หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 13 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,101 ครั้ง
    26 มิ.ย. 63

"แววตาเย่อหยิ่งถูกใจข้านัก เสียงร้องของเจ้าคงรื่นหูมิน้อย"ว่าพลางแกะสายรัดปากโอวหยางม่านอิงออก ตบหญิงสาวจนหน้าหันไปอีกครั้ง

 

โอหยางม่านอิงถ่มน้ำลายปนโลหิตใส่หน้าอาฟู่อย่างเย้ยหยันดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยเพลิงแค้นพยายามใช้สองมือผลักร่างหนาของชายตรงหน้าออกอย่างรังเกียจก่อนจะจิกข่วนหน้าอาฟู่เต็มแรงแต่กระนั้นแรงสตรีเช่นนางก็มิอาจทำสิ่งใดได้

 

อาฟู่หัวเราะชอบใจก่อนจะฉีกทึ้งชุดนอนบางเบาของหญิงสาวจนเหลือเพียงเอื้อมขาวตัวน้อยที่ปกปิดบุปผาตูมคู่งามไว้เพียงเท่านั้น หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงพยายามเอื้อมมือปัดป่ายควานหาของแข็งที่พอจะนำมาเป็นอาวุธได้ ก่อนจะหยิบหินขนาดพอเหมาะมือก้อนนึงเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำเหวี่ยงทุบหัวอาฟู่จนเลือดอาบ

 

อาฟู่ที่กำลังฉีกทึ้งชุดนอนของร่างแน่งน้อยจนเกือบจะเปลือยเปล่าก็มองเหยื่อใต้ร่างอย่างโกรธจัดมือหนาดึงแย่งเอาหินตบฟาดใบหน้าสตรีที่เหิมเกริมกล้าทำร้ายเขาอย่างแรงจนโอวหยางม่านอิงหน้าหัน รอยแผลจากหินครูดขีดข่วนใบหน้าจนเป็นรอยปื้นยาวริมฝีปากฉีกขาดฟันหน้ากระเด็นหลุดไปกว่าสองซี่เลือดทะลักออกเป็นสาย โอวหยางม่านอิงมึนงงไปชั่วขณะหนึ่งทิ้งมือลงข้างตัวหอบหายใจแผ่วเบาสติเลือนลางไปทุกขณะจิต

 

เห็นหญิงสาวสิ้นฤทธิ์อาฟู่ก็ยกยิ้มเหี้ยมลงมือต่อทันทีฉีกดึงเอี๊ยมขาวตัวน้อยที่หมิ่นเหม่จนเห็นยอดเกสรอมชมพูระเรื่อเคลื่อนไหวขึ้นลงราวกับบุปผาต้องลมขาดร่วงไปอย่างง่ายดาย

 

ความงามของบุปผาแรกแย้มดึงดูดร่างอ้วนให้รีบจรดริมฝีปากหนาลิ้มรสขบเม้มยอดเกสรงามอย่างหื่นกระหาย คลึงเฟ้นจนบุปผาคู่งามขึ้นริ้วแดงช้ำ เมื่อสังเกตได้ว่าหญิงสาวเอาแต่หอบหายใจเหนื่อยไม่มีเสียงกรีดร้องบรรเลงก็รู้สึกขาดอถรรสมิน้อยอาฟู่จึงตบซ้ำอีก โอวหยางม่านอิงไอโขลกพ่นน้ำลายผสมโลหิตออกมาไม่หยุดก่อนจะกรีดร้องอย่างตื่นกลัว

 

"หึ ฮ่าฮ่าฮ่าถูกใจข้ายิ่งนัก"อาฟู่เอื้อมมือหนาสองข้างขยุ้มผมจิกหัวดึงทึ้งขึ้นมาก่อนจะทุ่มลงกับพื้นหินแข็ง หญิงสาวกรีดร้องอย่างเจ็บปวดเส้นผมถูกดึงทึ้งจนหลุดร่วงเป็นวงๆเลือดซึมตามรูขุมขนก่อนจะหมดสติไปอีกครั้ง

 

