หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 21 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,087 ครั้ง
    17 ก.ค. 63

จวนสกุลปู้

 

สองปู่หลานนั่งจิบชากันอย่างไม่รีบไม่ร้อนแม้ภายในใจจะมีเรื่องราวมากมายที่อยากบอกกล่าว ผู้เป็นปู่ทำได้เพียงทอดมองไปยังบึงสระแสร้งชมทิวทัศน์อยู่เช่นนั้น

 

"ท่านปู่รักษาตัวด้วยนะขอรับ"ปู้ฮ่าวเซวียนว่าพลางรินชาส่งให้

 

"เจ้าก็ต้องรีบกลับมาอย่าได้ทิ้งชายแก่ให้รอนานดังพ่อเจ้าอีก"ปู้หลงหรานว่าพลางถอนหายใจ บุตรชายเพียงคนเดียวอดีตแม่ทัพหลวงผู้เกรียงไกลจากไปพร้อมฮูหยินเหลือเพียงหลานชายวัยสามขวบให้ดูต่างหน้า

มายามนี้หลานชายต้องไกลห่างอีกคนคิดแล้วก็อดถอนหายใจมิได้

 

"ขอรับ"ปู้ฮ่าวเซวียนรับคำหนักแน่นสองปู่หลานมิใช่คนที่จะแสดงอารมณ์ใดทำได้เพียงกล่าวลากันแบบนี้ก่อนจะเร่งกลับเรือนแต่งกายรัดกุมมิดชิด 

เขามีเวลาไม่มากแล้วเขตชายแดนเกิดความระส่ำระส่าย รองแม่ทัพโอวหยางเทียนฟงถูกไล่ต้อนหลุดขบวนทัพเมื่อวันก่อนยามนี้ฮ่องเต้มีรับสั่งด่วนให้เขาไปคุ้มครององค์ชายสาม แม้จะไม่ได้ตรัสอะไรมากนักแต่เขาทราบดีว่าฮ่องเต้ทรงรักและห่วงใยองค์ชายสามเพียงใดไม่น้อยไปกว่าองค์ชายเจ็ดและองค์ชายสี่สหายของเขาเลยสักนิด 

ภาพเด็กสาวดวงตากลมโตลอยสะท้อนเข้ามาในห้วงคำนึงปู้ฮ่าวเซวียนหยุดมือที่กำลังหยิบจับสัมภาระพลางครุ่นคิด 'โอวหยางฮวนเล่อเจ้าจะรู้รึไม่ว่าพี่ชายของเจ้าตกอยู่ในอันตรายเพียงใด'

 

 

 

จวนสกุลหาน

 

ฮูหยินผู้เฒ่าหานนั่งมองเทียบเชิญที่ได้รับพลางครุ่นคิดอย่างวิตก งานพระราชสมภพองค์หญิงสามนับเป็นพิธีการสำคัญด้วยหลงเต๋อเฟยมีอำนาจมากล้นอาศัยเพียงสกุลหลงยามนี้ก็รวมกำลังล้มราชวงศ์ได้แล้ว ที่ทำให้วิตกมิใช่เพราะเทียบเชิญหากแต่ความในสาส์นกล่าวถึงหลานสาวตน ให้นางเข้าร่วมงานนี้ให้ได้หมายความว่าอย่างไรกันเหตุใดจึงจงใจระบุถึงเพียงนี้ 

 

"ท่านแม่หรือหลงเต๋อเฟยจะมิยอมรามืออีกเจ้าคะ?"หานฮูหยินวิตกไม่ต่างจากมารดา

 

"หญิงนางนี้พิษสงมากนักอย่างไรก็คงมิยอมรามือมิว่าผู้ใดที่เกี่ยวข้องย่อมต้องได้รับผล"ฮูหยินผู้เฒ่าว่าพลางถอนหายใจนึกย้อนไปในอดีต ความบาดหมางของสองสกุล สกุลหานและสกุลหลงล้วนเกิดมาจากที่ในอดีตหลงเต๋อเฟย ผูกใจรักโอวหยางเหล่ยต่อมาสกุลหลงถึงคราวิกฤตยามนั้นคุณชายใหญ่หลงอวี้รั้งตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ทิศบูรพาพ่ายศึกย่อยยับสิ้นชีพในสนามรบ สกุลหลงส่งบุตรสาวสายตรงเพียงคนเดียวผลักดันขึ้นเป็นสนมทันทีทำให้หลงเต๋อเฟย มิได้ครองคู่โอวหยางเหล่ยดังใจหวังกลับเป็นบุตรสาวของนางแทนที่ตำแหน่งฮูหยินเอกสกุลโอวหยาง

 

