[FicVIXX]The Danger Mafia รักอันตรายนายเลือดเย็น [LeoN]

ตอนที่ 3 : ตอนที่2 มัจจุราชเลือดเย็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 ส.ค. 59





2

มัจจุราชเลือดเย็น

 

หลังจากที่ผมนั่งนิ่งๆอยู่ข้างเตียงอยู่ซักพักก็มีแม่บ้านเอาอาหารเข้ามาให้ ระหว่างกินก็คิดว่าจะหนีออกไปจากที่นี่ยังไงดี

 

จะหนีออกไปยังไงดีนะ.....

 

นั่งคิดอยู่ซักพักก็คิดถึงช่วงเวลาที่พี่วอนโฮสอนการปลดกุญแจมือให้ แต่มันต้องมีลวดเล็กๆสิถึงจะปลดได้ผมค้นตามตัวก็เจอเข็มกรัดที่ผมเอาไปกรัดชุดครุยของฮงบินเมื่อตอนกลางวันเข้า

 

จะใช้ได้รึเปล่านะ ขอให้ปลดได้เถอะ ไหว้ล่ะ

 

กึก กึก

 

หลุดสิ

 

กึก กึก เกร้ง!!!

 

เยส!!”

 

เมื่อแก้โซ่ที่ข้อเท้าสำเร็จผมก็เดินไปที่หน้าต่างทันที โชคดีหน่อยที่ห้องนี่อยู่ชั้นสองและใกล้รั้วข้างคฤหาสน์ของแทคอุนมากพอที่จะหลบหนีได้อย่างแนบเนียน

 

ผมค่อยๆปีนลงไปตามระเบียงอย่างระวังเพราะผมไม่ได้ใส่รองเท้า ถ้าเกิดเหยียบเศษแก้วเศษหนามขึ้นนมาคงลำบากในการหนีแน่ และแล้วก็มาถึงรั้ว

 

รั้วสูงซัก2-3เมตรได้ ไม่สูงเท่าไร ลักษณะเป็นรั้วที่มีปลายแหลมน่ากลัว แต่ถ้ามัวแต่กลัวที่จะเจ็บตัวก็หนีออกไปจากที่นี่ไม่ได้พอดี

ผมถอยหลังไปเพื่อตั้งหลักเตรียมกระโดดปีนรั้ว

 

"เอาล่ะฮักยอน เราต้องทำได้"

 

ผมมองปลายเหล็กแหลมด้วยความระมัดระวัง

 

ผมกระโดดขึ้นเกาะรั้วแล้วค่อยๆปีนขึ้นไป

 

"โอ้ย!! อุ้บ!!"

 

ด้วยความไม่ระวังผมก็โดยเหล็กแหลมขูดเข้าที่แขนเป็นทางยาว ยกมือปิดปากแทบไม่ทัน เลือดสีสดค่อยๆไหลออกจากบาดแผลที่ลึกพอสมควร

 

ตุ้บ!!

 

โอย.....

 

หลังจากที่กระโดดจากรั้วผมก็รีบวิ่งสุดกำลัง แต่....

 

ที่นี่.....มันที่ไหนกัน.....


 ที่ๆผมเห็นคือบ้านเรือนที่ปิดไฟเงียบสนิทราวกับไม่เคยมีคนอยู่ และถนนที่มีทางแยกเต็มไปหมด ที่นี่เป็นเขาวงกตหรือยังไง.....





‘Taekwoon’

 

นายครับ คุณฮักยอนหนีไปแล้วครับ

 

งั้นหรอ.....

 

จะให้ไปนำตัวมาเลยมั้ยครับ

 

ยัง....

 

“………”

 

“ให้เขาดิ้นรนซักหน่อย เพราะยังไงก็ไม่มีทางที่จะหนีรอด เพราะเขาเป็นของฉัน....


