● Ex - GFriend ● 《 Exo Snsd FX Got7 apink

ตอนที่ 16 : Chapter 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ก.ย. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
 




 
มันเป็นเวลาที่ผมไม่ต้องการเพื่อน ไม่ต้องการแฟน ... มันเป็นเวลาที่เหมือนผมยืนอยู่ใต้ท้องฟ้าแต่เพียงลำพัง  



“ เซฮุน .. พรุ่งนี้รุ่นพี่ชางมินเปิดกล้องละครใหม่นะ  แวะไปให้กำลังใจหน่อยมั้ย “

“  ดูก่อน “

“ ดูก่อนอะไรเล่า ... ที่สถานีแทบจะจำหน้านายไม่ได้แล้วนะ โผล่หัวไปให้เค้าเห็นกันบ้าง “   

จงอินส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจกับเซฮุนที่นั่ง ๆ นอน ๆ วันๆ มีหน้าที่ให้ข้าวน้องหมาน้องแมว และใช้ชีวิตอย่างคนเกษียณอายุไปวัน ๆ


“ ใครจะไปมีแก่ใจแสดงความยินดีวะ ... ไม่แช่งให้เรตติ้งต่ำก็ดีเท่าไหร่แล้ว “

“ ย่าห์~~  ทำไมนายเห็นแก่ตัวอย่างนี้ล่ะ “

“ นี่แหล่ะ ปัญหาใหญ่ของฉัน ... แล้วนายจะทำไม ? “  


ท่าทางตีรวนภายใต้ใบหน้าที่นิ่งสงบของเซฮุนนั้น ถึงชินแล้วแต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะแอบเบื่อหน่ายอารมณ์ขึ้นๆลงๆของเขา


“ ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ ... ทำตัวแฮปปี้หน่อย เซฮุน แฮปปี้เนสส ~~“

“ จะให้แฮปปี้ยังไง ?  โดนพักงาน ถูกวิจารณ์ โดนทิ้ง “

“ ยังไง ? ใครทิ้ง  ไหนบอกซิ “   จงอินเอียงคอมองคนที่เป็นทั้งหัวหน้าและเพื่อนรักอย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้  

นิสัยของเซฮุน...เหมือนจะเกินพอดีไปเสียทุกอย่าง มั่นใจในตัวเอง ดื้อรั้นแบบแปลกๆ และไม่มีน้ำใจนักกีฬามากเท่าไรนัก  


“ เถอะนะ เซฮุน ... ยังไงก็ตาม โผล่ไปนิดนึงพอเป็นพิธีก็ได้ พวกรุ่นพี่ถามถึงนายกันทั้งนั้นเลย “

“ จะมาสนใจอะไร  ถ้าฉันไม่ไป จะเปิดกล้องไม่ได้ใช่มั้ย ? “

“ ฮึ่ยยยยยย   ดื้อด้านจริงๆ ไอ้เวรนี่ ! “

“ ....................... “

“ ในบรรดา ผกก. เกือบ 20 คนของสถานี นายเด็กที่สุด  และฝีมือก็ยังกลางๆ  ก้มหัวเข้าหารุ่นพี่บ้างสิวะ เผื่อโอกาสดีๆ จะเข้ามา “

“ นี่ ถามหน่อย .... ที่เดือดร้อนอยู่เนี่ย .. เพราะนายตามฉันอยู่ใช่มั้ย ? “   เซฮุนเอียงคอมองเพื่อนหนุ่มอย่างรู้ทัน  


จงอินพลางคิดไปถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ และมันทำให้เขายิ่งต้องใช้จิตวิทยากล่อมเซฮุนให้ทำตัวดีๆ

เพื่อจะได้กลับมารับโปรเจคและดึงตัวเขากลับไปจากทีม A นี้ให้เร็วที่สุด  


“ ลึก ๆ หน่อย ขุดให้มันลึก ๆ !!  นักแสดงตั้ง 3 คนต้องลงไปนอนในนั้น  นี่ขุดลึกเท่ากำปั้น ใช้หัวหน่อย ไอ้เด็กน้อย “