ความคลั่งแค้นที่มีมิอาจวางลงได้คุณหนูหลงต้องตานางรำวังหลวงจ้าวเย่วสิ่นส่งเสริมให้เข้าจวนสกุลโอวหยางจนสำเร็จแม้ต้องแลกด้วยอะไรนางไม่ยอมรามือทุ่มสุดตัวสนับสนุนจ้าวเย่วสิ่นขึ้นเป็นเอกได้ในที่สุด ความย่อยยับของสกุลโอวหยางคือสิ่งที่นางหวังผลให้เกิดที่สุด

อำมาตย์เฒ่าหลงยามนั้นย่อมเห็นดีด้วยสกุลหลงถูกครหาเรื่องการศึกได้ลูกเขยเป็นแม่ทัพผู้มีพรสวรรค์คานรั้งอำนาจไว้ย่อมเป็นผลดีจึงตัดสินใจ ชุบตัวเด็กสาวมากมายาขึ้นเป็นใหญ่ผลักดันจนไร้สิ้นคำครหา ครองตำแหน่งฮูหยินรองเมื่อบุตรสาวนางจากไปก็ยิ่งส่งเสริมให้ครองตนเป็นฮูหยินเอกอย่างไร้ข้อกังขาใดด้วยสกุลหลงส่งลูกหลานเข้ารับราชการ กว่าทุกตำแหน่งใหญ่ล้วนเป็นสกุลหลงไม่เว้นฮูหยินเอกสกุลโอวหยางยามนี้ก็เช่นกัน

 

"แล้วเช่นนี้เล่อเอ๋อร์ต้องไปด้วยหรือไม่เจ้าคะท่านแม่ รับสั่งองค์หญิงเช่นนี้ลูกเกรงว่า" น้าสะใภ้กล่าวอย่างวิตกยังมิทันได้จบประโยคเสียงเล็กก็ดังแทรกขึ้น

 

"หลานไปได้เจ้าค่ะ อย่างไรงานนี้ท่านยายและท่านน้าไปด้วยทั้งยังได้พบพระสนมเสียนเฟยอีก หลานจะพลาดได้อย่างไรกันเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางยกถาดขนมว่างมาวางกลางศาลา

 

ใบหน้าใสซื่อเปื้อนยิ้มไร้ความวิตกใดชวนให้ท่านยายและท่านน้าคลายใจลงได้บ้าง

 

"องค์หญิงสามชอบให้คุณหนูสกุลใหญ่เสี่ยงทายจัดเตรียมการแสดงแบบทันทีเช่นนี้หลานจะไม่เป็นไรใช่หรือไม่"น้าสาวเอ่ยอย่างกังวล ปีที่แล้วนั้นโอวหยางฮวนเล่อดีดพิณได้อย่างผิดจังหวะดนตรีอย่างมากเสียจนนางและมารดาสามีหลบหน้าแขกผู้อื่นกันยกใหญ่ ส่วนปีก่อนมิต่างกันนักเด็กสาวเสี่ยงทายได้อักษรแต่โอวหยางฮวนเล่อกลับเขียนมิได้ จนแล้วจนรอดจึงพยายามท่องกลอนอย่างผิดๆชวนให้ผู้คนหัวร่อราวกับพบเรื่องน่าขบขันนัก 

 

"ปีนี้จะไม่เป็นเช่นเคยเจ้าค่ะขอท่านน้าสะใภ้และท่านยายโปรดวางใจ"โอวหยางฮวนเล่อยกยิ้ม ด้วยในอดีตปีนี้นางได้ออกงานนี้พร้อมโอวหยางชิงชิงเพราะพี่หญิงใหญ่ยังคงสวดมนตร์ภาวนาศีลอยู่ในวัดไท่ซานเพียงแต่ปีนี้นั้นเรื่องพี่หญิงใหญ่มิได้ไปร่วมงานมิใช่เพราะเข้าวัดบำเพ็ญตนแต่เพราะบาดเจ็บจากการถูกลักพาตัวทำให้ล้มป่วยหนัก

แม้จะเกิดเรื่องราวมากมายแต่การดำเนินล้วนคงเดิมองค์หญิงยังคงหาทางแกล้งนางและพี่หญิงรองแต่ในปีนี้นั้นแน่นอนว่าย่อมมิใช่นางที่ถูกกลั่นแกล้งฝ่ายเดียว

 

ฮูหยินผู้เฒ่าหานเห็นความมุ่งมั่นในแววตาก็มิได้เอ่ยขัด

โอวหยางฮวนเล่อจึงกล่าวต่อ"นี่ก็ผ่านมากว่าห้าวันแล้วสาวใช้ของหลานก็ดีขึ้นมาก พรุ่งนี้เช้าหลานจำต้องกลับสกุลโอวหยางเช่นนั้นวันงานเราไปพบกันในงานเลยดีกว่าเจ้าค่ะ"

 

