หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 14 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,936 ครั้ง
    26 มิ.ย. 63

จวนสกุลโอวหยาง

 

โอวหยางม่านอิงตกอยู่ในภาวะวิกฤตใบหน้างามบวมเป่งเต็มไปด้วยรอยแผลลึกทั้งศีรษะก็โหว่โล้นเป็นวงๆ เห็นถึงหนังศรีษะที่ปริแยกเลือดซึมเป็นหย่อมๆบาดแผลฟกช้ำทั่วร่างนอนหมดสติหอบหายใจแรงไข้ขึ้นสูงตลอดคืน จ้าวเย่วสิ่นที่ฟื้นขึ้นมารีบตรงมาหาบุตรสาวเห็นสภาพบุตรสาวเป็นตายเท่ากันเช่นนี้ก็ยิ่งโกรธแค้นและเป็นห่วงกังวลจนใจสั่นไหวทรุดกายนั่งลงข้างเตียงมือสั่นเทาลูบแก้มบวมช้ำของบุตรสาวสะอื้นไห้กว่าสองชั่วยามก่อนจะตั้งสติได้

 

มารดาเช่นนางทำชั่วมานับพันครั้งเพื่อบุตรสาวแล้วนางจะลงมืออีกสักครั้งจะยากตรงที่ใดกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นจ้าวเย่วสิ่นก็ลุกขึ้นยืนโดยเร็วฝีเท้าก้าวย่างเร็วแรงดึงประตูเปิดกว้างเรียกคนของนางมาทำการสอบสวนยังห้องโถงในเรือนใหญ่ สาวใช้สองนางปิดประตูลงดาลมิดชิดด้วยเรื่องที่นายสาวจะสอบสวนอาโฉวนั้นล้วนเป็นความลับ

 

หัวหน้ากลุ่มชุดติดตามถูกสอบสวนโดยละเอียดรีบเล่าเรื่องราวต่างๆให้นายหญิงฟัง จ้าวเย่วสิ่นสีหน้าบิดเบี้ยวเพลิงโทสะฉายเด่นชัดในแววตาคมนัยน์ตาสีดำสนิทกวาดไปมานึกคิดอย่างสับสน โจรชั่วผู้นั้นถูกชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์จนตายไปเสียแล้วแต่สิ่งที่นางสนใจกลับมิใช่คำว่าร้ายถึงคุณหณูรอง แผนการนี้แยบยลไร้ช่องโหว่มากเกินไปโอวหยางชิงชิงตกเป็นแพะไร้ข้อแก้ตัว

 

จ้าวเย่วสิ่นแม้จะสงสัยฮูหยินรองแต่นางก็ทราบว่าชิวฉาฮวานั้นมีบิดาเป็นถึงเจ้าสำนักศึกษาถังจื้อทั้งยังฉลาดเจ้าเล่ห์เหนือใคร นางที่ต้องรับมือชิวฉาฮวาบ่อยครั้งทราบดีว่าหากเป็นฝีมือชิวฉาฮวา มิมีทางที่มารดาคุณหนูแห่งสกุลชิวจะปล่อยให้โจรร้ายกล่าวถึงบุตรสาวในแง่ร้ายเช่นนี้

 

แต่การส่งคนเข้าประชิดตัวสังหารเพื่อปิดปากโจรชั่วมิให้สาวถึงตัวได้นั้นนับว่ารอบคอบมากหรือจะเป็นฝีมือฮูหยินรองจริงๆแล้วโจรชั่วเกิดคิดไม่ซื่อปากพล่อยเองเล่า จ้าวเย่วสิ่นคิดอย่างสับสนก่อนจะเงยหน้ามองอาโฉว ยอดฝีมือที่นางเลี้ยงไว้รู้จักกันมาเนิ่นนานเอ่ยปากขอความเห็น

"อาโฉวเจ้าอย่าได้แสร้งมิรู้ เจ้าสงสัยผู้ใดบ้างจงบอกแก่ข้ามา"

 

