นทำเช่นนี้ด้วยเหตุใดกัน มิให้เกียรติฝ่าบาทแม้เพียงนิดทั้งยังน่าละอายนัก

 

"ท่านพี่!"เกาฮูหยินตะโกนก้องก่อนจะพยักหน้าให้บ่าวคนสนิทรีบไปพาสามีลงจากลานแสดง 

 

ยามนี้อำมาตย์เกาที่ต้องน้ำมันไม่สนสิ่งใดความลุ่มหลงที่มีกลบสำนึกดีไปจนสิ้น มือหนาดึงรั้งเอวบางของโอวหยางชิงชิงเข้ามาหาก่อนจะลูบไล้คลึงเค้นทรวงอกปลุกเร้าอารมณ์เด็กสาวตรงหน้าทันที

 

โอวหยางฮวนเล่อพยายามกลั้นยิ้มสุดความสามารถ ไม่เสียแรงที่ใช้น้ำมันไปกว่าครึ่งขวดออกฤทธิ์ดีนัก ในอดีตนางใช้สิ่งนี้เป็นประจำด้วยไม่ต้องการรับรู้ว่าตนร่วมรักกับผู้ใดในบางครั้งจึงหยดน้ำมันไปกับอาหารทั้งใช้นวดและกิน น้ำมันคู่ดึงดูดกันและกันทำให้แขกลุ่มหลงได้มานักต่อนัก เคล็ดลับนี้ทำให้นางกลายเป็นคณิกาเลื่องชื่อที่คนอยากลิ้มลอง แต่เมื่อแม่เฒ่าชีสั่วสิ้นใจไปนางก็ต้องพยายามขายศิลปะมากขึ้นแต่ก็ไม่ได้ผลเท่าใดนัก ยาปลุกกำหนัดจึงเป็นอีกทางเลือกที่นางช่ำชอง

ฮ่องเต้ผินพระพักตร์ให้หลงเต๋อเฟย แม่งานครั้งนี้กลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะส่งสัญญาณให้ขันทีคนสนิทขึ้นไปหยุดการแสดง 

 

โอวหยางชิงชิงเพียงได้สัมผัสก็ราวกับเคลิ้มฝันแอ่นกายให้มือหนาบีบคลึงได้อย่างสะดวกถนัดมือหลงลืมสิ้นว่าทำสิ่งใดอยู่ เพียงครู่ขันทีพร้อมบ่าวชายก็เข้ามาล้อมดึงทั้งคู่แยกออกจากกัน 

 

เด็กสาวที่ได้กลิ่นชายอื่นเท่านั้นก็รู้สึกคลื่นเหียนมิรู้ตัวเลยว่าการรับกลิ่นของนางสูญเสียไปแล้ว ฤทธิ์น้ำมันเต่าทองเขียวตัวเมียออกฤทธิ์โดยสมบูรณ์ภาพลวงถูกสร้างขึ้นจะคงเป็นเช่นนี้กว่าหกชั่วยาม ผู้ต้องพิษนี้จะสนใจเพียงคู่ของตนมองไม่เห็นสิ่งใดอื่นอีก ดวงตามองหาเพียงคู่ของมันราวกับสัตว์ในฤดูสืบพันธ์กระทำการร่วมรักได้ทุกที่ไม่สนฟ้าไม่อายดินทั้งนั้น

 

อำมาตย์เกาที่ต้องยานี้ก็เป็นเช่นกันมองหาเพียงคู่ตัวเมียของมัน กลิ่นตัวผู้อื่นล้วนแต่เป็นกลิ่นแปลกที่ไม่พึงประสงค์ หลงลืมสิ้นคราบชายชราผู้ใจบุญแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งว่าต้องการร่วมรักกับโอวหยางชิงชิงเสียเดี๋ยวนั้น

 

โอวหยางฮวนเล่อแสร้งทำหน้าวิตกมองพี่หญิงรองอย่างเป็นห่วง ในอดีตเพราะยาพิษที่ชิวฉาฮวาหามาสมคบคิดกับจ้าวเย่วสิ่น ทำให้นางต้องเสียความสาวครั้งแรกให้ชายแก่ตัณหากลับผู้นี้