"อืมหลานระวังตัวด้วย น้าและท่านแม่จะรอเจ้าในงานนะเล่อเอ๋อร์"น้าสะใภ้กล่าวเข้าใจดีว่าอย่างไรหลานสาวต้องกลับจวนไม่ช้าก็เร็ว

 

"จริงสิ เรื่องท่านหมอสกุลโต่วผู้นั้นคนของยายพบเขาแล้ว อีกหนึ่งเดือนคงจะพาที่นี่ได้"ฮูหยินผู้เฒ่าหานกล่าวพลางยิ้มอย่างมีความหวัง ด้วยบุตรสาวผู้เป็นพระสนมหานเสียนเฟยนั้นยังไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ทำให้สถานะในวังหลวงจึงยังไม่มั่นคงเท่าใดนัก

"ประเสริฐนักเจ้าค่ะท่านยาย!หากเขามาถึงเมื่อใดท่านยายโปรดแจ้งหลานด้วยนะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อยกยิ้มอย่างดีใจ เด็กน้อยที่ตายไปอย่างทรมานในอดีตผู้นั้นได้กลับมาพบนางอีกครั้งนี้นางจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป

 

"ย่อมได้"ฮูหยินผู้เฒ่าหานรับปากอย่างหนักแน่น

 

"ขอบคุณท่านยายเจ้าค่ะ พรุ่งนี้หลานคงกลับไปแต่เช้าเช่นนั้นหลานขอไปจัดของก่อนนะเจ้าคะ" โอวหยางฮวนเล่อเมื่อบอกกล่าวท่านยายเรียบร้อยก็พาสาวใช้จัดเก็บสัมภาระกลับจวนสกุลโอวหยางในวันพรุ่งนี้

 

"อยู่ที่นี่กว่าเดือนรู้สึกผูกพันเช่นกันนะเจ้าคะ"ซู่ซู่ว่าพลางลงมือจัดเตรียมสัมภาระ

 

"อืม"นายสาวกล่าวอย่างอารมณ์ดีเมื่อกลับไปคงมีหลายเรื่องที่นางต้องจัดการทั้งอยากเห็นโอวหยางม่านอิงเสียจริงหญิงที่หยิ่งผยองถึงเพียงนั้นสภาพจะเป็นเช่นใดกัน

 

"ระหว่างทางกลับพรุ่งนี้เราแวะวัดต้าเซียนเข้าไปขอพรให้นายท่านและคุณชายใหญ่ปลอดภัยกลับมาด้วยดีหรือไม่เจ้าคะ คุณหนูระวังเจ้าค่ะ!"ซู่ซู่กล่าวยังมิทันจบประโยคก็ต้องตกใจ เมื่อตลับแป้งที่คุณหนูถือไว้ตกหล่นแตกกระจายทั่วพื้นไม้

 

'หากไม่ได้นางช่วยไว้พี่คงตายไปแล้ว'

'เป็นท่านดวงแข็งต่างหากเล่าเจ้าคะ'

'เป็นเพราะสวรรค์ให้ข้าพบเจ้าในวันเกิดของเจ้า คงเพราะข้าเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดของเจ้าสินะ'

'ท่านนี่ช่างไร้ยางอายนักคุณหนูสามอย่าไปฟังเขานะเจ้าคะ'

'กรรมเวรสิไม่ว่าที่พี่ใหญ่ของข้าต้องพบหญิงป่าเช่นเจ้า!'

 

โอวหยางฮวนเล่อกวาดนัยน์ตาไปมาอย่างสับสน'วันที่ยี่สิบเอ็ดเดือนสาม พี่ใหญ่!'วันนี้ในอดีตพี่ชายใหญ่พลัดตกเขาเกาทัณฑ์ปักอกได้พี่สะใภ้ช่วยไว้จึงพบรักกันยามนั้น คิดได้เพียงเท่านั้นหยาดน้ำตาก็หลั่งริน 'ไม่ได้ หากไปยามนี้นางจะพรากคู่ยวนยางคู่นี้ ทุกอย่างย่อมเป็นไปตามฟ้าลิขิตในภพนี้นางจะให้ทั้งสองได้ครองรักกัน นางจะให้หลานกำเนิดมาอย่างปลอดภัย'

 

"คุณหนู คุณหนูเจ็บที่ใดหรือไม่เจ้าคะ บ่าวทำแผลให้เจ้าค่ะ"ซู่ซู่เห็นนายสาวยื่นนิ่งน้ำตาหลั่งรินก็ยิ่งวิตกว่าเกิดสิ่งใด

 

"ไม่มีอะไรเพียงเวียนหัวเท่านั้นเจ้าเก็บของต่อเถอะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางก็สืบเท้าไปยังเตียงนอนหันตะแคงเข้าผนังห้องพลางครุ่นคิดถึงอดีต

