ミ V E N U S :: { Exo Snsd }

ตอนที่ 25 : Chapter 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 941
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    2 ต.ค. 59

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
 





 
“ ไม่เข้าใจคำถาม .. หรือมีความเป็นลูกผู้ชายไม่พอที่จะตอบ? “

 
อิมยุนอายืนอยู่กลางห้องหรูหราที่ภายในมีสิ่งของที่ถูกกวาดลงมากองกับพื้นห้องอย่างสิ้น

สภาพ เด็กสาวจ้องมองชายหนุ่มผู้ที่เมื่อระบายอะไรกับใครไม่ได้ เขาจึงมาลงกับข้าวของ

แทนอย่างคนพาลที่พ่ายแพ้


 
“ กลับไปยุนอา ... เธอคงไม่อยากให้ฉันลงทุกอย่างที่เธอใช่มั้ย? “
 
น้ำเสียงและแววตาที่เหมือนเสือร้ายบาดเจ็บของลู่หานนั้นทำให้ยุนอาหัวเราะเยาะออกมาอย่างเย้ยหยัน
 
“ ถ้าฉันมีอะไรผิดปกติแค่เพียงเล็กน้อยกลับไป ... ชีวิตนายจะพังพินาศ ฉันสาบาน “
 
 
ในเวลานี้ ... อิมยุนอากลายเป็นผู้หญิงแข็งเกินกว่าที่ลู่หานจะใช้เธอเป็นเครื่องมือ หรืออะไรก็ตามที่จะทำร้ายเธอ ...
 
“ ที่นายทำเรื่องเลวร้ายทุกอย่าง จนกระทั่งตอนนี้ที่อาละวาดเป็นบ้าเป็นบอ เพราะนายผิด

หวังและเสียใจที่ฮยอนนี่เลือกเซฮุนตลอดเวลาใช่หรือเปล่า “


 
“ เธอพูดเรื่องตลกที่สุด เท่าที่เรารู้จักกันมา “ ลู่หานแค่นหัวเราะด้วยแววตาวาวโรจน์

 
“ หึหึ ... นายนี่มัน ... น่าสมเพชจริง ๆ ... นายไม่ แม้กระทั่งจะรู้จักตัวเอง .. “
 
“ ต่อให้เป็นเพื่อนกัน .. ก็ใช่ว่าฉันจะปล่อยให้เธอยืนด่าฉันได้แบบนี้ “
 
“ ...................... “ ยุนอาหยุดชะงักเมื่อลู่หานเริ่มก้าวเท้าเข้าหา แต่เขากลับหยุดตัวเองไว้

พร้อมหลับตาลงชี้นิ้วไปยังประตู

 
“ กลับไปยุนอา ... ครั้งนี้ฉันขอร้องเธอ “
 
“ สักวัน ... นายจะต้องไม่เหลือใคร “
 
“ ................... “
 
“ นายจะเจ็บปวดร้อยเท่าพันเท่าของเด็กคนนั้น จำไว้ลู่หาน! “

 
 
เงาของยุนอาจากไปนานแล้ว.. มีเพียงลู่หานที่ยืนเหม่อไม่เคลื่อนไหว เสมือนเรี่ยวแรงสูญหายก่อนทรุดตัวลงกับพื้น

 
เขาพบเธอช้าเกินไปอย่างนั้นหรือ?
 
เธอมั่นคงกับผู้ชายคนนั้นมากถึงเพียงนี้แล้ว ... เขาจะแย่งชิงเธอมาได้อย่างไร ..
 
ถ้าหากเขาล้มเกมส์แล้วเล่นใหม่ล่ะ !? .... แพ้ไม่ได้ .. ไม่มีทางที่เขาจะยอมก้มหน้ารับความพ่ายแพ้นี้ !
 






 
 
แกร๊งงงง !!

 
เสียงคีย์การ์ดและพวงกุญแจตกลงกระทบพื้นพร้อมร่างที่นอนทรุดลงกับพื้นพร้อมใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อนั้น

 
เสียงฝีเท้าของใครบางคนที่วิ่งใกล้เข้ามาจนนั่งลงอยู่ข้างตัวเอ่ยถามอย่างเป็นกังวล

“ นูน่า ... พี่ไม่สบายนี่ครับ “


 
ดวงตาปรือขึ้นมามองพร้อมริมฝีปากเผยออย่างตกใจ “ นายมาทำไม .. ชานยอ..ล .. “


 
 
ร่างสูงของปาร์คชานยอลที่วุ่นวายอยู่ภายในครัวของพีดีสาวเพื่อเตรียมอาหารให้คนป่วย

นั้น เด็กหนุ่มล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพ่งมองอยู่ชั่วอึดใจและตัดสินใจปิดเครื่องเพื่อ

ตัดการสื่อสารใดๆ และหย่อนเก็บมันลงกระเป๋ากางเกงไว้เหมือนเดิม ...

