[FicVIXX]The Danger Mafia รักอันตรายนายเลือดเย็น [LeoN]

ตอนที่ 10 : ตอนที่9 Queen 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 พ.ค. 61








ตอนที่9

Queen



ณ โกดังเก็บอาวุธเถื่อนเขตที่14ของแก็งอิง

 

            แปะๆ

 

            เฮ้!! คนสวย ตื่นได้แล้ว!!”

 

            ร่างบางค่อยๆลืมตาเพื่อปรับโฟกัสเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคนที่เพิ่งจะปลุกตนเมื่อกี้

 

            “……….”

 

            “ใครให้มึงมองกูด้วยสายตาแบบนั้นว่ะ!! เดี๋ยวกูตบให้!!”

 

            “ใจเย็นดิวะ เดี๋ยวก็โดนคุณแบล็กโฮยิงไส้แตกหรอก

 

            “ถ้าไม่มีอะไรจะพูดกับฉัน งั้นขอนอนต่อนะ

 

            “กวนตีนละอินี่!!”

 

            “หยุด!!!”

 

            “คะ....คุณแบล็กโฮ...

 

            ร่างสูงใหญ่เจ้าของชื่อแบล็กโฮเอ่ยปากสั่งลูกน้องดังลั่นก่อนจะเดินตรงมาหาร่างบางที่นั่งไขว้ห้างด้วยท่าทีสบายๆแม้ตัวและข้อมือจะถูกมัดอยู่

 

 

            สวัสดีชาฮักยอน

 

            “สวัสดีครับ

 

            “รู้สึกกลัวบ้างรึเปล่าล่ะ

 

            “ก็แล้วแต่คุณจะคิดครับ

 

            “หึ คงจะเชื่อใจไอ้แทคอุนมากล่ะสิ คิดหรอว่ามันจะมาช่วย

 

            “ไอ้เรื่องเชื่อใจก็ส่วนหนึ่งนะครับ แต่ผมไม่อยากให้พี่แทคต้องเหนื่อยมากกว่า

 

            “หมายความว่ายังไง??”

 

            “แล้วแต่คุณจะคิดครับ

 

            “ปากดีไปเถอะ หวังว่ามันจะมาช่วยนะ

 

            “ครับ ว่าแต่นี่กี่โมงแล้วหรอครับ

 

            “ทำไม??”

 

            “แค่อยากรู้ครับ ผมหลับไปตั้งนานก็อยากรู้เป็นธรรรมดา

 

            “ตี1

 

            “ขอบคุณครับ

 

 

            หลังจากแบล็กโฮและลูกน้องออกไปนอกห้องสี่เหลี่ยมปิดทึบที่ฮักยอนอยู่ เชือกที่รัดตัวร่างบางหลุดออกจากข้อมือบางล่วงลงพื้นที่เต็มไปด้วยฝุ่นสกปรก

 

            อ่า......เหลือเวลาอีก5ชั่วโมงสินะ.....

 

            ร่างโปร่งเดินไปรอบๆห้องอับเพื่อหาช่องทางออกจากห้องนี้ ใบหน้าเล็กเงยหน้ามองเพดานรอบๆ เมื่อเห็นช่องเล็กๆที่สามารถเปิดช่องเพดานเพื่อขึ้นไปทางช่องแอร์ได้ดวงตากลมก็ส่องประกายด้วยความดีใจ

 

            เจอแล้ว ฮู้ว โชคดีที่ห้องนี้เพดานไม่สูงเท่าไร” 

 

            จัดการยกเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งก่อนหน้านี้เพื่อเหยียบแล้วค่อยๆปีนขึ้นไปอย่างเงียบเฉียบ

 

            ได้เวลาสำรวจแล้ว คิก

 


ต่อจ้า

 

            ร่างโปร่งค่อยคลานไปตามช่องแอร์อย่างเงียบเฉียบตามที่ผู้เป็นพ่อเคยสอนไว้เมื่อตอนเด็ก ลอบมองผ่านรูเล็กๆเพื่อตรวจสอบภายนอก คลานไปเรื่อยๆจนเห็นตะแกงมุ้งลวดปิดไว้ มือเรียวค่อยๆยกมันออกอยากเบามือเพื่อไม่ให้เกิดเสียง

            ตากวางกวาดตามองไปรอบๆทางเดินยาวเหยียดดูความปลอดภัยแล้วค่อยๆกระโดดลงที่พื้นอย่างนุ่มนวล

 

            จำได้ว่าที่นี่มีห้องใต้ดิน.....

