[SEVENTEEN X YOU] 행복 You're my Happiness

ตอนที่ 1 : 행복 [I]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    17 มิ.ย. 61


Image result for wonwoo seventeen gif



ร่างเล็กยังคงง่วนกับการหยิบสินค้านานาชนิดใส่ตะกร้าโดยไม่กลัวเงินที่มีในกระเป๋าจะหมดไป


แน่ล่ะ รวยซะอย่าง ป๊าฉันเป็นถึงผู้จัดการเรือสำราญรายใหญ่ในประเทศเลยนะ เหมือนเกิดมาบนกองเงิน


กองทองเลยแหละ นับได้ว่าในชีวิตของคุณนั้นไม่เคยยากลำบากยากเข็ญ

 

 ที่จริงชีวิตก็ไม่ได้ติดหรูอะไรเทือกนั้นหรอก 


แค่ซื้อของเยอะแต่ไม่หมายความว่าจะซื้อของแพงนี่ส่วนมากก็พวกของใช้ของกินที่พอจำเป็นก็เท่านั้น

 

 ส่วนเรื่องเพื่อนๆที่โรงเรียนก็มีแต่คนที่ไม่สนิทมาก ก็มีแค่พวกที่เวลาทำงานกลุ่มด้วย


 พอคุยได้แต่ไม่ได้ไปไหนไปด้วยกันตลอด หันมาอยู่ตัวคนเดียวสบายใจกว่าเยอะ 


มัธยมปลายปี 2 ก็ไม่ค่อยมีพวกเรื่องงานกลุ่มหรอกนะเลยวางใจได้บ้าง


 แต่ตอนกลางวันไปกินข้าวคนเดียวมันก็จะติดเหงานิดๆ 


ทำให้บางวันคุณก็ไม่ค่อยลงไปที่โรงอาหารหรอกถ้าไม่หิวเกินไป จะกลับมากินข้าวที่บ้านแทน

 

 

 

ตู๊ด....ตู๊ด....ตู๊ด... เสียงเรียกเข้าดึงความสนใจจากร่างบางให้รับสายโทรศัพท์ทันที

 

 

ม๊า

 

 

มีไรป่าวม๊า กำลังซื้อของอยู่อ่ะเอาไรมะ

 

ไม่ๆ วันนี้ป๊ากลับมาบ้านน่ะ จะมากินข้าวเย็นแล้วก็มีข่าวดีมาบอกด้วย จะบอกว่าให้รีบกลับนะ

 

 

คุณได้แต่นึกคิดว่าป๊าจะมีข่าวดีอะไรมาบอกนอกจากเรื่องเรือ 


หรือป๊าจะได้เปลี่ยนอาชีพไปเป็นเจ้าของเครื่องบินละเนี่ย คุณได้แต่นึกขำ

 

โอเคเรยย เดี๋ยวจะซื้อกับข้าวเข้าไปฝาก

 

จ้าๆ รีบกลับมานะลูก

 

ค่าคุณวางสายโทรศัพท์หลังจากที่คุยกันเสร็จเรียบร้อยพร้อมกับเดินเลือกของอีกไม่นาน


จึงขึ้นแท็กซี่มาที่ตลาดมาซื้ออาหารสำหรับต้อนรับการกลับมาของป๊าหลังจากที่ไปทำงานทุกๆ5-6เดือน 


บางครั้งเกือบจะเป็นปีเลยด้วยซ้ำ นี่พาล่องเรือไปแอตแลนติกเลยเหรอ

 

คุณก็เคยฝันไว้ว่าอยากจะไปท่องเรือกะครอบครัว จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข


เหมือนในซีรี่ย์แนวครอบครัวอบอุ่นในแต่ละเรื่องที่คุณดู

 

 

 

 

คิดแล้วก็คิดถึงป๊าเลยอ่ะ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รถแท็กซี่จอดเทียบฟุตบาทหน้าบ้านเป็นเชิงบอกผู้โดยสารว่าถึงจุดหมายปลายทางแล้ว

คุณจึงจ่ายเงินให้คนขับรถที่มาส่งคุณให้ถึงจุดหมายอย่างปลอดภัยพร้อมก้มหัวให้น้อยๆกับคนขับ

