ミ V E N U S :: { Exo Snsd }

ตอนที่ 22 : Chapter 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ก.ย. 59

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

 
แสงสว่างจากไฟนีออนยามค่ำคืนฉาบฉายบนใบหน้าขรึมของร่างสูงที่กำลังทอดเดินไปเรื่อยๆตามถนนสายยาว
 
ลมเอื่อยที่พัดมากระทบเรื่อยๆนั้น ปาร์คชานยอลแค่นยิ้มออกมาเมื่อเข้าใจความรู้สึกโดดเดี่ยวของตัวเองในเวลานี้
 
ใครจะอยากเชื่อกันล่ะว่าคนอย่างเขาจะอ้างว้างได้ถึงเพียงนี้ .. คนที่ไม่เคยรู้จักคำว่ารัก

คนที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกของใครมาก่อน พอถึงเวลาที่อยากจะหยุด อยากจะวางหัวใจไว้

ในมือใครบางคน เหมือนกรรมตามสนองที่ทำกับคนอื่นเอาไว้มาก


 
คนคนเดียวที่เขาต้องการมากกว่าร่างกาย ทุกอย่างอยู่ในมือของเธอ แต่ตอนนี้เธอคนนั้น

กลับผลักไสเขาออกห่างและเว้นช่องว่างกลับไปเหมือนเดิมหรือยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป ...


 
ปลายเท้ามาหยุดลงที่ตึกคุ้นเคยโดยไม่รู้ตัว มองขึ้นไปชั้นที่ยังเปิดไฟห้องทำงานอยู่นั้น

อย่างน้อย เขาต้องรีบสลัดความเงียบเหงาที่กัดกินใจอยู่ตอนนี้ออกไปเสีย ..


 
“ มีธุระอะไรหรือเปล่า ? “
 
“ ไม่มีครับ ... ผมแค่คิดถึง “
 
“ หึหึ ... แฟนของนาย ... เค้าคงไม่มีเวลาให้ล่ะสิ ตลกดีนะเวลาที่นายวิ่งหาตัวสำรอง
แบบนี้น่ะ “

 
“ ผมบอกว่าผมคิดถึง..มันตลกมากเลยเหรอครับ “ ใบหน้านิ่งขรึม แววตาปนเศร้าฉายชัดจนฮวังมิยองถึงกับชะงักไป
 
“ ผมพูดจริงๆ ไม่รู้หรือไงว่าผมชอบพี่มากขนาดไหน “ ดวงตาวาววับนั้นตั้งอกตั้งใจจะดึงเธอลงให้ตกหลุมของเขา
 
“ เก็บคำพูดพวกนี้..ไปใช้กับคนอื่นเถอะนะ อย่ามาใช้กับฉันเลย “ หากแต่ฮวังมิยองกลับดึงสติของตัวเองเอาไว้มั่น
 
“ อย่าตัดเยื่อใยกับผมแบบนี้ ผมรู้ว่า .. พี่ก็คิดแบบเดียวกับผม “

 
“ งั้นก็ได้ ... ฉันชอบนาย “
 
“ ....................... “

ครั้งนี้ชานยอลชะงักไปด้วยความไม่คาดคิด มองด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

 
“ ฉันพูดจริงๆ .. ไม่รู้หรือไงว่าฉันชอบนายขนาดไหน “ เธอค่อยๆปล่อยถ้อยคำออกมาช้าๆจากใบหน้านิ่งเรียบนั้น

 
ร่างสูงเงียบกริบไปทันที .... นั่นมันคำพูดของเขา!!

 
“ ไงล่ะ ? รู้สึกยังไงบ้าง ได้ยินคำพูดแบบนี้ นายรู้สึกดีมั้ย? ” พีดีฮวังถามกลับด้วยแววตานิ่งสงบ
 
“ ..................... “
 
“ รู้หรือยังว่าฉันรู้สึกยังไง นายจะให้ฉันรู้สึกยินดีกับคำพูดที่มันไม่มีความจริงใจแบบนั้น

ได้ยังไง ในเมื่อฉันรู้ว่ามันไม่ได้ออกมาจากใจของนายจริงๆ “


 
“ หึหึ ... นี่ผม ... กำลังถูกด่าอยู่ใช่มั้ยนี่ “ ชานยอลเอ่ยหลังจากที่เงียบไปอึดใจใหญ่ๆ
 