 

            ร่างโปร่งเดินชิดกำแพงค่อยๆเดินไปทางแยกไปทางขวา มองไปเห็นลูกน้องของแบ็คโฮเดินอยู่ตามลำพัง ขาซ้ายมีมีดพกที่เก็บไว้ในซองอย่างดี ฮักยอนค่อยๆย่องไปข้างหลังของชายตัวใหญ่เกือบเท่าตัวแล้ว……

 

            กร็อบ!!

           

            คอหนาของชายร่างสูงใหญ่ถูกหักอย่างแรงจนเกิดเสียงโดยเจ้าตัวนั้นยังไม่ทันรู้ตัว ร่างนั้นล้มลงอย่างแรงตามน้ำหนักตัวจนเกือบทำให้ร่างโปร่งบางที่รอรับจากด้านหลังเกือบล้มไปด้วย ฮักยอนค่อยๆวางร่างใหญ่ลงอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังมากเกินไป

            ฮักยอนรีบเก็บอาวุธในตัวของลูกน้องแบ็คโฮอย่างรวดเร็วแล้วเดินหน้าต่ออย่างระมัดระวังมากขึ้นเพราะตอนนี้เริ่มเข้าใกล้เสียงพูดคุยของยามเฝ้าประตูห้องใต้ดินที่จำทางได้ขึ้นใจจากแผนที่ที่แอบแฮกไว้ตอนอยู่คฤหาสน์ ก่อนหน้านี้แค่ดังแว่วๆแต่ตอนนี้เริ่มได้ยินชัดขึ้นเข้าไปทุกทีทำให้รู้ว่าเริ่มเข้าใกล้เป้าหมายแล้ว

            ฮักยอนรีบอาศัยจังหวะที่ยามโง่เขลาสองคนนั้นกำลังคุยกันไม่สนในสิ่งรอบข้างตัวเองว่าจะเกิดอะไร ร่างโปรงเร่งฝีเท้าเข้าไปข้างหลังคนที่กำลังอ้าปากหัวเราะอย่างเงียบเฉียบแล้วจัดการแทงเข้าหลังคอจนทะลุออกมาจากคอหอยอย่างแรงจนเลือดสีสดสาดกระเด็นเล็กน้อย

 

            ฉึก!!!

 

            ชายผู้เคราะห์ร้ายเบิกตากว้างสำลักเลือดออกมาทางปากจำนวนมาก ยามอีกคนที่เห็นเพื่อนถูกแทงก็ลนลานหยิบปืนที่อยู่ตรงสนับขาอย่างเร่งรีบ แต่รีบเกินไปจนปืนตกพื้นจึงทำให้ฮักยอนได้โอกาศเข้าไปตะครุบปากที่กำลังจะร้องตะโกนได้ทันจัดการล็อคแล้วทุ่มลงกับพื้นอย่างแรงจนร่างที่กำลังถูกกระทำจุก

 

            อื้อ!!!!”

 

            “โทษทีนะ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ฉันจะไม่ได้ข้อมูล

 

            ฉั้ว!!!

 

            ปลายมีดพกเฉือนลงที่เส้นเลือดใหญ่ที่คอจนเลือดสาดกระเด็นเต็มพื้นทางเดิน ร่างของยามเฝ้าหน้าประตูกระตุกสสักพักก็แน่นิ่งไป

 

            พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ท่านจงรับสองวิญญาณนี้ไปด้วยเถิด........