“ ก็แล้วทำไมไม่ใช้รถขุดล่ะครับ ฮยอง “   เสียงแจ๊คสันที่ร้องถามแทนใจเพื่อนพ้องอีกหลายคนที่หน้าตามอมแมมเกินบรรยาย

“ ก็มันเปลืองเงิน “  คำตอบสั้น ๆ พร้อมรอยยิ้มที่มุมปากของคยูฮยอนแทบทำให้เด็กหนุ่มจตุรเทพแทบลมปราณแตกซ่าน


เหมือนรุ่นพี่หนุ่มจะรับรู้ถึงความคับแค้นใจของเด็กหนุ่มๆที่ต้องถูกเกณฑ์มาช่วยเขาและออกจะลำบากลำบนอย่างที่ไม่เคยมาก่อน


“ ฉันโดนท้วงเรื่องค่าโปรดักชั่นมา ... ช่วย ๆ กันหน่อยเหอะ “   คำพูดเหมือนขอร้อง แต่ท่าทางของเขาดูยียวนเสียเต็มประดา  

กลุ่มของจงอินนั้นไม่มีใครที่จะคอยออกหน้าปกป้องให้ได้ เพราะแม้แต่สาวน้อยคนโปรดของคยูไลน์อย่างซอฮยอนยังแทบเอาตัวไม่รอด

ในหลาย ๆ เหตุการณ์นั้น  



  เสียงชาวบ้านที่รวมตัวกันประท้วงการถ่ายทำละครโดยไม่ขออนุญาติเข้าพื้นที่ทำให้ผู้ช่วยผู้กำกับอย่างซอฮยอนที่เป็นคนระบุโลเกชั่น

ยืนมองเหตุการณ์ด้วยใบหน้าซีดเซียว ... เหตุการณ์ที่เหมือนเกิดขึ้นซ้ำกับคราวที่เธอถูกเซฮุนตำหนิในความสะเพร่าของการหาโลเกชั่น

โดยไม่สำรวจให้ถี่ถ้วน


“ เอาเถอะ ซอฮยอนนี่ .. จะหาที่ถ่ายทำสวยขนาดนี้ได้ที่ไหน ... จริงมั้ย ... ?  “  

คยูฮยอนยืนประกบเด็กสาวและมองดูเหตุการณ์ความวุ่นวายตรงหน้าอย่างใจเย็น

“ รุ่นพี่ .... “  

“ เธอทำดีแล้ว ... เงยหน้าขึ้นไว้ “  คยูฮยอนหัวเราะเบาๆ มองเด็กสาวที่หน้าเจื่อนสนิทนั้น


 มินโฮขมวดคิ้วมองไปยังกลุ่มชาวบ้านที่ตะโกนขับไล่อยู่อย่างไม่เลิกรา

“ แล้วเอาไงฮะ ฮยอง ... บุกรุกที่ดินคนอื่นแบบนี้ ... วันนี้เหยียบหญ้าตายไปหลายไร่แล้วด้วย “

“ เธอไปสิ ซอฮยอนนี่ ... คุยกับชาวบ้าน ถ่วงเวลาไว้ ฉันจะรีบถ่ายอย่างเร็ว “

“ ฮยอง  ให้ผมไป .. “

“ ไม่ มินโฮ ... นายต้องอยู่ช่วยฉันถ่าย ... เอาสถานการณ์ให้อยู่ ซอฮยอนนี่ “    มือหนาที่วางบนไหล่บางอย่างฝากความหวัง

“ ยังไงคะ  ? “

“ ตามพวกเขาไปโรงพัก ... ช่วงเวลานั้น ฉันจะเร่งถ่ายจนเสร็จ แล้วฉัน จะไปประกันตัวให้ทีหลัง โอเคนะ ..“

“ ....................... “      







“ โอ้วว ... เซฮุน ... ฉันเห็นหน้านายจนได้ในรอบสองเดือนนี้นะ “

 ชิมชางมินยกยิ้มอย่างไม่เชื่อสายตาเมื่อเห็นเด็กหนุ่มร่างสูงในชุดลำลองเดินหน้านิ่งเข้ามาในผับนั่งดื่มที่ประจำสำหรับพักผ่อน