ภายนอกล้วนสวยงามและดูดีทำทานใจบุญเป็นนิสัยแต่เบื้องหลังกลับซื้อหาเด็กน้อยมาไว้จนเต็มจวนขืนใจเด็กสาวนับร้อยอย่างทารุน เด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ล้วนต้องสิ้นใจไปอย่างทรมานเพราะสนองตัณหาวิปริตชายแก่ผู้นี้ ความแค้นนี้นางต้องชำระให้จงได้และวันนี้เวลาของชายแก่ผู้นี้ก็มาถึงแล้ว

 

'พี่สาวข้ากลัว'

 

'พี่สาวข้าเจ็บไปหมดเลยเจ้าค่ะ'

 

'พี่สาวข้ารู้สึกง่วงเลยเกินเจ้าค่ะ'

 

'พี่สาวข้าคิดถึงท่านแม่ท่านพ่อเหลือเกิน'

 

ภาพเด็กน้อยสกุลโต่วที่นอนหายใจรวยรินก่อนจะค่อยๆสิ้นใจบนตักวนเวียนเข้ามาในห้วงคำนึง

 

'พี่สาวผู้นี้แก้แค้นให้เจ้าแล้วจากนี้ชายแก่น่ารังเกียจผู้นี้จะไม่มีที่ใดให้ยืนในสังคมชั้นสูงอีก ข้าจะทำให้ทุกคนรู้ เด็กหลายร้อยคนในจวนสกุลเกาจะต้องได้รับการปลดปล่อย'

 

โอวหยางฮวนเล่อมองดูโอวหยางชิงชิงถูกขันทีบังคับให้ลงจากลานแสดงติดตามด้วยชายเฒ่าร่างอ้วนที่สลัดตัวจากการจับกุมวิ่งตามอย่างเป็นห่วงโอวหยางชิงชิงที่เห็นชายที่ตนหลงรักวิ่งมาหาก็โผตัวเข้ากอดอำมาตย์เกาไว้แน่น

ยามนี้ทุกคนต่างเงียบงันหวั่นใจนักว่านายเหนือหัวจะทรงกริ้วเพียงใด

 

"หม่อมฉันเวียนหัวนักเพคะ"โอวหยางชิงชิงที่ยังเห็นภาพลวงออดอ้อนอำมาตย์เกาพลางซบหน้าเล็กกับเอวหนา

ชิวฉาฮวาที่เห็นภาพนี้ถึงกับโกรธจัดจนมึนเซแทบลมจับ นายท่านชิวและชิวฮูหยินถึงกับก้มหน้าหลบเลี่ยงผู้คน ราวกับมิรู้จักโอวหยางชิงชิงรู้สึกอับอายจนอยากแทรกกายหนีไปกับเบาะที่นั่ง

 

เกาฮูหยินร่างกายสั่นไหวมิใช่มิทราบว่าสามีเป็นชายแก่บ้าตัณหาชอบทำกิจกามรุนแรงกับเด็กสาว แต่กระนั้นสามีก็มิเคยทำโจ่งแจ้งเช่นนี้ ทั้งนางยังหาซื้อเด็กสาวมาปรนเปรอเสมอสามีจะอยากอะไรถึงเพียงนั้นกัน ยามนี้ทุกสายตาล้วนมองมายังนางสลับโอวหยางชิงชิงเช่นนี้จะให้นางทำเช่นใด เกาฮูหยินลุกจากที่นั่งวิ่งตรงไปหาสามีทันที

 

ฮองเฮาผินพระพักตร์มองไปยังจ้าวเย่วสิ่นโอวหยางฮูหยินส่ายหน้าพลางแสร้งร่ำไห้มองสบสายพระเนตรกลับอย่างสับสน ก่อนจะลุกสืบเท้าตรงเข้าหาต้นเหตุตวาดลั่น

"ท่านอำมาตย์ท่านล่อลวงลูกข้าได้อย่างไรกัน! ออกไปจากลูกข้าเดี๋ยวนี้ วันนี้วันพระราชสมภพองค์หญิงท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไร ฝ่าบาทขอความเป็นธรรมให้ลูกหม่อมฉันด้วยเพคะ!" จ้าวเย่วสิ่นคุกเข่าให้ฮ่องเต้ร้องขอทันที

 

เกาฮูหยินมองจ้าวเย่วสิ่นอย่างโกรธเคืองนักเป็นนางที่ลงมือช้าไป นายหญิงสกุลโอวหยางนางนี้โยนความผิดทุกอย่างมาลงให้สามีตนได้อย่างแยบยล

 

 

