[FicVIXX]The Danger Mafia รักอันตรายนายเลือดเย็น [LeoN]

ตอนที่ 4 : ตอนที่3 ไม่เข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ส.ค. 59






3

ไม่เข้าใจ


 

ช่วงสายของอีกวันฮักยอนตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดแผลจนน้ำตาเล็ดแถมรู้สึกหนักตรงช่วงเอว ฮักยอนมองลงไปตรงช่วงเอวของตนก็พบแขนยาวๆพาดอยู่

 

นี่!! ตาแทคอุน!! ตื่นเดี๋ยวนี้น้า!!!”

 

ฮักยอนยกแขนข้างที่ไม่เจ็บตีลงบนแขนของแทคอุนซ้ำๆจนเจ้าของแขนยาวต้องลืมตาตื่นทั้งๆเพิ่งนอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงด้วยอารมณ์หงุดหงิด

 

อย่าตีได้มั้ย จะนอน.....

 

ฮักยอนกลอกตาเมื่อเห็นอีกคนทำท่าจะหลับลงไปต่อแถมยังนอนกอดเขาแน่นมากกว่าเดิม

 

อย่าหลับต่อนะ!! ตื่นเดี๋ยวนี้!!”

 

หนวกหูจริงฮักยอน!! หยุดตะโกนซักที!!”

 

ด้วยความหงุดหงิดทำให้แทคอุนเผลอตะคอกใส่ฮักยอนจนทำให้ร่างบางตกใจสะดุ้งสุดตัวแล้วมองมาที่แทคอุนด้วยสายตาตกใจปนหวาดกลัวเล็กๆ

 

ขะ...ขอ---

 

ออกไปนะ!! อย่ามาโดนตัวฉัน!! คนใจร้าย!! ออกไป!!”

 

แทคอุนมองร่างบางที่พยายามใช้แขนข้างที่ไม่เจ็บของตัวเองดันตัวของเขาออกไปอย่างยากลำบากด้วยสายตาที่มีแต่ความสำนึกผิดและเป็นห่วงว่าร่างบางตรงหน้าจะเจ็บแผล

ฮักยอนมองแทคอุนที่ค่อยๆลงจากเตียงและเดินไปที่ประตูเชื่อมที่เชื่อมต่อกับห้องทำงานของแทคอุนและมองแผ่นหลังกว้างที่หายเข้าไปในประตูด้วยสายตาหลากหลายอารมณ์ ทั้งกลัว สับสน ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกคนถึงมองเขาด้วยสายตาสำนึกผิดที่เขาไม่เคยเห็นมากก่อนตั้งแต่ที่มาอยูที่นี่ สายตาที่ฮักยอนเคยเห็นก่อนหน้านี่มีแต่ความว่างเปล่าที่มองมาที่เขาราวกับไร้ความรู้สึกและเยือกเย็น


หลังจากแทคอุนเดินเข้าห้องทำงานไปฮักยอนก็โทรหาจินทันที

 

ครับนาย

 

อะ...เออ นั้นใครครับ

 

คุณฮักยอนหรอครับ ผมนัมจุนครับ

 

อ่อ แล้วคุณจินละครับ

 

จินยังไม่ตื่นครับ เดี๋ยวผมไปหาแทนนะครับ

 

อ่า....ครับ

 

หลังจากที่วางสายจากนัมจุนไปซักพักร่างสูงใหญ่ของนัมจุนก็เปิดประตูห้องของแทคอุนเขามา

 

มีอะไรให้ช่วยหรอครับคุณฮักยอน

 

พอดีว่าผมหิวข้าวอ่ะ แหะๆ

 

โครกกกก

 

เสียงท้องร้องทำให้ฮักยอนเกิดหน้าแดงเป็นลูกตำลึงด้วยความอายต่อคนตรงหน้า นัมจุนยิ้มน้อยๆด้วยความเอ็นดูกับคนตรงหน้า

 

ครับ เดี๋ยวผมไปบอกแม่บ้านให้เอาอาหารขึ้นมาให้

 

ครับ ขอบคุณนะครับ

 

นัมจุนรับคำเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป ฮักยอนนอนเล่นอยู่บนเตียงซักพักใหญ่ๆก็มีแม่บ้านเข้ามาพร้อมกับจินที่ขอบใต้ตาคล้ำเล็กน้อย

 

คุณจินได้นอนบ้างรึเปล่าครับ ดูเพลียๆนะ

 