เพียงครู่ทหารพร้อมคนสกุลโอวหยางตามมาถึงตัวท่ามกลางแสงสลัวสายตาทุกคู่กลับมองเห็นโอวหยางม่านอิงเรือนร่างเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยบาดแผลทุบตีทั้งขาก็ถูกล่ามโซ่ไว้ราวกับนักโทษร้ายแรงสภาพนางน่าเวทนาจนผู้คนรู้สึกหดหู่ต่างแค้นเคืองชายอ้วนร่างใหญ่ ที่กำลังถอดเสื้อของตนพลางถูไถช่วงล่างเสียดสีกายหยาบกับร่างบางอยู่อย่างเพ้อฝันเคลิบเคลิ้ม อาฟู่ที่ตกอยู่ในราคะเพลิงสวาทไม่รู้สึกถึงการมาเยือนของทหารและชาวบ้านก่อนจะรีบลุกขึ้นเตรียมถอดกางเกงออกเพื่อเผด็จศึก

 

ทหารนายหนึ่งพุ่งกายเข้าประชิดพลันถีบอาฟู่กระเด็นกลิ้งไปกับพื้นถ้ำไถลตกไปในแอ่งน้ำเย็น อาฟู่ที่สวมเพียงกางเกงรีบลุกขึ้นร่างกายเปียกชุ่มพุงพลุ้ยไหวสั่นยามสลัดน้ำลุกขึ้นหันมองกลุ่มคนที่จ้องมองเขาอย่างตกใจหน้าตาตื่นเมื่อเห็นผู้คนมากมายทั้งชาวบ้านและทหารที่ต่างมารุมล้อมเขาไว้ก็ยิ่งหัวเสียตวาดลั่นอย่างถือดี

"ข้าเป็นคนของคุณหนูรองพวกเจ้ากล้าดีอย่างไรข้าจะแจ้งคุณหนูรอง"อาฟู่ถ่มน้ำลายใส่ร่างบางของคุณหนูผู้สูงศักดิ์ ที่นำพาความหายนะมาสู่เขาอย่างโกรธจัดก่อนจะถูกทหารกู่กันเข้ามาซ้อมร่างอาฟู่ราวกับกระสอบทราย

 

"ข้าเป็นผัวคุณหนูใหญ่แล้วนะพวกเจ้าปล่อยข้าปล่อยข้า!"อาฟู่ที่ถูกซ้อมจนร่างอ้วนสะบักสะบอมเต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลตะโกนอย่างบ้าคลั่งแค้นเคืองหญิงสาวจนเอ่ยวาจาหวังทำลายชื่อเสียงที่นางสั่งสมมาทั้งตะโกนว่าเขาถูกคุณหนูรองว่าจ้างเสียงดังจนผู้คนได้ยินกันถ้วนทั่วต่างหันรีหันขวางพูดคุยกันยกใหญ่

 

ตลอดทางที่เดินผ่านอาฟู่ถูกชาวบ้านที่มามุงดูขว้างปาข้าวของทั้งรองเท้าใส่ไม่ยั้งในขณะที่ชาวบ้านกำลังรุมประชาทัณฑ์อาฟู่อยู่นั้น ชายผู้หนึ่งอาศัยความชุลมุนลอบเข้าข้างหลังอาฟู่หยิบกริชสั้นในแขนเสื้อเชือดปาดคอ ก่อนจะเร้นกายแทรกซึมเข้ากับชาวบ้านแล้วเดินออกไป

ทหารที่คุมตัวอาฟู่นั้นเมื่อเห็นกลุ่มชาวบ้านมากมายเข้ามารุมทำร้ายอาฟู่ ก็ทำได้เพียงตะโกนให้ชาวบ้านหยุดมือก่อนจะเห็นร่างอ้วนของอาฟู่นอนดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้น มือหนายกกุมบีบรอยแผลแน่นหวังจะให้เลือดหยุดไหลแต่โลหิตก็ไหลทะลักพุ่งราวกับห่าฝนใหญ่ ร่างอ้วนดิ้นไปมาชักกระตุกอย่างแรงกว่าครึ่งเค่อก่อนจะตาเหลือกแน่นิ่งสิ้นใจไปในบัดดล

 

