หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 20 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,128 ครั้ง
    13 ก.ค. 63

เรือนไม้หลังกลางเยื้องด้านซ้ายของจวนแม่ทัพทิศประจิม คุณหนูสี่ยังคงอาละวาดขว้างปาข้าวของต่อเนื่อง เพียงสาวใช้ของมารดามาแจ้งว่าเรือนฮูหยินรองได้รับเทียบเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพขององค์หญิงสาม เหตุใดนางที่เป็นบุตรอนุถูกละเลยมองข้ามอยู่ร่ำไป เด็กน้อยที่ยากจะเข้าใจในเรื่องราวใดหยิบจับของใกล้มือเหวี่ยงทิ้งอย่างต้องการระบายอารมณ์ท่ามกลางเสียงร้องห้ามของมารดาและสาวใช้

 

"คุณหนูสี่หยุดเถอะเจ้าค่ะ คุณหนู"ฝูตานพยายามเข้ายื้อยุดแจกันเนื้อดีจากบุตรสาวหากแต่ก็ถูกผละออกจนร่างผอมบางของมารดากระเด็นกระแทกโต๊ะไม้ล้มคะมำไปกับพื้นห้อง

 

"ทั้งหมดก็เป็นเพราะเจ้าทั้งนั้น ทำไมข้าต้องมีมารดาขลาดเขลาเช่นเจ้ากัน ไปให้พ้นหน้าข้านะนังหญิงชั้นต่ำ"วาจาที่เอื้อนเอ่ยผสมโทสะอย่างยากระงับคำพูดล้วนเสียดแทงมารดาจนฝูตานที่มักโอนอ่อนผ่อนตามเสมอโกรธขึงขึ้นทันใด

 

"วาจาเช่นนี้กล่าวออกมาได้อย่างไรกัน อย่างไรข้าผู้นี้ก็เป็นมารดาของเจ้า อาหลิวนำไม้เดี๋ยวนี้!"อนุสองเหลืออดกับพฤติกรรมของบุตรสาวจนหลงลืมธรรมเนียมปฏิบัติสั่งสาวใช้นำหวายมาพร้อมเงื้อฟาดทันที

 

"เป็นเพียงอนุกล้าหรือ! กล้าดีอย่างไร กล้าดีอย่างไรกัน!"คุณหนูสี่ยื้อแย่งไม้จากมารดาก่อนจะจับเฆี่ยนตีมารดาอย่างไม่สนกรรมเวรหวาดกลัวสิ่งใด ความเกลีดชังที่มารดาเป็นเพียงอนุนั้นพาตนตกต่ำไปด้วยยิ่งทำให้น้ำหนักที่เหวี่ยงฟาดไปนั้นทิ้งริ้วแดงปริแตกจนเลือดซึม

 

"คุณหนูยั้งมือด้วยเจ้าค่ะ นายหญิงอย่างไรก็เป็นมารดาคุณหนูนะเจ้าคะ คุณหนูได้โปรดเจ้าค่ะ"อาหลิวคุกเข่าโขกศีรษะลงพื้นอย่างร้องขอ แม้นายสาวจะเป็นเพียงอนุสองแต่อดีตนั้นก็นับเป็นธิดาขุนนางขั้นหกผู้หนึ่งแม้ยศศักดิ์จะไม่สูงเท่าใดแต่ก็นับว่ามีเกียรติ วันนี้กลับตกต่ำแม้บุตรสาวยังมิฟังคำเช่นนี้ช่างน่าเวทนาเสียจริง

 

"เมื่อใดเจ้าจะตายไปเสีย เป็นลูกเจ้าข้าทรมานเพียงใดรู้หรือไม่"เสียงเย็นกล่าวขึ้นพลางย่างเท้าเข้าใกล้มารดาที่ทรุดกายแนบร่างอยู่กับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน ความชิงชังบังมิดสำนึกชั่วดีเอื้อมมือกระชากผมมารดาผู้กำเนิดดึงทึ้งเหวี่ยงไปมาพลางกรีดร้องอย่างคับแค้นใจ

 

"คนอกตัญญูเช่นเจ้าอย่างไรก็มิมีวันได้ดีหรอก ถุย!"ฝูตานพ่นน้ำลายรดหน้าคุณหนูสี่บุตรสาวของตนทันทีไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางจึงมีบุตรีเช่นนี้ได้ นางก่อกรรมอันใดไว้กัน

 