ฮ่องเต้สีพระพักตร์เข้มขึ้นหลายส่วนพระขนงได้รูปผูกรัดอย่างเคร่งเครียดเรื่องน่าอายเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน ขุนนางภักดีทั้งยังรับใช้ราชสำนักมานานหลายชั่วรุ่นกระทำการหมายจะร่วมรักเด็กสาวที่ยังมิพ้นวัยปักปิ่นต่อหน้าเขาทั้งเด็กสาวนางนี้ยังเป็นถึงบุตรสาวคนรองของแม่ทัพโอวหยางเหล่ยที่ยามนี้กำลังทำศึกเพื่อปกป้องบ้านเมือง หากท่านแม่ทัพรู้จะเป็นเช่นใดกัน

 

"ทหาร!คุมตัวอำมาตย์เกาไปยังคุกหลวงเดี๋ยวนี้!"สุรเสียงดังเข้มขึ้น ทุกคนต่างอยู่ในความเงียบงันทันที

 

"โง่เง่านัก หากรู้ว่าน่าอายเช่นนี้ข้าคงมิมาให้เสียเวลา"โอวหยางเสวี่ยหนี่ว์พึมพำเสียงเบาหลุบตาลงต่ำหันหลังให้กับภาพตรงหน้าแม้จะดูผิดหวังแต่ในใจลิงโลดอย่างมากพี่หญิงใหญ่พี่หญิงรองล้วนมิอาจเชิดหน้าชูตาได้อีก หากท่านพ่อชนะศึกเมื่อใด สกุลใหญ่ต่างอยากเกี่ยวดองนางย่อมถูกเลือกขึ้นแทนในวันหนึ่ง

 

เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างตกอยู่ในความสงบบรรยากาศเคร่งเครียดอึมครึมได้ที่โอวหยางฮวนเล่อลุกขึ้นเต็มความสูงวิ่งนำเหล่าทหารที่หมายจะจับกุมอำมาตย์เกาตรงไปหาพี่หญิงรองทันทีก่อนจะเข้าไปดึงรั้งร่างของโอวหยางชิงชิงออกจากตักอำมาตย์เกา

 

"พี่หญิงกลับเถอะเจ้าค่ะ พี่หญิงได้โปรดกลับกับน้องนะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อพยายามดึงรั้งโอวหยางชิงชิงแต่กลับถูกผลักออกอย่างแรง อำมาตย์เกาลุกขึ้นยืนบังร่างเด็กสาวไว้ข้างหลังก่อนจะเงื้อมือตบโอวหยางฮวนเล่อเต็มแรงเด็กสาวหน้าหันเลือดกลบปากทรุดร่างบางลงพื้นไอโขลกอย่างทรมาน

 

"ถือดีอย่างไรมายุ่งกับเด็กของข้า"ชายชราตกอยู่ในฤทธิ์ของน้ำมันเต่าทองเขียวตัวผู้สัญชาตญาณของสัตว์หวงคู่ชัดเจนภาพลวงเห็นเพียงบุรุษร่างเล็กจะมาแย่งคู่ของตนจึงลงมือทำร้ายอย่างไม่รั้งรอ

 

"อำมาตย์เกา! ท่านทำอะไรทหารนำตัวอำมาตย์เกาไปคุมขังเร็วเข้า!"สุรเสียงทรงอำนาจดังขึ้นอีกครั้ง ขุนนางผู้ปราดเปรื่องทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน 

 

ยามนี้ทุกคนต่างตระหนกด้วยโอวหยางฮวนเล่อถูกทำร้าย หานฮูหยินรีบสืบเท้ามาประคองร่างบางของหลานสาวไว้อย่างเป็นห่วงพลางจ้องมองอำมาตย์เกาคาดโทษไว้ในใจ

 

"หมอหลวง! ตามหมอหลวงมาเร็วเข้า!"พระสนมหานเสียนเฟยตกพระทัยอย่างมากสั่งการโดยเร็วเมื่อหลานสาวบาดเจ็บเช่นนี้

 

อำมาตย์เกาถูกคุมตัวไปยังคุกหลวงทิ้งโอวหยางชิงชิงที่กำลังมึนงงยืนเคว้งท่ามกลางผู้คน เด็กสาวที่รู้สึกคลื่นเหียนกลิ่นกายผู้อื่นเริ่มอาเจียนโอวหยางฮวนเล่อผละจากน้าสาวลุกขึ้นเดินไปหาพี่หญิงรองของตนโอบรัดอย่างเป็นห่วง ก่อนจะอาศัยจังหวะที่ยกผ้าเช็ดหน้าเช็ดปากโอวหยางชิงชิงนั้นส่งน้ำชาที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อให้ดื่ม

