● Ex - GFriend ● 《 Exo Snsd FX Got7 apink

ตอนที่ 13 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    9 ก.ย. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r



 
 

“ จากนี้ไป ผมคงยุ่งหน่อยนะ เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนเดิม ... แต่มันคงไม่เป็นไรใช่มั้ย “

“ อะไรนะ ?   พวกเราจะไม่ได้พบกันบ่อย ๆ เหรอ ? “

“ เอ่อ ... ก็คง .. “

“ คุณคงไม่ได้แกล้งทำเป็นว่ายุ่งแล้วไปทำอย่างอื่นหรอกนะ ? “

“ มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกฮะ ... “

“ พรุ่งนี้วันไวท์เดย์ ... คุณยุ่งแค่ไหน แต่เราต้องเจอกันนะคะ จงอิน .. “

“ ..................... “


เด็กหนุ่มมองโทรศัพท์ที่ถูกวางสายไป .. คู่ควงคนล่าสุดที่ได้มาจากการนัดบอดเมื่อเร็ว ๆ นี้  ...

สาวสวยฮเยริผู้แสนกะตือรือร้น และ ตรงไปตรงมา ... เธอเป็นคนสนุกสนาน แต่เมื่อได้ใช้เวลาร่วมกันบ้างแล้ว ..

บางทีก็กลับอยากให้เป็นอะไรที่ฉาบฉวยและผิวเผินคงจะดีกว่านี้ ...


 เรื่องนี้ควรต้องโทษใครกันนะ .... ใครกันที่ทำให้หัวใจเขามีปัญหา เสพติดความสัมพันธ์แบบผิวเผิน และวิ่งหนีหากใครสักคนคิดที่จะ

จริงจังกับเขาขึ้นมา ..    






เสียงเรียกเข้ามือถือที่ดังไม่ขาดสายจนเด็กหนุ่มต้องเปลี่ยนเป็นระบบตั้งสั่นเอาไว้ แต่ดูเหมือนปลายสายจะไม่หยุดความต้องการที่

จะได้คุยกับเขา

“ ฉันเอง .. ฮเยรินะ.. ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ? “

“ ผมเหรอ .. ผมก็อยู่กองถ่ายน่ะสิ .. วันนี้มีออกกอง “  น้ำเสียงกระซิบกระซาบกรอกไปตามสายพลางยกมือขึ้นขอเวลานอกกับสต๊าฟ

ที่ร่วมงานกันอยู่

“ อยู่กองถ่ายจริง ๆ นะ .. ไม่ได้โกหกใช่มั้ย “

“ ทำไมผมต้องโกหกด้วยล่ะ ... ตอนนี้ผมยุ่งอยู่จริง ๆ นะ “  



“ อ๊ะ !!!  จงอินชิ  อันยองง ค่ะ !!!!! “   น้ำเสียงหวานใสที่ตะโกนเรียกเขามาแต่ไกล ....  



“ ย่าห์ !! นั่นเสียงใครน่ะ ? คุณนอกใจฉันเหรอ ? ใช่ไหม ? “  

 น้ำเสียงเข้มข้นตวาดขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงของผู้หญิงเรียกชื่อแฟนหนุ่มของเธอ

“ มันไม่ใช่นะฮะ ฮเยริ  .. ไว้ค่อยคุยทีหลัง ตอนนี้ผมต้องวางสายแล้ว “

“ ทำไมคุณต้องวางสาย ? คุณนอกใจฉัน ! ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ? “

" เฮ้  ฉันต้องวางแล้ว แค่นี้นะ “     เด็กหนุ่มจงอินรีบวางสายและกดปิดเครื่องโทรศัพท์ในทันทีด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย      







เด็กหนุ่มร่างสูงเปิดประตูห้องพักด้วยความเหนื่อยล้า .. เปลือกตาที่หรี่แทบปิดอย่างหมดพลังงานนั้นกลับเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อ

แลเห็นใครบางคนยืนแสยะยิ้มอยู่กลางห้องของเขา ..

