[FicVIXX]The Danger Mafia รักอันตรายนายเลือดเย็น [LeoN]

ตอนที่ 8 : ตอนที่7 สิงโตหรือลูกแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ม.ค. 60






7


สิงโตหรือลูกแมว




เวลา22.46นาที

 

                “ฮักยอนอา...

 

                “ครับ...

 

                “อะ...เอ่อ เห็นนัมจุนบอกว่าเธออยากได้ดาบ อยากได้แบบไหนหรอ

 

                “……..”

 

                “ฮักยอนอา

 

                “คมดาบลายคลื่น ปลายดาบสองคม ฟักดาบสีแดงเลือดนก ได้คำตอบแล้วนะครับ งั้นก็ออกไปได้แล้วครับ จะอ่านหนังสือ

 

                “ครับ......

 

                แทคอุนเดินคอตกออกมาจากห้องสมุดอย่างหมดมาดมาเฟีย แต่เมื่อเห็นลูกน้องทั้งหลายเดินผ่านมาก็กลับมาเดินด้วยท่าทางสง่างามเหมือนเดิม

 

                เฮ้อออ.....

 

                ร่างสูงเดินไปตามทางเดินเพื่อไปยังห้องของมือขวาและมือซ้ายของตน

 

                ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!

 

                แอ๊ด.....

 

                อ้าวนายครับ มีอะไรรึเปล่า

 

                “ไปกกเหล้ากัน....

 

                “หือ?? ไม่เอาหรอกครับนาย เดี๋ยวจินดุ บอกว่าช่วงนี้ไม่ให้กินเยอะ

 

                “นี่แกเป็นพวกกลัวเมียรึไง

 

                “นายก็กำลังจะเป็นแบบนั้นไม่ใช่หรอครับ

 

                “เดี๋ยวได้โดนด้ามปืนตบปาก ไอ้นี่ ตกลงจะไปไม่ไป

 

                “เดี๋ยวเข้าไปขอจินก่อนนะครับ รอซักครู่

 

                นัมจุนเข้าไปในห้องอีกครั้งซักพักก็ออกมายิ้มร่าโชว์ลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้างอย่างน่ารัก

 

                เป็นไง

 

                “กินได้ครับนาย แต่อย่าหนักแค่นั้น

 

                “เออ ดี งั้นตามฉันมา

ต่อจ้า



ร่างสูงของแทคอุนและนัมจุนเดินไปที่ศาลากลางสวนดอกไม้ด้านหลังคฤหาสน์ที่ฮักยอนมักจะเอาหนังสือไปนั่งอ่านรับลมเป็นประจำ นัมจุนเดินถือตะกร้าที่มีแก้วและขวดเหล้าพร้อมโซดาเดินตามหลังแทคอุนไปนั่งที่ศาลา


                นายครับ ชวนผมมากกเหล้านี่มีเรื่องเครียดอะไรรึเปล่า

 

                “นิดหน่อย

 

                “น้องฮักยอน??”

 

                “นั้นแหละ

 

                “นายครับ ถ้าให้ผมแนะนำ บอกความจริงน้องเถอะครับ

 

                “มันยังไม่ถึงเวลา ถ้าบอกน้องตอนนี้มันอาจเกิดอันตรายกับน้องได้ แกก็รู้ว่าน้องดื้อขนาดไหน ถ้ารู้คงบุกเดี่ยวแน่ๆ

 

                “แล้วตอนนี้นายกำลังคิดจะทำอะไรก่อนเป็นอันดับแรก ถ้าไม่บอกน้องตอนนี้

 

                “ฉันคิดว่าฉันต้องทำให้ฮักยอนไว้ใจฉันให้มากที่สุดก่อนจะบอกความจริง

 

                “เป็นความคิดที่ดีแล้วนี่ครับ แล้วยังจะเครียดอะไรอีก

 

                “แค่ท้อนิดหน่อย น้องสร้างกำแพงสูงมากเกินไป สูงเสียดฟ้าเลยล่ะ....