ต่อจ้า

 

ร่างสูงสง่าหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาเพื่อโทรหาน้องชายคนรอง

 

ว่าไงพี่ชาย

 

เอาลูกๆแกออกไปวิ่งเล่นหน่อยสิ

 

อะไรกันพี่ชาย มีหนูน้อยออกไปวิ่งเล่นรึไง

 

ใช่ ไปตามจับให้หน่อย

 

ได้สิ แต่ขอเงินไปซื้ออะไหล่แต่งรถหน่อยสิ น้าาาา

 

แกก็รวย จะมาขอฉันทำไม

 

น่าๆพี่ชาย เดี๋ยวไม่ช่วยซะเลย

 

เออๆ จะทำอะไรก็ทำ แกก็ออกไปดูลูกๆแกด้วย ถ้าพวกมันทำคนของฉันมีรอยแม้แต่นิดเดียวฉันจะยิงพวกมันรายตัว!!”

 

จ้าๆ

 

แล้วถ้าเจอตัวแล้วติดต่อฉันด้วย

 

ติ๊ด!!

 

ร่างสูงตัดสายจากน้องชายคนรองทันทีแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวใหญ่ภายในห้องทำงานกว้าง

 

นัมจุน ไปตามจินให้มาหาฉันหน่อย

 

ครับนาย

 

นัมจุนเดินออกจากห้องไปซักพักก็กลับเข้ามาในห้องทำงานของแทคอุนกับมือซ้ายหน้าสวยของแทคอุนอย่างคิมซอกจินเข้ามาด้วย

 

มีอะไรรึเปล่าครับนาย” 

 

เตรียมอุปกรณ์ผ่าตัดไว้


เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าครับ

 

เปล่า แค่จะมีหนูน้อยบาดเจ็บเข้ามาน่ะ

 

ครับ

 

ครืนนนนน....

 

ว่าไงวอนชิก

 

เจอหนูน้อยของพี่แล้วนะ

 

เปิดGPSไว้ นัมจุนเตรียมออกรถ จินอย่าลืมทำตามที่ฉันบอก

 

ครับ/รับทราบครับ

 

เตรียมโดนลงโทษได้เลยฮักยอน ที่คิดจะหนีคนอย่างจองแทคอุน!!”


 ต่อจ้า

 

ร่างสูงก้าวลงมาจากรถ ไม่ไกลจากตัวรถก็มองเห็นวอนชิคยืมพิงมอเตอร์ไซต์คันสีแดงเพลิงมองดูเหล่าสุนัขพันธุ์โดเบอร์แมน5ตัวที่ยืมล้อมร่างโป่รงบางของฮักยอนที่นั่งจนมุมอยู่บนพื้นตรงมุมกำแพงที่มีทั้งฝุ่นและตะไคร่น้ำเต็มไปหมด

 

โฮ่ง!! โฮ่ง!!

 

เฮือก!!

 

ฮักยอนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจและความกลัวสุนัขตรงหน้า

 

วี๊ด!!


วอนชิคผิวปากเรียกสุนัขของตนกลับไปยืนอยู่ข้างๆเขาที่ยืนพิงรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่อยู่

 

วอนชิค หมดหน้าที่แกแล้ว กลับบ้านไป...

 

ครับๆ อย่าลืมเงินค่าอะไหล่นะ

 

เออ กลับไปได้แล้ว

 

ปรื้น!!

 

เมื่อวอนชิคขี่รถออกไปพร้อมกับสุนัขของเขาแทคอุนก็เดินไปหาร่างโปร่งบางที่นั่งสั่นเทาด้วยความกลัวคนตรงหน้าที่ค่อยๆเดินมาหาตน

 

ไง ฮักยอน...

 

ฮึก....

 

ฉันต้องทำยังไงดีนะ ถึงจะไม่ให้เธอหนีไปจากฉัน..

 

........

 

ร่างสูงจ้องเข้าไปในดวงตากลมที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความกลัวและความเจ็บปวดที่แผลที่ต้นแขนและเท้าที่วิ่งหนีสุนัขของวอนชิคอยู่เป็นเวลานาน

 

สงสัยคงต้องใช่วิธีนี้...

 

อะ...อะไร....

 

ปัง!!!

 

โอ้ยยย!!!”