“ เปล่า “
 
“ นูน่าพูดซะขนาดนี้ .. ทำอย่างกับว่าที่ผมทำไปมันไม่มีความจริงใจเลยอย่างนั้นล่ะ “

เด็กหนุ่มแค่นหัวเราะออกมา

 
“ มีหรือเปล่า นายรู้มันอยู่แก่ใจ “
 
“ แปลว่าพี่ไม่เห็นความจริงใจของผม “
 
“ ฉันเห็นเท่าที่นายมี ... แย่หน่อยที่ความจริงใจของนายฉันเห็นว่ามันมีน้อยกว่าที่นายอยากเอาชนะฉัน “
 
“ พี่คิดอย่างนั้นจริงๆเหรอครับ “

และไม้ตายของเขาก็คือการเข้าใกล้ชิดและต้อนให้เธอจนมุมอีกเช่นหลายๆครั้ง


 
เสียงโทรศัพท์มือถือของฮวังมิยองขัดจังหวะขึ้นมาและเธอรีบกดรับสายอย่างคว้าโอกาสเอาไว้ “ ว่าไง มยองซู “
 
“ ........................ “





 
 
“ นี่ ... วันๆ ไม่มีอะไรทำนอกจากหาเรื่องมาเกาะติดฉันเหรอ มยองซู ? “
 
“ หึหึ ... พี่คงไม่คิดว่าผมจะจีบพี่จริงๆหรอกนะ “
 
 เขาถามพร้อมหัวเราะนัยน์ตาระยิบจนมิยองแทบอยากจะซัดเข้าให้สักที สาวสวยยกมือขึ้นกอดอกพลางเอียงคอ
 
“ บังเอิญฉันคิด “ ฮวังมิยองที่เริ่มมีสีหน้าและท่าทางที่บึ้งตึงนั้นเอ่ยห้วนๆ แต่มยองซูกลับยิ่งขำมากขึ้นไปอีก
 
“ พอแล้วน่า ... นายจะหัวเราะอะไรนักหนา! “
 
“ กินน้ำก่อนนะ .. จะได้ใจเย็นๆ “
 
เด็กหนุ่มยื่นแก้วมอคค่าเย็นให้เธอด้วยท่าทีสบายๆ และเหลือบมองเธอพร้อมกับลังเลเล็กน้อยที่จะถามออกไป
 
“ คุณปาร์คชานยอล ... “
 
“ ฉันไม่อยากพูดถึงนะ “
 
“ ทำไมล่ะ ... พี่ทำเหมือนหลีกเลี่ยงเขาเสมอเลยนะฮะ? แปลกๆนะเนี่ย “
 
ฮวังมิยองเงียบและนิ่งคิดเมื่อเจอคำถามแบบนี้ของหนุ่มรุ่นน้องที่ยิ้มมุมปากอย่างล้อเลียน

 
 “ ฉันแพ้คนแบบนั้น “

 
นี่เป็นคำตอบที่เธอเองยอมรับแก่ใจ ขณะที่คิมมยองซูเบิกตากว้างมองเธออย่างเกินความคาดหมาย
 
“ ไม่อยากจะเชื่อเลย ฮวังมิยองของเรา ..... “ ท่าทางของเด็กหนุ่มบ่งบอกความแปลกใจอย่างสุดกำลัง
 
“ ฉันกลับดีกว่า นายก็กลับบ้านไปเถอะนะ แท๊กซี่ !! “ สาวสวยปราดเข้าโบกเรียกรถแท็กซี่ที่วิ่งผ่าน
 
“ โอ๊ะ นูน่า เดี๋ยวสิครับ ยังคุยกันไม่จบเลย! “
 
“ ขอบใจที่เลี้ยงกาแฟนะ เจ้าบีเกิ้ลน้อยของนูน่า “ หญิงสาวหันมายกแก้วกาแฟขึ้นโบกไหวๆ

แล้วขึ้นรถแท็กซี่หนีไปต่อหน้าต่อตา


 
“ ฮ๊ะ !?? บีเกิ้ลอะไรน่ะ นูน่า!! “
 





 
 
“ ค่ะ ... คุณก็รู้นี่คะ ว่าฉันไม่ทำให้คุณผิดหวังอยู่แล้ว ขอบคุณนะคะที่รัก “
 
สาวสวยคนคุ้นหน้าคุ้นตาที่เดินประจันหน้ากับซอจูฮยอนนั้นกดวางสายและยิ้มบางๆให้กับ

สาวน้อยซอฮยอนที่เดินหน้านิ่งผ่านเธอไป หญิงสาวกัดริมฝีปากอย่างท้าทายก่อนจะหัน

กลับไปเรียกเธอไว้ตรงระเบียงทางเดินของตึก


 
“ สวัสดีค่ะ ซอฮยอนชิ “
 
เมื่อเลี่ยงไม่ได้ซอฮยอนจึงหันเผชิญหน้าและโค้งทักทายเล็กน้อยตามมารยาท

“ สวัสดีค่ะ รุ่นพี่ “

 
หญิงสาวยิ้มกว้างขวางพลางเดินกลับมาหยุดตรงหน้า “ ไม่โกรธกันนะคะ .. ที่ฉันมารับบทนักแสดงนำหญิงแทน “
 
