- Prison - (JAEYONG)

ตอนที่ 19 : Prison 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    6 พ.ค. 60

18


...




ทันทีที่คำสั่งของแทยงได้ยินไปถึงหูของเตนล์และแม่ ทั้งสองคนก็ตรงดิ่งมาหาแทยงที่บริษัททันที แทยงไม่ได้แปลกใจอะไร เขารู้อยู่แล้วว่าทั้งสองคนต้องไม่พอใจเขาอย่างมากแน่ๆ และเขาก็เตรียมใจเอาไว้อยู่แล้ว

แจฮยอนตามเตนล์เข้ามาในห้องของแทยงด้วย อีทึกก็เช่นกัน เขารีบเดินมายืนข้างแทยง


 

“แกทำแบบนี้หมายความว่ายังไงแทยง!” คนเป็นแม่ตะโกนลั่น ยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าแทยง

“หึ ต้องการจะแค้นพวกเรางั้นเหรอ?” เตนล์เสริม

“ผมแค่ทำทุกอย่างให้มันถูกต้องตามที่คุณพ่อตั้งใจไว้ครับ”

“หึ ป่านนี้พ่อแกเขาลงนรกขึ้นสวรรค์อยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ยังจะมาพล่ามถึงเขาอยู่ได้”

“คุณแม่ครับ!” แทยงลุกขึ้นยืนทันที จะด่าว่าเขายังไงก็ได้ แต่เขาไม่อยากได้ยินใครมาหยามพ่อของเขา โดยเฉพาะคนคนนั้นคือแม่!! เตนล์ยืนเงียบ ตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินแม่พูดถึงคุณพ่อแบบนั้น

“ทำไม? ฉัน...ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ แกต้องส่งเงินให้บริษัท C เหมือนเดิม!” แม่พูดจาตะกุกตะกัก เกือบลืมว่าตรงนี้ไม่ได้มีแค่แทยงกับเขา

“ไม่ครับ บริษัท C ทำยอดได้ดีเพียงพอที่จะบริหารด้วยตัวเองอยู่แล้ว ยอดเพิ่มขึ้นสูงทุกปีโดยเฉพาะปีนี้ เพราะฉะนั้นเราไม่จำเป็นต้องส่งเงินไปสนับสนุนอีก”

“แล้วทำไมที่ผ่านมาถึงส่งให้ได้ มานึกบ้าอะไรเอาตอนนี้ แกต้องการจะแกล้งฉันกับน้องชายแกใช่มั้ย หรืออิจฉาน้องเตนล์ที่ได้ผู้ชายของแกไป”

“แม่ครับ” เตนล์ดึงแขนคุณแม่ ก่อนจะเหล่ตามองไปทางแจฮยอน เขาไม่อยากให้แจฮยอนมองเขากับแม่ไม่ดี และไม่อยากดึงแจฮยอนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

 

 

แต่มันคงสายไปแล้วแหละ

 

 

“เขาไม่ใช่ผู้ชายของผม” แทยงบอกเสียงเรียบ ไม่แม้จะปรายตาไปมองคนที่ถูกพูดถึง ไม่เห็นสายตาที่จ้องมองมาด้วยความเจ็บปวด

“เตนล์ เอาเอกสารมา” แม่รับเอกสารมาจากเตนล์ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะพร้อมปากกา

“แกต้องเซ็นเอกสาร ส่งเงินให้บริษัท C เหมือนเดิม และหุ้น 20% ของพ่อสุดที่รักแก แกก็ต้องมอบให้คนอื่นได้แล้ว!” แทยงจ้องหน้าคนเป็นแม่ ไม่พ้นเรื่องหุ้นของพ่ออย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด

“มอบหุ้นให้น้องซะ หากแกยังเห็นฉันเป็นแม่แกอยู่ แกคงไม่อกตัญญูกับฉันอีกคนนะ”แม่ใช้นิ้วชี้ลงบนเอกสารเพื่อกดดันให้แทยงเซ็นมันลงไป

 

 

แทยงหยิบเอกสารฉบับนั้นขึ้นมาอ่านดู มันไม่ใช่แค่ส่งเงินให้บริษัท C ไม่ใช่แค่หุ้น 20% ของพ่อ มันยังรวมไปถึงทรัพย์สินมรดกต่างๆ ที่เป็นชื่อของเขาด้วย

“เดี๋ยวแกก็ต้องไปใช้ชีวิตในคุกแล้ว จะหวงก้างไว้ทำไม” คนเป็นแม่หันไปยิ้มเยาะกับเตนล์

 

 

 

แทยงยื่นมือไปหยิบปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะ

“คุณหนูครับ” อีทึกเรียกแทยงเพื่อเตือนสติ

 

แจฮยอนกัดฟันแน่น จ้องแทยงตาไม่กระพริบ อยากจะไปกระชากอีกคนให้ออกไปจากที่นี่เหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

 

แคว้ก!!

 

แทยงทิ้งปากกาด้ามนั้นลงถังขยะ ก่อนจะฉีกเอกสารในมือทิ้ง

“ขอโทษด้วยครับ”

“แก๊!” คนเป็นแม่ตะโกนเสียงสั่น โมโหจนสุดขีด เขาเงื้อมือเตรียมจะฟาดลงไปบนใบหน้าของแทยง แทยงไม่เคยขัดใจเขาแบบนี้!