 

ร่างสูงหยิบปืนของตัวเองแล้วยิงไปที่ต้นขาข้างขวาของฮักยอนอย่างจังส่งผมให้เลือดสีสดไหลออกมาจากบาดแผลที่มีกระสุนคาอยู่

 

จริงๆอยากจะตัดขาเธอด้วยซ้ำ แต่ถ้าตัดไปก็เสียดายขาสวยๆของเธอ.....

 

ฮึก..ฮืออ...

 

กลับไปกับฉัน...

 

มะ...ไม่…

 

ทำไมถึงดื้อด้านแบบนี้ห้ะ!! เธอกำลังทำให้ฉันหมดความอดทนแล้วนะ!!”

 

......

 

ได้ ฮักยอน ได้!!”

 

พรึ่บ!!

 

อะ...โอ้ย..จะทำอะไร!!”

 

ร่างสูงไม่พูดอะไรนอกจากอุ้มร่างบางไปที่รถเพื่อกลับคฤหาสน์

 

 

ณ คฤหาสน์

 

ตามจินมาหาฉันที่ห้องฉันพร้อมอุปกรณ์ผ่าตัด เดี๋ยวนี้!!”

 

ร่างสูงสั่งลูกน้องที่อยู่ในตัวคฤหาสน์ด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงอารมณ์โกรธจัดที่นานๆเหล่าลูกน้องของแทคอุนจะเห็นที

แทคอุนอุ้มฮักยอนไปที่ห้องนอนของตัวเองแล้ววางฮักยอนลงบนเตียงแล้วเดินไปนั่งบนโซฟาสีแดงเลือดนกภายในห้องเพื่อรอจิน

 

มาแล้วครับนาย แล้ว....เกิดอะไรขึ้นกับคุณฮักยอนหรอครับ ทำไมแผลถึงได้เต็มตัวแบบนี้

 

ไม่ต้องถามมาก ทำแผลให้ฮักยอนซะ

 

ครับ

 

คุณฮักยอนครับ เดี๋ยวผมทำแผลให้นะครับ


จินที่เดินไปนั่งอยู่ข้างเตียงของแทคอุนเพื่อทำแผลให้ฮักยอน ระหว่างที่กำลังฉีดยาชาไปที่แขนของฮักยอนที่โดนเหล็กแหลมขูดอยู่นั้น

 

ไม่ต้องฉีดยาชา....

 

ตะ...แต่ว่านายครับ

 

ฉันบอกว่าไม่ต้อง!!”

 

ฮักยอนที่หน้าซีดอยู่แล้วยิ่งซีดกว่าเดิม จินก็ไม่ต่างกัน

 

คุณฮักยอนครับ อดทนหน่อยนะครับ กัดผ้าไว้ก่อนนะครับ

 

ไม่....มัน...

 

นะครับ แค่แปบเดียว ผมสัญญา

 

ฮักยอนพยักหน้าอย่างจำยอมเพราะหวาดหวั่นว่าแทคอุนจะคึกหยิบปืนมาเป่าหัวคนตรงหน้าซะก่อน

 

ผมเริ่มแล้วนะ


อื้ออออ!!”

 

หลังจากที่จินทำความสะอาดรอบแผลก็เริ่มเย็บแผลที่เหวอะหวะน่ากลัวเข้าด้วยกัน ความเจ็บปวดที่โดนเข็มเย็บทิ่มลงบนแผลสดๆทำให้ฮักยอนเกือบสลบไปหลายรอบแต่ก็ยังควบคุมสติของตัวเองอยู่ตลอด

 

หึ นึกว่าเธอจะสลบไปแล้วซะอีกนะ

 

แทคอุนมองฮักยอนที่เหงื่อกาฬไหลเต็มกรอบหน้าเล็กที่ซีดลงไปอย่างเห็นได้ชัดจากการเย็บแผล

 

เฮอะ คิดว่าฉันอ่อนแอยอมแกตลอดรึไง รอชาติหน้าเถอะ!!”

 

เพี๊ยะ!!

 

แทคอุนเดินตรงเข้าไปตบหน้าฮักยอนอย่างแรงจนร่างบางได้รสเลือดจากปากตัวเองก่อนจะไหลออกมาจากมุมปาก

 

อย่ามาปากเก่งกับฉัน!!!”