บุรุษร่างสูงในชุดสีดำพรางกายมิดชิดตอบเสียงทุ้ม"ไม่แน่ว่าชิวไฉจะร่วมมือกับบุตรสาวจ้างวานคนมาจับคุณหนูไปครั้งนี้ ข้าเพียงแต่คิดว่าเรื่องที่คุณหนูจะไปยังวัดไท่ซานนั้นมีเพียงคนในสกุลโอวหยางรู้เพียงเท่านั้น แม้สกุลหานจะเพิ่งมีเรื่องบาดหมางกับนายหญิงไป แต่ยามนี้หลานสาวตกอยู่ในภาวะวิกฤตเห็นว่าหมอหญิงที่ไปรักษานั้นฝังเข็มผิดจุดถูกสังหารไปแล้วแต่คุณหนูสามยามนี้อาการสาหัสเป็นตายเท่ากัน หมอหญิงผู้นั้นข้าว่ามิพ้นฝีมือชิวไฉขอรับ ฮูหยินผู้เฒ่าหานคงยังไม่มีเวลาคิดสั่งการเรื่องนี้ได้ นอกจากฮูหยินรองขอรับ เมื่อครู่บ่าวของข้าได้ส่งสิ่งนี้มาให้ เห็นว่ามีเด็กกลุ่มหนึ่งนำสิ่งนี้มาขายแลกเงิน เป็นเครื่องประดับของคุณหนูรองขอรับเมื่อสอบถามได้ความว่าพบในถ้ำ ที่โจรชั่วผู้นั้นลักพาคุณหนูไปขอรับ"อาโฉวว่าพลางส่งเครื่องประดับให้กับนายหญิง

 

จ้าวเย่วสิ่นเห็นปราดเดียวก็ทราบทันทีว่าสิ่งนี้คือเครื่องประดับของคุณหนูรองโอวหยางชิงชิง ร่างบางบีบปิ่นที่หยิบขึ้นมาในมือจนสั่นเทาปิ่นเงินหักงอจนไม่เป็นรูปร่างก่อนจะเขวี้ยงลงพื้นอย่างแรงกรีดร้องลั่นอย่างเจ็บปวด ด้วยโอวหยางชิงชิงนั้นค่อนข้างดีกับโอวหยางม่านอิงมิน้อยทั้งยังช่วยในเรื่องตำราต่างๆ สนับสนุนบุตรสาวของนางยอมเป็นรองเสมอนางจึงมิเคยคิดทำร้ายโอวหยางชิงชิงเลยสักครั้ง จะมีบ้างที่ช่วงชิงความโปรดปรานแข่งกับชิวฉาฮวาจากสามี เพลิงแค้นสุมทรวงแผดเผาจนไหม้ร้อน จ้าวเย่วสิ่นคว้าดึงดาบของอาโฉวที่ผูกไว้ข้างเอวจับเงื้อฟันเก้าอี้ที่ตนนั่งแตกหักออกเป็นสองซีก

 

นางเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด เดิมแรกแผนการนี้คงเป็นของคุณหนูรองที่บงการแต่เมื่อมารดาอย่างชิวฉาฮวาทราบเข้า คงขอให้บิดาชิวไฉหรือท่านตาของโอวหยางชิงชิงลงมือเก็บกวาดแต่แผนพลาดไป ด้วยโจรผู้นั้นที่คุณหนูรองจ้างวานนั้นเป็นคนเหลาะแหละไม่มีสัจจะจึงทำให้มารดาต้องส่งคนไปปิดปากแต่อย่างไรเครื่องประดับที่คุณหนูรองใช้ว่าจ้างก็ยังคงเป็นหลักฐานมัดตัวได้อยู่ดี

 

จ้าวเย่วสิ่นหัวเราะราวกับคนเสียสติก่อนจะเอ่ยเสียงเหี้ยมเย็นจนอาโฉวและสาวใช้คนสนิทของนางต่างขนลุกชันดวงตาไหวสั่นอย่างขลาดกลัว"นังสารเลว!สภาพของนังฮวนเล่อคงยังมิเข้าถึงแก่นกมลสันดานชิงชิงลูกชั่วของเจ้าสินะ ข้าไม่เคยทำรุนแรงกับลูกของเจ้าสักครั้งแต่เจ้ากลับคิดชั่วอิจฉาริษยาอิงเอ๋อร์ของข้าถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าจะให้เจ้ารู้ว่าอยู่มิสู้ตายนั้นเป็นเช่นใดนั่งฉาฮวา!"สิ้นประโยคอาโฉวและสาวใช้ต่างค้อมกายรอฟังคำสั่งนายหญิงอย่างนอบน้อมรับใช้จ้าวเย่วสิ่นมากว่าครึ่งชีวิตมิเคยเห็นนายสาวเป็นเช่นนี้นับว่าชิวฉาฮวาเล่นผิดคนเสียแล้ว