 

                “เรื่องแบบนี้นายต้องใจเย็นๆ และผมว่านายยังใจเย็นไม่พอ อ่อนโยนไม่พอ เหมือนนายถูกบังคับให้ทำแบบนั้น

 

                “อืม เข้าใจแล้ว

 

                “แต่ก่อนอื่นเรามาดื่มกันดีกว่า ไม่เมาไม่ไปนอน

 

                “ไหนจินบอกไม่ให้เมาไง

 

                “ไม่เป็นไรหรอกครับ กว่าจะปล่อยให้ผมมาดื่มแบบนี้ก็นานละ มาครับๆ

 

                “เออๆ

 

.

.

.

.

.

.

.

เวลาตี2กว่าๆ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!

               

                อืมมม คร้าบบบบ

 

                ในตอนกลางดึกซอกจินที่กำลังนอนหลับสบายบนเตียงกว้างก็ต้องตื่นจากการรบกวนจากเสียงเคาะประตู

 

                แอ๊ดดดด.....

 

                พอเปิดประตูออกมาก็พบลูกน้องที่เข้าเวรยามดึกยืนอยู่หน้าประตู

 

                มีอะไร

 

                “คุณซอกจินครับ ช่วยตามผมมาซักครู่ได้มั้ยครับ

 

                “ทำไม??”

 

                “นายใหญ่กับคุณนัมจุน เอ่อ.....

 

                “เฮ้อ... โอเค เข้าใจแล้ว พาไปหน่อยสิ

 

                ซอกจินเดินตามลูกน้องไปยังศาลาหลังคฤหาสน์ พอไปถึงก็ถึงกับตบหน้าผากตัวเองอย่างเสียไม่ได้ เพราะสภาพศาลาตอนนี้เต็มไปด้วยขวดเหล้าและโซดา สภาพของคนสองคนที่ตอนนี้นอนสลบเมือดกลางศาลาด้วยฤทธิ์แอลกอร์ฮอล

 

                ให้มันได้อย่างงี้สิ บอกแล้วว่าอย่าดื่มเยอะ นายเฝ้าไว้นะ เดี๋ยวฉันมา

 

                “ครับคุณซอกจิน

 

                พอสั่งลูกน้องเสร็จซอกจินก็เดินกลับเข้ามาในคฤหาสน์ก่อนจะเดินไปที่ห้องของร่างบางผิวสีน้ำผึ้งที่ตอนนี้คงกำลังนอนพักผ่อนอยู่ในห้อง

 

                ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!

 

                น้องฮักยอนครับ น้องฮักยอนนน


ต่อจ้า

 

                ซอกจินยืนรอซักพักร่างบางเจ้าของห้องก็เดินมาเปิดประตูทั้งๆที่ตายังปิดอยู่ จนซอกจินอดไม่ได้ที่จะยิ้มเอ็นดูให้

               

                ดึกดื่นป่านนี้มีอะไรรึเปล่าครับ

 

                “คือว่านะ พี่อยากให้เรามาช่วยพี่จัดการคนเมาหน่อย

 

                “หืม?? คนเมา??”

 

                “เถอะน่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ

 

                ซอกจินคว้ามือของฮักยอนแล้วจูงมือกันไปยังศาลาหลังคฤหาสน์ที่มีสองขี้เมาที่แทบจะไม่มีสติลุกขึ้นเดินกลับมาที่ห้องด้วยตัวเอง เมื่อมาถึงร่างบางถึงกับเหวอที่เห็นสภาพศาลาที่ตนเองมานั่งเล่นเกือบทุกวันในตอนนี้เต็มไปด้วยขวดเหล้าขวดโซดาและเหล่าของมึนเมาทั้งหลายกระจัดกระจายเต็มไปหมด

 

                อะไรเนี่ย!!!”

 

                “แหะๆโทษทีนะน้องฮักยอน

 

                “พี่จินทำไมไม่ให้การ์ดกลางคืนช่วยล่ะครับ ปลุกผมมาทำไมดึกดื่นเนี่ย งื้อออออ ง่วง!!”