“ ไม่โกรธหรอกค่ะ ... ใครก็รู้ว่ารุ่นพี่มีแบ็คอัพอย่างดี ฉันดีใจด้วยนะคะ “
 
หลังจากเลิกรากับโอเซฮุนไป ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะได้รับความช่วยเหลือเป็นอย่างดีจาก

นายทุนคิมฮยองจุง
จนงานและรายได้ไหลมาเทมาจากงานหนัง งานโฆษณาและอีเว้นท์ที่

หลากหลาย รวมถึงโอกาสบางอย่างของซอฮยอนที่หลุดตกไปอยู่ในมือของเธอเสียอีกด้วย

 
“ เธอยังได้เจอโอเซฮุนอยู่มั้ยคะ? “
 
“ .................... “
 
“ ได้เริ่มคบกันหรือยังเอ่ย ... ไหนๆ ฉันก็ไม่อยู่ขัดขวางแล้วนะ หวังว่าเขาคงจะเลือกเธอ

เพราะอย่างน้อย ฉันก็เห็นและรับรู้ว่าเธอรอเขามานานกว่าใคร “

 
“ ขอบคุณที่เห็นใจฉันนะคะ “
 
“ เซฮุนน่ะ ... บทจะเข้าใจยาก ก็ไม่มีใครเข้าถึงเขาหรอก ฉันว่า ... ฉันโชคดีแล้วล่ะ ที่ออกมาจากเขาซะได้ “
 
“ ......................... “
 
“จะว่าไป เซฮุนเองก็ขายไม่ค่อยได้แล้วนะ ชื่อเสียงก็เงียบๆไป เธออาจจะลำบากหน่อยถ้าเขาดึงเธอเข้าไปตอนนี้ “

 
ซอฮยอนยกยิ้มมุมปากอย่างดูแคลน “ ที่พูดแบบนี้ เพราะอยากปลอบใจตัวเองที่โดนทิ้งหรือเปล่าคะ รุ่นพี่ “
 
“ !!!!!! “

 
เพี๊ยะ!!! โดยอัตโนมัติที่ฝ่ามือของคิมโซอึนยกขึ้นตบฉาดลงที่แก้มนวลของเด็กสาวจนขึ้นสี ซอฮยอนหันขวับ

 
“ ขอโทษนะคะ รุ่นพี่ .. ฉันเองก็ไม่ชอบคนที่กล้าทำกับฉันแบบนี้เหมือนกัน “

ฝ่ามือบางนั้นตวัดแรงๆเข้าฟาดใบหน้าสวยๆของคิมโซอึนกลับคืน จนหญิงสาวผงะทรุดถอย

หลังไปชนราวระเบียง ยกมือกุมแก้มอย่างตื่นตะลึง

 
“ เจ็บมั้ยคะ แหม ... ฉันขอเอาคืนแค่นี้ถึงกับหน้าซีดเชียวเหรอ “

 
เด็กสาวเดินตามประชิดเข้าไปดัดแขนของหญิงสาวรุ่นพี่ให้ไพล่หลังแล้วผลักให้เข้าชิดกับ

ระเบียงทางเดินที่มองเห็นพื้นด้านล่างอยู่ไกลลิบ

 
“ กะ แกจะฆ่าฉันหรือไง นังเด็กบ้า !! ปล่อยฉันนะ! “ โซอึนโวยวายเสียงแหบพร่าความกลัวเข้ามาเกาะกุมหัวใจ
 
“ เอ .... หรือบางทีรุ่นพี่อาจจะอยากอยู่เฝ้าตึกนี้อย่างถาวรหรือเปล่านะ “
 
“ อย่านะ !! “ คิมโซอึนหลับตาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว “ ฉันยอมแล้ว ปล่อยฉันเถอะนะ “


 
เสียงประตูลิฟท์ถูกเปิดออกและฮวังมิยองก้าวออกมาพร้อมชะงักเบิกตาโพลงกับสองสาวที่บริเวณทางเดิน

 
“ ซอฮยอนนี่! อย่า! พอแล้ว .. “ เมื่อมาถึงและเห็นภาพตรงหน้าฮวังมิยองถึงกับวิ่งหน้าเริ่ดเข้ามาอย่างตกใจ
 
“ หยุดนะ พอได้แล้ว!! “
 
ซอฮยอนชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันหัวเราะเบาๆราวกับเป็นเรื่องขบขัน “ จริงจังไปได้อนนี่