 

“อย่าใช้ความรุนแรงกันเลยนะครับ” ทว่า แจฮยอนก็คว้าข้อมือของแม่เอาไว้ได้ทัน เตนล์เห็นท่าไม่ดีจึงดึงคนเป็นแม่เอาไว้

“เดี๋ยวเราค่อยหาทางแก้แค้นมันก็ได้” เตนล์กระซิบ

“หึ แล้วแกจะได้เห็นดีกัน แทยง! แกจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต!!” คนเป็นแม่ชี้หน้าว่าแทยงอีกครั้ง ก่อนจะรีบย้ำเท้าเดินออกไปจากห้องพร้อมกับเตนล์

 

 

แจฮยอนหันไปมองหน้าแทยง แม้จะพยายามเข้มแข็งแต่ก็ปกปิดความอ่อนแอไว้ไม่มิด แววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดสะท้อนออกมาอย่างเห็นได้ชัด ปลายเท้ายาวก้าวไปยืนอยู่ตรงหน้าของคนตัวเล็กอย่างไม่รู้ตัว มือใหญ่ยื่นไปวางลงบนศรีษะเล็กๆนั่น ก่อนจะลูบเบาๆ

“ทำได้ดีมากนะ”

 

แทยงแหงนหน้ามองคนตัวสูง ฟันคมขบกันแน่น ทำไมเขาจะต้องรู้สึกอ่อนแอทุกครั้งที่อยู่ใกล้จองแจฮยอน และก่อนที่ความรู้สึกของตัวเองจะถลำลึกลงไปมากกว่านี้ แทยงก็รีบหยุดมัน โยกศรีษะออกจากมือใหญ่ และนั่นก็ทำให้แจฮยอนรู้สึกตัว ... คนตรงหน้าคงรู้สึกขยะแขยงมือของเขาเต็มทน

“ขอโทษ” แจฮยอนบอก ก่อนจะหันหลังกลับ

 

 

“ขอบคุณนะครับคุณแจฮยอน” ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลบัลดาลใจให้พูดออกไปแบบนั้น อีทึกเอ่ยขอบคุณแจฮยอน อย่างน้อยคุณแจฮยอนก็ช่วยคุณหนูของเขาไม่ให้ถูกทำร้าย เพราะนอกจากเจ็บตัวที่น่าห่วงกว่านั้นคือจิตใจของคุณหนู และยังสายตาของคุณแจฮยอนที่จ้องมองคุณหนูไม่วางตา เขามั่นใจว่าคุณหนูจะไม่มีทางได้เซ็นเอกสารนั่นหรอก เพราะคุณแจฮยอนตั้งท่าจะเข้ามาขวางไว้อยู่แล้ว เฮ้อ...รู้สึกว่ากำแพงที่เขาตั้งเอาไว้ว่าจะขัดขวางคุณแจฮยอนกำลังสั่นคลอน

 

แจฮยอนเดินออกไปจากห้องของแทยงแล้ว

 

 

“คุณหนูทำได้ดีมากเลยนะครับ เข้มแข็งไว้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง” อีทึกบีบไหล่เล็กๆของแทยง

“จะดีจริงเหรอครับ?”

“ครับ การที่คุณหนูตามใจและยอมพวกเขามากเกินไป ไม่ว่ายังไงมันก็จะย้อนกลับมาทำร้ายตัวคุณหนูเอง”

“ขอบคุณนะครับพี่อีทึก ถ้าไม่มีพี่ผมต้องแย่แน่ๆ” แทยงเอ่ย ก่อนจะหันไปจับมือของอีทึกเอาไว้

 

 

ที่จริง ยังมีคนที่เป็นห่วงคุณหนูมากๆ อีกหลายคนเลยนะครับ” อีทึกจ้องมองดวงตากลมๆที่วูบไหวนั่น มันกำลังแสดงออกว่าคุณหนูมีใครบางคนที่นึกถึงอยู่ในใจ

แทยงบิดริมฝีปากเมื่อภาพคนที่เพิ่งเดินออกไปจากห้องของเขาลอยขึ้นมาในหัว ความอบอุ่นเมื่อครู่มันยังไม่จางหายไปเลยสักนิด...

 

 

 

----

 

 

 

รถยนต์ของฮันซลและแทยงแล่นเข้าจอดที่เพ้นเฮาส์ ทั้งสองคนเดินเข้าบ้านไปพร้อมกัน และก็พอดีกับที่แจฮยอนเดินออกมาจากห้องทำงาน เขากลับมาเอาเอกสารที่เกี่ยวกับงานของเขาและตั้งใจว่าจะรีบกลับ

“อ้าว กลับมาไม่เห็นบอก” ฮันซลโค้งตามมารยาท ก่อนจะเอ่ยทัก

“แค่กลับมาเอางานน่ะ” แจฮยอนชูแฟ้มในมือให้ดู ก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างฮันซล

“ผมไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัทนะพี่” แจฮยอนบอก ก่อนจะทำท่าจะเดินออกไป

 

 

“เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” แทยงก้าวขาไปดักหน้าแจฮยอนเอาไว้ ก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้อง แจฮยอนเลิกคิ้วก่อนจะเดินตามเข้าไป

 

 

“ฉันอยากกลับไปอยู่ที่คอนโด”

“ไม่ได้!” แจฮยอนเสียงดังใส่ทันที

“จะให้คนไปเฝ้าฉันที่คอนโดก็ได้ แต่ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว” เขาเพียงรู้สึกแย่ที่ทำให้เจ้าของบ้านต้องไปอยู่ที่อื่น

 

“หึ ฉันรู้แล้ว รู้ว่านายเกลียดฉัน เกลียดทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับฉันมากแค่ไหน แต่ช่วยอดทนหน่อยได้มั้ย? บอกกี่ครั้งแล้วให้ห่วงตัวเองซะบ้าง ฉันไม่ได้อยากขังนายไว้ที่นี่โดยไร้เหตุผลหรอกนะ!” คนตัวสูงกัดกรามแน่น จ้องมองคนตรงหน้า...ก้อนเนื้อในอกเต้นตุบ ความปวดร้าวค่อยๆทวีขึ้น

“เหตุผลของนาย คือนายยังไม่ได้ครอบครองบริษัทของฉันใช่มั้ย?” ดวงตาทั้งสองคู่จ้องประสาน

 

 

“ตอบฉันสิ จองแจฮยอน” .................ช่วยบอกฉันทีว่า ไม่ใช่

“ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่หรอกนะ รออีกนิด...ฉันจะปล่อยให้นายเป็นอิสระ” ดวงตาคมจ้องมองดวงตากลมโตที่มองสบตาเขาอยู่เช่นกัน  เนิ่นนานกว่าแจฮยอนจะตัดสินใจเดินออกไป

 

มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย...

 

 

 

 

แจฮยอนขึ้นไปนั่งบนรถก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนล้า ไม่ใช่ร่างกายแต่เป็นหัวใจ เขาไม่ชินกับความรู้สึกบ้าๆแบบนี้เลย อีกคนอาจจะรับมือได้ดีกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แจฮยอนลืมตาขึ้นมาอีกทีก่อนจะหยิบซองเอกสารในมือขึ้นมา โดยองเพิ่งส่งมาให้เขา และเขาก็ไม่เคยใจเต้นกับเอกสารที่โดยองส่งหามาให้เขาเท่านี้มาก่อนเลย...


 

 

-------- 45%-----------



เอกสารที่โดยองส่งมาให้ถูกวางลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าของร่างสูง

“อะไรหรือครับ?” คุณลุงกีแจเลิกคิ้วถาม

“ลองเปิดดูสิครับ” แจฮยอนบอก คุณลุงกีแจหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะขึ้นมาก่อนจะเปิดออก เขาไล่ดูเอกสารทั้งหมด

“เอ๊ะคุณลุงกีแจทำตาโต ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองแจฮยอน

“คนที่คุณลุงได้พบและอ้างว่าเป็นคนไปซื้อยาและเป็นเจ้าของร้านขายยาพิษให้คุณผู้หญิงอีคือตัวปลอมที่ถูกจ้างมาเป็นแพะครับ ผมขอแนะนำให้คุณลุงรู้จัก คุณคิมมินซู เป็นเภสัชกรและเจ้าของร้านขายยาร้านที่คุณผู้หญิงอีไปซื้อยาและเอกสารในมือของคุณลุงก็เป็นเอกสารปลอมสั่งจ่ายยากลุ่มเพนนิซิลลินให้กับคุณแทรัง แต่จริงๆแล้วคุณแทรังแพ้ยากลุ่มนี้อย่างรุนแรงเพราะท่านเป็นโรคความดัน เอกสารฉบับที่สองคือเอกสารเกี่ยวกับยาต้องห้ามจากแพทย์ประจำตัวของคุณแทรังที่คุณลุงน่าจะทราบดีอยู่แล้ว และคุณผู้หญิงอีก็น่าจะทราบด้วยเช่นกัน คุณคิมมินซูเป็นผู้จ่ายยาให้กับคุณผู้หญิงอีกับมือครับและเขาจะยอมเป็นพยานให้กับคดีนี้ด้วยครับ”

“คุณจะยอมมาเป็นพยานให้กับเราจริงๆเหรอครับ ขอบคุณมากเลยครับ ขอบคุณที่ยอมให้ความร่วมมือครับ” คุณลุงกีแจดีใจจนมือสั่น รีบหันไปขอบคุณมินซูทันที นั่นเท่ากับว่ามีพยานปากสำคัญเพิ่มมาอีกหนึ่งคนและอาจจะเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้แทยงชนะคดี

“ไม่เป็นไรครับ อันที่จริงผมไม่อยากจะไปขึ้นโรงขึ้นศาลอะไร แต่ได้ยินว่าลูกชายของคุณแทรังตกเป็นแพะในคดีนี้ และผมก็ไม่ชอบเห็นคนบริสุทธิ์ต้องโดนทำร้ายครับ”


 