 

"ฉาฮวากระทำการรอบคอบมิเคยสาวถึงตัวได้สักครั้งเรื่องนี้ให้ยุติเพียงเท่านี้ต่อให้ค้นหาเท่าไรก็มิอาจเอามันลงได้สาแก่ใจข้า จากนี้ต่อไปชีวิตที่เหลือของข้าจะไม่หยุดมือจนกว่านังฉาฮวาและลูกของมันจะตกตายไป" จ้าวเย่วสิ่นคิดแผนการโดยเร็วนางทำให้สกุลโอวหยางเป็นขี้ปากของชาวบ้านถึงเพียงนี้ หากสามีรู้เข้าคำสั่งปลดถูกส่งมาจากชายแดนอย่างมิต้องสงสัย ทางเดียวที่นางจะอยู่รอดได้คือเข้าหาหลงเต๋อเฟยเมื่อคิดได้ดังนั้นจ้าวเย่วสิ่นไม่รอช้าสั่งสาวใช้นำเครื่องประดับออกมาโดยสิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่โอวหยางเทียนฟงเพียรส่งให้น้องสาวพร้อมตั๋วเงินทุกเดือนแต่นางได้แอบยักยอกเก็บไว้แบ่งตั๋วเงินเพียงเล็กน้อยให้โอวหยางฮวนเล่อเพียงหนึ่งพันตำลึงทองทุกสองเดือน ด้วยบุตรชายเลี้ยงพัวพันศึกใหญ่มิมีเวลากลับจวน ส่วนบุตรสาวเลี้ยงนั้นทั้งติดยาของนางไม่ว่านางจะกล่าวอะไรโอวหยางฮวนเล่อล้วนฟังคำสั่งซ้ายมิเคยไปขวาหลงเชื่อนางทุกอย่างทั้งยังอ่านหนังสือไม่ออกจึงหลอกง่ายนัก

 

 

หีบใบโตกว่าสิบใบภายในเต็มไปด้วยตั๋วเงินและเครื่องประดับผ้าไหมแพรพรรณทั้งจดหมายกว่าครึ่งที่พี่ชายส่งหาน้องสาวเพียงคนเดียวของเขานั้นปรากฎในสายตาของจ้าวเย่วสิ่นสาวใช้ต่างนำของล้ำค่ามาเรียงไว้บนถาดให้นายหญิงเลือกสรร

 

"ข้ามิได้ให้ของเต๋อเฟยเสียนานคงต้องให้มากหน่อยพรุ่งนี้เจ้านำเงินนี้ไปแลกสมุนไพรชั้นดีบำรุงความงามให้ข้าสักมากหน่อยเต๋อเฟยพึงใจนัก"สั่งสาวใช้เสร็จก็หยิบเลือกเครื่องประดับที่มิใช่ของตนอย่างสนุกมือส่งให้บ่าวสาวอีกคนห่อใส่ใส่กล่องผ้าไหมดิ้นทองกล่องใหญ่เพื่อนำเป็นของกำนัลแก่หลงเต๋อเฟย

 

 

เยื้องไปเรือนกลางไม่ใหญ่นักของฮูหยินรองชิวฉาฮวา นางครุ่นคิดอย่างหนักเช่นกันเมื่อโจรชั่วผู้จากโลกไปนั้น กล่าวอ้างบุตรสาวของนางเสียอย่างนั้นยามนี้นับว่าชื่อเสียงของนางฉาวโฉ่มิยิ่งหย่อนกว่าจ้าวเย่วสิ่นเช่นกันเมื่อผู้บงการที่ชาวบ้านกล่าวร้ายนั้นคือบุตรสาวของนาง

 