ตามวอลเปเปอร์มีรูปคู่ของเธอและเขาถูกก๊อปปี้และติดอยู่กระจัดกระจายแทบนับไม่ถ้วน ...


“ ฮเยริ .. คุณทำอะไรกับห้องของผมเนี่ยย   ทั้งหมดนี่มันอะไรกัน ? “


“ จากนี้ไป... คุณต้องมองแต่ฉันคนเดียว “  รอยยิ้มหวานหยดของเด็กสาว ใบหน้าที่มีเหงื่อซึมและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง

“ คุณเป็นอะไรเนี่ย ... เครียดนะ !!  คุณเป็นพวกโรคจิตเหรอฮะ “

“ อะไรนะ ? จงอินอ่า ... คุณไม่เข้าใจความรักของฉันงั้นเหรอ “


เด็กสาววิ่งผลุนผลันไปหยิบกล่องสีแดงที่เธอเตรียมเอาไว้และเปิดมันออก


“ ดูสิ ... เพราะฉันรักคุณ  .. ฉันจึงเก็บของของคุณไว้เป็นคอลเลคชั่นไว้ ! “


“ !!!!! “


“ นี่เป็นเส้นผมที่อยู่บนเสื้อของคุณตอนวันที่เราเจอกันครั้งแรก ... “

“ ................ “


“ นี่เป็นแซนด์วิชที่คุณกินเหลือไว้ในวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา ... และเมื่อวันที่เก้า นี่คือถุงเท้าที่คุณทำขาด ...“

“ หยุดนะ ! “  จงอินที่ถอยกรูดพลางส่ายหน้าไปมาอย่างเริ่มหวาดกลัว


“ ยังมีอีกนะ !! สามวันหลังจากนั้น คุณเป็นหวัด .. คุณสั่งน้ำมูกด้วยกระดาษทิชชู่นี้ “ เธอยื่นชูเข้าไปตรงหน้าเขา


“ อย่าเข้ามาาา  ออกไปนะ !! “  




เด็กหนุ่มใช้มือปัดป้องตัวเองอย่างหวาดกลัวและสยองขวัญ  เขาห่อตัวอย่างน่าสงสารจนมีมือตบเข้าหนักๆที่ไหล่ของเขา


“ เฮ้ !! เป็นอะไรหรือเปล่า จงอินชิ !!  จงอินชิ !! “


“ ฮึ๊บบ !! “   เขาลืมตาตื่นและสะดุ้งสุดตัวหันรีหันขวางพบว่าตัวเองหลับกลางวันอยู่บนรถตู้กองถ่าย


“ อ้อ ...เอ่อ .. ซนนาอึน..ยังไม่หมดคิวเธอเหรอ “  เด็กหนุ่มทักทั้งที่ยังมีเหงื่อไหลซึมยังไม่หายกังวลจากฝันร้าย

“ ฝันกลางวันเหรอคะ ... แต่ดูจากท่าทาง คงไม่ใช่แนวโรแมนติกแน่ ๆ   ทริลเลอร์สยองขวัญเหรอคะ “


“ ฉัน .. ถูกตามคุกคาม .. ในฝันน่ะ ... “


เด็กสาวกลั้นขำก่อนจะนั่งลงเบาะข้างๆ กัน         “ งั้นฉันแนะนำว่าให้กลับไปฝันใหม่นะ .. คราวนี้ก็ย้ายบ้าน แล้วเปลี่ยนโทรศัพท์ซะ ..

น่าจะโอเค “


“ หึหึ ... ต้องขำมั้ย ? “  เด็กหนุ่มถอนหายใจออกมาหนักๆ  สาวน้อยหัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่หยอกล้อเขาได้

จงอินจ้องมองนาอึนและเผยยิ้มออกมาอย่างนึกอะไรขึ้นได้ ...