 

'ท่านพ่อเหตุใดถึงกลับมาช้านักเล่าเจ้าคะ ท่านพ่อจากลูกไปถึงสี่ปีเชียวนะเจ้าคะท่านพ่อ'

'พ่อขอโทษเจ้าด้วย คราหน้าพ่อพาเจ้าไปด้วยดีหรือไม่'

'ไม่เจ้าค่ะลูกไม่ชอบลูกกลัว'

'ฮ่า ฮ่า ฮ่าเจ้าจะหวาดกลัวไปไยพี่และท่านพ่อก็อยู่กับเจ้า นี่ไม่เพราะองค์ชายรัชทายาทแคว้นฉินปลอมเป็นพลทหารการศึกคงไม่ยืดเยื้อจับกุมตัวประกันต่อรองได้นานแล้ว'

'ชาวบ้านกับองค์ชายล้วนต่างกันหากเป็นน้องมองเพียงปราดเดียวก็ทราบแล้วเจ้าค่ะว่าผู้ใดเป็นทหารผู้ใดเป็นองค์ชาย'

'ใครจะแต่งกายเอาทองมาประดับล่อโจรมากมายเช่นเจ้าเล่า องค์ชายผู้นี้แต่งกายราวกับทหารป่าเนื้อตัวมอมแมมจะตายไป กว่าจะรู้ว่าเขาเป็นองค์ชายก็ได้หลบหนีไปไกลแล้วเล่นเอาพี่ชายเจ้าผู้นี้ลำบากค้นหาการศึกยืดเยื้อกว่าปี'

'ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลูกรักองค์ชายผู้นี้หาได้ขลาดเขลาเพียงนั้นเขาเร้นกายได้อย่างแนบเนียนปลอมแปลงกายเป็นทหารได้เหมือนเชียวล่ะ'

โอวหยางฮวนเล่อลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมาเขียนสารถึงบิดา การศึกยืดเยื้อส่วนหนึ่งเพราะผู้นำทัพยังคงดื้อรั้นไม่ว่าสังหารแม่ทัพกี่คนต่อกี่คนทหารแคว้นฉินก็ยังคงมีกำลังใจไม่ท้อถอย หากลงมือปลิดชีพองค์รัชทายาทแคว้นฉินได้เล่าจะสงบศึกได้ไวขึ้นหรือไม่?

 

"คุณหนูเจ้าคะคุณชายปู้มาขอพบเจ้าค่ะ"ซู่ซู่นำคำของอาเฉียวเข้ามาเรียนนายสาวที่ขะมักเขม้นเขียนสิ่งใดก็มิทราบได้

 

"คุณชายปู้หรือ"นายสาวหยุดมือก่อนจะวางพู่กันเดินออกไปยังศาลากลางจวน

 

บุรุษร่างสูงแต่งกายรัดกุมในชุดสีดำต่างกับในอดีตเพียงผ้าปิดหน้าเท่านั้น โอวหยางฮวนเล่อควบคุมหัวใจที่เต้นสั่นไหวเพียงรับรู้ว่าชายผู้นี้คือเขาผู้นั้นก็รู้สึกตื่นกลัวทุกครั้ง'ฮวนเล่อสิ่งนั้นเจ้าที่ย้อนอดีตกลับมารู้เพียงผู้เดียว ใจเย็นเข้าไว้อย่าได้ระแวงเลย'

 

"คารวะคุณชายปู้เจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อค้อมกายนอบน้อมอย่างไรชายตรงหน้าก็นับว่าอาวุโสกว่าทั้งยังเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์ของนางอีกด้วย

 

"อย่าได้มากพิธีเลย"ชายหนุ่มว่าพลางพยักหน้าให้

 

"ไม่ทราบคุณชายมีอะไรหรือไม่เจ้าคะ"พลางคิดอย่างหนักนางยังมิได้เขียนสารถามคำถามเขาเลยสักครั้งเหตุใดจึงมาที่นี่กัน

 

"เปล่า เพียงมาแจ้งว่าข้าไม่อยู่ในเมืองหลวงอีกสักพักหากคุณหนูต้องการคำตอบใดในตำราท่านปู่ย่อมยินดีจะตอบให้"ปู้ฮ่าวเซวียนว่าพลางกระแอมกลบเกลื่อนเขากับนางมิได้เป็นอันใดกันเสียหน่อยผลีผลามมาหาเช่นนี้นางจะคิดเช่นใด'ข้าวู่วามไปหรือไม่นะ'

 

"เจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางพยักหน้าดวงตากลมโตมองอย่างฉงนใจเมื่อท่าทีบุรุษตรงหน้าคล้ายมีเรื่องราวมากมายอยากจะบอกกล่าวนางแต่กลับไม่พูดสิ่งใดจึงเอ่ยต่อ "ไม่ทราบว่าคุณชายจะไปที่ใดแต่ขอให้การเดินทางราบรื่นนะเจ้าคะ"ว่าพลางส่งยิ้มให้ตามมารยาท

 

ปู้ฮ้าวเซวียนใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อลามถึงใบหูก่อนจะกระแอมเก้อเขิน"ขอบคุณเช่นนั้นข้าไปล่ะ"

 

"เดินทางปลอดภัยเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อค้อมศีรษะส่งคุณชายตรงที่เดินออกจากศาลา

 

"คุณหนูสามหากข้าพบท่านพ่อและพี่ใหญ่ของเจ้าเจ้ามีอะไรอยากบอกพวกเขาหรือไม่"เสียงเข้มทุ้มจริงจังแววตาพยัคฆ์จ้องมองสบดวงตาหวานที่เบิกโตขึ้น

 

"หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อกำมือในแขนเสื้อแน่นคุณชายท่านนี้จะไปยังเขตชายแดน แม้จะทราบดีว่าพี่ใหญ่กำลังพานพบสิ่งใดแต่ก็อดทนไว้ยามนี้นางไม่รู้เห็นอะไรทั้งนั้นเรื่องราวชายแดนหญิงในห้องหอเช่นนางจะรับรู้ได้อย่างไร

 

"ไม่ปิดบังเจ้าข้าจะไปยังชายแดนแคว้นเว่ยแน่นอนว่าจะพบพี่ชายและท่านพ่อของเจ้า เจ้าต้องการจะฝากคำใดไปหรือไม่"บุรุษหนุ่มมิอยากกล่าวถึงรายละเอียดว่าศึกหน้าด่านยามนี้เกินกว่าคำว่าเลวร้ายพี่ชายของหญิงตรงหน้าถูกศัตรูไล่ต้อนพลัดหลงเข้าป่าไปหากแจ้งนางให้รู้นางคงร้อนใจเป็นแน่

 

"เช่นนั้นโปรดฝากคำนี้ไปถึงพี่ใหญ่ของข้าด้วยว่าไม่ว่าทางใดข้าย่อมยินดีทั้งนั้นขอเพียงพี่ใหญ่ชอบข้าย่อมมิขัด ฝากถึงบิดาด้วยว่าพลทหารผู้หนึ่งอาจมิใช่เพียงชายไร้ศักดิ์ชายที่ท่านพ่อตามหาอาจเร้นกายอยู่ในกลุ่มทหารทั่วไปตรงหน้าแล้ว"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวเสียงสั่นเครือหยาดน้ำตาหลั่งรินไหลเปื้อนแก้มรู้เต็มอกว่ายามนี้เกิดสิ่งใดในชายแดนแต่ต้องแสร้งไม่รับรู้ทรมานเพียงใดไม่ต้องกล่าวถึงความรู้สึกจุกแน่นในอกจนยากจะกล่าว

 

"ย่อมได้"ปู้ฮ่าวเซวียนตอบรับเสียงแผ่วมึนงงมิน้อยว่าหญิงตรงหน้าร้องไห้เพราะเหตุใด คำกล่าวประหลาดที่ถูกเอื้อนเอ่ย'หรือนางจะรู้การศึกในชายแดนแล้วนางจะรู้ได้อย่างไร?'

 

"คุณชายปู้ พี่ชายของข้า......โปรดคุ้มครองเขาด้วยเจ้าค่ะ"หากบอกกล่าวมากไปกว่านี้คุณชายมากปัญญาตรงหน้าย่อมสงสัยนางเป็นแน่ ความตั้งใจที่จะบอกว่าพี่ชายพลัดตกไปยังตีนเขาหมู่บ้านไห่จึงต้องเก็บไว้แต่แล้วก็มิอาจทำได้เมื่อพี่ชายอย่างไรก็คือพี่ของนางเพียงคนเดียว

"ลือว่าหมู่บ้านไห่ในป่าลึกตรงเขตแคว้นเว่ยลึกลับนักบางคราพี่ของข้าก็ชอบไปตรงนั้นนำของประหลาดส่งมาให้ข้าเสมอช่วยบอกเขาหากเข้าไปพาทหารไปมากหน่อยจะได้ปลอดภัยเจ้าค่ะ สายมากแล้วขอคุณชายปู้เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ"โอวหยางฮวนเล่อค้อมกายอีกครั้ง

 

คำกล่าวของหญิงตรงหน้าทำให้เขาชะงักงันไป ‘หรือนางจะรู้ว่าพี่ชายหายไป แล้วจะรู้ได้อย่างไร?’  "คุณหนูสามโปรดวางใจ พี่ชายและท่านพ่อของเจ้าจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัย"ปู้ฮ่าวเซวียนกล่าวเสียงเรียบก่อนจะหันกายเดินออกจากจวนสกุลหาน 