ของบรรดาสต๊าฟของสถานี คยูฮยอนลุกขึ้นปราดเข้าล็อคคอเด็กหนุ่มอย่างหยอกเย้าและลากเข้าไปนั่งอยู่ข้างๆกันกับเขา

และเซฮุนเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาเผยยิ้มออกมาและเอียงคอถามรุ่นพี่หนุ่มด้วยแววตาวิบวับ


“ สวัสดีครับรุ่นพี่ ... เรตติ้งละครตกลงมา 3 %  สีหน้าฮยองดูไม่ค่อยดีนะครับ ... อย่าคิดมากล่ะ “

“ หึหึ ... นี่ปลอบเหรอ ? “

“ อ่อ ... แน่นอนสิฮะ “

“ เซฮุน ... รอยยิ้มดีอกดีใจแบบนั้น .. แถมนายอุตส่าห์ปลอบใจได้ แต่แสดงความยินดีไม่เป็น ? “   

คยูฮยอนกอดอกยิ้มมุมปากมองท่าทางที่อารมณ์ดีของเด็กหนุ่มรุ่นน้องนั้นกึ่งหมั่นไส้แต่ก็เต็มไปด้วยความไม่ถือสา

“ เซฮุนอ่า ... ยิ้มแบบนี้ .. นายหัวเราะเยาะออกมาดังๆซะเลยดีกว่า  ไอ้ตัวแสบ “  

ก็ว่าจะหัวเราะ หากแต่สายตากลับพลันเห็นหน้าเด็กสาวที่คุ้นเคยเดินมาจากอีกทางพร้อมกันกับเด็กหนุ่มที่ตามกันมาติดๆ ...

เขาและเธอสบตากันก่อนที่เซฮุนจะเมินใส่ทันทีที่ซอฮยอนยกมือขึ้นทักทายเขา  คยูฮยอนหัวเราะออกมาเบาๆ พลางใช้หลังมือตวัด

สะกิดเด็กหนุ่ม   “ เฮ้ .. อย่าเสียมารยาทน่า ... ซอฮยอนนี่ทักทายนายอยู่นะ “

“ ....................... “     เซฮุนยังคงนิ่งเฉย รินเหล้าลงแก้วและกระดกขึ้นดื่มอย่างไม่สนใจ ซอฮยอนยักไหล่น้อยๆ

“ เขาไม่ค่อยมีมารยาทเท่าไหร่อยู่แล้ว “


เด็กหนุ่มชะงัก กลืนเหล้าแทบไม่ลงคอเลยทีเดียว

“ ฉันไม่ถือหรอกค่ะ ... กลัวว่าจะติดนิสัยแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่อีกเดี๋ยว นายคงพัฒนาได้ จริงมั้ย เซฮุนอ่า “

ท้ายประโยคถามเด็กหนุ่มที่หันมองเธอตาขวาง ก่อนที่เด็กสาวจะยิ้มหวานส่งให้เขาและลากหนุ่มน้อยรุ่นน้องที่ยืนอยู่ข้างกันแยกออกไป

อีกทางทันที    





“ นูน่า .. พวกพี่โกรธกันเรื่องอะไรเหรอฮะ “

“ ไม่นี่ .. พวกเราเป็นแบบนี้อยู่แล้ว “


เด็กหนุ่มสาวที่ย้ายลงมายัง Floor หน้าเวทีดนตรีสดที่กำลังคืกครื้นและผู้คนเริ่มเบียดเสียดกันเข้ามาทำให้ทั้งคู่แนบชิดอย่างหลีกเลี่ยง

ไม่ได้   หนุ่มมาร์คหันมองกลับไปยังชั้นลอยที่พวกทีมงานอาวุโส กลุ่มคยูไลน์ และสต๊าฟระดับสูงรวมตัวกันอยู่บนนั้น