ต่อให้ทำอย่างไรยามนี้จ้าวเย่วสิ่นมิมีทางที่จะฟังคำพวกนางอีกความอยู่รอดนับว่าสำคัญ บุตรสาวของนางเพิ่งอายุได้สิบสี่ทั้งยังสนใจเพียงตำราและเครื่องประดับของสวยงามดังคุณหนูทั่วไปจะรู้จักโจรชั่วนั่นได้อย่างไร มารดาที่ทราบดีว่าเรื่องนี้อย่างไรคนเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างจ้าวเย่วสิ่นมิอาจปล่อยมือได้แน่ จึงเค้นสมองความคิดอย่างหนักจนในที่สุดมีทางเดียวที่นางจะจัดการจ้าวเย่วสิ่นได้คือสังหารเสียให้สิ้นทั้งแม่และบุตรสาว

นางที่รู้จักเหล่าหมอหลวงมากนักเป็นต้นคิดร่วมกันฉ้อโกงทรัพย์สินที่มากล้นของโอวหยางฮวนเล่อและโอวหยางเทียนฟง เห็ดหมีห้วนที่จ้าวเย่วสิ่นได้มาก็ล้วนเป็นฝีมือบิดาของนางที่ใช้เส้นสายเจ้าสำนักศึกษาถังจื้อ หาซื้อจากลูกศิษย์เหล่าแพทย์มาให้ทั้งนั้น

 

เมื่อตกลงใจได้ชิวฉาฮวาก็ดึงรั้งร่างบางของโอวหยางชิงชิงมากอดไว้แน่น ร่างเล็กที่ร่ำไห้อยู่นั้นโอบกอดมารดาไว้อย่างต้องการที่พึ่งพิง นางถูกให้ร้ายชื่อเสียงย่อยยับมิอาจเรียกคืนโดยง่ายจะทำเช่นไรต่อไปปีหน้านางจะต้องปักปิ่นหาคู่ครองเสียแล้ว เช่นนี้จะได้คู่หมายที่ดีได้อย่างไรกันความหวังที่เพิ่งได้รับเมื่อช่วงบ่ายตกดึกถูกขยี้ฉุดพรากไปอย่างไร้เมตตาปราณี

 

"มาถึงขั้นนี้แล้วเจ้าต้องมีสติให้มากอย่างไรในสำนักศึกษาก็มิมีผู้ใดกล้าว่าเจ้าเป็นแน่ ลูกรัก มารดาผู้นี้จะปกป้องเจ้าข้าจะขึ้นเป็นฮูหยินเอกให้จงได้เจ้าอย่าได้กังวล คู่หมายของเจ้าต้องล้ำเลิศเหนือใคร"เสียงเรียบนิ่งของมารดาถูกเอื้อนเอ่ยปลอบโยนบุตรสาวที่ไร้ซึ่งสติให้กลับคืนมาสุขุมได้โดยพลัน โอวหยางชิงชิงเงยสบมารดาแววตานิ่งดุจน้ำลึกในบึงยากสั่นไหว

 

"ท่านแม่ข้าเหนื่อยที่ต้องทนนังม่านอิงแล้วเช่นกัน นังโง่ผู้นั้นสอบวัดผลจำต้องได้ที่หนึ่งในกลุ่มสตรีระดับชั้นเดียวกันเสียให้ได้ทุกครั้ง มารดาของมันให้ข้าแสร้งตอบผิดอยู่ร่ำไปเหตุใดข้าต้องยอมมันด้วยเล่า ทั้งที่อายุมากกว่าข้าเกือบปีแต่มันกลับโง่เขลาเสียเองเช่นนั้น ข้าที่ต้องยอมมันตลอดเช่นนี้ผู้คนต่างร่ำลือไปเสมอว่าข้าโง่เง่าเป็นหลานเจ้าของสำนักศึกษาถังจื้อแต่กลับมิอาจสู้บุตรสาวนางรำได้เสียอย่างนั้นข้าละอายจนมิรู้จะทำเช่นใด ให้ตายตกไปทั้งคู่นับว่าเป็นประโยชน์กับเรามากกว่า"ทุกคำกล่าวนั้นเจือความโกรธอยู่มากจนมารดารู้สึกได้

 