“ ก็ ... อย่างที่คุณเห็นล่ะครับ ฮเยริ ...  ซนนาอึน ... เธอคือคนรัก ที่ผมมีอยู่ก่อนแล้ว “

“ ........................... “


“ หวังว่า ... คุณคงเข้าใจ และให้อภัยผมเถอะนะฮะ ... คุณน่ารักมาก แต่พวกเรา “


เพี๊ยะ !!! ฝ่ามือบางนั้นลงหนักจนเด็กหนุ่มหน้าสะบัด ท่ามกลางสายตาที่เบิกกว้างของสาวน้อยซนนาอึนที่ถูกลากตัวมาใช้วิชาการแสดง

ให้เป็นประโยชน์           “ โอโม่ะ !! ที่รักคะ ... ตายแล้ววว  เจ็บตรงไหน ฉันบอกแล้วใช่มั้ย อย่าเล่นกับจิ้งจอก “


“ คิมจงอิน ... นายทำฉันเสียเวลาแค่ไหน รู้บ้างมั้ย เจ้าขยะ ไปตายซะ ! “  


ร่างบางที่สะบัดหน้าเดินย้ายก้นออกไปอย่างด้อนท์แคร์นั้น ทำให้นาอึนหันเอียงคอถามเขาอย่างข้องใจ

“ ไหนว่าเธอเครซี่นายมากไงล่ะ ... ไปอ้าวแบบไม่หันกลับมามองนายเลยด้วยซ้ำ “


“ ก็เพราะ ... เธอเสียหน้าอยู่น่ะสิ “


“ ...................... “  



“ หึหึ ... เจ็บมากมั้ย .. จงอินชิ .. “


เด็กหนุ่มหันขวับเมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยดังอยู่ด้านหลัง และพลันตะลึงอย่างไม่คาดคิดว่าจะได้เจอเธอที่นี่ ด้วยสถานการณ์อย่างนี้ ...

ใบหน้าที่เรียบเฉยอยู่เสมอของเธอคนนั้น ตอนนี้ไม่แน่ใจว่ารอยยิ้มนั้น .. เป็นรอยยิ้มหยอกล้อหรือเยาะเย้ยเขากันแน่ ..  


“ คริสตัลชิ ... “

“  คิวไม่ลงตัวเหรอ ^_^ ? “  


ยุ่งน่า ... ไม่ต้องมายุ่งอ่ะน่า !!  ถ้าจะมาถากถางกันล่ะก็ ... หยุดเลยนะครับ คุณนักแสดงผู้ไต่เต้า ...


“ ลงตัวสิครับ ... นี่งัยฮะ แฟนผม ... ตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่ผ่านมาผ่านไปเหมือนคนอื่น ๆ “


นาอึนที่โดนเด็กหนุ่มดึงตัวเข้าประชิดนั้น ได้แต่ยิ้มแห้งๆ และหลบสายตาคมกริบของสาวสวยที่จ้องมองมา

“ อ้อ ... น้องสาวที่กองถ่ายนั่นเอง ... “ สาวสวยยิ้มกว้างขวาง  จงอินมองเธอด้วยสีหน้าบึ้งตึงอย่างลืมตัว


  ....  ไม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆ เหรอ ....    คุณควรต้องหวงผมอยู่บ้างนะ .... คริสตัลชิ ...  


....  จริง ๆ แล้ว ... คุณก็แค่กำลัง ... กลบเกลื่อนความรู้สึกตัวเองอยู่ใช่ไหม ..  