“ แล้วทำไมฮยองต้องมองพวกเราแบบนั้นด้วย  ตาเขาจะถลนออกมาแล้วนะฮะ “

“ ย่าห์ ... นายก็อย่าไปมองเขาสิ  เขาเจอเรื่องแบบนั้นมา จะทนเห็นคนอื่นมีความสุขได้ยังไงกันล่ะ “

“ แต่ผม...ผมเกร็งนี่ฮะ “  


มาร์คหันมองขึ้นไปอีกครั้ง และยังคงเห็นเซฮุนจ้องนิ่งลงมาได้อย่างชัดเจนถึงแม้จะมืดสลัวขนาดไหนก็ตาม

ซอฮยอนหันมองใบหน้าที่ขมวดยุ่งของเด็กหนุ่มข้างกาย  เธอหัวเราะออกมาและคว้าแขนของเขาเอามาคล้องที่คอเธอไว้


“ รีแล็กซ์ ๆๆๆ   แฮปปี้เนสส ^^ “

หนุ่มมาร์คมองรุ่นพี่สาวและรอยยิ้มของเธอนั้น ร่างกายที่พากันเคลื่อนไหวไปมาอย่างสนุกสนานตามท่วงทำนองเพลงของนักดนตรี

ทำให้เด็กหนุ่มลืมใครบางคนที่ทำให้กังวลไปเสียสนิทใจ ...    






  “ เอ้า ! เบาๆ  เซฮุน  ช่วงนี้คงไม่ค่อยได้ดื่มสินะ ถึงฉันบอกว่าจะเลี้ยง แต่นายก็ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น “

“ ย๊า ... ง่า ย .. จริง ๆ “ เด็กหนุ่มพึมพำและเริ่มคอพับคออ่อนจนบรรดาพวกรุ่นพี่เริ่มจะกลุ้มใจแต่แล้วเขากลับลุกขึ้นยืนเซไปเซมา

“ เฮ้ จะไปไหน  เซฮุน ! “  


เด็กหนุ่มยกมือขึ้นห้าม  และใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของตัวเอง  “ ชู่วส์ ๆๆ “  จากนั้นเขาก็ค่อยๆ เดินลงไปยังด้านล่างอย่างทุลักทุเล  



  “ เพลงต่อไป เรามาร็อคร้อนๆ ไปกับ  Love CHECK ! ”

“ วู้ววววววว !! “

“ กรี๊ดดดดด !!! “    


.....   หมับ   !!!  ......  



เด็กหนุ่มมาร์คหันมองและเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อร่างสูงของใครบางคนเข้ามาโอบรอบคอนูน่าของเขาไว้อย่างไม่ตั้งตัว

ซอฮยอนที่ยืนตัวแข็งอย่างช็อคไปแล้วนั้น     “ นะ ... นู น่า .. “


เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นและอ้อมแขนหนักๆ ที่ทิ้งตัวลงมาที่เด็กสาว   “ เธอ ... เรา ... กลับบ้านกันเถอะ .. “

“ ฮยองเมาแล้วนะครับ “   ทันทีที่ได้สติ มาร์ครีบดึงเซฮุนออกจากซอฮยอน แต่ร่างสูงกลับสะบัดและผลักเด็กหนุ่มออกห่าง

“ อย่ายุ่ง ! “


เซฮุนที่ล็อคคอซอฮยอนเอาไว้ลากเธอออกห่างไปเรื่อยๆ และชี้หน้าหนุ่มมาร์คเอาไว้อย่างนั้น


“ นูน่าฮะ ! “

“ มาร์ค ไม่เป็นไร ๆ  ฉันจัดการเอง  อย่าให้เป็นเรื่องเลยนะ นูน่าขอล่ะ “   

ซอฮยอนรีบตะโกนฝ่าเสียงเพลงที่ดังอื้ออึงเมื่อเห็นมาร์คทำท่าจะไม่ยอมง่ายๆ และเตรียมพุ่งเข้าใส่เซฮุนเต็มที่  