 
เด็กหนุ่มยกทั้งอาหารและยาเตรียมมาให้หญิงสาวและนั่งมองจนเธอทานทุกอย่างที่เขาเตรียมมาให้


 
 
“ พักผ่อนเถอะครับ นูน่า “
 
“ ถ้ารู้ว่านายมาอยู่ที่นี่ ... คงมีคนอยากฆ่านายแน่ๆ ว่ามั้ย ? “ ใบหน้าซีดเซียวนั้นยิ้มเจื่อนอย่างประชดประชัน

 
“ งั้น .... ผมควรจะตายด้วยน้ำมือใครดีล่ะ ? “

 
ดวงตาคู่สวยหากแต่เหนื่อยล้านั้นจ้องมองเขาไว้นิ่ง “ มือฉัน ... ฉันจะ .. ฆ่านายด้วยมือของฉันเอง “
 
“ ยอม .. “ คำสั้นๆพร้อมรอยยิ้มมุมปากนั้น ราวกับการวางอาวุธของปาร์คชานยอล

หากแต่ความหมายของมันมิได้แสดงถึงการยอมจำนนแต่อย่างใด ในทางกลับกัน ...

เขามั่นใจว่าเธอจะไม่ทำ ...



 
หญิงสาวหลับตาลงด้วยฤทธิ์ไข้และยาที่กินเข้าไปกำลังออกผล ไม่นานนักก็หลับสนิทระบายลมหายใจสม่ำเสมอ


 
ชานยอลดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายของหญิงสาวและผละออกมาเพื่อเดินอ้อมมาทิ้งกาย

ลงอีกด้านหนึ่ง ค่อยๆแนบใบหน้าลงกับหมอนอีกใบที่ยังว่างอยู่ ... เด็กหนุ่มใช้แขนค้ำศีรษะ

ของตัวเองไว้และนอนตะแคงหันมองคนที่นอนผ่อนลมหายใจสม่ำเสมออยู่นั้น ..


 
ใบหน้าของฮวังมิยองอยู่ห่างเขาไม่มากนัก .. มองเห็นได้แม้กระทั่งปลายขนตางอนในระยะที่สามารถแตะถึง ..

 
แววตานิ่งลึกของเด็กหนุ่มเพ่งมองด้วยความรู้สึกบางอย่าง ... บางอย่างที่ไม่ใช่อารมณ์

ปรารถนาเหมือนอย่างเช่นในเวลาที่เขามีผู้หญิงสวยๆมานอนรออยู่แค่เอื้อมมือคว้าแบบนี้ ...



 
ร่างสูงถอนหายใจยาวออกมาก่อนจะวางศรีษะตัวเองลงไปกับหมอน หากแต่เลื่อนไออุ่น

ของตัวเองเข้าไปใกล้เธอจนแนบชิด ... ค่อยๆสอดมือเอื้อมไปรั้งร่างบางเข้ามาแนบกาย

กอดกระชับเธอไว้อย่างเต็มอ้อมแขน ..

 
ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ มันช่างไม่คุ้นเคย ...
 
ความรู้สึกราวกับทิ้งตัวอยู่ในสายน้ำ ... มันไหลไปเรื่อยๆ อย่างมีอิสระ ... สงบ และ มั่นคง ...

 
 
บรรยากาศภายในห้องที่เงียบงัน .. มืดสลัวด้วยแสงสว่างเพียงเล็กน้อยจากโคมไฟหัวเตียง

.. เสียงหายใจที่สอดประสานราวกับเป็นเสียงดังแผ่วเบาออกมาจากร่างกายเดียวกัน ...