แค่ล้อกันเล่น .. ใช่มั้ยคะ “

 
เด็กสาวหันไปถามคนที่ยังมีท่าทีตื่นกลัวนั้นด้วยรอยยิ้มแสนหวาน เธอคลายมือออกและ

เดินไปคล้องแขนฮวังมิยองให้เดินออกมาจากที่ตรงนั้นอย่างไม่สนใจหญิงสาวที่ทรุดฮวบลง

งไปนั่งอกสั่นขวัญแขวนอยู่กับพื้นทางเดินนั้น


 
“ เล่นแรงไปหน่อยรึเปล่า ฮยอนนี่ ถ้าเค้าตกลงไปจริงๆจะทำยังไง “
 
“ ก็ตายสิคะ อนนี่ “
 
“ ซอจูฮยอน !!! “ ฮวังมิยองดุและดึงแขนออกอย่างไม่พอใจ หากแต่สาวน้อยกลับดึงมาเกาะไว้อย่างอ้อนๆ
 
“ ล้อเล่นน่า ... พี่เห็นฉันบ้าถึงขนาดฆ่าคนได้หรือไง “
 
“ เธอควรจะมีสติกว่านี้ ตามจริงคุณคิมโซอึนเค้าก็น่าเห็นใจอยู่หลายเรื่องนะ “
 
“ น่าเห็นใจเหรอคะ? โอเค... งั้นถือว่าโชคร้ายแล้วกันที่มาเจอฉัน “
 
“ อนนี่รู้นะ ว่าเธอไม่ชอบยัยนั่นมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ... แต่ต่างคนต่างอยู่เถอะ ถือว่าฉันขอก็ได้ “
 
“ จะพยายามค่ะ “ ซอฮยอนตอบรับก่อนจะต่อประโยคด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ แต่อย่ามาล้ำเส้นกันอีกก็พอ “

 
“ โอ้ .... รังสีความร้ายกาจของเธอนี่ เอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ ฉันก็เพิ่งจะเคยเห็น “
 
“ ......................... “
 
“ ยังไงก็ ... อย่าทำให้อนนี่ต้องกลัวเธอไปด้วยอีกคนเลยนะ ฉันขนหัวลุกหมดเลย “

 
“ หึหึ ... ฉันเลือกปฏิบัติค่ะ อนนี่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ “
 






 
 
“ ไง ไอ้ลู่ วันนี้ไม่เกี่ยวนางฟ้าของกูมาด้วยเหรอวะ? “ จื่อเทา เพื่อนหนุ่มนักเที่ยวกวาดตามองรอบโต๊ะที่ลู่หานนั่ง
 
“ หรือนี่มึงจบกับนางฟ้าเกาหลีอิมยุนอานั่นไปแล้ว ? “
 
ลู่หานแค่นยิ้มเมื่อได้ยินคำถามของเพื่อน เขาวางแก้วเครื่องดื่มลง “ ไม่ “

 
“ ไม่นี่คืออะไรวะ เอาให้เคลียร์ “
 
“ ไม่ก็คือไม่มา .. แต่ยังไม่จบ ชัดมั้ย? “
 
“ อะไรวะ .. ปกติก็เห็นว่ามึงเห่อใครได้ไม่นาน .. แต่คนนี้ ? “
 
“ คงนานกว่าปกติ “ ลู่หานตอบยิ้มๆตามสไตล์ แต่คนฟังถึงกับเลิกคิ้วเชิงถามอย่างแปลกใจ
 
“ ทำไมวะ .. หรือว่าจริงจังกับเขาจริงๆ มึงรักเขางั้นเหรอ ไอ้เสือลู่? “ จื่อเทาลุ้นคำตอบของเพื่อนอย่างตื่นเต้น

 
“ จริงจังน่ะใช่ .. แต่กูไม่ได้รัก “

ลู่หานตอบตามความรู้สึกโดยไม่ปิดบัง เขาชอบยุนอาด้วยความสัตย์จริง

 
แต่เขาไม่คิดว่านั่นคือความรัก คำๆนั้นยังห่างไกลจากความรู้สึกเขาอยู่มาก ชาตินี้ทั้งชาติยัง

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันจะเกิดกับเขาหรือเปล่า

 
“ ก็นั่นสิ .. คนที่ไม่เคยรู้จักรักใครอย่างมึงเนี่ยนะจะรักใครเป็น “
 
“ ก็คงจริง “
 
รอยยิ้มเนือยๆ ผุดขึ้นขณะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นชนกับเพื่อนสนิทที่เอื้อมมือมาขยี้ศีรษะของเขาอย่างหยอกล้อ
 
เรื่องรักมันกลายเป็นเรื่องไกลตัวจริงๆ .. แต่ในใจลึกๆ ก็คาดหวังว่าสักวันเขาจะได้สัมผัสกับความรู้สึกนั้นสักครั้ง
 
ความรู้สึกที่เขาไม่เคยรู้จักและไม่เชื่อว่ามีอยู่จริง ...
 
