The SweetHeart 2 (ภาคต่อ) Exo Snsd ●ChanSeo●

ตอนที่ 2 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58

 



 


“ ชานยอลขายาวมาก .... ทำไมเขาถึงมาช้านักนะ ... “  เด็กสาวห่อตัวอย่างเหน็บหนาวพลางเหลือบดูนาฬิกาข้อมือตัวเอง  


“ เห็นหรือยังฮยอนนี่ ... แล้วคนเอาแต่ใจแบบหมอนั่น .. ลองเขามาเป็นฝ่ายรอเธอดูสิฮยอนนี่อ่า .. “

สาวน้อยอึนจีเบ้ปากส่ายหัวอย่างนึกภาพเด็กหนุ่มขี้โวยวายคนนั้นออกเลยทีเดียว .. แต่ดูเหมือนซอฮยอนจะไม่ทันได้ฟัง ...

เพราะเธอตื่นเต้นลุกไปเมื่อเห็นคนที่รออยู่กำลังปรากฏตัวขึ้นมา



“ อึนจี .. เธอไม่รู้หรอก ไอ้ยอลน่ะ เห็นอย่างนั้นก็เถอะ ... “  

เจบีที่อยู่ในวงสนทนาของเพื่อนหนุ่มสาวชาวปูซานที่พากันหอบหิ้วมาจากบ้านนอกเพื่อมาเยี่ยมซอฮยอนที่เริ่มมาอาศัยอยู่ในโซล

ได้ไม่นาน


“ ทำไม ? “  อึนจีขมวดคิ้วอย่างสงสัย  


แจ็คสันมองตามด้านหลังซอฮยอนที่เดินออกไปโบกไม้โบกมือเรียกร่างสูงที่เดินหน้ามุ่ยไม่รับแขกมาแต่ไกลนั้น ....

เสียงทุ้มๆของชานยอลถามขึ้นมาอย่างหงุดหงิด  “ ทำไมต้องนัดกันในที่หนาวๆอย่างนี้ด้วยล่ะ ถ้าฉันป่วยไป ใครจะรับผิดชอบ ?! “  




“ ชิส์ ... นิสัยไม่เห็นเปลี่ยนเลยนี่ “  อึนจีค่อนขอดออกมาและฮานิได้แต่อมยิ้มส่ายศีรษะอย่างเอือมระอา


“ ก็บอกแล้วไง .. ว่าพวกนายไม่รู้หรอก “  เจบียังคงยืนยันคำพูดของตัวเองอยู่เหมือนเดิม


“ ว่า ..... ? “


“ ชานยอลมันหลงซอฮยอนมากเลยนะ  ฮ่าฮ่า  “


“ เจ้าลิงนั่นน่ะนะ ?!  ดูซะก่อน  ท่าทางข่มขู่ยัยซออย่างนั้น ! “   

“  เธอน่ะ ไม่รู้หรอก  ชานยอลน่ะ ได้เปรียบตรงที่ไม่ธรรมดานะ “


“ ตรงไหนล่ะ..หมอนั่นน่ะ คาดเดาได้ง่ายจะตาย ธรรมดาที่สุดแล้ว “  ฮานิหัวเราะในลำคอพลางยิ้มเหยียดอย่างไม่เห็นด้วย  



“ ดูนั่นซะก่อน ... “  เจบีพยักหน้าบุ้ยใบ้ไปทางชานยอล  อย่างไรก็ตาม...ผู้ชายโซลอย่างพวกเขามักจะก้าวนำไปหนึ่งก้าวเสมอ ..


 “ หมอนั่นน่ะ  มักจะพกเสื้อคลุมอีกตัวก่อนออกไปข้างนอก เขาถือออกมาทั้งที่ไม่ได้จะใส่มัน “


“ แล้วไง  คืออะไร ? “  อึนจีกระพริบตาปริบๆ อย่างไม่เข้าใจคำพูดที่ดูไร้ความหมายนั้นเท่าไรนัก


  กลุ่มหนุ่มสาวมองตรงไปยังใบหน้าบึ้งตึงของชานยอลที่เหมือนโกรธใครอยู่ตลอดเวลาและรอยยิ้มสดใสของซอฮยอน เมื่อเขา

คลี่เสื้อคลุมที่ติดมือมาห่อคลุมมันลงไปกับไหล่ของเธอ “ใส่เสื้อหนากว่านี้ไม่เป็นหรือไง  บอกไปกี่ครั้งแล้ว“  



ชานยอลบ่นทั้งที่ซอฮยอนยังส่งยิ้มมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น  


“ ไม่ว่าลับหลังหรือต่อหน้า  ไม่ว่าที่ไหนๆ  หมอนั่นก็คอยดูแลซอฮยอนอยู่ตลอดเวลา โดยที่เราไม่ทันสังเกตุ“



 เจบีพูดลอยๆพร้อมรอยยิ้มหล่อเหลาอยู่ในใบหน้า  หลายครั้งหลายคราที่ค้นพบว่า .. ..