ภายในใจบุรุษยามนี้ทั้งประหลาดใจแปลกใจอย่างมากโอวหยางฮวนเล่อคุณหนูนางนี้มีแต่เรื่องราวให้เขาต้องค้นหาผู้คนต่างเล่าลือเรื่องความขลาดเขลาแต่สิ่งที่เขารับรู้กลับตรงข้ามอย่างสิ้นเชิงบุรุษหนุ่มตวัดขายาควบอาชาไนยสีดำองอาจติดตามด้วยคนสนิทกว่าสิบนายรุดไปยังชายแดนแคว้นเว่ยอย่างรวดเร็ว

 

"คุณหนู"ซู่ซู่รีบเข้าไปพยุงร่างของนายสาวที่ทรุดกายร้องไห้กับพื้นไม้คล้อยหลังคุณชายปู้ที่เพิ่งออกไปไม่นาน

 

โอวหยางฮวนเล่อยกมือบางข้างหนึ่งดึงขยุ้มอกเสื้อส่วนอีกข้างทุบตีต้นขากรีดร้องอย่างทรมานเมื่อรู้แต่ทำอันใดมิได้สู้มิรู้เลยจะดีกว่า'พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ท่านเจ็บหนักหรือไม่ ท่านจะเป็นเช่นใดบ้าง ฮืออออออ'

 

 

เช้าวันถัดมาหน้าจวนสกุลหาน ท่านยายและท่านน้าสะใภ้กอดลาหลานสาวอย่างเป็นกังวล วันนี้โอวหยางฮวนเล่อจำต้องกลับไปยังจวนสกุลโอวหยางแล้วชีวิตต่อจากนี้จะเป็นเช่นใดต่ออสรพิษเหล่านั้นมิรามือแน่

 

"หากเจ้าต้องการสิ่งใดให้ส่งสารมาแจ้งยายนะเล่อเอ๋อร์"ท่านยายกำชับอีกครา

 

"ขอบคุณท่านยายเจ้าค่ะ เล่อเอ๋อร์ขอตัวลาท่านยายและท่านน้าสะใภ้เจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อร์คารวะอย่างพินอบพิเทาก่อนจะดึงน้องชายมากอดแนบอกอย่างคิดถึง“อาเหยียนอย่าซนนักเข้าใจหรือไม่" เด็กชายน้อยพยักหน้าพลางคลายอ้อมกอดวิ่งไปหามารดา

โอวหยางฮวนเล่อขึ้นรถม้าติดตามด้วยซู่ซู่ เป้ยหนิง ส่วนเป้ยหลินจี้หลินและจี้หย่งจี้หยางอยู่ในรถม้าอีกคัน ราวหนึ่งชั่วยามรถม้าก็นำพานายสาวและผู้ติดตามมาถึงยังจวนสกุลโอวหยาง

 

"เป็นดังคาดเจ้าค่ะคุณหนู"ซู่ซู่เอ่ยเสียงแผ่วพลางเปิดม่านให้นายสาวลงจากเกี้ยวคันหรูของสกุลหาน

 

"อืม"โอวหยางฮวนเล่อตอบรับเสียงเบาก่อนจะเดินลงจากรถม้า กิริยาไม่ช้าไม่เร็วก้าวย่างราวสตรีชั้นสูงค่อยๆขยับกายเดินมายังขบวนสายยาวที่รอต้อนรับนางอย่างอบอุ่นนอกประตูจวนสกุลโอวหยาง

 

ฮูหยินใหญ่ในชุดงดงามแต่งกายประนีตจงใจนำขบวนสตรีสกุลโอวหยางมายืนรอรับโอวหยางฮวนเล่อยังหน้าจวนประตูใหญ่จุดประสงค์ชัดแจ้งให้ผู้คนที่สัญจรไปมานั้นมองเห็นได้เด่นชัด คำครหากล่าวว่านางทำร้ายลูกเลี้ยงอย่างไรก็มิอาจจางหาย นอกเสียจากมีเรื่องคาวเรื่องใหม่มาทดแทน

 

โอวหยางฮวนเล่อยกยิ้มสุดกำลัง ตนเป็นเพียงบุตรสาวถือเป็นผู้น้อยต้องให้มารดามารับกันถึงเพียงนี้ มิใช่ว่าผู้คนจะหันมาดูแคลนนางหรอกหรือจ้าวเย่วสิ่นแสร้งสะอื้นเยื้องย่างมารับนางถึงรถม้าด้วยตนเองนางสู้อุตส่าห์เรียกเสียงความน่าเห็นใจจากปวงประชามาได้ตั้งมาก ย่อมไม่ยอมปล่อยให้ผู้ใดมาครหากล่าวว่าได้โอวหยางฮวนเล่อแสร้งคุกเข่าลงโดยพลันก่อนจะโขกศีรษะ