จื่อเทามองตามร่างของเพื่อนหนุ่มรูปหล่อที่เดินเข้าไปสานสัมพันธ์กับหญิงสาวสวยที่นั่ง

วางท่าอย่างยั่วยวนและส่งสายตาเชื่อมไมตรีมาให้อยู่นั้น เขาส่ายหัวพลางหัวเราะในลำคออย่างปลงๆ


 
ลู่หานก็ยังเป็นลู่หานอยู่วันยันค่ำ ... เขากับผู้หญิงนี่มันขาดกันไม่ได้จริงๆ
 
ถ้าให้เขานั่งนับเล่นๆ ถึงจำนวนสาวๆที่เข้ามาในชีวิตของซุปตาร์อย่างลู่หานล่ะก็ ..

ต่อให้คืนนี้ทั้งคืนก็นับไม่หมด

 
ทั้งคริสและลู่หานที่ต่างก็เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่สมัยเรียนนั้น ทั้งคู่เจ้าเสน่ห์มาแต่ไหน

แต่ไร มีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตไม่เคยขาด บางคนหลงคิดว่าเขาจะจริงจัง แต่สุดท้ายบางทีเขา

จำไม่ได้แม้แต่ชื่อของเธอเหล่านั้นด้วยซ้ำไป
 







 
ค่ำคืนที่ใครบางคนหลับตาไม่ลงนั้น ... เธอแต่งตัวออกตระเวนราตรีเฉกเช่นเดียวกับแทบ


ทุกคืนที่ผ่านมา หากแต่วันนี้มีบางสิ่งกำลังเกิดขึ้นเพื่อทับถมลงไปที่แผลเดิมของเธอ


 
“ คุณไอดอลคนสวย กลัวผมเหรอครับ“ ชายหนุ่มหน้าตาดียังคงฉาบยิ้มรุกไล่เข้าหาเธอ

“ผมไม่น่ากลัวขนาดนั้นนะ”

 
ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ซอฮยอนจ้องมองร่างที่ขยับตัวเข้ามาหาด้วยดวงตาแดงก่ำ ทั้งโกรธ

เกลียด ขยะแขยงและหวาดกลัวระคนกัน ภาพเหตุการณ์เลือนลางในอดีตก่อเป็นรูปเป็น

ร่างขึ้นมาทับซ้อนกับชายแปลกหน้า

 
“ อย่านะ ... อย่าเข้ามา .. “ ภายในผับมืดสลัว เด็กสาวถอยหนีอย่างตื่นตระหนก “ อย่า ... อย่า .. อย่าเข้ามา “

 
สาวน้อยพร่ำถ้อยคำเดิมๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนชายหนุ่มเริ่มแปลกใจกับอาการของเธอ

“ เอ่อ ... คุณครับ .. “


 
มือที่ยื่นออกไป เด็กสาวปัดออกและเบี่ยงตัวหลบหนีไปอีกทางอย่างลนลาน

“ ออกไปนะ! ออกไป !!! “


 
ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะงุนงงไปมากกว่านั้น ใครบางคนพรวดพราดเข้ามาปล่อยหมัดใส่เขาอย่างไม่ปราณี

 
“ มึงทำอะไรซอฮยอน !! “
 
“ ผมยังไม่ได้ทำนะ ... ไม่ได้ทำอะไรจริงๆ “
 
“ ไม่ได้ทำเหรอ! “ โอเซฮุนเค้นเสียงเย็นเยียบแล้วง้างหมัดขึ้นแต่โดนท็อปที่มาด้วยกันรีบดึงร่างของเขาเอาไว้

 
“ ไอ้ฮุน ! ไอ้ฮุน! พอแล้ว “


 
ชายหนุ่มหนีออกไปอย่างลนลาน เซฮุนรีบปรี่เข้าไปหาซอฮยอน แม้จะเบาใจได้ตรงที่เสื้อผ้า

ยังอยู่ดี และตามเนื้อตัวก็ไร้ร่องรอยของการถูกทำร้าย แต่ท่าทางของเธอที่ร้องไห้สะอึก

สะอื้นราวกับผ่านความเจ็บปวดมามากมาย


 
เธอสลัดตัวและดิ้นรนออกจากเขาและผลักไสอากาศอยู่อย่างหวาดกลัว “ ปล่อยฉันนะ ไปให้พ้น!! “
 