“ มุงดูอะไรกันน่ะ “

“ อ๋า .. คยูฮยอง .. พอดีพวกเรา มาฟังเรื่องผู้กำกับโอน่ะครับ “


“ โอเซฮุน ? “


หนนี้ซอฮยอนที่เดินตามคยูฮยอนมารีบแทรกตัวเข้ามาทันทีที่ได้ยินชื่อของเขา  “ มีอะไรเหรอ ? “


“ มีคำสั่ง ผู้กำกับโอถูกสั่งพักงาน 3 เดือนฮะ ... และทางสถานีถอดละครที่ถ่ายเสร็จล่าสุดออกจากผัง “


“ !!!! “


คยูฮยอนและมินโฮขมวดคิ้วพลางเหลือบมองซอฮยอนที่ยืนเบิกตากว้าง หน้าซีดลงทุกทีอยู่นั้น ...

“ เกิดอะไรขึ้น “

“ ก็วันที่ผู้กำกับโอกลับจากทริปบริษัทก่อนใครนั่นล่ะฮะ มีข่าวว่าเขามีเรื่องชกต่อยจนผู้อำนวยการต้องไปประกันตัว ที่โรงพัก “  






  ปัง ปัง ปัง !!!!  


แอ๊ดดด .......   ประตูบ้านที่ถูกทุบรัวนั้นถูกเปิดออกและภาพเด็กหนุ่มที่ใบหน้าฟกช้ำและปิดตาข้างเดียวเอาไว้แต่ยังเห็นรอยเขียว

ผสมม่วงลามออกมาจากผ้าที่ปิดไว้อย่างชัดเจน...เด็กสาวน้ำตาแทบไหลกับภาพที่เขาเจ็บอย่างนั้น


“ เข้ามาได้งัยเนี่ย ... รั้วปิดอยู่นี่ .. “  

 เขาพึมพำเบาๆ หากแต่ซอฮยอนฉุดลากเขาเข้าไปภายในบ้านและผลักเด็กหนุ่มนั่งลงกับโซฟาก่อนจะตามไปนั่งข้างกัน

“ เป็นอย่างนี้ทำไมไม่บอกฉัน “

“ บอกเธอ ? “    เขาส่งสายตาและท่าทางที่ทำให้เธอนึกรู้สถานะของตัวเองขึ้นมาได้


“ ฉะ .. ฉันหมายถึงว่า .. เราเป็นเพื่อนกัน นายมีปัญหาทำไมไม่บอก แถมยัง ... เรื่องงาน ... “

“ ........ ช่างมันเถอะ ........ “

“ เพราะไอรีนอนนี่ใช่มั้ยเซฮุน ... และบาดแผลตามตัวนาย .... เพราะสามีพี่เขาใช่หรือเปล่า ? “

“ ....................... “   


เซฮุนหลบสายตาอย่างมีพิรุธและไม่อยากพูดถึง ... เพียงแค่นี้ ... ซอฮยอนก็รู้ได้อย่างชัดเจนเต็มทีแล้ว

ซอฮยอนถอนหายใจหนักๆ และทิ้งตัวลงกับโซฟาไปอย่างผิดหวังและไม่ได้ดั่งใจในตัวของเขา  


“ เซฮุน ... เมื่อไหร่จะเลิกโง่ซะที ... เป็นไรมากมั้ยเนี่ยย “   เธอปรายตาเขาอย่างค่อนขอด

เด็กหนุ่มนั่งนิ่งเฉยอย่างไม่ตอบโต้ใดๆ.... เสี้ยวด้านข้างที่บอบช้ำของเขานั้น .. ไม่รู้ว่าใจลอยไปถึงไหน ..  




ปี๊ง ... ป่องงง ....  