“และนี่คือเอกสารอีกหนึ่งฉบับที่ถูกปลอมขึ้นมาเกี่ยวกับยาต้องห้ามของคุณแทรัง นั่นทำให้ผลชันสูตรไม่พบยาพิษในตัวของคุณแทรังครับ ส่วนคนที่ทำเอกสารปลอมพวกนี้ขึ้นมา ผมกำลังตามจับตัวมาให้ปากคำอยู่ครับ” แจฮยอนบอกกับคุณแทรัง

“คุณแจฮยอน...ผมต้องขอบคุณคุณแจฮยอนมากเลยนะครับ ผมมันเป็นทนายที่ไม่ได้เรื่องเลย” คุณลุงกีแจทำสีหน้ารู้สึกผิด เขาแทบจะช่วยอะไรคุณแทยงไม่ได้เลย แถมยังไม่หลงกลคนเลวอีก

“อย่าคิดแบบนั้นเลยครับ คุณลุงช่วยดูแลทั้งแทยงและคุณแทรังมาเยอะมากแล้ว ส่วนข้อมูลพวกนั้นที่จริงน้องชายของคุณแทรังก็หว่านติดสินบนไว้หมด กว่าจะได้มาก็ไม่ใช่ง่ายๆเลย”

“ภาพกล้องวงจรปิดที่ร้านอาหารที่คุณแทยงไปทานในวันเกิดเหตุ คุณแจฮยอน...”

“ครับ ทางนั้นเขาถูกขู่ทำร้ายก็เลยกลัว ไม่กล้าให้หลักฐานกับเรา ผมจึงส่งคนไปดูแลและพยายามต่อรองกับเขา โชคดีที่เขาก็เห็นใจครับ ไม่มีใครอยากคนเห็นดีถูกทำร้ายหรอกครับ” แจฮยอนมองหน้าคุณลุงกีแจ ก่อนจะยื่นมือไปจับที่มืออันหยาบกร้าน “ผมฝากดูแลแทยงด้วยนะครับ”

“คนที่ดูแลคุณแทยงได้ดีที่สุดคือใคร คุณแจฮยอนน่าจะรู้ดีอยู่แล้วนะครับ”

 

 

 

---

 

 

 

“น้องเตนล์ แม่มีเรื่องจะคุยด้วย” เสียงจากปลายสายเอ่ยบอกลูกชาย

“ได้ครับแม่ เย็นนี้เตนล์จะกลับไปหานะครับ” เตนล์ตอบรับ ก่อนจะกดปิดโทรศัพท์

“แจฮยอนน่า เย็นนี้เตนล์ต้องกลับไปหาคุณแม่”

“ให้ผมไม่ส่งมั้ยครับ”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเตนล์ไปเอง คุยเสร็จแล้วจะรีบกลับนะ” เตนล์แหงนหน้าหอมแก้มคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

 

แจฮยอนขมวดคิ้วเล็กน้อย ยิ่งใกล้วันขึ้นศาลเขาก็ยิ่งต้องจับตามองเตนล์กับแม่มากขึ้น คุณนายอีต้องไม่อยู่เฉยแน่ๆ

 

 

 

"เตนล์มาแล้วครับ" เตนล์โผกอดคนเป็นแม่ 

"มาแล้วเหรอลูก มาให้แม่หอมแก้มทีเร็ว มีแฟนแล้วลืมแม่หรือยังเนี่ย" 

"เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย ผมต้องเก็บไว้ให้แฟนผมหอม" เตนล์แกล้งบอก ก่อนจะเอียงแก้มให้คุณแม่สูดกลิ่นหอมบนแก้ม

“แจฮยอนดูแลลูกดีมั้ย?”

“ดีมากๆเลยครับ แจฮยอนดูแลผมดีทุกอย่างเลย คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงเลยครับ” ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มจนแก้มแทบปริ คุณนายอีจ้องมองลูกชายที่ดูมีความสุขมาก มากอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อเกิดขึ้นในใจ

“งั้นแม่ก็สบายใจแล้วล่ะ” มือกร้านยกขึ้นไปลูบศรีษะของลูกชาย

"คุณแม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ"

"อืม แม่มีเรื่องให้เตนล์ช่วยแม่หน่อยน่ะลูก รู้มั้ยว่าพี่ชายของลูกนะร้ายมากจริงๆ ภายนอกน่ะทำตัวเป็นคนดี แต่แอบวางแผนจะแทงข้างหลังพวกเรา"

"คุณแม่หมายความว่ายังไงเหรอครับ?" หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันทันที

"ใกล้วันจะขึ้นศาลแล้วใช่มั้ยล่ะ คนของแม่รายงานมาว่ามันกำลังทำเอกสารปลอมเพื่อจะฟ้องเรากลับ ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะทำกับครอบครัวได้" คนเป็นแม่ตีหน้าเศร้า "ไม่รู้ว่าแม่ทำอะไรผิดไป ถึงได้เลี้ยงลูกออกมาได้แย่ขนาดนี้" 

"ไม่เป็นไรนะครับ คุณแม่ยังมีเตนล์เป็นลูกรักอยู่เสมอนี่ครับ ไม่เห็นจะต้องไปสนใจเลย" เตนล์กอดปลอบคนเป็นแม่ ไม่เห็นสายตาและริมฝีปากสีแดงฉานที่กำลังเหยียดยิ้มอยู่บนไหล่ของเขา