“ ฮยอนนี่ ..” เด็กหนุ่มส่งเสียงเรียกอย่างไม่มั่นใจว่าทำไมซอฮยอนถึงได้เป็นแบบนี้ “ ฉันเซฮุนนะ .. “
 
ได้ผลที่เด็กสาวหยุดชะงักเงยใบหน้านองน้ำตาขึ้นช้าๆ “ ฮุน ... ไอ้เลวนั่นมัน .... “
“ เธอไม่เป็นอะไร ฮยอนนี่ มันทำอะไรเธอไม่ได้ เรามาช่วยทัน “ เขากดมือลงที่สองไหล่บางของเด็กสาว
 
ซอฮยอนสบสายตากับเขา .. ริมฝีปากนั้นสั่นระริก “ นายช่วยฉันไม่ได้หรอก .. มันไม่ทัน แต่แรกแล้ว ... “
 
เซฮุนหน้าชาไปกับสิ่งที่ได้ยิน ไม่ต่างจากท็อปที่ขมวดคิ้วโดยอัตโนมัติ

 
“ หมายความว่าไง ... อะไร คือ ... ไม่ทัน .. “ เด็กหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงเบาโหวงจนตัวเองรู้สึกได้
 
อย่านะซอฮยอน .... ฉันไม่อยากได้ยิน .... อย่าบอกฉัน ...

 
“ ไม่มีใครช่วยฉันได้หรอก .. ไม่มี ..... ไม่เคยมี .... “
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

745 ความคิดเห็น

  1. #674 seororo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:03
    อยากจะบอกว่าสงสารชานแต่ขอสมน้ำหน้าชานก่อนได้มั๊ย 55555 ลู่ นายมันเย็นชาาา ซอคงทรมานมากเลยสินะ TT
    #674
    0
  2. #639 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:20
    ชานยอลต้องโดนแบบนี้ค่ะ แต่ยังไม่หนำใจเลย 555555 มยองกับมิยองน่ารักอ่ะ #แต่ทีมท็อปฟานี่เช่ยเคย55555 ฮยอนนี่ นู๋มีความร้ายอยู่พอตัวนะคะนู๋ขา
    #639
    0
  3. #618 Mind's_seohun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 22:30
    คนคนนั้นคือพี่ฟานรึเปล่าชาน คิดจะหยุดดจริงๆเหรอ แล้วพี่ยูลล่ะ
    ถ้าบอกกับพี่ยูลตรงๆ พี่เข้าคงจะถอยให้ อย่ารั้งพี่เขาไว้แล้วกัน
    ส่วนพี่ฟาน ก็คงต้องเหนื่อยหน่อย เหมือนพี่เขาจะเข็ดกับนายนะ ทั้งที่ก็ยังรักอยู่
    แสดงความจริงใจออกมา เดี๋ยวพี่เขาก็ใจออก เพราะพี่เขาแพ้นาย 

    ใครดีมาดีตอบ ร้ายมาร้ายกลับสิบเท่าเร๊อะซอ น่ากลัวนะแบบนี้
    จะมีผลต่องานมั้ย โซอึนจะไปฟ้องฮยอนจุงให้บีบทีมงานไม่ให้ป้อนงานซอรึเปล่า
    ฮุนที่ชื่อเสียงเงียบๆไป นอกจากจะเกเรงานเองแล้ว ส่วนนึงก็คงโดนโซอึนใช้เส้นเล่นงานแน่ๆ 

    อัลไลของเขานะอิคุณพี่ลู่เนี่ย จริงจังแต่ไม่รัก พี่ถือตรรกะอะไรอยู่
    แล้วสมมติว่าพี่ยุนเกิดรักพี่มาจริงพี่จะทำไง หวังว่าพี่ยุนจะไม่ตกหลุมพลางอิพี่ลู่นะ
    ระวังจะเป็นเหมือนชานนะพี่ลู่ พอจะหยุดที่ใครสักคน เขากลับผลักไสเราไปไกลๆน่ะ

    ผลจากการกระทำของพี่ลู่ พอซอเมาไม่ได้สติแล้วเหตุการณ์นั่นก็ย้อนมาทำร้าย
    กลายเป็นว่าซอเป็นคนวิตกจริตไปเลย T^T อีกนานมั้ยบาดแผลของเรื่องนี้มันจะหายไปจากใจซอ

    แล้วฮุน คืออะไร ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากได้ยินเพราะอะไร 
    เพราะกลัวจะรับไม่ได้ หรือกลัวว่าตัวเองจะเจ็บและโทษตัวเองไปมากกว่านี้
    ที่ตัวเองเป็นส่วนนึงที่ทำให้เรื่องเกิด อย่าเป็นอย่างแรกนะฮุนนะ
    ถ้ารู้ความจริงเรื่องนั้นหวังว่าจะยังอยู่ข้างซอและยิ่งปกป้องซอมากขึ้นไปอีกนะ