 

            หลังจากสวดภาวนาเสร็จฮักยอนก็ถอดนาฬิกาข้อมือจากศพมาใส่แล้วหันไปสนใจกับประตูเหล็กขนาดใหญ่สูงประมาณ3เมตรได้จากเท่าที่เห็น ประตูถูกโซ่คล้องไว้ที่ด้ามจับประตูอยู่หลายชั้น มือเรียวจัดการสะเดาะแม่กุญแจอันใหญ่อย่างรวดเร็วแล้วรีบเข้าไปสำรวจข้างในตามแผน

            พอเปิดประตูก็รีบเดินสำรวจอย่างรวดเร็วเพื่อทำเวลาไม่ให้พวกที่อยู่ข้างนอกมาเจอศพของพวกมันที่นอนจมกองเลือดอยู่หน้าประตูเท่าไร

            พอเดินลงบันไดมาซักพักก็ถึงข้างล่าง หยิบไฟฉายที่หยิบติดมือมาจากศพแรกมาส่องไปรอบๆมองเข้าไปข้างในที่เต็มไปด้วยชั้นวางอาวุธสงครามจำนวนมากที่สภาพน่าจะเพิ่งแกะกล่องแน่ๆ ขาเรียวเดินสำรวจอย่างละเอียดแม้จะไม่ต้องจับอาวุธพวกนั้นก็ตาม ดวงตากลมมองสำรวจไปเรื่อยๆจนสังเกตเห็นโต๊ะเอกสารขนาดกลางที่บนโต๊ะมีกองเอกสารจำนวนไม่น้อยกองๆกันอย่างไม่ค่อยเป็นระเบียบนัก ฮักยอนเดินไปเปิดเอกสารเล่มหนึ่งที่อยู่ข้างบนสุด เนื้อหาข้างในเป็นจำนวนสินค้าที่สั่งและวันเวลาสถานที่นัดรับสินค้าล็อตต่อไป ฮักยอนเห็นว่ามันเป็นประโยชน์ให้กับแก๊งอย่างมากจริงมองหากระเป๋าหรือสิ่งที่สามารถยัดแฟ้มนี่ลงไปได้ ดวงตากลมกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาสิ่งที่ต้องการก็เห็นกระเป๋าเป้สีดำที่วางอยู่บนชั้น ฮักยอนรีบเดินไปหยิบแล้วจัดการยัดแฟ้มลงไปเท่าที่จะทำได้

 

            โครม!!

 

            เฮ้ย!! ไปตามพวกมา!! ศัตรูบุก!!”

           

            ร่างบางสะดุ้งน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงโครมครามมาจากข้างบนห้องใต้ดิน ดวงตากลมกลอกไปมาอย่างเบื่อหน่ายที่ตัวเองยังสำรวจห้องนี้ไม่ค่อยจะทั่วนัก จัดการสะพายเป้ไว้บนหลังด้วยท่าทางสบายๆแต่ระหว่างที่กำลังเดินกลับไปทางบันไดก็เหลือบไปเห็นกล่องระเบิดแบบดึงสลักและข้างๆมีชั้นวางดาบหลายขนาดด้วยกัน ดวงตากลมวาวเป็นประกายเหมือนเห็นของเล่นใหม่ มือเรียวหยิบดาบเล่มยาวที่สุดมาตรวจคมดาบแล้วเก็บเข้าฝักเหมือนเดิม หยิบระเบิด4-5ลูกลงกระเป๋าเป้ ริมฝีปากบางแสยะยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆ

 

            ได้เวลาปาร์ตี้แล้ว


     ต่อจ้า

ตึก ตึก ตึก ตึก

 

            เสียงเดินลงบันไดใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ฮักยอนหลบอยู่ใต้บันไดอย่างแนบเนียน มือเรียวค่อยๆชักดาบออกมาอย่างแผ่วเบาเพื่อปลิดชีวิต3ชีวิตที่ลงมาห้องใต้ดินอย่างไม่รู้ชะตากรรมของตน

           

            ไม่เห็นมีใครเลยนี่ แล้วไอ้พวกที่ตายอยู่หน้าประตูนั้นมันคืออะไรวะ

 

            “มืดขนาดนี้มันคงซ้อนอยู่ในนี้แหละ ห้องเก็บสินค้ามันอับจะตาย ที่ซ้อนก็เพียบ

 

            “ใช่ กูว่าระวังตัวหน่อยดีกว่า

 

            เมื่อชายร่างใหญ่ทั้ง3ลงมาถึงตีนบันได ร่างบางก็ปรากฎอยู่ข้างหลังคนที่อยู่ให้บันไดที่สุดก่อนจะแทงดาบเล่มยาวเข้าที่กลางหลังทะลุออกมาตรงกลางอกตัดขั้วหัวใจพอดี

 

            อั้ก!!”