 

ป๊าาาาาาาา ซีมาแย้ววววว ซีคิดถึงป๊าจังเล๊ยยยย คุณพูดพร้อมวางสัมภาระต่างๆที่หอบหิ้วมาจากตลาดและห้างสรรพสินค้า



แล้วจึงวิ่งเข้าไปกอดคนเป็นป๊าอย่างหวงแหน

 

โห ป๊าไม่อยู่แค่สี่ห้าเดือนนี่สูงกว่าป๊าแล้วเหรอเนี่ย ฮ่าๆป๊าพูดพร้อมลูบหัวคุณอย่างเอ็นดู

 

มันแน่อยู่แล้วว ซีบอกแล้วว่ากินแค่น้ำปั่นก็สูงขึ้นได้เด้คุณพูดพร้อมทำท่าเชิงหยอกล้อเพราะคุณเคยถูกป๊าด6


เรื่องการกินน้ำปั่นทนนมสดโดยคุณอ้างด้วยการบอกว่า

 

ก็นมมันจืดอ่ะโถ่วันนั้นจึงโดนปรับทัศนคติใหม่เรื่องการดื่มนมเลยแหละ



 โหยยนี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ!!

 

กินแต่น้ำปั่นเดี๋ยวก็อ้วนขึ้นหรอกเจ้าซีคุณกับป๊าคุยกันได้ออกรสออกชาติโดยการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน


 ทั้งที่โรงเรียนบ้าง ที่ท่าเรือบ้าง ที่บ้านบ้าง


 เมื่อหมดเรื่องคุยทำให้แต่ละคนก้มหน้าก้มตาจัดการกับอาหารของตัวเองที่มีอยู่ในจานให้หมด

 

 

ซี ป๊ากล่าวเสียงเรียบซึ่งต่างจากคุยเมื่อตอนแรกๆทำให้รู้สึกหวั่นกลัวจะถูกดุซักอย่าง



 แต่เจ้าตัวก็ยังนึกไม่ออกว่าทำอะไรผิด

 

 

 

ชิบหาย วันนี้แดกน้ำปั่นสองแก้ว ใครมันเป็นสายวะ

 

 

 

คิดได้ดังนั้นจึงพยายามยิ้มแหยๆส่งคนเป็นป๊ากลับไป  เพราะครอบครัวคุณนั้นเคร่งเรื่องการกินอาหารว่า 


อย่ากินให้มันมาก กินเพื่ออยู่ไม่ได้อยู่เพื่อกิน 


จึงทำให้พวกเรื่องน้ำปั่น เรื่องขนมหวานจึงไม่ค่อยมีอยู่ที่บ้านมากนัก


ส่วนมากก็พวกอาหารที่ซื้อมาตุนไว้

สำหรับกินแต่ละมื้อ ถึงจะมีอาหารเยอะก็ใช่ว่าคุณจะขยันทำอาหารเอ


 ก็รอแต่ม๊าเรียกมากินอย่างเดียว ขี้เกียจอ่ะสั้นๆ

 

 

ป๊ามีเรื่องมาบอกด้วยนะป๊าพูดพร้อมส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลูกสาว

 

 

รอดแล้วจ้า ส่งยิ้มให้ขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่ว่าเปลี่ยนอารมณ์เร็วอ่ะนะ

 

 

มีอะไรอ่ะป๊า เลื่อนตำแหน่งเหรอๆ ป๊ามีตำแหน่งให้เลื่อนด้วยเหรอค้าบ  คุณถามเชิงหยอกล้อ

 

ป่าวๆ แค่จะบอกว่าคือจะมีคนมาอาศัยด้วยซักพักนะลูกคุณเงยหน้าจากจานอาหารตรงหน้ามองผู้เป็นป๊ายิ้มหน้าระรื่นให้กับคุณ

 

เดี๋ยวนะๆ กี่คนอ่ะ” คุณที่ได้ยินดังนั้นจึงวางช้อนส้อมพร้อมมองคนเป็นป๊าด้วยสีหน้าจริงจัง

 