 

โอวหยางชิงชิงรับชามาดื่มดับกระหายอย่างลืมตัวเพียงครู่หมอหญิงก็รีบมาถึงก่อนจะตรงเข้าหาโอวหยางฮวนเล่อหวังจะทำแผล

 

"ข้าไม่เป็นอันใดมากท่านหมอตรวจพี่หญิงของข้าก่อนเถอะเจ้าค่ะ อาเจียนหนักเช่นนี้ข้าเป็นห่วงนัก" ว่าพลางส่งมือโอวหยางชิงชิงให้หัวหน้าหมอหญิงตรวจ

 

ชิวฉาฮวาที่ตั้งสติได้รีบรุดมายังบุตรสาวที่ดูอ่อนเพลียหายใจเหนื่อยอ่อนอยู่บนตักโอวหยางฮวนเล่อ ก็ผลักร่างบางออกโดยเร็วก่อนจะขยับกายเข้าประคองโอวหยางชิงชิงไว้บนตักแทน ยามนี้ผู้คนต่างอยู่ในความสงบ มองท่านหมออย่างคาดหวัง ต่างก็กังวลนักว่าอำมาตย์เกาทำอันใดกับโอวหยางชิงชิง

 

ชิวฉาฮวาสีหน้าวิตกเป็นห่วงบุตรสาวนักครานี้นับว่าจ้าวเย่วสิ่นวางแผนการมาอย่างดีแต่อย่างไรที่จ้าวเย่วสิ่นมิรู้คือหมอหญิงนางนี้เป็นคนของนาง มารดาจึงพอคลายใจลงได้บ้าง

 

"เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ลูกของข้าต้องพิษชนิดใดกันเจ้าคะ"ชิวฉาฮวาเอ่ยถามหมอหญิงน้ำเสียงเจือความกังวล หวังเพียงหมอหญิงจะรู้ความ วินิจฉัยใส่ความอำมาตย์เกาไปเสีย นางจะได้ใช้โอกาสนี้ให้บุตรสาวตกเป็นเหยื่อ เรียกความเห็นใจแก้ไขสถานการณ์

 

 

"ยินดีด้วยเจ้าค่ะฮูหยินรอง คุณหนูรองตั้งครรภ์แล้วเจ้าค่ะ"หัวหน้าหมอหญิงกล่าวบอกด้วยรอยยิ้มพลางประสานมือค้อมกายให้อย่างนอบน้อม

 

ตั้งครรภ์!นี่มันอะไรกัน ผู้คนที่รายล้อมต่างเริ่มจับกลุ่มกันซุบซิบอีกครั้ง โอวหยางฮวนเล่อแสร้งทำหน้าตกใจแม้จะทราบดีว่าหมอหญิงนางนี้คือคนของนางแล้วตั้งแต่เมื่อครั้งที่พยายามสังหารนาง

 

"อะ อะไรนะ เจ้าว่าอย่างไรนะ!"ชิวฉาฮวาสีหน้าตื่นตะลึงตวาดถามราวกับคนเสียสติพลางส่ายหน้าไปมาอย่างยากยอมรับ

 

 

"คะคุณหนูตั้งครรภ์เจ้าค่ะ หากท่านไม่เชื่ออย่างไรให้หัวหน้าหมอหลวงมายืนยันก็ได้เจ้าค่ะ" หัวหน้าหมอหญิงว่าพลางถอยไปข้างหลังให้หัวหน้าของตนขึ้นมาแทน

 

"ต้องล่วงเกินแล้ว"ชายชราวางผ้าบางบนข้อมือก่อนจะกดนิ้วลงตรวจชีพจร

 

"ปะ เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะท่านหมอ บุตรสาวของข้าต้องพิษใช้หรือไม่เจ้าคะ"ชิวฉาฮวาเอ่ยถามอย่างหวาดหวั่น ใบหน้าสีเผือดหม่นลงราวคนตกทุกข์อีกครั้ง

 