บ่าวรับใช้ที่จ้าวเย่วสิ่นส่งมาตามหาบุตรสาวรีบแทรกฝูงชนถอดเสื้อคลุมมาห่อร่างเปลือยเปล่าของคุณหนูที่ผู้คนต่างมามุงดูรายล้อมไว้อย่างแน่นหนา ประคองอุ้มร่างบางฝ่าฝูงชนออกไปยังรถม้า เส้นทางที่เดินผ่านเต็มไปด้วยเหล่าทหารและชาวบ้านที่ต่างมามุงดูสร้างความเสื่อมเสียให้แก่สตรีในห้องหอเช่นนางอย่างมากโอวหยางม่านอิงถูกนำตัวกลับจวนอย่างเร่งด่วน

 

จวนสกุลโอวหยาง

 

เมื่อได้ข่าวว่าพบตัวโอวหยางม่านอิงแล้วมารดาและเหล่าฮูหยินต่างก็มารอกันอย่างเนืองแน่น นอกจากสมาชิกสกุลโอวหยางแล้วนั้น องค์ชายเจ็ดและกุนซือคนสนิทก็พรางกายมาเฝ้าดูด้วยเช่นกัน

เมื่อรถม้าสกุลโอวหยางเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จวน คนขับรถม้าก็หยุดยังหน้าประตูทางเข้าก่อนบ่าวรับใช้จะอุ้มร่างคุณหนูใหญ่ลงมาเพียงเห็นสภาพปางตายไกลๆถูกห่อคลุมร่างไว้อย่างมิดชิดองค์ชายเจ็ดก็เข้าพระทัยทันทีก่อนจะหันหลังออกจากฝูงชนหายไปพร้อมกับสหายคนสนิท

ดวงตาม่วงคล้ำไหวสั่นอีกครั้งจ้าวเย่วสิ่นปล่อยโฮออกมาอย่างยากระงับอารมณ์ท่ามกลางสายตาของฝูงชนก่อนจะตวาดสั่งบ่าวไพร่เสียงดัง

"ตามหมอมาเร็วเข้า พวกเจ้ารีบตามหมอมาเดี๋ยวนี้!"ตวาดสั่งการสาวใช้เสียงกรีดแหลมเล็กสุดเสียงก่อนจะหมดสติไป บ่าวไพร่ต่างมาประคองฮูหยินเอกของจวนกลับเข้าจวนใหญ่ ด้วยความอ่อนเพลียคอยติดตามข่าวบุตรสาวมาหลายวันทำให้นางสลบไปในทันที

 

ด้วยยังไม่ทราบเรื่องราวในถ้ำฮูหยินรองและโอวหยางชิงชิงต่างลอบยิ้มอย่างมีความสุขชื่อเสียงสกุลโอวหยางป่นปี้ย่อยยับเช่นนี้ บิดาต้องเปลี่ยนฮูหยินเอกเป็นแน่ นางจะพลอยมีสถานะที่สูงขึ้นไปด้วยคิดเพียงเท่านี้โอวหยางชิงชิงก็พึงใจนัก มารดาที่รู้หน้าที่รีบแสร้งเป็นห่วงฮูหยินใหญ่ของจวนและคุณหนูใหญ่เป็นแม่งานในการจัดการเรื่องราวในจวนคอยสั่งการบ่าวไพร่โดยพลัน

 

อนุหนึ่งยังคงเป็นเช่นเดิมนางเย็นชาเป็นนิสัยไม่สนใจผู้ใดนำสาวใช้เดินกลับเรือน

อนุสองได้แต่รั้งร่างบางของบุตรสาวโอวหยางเสวี่ยหนี่ว์ไว้ก่อนจะดึงรั้งพานางกลับเรือน หากแต่คุณหนูสี่ที่มิรู้จักเก็บอารมณ์ก็ก่นด่าต่อว่าแม่ใหญ่และพี่สาวคนโตอย่างโกรธเคืองที่สร้างความอับอายให้ตระกูลโอวหยางเช่นนี้ นางกังวลนักว่าชื่อเสียงด่างพร้อยของพี่สาวจะทำให้การออกเรือนหาคู่ของนางจะยากไปด้วย เป็นบุตรอนุนับว่ายากแล้วเป็นเช่นนี้นับว่ายากกว่าเดิม แต่ภายในใจลึกๆกลับพอใจนักที่พี่สาวคนโตและแม่ใหญ่โดนเสียบ้าง

 

 

จวนสกุลหาน

 