“2-3คนจ้ะคราวนี้เป็นม๊าที่เงียบอยู่นานเปิดปากพูดบ้างกลัวลูกจะลืมไปว่ายังมีม๊าอยู่ตรงนี้ด้วยอีกคน

 


เฮ้ย เยอะไปมั้ยอ่ะป๊า แค่คนเดียวก็พอแล้วมั้งคุณตอบด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะพอใจมากนัก

 


เถอะน่า บ้านเราก็ไม่ใช่ว่าเล็กนะ เหลือตั้งสองสามห้อง ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยลูก คนเป็นป๊าพูดเสียงอ่อนโยนให้ลูกคล้อยตามคำพูดของคนตรงหน้า


 

ทำไมป๊าต้องให้เขามาอยู่บ้านเราด้วยอ่ะ!?”

 


ก็ครอบครัวเขาเคยช่วยป๊าทำงานตอนป๊ามีปัญหา พอทางครอบครัวเขามีปัญหาก็เลยต้องยื่นมือไปช่วยเหมือนที่เขาเคยช่วยเราสิ ใจเขาใจเรานะซี” 


ป๊าพูดบรรยายเชิงสั่งสอนลูกสาวในอีกแง่

 


แล้วเขาจะอยู่นานมั้ย ซีอยากอยู่เงียบๆกะม๊าอย่างงี้อ่ะดีอยู่แล้วนะ!” คุณพูดอย่างไม่พอใจพลางชักสีหน้าตามอารมณ์ที่คุกรุ่นเริ่ม


ไม่พอใจว่าทำไมป๊าจะต้องเป็นคนดีอะไรทำนองนั้น

 


ซี’ ร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามผู้ที่เป็นเหมือนเสาหลักของบ้านกล่าวเสียงเรียบเชิงดุลูกสาวตามประสาลูกที่ไม่เชื่อฟัง

 


ละ..แล้วถามม๊ายังง่ะสุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับความน่าเกรงขามของคนเป็นป๊า

 


ม๊าก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะม๊าบอกว่าอยู่สองคนมันเหงา เลยอยากมีคนรู้จักใหม่ๆบ้าง

 


ก็ได้ๆ’ และสุดท้ายคุณก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของคนตรงหน้าที่จะพยายามเถียงแต่กลับไม่ได้ผล

 


หลังจากกินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยป๊าบอกให้ขึ้นมาเก็บห้องให้สะอาด



 เพราะแขกที่ป๊าบอกก็จะเข้ามาพรุ่งนี้ตอนเย็นๆ เหมือนป๊าจับมัดมือชกเลยอ่ะ



แล้วจะถามทำไมให้โดนดุโถ่ ฉันยิ่งนึกสภาพลุงแก่ๆเพื่อนป๊าที่จะมาพักอาศัยด้วย



 ทำให้รู้สึกขนลุก เพราะเคยมีประสบการณ์มาซะด้วยสิ

 


มีเพื่อนป๊าที่อยู่คยองกีโดอยากมาเที่ยงที่โซล


 ป๊าเลยออกปากบอกว่ามาค้างที่บ้านได้มีห้องว่างเหลือเยอะโดยที่ไม่ถามอะไรซักคำ



 ดีนะที่ตอนนั้นป๊าอยู่ด้วยทำให้ตาลุงคนนั้นก็พอเกรงใจอยู่บ้าง

 


นี่ยัยหนู ห้องนี่อ่ะมันทำเลที่นอนไม่ดีเลย มีห้องอื่นอีกมั้ย?” ตาลุงชักสีหน้าใส่

 


มีอยู่อีกสองห้องอ่ะค่ะคุณลุงลองเลือกดูได้นะคะคุณพูดพร้อมยิ้มให้งามๆพยายามทำตัวให้ดูเรียบร้อย



 ทั้งที่ในใจอยากจะเอ่ยปากว่าแล้วก็ตาม

 

 


 

 

ยัยหนู ทำไมน้ำอุ่นมันร้อนขนาดนี้ห้ะ


ยัยหนู...


ยัยหนู...


ยัยหนู...


ยัยหนู...


ยัยหนู...


ยัยหนู...



ยัยหนู...

 


 



 

ดีนะที่ป๊าอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

อยู่แล้วทำอะไรได้มั่งเนี่ย!!!!