 

                “น่าๆ ถ้าให้ไอ้พวกนั้นมาช่วยอ่ะนะ โดนนายอาละวาดใส่แน่ๆ

 

                “ไม่เอาอ่ะ นี่นา----

 

                “นายกลับไปเข้าเวรไป เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง

 

                “ครับคุณซอกจิน

 

                “พี่จิน!!!”

 

                “โถ่ น้องฮักยอน แค่ส่งกลับเข้าห้องเอง โอเคมั้ย

 

                “ไม่!!”

 

                “มีดสั้น1คู่

 

                “ไม่!!”

 

                “ไรเฟิลฺBarrett M82”

 

                “มะ...ไม่

 

                “ปืนสั้นColt 1911”

 

                “มะ.....โอ้ยยย ก็ได้ครับ

 

                “แค่นั้น

 

                “ที่พูดมาสั่งให้ด้วยนะครับ คิก

 

                “เฮ้อ บ้าอาวุธซะจริง

 

                ทั้งสองแยกย้ายเดินไปปลุกคนเมาที่ตอนนี้ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะกลางศาลา

 

                นัมจุนนี่ จินบอกแล้วไงว่าอย่าดื่มเยอะอ่ะ เลื้อยเลยเห็นมั้ย

 

                “จินจ๋า เค้าม้ายด้ายมาวววว ดื่มปายนี๊ดดดเดียวแจงๆ

 

                “โอเค งั้นนี่กี่นิ้วชูนิ้ว2นิ้ว

 

                “4คร้าบที่ร๊ากกกก

 

                “2โว้ย!! สรุปเมา ลุกเลยคิมนัมจุน!!”

 

                “งื้ออออออออ

 

                ฮักยอนมองตามนัมจุนที่ตอนนี้โดนซอกจินลากเข้าไปในคฤหาสน์อย่างยากลำบาก แต่พอกลับมามองหน้าที่ของตัวเองที่ต้องพาคนตัวสูงที่หุ่นหนากว่าฮักยอนหลายเท่าสร้างความลำบากในการที่จะพยุงไม่ให้ตัวเองและคนตรงหน้าต้องตกบันไดลงมา

 

                นี่...

 

                “……….”

 

                “พี่แทค.....

 

                “……….”

 

                “ผมเริ่มอารมณ์เสียแล้วนะ ตื่นเดี๋ยวนี้!!!”

 

                โครม!!!

 

                พอเรียกเท่าไรก็ไม่ตื่นร่างบางจึงจัดการถีบส่งร่างสูงให้ลงไปนอนแนบกับพื่นศาลาอย่างมีน้ำโหจนคนที่โดนถีบแทบจะสร่างเมาในทันที

 

                โอ้ยยยยยย!!”

 

                “พูดได้ซักทีนะ 

 

                “พี่เจ็บน้า

 

                “เฮ้อ นึกว่าสร่างเมาแล้วซะอีก ลุกขึ้นครับ

 

                ร่างบางพยายามพยุงร่างสูงที่ขนาดตัวแตกต่างกันมากไม่ให้ล้มระหว่างเดินกลับคฤหาสน์ กล้าจะถึงห้องของร่างสูงที่อยู่ชั้นสองก็เกือบตกบันไดหลายรอบเพราะน้ำหนักที่ร่างสูงทิ้งใส่แทบทั้งหมด แต่ดีหน่อยที่พอจะมีสติพยายามเดินด้วยตัวเองบ้าง

 

                ตุ้บ!!

 

                “เฮ้อออ ตัวหนักชะมัดพูดไปก็ทำหน้าง้ำงออย่างหงุดหงิดก่อนที่จะหันหลังเพื่อกลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง

 

                หมับ

 

                ฮักยอน....

 

                แต่พอเดินไปได้ก้าวเดียวเท่านั้นก็ถูกมือใหญ่คว้ามือเอาไว้พร้อมพูดเสียงสั่นเครือ

 

                เธอจะไปไหน จะจากพี่ไปอีกแล้วใช่มั้ย ได้โปรด อย่าไป ได้โปรดเถอะ

 

                พอหันกลับไปก็เห็นร่างสูงที่ลุกขึ้นนั่งได้แล้วจับมือเขาแน่นและมองสบตาเขาทันทีที่เขาหันมาด้วยสายตาอ้อนวอนอย่าให้เขาไป

 

                อย่าไป.....