ก็นิดหน่อยครับ เมื่อคืนเคลียร์งานดึกไปหน่อย เมื่อเช้าก็เพิ่งโดนนัมจุนดุมาด้วย ทั้งๆที่รายนั้นแหละควรนอนมากที่สุดอ่ะ ว่าแต่นายไปไหนหรอครับ

 

เขาอยู่ในห้องทำงานหน่ะครับ

 

อ่าว ทำไมไปอยู่นั้นล่ะครับ

 

ผมไล่ไปเองแหละ

 

เฮ้อ...ว่าแล้วเชียว งั้นคุณฮักยอนทานข้าวไปก่อนนะครับ ผมขอไปดูนายก่อน



Taekwoon


ร่างสูงของแทคอุนนอนราบอยู่บนโซฟาภายในห้องทำงานด้วยความเหนื่อยอ่อนกับคนที่อยู่ห้องข้างๆ


ก๊อก ก๊อก


เข้ามา.....

 

ไงครับนายที่รัก

 

เกลียดแกจริงๆเลยจิน

 

ซอกจินเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะเห็นนายของเขามีท่าทางปวกเปียกเหมือนคนอกหักทั้งๆที่เมื่อคืนดุราวกับสิงโตตัวใหญ่แต่วันนี้กลับหงอยเป็นแมวน้อยซะงั้น

 

55555 ไปทำยังไงถึงถูกไล่ออกมาจากห้องนอนละครับ

 

แค่หงุดหงิดที่โดนปลุกเลยไปตะคอกใส่

 

อันนั้นไม่เรียกแค่นะครับนาย มันยิ่งทำให้คุณฮักยอนกลัวนะ


แล้วจะให้ทำไงฮักยอนถึงไม่กลัวฉัน

 

คิดเองสิครับ รักมา10กว่าปีแล้วควรคิดเองได้แล้วนะ

 

ไอ้ลูกน้องไม่รักดี!!”

 

โครม!!

 

แทคอุนจัดการปาหมอนอิงใส่ซอกจินที่วิ่งหนีไปอยู่หน้าประตูห้องทำงานเรียบร้อย

 

เรื่องนี้ลองไปถามนัมจุนนะครับ ผมไม่เคยจีบใครเลยไม่รู้ ไปนะครับ

 

ปัง!!

 

“เฮ้อ.....แล้วจะทำไงดีวะ โว้ยยยยยยยย!!”


ต่อจ้า

 

ร่างสูงของแทคอุนเดินออกจากห้องทำงานอย่างไม่สบอารมณ์ ทำให้การ์ดที่อยู่แถวนั้นก้มหัวให้ผู้เป็นนายด้วยความรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ แทคอุนเดินตรงไปด้านหลังคฤหาสน์ที่เป็นสนามยิงปืน ที่ๆคิดว่ามือขวาของตนจะอยู่ที่นั้น

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

 

แทคอุนยืนมองนัมจุนซ้อมยิงปืนอยู่ซักพักนัมจุนก็สังเกตเห็นเขาที่ยืนดูอยู่ห่างๆ

 

อ้าว มายิงปืนหรอครับนาย

 

เปล่า...

 

แล้ว??”

 

มาหาแก.....

 

จินไปพูดอะไรกับนายรึเปล่าเนี่ย ถึงได้มาหาผมอ่ะ

 

นัมจุนมองแทคอุนอยากแปลกเพราะปกติแทคอุนขี้เกียจเดินมาหาเขาเองจะตาย

 

"แล้วเป็นไงครับ คุณฮักยอนจำคุณได้รึยัง"

 

"ยัง......"

 

นัมจุนยิ้มขำผู้เป็นนายเบาๆถึงแม้หน้าตาจะนิ่งเฉยไร้ความรู้สึกแต่การที่อยู่กับแทคอุนมาตั้งแต่เด็กๆทำให้รู้ความรู้สึกของแทคอุนผ่านทางสายตาได้ไม่ยาก

 

"ขำไร"

 

"เปล่าครับ เดี๋ยวก็จำได้น่าา ช็อคขนาดนั้นจนความทรงจำตอนเด็กเรือนรางเอง แค่เห็นหน้าคุณทุกวันก็จำได้แล้ว"

 

"แต่ฉันอยากให้ฮักยอนจำฉันได้เร็วๆ"

 

"ใจเย็นๆค่อยๆปรับกันไป เดี๋ยวก็ดีขึ้น ว่าแต่นายมาหาผมทำไมอ่ะ"

 

"ทำยังไงให้ฮักยอนเลิกกลัวฉัน"

 

"ยากอ่ะ......"