"ปากดี!"ใบหน้ามารดาหันไปตามแรงตบ เสวี่ยหนี่ว์จ้องสบมารดาพลางเอ่ยต่อเสียงเย็น

"เป็นเพียงบ่าวก็จงอยู่ส่วนบ่าว อย่าริอาจผยองมาสั่งสอนข้า"ก่อนจะผละออกไปยังห้องนอนของตน

 

"นายหญิงเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ"อาหลิวน้ำตาคลอหน่วยคลานเข่ารีบประคองนายหญิงของตนขึ้นมาก่อนจะพยุงกลับไปยังห้องนอน

 

"อาหลิวเรื่องเช่นนี้จะให้ผู้อื่นรู้มิได้เชียวนะ"มารดาอย่างไรก็มิอาจคิดร้ายต่อบุตรในสายโลหิตได้ไม่ลืมกำชับสาวใช้คนสนิทให้ปิดปากคนในเรือนให้สนิท

 

"นายหญิงโปรดวางใจเจ้าค่ะ"อาหลิวน้ำตาหลั่งรินรีบวิ่งไปนำผ้าชุบน้ำอุ่นบิดหมาดเช็ดเนื้อตัวทำแผลให้นายสาว

เรื่องเช่นนี้มิใช่คราแรก คุณหนูสี่โอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ชอบใช้อารมณ์และกำลังจนนายหญิงร่างกายทรุดถดถอยลงทุกวัน

 

เรือนเล็กท้ายจวนสภาพเก่าทรุดโทรมที่ช่างแตกต่างจากเรือนอื่นมากนัก อนุหนึ่งกวนจวี๋ฮวานั่งเย็บปักผ้าอย่างใจเย็นนางเคยชินเสียแล้ว ในจวนแห่งนี้ด้วยนางเป็นเพียงคณิกาที่ถูกขุนนางนำมากำนัลแม่ทัพโอวหยางสิทธิ์เสียงนับว่าต่ำกว่าผู้อื่นทั้งยังมิมีบุตรคอยค้ำชูเสริมฐานะของตนก็ยิ่งถูกบ่าวไพร่ละเลยมากขึ้น

 

"นายหญิงดึกแล้วเข้านอนเถอะเจ้าค่ะ"สาวใช้คนสนิทเพียงนางเดียวซือจื่อเอ่ยอย่างเป็นห่วง

 

"อืม ใกล้เสร็จแล้วล่ะ"อนุหนึ่งตอบเสียงสั้นก่อนจะลงมือปักผ้าต่อ

 

 

จวนสกุลหาน

 

โอวหยางฮวนเล่อตื่นนอนแต่เช้าเช่นเคยเมื่อแต่งกายเรียบร้อยก็มิลืมไปยังห้องของสาวใช้คนสนิท

"พวกเจ้าหายดีแล้วหรือ ไม่ต้องรีบหรอกพรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ช่วงนี้อย่างไรให้อาเฉียวนำคนมาช่วยก่อน"รีบเอ่ยห้ามสาวใช้ทันทีเมื่อเห็นซู่ซู่ที่ใบหน้ายังบวมเป่งทั้งจี้หลินและเป้ยหนิงที่ยังคงมีรอยฟกช้ำเดินออกจากห้องพักเตรียมผ้าแห้งมาปัดกวาดเรือน

 

"คุณหนู"ซู่ซู่ยกยิ้มบางนายสาวของนางเปลี่ยนไปมากรู้จักเห็นใจผู้อื่นมากขึ้นทำให้นางเบาใจนัก

 

"เจ้าน่ะทำเช่นนี้เมื่อใดจะหายดีเล่าไปพักเสีย"ว่าพลางดึงรั้งมือซู่ซู่พากลับห้องพัก

 

"บ่าวช่างเป็นภาระนักเจ้าค่ะ"ซู่ซู่นั่งเอนพนักเตียงเอ่ยพลางดึงมือนุ่มมากุมไว้มั่น

 

"เหลวไหลอย่าได้คิดเช่นนี้เป็นอันขาด ซู่ซู่เจ้าจงพักผ่อนให้มาก แข็งแรงเมื่อใดเราจะกลับไปยังจวนโอวหยางกัน รอข้าอีกหน่อยนะข้าจะดึงคนที่ทำร้ายเจ้ามาลงโทษให้จงได้"นายสาวบีบมือสาวใช้แน่นคำมั่นที่ให้ไว้นี้ยังผลต่อในอนาคต

 