    #618
    0
  4. #616 ซอฮยอนออนนี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 18:30
    เราอยากให้ไรต์ให้โอกาสฮุนค่ะ ลู่ปล่อยเค้าไปจะไปทำอะไรก็เรื่องของเค้าเลย
    #616
    0
  5. #615 ซอฮยอนออนนี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 18:30
    เราอยากให้ไรต์ให้โอกาสฮุนค่ะ ลู่ปล่อยเค้าไปจะไปทำอะไรก็เรื่องของเค้าเลย
    #615
    0
  6. #612 S&H (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 17:05
    โอ๊ยหน่วงจิตใจกับความรู้สึกซอฮยอนตลอดอาลู่แกทำอะไรซอช้าน
    #612
    0
  7. #601 no name (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 17:45
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ตอนท้ายสงสารซอจูมากอ่าาาา รอคร้าาาาาาาาาา
    #601
    0
  8. #600 Seohyun Botth (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 16:37
    ลู่เลวมากก สิ่งที่แกทำซอจำจนกหลอนแล้วเนี่ย
    #600
    0
  9. #599 Yeewar (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 16:00
    ลู่ แกนี่แบบ ไม่รุ้จะเอาคำไหนมาอธิบายยย สงสารซอมากกกกกกก ฮุนคิดไรกับซอป่ะเนี่ย หรือเป้นห่วงแบบเพื่อนเฉยๆ ให้โอกาสฮุนอีกสักครั้งเป็นไรมั้ยยย
    #599
    0
  10. #598 ;Pocky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 14:44
    สงสารซอมากกกกกกก
    น้องซอบทจะสู้คนก็สู้นะ โซอึนถึงกลับหน้าหงาย
    ส่วนลู่หายจะโฉดก็โฉดให้สุด!
    ส่วนชานยอล เหมือนโดนกรรมตามสนองจริงๆ นี่โดนยูริไล่ออกมายังไม่สำนึก ยังจะมาหวังเอาแต่ได้กลับมิยองอีก
    ดีนะมิยองยังรั้งตัวเองออกมาทัน ดูสิชานยอลจะทำยังไงต่อ
    ส่วนมยองซู ถ้ายังทำตัวเป็นหมาหยอกไก่แบบนี้ นูนาก็คิดเป็นบีเกิ้ลนั่นแหละจ้า
    #598
    0
  11. #597 น้องซอ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 12:18
    เกียดลู่จัง ซอทำไงดี ฮุนฉันให้โอกาสแกอีกครั้ง ฮ่าๆๆ มองหาใครไม่ได้แล้ว
    #597
    0
  12. #596 √ The Real PCY~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 11:03
    พี่ปาร์ชยอลเป็นคนขี้เหงาหรือย่างไร //ไมค์จ่อปาก  เหมือนจะทีเล่นทีจริงอ่ะ อยากจะเชียร์ต่อแต่ก้อไม่ไว้ใจเท่าไหร่   มยองฟานี่น่ารักเชียว แต่บทชานยอลแบบดูมีอะไรน่าค้นหากว่าเหมือนลู่หานอ้ะ เหมือนมีปมอะไรซักอย่าง อีดเดี๋ยวพี่เขาต้องรักนุ้งซอแบบไม่รู้ตัวแน่เลย  แต่ทำไงล่ะทีนี้ .ซอก้อรังเกียจพี่สุดๆๆๆไปแล้วอ่ะ
    #596
    0
  13. #595 annna (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 09:55
    สะใจอิยอลจิงๆหวังว่าสุดท้ายจะไม่เหลือใครทำคนอื่นไว้เยอะนี่โดนซะบ้างมิยองเจ๋งอ่ะตอกกลับยอลถึงกะอึ้งอิลู่นี่อีกคนเมื่อไรกรรมจะตามทันเลวกะผู้หญิงได้ทุกคนจิงๆยุนอาจะไม่รอดจากลู่จิงๆอ่ะหรอขอให้ความรักที่แกตามหาเป็นซอฮยอนและซอไม่เห็นคุณค่าของแกจะได้รู้ว่าคนอื่นรู้สึกไงที่โดนทำร้ายซอน่าสงสารมากภายนอกเข้มแข็งแต่จิตใจย่ำแย่มากสินะถึงขนาดหลอนนอนไม่ได้เลยสงสารเมนหนักมากอิฮุนจะได้รู้สักทีนะว่าผลที่แกทำส่งผลไงถึงซอทำเป็นไม่อยากได้ยินเชอะแรงๆเลยซอก้อไม่ได้อยากโดนกระทำนะเว้ยยย
    #595
    0
  14. #594 少女时代的妹&# (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 08:59
    สงสารซอทำเปนเข้มแข็งแต่ใจจริงคือไม่ไหวแล้ววอ่ะสงสารมากก ฮุนยังไงก็รักษาใจให้.อด้วยนะ
    #594
    0
  15. #593 many579579 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 07:34
    สงสารซอจัง ฮุนนายคนเดียวเลยซอถึงเป็นแบบนี้ ลู่นายไม่คิดจะทำอะไรบ้างหรอสักวันนายจะต้องเจ็บ เพราะนายรักใครไม่เป็น (จริงๆหรอ)ส่วนลึกของนายอาจจะมีสาวนัอยซอฮยอนอยู่ในใจก็ได้
    ใครจะรู้
    #593
    0
  16. #592 Kpcrescent (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 02:41
    ความเจ็บปวดของซอมันจะจางหายไปได้บ้างมั้ยนะ สงสารมาก เซฮุนมันไม่ทันนะรู้มั้ยแกช่วยซอไม่ทัน