.. คนอย่างชานยอลก็ใส่ใจคนอื่นเป็นเหมือนกัน ..  


แจ็คสันใช้นิ้วถูคางไปมาอย่างครุ่นคิดและพึมพำออกมา “ อืมม ... นั่นสิ .. ไม่งั้นซอฮยอนจะทนหมอนั่นได้ยังไง ถ้าเขาแย่จริงๆอ่ะนะ  


ฉันเห็นเธอเพียงแค่ยิ้ม และก็มองไปที่เขา “


“ ก็เพราะว่า .. “      อึนจีทำท่าจะเอ่ยอะไรสักอย่าง แล้วหยุดเอาไว้กะทันหัน  หากแต่ฮานิชิงพูดขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจทันที


“ ก็เพราะว่าซอฮยอนนี่น่ะ .. ยัยนั่น  โง่จริงๆ น่ะสิ ..  คนอย่างชานยอล จะรักใครมากไปกว่าตัวเองได้กันล่ะ ? ”      







  ข่าวด่วน !!  นักศึกษาซอจูฮยอนคนเก่งของมหาลัยต้องดรอปเรียนเทอมสองเพราะปัญหาทางบ้าน   ..

ข่าวกอสซิปในมหาลัยกระพือไปทั่ว .. ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริง เพียงแต่รู้กันในหมู่นักศึกษาคร่าวๆ ว่าเธอต้องหยุดเรียนและย้ายกลับ

ปูซานเพื่อดูแลแม่ที่ต่างจังหวัดอย่างเร่งด่วน ...



แต่ข้อเท็จจริงคือ .. แม่ของซอฮยอนที่ติดการพนันจนเอาเงินเก็บทั้งหมดทุ่มไปกับบ่อนผิดกฎหมายนั้น เด็กสาวต้องเอาเงินค่าใช้จ่ายที่

สำรองไว้เล่าเรียนและใช้ชีวิตประจำวันนั้นนำไปประกันตัวแม่ของเธอออกมา และตัดสินใจพักการเรียนกับมหาลัยเอาไว้อย่างน่าเสียดาย  



แม้ทุกอย่างจะกลับกลายเป็นเรื่องลำบาก .. แต่สิ่งที่เสียใจที่สุดตอนนี้คือชานยอล เพื่อนหนุ่มที่โกรธจนไม่ยอมพบหน้าเธอ

เมื่อเขารู้เป็นคนสุดท้ายว่าเธอได้ยื่นเรื่องพักการเรียนเอาไว้และกำลังจะย้ายกลับไปบ้านที่ปูซานโดยไม่ได้ปรึกษาเขา  ....






เสียงประตูห้องถูกเปิด ...กระเป๋าเป้ใบโตที่ถูกวางรออยู่ด้านนอก ร่างของเด็กสาวที่ก้าวไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงคนหนุ่มที่นอนเหยียดยาว

อยู่บนนั้น สาวน้อยค่อย ๆ หย่อนกายนั่งลงไปบนเตียงนอนของเขาและเขย่าแขนเขาเบาๆ


“ ชานยอลอ่า .. นายจะไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยเหรอ อย่างน้อยก็ลุกขึ้นมาบอกลาฉันหน่อยสิ .. “


“ ........................ “ เด็กหนุ่มยังคงนอนหลับตาและครอบหูฟังเพลงไว้อย่างนั้น หากแต่ก็เอ่ยขึ้นมาในที่สุด   “ โชคดีนะ “


“ นายโกรธอะไรของนาย..ที่ฉันไม่ได้บอก เพราะกลัวว่านายจะเป็นห่วง “ ใบหน้าที่คลอด้วยน้ำตาและน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือ  