เด็กหนุ่มมองตามไปอย่างไม่พอใจและเพราะซอฮยอนขอเอาไว้ เขาจึงยิ่งหงุดหงิดใจอย่างถึงที่สุดที่ทำอะไรไม่ได้ในสถานการณ์นี้      






ร่างบางของซอฮยอนเหวี่ยงตัวหนักๆของเซฮุนเข้าไปในรถแท็กซี่ก่อนจะตามเข้าไปประกบพลางถอนหายใจออกมาหนักๆ

ท่าทางพะอืดพะอมของเด็กหนุ่มทำให้เธอเบิกตากว้างและรีบล็อคตัวเขาไว้


“ โอ๊วๆๆๆ กลั้นไว้ก่อน  เซฮุน ห้ามอ้วกออกมานะ “  เด็กสาวเอื้อมมือปิดปากของเพื่อนหนุ่มเอาไว้


“ ห้ามอ้วกในรถนะพวกคุณ“  คนขับรถแท็กซี่ที่รีบส่งสายตาดุดันผ่านมาทางกระจกมองหลัง และซอฮยอนรีบพยักหน้าหงึกหงักรับ


“ ไม่หรอกค่ะ ... ไม่อ้วกแน่นอ .. “

“ อ๊อกกกก  อ๊วกกกกก “

“ โว้ยย !!!  เซฮุน  ฉันบอกให้กลั้นไว้ไงล่ะ ปัดโธ่ !! “   

สาวน้อยเขกเข้าอย่างแรงที่ศีรษะของบัดดี้หนุ่มหากแต่เขาคงไม่รู้ตัวเท่าใดนักเสียแล้ว     “ ฮัลโหล.. อนนี่ พี่ออกมาช่วยฉันทีได้มั้ย “      







กลิ่นหอมสะอาดของวนิลา ฟุ้งอ่อน ๆ อยู่ภายในห้อง ... เสื้อผ้าของเขาที่ถูกเปลี่ยนท่อนบนเรียบร้อยแล้วและเซฮุนที่สะดุ้งตื่นขึ้นมา

กลางดึกพลางมองไปรอบๆตัวอย่างแปลกตา จนกระทั่งเห็นข้าวของ เครื่องใช้ และรูปถ่ายของเจ้าของห้อง...

เขาจึงประมวลผลเอาได้ว่า คงเป็นซอฮยอนที่พาเขากลับมา ...


และตอนนี้ ... เธอไปนอนอยู่ที่ไหนกันนะ ถึงปล่อยให้เขายึดห้องเธอไว้แบบนี้   เธอคงจะ .. อยู่ห้องของฟานี่นูน่า ...  


เด็กหนุ่มลุกขึ้นเดินสำรวจไปทั่วห้องอย่างช้าๆ รอยยิ้มผุดขึ้นมาเมื่อเห็นมุมหนึ่งของห้องนั้นภาพในสมัยมหาวิทยาลัยทั้งภาพกลุ่ม

ภาพเดี่ยว รวมถึงภาพคู่ของเขาและเธอชวนให้รำลึกถึงความหลัง ..  ภาพแสดงละครเวทีร่วมกันเป็นครั้งแรกนั้น ..  


รูปภาพทั้งหมด ... ทำไมเขาถึงกลับใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง ทั้งที่เวลาผ่านมานานขนาดนี้ ..  


.... แกร๊กก ....


เด็กหนุ่มค่อย ๆ เดินออกมาภายนอกห้อง  เสียงแว่วของรายการโทรทัศน์ดังอยู่ภายในห้องรับแขก .. ดึกป่านนี้ ยังมีคนไม่นอนหรือ


เขาย่องเข้าไปแอบดูและต้องผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ และก้าวเข้าไปหยุดยืนมองร่างที่นอนหันหลังให้ทีวีอยู่บนโซฟาตัวนั้น

เด็กหนุ่มเข้าช้อนร่างเธอยกขึ้น จนเด็กสาวสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมา  “ อ๊ะ ... นายออกมาทำไม !? “


“ ฉันทำให้เธอลำบากขนาดนี้เลยเหรอ .. “

“ นายทำมาตลอดนั่นแหล่ะ “  หน้ามุ่ย ๆ และตาปรือแทบจะปิดของเธอนั้น ... มองแล้วก็ตลกชะมัด ..