 

            “เฮ้ย!!!”

 

            ปังๆๆๆๆๆ!!

 

            เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วห้องใต้ดิน ชายฉกรรจ์สองคนที่ยังมีชีวิตอยู่ตื่นตกใจกับเสียงเพื่อนข้างหลัง ลูกกระสุนพุ่งไปยังร่างที่ถูกคมดาบแทงทะลุอก ฮัคยอนที่อยู่ข้างหลังร่างที่ตัวเองเพิ่งจะปลิดชีวิตเพื่อใช้เป็นที่บังกระสุนที่ตอนนี้กำลังพุ่งตรงมาทางที่ตนเองกำลังยืนอยู่

            ฮัคยอนจับดาบให้มั่นแล้วพยายามยกศพขึ้นเป็นโล่แล้ววิ่งไปทางชายสองคนที่ยิงกระสุนมาไม่หยุด เมื่ออยู่ในระยะประชิดก็เหวี่ยงใส่คนที่อยู่ด้านซ้ายเพื่อให้เสียจังหวะแล้วดึงดาบออกสะบัดปลายดาบไปไว้ข้างหลังแทงเข้าที่กลางอกแล้วถีบสุดแรงเพื่อให้เข้าใกล้ตัวได้ก่อนจะกระโดดขึ้นไปเหยียบบนศพที่ตอนนี้กำลังทับร่างของชายอีกคนอยู่ ย่อตัวลงแล้วชักปืนออกมาจากซองเก็บปืนยัดเข้าไปในปากของคนที่แหกปากร้องอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

            อั้ก!!”

 

            “บาย สุดหล่อ

 

            ปัง!!

 

            เศษเนื้อเศษสมองกระจายเป็นวงกว้างเมื่อฮัคยอนลั่นไกปืน ไม่มีการขยับกายไม่มีเสียงร้องมีแต่ดวงตาที่เบิกกว้างจ้องมองมาที่ฮักยอนอย่างอาฆาต ร่างบางเช็ดปลายกระบอกปืนกับเสื้อของศพ มือบางเช็ดเลือดที่กระเด็นใส่ใบหน้าเล็กน้อยออก

            ขาเรียวเดินขึ้นบันไดอย่างไม่รีบร้อน เสียงเดินขึ้นบันไดดังก้องไปทั่วท่ามกลางกลิ่นเหม็นคาวของเลือดมนุษย์  มือบางกระชับดาบและปืนแน่นเตรียมพบกับศัตรูที่รออยู่ด้านบนที่จำนวนไม่น้อยเลย

 

 

 

            เวลา ตี2:42นาที  เหลือเวลาอีก3ชั่วโมง18นาทีก่อนลูเซียโนบุก

 

 

            คฤหาสน์ลูเซียโน

 

            เรียบร้อยหรือยังนัมจุน

 

            “พร้อมทุกเมื่อครับนายใหญ่

 

            “ซอกจิน......

 

            “พร้อมทุกเมื่อเหมือนกันครับนายใหญ่ เรื่องนี้จะให้บอกคุณชายกลางกับคุณชายเล็กไหมครับ

 

            “ไม่ต้อง พวกนั้นคงกำลังปวดหัวกับคนของพวกมันเหมือนกับฉันนี่แหละ เรื่องนี้คือเรื่องของเรา อย่ารบกวนพวกนั้นเลยดีกว่า

 

            “ครับนาย

 

            “ไปเลยไหม

 

            “แล้วแต่นายเลยครับ

 

            “’งั้นไปกัน

 

            ร่างสูงของแทคอุนที่อยู่ในชุดสีดำสนิททั้งตัวทำให้ร่างสูงดูน่าเกรงขามมากขึ้น โค้ทหนังสีดำตัวยาวสะบัดไปทุกย่างก้าวที่แทคอุนเดิน เสียงสตาร์จรถดังขึ้นเมื่อก้าวขึ้นรถพร้อมดาบคาตานะเล่มยาวปลอกดาบสีดำสนิทวาดลวดลายของดอกชบาตามดอกไม้ประจำเดือนเกิดของตน

 

            ใช้เวลาเท่าไรถึงจะถึงที่หมายซอกจิน

 

            “ประมาณ2ชั่วโมงครับนาย

 

            “อืม

 

            ฮัคยอน รอพี่ก่อนนะ

 

...........................................................................................................................