"คุณหนูขอเพียงคุณหนูปลอดภัยก็เป็นพอแล้วเจ้าค่ะ"ซู่ซู่น้ำตาหลั่งรินกำมือนายสาวแน่น

 

"เจ้าพักเสียหน่อยเถอะอย่าได้กังวลเรื่องใด"นายสาวว่าพลางดึงผ้าห่มกระชับห่อร่างสาวใช้ไว้ก่อนจะผละออกไปอ่านตำรายังศาลากลางจวน

 

 

ชายแดนแคว้นเว่ย

 

กระโจมน้อยใหญ่ถูกตั้งเรียงรายสลับซ้อนกันกระจายทั่วขอบเขตแดน หนึ่งบุรุษใบหน้าคมผิวสีน้ำผึ้งคร้ามแดดหนวดเครารกปรกหน้าสวมใส่ชุดศึกสีดำเกราะเทายืนชี้แจงพื้นที่ยุทธศาสตร์จำลองตรงหน้าพลางเอ่ยสั่งแผนการณ์อย่างเคร่งเครียด ข้างกันนั้นมีบุรุษรูปงามเป็นเอกสามนายใบหน้าเยาว์กว่าหลายส่วนแต่งกายไม่ต่างกันยืนฟังคำชี้แจงอย่างตั้งใจมิต่างจากแม่ทัพวัยกลางคนอีกกว่าสิบนาย

 

ศึกครานี้นับว่าหนักเกินควรเมื่อยืดเยื้อมากว่าสองปีแล้วแต่ยังดีที่ฝ่ายเขานั้นกินรุกพื้นที่ศัตรูได้บ้างแล้ว แคว้นฉินและแคว้นเว่ยรบรากันมาช้านานและเป็นแคว้นเว่ยที่หมดความอดทนเต็มทีศึกครานี้ทุ่มกำลังสุดตัวอย่างไรต้องสยบแคว้นฉินไว้ใต้ฝ่าเท้าให้จงได้

 

นายทหารยศสูงเอ่ยสั่งการเสียงเข้มหันมองบุตรชายโอวหยางเทียนฟงพลางพยักหน้าให้รับหน้าที่บุกฝ่าด่านโจมตีเป็นทัพแรกในค่ำคืนนี้ บุตรชายมิทำให้ผิดหวังใบหน้าคมเข้มครามแดดคล้ายบิดากว่าแปดส่วนพยักหน้าตกลงไม่อิดออด รองแม่ทัพมือซ้ายอีกคนบุรุษหนุ่มร่างโปร่งคุณชายจินเหยียนลบคราบบุรุษหน้าหวานรับหน้าที่นำทัพเสริมโอวหยางเทียนฟงรุดนำไปก่อนเช่นกัน

 

"องค์ชายพร้อมหรือไม่พะยะค่ะ"โอวหยางเหล่ยเอ่ยขอคำมั่นองค์ชายสามผู้นี้แม้จะเกิดกับพระสนมนางหนึ่งที่สิ้นพระชนม์ชีพไปแล้วแต่อย่างไรก็นับเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้หนึ่งความยำเกรงที่มีให้จึงทำให้เกิดความลังเลต้องการคำมั่นจากอีกฝ่ายมากขึ้น

 

"ท่านแม่ทัพโปรดสั่งการ ยามนี้มองเพียงว่าข้าเป็นทหารผู้หนึ่งก็พอแล้ว"องค์ชายสามบุรุษหนุ่มวัยยี่สิบชันษาองค์ชายผู้ถูกลืม เติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวหากมิเพราะสหายเช่นโอวหยางเทียนฟงและจินเหยียนเขาคงเหงามิน้อย สามบุรุษร่วมเรียนร่วมศึกษาร่วมเป็นร่วมตายกันมาเนิ่นนานยามนี้ต่างมองแผนการณ์ด้วยใจฮึกเหิม

 

"เช่นนั้นองค์ชายโปรดนำทัพตีฝ่าฝั่งตะวันตกพร้อมกันนี้กระหม่อมจะนำทัพตีฝ่าทางฝั่งตะวันออกเช่นนี้เราจะเผด็จศึกในคราวเดียวพะยะค่ะ"โอวหยางเหล่ยว่าพลางชี้ไปยังจุดบนแผนที่เมื่อเห็นว่าแผนทุกอย่างเรียบร้อยก็นัดแนะเริ่มเดินทางค่ำคืนนี้บุกโจมตียามดึกสงัดทันที

 