 
ฮวังมิยองรู้สึกตัวขึ้นมา ... รู้สึกแม้กระทั่งลมหายใจอุ่นๆที่สัมผัสอยู่ข้างแก้ม หญิงสาวนิ่ง

เรียบเรียงภายในสมองก่อนจะพลิกตัวกลับเข้าหาร่างสูง เธอลืมตาขึ้นมองคนที่หลับอยู่นั้น

และสอดแขนรับเขาเอาไว้ในอ้อมกอดเช่นเดียวกับที่เขาทำกับเธอและซุกใบหน้าเข้ากับ

อกกว้างของเขาอย่างพ่ายแพ้หัวใจตัวเอง ..



 
เวลาค่อยๆผ่านพ้นไป .. และมิยองค่อยๆเคลิ้มหลับไปอีกครั้งโดยไม่รู้ว่า บนใบหน้าที่หลับ

ใหลของทั้งเขาและเธอต่างประดับรอยยิ้มอย่างมีความสุขในแบบที่พวกเขาแทบไม่เคยได้รู้จัก ...
 




 
 
 
โอซาก้า , ญี่ปุ่น

 
 
ดวงตาที่ลอยคว้างเลื่อนมาให้ความสนใจอยู่ที่กลุ่มเด็กชายหญิงซึ่งกำลังวิ่งกระโดดน้ำใน

แม่น้ำ ดำผุดดำว่ายอย่างสนุกสนาน ... เสียงตะโกนเจื้อยแจ้ว รอยยิ้มเสียงหัวเราะที่มีความสุข ..

 
รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่ริมฝีปากสาวน้อย “ เป็นเด็กนี่ดีจังเลย... ถ้าฉันเป็นเด็ก ... ฉันจะแก้ปัญหาทุกอย่างยังไงนะ “

 
ซอฮยอนลุกขึ้นยืนกวาดตามองผ่านภาพเด็กน้อยกลุ่มนั้น แล้วหยุดสายตาลงบนผิวน้ำ

ที่เวิ้งว้าง เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ร่างบางของเด็กสาวก็วิ่งพุ่งลงไปสู่ผืนน้ำดังถูกแรงพายุพัด


 
 
“ ยัยซอ !!! “
 
“ ซอฮยอนนน !! “

 
 
เซฮุนและจีฮยอนตะโกนจนสุดเสียงเมื่อมาทันมองเห็นภาพซอฮยอนกระโจนลงน้ำไป

ต่อหน้าต่อตา ไม่รู้ได้เลยว่าเสียงของพวกเขานั้นเร็วพอที่เธอจะได้ยินหรือเปล่าเพราะ

ร่างของเด็กสาวถูกกลืนหายไปในสายน้ำเสียแล้ว ...


 
ร่างสูงของเซฮุนที่วิ่งมาถึง เขากระโดดตามลงไปโดยไม่รอช้าด้วยหัวใจที่ตื่นตระหนก

ดำผุดดำว่ายไขว่คว้าหาคนที่ดำดิ่งหายไป ...


 
“ ไม่!! ซอฮยอน!! “ เซฮุนโผล่ขึ้นมารับอากาศหายใจและตะโกนเรียกเธอเสียงดังจนก้อง

คุ้งน้ำ เขาดำลงไปควานหาร่างของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าในสายน้ำที่ว่างเปล่าราวกับงมเข็มในมหาสมุทร

 
 
“ เซฮุน เซฮุน !! นายขึ้นมาเถอะ ! “ เสียงร้องเรียกของจียอนที่ด้านบนฝั่งนั้นไม่ได้ทำให้เขาหยุดความคุ้มคลั่งได้

 
จนกระทั่งเห็นร่างบางของคนคุ้นเคยยืนเนื้อตัวเปียกปอนจ้องมองเขานิ่งอยู่ข้างกันกับจียอน
 
เด็กหนุ่มหันมองด้วยหัวใจที่โลดแล่นก่อนจะพาตัวเองว่ายแหวกสายน้ำกลับเข้าฝั่งไปหาทั้งสองสาว
 
 
“ เล่นอะไรอย่างนี้นะ ฮยอนนี่ !!! “
 
 
เด็กสาวยักไหล่น้อยๆ ไม่สนใจไยดีอาการโมโหของคนที่พุ่งลงน้ำตามไปด้วยความห่วงใยนี้แม้แต่น้อย

 
เซฮุนจ้องมองเธอแทบไม่กระพริบตา ... ภาพที่เธอหายไปกับสายน้ำ ทำให้เขาตกใจแทบ

สิ้นสติ ความรู้สึกสูญเสียทำให้เขาต้องทุรนทุรายไขว่คว้าเอาไว้

 
 
แบบนี้เอง ... คือความรู้สึกของคนที่สูญเสียสิ่งที่สำคัญในชีวิตไป ... และในวินาทีต่อมา

คือความดีใจอย่างบรรยายไม่ได้เมื่อได้สิ่งล้ำค่าในหัวใจคืนกลับมา ...