 

"เออ!! นั้นแหละ ฉันถึงได้มาถามแก"

 

"งั้น.........นายเลิกทำหน้าไร้ความรู้สึกก่อนสิ ยิ้มสิยิ้มมมม"

 

"ทำไม่เป็น....."

 

"อ่า.....งั้นนายลองทำตัวดีๆไม่ทำร้ายเขาดูสิ"

 

"จะพยายาม ถ้าฮักยอนไม่ทำให้ฉันโมโหนะ"

 

ร่างสูงของแทคอุนหันหลังเดินกลับเข้าไปในตัวคฤหาสน์เพื่อเข้าไปนอนต่อ

 

"นายครับ!! อย่าลืมว่าต้องไปดูงานที่จีน2อาทิตย์นะครับ กรุณาเก็บกระเป๋ารอด้วย!!!"

 

นัมจุนตะโกนไล่หลังร่างสูงของแทคอุนก่อนที่จะเข้าไปในคฤหาสน์เพื่อแจ้งตารางงานของเจ้าตัว ปกติแทคอุนเวลาไปทำงานที่ต้องค้างคืนเขาจะจัดกระเป๋าเองเสมอเพราะไม่อยากให้ใครมายุ่งกับของส่วนตัว


หึ จัดกระเป๋าหรอ....

 

แววตาคมเป็นประกายเมื่อคิดเรื่องสนุกที่จะได้แกล้งร่างบางที่อยู่ในห้องนอนของตน

 

แทคอุนเดินกลับห้องนอนของตนด้วยอารมณ์ที่ดีกว่าก่อนหน้านี้ทำให้การ์ดที่อยู่แถวๆนั้นพากันสงสัยว่าก่อนหน้านี้นายของตนกำลังอารมณ์เสียแท้ๆแต่กลับมาคราวนี้กลับอารมณ์ดีซะงั้น

 

แทคอุนเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนก็เห็นร่างบางของฮักยอนที่นอนอ่านหนังสือนวนิยายน่าจะเป็นจินที่เอามาให้อ่านแก้เบื่อ

 

ฮักยอน...

 

“………”

 

ฉันเรียกก็กรุณาขานด้วย

 

อะไร....

 

มาเลือกเสื้อผ้าให้หน่อย

 

ฉันเป็นทาสไม่ใช่รึไง ไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งกับของๆคุณหรอก

 

มีสิทธิ์สิ

 

ทำไม คุณกับฉันรู้จักกันมาก่อนรึไง แล้วก็นะ ดูสภาพฉันด้วยว่าเดินได้มั้ย

 

พูดมากจริง....

 

เหวอออออออ

 

ร่างสูงของแทคอุนเดินไปที่เตียงที่ฮักยอนนอนอยู่แล้วจัดการอุ้มร่างบางของฮักยอนอย่างเบามือเพื่อไม่ให้สะเทือนแผล ฮักยอนที่ตกใจก็ร้องเสียงหลงด้วยความกลัวตกฮักยอนจึงรีบยกแขนที่ไม่เจ็บเกาะแทคอุนทันที แทคอุนพาฮักยอนมาหยุดอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าของตนเพื่อมาเลือกเสื้อผ้า

 

นี่!! ปล่อยนะ อุ้มมาทำไมเนี้ย!!”

 

เปิดตู้สิ

 

เรื่องอะไรฉันจะ----

 

เปิด!!”

 

ฮักยอนสะดุ้งด้วยความตกใจแล้วเกิดอาการตัวสั่นด้วยความกลัวร่างสูง น้ำตาของร่างบางไหลพรากออกมาอย่างไม่รู้ตัวทำให้ร่างสูงของแทคอุนตกใจกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งจะทำลงไป

 

ฮะ....ฮักยอน ฉะ....พี่ขอโทษ ไม่ร้องนะครับคนดี ชู่วววว

 

ฮึก คนใจร้าย ฮืออออ

 

แทคอุนพาเดินกลับไปนั่งที่เตียงและจับให้ร่างบางนั่งที่ตักแล้วกอดแล้วโยกไปมาเบาๆเพื่อปลอบขวัญร่างที่กำลังสั่นเทากับการเผลอขึ้นเสียงใส่ร่างบางที่มักจะอารมณ์อ่อนไหวง่ายเสมอ