“ ฉันไปดูให้เอง ... ว่าใครมา “    


เด็กสาวเดินอย่างท่องกำหนดจิตตัวเองก่อนจะเปิดประตูและพบว่าแขกที่มาคือคนที่เธอภาวนาขอให้ไม่ใช่สักที


“ ซอฮยอน ... ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่ ? “  ใบหน้าสวยของผู้มาใหม่ขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ

ร่างสูงบางของซอฮยอนยกมือขึ้นกอดอกและยกยิ้มมุมปากมองคนที่ตัวเล็กกว่าด้วยท่าทีไม่เป็นมิตร  


“ อนนี่  ... ตกลงว่า ...พี่จะทำยังไงกับโอเซฮุนเหรอคะ “

“ หมายความว่ายังไง ? “

“ หมอนั่นต้องเจ็บตัว ถูกผู้อำนวยการสั่งพักงาน และถอดละครออกจากผัง อนนี่จะรับผิดชอบยังไงดี ? “


“ ................... “

“ ถึงเซฮุนจะใจร้อน  นิสัยแย่ เรื่องมาก ... แต่เขาเป็นคนเก่งมาก พี่จะทำยังไงกับหน้าที่การงานของเขาคะ “


“ ซอฮยอน.... “

“ ถ้าเมื่อวันก่อน ... พี่ไม่เรียกเขาไป  หมอนั่นก็ไม่อาจจะไม่ต้องมานั่งรับเคราะห์อย่างนี้ “

“ ฉันจะพบเซฮุน ... เซฮุนอ่า ! “


“ มันเป็นเพราะอนนี่ !  “   เด็กสาวตวาดออกมาเสียงดังอย่างเหลือทน


“ ซอฮยอน .. มันไม่ใช่ความผิดนูน่า  ... พอได้แล้ว “   เสียงทุ้มต่ำของร่างสูงที่เดินมาจากทางเบื้องหลัง


“ ผม่ขอโทษนะฮะ  นูน่า “

ซอฮยอนหันขวับจ้องหน้าเด็กหนุ่มอย่างผิดหวังในทันที   “  ทำไมนายต้องขอโทษด้วย ?  “

“ ...................... “


“ เพราะผู้หญิงคนนี้ .... เธอทำให้นาย !! “


“ ฉันผิดเอง ซอฮยอน !  อย่าไปโทษคนอื่นเลย “

“ ...................... “        







“ ฮืออออ .. คนเลว ... ฉันจะไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว .. จะเป็นจะตายอะไร ฉันจะไม่สน .. ฮืออ “

ร่างบางที่เดินร้องไห้เหมือนเด็กไปตามทางเดินริมถนนนั้นปาดน้ำตาที่ไหลมาอย่างไม่หยุดหย่อน..



เสียงฝีเท้าวิ่งและชะลอความเร็วลงให้กลายเป็นเดินปกติพร้อมเสียงหอบเล็กน้อยนั้น ...

ร่างสูงของเขาที่อยู่ในชุดเสื้อยืด กางเกงขาสั้น ... และรองเท้าแตะที่รีบร้อนใส่ออกมานั้น  

เขาเดินช้า ๆ ขนานไปเรื่อยกับคนที่เดินร้องไห้อยู่อีกฟากฝั่งของถนน  




.... เซฮุนอ่า .... ไปเรียนต่อกับฉันเถอะนะ  ฉันไม่อยากห่างจากนาย ....  


....  นายอุตส่าห์ทิ้งฉัน เพื่อมามีสภาพอย่างนี้เนี่ยนะ ... สมน้ำหน้า ...  


..... เซฮุน .. เลิกทำท่าเป็นผีดิบ ... มาดื่มกันเถอะนะ ... ฉันมาอยู่เป็นเพื่อนให้นะ ..    




เซฮุนหยุดจ้องมองสัญญาณไฟข้ามถนนอย่างร้อนใจ .... ปลายสายตาของเขายังคงจับจ้องคนที่ยืนสะอึกสะอื้นร้องไห้อยู่อีกฝั่งของ

ถนนนั้นเอาไว้ และทันทีที่สัญญาณไฟคนข้ามปรากฎขึ้น ร่างสูงของเซฮุนก้าวเดินจนในที่สุดก็ออกวิ่งตรงไปยังเป้าหมายที่ยังคงไม่รู้ตัว

อยู่นั้น   “ ฮืออออ ... คอยดูนะ ... ฉันจะ .. “  


ฟรึ่บบ !!!     