 
สองความรู้สึกที่แตกต่างกันสุดขั้ว แต่กลับอยู่ใกล้กันแค่เส้นขีดผ่าน ..
 
 
“ สนุกมั้ย ? ไม่รู้มาก่อน ว่านายดำน้ำได้อึดขนาดนั้น “ เสียงกังวานของเธอหยอกล้อเด็ก

หนุ่มที่ยืนตาพร่ามัวอยู่นั้น

 
“ เธอยังจะพูดเล่น ... “ เขาอยากตะโกนใส่หน้าเธอดังๆให้หายโมโห แต่ก็ทำไม่ลง ...
 




 
 
ยามค่ำคืนที่แยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัย ... จียอนค่อนข้างเห็นใจและเปิดโอกาสให้กับเซฮุนอยู่ในหลายครั้ง

 
ซอฮยอนปลีกตัวนั่งรับลมโชยอ่อนๆ อยู่ที่ชิงช้า สนามเด็กเล่น หน้าบ้านพักโฮมสเตย์นั้น

 
เวลานี้ เธอเป็นอิสระจากความรับผิดชอบต่างๆที่แบกรับเอาไว้ด้วยสมองที่ไร้หัวใจ ถึงแม้จะ

เป็นเพียงเวลาสั้นๆที่เธอขอหลบมารักษาแผลใจ แต่ก็ช่างเป็นช่วงเวลาที่เธอโหยหามันมากเหลือเกิน


 
ใครบางคนก้าวมาทางด้านหลังและเริ่มแกว่งชิงช้าให้กับเธอ

“ นอนไม่หลับเหรอ? “ เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเรียบๆ

 
“ เปล่า .. ฉันยังไม่อยากหลับต่างหาก “
 
“ อื้ม ... ไม่เหมือนฉันนะ เหนื่อย อยากนอน แต่หลับไม่ลง “ เซฮุนพูดกลั้วหัวเราะ

 
“ เซฮุน ... นายขอมาญี่ปุ่นกับฉันทำไม ? “ เด็กสาวถามขึ้นมาอย่างตรงประเด็นเสียจนเซฮุนไม่ทันตั้งตัว
 
“ ฉันคิดว่า ... “ เขาหยุดแกว่งชิงช้า และอ้อมขึ้นไปหยุดยืนอยู่ด้านหน้าของเธอ


“ กำลังตกหลุมรัก “

 
“ ....................... “
 
“ ฉันตกหลุมลงไป มืดด้วย ... ขึ้นมาก็ไม่ได้ เจ็บมาก ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ... “

 
ซอฮยอนจ้องมองเขาไว้อย่างพิจารณาก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นโดยไร้คำพูดและก้าวเดินออกไป

เด็กหนุ่มกัดริมฝีปากและเข้ารวบร่างบางเข้ามากอดไว้แน่นราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหนีหายไป


 
“ ซอฮยอน ... ฉันรักเธอ “

 
 
เด็กสาวกำมือไว้แน่นด้วยหัวใจที่สั่นไหว ... เธอยืนนิ่งไม่ได้ขยับหนีหรือว่าตอบรับเขาแต่อย่างใด ..

 
“ ฮุน .. นายอย่าเอาอารมณ์ชั่ววูบกับสถานการณ์บางอย่างมายึดมั่นกับตัวเองว่ามันคือความรักเลยนะ “
 
“ ..................... “
 
“ เพราะวันหนึ่ง .. นายจะเสียใจกับมัน “
 
“ ฮยอนนี่ .. ฉัน ... “
 
“ และแน่นอน .. เมื่อนายเสียใจที่เลือกฉัน ... ฉันก็จะต้องล้มลงอีกครั้งเพราะนาย “
 
 
แม้จนถึงวินาทีนี้ ... ความโกรธเคือง เคียดแค้นทั้งหมดทั้งมวลที่ก่อเกิดภายในใจของเธอ


 
 ... แต่เพราะเป็นโอเซฮุน .. เธอจึงไม่เคยปล่อยให้มันเลยเถิดจนกลายเป็นความเกลียดชังได้เลยสักครั้ง
 
... เธอไม่เคยเกลียดเขาแม้เพียงสักครั้ง ... โอเซฮุน ...
 