 

แทคอุนนั่งลูบผมสีน้ำตาลสวยแสนนุ่มมือของฮักยอนไปซักพักร่างบางที่นั่งอยู่บนตักก็เริ่มคลายสะอื้นลง

 

ไหนคนเก่งของพี่ ดูสิมอมแมมหมดแล้ว ไม่สวยเลยเห็นมั้ย

 

แทคอุนดันร่างบางที่นั่งอยู่บนตักให้มาประจันหน้ากับตน ตอนนี้หน้าสวยของฮักยอนเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและน้ำมูกผสมกันไปจนแยกไม่ออก ร่างสูงยกมือเช็ดน้ำมูกของฮักยอนอย่างไม่นึกรังเกียจ

ฮักยอนมองใบหน้าของแทคอุนที่ปกติมักจะนิ่งอยู่เสมอแต่ตอนนี้กลับปรากฎรอยยิ้มบางๆที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายและตกใจกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปของร่างสูง

 

สะ...สวยอะไร หล่อเถอะ

 

โอเค หล่อก็หล่อ เอาล่ะ พี่ต้องไปดูงานที่จีน2อาทิตย์ อยากให้เราช่วยเลือกเสื้อผ้าให้หน่อย ได้มั้ย?”

 

ไม่พูดเปล่าร่างสูงก็ยกมือขึ้นลูบหัวของฮักยอนเบาๆ ฮักยอนที่นั่งอยู่บนตักกลับรู้สึกคุ้นเคยกับสัมผัสของร่างสูงทั้งๆที่เพิ่งจะเคยเจอกันแท้ๆ

 

อะ....อืม แล้วที่นู้นอากาศเป็นยังไง

 

คงหนาวแล้วล่ะ

 

“อะ....อุ้มไปสิ นั่งอยู่ทำไม

 

หารู้มั้ยว่าฮักยอนนั้นแพ้สายตาอ้อนๆเหมือนลูกแมวของแทคอุนมาก เพราะปกติเวลาที่น้องๆของตนอ้อนนั้นตนเองมักจะตามใจน้องเสมอ

หลังจากที่เลือกเสื้อผ้าให้แทคอุนเสร็จร่างสูงก็พาฮักยอนมานอนที่เตียงเหมือนเดิม

 

เป็นไงบ้าง ปวดหัวมั้ย

 

นิดหน่อย......

 

“’งั้นนอนพักซะนะ ถ้าตื่นมาแล้วไม่เห็นพี่แสดงว่าพี่ไปทำงานแล้ว ระหว่างที่พี่ไม่อยู่อย่าดื้อกับจินนักนะ

 

อืม.....

 

เอาล่ะ หลับตาได้แล้ว

 

ฮักยอนค่อยๆหลับตาลงอย่าว่าง่ายแล้วเข้าสู่ห่วงนิทราด้วยความเหนื่อยจากการร้องไห้ ถึงแม้ร่างบางจะไม่เข้าใจว่าทำไมร่างสูงอยู่ดีๆถึงได้ดีกับตนขนาดนี้แต่ด้วยความเหนื่อยจึงหยุดความสงสัยของตนเองไว้ ร่างสูงก้มลงจูบหน้าผากมนอย่างแผ่วเบาแล้วลูบผมนิ่มของฮักยอนด้วยวความรักและหวงแหน

 

ฝันดีนะคนดีของพี่ พี่สัญญาว่าจะปกป้องเราให้ได้.......


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 








.................................................................................................


ครบค่ะ สงสัยกันว่าทำไมพี่แทคแกถึงรักตัวน้อยถึง10กว่าปีใช่ม่าาาา จริงๆแล้วก่อนที่จะเกิดเรื่องในอินโทรนั้นตัวน้อยกับพี่แทครู้จักกันค่ะ แต่รู้จักกันแบบไหนนั้นรอดูกันนะคะ แล้วทำไมตัวน้อยถึงจำพี่แทคไม่ได้นั้น เพราะนางช็อคที่เห็นพ่อแม่ตัวเองถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาจนความจำเกี่ยวกับพี่แทคหายไปค่ะ บอกแค่นี้แหละะะะะ เดี๋ยวไปรู้พร้อมตัวน้อยกันว่าทำไมพี่แทคถึงฆ่าพ่อแม่ของตัวน้อย แล้วตาพี่แทคอ่ะ แพ้น้ำตาของตัวน้อยสุดๆ ถึงตอนแรกจะใจแข็งก็เถอะ แต่ตอนนี้อ่อนยวบเลยค่ะ