บุตรสาวยังมองไม่เห็นผู้อยู่เบื้องหลังในครั้งนี้ซึ่งมารดาเช่นนางเองก็คิดไม่ออกว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือผู้ใดนึกคิดอย่างหวาดหวั่นนางและบิดาร่วมมือกันวางแผนให้หมอหญิงศิษย์คนสนิทที่ยามนี้เป็นถึงหัวหน้าหมอหญิงฝังเข็มให้โอวหยางฮวนเล่อจนอาการทรุดหนักเป็นตายเท่ากันเพื่อใส่ไคล้จ้าวเย่วสิ่น

ฮูหยินผู้เฒ่าหานยามนี้วิ่งวุ่นเรื่องหลานสาวจนมิอาจมาแทรกแซงเรื่องราวในจวนสกุลโอวหยางได้ หรือจะเป็นอนุหนึ่ง กวนจวี๋ฮวาแต่หญิงนางนี้ไม่มีบุตรสาวมิได้รับประโยชน์อันใดจากเรื่องนี้ทั้งนั้น หรือจะเป็นอนุสองฝูตานฝูตานเป็นคนขี้ขลาดทั้งยังอ่อนแอ บุตรสาวก็ยังเด็กเพียงสิบเอ็ดย่างสิบสองทั้งยังมุทะลุใจร้อน กิริยานับว่ามิสมควรเกิดมาในสกุลใหญ่เช่นโอวหยางได้ อย่างนี้แล้วจะเป็นผู้ใดกันที่คิดแผนให้สองเสือสู้กันส่วนตนนั่งชมอยู่บนภูเช่นนี้ มารดาเก็บความสงสัยไว้ในอกปลอบโยนบุตรสาวจนหลับไปก่อนจะพยายามข่มตานอน จ้าวเย่วสิ่นแม้เป็นนางรำแต่เติบโตในวังหลังผ่านศึกมานับพันเล่ห์เหลี่ยมไม่น้อยกว่าใครการจะล้มนางนับว่ามิง่าย

 

 

 

จวนสกุลหาน

 

โอวหยางฮวนเล่อท่าทีขึงขังนำสินเดิมมาตรวจดูก่อนจะไล่จดจำร้านรวงกว่ายี่สิบเจ็ดรายการทั้งที่ดินกว่าหลายร้อยหมู่[8]ที่ปล่อยให้ชาวบ้านเช่าทำกิน พลางหยิบพู่กันมาจดรายชื่อร้านค้าและที่ดินแบ่งออกเป็นสี่ทิศเพื่อแยกแยะ รายรับรายจ่ายทั้งสินค้าที่จำเป็นและขายดีในแต่ละเขตก่อนจะหยุดมือพลางขมวดคิ้วยุ่งมองซู่ซู่ก่อนจะบีบหักพู่กันเป็นสองส่วน

 

"คุณหนูเกิดอันใดขึ้นเจ้าคะ"ซู่ซู่เอ่ยถามอย่างตกใจก่อนจะวางกาน้ำชาและจอกชากระเบื้องลายครมเนื้อดีวางบนโต๊ะรีบถลาไปดูนายสาวที่พู่กันไม้หักแทงเสียดมือบางจนโลหิตไหลหยดอย่างตื่นตระหนก

 

"เหตุใดเงินของข้ามีเพียงหมื่นกว่าตำลึงทองเล่าในเมื่อรายได้ของสินเดิมท่านแม่ถูกแบ่งเป็นสองส่วนส่งให้พี่ใหญ่กับข้าเท่าๆกัน ทั้งพี่ใหญ่ยังแบ่งส่งให้ข้าใช้พันตำลึงทุกสองเดือนนอกจากส่วนของท่านพี่ ต้องมีส่วนของข้าเองด้วยมิใช่หรือไรกัน ซู่ซู่จี้หลินเป้ยหนิงพวกเจ้าตามเก็บบัญชีทุกร้านกลับมาให้ข้าโดยไว" ตัวเลขที่ต่างกันมากโขแม้จะไม่มีความรู้ด้านบัญชีมากนักแต่โอวหยางฮวนเล่อก็รู้แน่แล้วว่าถูกคดโกงไปเอ่ยสั่งการไม่รั้งรอก่อนเป้ยหลินจะหยิบผ้ามาทำแผลให้นายสาวซู่ซู่นำจี้หลินและเป้ยหนิงออกจากจวนทันที