เมื่อเห็นการประชุมเรียบร้อยบิดาและบุตรชายต่างกอดกันอำลาต่างฝ่ายต่างรับหน้าที่เป็นตายครั้งนี้ยากจะคาดเดา โอวหยางเหล่ยลูบหลังกระชับวงแขนอย่างรักใคร่ บุตรชายเพียงคนเดียวของเขาจับดาบติดตามเขาตั้งแต่สิบสองหนาวผ่านศึกนับร้อยครั้งแต่ครานี้นับว่ายากจริงๆ

 

"พ่อมิอาจคอยปกป้องเจ้าได้อีกพรุ่งนี้นำทัพตีส่วนกลางโปรดรักษาตัวเจ้าด้วย"ดวงตาไหวสั่นขอบตาที่เต็มไปด้วยริ้วรอยร้อนแดงก่ำ บุตรชายของเขามิเคยได้ใช้ชีวิตดังเช่นคุณชายสกุลใหญ่ทั่วไปความรู้สึกทั้งสงสารทั้งภูมิใจปนเปไปเสียหมด

 

"ท่านพ่อก็เช่นกันนะขอรับ"โอวหยางเทียนฟงกระชับวงแขนก่อนจะตัดใจผละวงแขนหันหลังนำทัพเคลื่อนพลนำไปก่อนทันที

 

คล้อยหลังโอวหยางเทียนฟง ทหารนายหนึ่งก็นำสารมารายงานแก่แม่ทัพโอวหยางเหล่ย ร่างสูงเปิดสารอย่างฉงนใจนักสารจากท่านอัครมหาเสนาบดีหานบิดาอดีตฮูหยินเอกของเขาหรือจะมีอันใดเร่งด่วน

 

เมื่ออ่านความในสารจบมือแกร่งก็ขยุ้มกระดาษฉีกทึ้งอย่างโกรธเคือง ถ้อยคำต่อว่าเต็มหน้ากระดาษล้วนกล่าวถึงความบกพร่องต่อหน้าที่บิดาผู้นำจวนสกุลโอวหยาง บุตรสาวคนที่สามล้มป่วยหนัก บุตรสาวคนโตและคนรองก็มีข่าวลือเสียหาย 

ฮูหยินเอกละเลยหน้าที่ฮูหยินรองไม่สนใจช่วยงาน ความกังวลโทสะปรากฏฉายชัดบนใบหน้า

 

"ท่านแม่ทัพมีสารถึงรองแม่ทัพโอวหยางเทียนฟงขอรับแต่ท่านรองนำทัพล่วงหน้าไปแล้วอย่างไรสารนี้"พลทหารชั้นผู้น้อยว่าพลางยื่นสารด้วยมือสั่นเทาด้วยเห็นส่งมาจากสกุลหานเช่นกันเกรงว่านายของเขาจะยิ่งมีโทสะเพิ่มขึ้นอีก

 

โอวหยางเหล่ยไม่กล่าวคำใดดึงกระดาษมาเปิดอ่าน ดวงตาบิดาไหวสั่นทุกอักษรล้วนหนักแน่นส่งผ่านความคิดถึงและความห่วงใยมายังเขาและพี่ใหญ่ของนางได้เป็นอย่างดีความในสารบอกเพียงว่านางสบายดีอย่าได้เป็นกังวลขอให้ท่านพ่อและพี่ชายใหญ่ปลอดภัยนำชัยชนะกลับมายังแคว้นเว่ยเพื่อปวงประชาจะได้อยู่อย่างสงบ ข้อความดูเกินวัยมีเหตุผลสมเป็นบุตรสาวแม่ทัพ ผู้เป็นบิดารู้สึกตื้นตันความรู้สึกผิดที่ละเลยจุกแน่นในอกแม้จะอยากกลับไปเพื่อสะสางเรื่องราวเพียงใดแต่ศึกตรงหน้ามิอาจละเลยเขาจะเสียสมาธิยามนี้มิได้

 

โอวหยางเหล่ยรีบสืบเท้าไปยังกระโจมของตนหยิบกระดาษตวัดพู่กันทันทีความในสารกล่าวเพียงว่าเขามิอาจปลีกตัวจากศึกตรงหน้าได้หวังเพียงฮูหยินผู้เฒ่าหานจะกรุณาช่วยสะสางงานในจวนให้เป็นไปตามความเหมาะสม เมื่อจบศึกจะรีบกลับไปโดยไว ขออภัยที่ต้องเสียมารยาทรบกวนเสียแล้ว ก่อนจะส่งสารคืนแก่พลทหารชั้นผู้น้อย ไม่ลืมพับสารฉบับแรกจากโอวหยางฮวนเล่อเก็บไว้ในอกเสื้ออย่างหวงแหน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.128K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,938 ความคิดเห็น