"เล่อเอ๋อร์อกตัญญูต้องพิษร้ายล้มป่วยหนักกว่าเดือนมิได้ยกน้ำชาเคารพท่านแม่ใหญ่ ท่านแม่รองดังเช่นทุกวันช่างอกตัญญูนักเจ้าค่ะ"โอวหยางฮวนเล่อสะอื้นไห้ราวเด็กน้อย

จ้าวเย่วสิ่นชะงักฝีก้าวใบหน้าตึงขึ้นกว่าสามส่วนเรื่องเพียงเท่านี้เหตุใดต้องคุกเข่าโขกศีรษะถึงเพียงนี้กัน ผู้คนเริ่มจับจ้องมารดาเลี้ยงเสียงซุบซิบนินทาเริ่มดังเข้าสู่โสต จ้าวเย่วสิ่นยกยิ้มแข็งรุดเข้าพยุงร่างบางของบุตรสาวเลี้ยงมากอดไว้แนบอกเพิ่มเสียงสะอื้นดังขึ้นอีก

แน่นอนว่าชิวฉาฮวาไม่อาจอยู่เฉยได้เช่นกันรีบสาวเท้าเข้ามาร่วมวงแสร้งยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาสะอื้นเสียงเบา

 

"เล่อเอ๋อร์แม่เป็นห่วงเจ้านักเป็นอย่างไรบ้างลูกรัก อยู่สกุลหานตั้งกว่าเดือนเหตุใดจึงซูบผอมถึงเพียงนี้กัน"ว่าพลางคลายอ้อมแขนแสร้งพินิจสำรวจวาจาที่กล่าวนั้นต่อว่าสกุลหานที่ดูแลบุตรสาวไม่ดีทำให้ซูบผอมได้อย่างแยบยล

 

"มิใช่เช่นนั้นเจ้าค่ะ เพียงพิษที่ข้าได้รับจากจวนนั้นมากเกินจนร่างผ่ายผอมเช่นนี้หากว่าได้พักผ่อนเสียหน่อยคงจะดีขึ้น"โอวหยางฮวนเล่อว่าพลางหอบหายใจแรงเหนื่อยอ่อนใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อก่อนจะหมดสติล้มไปกับพื้นถนนหน้าจวน

 

"คุณหนู!  จี้หลิน เป้ยหนิงเร็วเข้ารีบพาคุณหนูกลับเข้าเรือน จวนสกุลโอวหยางกว้างขวางนักกว่าจะเดินเข้าไปถึงเรือนถูกแดดเผาอาการทรุดเป็นแน่ เป้ยหลินอย่างไรเจ้ารีบไปตามหมอมาโดยเร็ว"ซู่ซู่แสร้งตะโกนเสียงดังท่าทีตื่นตระหนก จ้าวเย่วสิ่นและฮูหยินรองหน้าแข็งตึงขึ้นทันที ความนัยประโยคนั้นล้วนชัดเจน คุณหนูสามเพิ่งฟื้นจากการขับพิษแต่มารดากลับตั้งขบวนนอกจวนจนคุณหนูสามมิมีทางเลือกแม้ทราบดีว่าตนนั้นต้องเดินอีกไกลก็ยังต้องลงจากรถม้าด้วยธรรมเนียมมิอาจละเลยผู้ใหญ่จนล้มหมดสติอีกครั้ง

 

ชาวบ้านต่างมองพลางซุบซิบนินทากันใหญ่ด้วยใครต่างทราบดีว่าจ้าวเย่วสิ่นนั้นเป็นฮูหยินเอกที่จัดการเรื่องนี้พลางส่ายหน้าให้กับความโง่เง่าเหตุใดมิให้รถม้าเข้าไปส่งด้านใน

 แผนการที่วางไว้ล้มครืนมิเป็นท่าเป็นที่ขบขันน่าหัวร่อของผู้ที่มารอชมกันมากนัก จ้าวเย่วสิ่นหน้าตึงขึ้นหลายส่วนรีบเดินเข้าจวนชิวฉาฮวารีบเดินมายืนข้างกายบุตรสาวก่อนจะพากันติดตามจ้าวเย่วสิ่นกลับเข้าจวน เสวี่ยหนี่ว์และอนุสองติดตามด้วยอนุหนึ่งก็เดินตามกันกลับเรือนเช่นกัน 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.087K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,938 ความคิดเห็น

  1. #1812 VARANTHITA (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 07:51
    สนุกความใช้คำพูดเล่นเล่ห์ 5555
    #1,812
    0
  2. #1592 kidmai555 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 13:09

    555555 อยากจะเล่นใหญ่ แต่เจอน้องมันเล่นใหญ่กว่า เงิบเลยท่านแม่!