 

                “ผมไม่ไปไหนหรอกนะ ถึงพี่จะสั่งคนให้พาผมไปเหมือนตอนนั้นอีกผมก็ไม่ไป อย่าร้องไห้สิ หมดมาดมาเฟียเลือดเย็นหมดเลย

 

                ไม่รู้น้ำตามันไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ มันไหลอาบแก้มสากที่ตอนนี้มือเรียวยกขึ้นปาดออกให้เบาๆ มือใหญ่กุมมือที่ค่อยๆปาดน้ำตาให้พร้อมจูบฝ่ามือที่ถึงแม้จะจับอาวุธมามากมายแต่ก็ยังคงนุ่มอยู่ดี ฮักยอนค่อยแกะมือที่กุมมือของตัวเองไว้แล้วโอบกอดเจ้าของรอบคอหนาที่ตอนนี้ตัวสั่นน้อยๆจากการร้องไห้

 

                ผมไม่ทิ้งพี่ไปไหนหรอกนะ ผมสัญญา”     


ต่อค่ะ

 

                หยุดร้องได้แล้วครับ อายุก็ปูนนี้แล้วยังจะร้องไห้เป็นเด็กๆอีก

 

                “ก็พี่กลัวเธอทิ้งพี่......

 

                “บอกว่าไม่ทิ้งก็ไม่ทิ้งสิครับ

 

                “แต่ก่อนหน้านั้น....

 

                “หยุด!! บอกว่าไม่ทิ้งก็คือไม่ทิ้ง โอเคมั้ยครับ ห้ามเถียง

 

                “…………”

 

                “ดีครับ ผมจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้พี่ รออยู่ตรงนี้

 

                “ไม่เอา......

 

                “ไม่งอแงสิครับ เดี๋ยวมา

 

                ฮักยอนเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบผ้าขนหนูผื่นเล็กเตรียมมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้แทคอุนที่นั่งรออยู่บนเตียงใหญ่ ก่อนจะเดินกลับมา

 

                เอาล่ะ หลับตาครับ

 

                “ถ้าหลับตาพี่ก็ไม่เห็นหน้าเธอสิ

 

                “ผมจะเช็ดหน้าให้ครับ หลับตาเร็ว

 

                “ม่ายอาวววววว

 

                “ไม่งอแงครับ หลับตาเดี๋ยวนี้!!”

 

                ร่างสูงรีบหลับตาทันทีเมื่อโดนร่างบางดุไป มือเรียวค่อยๆยกผ้าขนหนูที่ชุบน้ำบิดหมาดๆเช็ดไปตามกรอบหน้าคมอย่างเบามือพลางมองสำรวจใบหน้าเกลี้ยงเกลา เช็ดคราบน้ำตาตามแก้มสากอย่างเบามือจนเสร็จ

 

                ผมจะกลับห้องแล้วนะครับ พี่ก็นอนได้แล้ว ดึกแล้ว

 

                “นอนด้วยกันไม่ได้หรอ....

 

                “ไม่ดีกว่าครับ

 

                “นะ....

 

                “…….”

 

                “นะครับ

 

                “…….”

 

                “น้า.......

 

                “เฮ้อ....ครับๆ เลิกทำสายตาแบบนั้นซักที

 

                ฮักยอนใจอ่อนยวบเมื่อแทคอุนส่งสายตาอ้อนๆราวกับลูกแมวน้อยถึงแม้ว่าจะขัดกับตัวใหญ่ๆข้างร่างสูงก็เถอะ แต่ฮักยอนดันมองว่ามันน่ารัก

 

                กอดพี่หน่อย

 

                “อ่าฮะ

 

                “ลูบหัวด้วย

 

                “ครับๆ

 

                “ฝันดีนะตัวน้อยของพี่

 

                “ครับ

 

                ถึงแม้ตอนนี้กลิ่นตัวของแทคอุนจะเต็มไปด้วกลิ่นของมึนเมาที่ก่อนหน้านี้ร่างสูงเพิ่งจะดื่มไป แต่ถึงจะตัวเหม็นเหล้าจนชวนอาเจียนแต่ฮักยอนก็ไม่มีทางไปจากอ้อมแขนของแทคอุนที่ตอนนี้ได้หลับคาอกของตนไปแล้ว

 

                ฝันดีนะครับ.....