"คุณหนูตั้งครรภ์จริง ที่หมดสติเช่นนี้คงเพราะอ่อนเพลียมากอย่างไรท่านควรพานางกลับจวนไปพักผ่อนเสียก่อน"ท่านหมอหลวงกล่าวพลางเก็บผ้าเช็ดหน้า

 

"ขอบคุณท่านหมอเจ้าค่ะ เด็กๆพาฮูหยินรองและคุณหนูรองกลับจวนโดยไว"จ้าวเย่วสิ่นสั่งการโดยเร็ว ไม่ยอมเปิดโอกาสให้ชิวฉาฮวาได้โต้แย้งในใจตื่นเต้นปิตินักไม่ทราบว่าแผนการผู้ใดแต่อย่างไรยามนี้โอวหยางชิงชิงก็ไม่อาจออกเรือนไปกับใครได้อีกนอกจากอำมาตย์เกาที่ต้องโทษ โอวหยางฮูหยินกลั้นยิ้มสุดกำลังก่อนจะแสร้งพยุงโอวหยางฮวนเล่อลุกขึ้นยืน

 

"ท่านแม่พี่หญิงตั้งครรภ์กับผู้ใดเจ้าคะ ลูกสับสนไปหมดแล้ว"โอวหยางฮวนเล่อแสร้งทำหน้ามึนงง มองจ้าวเย่วสิ่นแววตาหมองหม่น

 

 

มารดาเลี้ยงเหยียดยิ้มบีบน้ำตาก่อนจะเริ่มแสร้งสะอื้น 

"มิรู้สิ พี่รองของเจ้าชอบแอบออกเรือนหลบไปกับบุรุษหลายครั้งผิดที่มารดาผู้นี้แล้ว ที่ดูแลนางไม่ดี ฮึก ฮึก ฮือออออ"

จ้าวเย่วสิ่นกรีดร้องสะอื้นดังจนผู้คนหันมองอย่างเห็นใจ จวนใหญ่เช่นนี้ย่อมมิอาจดูแลได้ทั่วถึง ทั้งคุณหนูรองยังมีมารดาแท้ๆคอยดูแลเช่นนี้จะโทษใครได้นอกจากมารดาและตัวเอง ยามนี้ทุกคนต่างจับคู่นินทากันยกใหญ่ คุณหนูรองยังมิทันปักปิ่นออกเรือนก็ตั้งครรภ์เสียแล้วหรือช่างน่าละอายนัก

 

"ท่านแม่ทำใจดีๆไว้นะเจ้าคะ รีบกลับกันเถอะเจ้าค่ะ พี่หญิงรองดูอ่อนเพลียนักลูกเป็นห่วง"เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย โอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ก็ปรากฏยืนประคองแขนจ้าวเย่วสิ่นไว้อย่างเป็นห่วง

 

"งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ปิดงาน!"ฮ่องเต้ที่กริ้วหนักก็ตรัสอย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะเสด็จกลับตำหนัก ออกจากงานติดตามด้วยฮองเฮาและเหล่าเชื้อพระวงศ์ 

 

พระสนมหลงเต๋อเฟยปรายหางตาตำหนิจ้าวเย่วสิ่น ในแผนที่คุยกันไว้มิได้มีอำมาตย์เกามาเกี่ยวด้วย เหตุใดเรื่องราวจึงบานปลายเช่นนี้ ทั้งพระสวามียังพาลกริ้วนางด้วยงานปีนี้ล่มไม่เป็นท่าน่าโมโหนัก แต่กระนั้นก็ทำได้เพียงติดตามโดยเสด็จกลับไปยังตำหนักของตนหมายจะจัดการในภายหลัง

 

โอวหยางฮวนเล่อแสร้งทำหน้าเศร้าสะอื้นไห้ดึงซู่ซู่และจี้หลินมากอดไว้อย่างอ่อนแรงหากแต่ภายในใจนั้นกลับยินดีนักฮูหยินรองและพี่หญิงรองไม่ว่าชาติภพไหนก็ล้วนทำร้ายนางหวังจะให้นางตายนับครั้งไม่ถ้วนทั้งการตายของมารดาของนางนั้นอสรพิษชิวฉาฮวาก็รู้เห็นจากนี้ก็จงรับกรรมไปเสียเถอะ

 

องค์ชายเจ็ดยกมุมโอษฐ์สูงไม่กล่าวคำใดดวงตาคมจ้องมองโอวหยางฮวนเล่อพักหนึ่งก่อนจะเสด็จกลับพร้อมพระเชษฐาและพระอนุชา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.066K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,010 ความคิดเห็น