"จ้ะ ยังดีที่แม่มีน้องเตนล์ แม่อยากให้เตนล์ช่วยพามันมาหาแม่หน่อยได้มั้ยลูก ถ้าแม่เป็นคนบอกเอง มันคงไม่ยอมมาแล้วล่ะ"  

"หืม? คุณแม่กำลังมีแผนดีๆ ใช่มั้ยครับ เมื่อไหร่ดีล่ะครับ?”" เตนล์กระตุกริมฝีปากยิ้ม มองตาคนเป็นแม่

"มะรืนนี้ วันที่มันต้องขึ้นศาล แค่หลอกมันมาที่บ้านได้ก็พอ"

 

 

---

 

 

 

"เตนล์มีอะไรหรือเปล่า หืม?" คนตัวสูงเอ่ยถามคนตัวเล็กที่เดินไปเดินมาไม่หยุด ท่าทางเหมือนกำลังกังวลอะไรอยู่หลังจากกลับมาจากไปพบแม่

"นิดหน่อยน่ะ แจฮยอน..."

"ครับ?" แจฮยอนตอบรับคนที่เดินมานั่งลงบนโซฟาข้างตัวเขา เตนล์เอนศรีษะซบลงบนหน้าอกกว้าง ก่อนแจฮยอนจะอ้าแขนรับ

"แจฮยอนคิดว่าพี่แทยงเป็นคนดีจริงๆเหรอ?" 

"เอ่อ ไม่รู้สิครับ ผมก็ไม่ได้รู้จักเขาดีพอ"

"เตนล์ดูออกนะ" เตนล์แหงนหน้าขึ้นมาจ้องตาคนตัวสูง

"พี่แทยงน่ะ...ฆ่าคุณพ่อ แล้วก็ยังทำร้ายคุณแม่ ทำร้ายคนในครอบครัว ที่เห็นว่าทำตัวเป็นคนดีก็แค่หลอกลวงเท่านั้นแหละ" 

"ทำไมเตนล์ถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" แจฮยอนก้มหน้าสบตากับเตนล์

"คุณแม่บอกว่า..."

"เตนล์เคยโดยแทยงทำร้ายหรือเปล่า?" แจฮยอนถามแทรกขึ้นมาก่อนที่เตนล์จะได้พูดต่อ

 

เตนล์เงียบ...

 

"เตนล์ลองตัดสินใจด้วยตัวเอง โดยที่ไม่ต้องฟังคำพูดของใครดูสิครับ"

"แต่คุณแม่...เตนล์เกลียดคนที่ทำร้ายคุณพ่อ เกลียดคนที่ทำร้ายคุณแม่" มือเล็กกำแน่น ยิ่งกว่านั้นอีแทยงยังเป็นคนที่ทำให้เขาเจ็บปวดมากที่สุด แย่งทุกอย่างไปจากเขา ไม่ว่าจะเป็นความรักจากคุณพ่อ ญาติๆทุกคนที่เอาแต่ชื่นชมพี่แทยงหรือแม้แต่เพื่อนๆของคุณพ่อ ทุกคนเอ็นดูพี่แทยงแต่ไม่แม้จะมองหรือเอ่ยปากคุยกับเขา คนที่เขารักทุกคนอีแทยงก็แย่งไปหมด แต่คราวนี้เขาจะไม่มีทางยอมเสียอะไรไปให้อีแทยงอีกเด็ดขาด โดยเฉพาะ จองแจฮยอน!

 

 

---

 

 

“ที่เพ้นเฮาส์เป็นยังไงบ้าง?” แจฮยอนถามฮันซลหลังจากประชุมเรื่องงานที่บริษัทกันเสร็จ

“ก็เรียบร้อยดี”

“อ่อ เหรอ...” แจฮยอนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ

“ถ้าไม่มีอะไรฉันไปก่อนนะ ไม่อยากทิ้งให้คุณแทยงอยู่ห่างสายตา” ฮันซลลุกขึ้นจากโซฟา

“เอ่อ เดี๋ยว” ฮันซลหันกลับมามองหน้าแจฮยอน  

“คือ...ใกล้วันขึ้นศาลแล้ว ผมอยากให้พี่คอยระวังและจับตามองแทยงให้ดี เมื่อวันก่อนเตนล์ไปพบแม่ของเขา ผมกลัวว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น”

“อื้ม”

“เอ่อ เดี๋ยว” ฮันซลที่กำลังจะก้าวขาเดินออกไปจากห้องต้องชะงักอีกครั้ง เขาหันมามองหน้าแจฮยอนก่อนจะเลิกคิ้วสูง

“จะพูดอะไรก็พูดให้หมดทีเดียวสิวะ”

“ทำเป็นใจร้อนไปได้ อ่ะ...” แจฮยอนยื่นกล่องกระดาษใบหนึ่งให้ฮันซล

“อะไรวะ?”