 

            หลังจากจัดการศัตรูทั้ง3เสร็จฮัคยอนก็ค่อยๆก้าวขึ้นบันไดอย่างใจเย็น พอขึ้นไปถึงชั้นบนร่างบางก็หยุดเดินแล้วยืนด้วยท่าทางสบายๆ มองดูศัตรูหลายสิบคนยืนล้อมรอบตัวพร้อมจ่ออาวุธสงครามเข้าหาตนอย่างไม่เกรงกลัวความตาย

            “Hi”

 

            “ยิง!!”

 

            ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

            เคร้งๆๆๆๆๆๆ

 

            ดาบเล่มยาวและฝักดาบถูกควงไปมาอย่างคล่องแคล่วเพื่อเบี่ยงเบนวิถีกระสุนถึงแม้บางนัดจะเฉี่ยวตามแขนและขาแต่ร่างบางหาสนใจไม่  กระทั่งกระสุนของฝ่ายตรงข้ามเริ่มหมดฮัคยอนพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จัดการฟันศีรษะผู้โชคร้ายตรงหน้าจนหลุดออกจากบ่า คนที่อยู่ใกล้ส่งเสียงร้องด้วยความผวาและสยดสยองกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า โลหิตสีสดพุ่งกระจายเป็นวงกว้าง ร่างกายโปร่งบางจัดการคนนับสิบด้วยเวลาอันรวดเร็ว กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณนั้นจนอดยกมือขึ้นมาถูจมูกเสียไม่ได้

 

            ฆ่าคนครั้งแรกมันก็ไม่ยากเท่าไรนี่

 

            ริมฝีปากบางที่มักจะยิ้มหวานอยู่เสมอแต่ตอนนี้กลับยิ้มแสยะเหมือนกับพอใจในสิ่งที่เพิ่งทำไปเมื่อครู่ ตามตัวมีแต่แผลถลอกจนถึงแผลกระสุนเฉี่ยวจนเสื้อผ้าขาดวิ่นแถมมีแต่รอยเลือดติดเต็มไปหมด

            เอาล่ะ ไปทางไหนต่อนะ

 

            3ชั่วโมงต่อมา

 

            ฮัคยอนที่พยายามหาทางออกท่ามกลางลูกน้องของแบล็คโฮนับพันที่วิ่งเพ่นพ่านจนลำบากที่จะเดินตัวปลิวที่ทางเดินปกติ จึงจำเป็นต้องปีนขึ้นมาอยู่บนช่องแอร์อย่างช่วยไม่ได้นับชั่วโมง เพราะถ้าประมือกับคนจำนวนมากแบบนั้นจะเป็นการใช้กำลังโดยเปล่าประโยชน์ สู้หลีกเลี่ยงโดยการขึ้นมาอยู่บนนี้เก็บแรงไว้ยามจำเป็นดีกว่า ดวงตากลมมองผ่านช่องเล็กๆแล้วค่อยๆคลานไปข้างหน้าให้เบาที่สุดเพราะช่องแอร์ที่ร่างบางอยู่นั้นเป็นเหล็กถ้ารีบเกินไปอาจทำให้เกิดเสียงได้

           

            ตี4ครึ่ง โอยยย ปวดแขนจังเลย ทำไมที่นี่มันกว้างนักนะ

 

            บ่นไปนั้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากคลานไปเรื่อยๆเพื่อหาห้องทำงานของแบล็กโฮให้เจอ เก็บข้อมูลให้มากที่สุดแล้วกลับไปที่คฤหาสน์

 

            กว่าจะถึง อ้ะ!! เฮ้ยยยยยยยยยยยยย!!”

 

            โครมมมมม!! ตุ้บ!!

 

            ด้วยความโชคไม่ดีหรือฝาปิดท่อช่องแอร์ไม่ดีกัน ร่างน้อยของฮักยอนที่ก่อนหน้านี้อยู่ข้างบนได้ตกลงมากลางห้องทำงานของแบล็คโฮ ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นหน้าบึ้ง

 

            เจ็บชะมัดเลย

 

            กริ๊ก!!