 

 

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันอยากจะบ้าตายกับอีตาลุงคนนี้ เป็นอะไรมากมั้ยห้ะ ป๊าก็มีจะมาเรียกอะไรฉันนักหนา


 ดีนะอยู่แค่สองสามวัน สองสามวันก็จะตายแล้วเนี่ย!!!!

 


แล้วคนที่จะมาอยู่ด้วยเนี่ย คิดแล้วเครียดว่ะ

 

 


คุณนึกเครียดพลางจัดของในห้องทั้งสามห้องให้ดูเรียบร้อยเหมือนพึ่งจะย้ายมาใหม่

เมื่อคุณจัดห้องเสร็จก็ถึงเวลาที่ปกติคุณจะต้องนอน

 ‘21:03’

 


ที่จริงก็ไม่ใช่เด็กอนามัยอะไรขนาดนั้นแค่ไม่มีอะไรให้ทำ เพื่อนก็ไม่มีให้คุย 


หนังสือก็ไม่อยากอ่าน คุณนึกไม่ออกมาจะทำอะไรเลยจำต้องนอนไปตามระเบียบ


 ก่อนที่จะนอนทุกวันคุณมักจะคิดเสมอว่าพรุ่งนี้จะทำอะไร นอกจากการนั่งรอให้แขกมาตามที่ป๊าบอก

 


คุณจึงตัดสินใจว่าจะไปซื้อวิดีโอเกมพึ่งออกใหม่ที่เพื่อนๆในห้องพากันพูดถึงในเรื่องของคาแร็กเตอร์ในเกมที่มันออกจะน่ารักแต่


ความสามารถมันนี่สุดยอดมากๆ


 ทำให้คุณนั้นอยากจะเล่นบ้าง แต่ไม่มีโอกาสไปที่ร้านขายแผ่นเกมส์เท่าไหร่



 แค่เมื่อวานคุณไปซื้อข้าวของกลับมาที่บ้านก็ทำให้หมดพลังของคุณไปเกือบครึ่งแหนะ

 

 

ร่างเล็กล้มตัวนอนอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้นึกถึงแขกที่จะมาถึงในวันพรุ่งนี้เลยว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง

จะทำให้เธอปวดหัวหรือรำคาญรึปล่าว











- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



 

 

 

 


สุดท้ายคุณก็ไม่ได้ไปร้านซีดีเกมส์ เพราะคุณน่ะตอนตื่นก็ปาไปเวลาเกือบใกล้เที่ยงเเล้วทำให้ป๊าบอกว่า พวกเขา จะใกล้ถึงเเล้วอีกประมาณบ่ายๆ ทำให้คุณหัวเสียไม่น้อย


 เหลือเวลาอีกตั้ง2-3ชม.กว่าทางนั้นจะมาถึง 



คุณทำได้แต่เพียงยู่ปากพร้อมกับเดินไปที่โซฟาดูทีวีอย่างไม่สบอารมณ์







"ซีทางนั้นเขาใกล้มาถึงเเล้ว นั่งดีๆอย่านอนซิลูก ทำตัวเรียบร้อยหน่อยสิ" 


"พอเขามาซีก็จะลุกนั่งเองแหละ ซีรู้อยู่น่า"




กริ๊ง....กริ๊ง....กริ๊ง......


 เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้นทำให้รู้ว่าผู้ที่มาเยี่ยมเยียนได้มาถึงเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว




 "ซีไปเตรียมน้ำเร็วลูกเดี๋ยวป๊ากับม๊าจะออกไปรับเอง"

คุณพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนที่จะลุกไปเตรียมน้ำดื่มให้ผู้ที่เป็นแขก




"ซีลูกก นี่ คุณลุงบอมซู เป็นเพื่อนของป๊า ที่ป๊าเคยบอกไว้" คุณได้แต่ค้อมหัวเล็กน้อยแสดงความเคารพ


ท่าทางอ่อนโยนของเขาทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้บ้างเล็กน้อย เล็กน้อยเท่านั้น!