“ ฉันมีความจำเป็นจริง ๆ นะ  .. เรา จากกันด้วยดีไม่ได้เหรอ ยอลอ่า .. “


“ ตอนนี้ฉันก็ดีอยู่ .. ฉันไม่ได้โกรธ   เธอสนใจเรื่องของตัวเองไปเถอะ “

“ ย๊า !  ... งั้นลืมตาแล้วมองฉันสิ !  ฉันกำลังจะไปแล้วนะ “  เด็กสาวตะคอกใส่เขาทั้งน้ำตา


“ ไม่ ...  ฉันไม่อยากจะเห็น “


“ ก็ได้ .. ไม่อยากเห็นก็ไม่อยากเห็น  ...  ฉันจะได้ไปอย่างไม่มีเยื่อใยอะไรกับนายอีก ! พาโบ ! “   .



....  ซอฮยอน อย่าร้องไห้สิ .. ต้องผ่านมันไปให้ได้ .....


..... ฉันถอยออกมาสักร้อยก้าว .. นายจะไม่เสียใจใช่ไหม .. ปาร์ค ชาน ยอล ..    





“ หนูไปก่อนนะคะ คุณลุง คุณป้า .. “

“ ไม่อยากเรียกว่าคุณพ่อบ้างเหรอ  ซอฮยอนนี่ “  ท่านรองยิ้มอบอุ่นพลางจับไหล่เด็กสาวเอาไว้อย่างให้กำลังใจ

“ ..................... “


“ อืมม ... มีอะไรให้ลุงช่วยก็บอกได้นะ  ลุงไม่เคยลืมที่หนูช่วยให้เจ้ายอลมันเป็นผู้เป็นคนขึ้นมา “


คุณนายปาร์คถอนหายใจหนักๆ  “ เธอน่ะเป็นเพื่อนชานยอล ก็เหมือนเป็นลูกสาวของพวกเรา “

ซอฮยอนชะงักเล็กน้อยแล้วฝืนยิ้มออกมาหากแต่แววตากลับเศร้าสร้อย   “ แล้วหนูจะแวะมาเยี่ยมนะคะ “  






  ซอฮยอนยังคงยืนมองบ้านหลังใหญ่โตของชานยอลนั้นและกลั้นใจเดินห่างออกมาอย่างตัดใจ  


“ นี่ .. ซอ จู ฮยอน !  เดี๋ยวก่อน ! “


เด็กสาวรีบเช็ดน้ำตาลวกๆออกจากใบหน้าก่อนจะหันมองเขาอย่างแปลกใจ  “  นาย .. หายโกรธแล้วเหรอ .. “


“ เธอช่วยไปโดยที่ไม่ต้องลืมอะไรไว้จะได้ไหม ? “  เขายื่นปากกาลูกลื่นสีชมพูที่เธอเคยมาติวหนังสือให้เขาที่บ้านนั้น


“ แต่ว่า ... หมึกมันหมดแล้วนี่ .. นายก็ .. ทิ้งไปสิ “

“ มันของของเธอ อยากทิ้งก็ทิ้งเองสิ ! “



“ ................... “


“ แล้วก็ ... เอามานี่ ! “   เด็กหนุ่มฉวยเป้เดินทางของเธอเอาไปรูดซิปเปิดออกกว้างท่ามกลางความตกใจของเด็กสาว

“ อะไรอ่ะ  ชานยอล ? “ เขาย่อตัวลงรื้อค้นข้าวของกระจัดกระจาย  “ นี่ของฉัน  ...  อันนี้ก็ของฉัน  “


“ ของพวกนั้น  นายให้ฉันเองนี่นา “ “ ฉันจะเอาคืน  .. จะไปก็ไป แต่ฉันไม่อนุญาติให้เอาของฉันติดตัวเธอไปด้วย “



“ ....................... “

“ ท่าทางในนี้จะมีของฉันอยู่อีกเยอะเลย  มาดูอยู่กลางถนนอย่างนี้ไม่ดีแน่  ฉันจะไปกับเธอด้วย ต้องตรวจดูอย่างละเอียดทุกชิ้นเลย “

เขาฉวยกระเป๋าของเธอไปแต่เด็กสาวเข้ายื้อเอาไว้ทันที   “ นายอยากไปส่งฉันใช่มั้ย ทำไมต้องทำท่าโน้นท่านี้ด้วย “




“ ใครเริ่มกันแน่ ?  เรื่องนี้ฉันไม่ผิดนะ  ซอจูฮยอน ! “ “ ...................... “ “ พวกเรากำลังเริ่มเรียนมหาลัย  ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี  