 

            ความเย็นของวัตถุบางอย่างเกิดขึ้นที่ศีรษะด้านหลังของฮัคยอน ร่างบางชะงักเล็กน้อยก่อนที่จะค่อยๆหันไปเผชิญกับวัตถุปริศนาที่จ่อมาที่ศีรษะของตน

 

            สวัสดีอีกครั้งครับคนสวย

 

            “สวัสดี.....

 

            “ไม่คิดเลยนะครับว่าคุณจะทำแบบนี้

 

            “ก็นะ เพื่อหลายๆให้ง่ายขึ้น

 

            “อ๋อ.....หรอครับ งั้น.....ผมคงปล่อยคุณกลับไม่ได้แล้วล่ะ

 

            “ถ้าทำได้ก็ลองดูสิ!!”

 

            ปัง!!

 

            เสียงลั่นไกปืนดังสนั่นไปทั่วห้อง แบล็คโฮลั่นไกปืนทันทีหลังจากร่างบางพูดจบ แต่ไวกว่าความคิดคือสัญชาตญาณ มือเรียวจัดการปัดปลายปืนเพื่อเบี่ยงกระสุนปืนไปทิศทางอื่น แต่ความเร็วของกระสุนนั้นเร็วกว่า ทำให้กระสุนเฉียดแก้มใสไปจนเกิดรอยแผลตั้งแต่โหนกแก้มจนถึงสันกราม

            ฮัคยอนชักดาบที่เอวออกมาอย่างรวดเร็ว สะบัดปลายดาบเฉียดเข้าที่ชุดสูทของแบล็กโฮจนขาดเป็นทางยาวแล้วกระโดดถอยหลังเพื่อตั้งหลักก่อนโจมตีครั้งต่อไป


            เร็วใช้ได้นี่ แต่จะครั้งต่อไปทันไหมน้า

 

            “ถึงร่างกายของฉันจะทื่อลงไปมาก แต่แค่แกคนเดียวฉันก็สู้ไหว!!!”

 

            หึ!! อวดเก่งนักนะ

 

            ตู้ม!!

            เสียงระเบิดปริศนาดังสนั่นมาจากข้างนอกทำให้สองคนที่กำลังสู้การอยู่ต้องก้มตัวลงตามสัญชาตญาณ เสียงร้องวุ่นวายมากมายดังมาจากข้างนอกห้อง ฮัคยอนจึงใช้จังหวะที่แบล็กโฮสนใจเสียงระเบิดมากกว่าตัวเองวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

            เฮ้ย!! หยุดนะ

 

            “หยุดก็โง่แล้ว!! อ้ะ!!”

 

            ระหว่างที่หลับหูหลับตาวิ่งอยู่ร่างโปร่งบางก็วิ่งไปชนกับอะไรซักอย่างอย่างแรง ในตอนที่กำลังจะล้มลงอ้อมแขนแกร่งที่คุ้นเคยโอบรอบเอวบางไว้ไม่ให้ล้มลงก้นจ้ำเบ้าไปกับพื้นเสียก่อน

 

            เจอตัวแล้ว เด็กดื้อ

 

            “พะ....พี่แทค


ต่อจ้า


กลับบ้านเราต้องคุยกัน

 

            ปัง!!!

            แบล็คโฮยิงปืนใส่ทั้งสองแต่แทคอุนรู้ตัวก่อนจึงสามารถพาฮักยอนหลบได้ทัน แทคอุนไม่รอช้าชักปืนออกมายิงสวนไปโดนขาทั้งสองข้างของแบล็คคโฮอย่างแม่นยำจนร่างของแบล็คคโฮล้มลงอย่างแรง

 

            ปัง!! ปัง!!

 

            “อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!”

 

            นายใหญ่ครับ!! ออกมาคนเดียวแบบนี้มันอันตรายนะครับ!!”