“ ไปนอนที่ของเธอสิ .. มานอนตรงนี้ อยากให้ฉันรู้สึกผิดใช่ไหม “

“ .................... “    





เซฮุนวางร่างซอฮยอนลงกับเตียงของเธอและเขานั่งลงข้างๆ กัน  เมื่อมองเธอที่นอนหลับนิ่งไปแล้วนั้น เขาถอนหายใจเบาๆก่อนจะถอย

ออกมาหากแต่มือบางของเด็กสาวกลับยื้อชายเสื้อของเขาเอาไว้ทั้งที่ยังหลับตา


รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากของเขาอย่างยินดี    “ ให้อยู่ด้วยได้ใช่ไหม ? “


คนที่หลับตาพยักหน้าเบาๆสองสามที และเด็กหนุ่มรีบล้มตัวลงนอนอยู่ข้างๆ กัน พลางมองจ้องหน้าของเธอเอาไว้

 “ ซอฮยอน ..”

“ หืม ?  “  เสียงพึมพำตอบรับเขา

“ เตียงเธอแคบดีนะ .. “

“ ..................... “

“ ขยับมานอนบนตัวฉันเอาไหม .. “

“ ทะลึ่ง ..“


มือหนายกขึ้นเกลี่ยไล้พวงแก้มใสที่อยู่ห่างจากเขาเพียงคืบ  “ ทำไม .. ถึงไม่กลับมาหาฉัน “  

เด็กหนุ่มเคลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้าประชิดแลกลมหายใจเดียวกันกับริมฝีปากอ่อนนุ่มคู่นั้น  แม้ร่างกายจะตอบรับ .. แต่ซอฮยอนกลับ

ผละออกจากเขาและลืมตามองจ้องเด็กหนุ่มไว้    “ ฉันเข็ด “

“ ................... “ เซฮุนเหนี่ยวรั้งร่างของเด็กสาวเข้ามาในอ้อมแขนและกอดรัดไว้แน่นพลางซุกไซร้อย่างฉกฉวยโอกาส ...

ฝ่ามือร้อนของเขาที่แนบลงกับหน้าท้องแบนราบของเธอและทำให้ร่างเธอสะดุ้งผละออกเล็กน้อยแต่ถ้าขยับมากไปกว่านี้เห็นที

จะตกเตียงกันไปทั้งคู่


สายตาของเซฮุนที่จ้องนิ่งมองไปยังรูปคู่สมัยเรียนของเขาและเธอ ... รอยยิ้มสดใสที่อยู่ในภาพถ่ายนั้น ...


เด็กหนุ่มพลิกตัวเองขึ้นอยู่เหนือร่างกายเด็กสาว ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาจรดลงฝังจมอยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ...

“ ไม่เปลี่ยนใจเหรอ ... “

“ อื้มมม ... “

“ ทบทวนหน่อยเถอะนะ ... ซอฮยอน .. “

“ ................ “      







หนุ่มสาวที่นั่งหลบตากันไปมาบนโต๊ะอาหารมื้อเช้า  ... ทิฟฟานี่ใช้ผ้าเช็ดริมฝีปาก ดื่มน้ำและคว้ากระเป๋าถือขึ้นมาสะพาย

“ อนนี่ไปก่อนนะซอฮยอนอ่า .. “

“ ค่ะ “

“ แล้วก็ ... อย่าซื่อบื้อให้ใครรังแกง่ายๆอีก เข้าใจมั้ย “


เสียงเข้มๆของเธอทำให้เซฮุนที่กำลังตักข้าวเข้าปากอยู่นั้นชะงักค้างอย่างร้อนตัว  ซอฮยอนยิ้มแห้งๆ ให้พี่สาวก่อนจะพยักหน้ารับและ

มองตามด้านหลังของทิฟฟานี่ที่เป็นครีเอทีฟสาวอยู่บริษัทโฆษณาชื่อดังเดินออกไปอย่างเร่งรีบให้ทันเวลางาน  




“ ............... “


“ ................... “


“ อีก 5 ปี แต่งงานกันนะ “    เซฮุนเอ่ยขึ้นลอยๆ ทำลายความเงียบ ..