ว่าด้วยเรื่องการปั่นวิวและโหวต อย่าลืมไปโหวตให้ผู้ของเราได้วินกันน้าาาาา ยิ่งชนกับค่ายใหญ่ยิ่งมีความเสี่ยงสูงมากกกก ทั้งปั่นวิวทั้งโหวตแล้วตอนนี้ ให้ได้ซักถ้วยก็ยังดี เพื่อเป็นกำลังใจในการแต่งเพลงของวี่เนอะ สู้ไปด้วยกันเนอะ ไปแล้วววววววว

        

1เม้น=1กำลังใจ

#พี่แทคเย็นชา

แฟนเพจ Meemee Fiction

ทวิตเตอร์ @The_Cosmo_AZ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #85 hermionune (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 18:53
    ขอหวีดความอบอุ่นของพี่แทคคคคคคค โอยยยยย ละมุนมากกกกกกกกกกกกกกก(ก.ไก่ล้านตัว) โกรธพ่อแม่เขาแต่รักลูกเขาอะนะTvT พี่แทคก็ซึน แสดงออกมั่งดิ! ฮักยอนจำพี่เขาได้เร็วๆนะเอออออ #เดี๋ยวนะ โอย หลงความละมุนมากๆ55555
    #85
    0
  2. #33 Zeeza_cee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 00:39
    พี่แทคมาแบบนี้ละมุนค่าาชอบบมากแต่อย่ารังแกพี่ตัวน้อยนะไม่อยากให้ม่า 555 ชอบที่พี่แทคอุนทะนุถนอมพี่ตัวน้อยแบบอารมณ์ตัวโตปกป้องตัวน้อย ฟินค่ะ รอไรท์นะคะ ^^
    #33
    0
  3. #32 FeelingInlove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 03:30
    อือหือ รอเลยค่ะ มีโอ๋ๆด้วย
    #32
    0
  4. #31 Byundyo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:40
    โอยย พี่แทคเทแแพ้แล้ววววว เจอน้ำตานิดนึงเทอก็ไปแล้วว มาต่อเร็วๆนะค้าาา รอร๊อรออ
    #31
    0
  5. #30 Aelove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 22:12
    มาเม้นค่ะ น่ารักดีค่ะเรื่องนี้ ชอบมากค้ะ
    #30
    0
  6. #29 kwanluv (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 11:54
    แง้ พี่แมวเป็นแบบนี้ก็น่ารักดีนะ แต่ก็แอบงงแทนฮัคยอน555 ไปปั่นวิวกันค่ะไรท์ ปั่นๆๆๆ
    #29
    0
  7. #28 FeelingInlove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 00:19
    มาเม้นๆค่ะ อย่าซึนสิแมว5555
    #28
    0
  8. #27 AaPlaPa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 23:38
    ไปรักได้ไง ไปรักตอนไหน ไรท์มาเฉลยๆๆๆ รอๆนะคะ
    แมวถ้าแกแกล้งยอนอีกนี่จะด่าและนะ
    #27
    0
  9. #26 kwanluv (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 11:48
    รักมานานขนาดนั้นก็อย่าใจร้ายกะพี่ฮัคยอนเลยนะคะพี่แมว เดี๋ยวเค้าหนีไปอีกนะ
    #26
    0
  10. #23 mean24exo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 05:58
    หูย รักมา10ปีเลยหรอ สู้ๆนะคะแมคอุน เห็นแววกลัวเมียมาแต่ไกลเลยค่ะ554555555555
    #23
    0
  11. #22 Zeeza_cee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 03:59
    ปะไรท์ปั่นวิวกันนน อ้าวๆเม้นผิด
    . .รักเค้าต้องสู้นะแทคอุนนี่ แทคอุนฮักยอนเป็นของคู่กัน 555 รอนะค้า
    #22
    0
  12. #21 CHA_KUNYAY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 06:37
    5555 แบบนี้เค้าเรียกว่า สิ้นลายป่ะ รักมาตั้ง10 ปี ยาวนานมากมั้ย โดนแค่นี้ก็หงอยล่ะ
    #21
    0