 

            “ช่างฉันเถอะ ไปจับไอ้ที่นอนร้องโอดโอยตรงนั้นไปได้แล้วนัมจุน

 

            “รับทราบครับ

 

            ร่างสูงของนัมจุนเดินนำลูกน้องไปจับแบล็คโฮหิ้วปีกขึ้นมาแล้วลากออกไปจากที่ตรงนั้นเพื่อนำไปขังไว้ที่คฤหาสน์ หลังจากแบล็คโฮอออกไปซอกจินเดินมาสมทบทันที

 

            “จิน ข้างนอกเรียบร้อยไหม

 

            “จัดการเรียบร้อยแล้วครับนาย

 

            “อย่าลืมโทรให้สารวัตซูโฮมาจัดการด้วย ฉันจะพาฮักยอนกลับก่อน

 

            “รับทราบครับ

 

            หลังจากสั่งงานเสร็จแทคอุนก็จูงมือฮักยอนออกมาขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที ข้างในรถเงียบมากจนฮักยอนรู้สึกอึดอัด พยายามจะพูดทำลายความเงียบแต่ก็มาสามารถพูดออกมาได้เพราะตัวเองก็มีความผิดไม่น้อยที่ดันบุกเดี่ยวใส่รังขนาดย่อมของศัตรูที่ไม่ย่อมตามที่ได้ยินแบบนี้

            เวลาหลายชั่วโมงที่อยู่บนรถในที่สุดก็ถึงคฤหาสน์ซักที แทคอุนลงจากรถเมื่อจอดลงที่หน้าประตูคฤหาสน์โดยไม่ลืมที่จะดึงฮักยอนลงจากรถตามไปด้วย ร่างสูงก้าวยาวๆขึ้นชั้นสองไปอย่างรวดเร็วจนฮักยอนแทบเดินตามไม่ทัน

 

            ปัง!!

 

                        ประตูห้องนอนปิดลงอย่างแรงจนฮักยอนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ดวงตาคมหันกลับมามองดวงตาสวยที่สั่นระริกด้วยใจที่หวาดหวั่นกลัวร่างสูงตรงหน้าจะทำร้ายตัวเองเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อน ดวงตาคมไล่มองร่างกายของคนตรงที่ตอนนี้มีบาดแผลและคราบเลือดมากมายอยู่เต็มไปหมด

            ที่พี่ดูแลเธอมาเป็น10ปี มันไม่มีความหมายเลยใช่ไหม.......

 

            “…….”

 

            ฮักยอนพูดไม่ออกเมื่อเจอคำถามที่ยากจะตอบของร่างสูงตรงหน้าที่มองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เสียใจ แม้หน้าของแทคอุนจะเฉยชาแค่ไหน แต่มีแค่ดวงตาเท่านั้นที่ฮักยอนอ่านออกว่าคนตรงหน้ากำลังรู้สึกยังไง

 

            ทำไมไม่ตอบล่ะคนดี ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ.....

 

            “ผม.......

 

            “ทำไมถึงทำแบบนี้ เอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยงทำไม รู้ไหมว่าที่นั้นอันตรายแค่ไหน

 

            “…….”

 

            “เธออยากให้พี่ตายทั้งเป็นหรือคนดี ถ้าเธอไม่อยู่แล้วพี่จะอยู่ยังไง

 

            “ผม.....ฮึก.....ขอโทษ...

 

            “อย่าทำแบบนี้อีก ขอร้อง ถึงแม้มันจะเป็นประโยชน์ต่อแก๊งเรา แต่พี่ขอร้อง อย่าทำแบบนี้อีก นั้นไม่ใช่หน้าที่ของเธอ เธอรู้ใช่ไหมว่าหน้าที่ภรรยาของตระกูลเราไม่ใช่ทำหน้าที่ปกป้องสามีจากข้างหน้า แต่ภรรยาต้องปกป้องสามีจากข้างหลังเพื่อไม่ให้ใครมาทำร้ายจากข้างหลังได้ เข้าใจที่พี่พูดใช่ไหม

 

            “เข้าใจ ฮึก เข้าใจแล้วครับ ขอโทษที่ทำอะไรวู่วาม ขอโทษที่เอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง ขอโทษ

 

            แทคอุนโอบกอดฮักยอนแน่นเมื่อคนตรงหน้าเริ่มร้องไห้เพราะรู้สึกผิด ไม่มีอะไรในโลกนี้น่ากลัวเลยสำหรับจองแทคอุน ยกเว้นคนที่ชื่อชาฮักยอนไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้ว นั่นคือสิ่งที่แทคอุนจะไม่ยอมให้เกิดเด็ดขาด เขาสัญญากับตัวเองมาตั้งแต่ร่างเล็กตรงหน้าเกิดมาว่าจะรัก ปกป้อง ฮักยอนด้วยชีวิต

 

            ถ้าจะตาย ก็ต้องตายพร้อมกัน 

 

           

           

           

           

 

 

 

 

 

 

           

 


          

......................................................................................