    ชอบมิยองมากเลยตอนนี้ ชานยอลสมควรจะโดน
    #592
    0
  17. #591 maylone (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 01:46
    ลู่นี่เอาไง-.-เดี๋ยวรมณ์เสียเลย
    ยอลเป็นไงล่ะโดนเอาคืนแล้ว แอบสะใจจะได้เข้าใจความรู้สึกคนอื่นบ้าง

    ฟานี่นี่ทิ้งคำพูดให้คิดอีกแล้ว บีเกิ้ลน้อยของนูน่านี่คืออัลไล มีความหมายลึกๆมั้ยยย
    #591
    0
  18. #590 √ The Real PCY~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 01:41
    พี่ปาร์ชยอลเป็นคนขี้เหงาหรือย่างไร //ไมค์จ่อปาก  เหมือนจะทีเล่นทีจริงอ่ะ อยากจะเชียร์ต่อแต่ก้อไม่ไว้ใจเท่าไหร่   มยองฟานี่น่ารักเชียว แต่บทชานยอลแบบดูมีอะไรน่าค้นหากว่าเหมือนลู่หานอ้ะ เหมือนมีปมอะไรซักอย่าง อีดเดี๋ยวพี่เขาต้องรักนุ้งซอแบบไม่รู้ตัวแน่เลย  แต่ทำไงล่ะทีนี้ .ซอก้อรังเกียจพี่สุดๆๆๆไปแล้วอ่ะ
    #590
    0
  19. #589 ไข่มุกของอี้ฝานน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 00:42
    ฮือชานยอลคนสารเลวน่าสงสารรร T^T. ถ้ารักพีดีจริงๆ ก็สลัดคนอื่นให้หมดแล้วมารักพีดีสิ งืออปาร์คชันโยลลลลลลไม่เศร้าน่ะ
    #589
    0
  20. #587 ;Pocky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 16:22
    ทีมเดียวกับไรต์อะ 555555
    ด่าเสียมากมาย สุดท้ายก็แพ้คำว่าไบแอส 55555
    #587
    0
  21. #586 S&H (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:46
    ทีมใครก้อได้ค่ะขอแค่ใครคนนั้นอย่าทำร้ายซอฮยอนก้อพอฮุนลู่เอาไว้ทีหลังเรยค่ะ
    #586
    0
  22. #584 ซอฮยอนออนนี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 22:32
    ทีมมยองซูค่ะ55555 เราไม่ชอบลู่ และฮุน
    #584
    0
  23. #581 Mind's_seohun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 22:22
    ทีมฮุนค่ะะ เพราะรักกกก ฮ่าๆๆๆๆ

    ทำไมไรท์ทีมพี่ลู่ ทั้งที่พี่ลู่โฉดขนาดนั้นนน มันต้องมีอะไรแน่ๆ ><

    ติดตามๆ 
    #581
    0
  24. #578 many579579 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 02:57
    ไม่เปนไรค่ะคนล่ะทีมกัน แต่จุดมุ่งหมายน่าจะคล้ายกัน รอนะค่ะชอบนิยายไรท์ทุกเรื่อง นางเอกสู้ๆนะค่ะ
    #578
    0
  25. #575 Kpcrescent (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 00:02
    ทีมตรงข้ามไรต์ทำไงดี สงสัยต้องร้องไห้ให้สาวๆในเรื่องต่อไป ปวดใจวนๆไปเลยสินะคะ
    #575
    0