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

745 ความคิดเห็น

  1. #714 seororo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 00:00
    พี่ลู่ นายเป็นคนเริ่มมัน แต่นายก็ต้องเจ็บเพราะมัน สมน้ำหน้า - - เซฮุน นายรู้ตัวช้าไป ทำร้ายซอซ้ำแล้วซ้ำเล่า นายโทดใครไม่ได้เพราะมันเป็นเพราะตัวนายเอง... ที่ซอเป็นงี้ก็เพราะพวกนายสองคนนั่นแหละ
    #714
    0
  2. #709 Mind's_seohun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 00:55
    พี่ลู่เอ๊ยยย!!! รักซอมาตลอดใช่มั้ยพี่น่ะ แต่ดูวิธีดึงซอมาเป็นของตัวเองสิ
    พี่จะแก้เกมส์ยังไง จะทำยังไงให้ซอสนใจ เพราะเรื่องที่เคยทำมันเลวร้ายจริงๆ
    ไปๆมาๆไม่ใช่ว่าพี่ลู่จะกลายเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดหรอกนะ ^^"

    พี่ฟานเลือกชานแน่นอน ส่วนชานจะเลือกใคร
    ลองค้นใจตัวเองดูดีๆนะชานยอล รักใครกันแน่ ใครที่ทำให้ตัวเองมีความสุข
    อย่ามัวแต่เทียวไปเทียวมา คนนั้นทีคนนี้ที เลือกไม่ได้สุดท้ายจะเจ็บกันหมด

    ที่ผ่านมามันคืออารมณ์โกรธ น้อยใจ แค่นั้น ที่ซอมีให้ฮุน ยังไม่ถึงกับเกลียด
    เพราะอะไร เพราะซอรักฮุนมากเกินที่จะเกลียดหรือเปล่า T^T
    แล้วที่ซอไม่ตอบรับรักฮุนเพราะกลัวว่ามันคืออารมณ์ชั่ววูบของฮุนใช่มั้ย
    ทั้งที่ผ่านมาซอเองที่วิ่งตามความรักฮุนตลอด พอได้จริงๆกลับไม่เอา

    ถ้ามันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบหรืออะไร ถ้ารักซอจริงๆ พิสูจน์ให้ซอได้เห็นนะโอ เซฮุน 