 

นายครับ ผมขอล่ะ ออกไปก่อนเถอะนะครับ

 

ฮึ่ย!!!”


ปัง!!

 

เฮ้อ....เจ็บมั้ยครับคุณฮักยอน

 

ไม่หรอกครับ แต่เจ็บใจมากกว่า

 

นายก็เป็นแบบนี้แหละครับ เอาแต่ใจ ไม่ชอบให้ใครมาดูถูก เย็นชา และที่สำคัญเลือดเย็น....

 

ครับ ผมรู้อยู่แล้วล่ะ ว่าแต่คุณชื่ออะไรหรอครับ

 

จินครับ คิมซอกจิน เป็นมือซ้ายของคุณแทคอุน

 

อ่าครับ แล้วคุณเป็นหมอหรอ

 

เคยเป็นครับ เอาล่ะ อย่ามัวแต่คุยกันเลย เรามาเอากระสุนออกจากขาคุณดีกว่า

 

อ๊ะ!! คุณต้องฉีดยาชาให้ผมนะ รู้มั้ยเมื่อกี้ผมเกือบตายเลยนะ

 

55555 ครับๆ ถ้าชาแล้วบอกผมนะ

 

จินเริ่มฉีดยาชาให้ฮักยอนก่อนรอให้ยาออกฤกธิ์ก่อนค่อยเริ่มเอากระสุนออก

 

คุณจินมาอยู่กับตานั้นได้ไงอ่ะ คุณออกจะเป็นคนอ่อนโยนแท้ๆ

 

ผมได้นัมจุนช่วยไว้ตอนที่ผมกำลังจะถูกฆ่าน่ะครับ เขาเลยพาผมมาอยู่ที่นี่

 

อ่า.....แล้วนัมจุนนี่ใครอ่ะครับ

 

มือขวาของคุณแทคอุนครับ คุณก็น่าจะเคยเห็นแล้วนะ คนที่หน้าโหดๆอ่ะ

 

อ๋อ

 

เกร็ง...

 

กระสุนถูกผ่าออกได้สำเร็จก่อนที่จินจะทำก่อนเย็บแผลจนเสร็จ แล้วค่อยทำแผลที่มุมปากที่โดนแทคอุนตบให้เรียบร้อย

 

เอาล่ะ เสร็จแล้ว เดี๋ยวผมเช็ดตัวช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นะครับ เดี๋ยวผมให้ยืมชุดผม

 

ไม่เป็นไรหรอกครั---

 

อย่าขัดคำสั่งหมอสิครับคุณคนไข้ซอกจินพูดยิ้มๆ

 

โถ่ ก็ได้ครับ เห็นแก่คุณที่ช่วยผมละกัน

 

5555 งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ เดี๋ยวไปเอาเสื้อผ้าก่อน

 

ฮักยอนนอนรอจินอยู่บนเตียงซักพักร่างสูงของจินก็เดินเข้ามาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดหนึ่งก่อนที่จินจะเข้าไปในห้องน้ำพร้อมออกมากับกะละมังใบเล็กและเริ่มเช็ดตัวให้ฮักยอนจนเสร็จและช่วยร่างบางเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ถ้ามีอะไรกดเลข4ที่โทรศัพท์ข้างเตียงนะครับ มันจะเตือนไปที่ห้องผม

 

แล้วตานั้นล่ะครับ นี่ห้องเขาไม่ใช่หรอ

 

นัมจุนบอกว่าคุณแทคอุนคืนนี้น่าจะไม่กลับนะครับ กว่าจะกลับก็คงเช้า คุณฮักยอนเชิญพักผ่อนได้เลยครับ ไม่ต้องกลัว

 

ครับ ขอบคุณนะครับ

 

หลังจากที่จินออกไปได้ซักพักฮักยอนก็เผลอหลับด้วยความอ่อนเพลียจากการต้องวิ่งหนีสุนัขของวอนชิคอยู่เป็นชั่วโมง




เช้าตรู่

 