ซู่ซู่พร้อมเป้ยหนิงเดินทางมาถึงยังเมืองหลวงผ่านผู้คนตรงไปยังจวนสกุลหานตลอดทางที่พวกนางย่างกรายผ่านนั้นก็ได้แต่ลอบยิ้มภายใต้หมวกพรางหน้ายินดีกับความสำเร็จก้าวแรกของนายสาว เรื่องราวของคุณหนูสามที่ล้มป่วยหนักเพราะถูกสาวใช้คนสนิทของโอวหยางฮูหยินวางยายังไม่ซาไปเรื่องใหม่ก็เข้ามาแทนเสียแล้ว ผู้คนต่างพูดถึงคุณหนูใหญ่ที่น่าสงสารและเวทนาอย่างที่สุดถูกโจรร้ายจับรุมโทรมยังถ้ำชานเมืองทั้งผู้บงการก็เป็นน้องสาวคนสนิทร่วมบิดาคุณหนูรองสกุลโอวหยางนั่นเองคำร่ำลือนี้ขจรไกลไปทั่วไม่เว้นแม้แต่เด็กเล็กและผู้เฒ่าในบ้านยังได้ยินกัน สกุลโอวหยางถูกผู้คนติฉินนินทาเป็นวงกว้าง ราวสองเค่อซู่ซู่และเป้ยหนิงก็กลับมาถึงจวนสกุลหานก่อนจะรีบเข้าไปหานายสาว

 

เห็นโอวหยางฮวนเล่อนั่งอ่านหนังสือพลางยกจอกชากระเบื้องเนื้อดีขึ้นจิบชาอุ่นสีหน้าสดชื่นขึ้นมากซู่ซู่กับเป้ยหนิงก็ยกยิ้มบางก่อนจะเร่งรีบฝีเท้าตรงไปยังศาลากลางน้ำ

 

"คารวะคุณหนูเจ้าค่ะ"ซู่ซู่และเป้ยหนิงถอดหมวกออกยอบกายอย่างนอบน้อม

 

"ลำบากพวกเจ้าแล้ว ขอบใจมาก"เสียงเรียบเจือความยินดีก่อนจะวางชาลง

 

"คุณหนูข้างนอกมีคนเล่าลือเรื่องคุณหนูใหญ่กับคุณหนูรองกันสนุกปากเลยเจ้าค่ะ"ซู่ซู่เอ่ยบอกพลางนึกยิ้มเยาะคุณหนูทั้งสองที่ชอบทำให้นายสาวของนางเป็นตัวตลกเสมอ

 

"อืม อีกห้าวันเราจะกลับไปที่นั่นยามนี้พวกเจ้าก็พักผ่อนเสียหน่อยเดินทางมาทั้งวันแล้ว"โอวหยางฮวนเล่อกล่าวพลางยกยิ้มส่งให้นึกชอบใจมิน้อยที่สิ่งที่นางได้รับในอดีตภพถูกส่งคืนผู้กระทำไปบ้างแล้ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.101K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,891 ความคิดเห็น