“ฝากให้แทยงหน่อย ไม่ต้องบอกว่าผมฝากไปให้ล่ะ เดี๋ยวได้โยนทิ้งหมดกล่องแน่ มันเป็นชาดอกคาโมมายล์น่ะ ดื่มก่อนนอนจะได้หลับสบาย ช่วงนี้น่าจะมีเรื่องให้เครียดเยอะ”

“เหอะ รู้มั้ย ไอ้ชานี่น่ะไม่จำเป็นเลย ถ้านายหัดปฏิบัติกับเขาอย่างที่ใจนายต้องการ” ฮันซลจ้องมองคนที่เปรียบเสมือนน้องชาย เขายกมือตบลงบนไหล่ของแจฮยอนแล้วเดินออกไปจากห้อง

 

 

แจฮยอนได้แต่ทอดถอนหายใจออกมา ... ผมก็อยากจะทำแบบนั้นจนใจแทบขาด

หากอ้อมแขนของเขาจะสามารถให้ความอบอุ่นกับแทยงได้ มันคงดีไม่น้อยเลย

หากมีโอกาสได้กอดแทยงอีกสักครั้ง เขาจะไม่ปล่อยไปไหนอีกเด็ดขาด

 

 

---

                                 

 

ในที่สุด...วันที่เขากลัวที่สุดในชีวิตก็มาถึง แค่คิดก็อยากหลับตาแล้วหายไปจากโลกใบนี้

แทยงติดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้าย เขาจ้องมองตัวเองในกระจก

 

ติ๊ด ติ๊ด

 

เสียงโทรศัพท์ดังทำให้แทยงหลุดออกจากความคิด ก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นว่าเบอร์ที่โชว์เป็นเบอร์ของเตนล์

 

“ว่าไงเตนล์”

“พี่ พี่ออกมาหาผมหน่อย ผมอยู่ที่หน้าเพ้นเฮาส์” เสียงเตนล์ดูร้อนรอน นั่นทำให้แทยงชักเป็นห่วง

“มีอะไรเหรอ?”

“คุณอา...คุณอายกพวกมาขนข้าวของของคุณพ่อไปทำลาย แล้วยังขู่จะทุบห้องของคุณพ่อทิ้งด้วย”

แทยงกัดฟันแน่นทันทีที่ได้ยิน  

“รอพี่อยู่ตรงนั้นนะ”

“อื้ม” เตนล์ตอบก่อนจะกดวางสาย ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้ม...เจ้าโง่เอ้ย!

 

 

 

แทยงเดินออกมาจากเพ้นเฮาส์มองซ้ายมองขวา เมื่อไม่เห็นใครเขาจึงรีบออกไปที่รถของเตนล์

เตนล์ตวัดตามองแทยงเล็กน้อยเมื่อรออีกคนอยู่นาน  รถแล่นออกมาจากเพ้นเฮาส์ได้สักพัก

 “ถามจริงเหอะ พี่ชอบแจฮยอนใช่มั้ย?” อยู่ดีๆเตนล์ก็ถามขึ้นมา

“...........เปล่า”

“โกหก...คิดว่าผมดูไม่ออกหรือไง?”

“...................”

“ผมรักแจฮยอนมาก มากที่สุด และผมจะไม่มีวันยกแจฮยอนให้ใคร” เตนล์เน้นย้ำทุกคำพูด ทว่า แทยงได้แต่นั่งนิ่ง หนักอึ้งไปทั้งหัวใจ...ใช่ว่าเขาอยากจะรักคนคนนั้นเสียเมื่อไหร่ หากเขาเลือกได้ก็คงจะไม่มีวันให้ความรู้สึกบ้าๆแบบนั้นมันเกิดขึ้นเด็ดขาด

 

แทยงยังเลือกที่นั่งเงียบ ภาพกล่องกระดาษที่มีดอกไม้ดอกเล็กๆสีม่วงลอยกลับเข้ามาในหัว ฮันซลเอากล่องกล่องนั้นมาให้เขาเมื่อวานตอนค่ำ แจฮยอนฝากมาให้ครับ มันเป็นห่วงกลัวว่าคุณแทยงจะนอนไม่หลับ เป็นห่วงเหรอ?...ความรู้สึกอันไม่อาจอธิบายเอ่อล้นขึ้นมาที่ก้อนเนื้อในอก

 

รถแล่นมาจอดลงที่หน้าบ้านหลังใหญ่ที่ทั้งสองคนคุ้นเคยเป็นอย่างดี ทั้งสองคนลงจากรถก่อนจะพากันเดินเข้าไป

“สวัสดีครับคุณแม่” แทยงเอ่ยทักคนที่ยืนอยู่กลางบ้าน สายตาเหยียดมองคนตัวเล็ก แทยงรู้สึกชาชินไปกับสายตาแบบนั้นเสียแล้ว

“หึ แกนี่มันโง่จริงๆเลยนะ เหมือนพ่อแกไม่มีผิด”

“หยุดพูดถึงคุณพ่อแบบนั้นเถอะครับ” แทยงจ้องตาคนเป็นแม่เขม็ง

“ทำไม? พ่อแกก็ผัวฉัน ทำไมฉันจะว่าไม่ได้ แกมันเกิดมาเพื่อแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ฉันไม่น่าคลอดแกมาเลย”