อ้อมกอดแน่นหนาของใครบางคนที่พุ่งเข้ามาสวมกอดทำให้เด็กสาวค่อยๆเบ้หน้าจนปล่อยโฮออกมาเสียงดังอยู่ข้างถนนนั้นอีกครั้ง    


“ ไง ... ฉันจะ .. อะไรนะ ? “   เสียงทุ้มต่ำถามพร้อมขยับอ้อมแขนรัดแน่นและลูบหลังเธออย่างปลอบโยน  


“ ในอนาคต  ... นายต้องร้องไห้ให้ฉันแน่ ๆ โอเซฮุน  นายจำไว้ ! “

เขาหัวเราะออกมา ก่อนจะใช้มือฝ่ามือทั้งสองข้างปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของเด็กสาว


“ เธอ !  เจ้าคิดเจ้าแค้นฝังใจกับทุกเรื่อง ... น่ารำคาญ “


“ นายมันคนใจร้ายใจดำ  นายใจดำกับฉันเสมอ “

“ ฉันก็เป็นคนใจดำอยู่แล้ว ... ไม่เห็นแปลกตรงไหน “


“ ย่าห์ !!! เซฮุน  !  โอเซฮุ ... “   คำพูดที่ถูกกลืนหายด้วยริมฝีปากหนานุ่มที่ทาบทับลงมา ความหอมหวานที่เขาป้อนส่งมาให้กับเธอ


อย่างลึกซึ้งอ่อนโยน มือเรียวของซอฮยอนขยำชายเสื้อของเขาไว้อย่างลืมตัว.....หอมกลิ่นมิ้นท์จากตัวของเขา...


เซฮุนคลายจูบออกมาจ้องหน้าเธอที่ยังคงหลับตาไว้    “ หายโกรธฉันเถอะนะ .. “


“ ................... “


“ ดีกันนะบัดดี้ .. “


“ จูบฉันอีกทีนึงก่อน .. โอเซฮุน “






★★★★★★★★★★★★★

ย้ำนะคะ.....เม้นท์ทุกตอนถ้าอยากอ่านต่อเนื่อง

คุณหยุดเม้นท์ไรท์ก้อหยุดแต่ง    คุณแผ่วไรท์ก้อแผ่ว  ตามนี้แหล่ะน้าา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

930 ความคิดเห็น

  1. #312 มักเน่ตัวร้าย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 02:00
    อ๊าย ตอนท้ายๆนี้คืออะไรค่ะ กรี๊ดบ้านจะเเตก ฮุนแกโดนพักงาน ละครถูกยกเลิก เพราะแกไปมีเรื่อง
    ถามจริงไปต่อยกะใครมา เพราะไอรีนเหรอ.....
    ซอเป็นห่วงจนต้องมาดูท่าทางฮุนไม่โอเคเรย ไอรีนยังจะมีหน้าโผล่มาอีก ฉันละเพลียแกจริงๆ
    แต่ฟินตอนฮุนวิ่งมาง้อซอ มันจะดีกว่านี้ถ้าเปลี่ยนจากบัดดี้เป็นแฟนน๊า.....
    #312
    0
  2. #269 CocoVivi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 18:04
    อยากให้อิฮุนมันร้องไห้ให้บ้างงงงง ให้มันเสียใจเพราะซอซะมั่งงงงงงงง 555555555 แค้นนนนนน 5555
    #269
    0
  3. #268 CocoVivi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 18:03
    อ่านแล้วรู้สึกจะฟินก็ฟินไม่สุด คือทั้งรักทั้งเกียดพระเอก บางครั้งจะเชียร์ฮุน ฮุนเหมือนจะรักซอบ้างแต่สักพักคนที่ฮุนเลือกก็คือไอรีนทุกที มันเลยครึ่งๆกลางๆ เกียดมันและก็รักมันไปพร้อมๆกัน เอะยังไง!!! เพราะอิฮุนนคนเดียววววววว ไอ่นิสัยเสียยยยย ไอ้โลเล ไอ้หลายใจ!!! คืออิฮุนนนนนนแกเอาไงกันแน่ห่ะ พูดมาเลย อย่ามาทำแบบนี้ // แล้วจูบง้อขอคืนดี แต่บอกดีกันนะบัดดี้???? แค่บัดดี้หลอ??? โอ้ยยยยยน้อยใจแทนซอมากๆๆๆๆ
    #268
    0
  4. #239 Mind's_seohun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 16:34
    ซอรักฮุนขนาดนี้นะ แล้วดูฮุนทำกับซอสิ 
    โดนผั_เจ๊รีนต่อยขนาดนี้ก็ยังเข้าข้างเจ๊รีนอีก
    สงสารซออ่ะ ร้องไห้เลย ก็ยังดีทีออกมาง้อนะฮุน
    ถ้าไม่ง้อจะด่าแกให้ยับเลย -..-