 

[8] หมู่ โดยประมาน 166 ตารางวา 666 ตารางเมตร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.936K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,010 ความคิดเห็น

  1. #1272 Poonchanit (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 18:07
    บุตรชายเลี้ยง บุตรสาวเลี้ยง _ อ่านแล้วสะดุด ใช้ว่า ลูกเลี้ยงชายหญิง น่าจะเข้าใจง่ายกว่า
    #1,272
    0
  2. #1144 mamil (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 22:25
    ความหลายเมียนำหายะมาสู่ลูก เฮ้อออออ
    #1,144
    0
  3. #1092 minhara2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 09:24
    ท่านพ่อกับพี่ชายก็ทำศึกดีจริงๆทิ้งลูกทิ้งน้องน่าจะรู้บ้างสิว่าเมียนางรำคนนี้ไว้ใจไม่ได้ไม่งั้นไม่จับท่านพ่อมาทำผัวก่อนท่านพ่จะแต่งฮูหยินหรอกหรือว่าท่านพ่อโง่งมจนหลงเชื่อสตรีนางนี้นึกว่านางอ่อนหวาน??🤔🤔🤔🤔
    #1,092
    0
  4. #754 Jaree.j (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 18:58
    เฮ้อ อ่านละเหนื่อยใจ ร้ายเกินทน
    #754
    0
  5. #543 miyumiyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 00:39
    กัดกันเองต่อไป
    #543
    0
  6. #426 Oiljang89 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 17:35
    จะปล่อยให้คนอื่นโกงเงินได้ยังไงสมควรส่งจดหมายไปขอคนจากพี่ชายสัก2คนเอามาไว้ส่งจดหมายถึงพี่ชายนะ
    #426
    0
  7. #405 c_nattrisia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 00:24
    เลวๆๆๆทั้งหมด

    อิแม่เลี้ยง อิอนุทั้งหลาย คิดทำแต่เรื่องชั่ว ขอให้โดนกรรมหนักๆนะ อิพ่อทำไมเมียเยอะพาลูกตัวเองซวย
    #405
    0
  8. #321 Airzaa1810 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 01:38
    ยันแม่เลี้ยงพวกแกไม่รอดแน่
    #321
    0
  9. #81 r123123 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 11:45

    ขอบคุณที่ไรท์อ่านเม้นท์

    เรื่องสนุกมากๆๆๆๆๆๆ

    #81
    0
  10. #72 enthalia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 21:29
    ทวงสินเดิมกลับมาให้หมดนะคะ เอาให้ไม่เหลือเลย กล้าเอาของของคนอื่นดีนัก ต้องเอาคืนให้หมดทบต้นทบดอกเลย
    #72
    0
  11. #71 ลมรัก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 17:19

    ตต้องทำให้พวกจวนโอวหยางเสื่อมเาียชื่ออีกค่ะต้องให้รู้ให้ทั่วว่าฮูหยินเอกแห่งจวนยักยอกเอาทรัพย์สินของบุตรที่มิได้เกิดกับตนต้องกระจายชื่อเสียงให้เน่าจนกู้กลับคืนไม่ได้

    #71
    0
  12. #70 panaratburanachonapa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 15:23
    เอาใจช่วยนางเอก สนุกมาก ลุ่นทุดตอน
    #70
    0
  13. #69 r123123 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 14:35

    ย่อหน้าที่สามจากล่าง

    ต้องเป็นชื่อ โอวหยางฮวนเล่อไมใช่ม่านอิงนะคะ

    ขอบคุณค่ะ ติดพันมาก

    #69
    1
    • #69-1 mfang2020(จากตอนที่ 14)
      26 มิถุนายน 2563 / 14:39
      ขอบคุณมากค่ะ รีบแก้โดยเร็วเลยค่ะ ^_^
      #69-1
  14. #68 Jennie06 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 13:47

    รอร้อรอ

    #68
    0
  15. #67 pchin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 13:41
    แผนการเริ่มเห็นผลแล้ว
    #67
    0
  16. #66 Nantanat_neung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 13:36
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #66
    0