“คุณแม่...เคยรักคุณพ่อจริงๆบ้างมั้ยครับ?” ที่ผ่านมาเขาพยายามจะไม่คิดถึงสิ่งที่คุณแม่หวังจากพ่อของเขา แต่มันก็อดไม่ได้...มันไร้ประโยชน์ที่จะหลอกตัวเอง

“หึ รักเหรอ? ฮ่าๆๆ รักพ่อแกน่ะเหรอ? ถ้าพ่อแกไม่ทรยศฉันมอบทุกอย่างให้แก ฉันอาจจะรักเขาก็ได้”

“คุณแมะ..อ่ะ”

“ปล่อยให้มันพูดมากอยู่ได้” คนเป็นแม่ปรายตามองชายร่างสูงที่ประคองร่างไร้สติของแทยงเอาไว้ หลังจากใช้ผ้าสีขาวโปะยาสลบ

“เอามันไปขังไว้ที่ไหนสักที่ แค่อย่าปล่อยมันไปขึ้นศาลต่อสู้คดีได้ก็พอ” คนเป็นแม่มองเหยียดไปยังร่างของแทยง

“หึ จะพอได้ยังไงคุณ แค่นั้นเราก็ยังไมได้สมบัติของมันกับพี่แทรังอยู่ดี นอกจาก...”

“คุณอา...” เตนล์เบิ่งตาโต เขารู้ว่าคุณอาหมายถึงอะไร ก่อนจะหันไปมองคนเป็นแม่

“นั่นสินะ” ริมฝีปากสีแดงฉานเหยียดยิ้ม

 

 

 

“รักพ่อมันนัก ก็ส่งให้มันไปอยู่กับพ่อของมันในนรกซะเลย!

 

 

 

 

TBC



///Mesomeday///

ฟิคเปิดจองแล้วน้า เผื่อมีคนสนใจ สามารถเข้าไปดูรายละเอียดได้ทีลิงค์นี้เลยค่ะ >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1520001&chapter=20  ถ้าถึงสัก 20 เล่ม เราจะรวมนะคะ ขอบคุณทุกคนที่สนใจด้วยค่ะ ฟิคน่าจะเหลืออีกไม่กี่ตอนก็น่าจะจบแล้ว ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ ^^

#คุกแจยง 


ปล. ฝากแจยงเรื่องใหม่ด้วยค่ะ #เจ้าของเจย์คือกู 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #566 Wwasutha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 14:00
    - อีเตนล์ก้เ-้ย ยิ่งอ่านกูยิ่งอยากซื้อแบรนด์ให้แทยงแดก อาจจะฉลาดขึ้นแล้วรู้ตัวสักทีว่า อีแม่กับน้องชายมันเ-้ย หงุดหงิด
    #566
    0
  2. #536 Jaywhy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 17:44
    แทยงใว้ใจคนที่ทำร้ายตัวเองซ้ำๆเกินไปไหม โดนหลอกมากี่ครั้งแล้ว เตนล์นี่ก็หูเบาเกิน โตขนาดนี้ควรคิดเองได้แล้วเน้อ
    #536
    0
  3. #531 blankmode (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 11:19
    ลูกแท้ ๆ จริงป้ะเนี่น
    #531
    0
  4. #512 mxhh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 02:32
    นี่คนเป็นแม่จริงดิ แล้วทำไมรักเตนล์ไม่รักแทยงอะ ทำม๊ายยยยแก!!!! พี่ฮันซลลลพระเอกของหนู มาช่วยทีค่ะะัะ
    #512
    0
  5. #426 all youngjae (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 09:16
    อิคุณแม่เลวมาก สงสารแทยงเลย เตนล์คือแบบไม่ได้ร้ายเลยนะถ้าไม่เป่าหู สงสารแทยงจัง
    มาอัพต่อไวๆน้า เป้นกำลังใจให้น้า สุ่ๆ
    #426
    0
  6. #425 Picpig (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 08:44
    โอ้ย แทยง แจฮยอนมาช่วยให้ทันนะ
    #425
    0
  7. #424 little girl (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 01:30
    ส่วนตัวว่าเตนล์ก็ต้องรักแทยงบ้างแหละ แต่เหมือนโดนเป่าหูว่าแทยงอย่างนั้นอย่างนี้เลยเกลียดไปเลย นี่หวังว่าเตนล์จะกลับตัว บอกแจฮยอนนะ โอ้ยยย ถึงกับจะฆ่าจะแกงแบบนี้ไม่ได้ TT
    #424
    0
  8. #423 mymyuuuu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 22:25
    สรุปคนที่เลวสุดคือแม่ โอ้ยยยยยยย เกลี้ยดดดดด ฮือ สงสารน้องแทยง;-;
    #423
    0
  9. #422 swimswamswum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    เครียดเว่อ แง้ อย่าทำอะไรนทยนะ แม่กับอานี้คือเลวสุดอะ ฮื่ออ อ่านแล้วขึ้น โกรธแทนนทย เจย์ต้องไปช่วยให้ได้นะ ;-;
    #422
    0
  10. #421 nitchamons (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 17:37
    เรื่องนี้จะจบยังไงเนี่ย อ่านละเครียด ขอนะคะไรท์ ขอจบดีๆ ขอให้น้องแทยวมีความสุขมากกกกกๆ ขอแบบมีความสุขหลายๆตอน ฮือออ ใจแม่มันเจ็บปวด แทยงลูกแม่
    #421
    0
  11. #420 MintQueen (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 14:50
    สรุปเรื่องนี้อีแม่เลวสุด ฮือ น้องแทยงอย่าเป็นอะไรนะลูกแม่??
    #420
    0
  12. #419 THE JOO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 12:48
    อีห่าเอ้ย ไม่ไหวแล้วนะโว้ยย เตนล์เป็นแบบนี้ก็เพราะหล่อน เตนล์ต้องมาถธกเลีเยงดูด้วยความเกลียดชังของหล่อน ขอให้หบ่อนติดคุกหัวโตเลย กี้ดๆๆๆๆๆๆ เกลียดๆๆๆๆๆ พี่ฮันซลต้องมาช่วยน้องนะ!!
    #419
    0
  13. #418 Kangsom27 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 12:36
    แทโยงงงงงงงงงงงงง แจฮยอน ขอร้องล่ะ นายเป็นพระเอก นายต้องตามหาน้องให้เจอ ฮือออออออ อินมาก ณ จุดนี้