แล้วเธอก่อเรื่องทำไม แถมทำอย่างกับฉันเป็นตัวไร้ประโยชน์ “


“ ฉันไม่อยากทะเลาะกับนาย ... ฉันจะไปแล้ว “


เธอปัดมือเขาออก ดึงกระเป๋ากลับมาพลางวิ่งออกไปโบกแท็กซี่ทันทีโดยมีเด็กหนุ่มร้องตามไล่หลังอย่างโกรธเคือง



  “ ก็ได้ !  ไปเลย !  ยินดีด้วย  เราจบกันแค่นี้ ! “      







  “  ชานยอลอ่า ..  หมกตัวอะไรอยู่ในห้องทั้งวันนะลูก  ไม่มีเรียนเหรอ แม่เห็นเธอหยุดมาหลายวันแล้วนะ “

“ ผมเหนื่อย .. ปล่อยผมเถอะครับ “


“ ไหน ... มีอะไร บอกแม่มาซิ “


เด็กหนุ่มผลุนผลันลุกขึ้นมาพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง   “ แม่ครับ  แม่มีเงินบ้างไหม ?  เยอะ ๆ เลยฮะ “


“ อะไรของแก .. อ๊ะ ! ไปก่อเรื่องมาอีกแล้วเหรอ  ไอกูววว  แม่ล่ะสงสารพ่อเธอจริง ๆ “

“ แม่ฮะ .. ไม่ใช่อย่างนั้นนะ “


“ แล้วเราต้องไปต่อรองอะไรกับผู้เสียหายอีกไหม ? “


“ ผมบอกว่าไม่ใช่อย่างงั้นไงครับ !  “  คิ้วที่ขมวดยุ่งนั้นบอกให้รู้กลายๆว่าเขาซีเรียสแค่ไหน  “ ไม่มีอะไรที่จะเอาไปจำนำได้เลย .. “  


เขายังไม่หยุดที่จะครุ่นคิดอย่างไตร่ตรองไปทีละนิด


“ มันอะไรกันแน่ล่ะ  เจ้าลูกชาย !! ฮ๊ะ ? “ เด็กหนุ่มมีสีหน้าและท่าทางที่ตัดสินใจก่อนจะคืบคลานเข้าหาผู้เป็นแม่อย่างออดอ้อนเต็มที่


 “ แม่ครับ ..  “


“ พูดกับพ่อให้ทีสิฮะ  ว่าผมหัวไม่ค่อยดี คงไม่เหมาะกับฮันกุกอีกต่อไปแล้ว “


“ พูดบ้าอะไรเนี่ย เจ้ายอล ! “


“ ในระหว่างนี้ ... ผมอยากพักการเรียนเอาไว้ ... แล้ว .... คือแบบว่า .. “


“ ไหนว่าใหม่ซิ !   ไอ้ ชานยอล !!!!!!! “        







ร่างของซอฮยอนที่ยืนต่อราคาซื้อผลไม้อย่างอารมณ์ดีในตลาดนั้นกลับพลันต้องตัวแข็งทื่อเมื่อท่อนแขนหนักๆของใครบางคนพาดลง

มากับไหล่บางๆของเธอ และเสียงทักทายของแม่ค้าด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นดีใจกับคนที่เพิ่งมา


“ โอ้ยย ไม่เจอกันนาน สบายดีไหม  พ่อลูกชายท่านรอง “

“ ช่วงนี้ .. ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ครับ  “  




ซอฮยอนขยับตัวออกจากแขนที่พาดเธออยู่นั้นทำให้เขาเสียหลักก่อนจะ รีบสาวเท้าเดินตามเด็กสาวออกไปทันที  



“ ยัยโง่ !  มัวแต่เดินไปเดินมาอยู่แถวนี้ แล้วเธอจะหาเงินกลับไปเรียนได้ยังไง ? “


“ ..................
“ “ กลับไปคุยกับพ่อฉันกัน ! ให้พ่อหาทางช่วย “  เด็กหนุ่มฉวยมือของเธอไว้หากแต่ซอฮยอนกลับสะบัดออก  

“ ไม่เป็นไร  ปล่อยฉัน “

“ ดูทำหน้าทำตาเข้าสิ .. เธอเกลียดฉันมากขนาดที่จะยอมเลือกไม่กลับเข้ามหาลัยงั้นเหรอ “