  1. #1319 0825794143 (@0825794143) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 18:41
    สะใจมากๆ ชอบนางเอกแบบนี้เเหละเอาคืนได้สมน้ำสมเนื้อ
    #1,319
    0
  2. #1090 minhara2 (@mInhara) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 08:55
    นี่ยังน้อยไปนะ นึกถึงตอนน้องฝันทั้งร่มรักทั้งตบตีทั้งหักนิ้ว อันนี้ถือว่าปรานีมาก😏😏
    #1,090
    0
  3. #520 mewmew8361 (@mewmew8361) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 02:59
    หัวหน้าโจรคิดว่าคนที่จ้างวานคือคุณหนูรองจริงๆมั้ยคะ เพราะถ้าใช่เราว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลย เพราะหัวหน้าโจรรู้ว่าคนว่าจ้างรู้ความลับของตนแถมยังรู้เรื่องลูกเมียที่อยู่ต่างเมือง ถ้าคนว่าจ้างถูกจับย่อมต้องสาวถึงตนเองแน่นอน น่าจะเก็บเป็นความลับเพื่อปกป้องตนเองและครอบครัวในภายหน้าเผื่อถูกคนฆ่าปิดปากจะดีกว่า หรือถ้าจะให้ดีควรให้หัวหน้าโจรรู้อยู่แล้วว่าคนจ้างวานไม่ใช่คุณหนูรองแต่เป็นการทำเพื่อใส่ร้ายแต่ก็ยอมตามน้ำไปเพราะเห็นแก่ค่าจ้างราคาสูงหรืออะไรก็ว่าไป
    #520
    2
    • #520-1 AiJaewa (@AiJaewa) (จากตอนที่ 13)
      25 กันยายน 2563 / 02:24
      คนที่ทำให้ทุกคนรู้คือฟู่หรือป่าว เลยเหมือนเลยตามเลยไปแล้วตอนนี้
      #520-1
    • #520-2 LiffLinN (@0Sleeping_Girl0) (จากตอนที่ 13)
      24 พฤศจิกายน 2563 / 13:16
      เราว่าคิดว่าเกวินไถอาจจะรู้อยู่แล้วรึเปล่าคะว่าตอนที่ซู่ซู่เรียกน้องนางเอกว่าคุณหนูรอง คืออยากป้ายความผิดให้คุณหนูรอง เลยตามน้ำรึเปล่า
      #520-2
  4. #425 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 17:21
    ทำไมไม่จัดการสาวใช้ของน้าสะใภ้หละปล่อยไว้ตะดีหรอ
    #425
    0
  5. #404 c_nattrisia (@c_nattrisia) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 00:07
    อ่านสนุกจนหยุดไม่ได้..
    #404
    0
  6. #398 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 14:16

    สมน้ำหน้าจ้าาาา

    #398
    0
  7. #320 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 01:25
    เอาคืนแค่นี้ถือว่าน้องปรานีมากแล้วนะ
    #320
    0
  8. #149 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:09
    ที่จริงคนเขียนๆได้ดีนะ แต่เรายังรู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลอยู่หลายอย่าง เช่น พอนางย้อนเวลากลับมา แทนที่จะรู้จักคิดสุขุมขึ้น รอบคอบขึ้น ไม่เลย ใจเร็วด่วนได้ คิดอะไรไม่รอบคอบ คิดแล้วทำช่องโหว่เพียบ คิดทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จสักอย่าง มีแต่คนคอยประคองช่วยเหลือนาง จนนางทำอะไรเองไม่เป็น เราเลยรู้สึกว่า ถ้านางจะเป็นไก่อ่อนรอให้คนเขือดขนาดนี้ ก็ไม่ต้องย้อนเวลากลับมาก็ได้ ตายไปก็สมควรแล้วล่ะ
    #149
    3
    • #149-2 Thidarat Anusit (@karokyoko) (จากตอนที่ 13)
      28 กรกฎาคม 2563 / 03:16
      เราคิดต่างนะเราว่านางฉลาดแล้ว อย่าลืมว่าอดีตชาตินางโดนขายเป็นนางโลม บำเรอชายเป็นร้อยโดนทรมาน ลองนึกว่าต้องเจ็บแค้นทรมานแค่ไหน นางไปเป็นนางโลม ไม่ใช่เป็นฮองเฮาที่จะได้นิสัยสุขุมมา สภาพแวดล้อมหลอมนางมาแบบนี้ นางกลับมาก็ฉลาดเพราะรู้อนาคต นางถึงวางแผนเป็นขั้นเป็นตอนไม่ให้เรื่องสาวมาถึงนางได้ นางวางคนให้มารับใช้นางถือว่าดีแล้วสำหรับฐานะตอนนี้เป็นแค่คุณหนู ที่พ่อและพี่ใหญ่ไม่อยู่ปกป้อง แล้วตายายจะมาปกป้องนางได้ตลอดรึ นางก็ต้องวางแผนให้นางมีอำนาจด้วยตัวเอง ตอนนี้เงินทองนางต้องพึ่งญาติ บ้านสกุลเก่ามีแต่คนจ้องจะฆ่า ยังเรื่องอนาคตที่จะทำให้ครอบครัวทางตามีปัญหาอีก ขนาดนางบอกยายเรื่องภัยพิบัติยังไม่เชื่อเลย เพราะเป็นแค่เด็กยังไม่พ้นวัยปักปิ่น แค่นางระแวง แล้วสังหรณ์คิดการณ์ไกลขนาดนี้ก็ถือว่าเริ่มต้นที่ดีแล้ว โดนวางยายังวางแผนพาตัวเองออกมารักษาที่จวนยายได้ คิดว่าไม่รอบคอบหรอ
      #149-2
    • #149-3 Witch Cartoon (@cartoonsowon) (จากตอนที่ 13)
      29 กรกฎาคม 2563 / 14:18
      เหมือนกันค่ะ รู้สึกว่ายังมีช่องโหว่อยู่ ส่วนคนที่บอกว่าไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่าน ไม่ต้องเม้น คือถ้าไม่ชอบจะมาตามอ่านตามเม้นติเพื่อก่อหรอคะ ไม่ใช่ว่านักเขียนอยากได้คอมเม้นเพื่อพัฒนาปรับปรุงหรอคะ งงจัง..ที่ตามอ่านนี่เพราะชอบนะคะ ถ้าไม่ชอบไม่มาเม้นบอกให้เห็นไอดีหรอกค่ะ
      #149-3
  9. #65 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 11:18