    //ฟินและโกรธทั้งสองอย่าง ฮ่าฮ่า
    #239
    0
  5. #234 Moo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 10:10
    ในที่สุดฮุนซอก็มาแล้ว น่ารักกกก
    #234
    0
  6. #229 Loveseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 01:19
    เห้อออ อ่านเรื่องนี้ละสงสารซอสุดในทุกเรื่องเลยค่ะ

    ชีวิตดูตกระกำ แบบเปนไก่รองบ่อนมากๆ แต่ก้อยอม

    เข้ามาอ่านทุกตอน ไม่ใช่อะไร หวังว่าสภาพสถานะซอจะดีขึ้น แต่ก้อเหมือนเดิมตลอด ยอมเซฮุนตลอด ละเซฮุนก้อทำแย่ๆใส่ ก้อร้องไห้เสียใจหนีไป สักพักเซฮุนดีด้วยนิดเดียว ก้อกลับไปดีเหมือนเดิม แต่ยังไงเซฮุนก้อเหนอีกคนสำคัญกว่าซอเสมออยุ่ดี แต่ซอกลับเหนฮุนสำคัญสุดตลอด

    รุสึกรับไม่ได้กับการที่ซอยอมฮุนละฮุนทำแบบนี้มากๆ

    ขอแอบหนีไปอ่านเรื่องอื่นของไรเตอร์แทนละกันนะคะ เรื่องนี้อ่านละรับไม่ได้ สงสารซอ
    #229
    0
  7. #227 hanseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 21:49
    ทำไมซอต้องเสียใจให้กับฮุนซ้ำๆด้วยนะ สงสารซอ ไม่เข้าใจฮุนเหมือนกันว่ารูสึกยังไงกับซอกันแน่
    #227
    0
  8. #226 hanseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 21:43
    จงอิน หลอนเฮยริขนาดนี้เลยเหรอ เป็นแฟนนาอึนจริงๆทีเถอะ ส่วนซอ ทำไมต้องเสียใจให้กับฮุนเรื่อยๆนะ ลืมเขาไม่ได้ละซิ สับสนกับฮุนเหมือนกันนะตกลงรู้สึกยังไงกับซอ
    #226
    0
  9. #225 นักรบเจได (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 12:42
    ตลกในฝันของจงอินอ้ะะ ฮเยริโคตรจิตเลย 5555555 สุดท้ายตัลจะใจอ่อนมั้ยน๊าาา ไม่ใช่ว่าพอตัลใจอ่อน กลัวจงอินเปลี่ยนใจไปชอบนาอึนแน่เลยๆๆๆๆ ฮุนฃอนี่มันแบบบฮุนฃอจิงๆ 55555 อิเน่มาง้อเขายังว่าเขาอยู่ได้ พูดหวานๆๆๆเป็นมั้ยวะเน่! แต่ไม่เป็นไร เราดูที่การกระทำ .... ฃออ่าาา ติดใจเน่เหรออออ ฟินแลนด์ ~~ ><
    #225
    0
  10. #224 Hunseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 12:42
    ซออ่าา เค้างอนฮุนเเทนจัง ชิ่