  1. #1937 Napatsanan2536 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 03:56
    ชายเจ็ดคือคนที่นางเอกแค้นสุดแล้ว หลอกใช้นางเอกจนตาย
    #1,937
    0
  2. #1814 VKK42 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 09:19
    ชายเจ็ด ..ดีไหมหว่า?!?
    #1,814
    0
  3. #1813 VKK42 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 08:49
    ชายเจ็ด ..ดีไหม?!?
    #1,813
    0
  4. #1807 praaewaa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 23:18
    เดี๋ยว ไม่เอาองค์ชายเจ็ด!!!!!
    #1,807
    0
  5. #1621 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 00:13

    เดี๋ยว! นี่แกรู้ทันน้องมันสินะ อิตาองค์ชายเจ็ด!

    #1,621
    0
  6. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 19:28
    ชายสารเลวที่ให้น้องไปอยู่หอนางโลมนี้ก็น่าจะองค์ชายเจ็ดไหม
    #1,565
    0
  7. #1202 ซีซี (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 03:30

    นังเจ็ดเเกไม่ต้องมอง เเกนะรายต่อไป5555

    #1,202
    0
  8. #1163 minhara2 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 07:10
    สะใจ แต่จะให้ดีเอายัยฮูหยินใหญ่ไปด้วย กลัวนางอยู่นานสมบัติน้องจะหมดก่อน555
    #1,163
    0
  9. #976 i-am-Rada (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 12:45
    แม่จ๋าาาา...ค่าตัวพระเอกแพงจังเลยน๊าาาา🤭😅
    #976
    0
  10. #729 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 12:45

    องค์ชายเจ็ดก็สมควรรับกรรมเช่นกัน โอยย..เครียดแทนเลย

    #729
    0
  11. #706 pabipiba (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 23:55
    อย่ามาออร่าพระเอกแถวนี้อิชายเจ็ด
    #706
    0
  12. #599 kwinsupreme (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 21:09

    สุดยอดมาก
    #599
    0
  13. #479 sirfu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 23:19
    ไม่เอาองต์ชายเป็นพระเอกนะคะ
    #479
    0
  14. #381 Baiphil289 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 02:02
    เกลียดอีพวกองค์ชายอยากฆ่าให้ตายให้หมด
    #381
    0
  15. #336 ลมรัก (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 18:17

    ไม่เอาองค์ชาติเจ็ดเป็นพระเอกนะคะขอองค์ชายองค์อื่นเถิดที่สามารถดูแลและมีเล่อเอ๋อร์คนเดียวได้

    #336
    1
    • #336-1 pabipiba(จากตอนที่ 26)
      28 กันยายน 2563 / 23:55
      ท่านปู้ๆ
      #336-1
  16. #335 Estrella (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 18:04
    รอค่าาาาาาาาา า องค์ชายเจ็ดอย่ามาสนใจน้องเล่อนะ เรือที่ไม่ต้องการรร ร
    #335
    0
  17. #334 NaNankkkk (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 15:26
    รีบๆมาน่าาาา
    #334
    0
  18. #333 Airzaa1810 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 04:14
    น้องจัดการองค์ชายเจ็ดสารเลวนั้นด้วยนะ
    #333
    0
  19. #305 nam1136 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 16:32

    สนุกมากเลยคะ

    รอตอนต่อไป
    #305
    0
  20. #304 sweetydow (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:01
    ยกยิ้มทำไมมมมม องค์ชาย7
    เรามะยกน้องให้หรอกนะ
    #304
    0
  21. #303 Praboon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:12

    ระวังองค์ชายเจ็ดไว้ด้วยนะ

    #303
    0
  22. #302 ภัทธิญา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 11:13

    สะใจ จริง ๆ ขาดฮูหยินใหญ่ตัวการ และลูกสาวที่ร้ายกาจอีก รอให้รับกรรมเองไม่ไหว รีบจัดให้ไวไวเลยคร้า

    #302
    0
  23. #301 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 10:09
    รอค่ะๆ
    #301
    0
  24. #299 Bowy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 09:54

    เข้มข้นมาก สนุก ติดตามนะคะ

    #299
    0
  25. #298 Kitty0880896628 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 06:20
    สะใจแท้
    #298
    0