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 ตุลาคม 2559 / 00:56
    #709
    0
  3. #700 Seohyun Botth (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 11:49
    โอ้ยยยย ลู่หานน นี่มันเพิ่งเริ่มเองนะ ที่จมอยู่กับความผิดอะ แกไม่มีทางดึงยุนอามาได้หรอก บอกเลย ยอลเริ่มรู้สึกกับฮวังแล้วล่ะสิ ฮุนอ่าา แกเคยทำให้ซิผิดหวังมันยากที่จะดึงความเชื่อใจกลับมานะเว้ยย
    #700
    0
  4. #699 annna (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 11:06
    ลู่พลาดแล้วตกหลุมตัวเองอย่างแรงสะใจ!! เจ็บปวดให้ได้ครึ่งของซอนะ/อินมากจิงๆ55/ฟานี่ยอมใจอ่อนให้อิยอลแล้วอย่าทำเลวเหมือนที่ผ่านมาอีกนะแก/ฮุนรู้ตัวจิงๆซะทีเกือบเสียทุกอย่างไปแล้วช้าจิงๆแกคราวนี้อย่ายอมปล่อยมือซออีกนะอยู่ข้างๆและปกป้องซอซะที
    #699
    0
  5. #698 Kpcrescent (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 07:29
    TT ตกใจกว่าฮุนอักนึกว่าฮยอนนี่จะไปซะแล้ว เอ้าฮุนถ้ารักจริงก็ต้องแสดงให้เห็นนะ ต้องทำให้เค้าเชื่อมั่นให้ได้
    #698
    0
  6. #697 Mr.JYH (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 03:15
    ตอนนี้คือเหมือนสถานการณ์มันบังคับให้ทุกคนตัดสินใจแบบนี้อ่ะ
    แบบทำอะไรไม่ได้แล้วไง ทุกอย่างมันเป็นมาตั้งแต่แรกแล้ว
    จะสงสารใครดีเนี่ย
    #697
    0
  7. #696 maylone (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 01:27
    ลู่ก็รู้น่ะว่าชอบซออ่ะ แต่เพราะเคยทำอะไรไว้มันเลยเป็นตราบาปที่ทำให้ตัวเองเป็นฝ่านแพ้แต่ด้วยความเป็นพวกชอบเอาชนะไง ไม่หยุดสักทีก็แพ้อยู่แบบนี้ไง อ่อนโยนบ้างเส่พี่ลู่ไปง้อซอเลยไม่งั้นแพ้ของแท้และนกด้วยน่ะ
    ยอลฟานี่พาร์ทนี้มาหวานอบอุ่นเชียวคาดหน้าพาร์ทหน้าคงดราม่าแน่ๆเลยค่ะ ยอลยังจัดการปัญหาตัวเองไม่ได้เลยด้วยซ้ำ วนเวียนกับอีกคน(คู่โง่)555 และอีกคน ฟานี่ก็มาซะ3เลย ยอลแอลท็อป เ
    #696
    0
  8. #694 ;Pocky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 00:39
    เอาละค่ะคุณผู้ชม ตอนนี้สองหนุ่มต่างรู้ใจตัวเองแล้ว ที่เหลือก็แค่น้องซอจะตัดสินไปทางไหน
    ทริปญี่ปุ่นนิจะเปิดโอกาสให้เซฮุน หรือลู่หานกันแน่ รอดูยาวๆ
    ยอลฟานี่ ชอบอะ สุขแบบหน่วงๆ ฮือออ
    ชานยอลก็เหมือนเริ่มพิจารณา(?)ใจตัวเอง ส่วนมิยองแพ้ใจแพ้ทาง ยังไงก็ยังไง
    #694
    0
  9. #693 Yeewar (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 23:21
    ฮุนรักซอจิงๆใช่มั้ยยย
    #693
    0
  10. #692 少女时代的妹&# (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 22:57
    ฮุนรู้ตัวว่ารักซอจริงๆเเล้วเหรอ ซอฮุนรู้ตัวแล้วเปิดโอกาสให้เถอะนะซอจะได้ไม่เจ็บปวดด้วยย
    #692
    0
  11. #689 luhyun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 22:32
    แล้วลู่เขาคิดจะทำอะไรต่อละน่านนนนนน
    #689
    0
  12. #688 luhyun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 22:32
    แล้วลู่เขาคิดจะทำอะไรต่อละน่านนนนนน
    #688
    0
  13. #687 S&H (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 21:56
    ไม่รู้สิไม่อยากให้ซอเสียใจกับเซฮุนไปมากกว่านี้แล้วอาลู่นายรู้ใจตัวเองแล้วสินะ
    #687
    0
  14. #686 Mind's_seohun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 02:17
    แงงงง ไรท์คะ เราเพิ่งรู้ว่าไรท์ลบเรื่องบราเธอส์2ออกแล้ว T______T เสียดาย
    #686
    0
  15. #685 Mind's_seohun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 02:11

    โอ เซฮุน อย่าทำให้ฟ้าผิดหวังนะ ฮ่าๆๆๆๆ

    ถ้าฮุนกลับมาง้อ อย่าไล่ฮุนไปเลยนะซอ TT
    #685
    0
  16. #682 no name (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 20:25
    รอคร้าาาาาาาาาา
    #682
    0
  17. #681 Vikky M. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 01:56
    รอค่าาาา
    #681
    0
  18. #680 ซอฮยอนออนนี่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 23:24
    รอค่ะฮุนซอ ขอให้เป็นเรื่องดีๆนะ_ค่ะไรต์
    #680
    0
  19. #679 seororo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:31
    รอค่าาาาาาา จะรอดูปฏิกิริยาของเซฮุนนนนนนน
    #679
    0
  20. #672 Kpcrescent (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:18
    ขอให้เป็นเรื่องดีๆนะฮุนซอ
    #672
    0
  21. #671 Sseulgi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 14:43
    รอออฮุนซอออ
    #671
    0
  22. #670 ไอ่เน่เฃงุน~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 10:00
    หวังว่ามาดีนะฮุนนะ เราขอออออออ
    #670
    0
  23. #669 annna (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 09:30
    ฮุนมาคราวนี้หวังว่ามาทำให้ทุกอย่างดีขึ้นนะ
    #669
    0
  24. #668 many579579 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 01:13
    รอค่ะร้องซอ,,,,?
    #668
    0
  25. #667 maylone (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 01:00
    รอค้าาา
    #667
    0