ร่างสูงของแทคอุนเดินเข้ามาในห้องนอนของตนหลังจากไปดูงานที่โกดังเก็บของเถื่อนของตนและประชุมกับน้องชายทั้งสองเรื่องอริของตนที่เริ่มกลับมาอีกครั้งในรอบหลายปีที่ผ่านมา

 

แทคอุนเดินไปหยุดที่ข้างเตียงที่ร่างบางของฮักยอนนอนหลับอยู่ก่อนที่จะนั่งลงบนขอบเตียงและเอื้อมมือไปลูบที่มุมปากอิ่มที่ตอนนี้เกิดรอยช้ำม่วงจนน่ากลัว

 

ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะใจร้ายกับเธอนะฮักยอน ฉันแค่ต้องการให้เธออยู่กับฉัน.....ตลอดไป

 

แทคอุนก้มลงจูบบนหน้าผากมนก่อนจะจูบลงดวงตาทั้งสองข้างและจมูกโด่งสวยของฮักยอนก่อนจะจบด้วยริมฝีปากอิ่มที่ตอนนี้ที่มุมปากเกิดรอยช้ำที่มาจากฝีมือของตน

 

ฉันขอโทษ.....














ลูกๆของวอนชิค





 

 


............................................................


ครบแล้ววววว อาจจะมีคู่นัมจินเล็กๆนะคะ วิกซ์จะคัมแบคแล้ว ฮือออออ ดีใจมาก และเงินที่เก็บไว้ก็บินหายไปเรียบร้อย แงงงงง คอนเซ็ปฮาเดสสะเทือนใจมากค่ะทุกคน ยิ่งตอนปล่อยรูปออกมาไรท์สลบไปหลายรอบมาก 555555 เอาล่ะพอๆ ใครอยากคุยเล่นกับไรท์ก็สามารถเมนชั่นมาคุยกันได้ที่ @The_Cosmo_AZ นะคะ เงียบเหงาเหลือเกินนนนน ไปแล้วน้าาาาา

#พี่แทคเย็นชา

1เม้น=1กำลังใจ

FB>>>  https://www.facebook.com/MeMee-Fiction-518283951651680/

Twitter>>>  https://twitter.com/The_Cosmo_AZ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #84 hermionune (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 18:47
    ว้อยยย ต้องยิงขากันเลยดิ=[]=! ทำไมพระเอกรุนแรงเบอร์นี้ลลลลลล โอ๊ย ซาดิสม์มาก กลัวแล้วTvT รักเขาอยากให้เขาอยู่ด้วยก็ทำดีๆสิ้
    #84
    0
  2. #25 kwanluv (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 11:44
    ทำไมน่ากลัวอะไรเบอร์นั้น รักดีๆไม่ได้รึไงห๊าาา
    #25
    0
  3. #20 AaPlaPa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 02:57
    น่าติดตามสุดๆ แกมันโหดจริงอุนอุน
    #20
    0
  4. #19 ff-nolimited (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 00:10
    พลอ มีความย้อนแย้ง 55555555 อย่าใจร้ายกับฮักยอนนักเลยคุณขาาาาา
    #19
    0
  5. #18 CHA_KUNYAY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:30
    รักเค้าแท้ๆทำไมต้องรุนแรงด้วย วงสารฮักยอน
    #18
    0
  6. #17 FeelingInlove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 20:44
    โหดร้ายเกินไปนะ ฮือๆ
    #17
    0
  7. #15 FeelingInlove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 01:46
    อ้ากกกก รอเลย อย่าหนูน้อยรุนแรงน้าาา
    #15
    0
  8. #14 Zeeza_cee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 03:28
    แทคอุนคนโหดด
    #14
    0
  9. #12 tonliw08 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 14:08
    ฮืออ มาน้อยจังงง แต่ไม่เป็นไรค่ะ ค่อยๆมาก็ได้ รออ่านอยู่นะคะ
    #12
    0
  10. #11 dswnxxn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 10:42
    ต่ออออออออออออ 

    ไรท์สู้ๆๆนะรออ่านอยู่
    #11
    0
  11. #10 Zeeza_cee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 02:12
    ไรท์สู้ๆ เค้าจะรักกันยังไงอยากรู้ๆๆ รอค่าา
    #10
    0