“ 3 ปี “

“ 5 “


“ ย่าห์ !!   เซฮุน  5 ปี ฉันก็แก่หงำเหงือกแล้ว !!! “  ซอฮยอนเงยหน้าขึ้นโต้แย้งทันทีด้วยท่าทางฉุนเฉียว

“ กลืนข้าวก่อนแล้วค่อยพูด ! “   เด็กหนุ่มตะโกนใส่เธอบ้าง


ดูๆไปก็ราวกับคนแก่หูตึงสองคนตะโกนคุยทั้งที่อยู่ใกล้ๆกัน นอกจากเสียงตะโกนแข่งกันแล้ว ... เสียงหัวเราะสดใสที่คุ้นเคยและคิดถึง

...   เซฮุน ....


...  ซอฮยอนอ่า ....  


 ......  อรุณสวัสดิ์  ยามเช้า ....    




★★★★★★★★★★★★★


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

930 ความคิดเห็น

  1. #339 มักเน่ตัวร้าย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 23:37
    ฮุนวันอยู่บ้านเฉยๆ พอออกมาเท่านั้นแหละ สร้างเรื่องตลอด....
    ความสัมพันพวก ผกก นี่มันแบบเหมือนจะไม่ถูกกัน แต่ก็เอ็นดูกัน เฮ้อ....งง กับ ผช พวกนี้
    ฮุนแกโกรธซอเหรอไม่ยอมคุยดีๆด้วย หึงเค้าล่ะสิ เห็นเค้าอยู่ด้วยกันก็อิจฉา 
    ซอแกแบบว่าง่ายไปป่ะ ฮุนบอกให้ไปก็ไปซะงั้น มาร์คน่าสงสาร คงอยากจะต่อยฮุนแน่ๆเรย มาแย่งซอไป
    เมาเป็นหมาเรยฮุนเอ้ย ลำบากซอกะฟานี่ เค้าต้องมาพาแกกลับไปบ้าน แถมแกยังไปแย่งที่นอนซออีก
    ในห้องซอคงมีแต่รูปฮุน ความทรงจำเก่าๆ ซอมันไม่เคยลืมแกเลยฮุน แกเห็นแล้วใช่มั๊ย
    ฮุนถ้าแกรักซอจริงๆจนคิดถึงขั้นแต่งงานกัน ฉันก็โอเค แต่ถ้าแกกลับไปหาไอรีนอีกนะ แต่ตายแน่
    ฉันจะไม่ให้ซอทนแกอีกต่อไป จำไว้นะ......... 
    #339
    0
  2. #331 xxxmusic (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 17:17
    ฮุนซออออออ นี่พวกเธอไปถึงขั้นไหนกันแล้วห่ะะ แล้วคือร้ะ จะแต่งงานกันหรอเนี่ยย เรื่องจริงป้ะเนี่ย