มาอ่านเราบ่นกัน

ไม่ได้อัพนานมากกกกกกกกกกกก แล้วดันน้อยอีก มันจำเป็นต้องตัดอ่ะ ฮือ บังทันคัมแล้ววววววววว แล้วได้PAKด้วย จิร้องงงงงงง ด้วยความติ่ง2วง(เป็นแฟนคลับเลยนะ โนแฟนเพลงนะจ้ะ)ของเราต้องปั่นวิวทั้งของวิกซ์กับบังทันสลับกัน เวียนหัวสุดๆ แต่สู้จ้า วิกซ์วิวขึ้นเร็วกว่าเดิมเยอะเลย บังทันก็เช่นกัน รู้สึกภูมิใจเหลือเกินนนนนน อกจะแตก พรุ่งนี้อย่าลืมดูพี่แทคที่งานรัสเซียเวิลคัพร่วมกับเซจองกันน้า และก็ของบังทันจะเป็นงานBBMAsที่อเมริกา อย่าลืมดูเดินพรมแดงกันว่าจะหล่อกันขนาดไหน วันที่7 ก.ค. ทั้ง2วงมีงานด้วยกันที่งาน SBS Super Concert in Taipei ที่ประเทศไทเป ติดตามอย่างใกล้ชิดเพราะรอดูเรือผีอย่างเคนจิน 5555555555 สำหรับวันนี้พอแค่นี้แล้วกัน ใครอยากคุยด้วยก็ติดตามทวิตได้เลย @KZK_SLT_AZ ร้ากกกกกกกกกกกกจุ๊บุ


1เม้น = 1กำลังใจ


#พี่แทคเย็นชา











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

102 ความคิดเห็น

  1. #101 praewsiree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:22
    ง่ะ ภรรยากับสามี งืออ><
    #101
    0
  2. #100 183s (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    โอ๊ยยยยยความควีนเหมาะกับความเป็นนายหญิงมากติดตามต่อยาวๆเลยค่าคิดว่าจะไม่ได้อ่านต่อซะแล้ว
    #100
    0
  3. #99 Areenee_pc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 08:46
    ฆ่าคนครั้งแรก!!!!! โคตรเก่งเลยอ่ะฮัคฮยอน ขอบคุณที่แต่งให้อ่านกันน่าาาาาา รักไรท์เวอร์
    #99
    0
  4. #98 praewsiree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 07:56
    ไรท์แล้วว ควีนโหดเวอร์ถูกใจคร่ะะ
    #98
    0
  5. #95 Areenee_pc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:15
    แต่งให้เค้าอ่านเยอะเดี้ยวเค้าจะเม้นเยอะๆให้กำลังใจไรท์อยู่ตรงนี้น่ะ ????????????????
    #95
    0
  6. #94 Areenee_pc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:13
    กลับมาเร็วๆน่ะ
    #94
    0
  7. #93 Areenee_pc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:13
    คิดถึงไรท์อ่ะ
    #93
    0
  8. #92 praewsiree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 16:29
    ควีนโหดดด รอน้าา
    #92
    0
  9. #91 Cha_n (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 08:34
    มาแล้วววว..คิดถึงไรท์
    #91
    0
  10. #90 183s (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:25
    ความควีนลงฮักยอนแล้วจริงทีนี้คิงจะเอาควีนอยู่ไหมล่ะเนี่ย
    #90
    0
  11. #89 FeelingInlove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:56
    ควีนของเราสายบู๊
    #89
    0
  12. #87 praewsiree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 11:51
    ไรท์อ่าา มาต่อเลยน้าาา
    #87
    0