    สนุก เอาคืนได้ทันทีทันควัน

    น้องเล่อ อย่าลืมคนชื่อเพ่ยหลิน!!!!

    #65
    0
  10. #64 aonzzdiizz (@aonzzdiizz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 07:56
    วรรค เพียงครู่เดียวทหารและคนสกุลโอหยาง

    พิมชื่อผิดมั้ยคะ จากม่านอิงเป็นฮวนเล่อ

    ถ้าเข้าใจผิดก้อขออภัยคะ แค่อ่านแล้วสะดุด เฉยๆ นิบายสนุกมากๆเลยค่ะ
    #64
    2
    • #64-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 13)
      26 มิถุนายน 2563 / 08:24
      พิมพ์ผิดจริงๆค่ะ ขอบคุณมากค่ะจะรีบแก้ไขโดยทันทีค่ะ ^_^
      #64-1
  11. #62 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:33

    ท่ีจริงแล้วน้องเล่อของเราวางแผนเอาคืนเหมือนท่ีน้แงเคยถูกกระทำในอดีต แต่ด้วยครั้งนี้น้องแค่เพียงทำให้พี่สาวใหญ่เสียชื่อเสียงและโดนทำร้ายร่างกายเท่านั้น แต่ท่ีน้องโดนนั้นหนักกว่าหลายเท่าจนต้องตายไป การเอาคืนแค่นี้ยังไม่เท่ากับท่ีทำไว้กับน้อง แต่ก็ถือเป็นการสั่งสอน หวังว่าต่อจากนี้น้องคงจะเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยตัดความวุ่นวายออหไปได้ซะที ขอบคุณค่ะ

    #62
    0
  12. #61 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:33
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #61
    0
  13. #60 Jennie06 (@Jennie06) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:59

    องค์ชายเจ็ดคือหายไปไหนกลีบเมฆเลยจ้าาาาาาาาาาา แหมมมมมมมมมมม พ่อคนดีของหญิงใหญ่ เฮอะๆ สมน้ำหน้า แล้วเราจะมารอดูบทลงโทษของไอ่เจ็ดกัน หึๆ


    #60
    0
  14. #59 ลมรัก (@pong1976) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:52

    สะใจดีแท้ ให้ทุกข์แกท่านทุกข์นั้นถึงตัวดีนักที่เล่อเอ๋อร์วางแผนได้แยบยลทำลายเสียแต่เนิ้นๆแบบนี้แหล่ะดีแล้วอย่าปล่อยให้นังฮูหยินจ้าวกล้าก้าวออกจากเรือนให้มันได้อับอาย เรื่องนางวางยาเล่อเอ๋อร์เราหวังว่าจะรู่ถึงหูพ่อนางเอกและมาจัดการฮูหยินที่ตนลุ่มหลงเสียทีต่อไปจะได้ไม่กล้าตั้งฮูหยินเอกอีก แต่ถ้าจะแต่งตั้งก็มองหน้าเล่อเอ๋อสักนิดถามนางสักหน่อย เราว่าอนุหนึ่งน่าวนใจทีเดียวเพราะไม่มีลูกแถมไม่ชอบความวุ่นวาย

    #59
    0