    อิฮุนแกจริงจังใช่มั้ย อย่ามาหลอกซอนะเว้ยยย
    #331
    0
  3. #329 อิ๋ว SH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 15:59
    ปากเราก้ว่าอิฮุนมันนะ แต่พอแฮ๊ปปรี้ เรากลับดีใจ คิคิคิ ฟินที่สวดดดด รักนะฮุนซอ รอนะคะ
    #329
    0
  4. #327 ann_23102542 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 02:13
    โอ้ยยยฟิน ในที่สุดดก้อได้กันสักที อุ๊บ!! ชอบมากๆค่ารอตอนต่อไปน้าา
    #327
    0
  5. #326 Nutthakorn Ben Sukklai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 23:58
    อยากให้มาร์คคู่กับอึน
    แม้ฮุนแต่งจริงป่ะ
    #326
    0
  6. #325 cartoon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 23:32
    โอ๊ย ฟินสุด ตอนนี้น่ารัก ซอใจอ่อนแล้วเหรอ แต่อิฮุนน่ารักอะอีก 5 ปีแต่งละ รอตอนต่อไปจ้า
    #325
    0
  7. #324 hanseo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 21:53
    ตกลงเขาคืนดีกันแล้วใช่ไหมเนี่ย สงสารมาร์ค อยากให้มาร์คซัดฮุนซักเปรี้ยงจะได้รู้ตัวซะที
    #324
    0
  8. #323 CocoVivi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 20:04
    5ปีแต่งงาน เอาเป็นคบไม่คบก็แต่งเนาะ 5555555555555 กัดกันน่ารักดี แต่แต่ซออย่าไปยอมคบด้วยง่ายๆๆๆนะ ออฮุนมันทำแสบไว้เยอะน้าาาาา 55555
    #323
    0
  9. #322 Mind's_seohun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 18:54
    หึงทีไรเป็นงี้ทุกที ชอบนะ ฟินนนน ฮ่าฮ่า
    ซอไหนว่ามีแฟนแล้ว ไม่กลับไปไง แล้วยอมเขาทำไม โถ่ววววว >/////<
    แต่งจริงเปล่าฮุน ซอก็ไม่ปฎิเสธ แถมเร่งอีก แหน่ะะะ ร้ายพอกันแหละน๊าาา
    #322
    0
  10. #320 Mr.JYH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 17:03
    ความฟินระดับทำลายล้างมากค่ะ อรั๊ยยยยยย~!!
    อ่านไปกรี๊ดไป อัลไลเนี่ยยย~!!!! ขอบคุณจงอินที่มาชวน
    ขอบคุณมัคคึที่ทำให้ฮุนหึง ขอบคุณเหล้าที่ฮุนดื่ม55
    //ใจร้อนถึงขั้นขอแต่งงานเลยรึ555 แต่ซอใจร้อนกว่าไปอี๊กกกกกก

    #320
    0
  11. #318 no name (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 16:39
    อัลลัย 5ปี 3ปี แต่งงานคือไล แล้วมัคคึหล่ะ แต่คืนดีกัน ก้อดีอยู่แล้วอ่ะนะคึคึ

    รอคร้าาาาาาาาาาาาาาา
    #318
    0
  12. #317 annna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 12:47
    อีก5ปีแต่งคือร่ะ..ซอยอมคืนดีกะแกแล้วหรออิฮุน แต่เมาๆบ่อยๆก้อดีนะฮุน..เพ่ฟินนนน555
    #317
    0
  13. #316 hunseoieie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 18:50
    รอน้าา รอดูคนง้อแฟนเก่า5555
    #316
    0
  14. #315 มักเน่ตัวร้าย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 02:24
    รอนะคะไรท์ อยากดูฮุนตามตื้อซอบ้างว่าจะเป็นไง
    สู้ๆ ติดตามอยู่คะ
    #315
    0
  15. #298 อิ๋ว SH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 21:58
    ขอหวานๆแบบไอติมนะคะ รอค๊าาาา
    #298
    0
  16. #297 Seo HHCL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 21:51
    ทำไมรู้สึกว่าภาพมันฟรุ้งฟริ้งผิดปกติน่ะ555
    โมเม้นฮุนซอเต็มๆแน่เบยยยย
    ซออย่าใจอ่อนน่ะ
    มาร์คน่ารักกว่าเยอะ?
    รอคร่าาาาา
    #297
    0
  17. #296 no name (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 21:24
    รอคร้าาาา
    #296
    0
  18. #295 seolove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 20:33
    น้องซออย่าพึ่งใจอ่อนน้ะ

    ทำให้อิฮุนสำนึกสะบ้าง

    ปล่อยให้น้องซอร้องไห้มาเยอะละ

    เอาคืนให้สาสม เชอะะ !!

    (แอบจิต 5555)
    #295
    0
  19. #294 Mr.JYH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 16:48
    มารอดูคนง้อแฟนเก่าค่ะ อิอิ
    #294
    0