    เอาคืนฮุนมันเลยยยย
    #224
    0
  11. #223 Seo HHCL (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 09:51
    สงารจงอินอ่ะ555

    ฮุนซอ จะว่าฟินดีไหมก็ฟินน่ะ ถ้าไม่ติดเจ้รีน ฮุนนี่ก็ยอมไอรีนทุกอย่างเลยน่ะ แล้วพอซอเดินหนี ก็ไปหาให้ความหวังอีก แถมจูบกันด้วย ฮุนเลือกมาสิว่าซอกะรีนจะเลือกใคร!
    #223
    0
  12. #222 cartoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 07:08
    จงอินอ่า อยากให้คริสตัลหึงใช่ปะ ระวังจะหลงรักนาอึนเข้าสักวันน้า

    ฮุนปกป้องไอรีนตลอด โดนทำร้าย แล้วยังโดนสั่งพักงานอีก เสียอนาคตหมด เลิกชอบนางเถอะ

    ซอแบบว่าอย่าไปสนใจ อิฮุนเลยมีแฟนใหม่แล้วอะ ตัดนางให้ได้ ปกป้องไอรีนอยู่ได้ เซง :-(



    ไรท์อย่าน้อยใจไปเลยน้า เป็นกำลังใจให้นะ สู้ สู้ แล้วมาต่อเร็ว เร็ว น้าค้า
    #222
    0
  13. #220 อิ๋ว SH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 01:30
    โดนผัวเจ้กระทืบขนาดเน้แกรยังไหวหรือวะฮุน นุ้งซอดีฟ่า ใสๆวัยรุ่นชอบ คิคิ ฮเยรินน่ากลัวจิงด้วย สงสารจงอิน 555 อุ้ย ขอโทษค่ะ สงสารดังไปนิดส์นุง ชอบอ่ะคะ มารอทุกวัน อ่านเสร็จเม้นท์อย่างว่องค่ะ สู้ๆนะคะ เลิฟๆค่ะ
    #220
    0
  14. #219 Mr.JYH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 01:00
    โดนหนักขนาดนี้ถ้าแกไม่ถอยออกมาก็ไม่รู้จะว่าไงละ
    ทำไมต้องว่าซอด้วยอิฮุนบ้าาา ให้ซอด่าอีกซักนิดดิ๊ หมั่นไส้~!!!
    แต่ก็ยังดีที่แกยังนึกได้วิ่งตามซอออกมา หวานเลยทีนี้55
    ซอมีขอเพิ่มไปอี๊ก555 จัดมาาาาา
    #219
    0
  15. #218 annna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 00:32
    อิฮุนบ้า..เลิกกะยัยรุ่นพี่ได้แล้วเจ็บตัวด้วย.เสียงานด้วย

    อยูกะซอกัดกันไปกัดกันมาฟินกว่าเยอะ555
    #218
    0
  16. #217 PoooPw (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 23:43
    คือแอบสงสารมาร์คเบาๆอ่า
    #217
    0
  17. #216 Loveseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 21:42
    55555 เพลงฮุนรึเปล่าา

    ถ้าใช่รีบมาง้อซอเลยยย

    รอค้าาา
    #216
    0
  18. #215 อิ๋ว SH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 20:59
    อิฮุนบร้าาาา เขินอ่ะ ฮุนซอฟินค่ะ รอคร๊าาา
    #215
    0
  19. #214 no name (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 20:06
    รอคร้าาา
    #214
    0
  20. #213 annna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 16:32
    รอคร้าาาา
    #213
    0
  21. #212 cartoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 16:25
    ใครโกหกใคร รอค้า
    #212
    0