แล้วทำไมมีคนเดียวอ่ะไหนว่าตั้งสองสามคน


"พวกนั้นกำลังเข้ามาน่ะเห็นว่ากำลังดูสวนผักของหนูอยู่ ชอบปลูกผักเหรอเรา" เขาถามด้วยเสียงอ่อนโยน


"ใช่ค่ะ ก็ว่างๆไม่มีอะไรทำเลยอยากจะลองปลูกผักไว้กินเองบ้างค่ะ" คุณตอบเขาพร้อมรอยยิ้มที่วาดไว้บนหน้า


ลุงบอมซูนี่ดูท่าจะไม่เรื่องมากเท่าไหร่ ทำให้โล่งใจขึ้นมาอีกนิดนึง





"ย๊าห์ วอนอูนายจะมาเด็ดผักของคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้นะ!!" เสียงดังออกมาจากข้างนอกทำให้คุณที่เห็นท่าไม่ดีว่าเเขกของป๊าจะมาทำลายสวนผักของเธอ


จึงต้องค้อมหัวให้คุณลุงบอมซูก่อนจะได้ออกไปนอกบ้าน 



ก็พบกับตัวปัญหาที่กำลังเด็ดโหระพาของคุณอย่างนึกสนุก 



"นี่ พวกนาย!!" คุณกลืนคำพูดที่จะพูดทั้งหมดลงลำคอ พร้อมวนคำพูดของคนป็นม๊า






'เดี๋ยวนะๆ กี่คนอ่ะ'

 

'2-3คนจ้ะ'





นี่มัน 4 คนเลยนะ!! ผู้ชาย! ผู้ชาย! ผู้ชาย! แล้วก็ผู้ชาย! ให้ตายสิ




"นี่นาย!" คุณเดินดุ่มๆเข้าไปผลักผู้ที่เป็นตัวต้นเหตุให้คุณอารมณ์เสียแบบนี้ 


ก่อนที่จะลงไปลูบต้นโหระพาที่คุณรักนักรักหนา   นี่มันต้นแรกที่ฉันปลูกเลยนะ!









"ถ้านายมายุ่งกับสวนผักของฉัน นายตายแน่ นายวอนอู!"









-TALK-

เปิดประเดิมด้วยเรื่องใหม่ พี่วอนูนี่วอนตีนตั้งเเต่อีพีแรกเลยอ่ะ55555

เหมือนนักแสดงชายเขาจะค่าตัวเเพงนะ ไม่ออกมาซักทีโว้ย

มีใครได้ดูบูซอกซูนบ้าง ที่ปล่อยคลิปเสปออกมาอ่ะ

 อยากฟัดแก้มน้องบูกะพี่โฮชซะจริง5555

ไรต์บรรยายไม่ค่อยเป็นเลยอ่ะ 

ถ้ามีตรงไหนให้แก้บอกได้เลยนะคะ 

อย่าลืมคอมเม้นต์ให้เป็นกำลังใจเป็นเอเนอร์จี้ให้ด้วยน้าาา

 




 

 

 ปล.บ้านเป็นประมาณนี้นะคะ มีสวนผักอยู่ข้างๆทางเดินเข้ามาในบ้านไรงี้

โรงจอดรถจะอยู่ถัดจากรั้วบ้านไปนิดนึงง่าา นางเอกบ้านรวยนะคะ55555

Image result for บ้านที่มีาววนผัก


 

 

 

 

 

 

                        


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #19 Silverfox809 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 10:00
    พี่วอน นี่วอนจริงๆค่ะ 555
    #19
    0
  2. #13 Jisoo_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:50
    เป็นฮาเร็ม555555
    #13
    0
  3. #9 mminie_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 21:26
    รอค่าาาาาาาา
    #9
    0
  4. #7 มัมมาเมี่ย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:53
    พระเอกเราค่าตัวเเพงจริง55555
    #7
    0
  5. #5 Baby Youngji (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:47
    ทำไมวอนอูต้องกวนตลอด55555
    #5
    0
  6. #3 loveosaksa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:00
    มาเด็ดสวนผักที่บ้านพรี่ก็ได้นะ5555
    #3
    0
  7. #2 สู้ๆนะไรต์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 17:39
    วอนูเอ๊ย55555
    #2
    0