 

               

 

               

               

               

                               

               

 

               

 

 

                               

              

............................................................................

100% กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไรท์กลับมาอัพแล้ววววววว สงสัยป่ะว่าไรท์ไปไหน เมื่อเดือนก่อนค่ะ มีกิจกรรมไรท์เลยต้องไปวิ่งอ้อมโลก กลับหอมาก็เกือบเที่ยงคืนทุกวัน เลยไม่ได้มาอัพค่ะ ขอโทษที่ไม่ได้บอกนะคะ แต่ไม่ใช่ว่าจะหยุดแต่งน้าาา ถ้ามีเวลาว่าง30-40นาทีจะมานั่งแต่งต่อค่ะ แต่ไม่ได้อัพเฉยๆ 555555555555555 นอกนั้นนอนค่ะ สลบทันที วันสุดท้ายของกิจกรรมไรท์ยิ่งไม่ได้นอนค่ะ นอนไปแค่2ชั่วโมงแล้วก็ตื่นไปจัดสถานที่ เหนื่อยมากกกกก แถมพอจบปุ๊บมีสอบค่ะ อ่านหนังสือหัวหมุดกันเลยทีเดียว กลับมาที่เนื้อเรื่อง จริงๆแล้วฮักยอนรักพี่แทคมาก มากๆๆๆๆๆๆๆ แต่ถ้าจะให้ไว้ใจเลยมันก็ไม่ได้เพราะเรื่องในอดีต จนต้องเป็นสาวซึนอยู่อย่างงี้ 555555555555555555 เอาล่ะ ไปแล้วน้าาาา ไรท์จะพยายามมาอัพให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะช่วงนี้ตารางสอบย่อยเยอะเนอะ เขาปิดเรียนกลับบ้านกันแต่ไรท์ไม่ปิดนี่โคตรเสียใจ โฮฮฮฮฮฮฮฮ รักทุกคนจ้าาาาาาา

ติดตามเรื่องราวของวอนชิกและฮงบินได้ที่>> My x ปลดล็อกหัวใจนายตัวแสบ

    

1เม้น = 1กำลังใจ


#พี่แทคเย็นชา


แฟนเพจ MeMeeFiction

ทวิตเตอร์ @The_Cosmo_AZ


               

 

 

 

 

 

               

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #77 Byundyo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 22:53
    แมวเอ้ยยยย สุดท้ายก็แมวอยู่วันยังค่ำแหละเนอะะะ
    #77
    0
  2. #76 Guitarist15 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 21:06
    งื้อออ มีความแมวมากกก รอน้าาา ><
    #76
    0
  3. #75 praewsiree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 16:22
    ฮืออออ แทคอุนเมาแล้วเหมือนแมวขี้อ้อนเลยอ่าา รอน้าาา
    #75
    0
  4. #74 Vixx_chanamwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 06:41
    ไรท์มาต่อน้าาาาาาาาาหนุกมากๆงับ><
    #74
    0
  5. #73 praewsiree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 19:26
    รอค่าาา
    #73
    0
  6. #72 Vixx_chanamwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 07:24
    ไรท์มาต่อน้า สนุกมักๆ><
    #72
    0
  7. #71 praewsiree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 17:42
    ไรท์มาแล้ววว รอน้าาาา
    #71
    0
  8. #70 Guitarist15 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 17:42
    รอน้าาาา ><
    #70
    0
  9. #68 love2243 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 04:56
    ไรท์นุกมากครับรอน่ามาต่อเร้วๆอิอิ
    #68
    0