    #1,592
    0
  3. #1412 Kojinava1908 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 20:43
    ขอขัดนิดนึง คือชาติก่อนน้องเจออะไรมากแต่พอได้กลับมา กลับไม่เข้มแข็งเลย ร้องบ่อยมาก เก็บอารมณ์ไม่ค่อยได้ .ตามความคิดเรานะคนที่มี ประสบการณ์เยอะจะเรียบนิ่งกว่านี้
    #1,412
    0
  4. #1091 NutP (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 08:57

    นางเอก ฉันว่าเธอย้อนกลับมาเสียเที่ยวแล้วล่ะ ถ้าเธอไม่รอบคอบขนาดนี้ จุดจบคงไม่ต่างกับชาติที่แล้ว

    #1,091
    0
  5. #768 newendless (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 20:20

    เฮ้อนางเอกเหมือนจะเก่งก็ไม่เก่งอ่ะอ่านไปอ่านมาเริ่มเบื่อล่ะ

    ญาติฝ่ายมารดาอำนาจก็ตั้งเยอะน้าก็เป็นสนมเหมือนจะเหนือกว่าก็ไม่เหนือ

    ทำอะไรไม่ได้ซักอย่างอ่ะไม่คืบหน้าซักที

    #768
    0
  6. #581 sirisiricanthr (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 20:41
    หากแสดงพินรึเขียนหนังสือ คนอื่นก็รู้ว่านางโกหกนะสิ
    #581
    1
    • #581-1 sh-joohyun(จากตอนที่ 21)
      26 ตุลาคม 2563 / 23:40

      นั่นสิ ตอนแรกก้อเขียนหนังสือเอง สักพักก้อแสร้งอ่านไม่ออก
      แล้วทีนี้จะแสดงความสามารถ มันดูย้อนแย้งอ่ะค่ะ งงนิดหน่อยว่าตกลงนางเอกจะแสแสร้งหรือจะเผยตัว มันดูขัดๆกันไปนิด
      #581-1
  7. #389 Pannita6701 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 21:54
    อนุหนึ่ง คือบอสลับ?
    #389
    0
  8. #328 Airzaa1810 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 03:00
    ต้องล้มล้างตระกูลหลงให้สิ้นซาก
    #328
    0
  9. #207 pong1976 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 09:40

    ต้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้้องรอดรอนอำนาจตระกูลเต๋อเฟยให้ได้ก่อนแหล่ะจึงจะกำจัดนังฮูหยินเอกของจวนได้ถ้าริบอำนาจเต๋อเฟยไม่ได้คงยากจะกำจัดเพราะฮ่องเต้โปรดเต๋อเฟยมากก

    #207
    0
  10. #203 Manyrat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 03:32

    มาต่ออย่าขาดตอนนานน่ะค่ะ รับรองท๊อปเท็นแน่คะ

    #203
    0
  11. #202 Ssoraly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 14:43

    รอวันงานเลี้ยงเลยเจ้าคะแง ใดใดก็คือรอไรท์มาต่อไวๆนะคะแง

    #202
    0
  12. #195 usaonly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 00:11

    เล่อเอ๋อเล่นงานพวกฮูหยินให้อับอายต่อหน้าชาวบ้าน. สมน้ำหน้าเล่นใหญ่กันเกินไปเลยหน้าแตกเป็นแถว ๆ ขอบคุณค่ะ

    #195
    0
  13. #194 enthalia (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 21:30

    ยอดเยี่ยมมากค่ะ
    #194
    0
  14. #193 rawii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 21:20

    รอค่ะ มาอีกหลายๆตอนนะ

    #193
    0
  15. #192 sweetydow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 21:00
    สะใจยิ่งนักกกกกก แผนอิแม่เลี้ยงพังครืนนนนน
    #192
    0
  16. #191 nighttime (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 20:20
    คิดว่าหลานชาย น่าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องมากกว่านะคะ เพราะเป็นบุตรของน้าชาย
    #191
    1
    • #191-1 mfang2020(จากตอนที่ 21)
      17 กรกฎาคม 2563 / 22:49
      ขอบคุณมากค่ะจะรีบแก้ไขโดยเร็วค่ะ ^_^
      #191-1
  17. #190 Nantanat_neung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:56
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #190
    0
  18. #189 veevi20 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:40
    รอรอรออีกหลายไปตอน
    #189
    0
  19. #188 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:20

    งิ้วมา ก็งิ้วกลับ งิ้วแรงๆไม่โกงค่ะ

    #188
    0
  20. #186 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:03
    รอค่ะๆ
    #186
    0
  21. #185 lamer-29 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 17:05
    น้องเล่อร้ายอ่ะ5555555555
    #185
    0