เด็กสาวถลึงตาใส่เขาด้วยท่าทางอวดดี  “ ไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากนาย  ฉันก็จะกลับเข้ามหาลัยเองได้อยู่แล้ว “


“ .................... “


“ ................... “


“ เสียเวลาฉันแท้ๆ ที่มาคอยเป็นห่วงเธอ “


“ วันหลังก็ไม่ต้องมาห่วงฉัน  สนใจเรื่องของตัวเองไปเถอะ ฉันจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข  อันยอง  ! “


เด็กสาวเดินจ้ำหนีเขาและขายาวๆของชานยอลก็เคลื่อนที่ตามประกบทันที   “ ฉันอุตส่าห์มาหาเธอถึงที่นี่นะ “


“ ใครใช้ให้มากันล่ะ .. “


“ นี่เธอ !  โอ๊ะ ! “


  ร่างสูงที่ทำท่าทีเซไปมาก่อนจะทรุดตัวลงและได้ผลที่แม้เด็กสาวถึงแม้จะลังเลเล็กน้อยแต่ก็วิ่งกลับมาดูอาการเขาทันทีในที่สุด  


  “ ชะ ... ชานยอลอ่า .... เป็นอะไรไป .. “


“ ฉันหิว ... ขอข้าวฉันกินหน่อย ... “      





ร่างสูงของชานยอลที่เดินเก้ๆกังๆ วนไปเวียนมาอยู่รอบตัวเด็กสาวที่กำลังตั้งอกตั้งใจชิมน้ำแกงจืดที่ทำให้เขาอยู่นั้น ....

เด็กสาวสะดุ้งสุดตัวเมื่อรอบเอวบางของเธอถูกแขนหนาของชานยอลโอบรอบเอาไว้ทั้งตัว เด็กหนุ่มใช้ปลายคางที่วางเกยบนบ่าของเธอ


นั้นคลึงเล่นไปมาจนเธอห่อไหล่อย่างไม่สบายตัว  “ นี่ ... เตามันร้อน นายถอยออกไปก่อนได้ไหม “



 “ ซอฮยอนอ่า ... ฉันเสียใจนะ ... “

“ นายจะเสียใจอะไรล่ะ .. “   



  “ ก็เพราะ .. ว่าเธอ .. ไม่ยอมอยู่ข้าง ๆ ฉัน ยังไงล่ะ “

“ นายน่าจะดีใจนะ ...  ที่ไม่มีใครคอยกวนใจ  คอยจ้ำจี้จ้ำไชนายอีกแล้ว “


“ แน่นอนอยู่แล้ว ... “ ซอฮยอนหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นเขาพูดล้อเลียนแบบเธอกับประโยคซ้ำ ๆ เดิม ๆ ที่เธอคอยพูดคอยบอกกับเขา  


“ ย่า ~ เลิกนอนซะที  ยอลอ่า ตื่นเสียทีสิ   อ่านนั่นสิ  อ่านนี่ด้วย ...  กินข้าวเช้าหรือยัง  ห้ามใช้กำลังนะ ... “


“ นายไม่รู้เหรอ .. ว่าฉันทำไปเพราะเป็นห่วง “  เธอพยายามหันหน้ากลับมามองเขา


“ เธอเป็นห่วงฉันทำไมล่ะ ... “  มองแววตาที่เป็นต่อของเขาแล้ว อดไม่ได้ที่จะนึกหมั่นไส้ขึ้นมา


“ กะ กะ  ก็   ฉันอายแทนคุณลุง คุณป้าน่ะสิ  “  


ชานยอลหัวเราะเบาๆ “ หรือว่า ... “  เขามองเธอด้วยท่าทางกรุ้มกริ่ม “ เราจะทำแบบนั้นกันดี ... “


“ หือ ? “


“ เผาบ้านนี้ไปซะ แล้วย้ายไปอยู่กับฉัน “   เขาหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นซอฮยอนเบิกตากว้างอย่างตกใจ



เด็กหนุ่มเอื้อมมือผ่านตัวเด็กสาวไปหมุนปิดเตาที่น้ำในหม้อเดือดจนล้นทะลักออกมารดให้ไฟลุกฟู่โดยที่เธอไม่ทันรู้ตัว