  1. #1800 praaewaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 19:19
    กี้ดดดด เลือกเรือไม่ได้!!!!!! แต่แงงง ท่านพ่อ ท่านพี่สู้เค้าาาาา
    #1,800
    0
  2. #1563 black_rosen (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 18:21
    นังคุณหนู4นี่ด้วยนิสัยน่าจะตายก่อนใครพวก
    #1,563
    0
  3. #1097 mInhara (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 10:51
    เราน้อยใจท่านพ่อกับพี่ชายแทนน้องนะแต่ก็เข้าใจว่าต้องทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ อยากให้ท่านพ่อจบศึกโดยไวและไปจัดการนังแม่เลี้ยงใจมารให้น้องเร็วๆ ปล.เรือมาอีกแล้วววว
    #1,097
    0
  4. #762 435216 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 06:52
    ท่านตาท่านยายไม่มีองค์รักษ์หญิงฝีมือดีไปคุ้มครองน้องกลับจวนหราคะ
    อย่างน้อยจะได้มีคนคุ้มครอง
    เด่วโดนแกล้งอีก
    #762
    0
  5. #702 pabipiba (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:06
    ท่านปู้!!

    เรือนี้ค่ะ! ไม่อยากให้ไปได้กับพวกองค์ชาย แต่ถ้าได้กับอ๋องเมียเดียวก็ดี....เดี๋ยวอนาคตจะเป็นเหมือนรุ่นแม่
    #702
    0
  6. #499 Ssoraly (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 16:50

    อฟฟฟน้อนนฮวือไปตีแหม่ะแบบนั้นได้ไง

    #499
    0
  7. #327 Airzaa1810 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 02:41
    ท่านแม่ทัพท่านต้องจัดการพวกมันให้น้องนะเจ้าค่ะ
    #327
    0
  8. #256 u710 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 01:32
    อืมมมมม อืมมมมมมม
    #256
    0
  9. #206 pong1976 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 09:26

    ก็เป็นพ่อที่หลงเมียใหม่ยกเป็นฮูหยินเอกไง เกลียดฝั่งเต๋อเฟย อยากให้องค์ชายสามขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้น่ะตัดหนเาทั้งสององค์ชายไปเลยดีกว่าไปเป็นพรรคพวกให้คนพวกนั้น

    #206
    0
  10. #201 paeng_love (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 22:09
    ท่านพ่อออออ
    #201
    0
  11. #184 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 14:10
    สนุกมาก
    #184
    0
  12. #182 Hwoung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 22:42
    รอ ไว้เรือมาเจอน้องก่อนแล้วจะค่อยเลือกว่าจะลงเรือใครดี
    #182
    0
  13. #181 r123123 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 22:33

    มีมาให้เลือกอีกหนึ่ง

    #181
    0
  14. #180 loogpadzii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:06
    น้องเล่อ ลงเรือองค์ชายสามนะ😋
    #180
    0
  15. #179 loogpadzii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:05
    สนุกมากกกกก รีบมาต่อนะคะ
    #179
    0
  16. #178 unnamed (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 16:09
    แต่ละคนน่ากลัวจริงๆ
    #178
    0
  17. #177 lamer-29 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 14:50
    สงสารน้อง เจอแต่คนใจร้าย
    #177
    0
  18. #175 sweetydow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 12:21
    น้อล ... อย่าเข้าไปในวังวนองค์ชายเลย
    #175
    0
  19. #174 enthalia (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:59
    ท่านพ่อรีบกลับนะ จะได้เอาคืนให้น้อง สู้ๆค่ะ
    #174
    0
  20. #172 chocoberryzz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:40
    ท่านพ่อรีบกลับนะ จะรอดูว่าจะหลงกลเมียน้อยป่าว
    #172
    0
  21. #170 068981 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:06

    ซาบซึ้ง แต่พี่ชายไม่ได้อ่าน

    #170
    0
  22. #169 dawnarak16559 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 10:57

    ลูกสาวตระกูลนี้แรงทุกคน ยังไงก็อยากให้เล่อร์เอ่อร์ปักธงคุณชายปู้อ่ะ งานดีแบบนี้เสียดายแทน 555

    #169
    0
  23. #168 Nantanat_neung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 10:55
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #168
    0