  “ ซอฮยอน.. ฟังให้ดี ...  “

“ .......................... “


“ ฉันจะขายของส่วนตัวทุกอย่างที่มี  เก็บเป็นค่าเทอมให้เธอเอง “



“ ชะ ... ชานยอล ! “


“ ถ้ามันไม่พอ .. ฉันจะขโมยของมีค่าของพ่อ ขายมันให้หมดทุกชิ้น  “



“ ปาร์ค ชาน ยอล  O_O “



“ เพราะฉะนั้น ... กลับไปอยู่ข้างๆกันเหมือนเดิมเถอะนะ  ซอฮยอนอ่า “


“ ....................  “       





★★★★★★★★★★★

เม้นท์จ้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #272 OLOnsG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 21:20
    ถ้าเจบีไม่บอก ก็ไม่ทันสังเกตุจริงๆนั่นแหล่ะ
    นายก็มีมุมน่ารักๆเหมือนกันนะชานยอลอ่า
    แบบนี้ค่อยอุ่นใจคิดมานิดนึงว่าซอฮยอนเลือกถูก

    เอ๊ะ ถ้ามันจะเป็นแบบที่ฮานิพูดกันแน่หว่า
    ซอฮยอนน่ะพอได้รักแล้ว ก็มองข้ามไปหมดแหล่ะ
    ความไม่ดีทั้งหมดทั้งมวลน่ะ

    ไม่เนียนอีกแล้วนะ ที่จริงก็จะไปส่งแค่ฟอร์มจัดไปหน่อย
    'ไม่มีอะไรที่จำนำได้เลย' 555+ ตลกอ่ะ หาเงินสุดฤทธิ์
    แม่เข้าใจยอลหน่อยนะ โง่ไปหน่อยเลยรู้ตัวช้าตลอด 

    โอ้ยยยย ปาร์คชานยอล ช้านนนนรักแกอ่ะ
    ถึงกับจะขโมยของพ่อไปขาย หาเงินให้ซอฮยอน
    แบบนี่้ใครว่าไม่รักกันนะ หลงไปแล้วล่ะ






    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 มีนาคม 2559 / 21:22
    #272
    0
  2. #186 Focus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 12:08
    น่ารักดีค่ะ สนุกดีค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
    #186
    0
  3. #137 cassysanuk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 18:18
    ชานเขาน่ารักแบบคนธรรมดาทั่วไปอ่าา น่ารักกกก
    #137
    0
  4. #108 seororo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:06
    โอ้ยยยย. ทุ่มสุดตัวเลยนะปาร์คชานยอลลลลล
    #108
    0
  5. #98 mmmseo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 01:04
    ยอลนี่ทั้งรักทั้งหลงซอจริงๆ  ><
    #98
    0
  6. #82 seolove (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 21:35
    โอ๊ยยยฟินนนนนน

    จิกหมอนแตก น่ารักมากชานซอ

    สู้ๆค่ะไรท์ >3
    #82
    0
  7. #80 annna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 10:01
    ชานยอลน่ารักมากกกกกกกกก...ถึงแม้จะ ท่าเยอะแต่หลงซอหนักมากกกอยู่ไม่ได้งิ?ถ้าไม่มีซองิ? อร๊ายยยฟิน!!ชอบคู่นี้อีกแว้ววววเคมีมาตรึมอ่ะ
    #80
    0
  8. #79 RolyPolly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 22:57
    รักยอลเลยอ้ะ น่ารักมากๆที่ตามซอมา ยอลคงรักซอมากๆให้ทุกอย่างเลย 
    #79
    0
  9. #75 w'mtop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 01:06
    พี่ชานน่าร้ากกกกกกกกก ชอบอ่ะ ชานซอชานซอ ยอมใจเลย ฟินอ่ะ บอกได้คำเดียววววววว
    #75
    0
  10. #74 cartoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 00:27
    ถึงขั้นเผาบ้านกันเลยเหรอ ยอลทำทุกอย่างจิงๆ

    เพื่อให้ซอกลับไปอยู่ข้างๆ โอ๊ย ฟิน
    #74
    0
  11. #72 Mayne (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 22:57
    ยอลมันจะมากไปนะลูก เผาบ้านเลยหรอ คิดถึงเค้าใช่ไหม ชอบ ๆ มุ้งมิ้งมากกกก
    #72
    0
  12. #70 Nok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 21:22
    คู่นี้น่ารักมากกก

    มันฟรุ้งฟริ้ง กรุ๊งกริ๊ง มุ้งมิ้งมาก

    คู่นี้เคมีเข้ากันอย่างแรง

    อ่านแล้วปริ่มมากกค่า

    #70
    0
  13. #66 xxxmusic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 19:00
    ต้องบอกเลยว่าหมั่นไส้ชานยอลภาคที่แล้วมากกก 55555555555555.

    แต่ตอนนี้ชานยอลคนดีที่หนึ่งเลยค่า ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายให้ผู้ชายคนนี้ดี

    แล้วคือชอบคาแรคเตอร์ของซอแบบนี้อยู่ด้วย ดูขาลุย น่ารักๆๆ เป็นสาวจอมแก่น

    แถมตอนบอกกะซอว่าจะเก็บค่าเทอมให้นี่คือแมนมากก โฮรกกก ได้ใจหนูไปเลยค่าพี่ชานน ^^
    #66
    0
  14. #65 少女时代的妹&# (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 16:46
    ชานยอลความคิดช่างเปนเด็กน้อยจริงๆๆนะแต่ที่ทำไปก็เพราะรักซอจริงๆๆน่ารักค่ะ
    #65
    0
  15. #64 hanseo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 15:59
    ชานยอลเขารักของเขาจริงๆนะ มีการจะขโมยของพ่อไปขายด้วย น่ารักจริงๆ
    #64
    0
  16. #62 ann_23102542 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 15:18
    ชอบหลงชานยอลลล
    #62
    0
  17. #61 S&H (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 13:57
    ซอฮยอนอ่า ซอฮยอนอ่า ชอบยอลเรียกแบบนี้สุดๆๆๆ
    #61
    0
  18. #60 ไอ่เน่เฃงุน~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 12:44
    อยากห้ไรท์แต่งฮุนฃอแบบนี้มั่งอ้ะะะ  ต้องฟินโคดๆๆๆ  นะไร์นะะ ฮุนฃอแบบเร่องนี้ได้ป่าว น่ารักสุดๆอ่ะ    ชานยอลื
    #60
    0
  19. #59 √ The Real PCY~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 10:56
    โห พี่ปาร์คชานของเค้าาาาาาา  มาหอมทีนึงดิ  น่ารักมากอ้ะตัวเองงง  งื้ออออ ยอมใจๆๆๆๆๆๆ   ทำไมชานฃอถึงน่ารักขนาดนี้ล่ะคร้า  จะมีมือที่สามมาบ้้างมั้ย  คงต้องมี !!! 
    #59
    0
  20. #58 Moo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 10:34
    ทำไมชานมันน่ารักขนาดนี้เนี่ย หลงสุดๆ
    #58
    0
  21. #57 เคโระ+โยดา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 10:26
    ชอบคาแรคเตอร์ชานยอลเรื่องนี้มากเลยค่ะ ^^ ดูนิสัยเสีย เอาแต่ใจ ปากอย่างใจอย่าง แต่ห่วงฃอสุดๆ แคร์สุดๆ ทุ่มเทสุดๆ 55555

    น่ารักมากกกกกกกก ทำไมเขาโกรธกันแล้วเราอ่านแล้วยิ้มมมม ^__________^
    #57
    0
  22. #56 seohyun_only (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 04:51
    ใครบอกพี่ชานไม่ห่วงซอ เห็นอย่างนี้ซับพอรต์สุดกำลังเลยที่เดียว555
    #56
    0
  23. #55 Mr.JYH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 02:31
    พี่ชาน~!!!!! จะหา ผช แบบนี้ได้อีกที่ไหนเนี่ย^^
    ทำไมต้องน่ารัก โอ้ยยยย~~~ อิจฉาซอสุดๆ
    ชอบพี่ชานลุคนี้มากๆๆๆค่ะ แสนดีขี้กวนเป็นห่วงตลอดๆ
    ปากอย่างใจอย่าง เถียงกันยังน่ารักอ่ะ คือพูดไปงั้นแหละ แต่ในใจนี่..
    ต้องกรีดร้องมากเท่าไหร่ถึงจะพอกับความน่ารักนี้ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 ธันวาคม 2558 / 02:32
    #55
    0
  24. #54 ไอ่เน่เฃงุน~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 19:16
    มายังน้ออ  มารอ มาส่องตลอดเลยอ่ะ   ชานฃอแบบว่าแอบแมชกันน
    #54
    0
  25. #52 √ The Real PCY~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 13:17
    รอเรื่องนี้อย่างแรงงงงง  แรงมากๆๆๆด้วยค่ะะ !!   มาเร็วๆนะไรท์  
    #52
    0