    อัพมาที บีบหัวใจมาก แจฮยอนพยายามช่วยเพราะรักส่วนอีกคนก็รักในใจแต่สื่อออกไปไม่ได้เพราะครอบครัวสำคัญกว่า ในส่วนของครอบครัวนี่ก็เลวยันเงาอ่ะ จิตใจทำด้วยอะไรวะ นี่ถ้าตอนจบละมากลับใจเป็นคนดีนะ หึ้ย! แต่เราก็เดาว่าแทยงต้องไม่ใช่ลูกคุณหญิงอีอ่ะ อาจจะแบบแม่คลอดแทยงมาแล้วตายเลยอะไรงี้ คนเป็นพ่อก็เลยหาแม่มาให้เพื่อไม่ให้แทยงเป็นเด็กขาดความอบอุ่น (แลดูน้ำเน่าเนอะ) ยังไงล่ะ รักลูกไม่เท่ากันอ่ะจริงๆ (หรือจะเป็นแบบนี้จริงๆ)

    สวดมนต์วิงวอนต่อพระเจ้าอย่าให้น้องเป็นอะไรเลย แจฮยอนต้องช่วยน้องได้สิ ฮือออออออ

    หน่วงใจมากค่ะไรท์ ทุกตัวละครล้วนมีเหตุผลในใจ และมันก็ค่อยๆปล่อยออกมา

    สู้ๆนะคะ คอยเป็นกำลังใจให้ (ถึงแม้ว่ารีดเดอร์คนนี้จะไม่ค่อยสกรีมแท็กเท่าไหร่ก็ตาม) Fighting !!
    #418
    0
  14. #417 Koo เป็นนามสกุล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 12:30
    ยัยหนูจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย แจฮยอนจะมาช่วยทันใช่มั้ยยยยยย แจฮยอนอยู่ไหนนนนนนนนนนนนนนน มาช่วยแทยงเร็ว เราว่านะ(คหสต.นะ)เตนล์อาจจะช่วยแทยงก็ได้แบบโทรตามให้แจฮยอนมาช่วยไรงี้อ่ะ คือน้องดูไม่ร้ายขนาดนั้น ที่ทำไปเพราะแม่คอยยุอ่ะ(จากที่อ่านตอนนี้) แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเตนล์จะคิดยังไง แต่แทยงจะต้องไม่เป็นอ่ะไร
    #417
    0
  15. #416 khunnum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 11:41
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วขมขื่นจิตใจสุดๆ เจ็บทุกทางเจ็บทุกคน แทยงหนูยิ้มได้นานที่สุดแค่ไหนนะ แจฮยอนเชื่อใจว่าหนูกำลังทำสิ่งที่ดีที่สุด ฮึก
    #416
    0
  16. #411 MintQueen (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 14:27
    น้องแทยงเก่งแล้วค่ะลูก หนูเก่งที่สุดเลย เมื่อไหร่แจจะหย่ากับเตนล์อ่ะเมื่อไหร่จะกลับมาอยู่กับแทยง เห้อ คุณแม่นี่ก็เลวเหลือหลายเนาะ แทยงกับเตนล์ลูกคนล่ะพ่อแน่ๆเลยอ่ะ
    #411
    0
  17. #410 paanpanisa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:58
    กรี๊ดดดดดดดดกกกดกกน้องแทยงของเราสตรองเวออออร์
    #410
    0
  18. #409 จอมโจรน้อยน่ารัก1412 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 02:22
    ทำไมแม่แทยงถึงเป็นแบบนั้นกัน.... นี่คิดเล่นๆนะบางทีเตนล์กับแทยงอาจจะลูกคนละพ่อกันก็ได้ งืมๆ
    #409
    0
  19. #408 Kangsom27 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    ร้องห้ายยยยยยย (;???? `)

    แทยงต้องเจ็บปวดเพราะครอบครัวไม่พอยังต้องมาเจ็บปวดกับความรู้สึกของตัวเองด้วย ต้องคิดแน่ๆว่าแจฮยอนอาจจะหวังแค่สมบัติจริงๆ แต่ไม่ แจฮยอนเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กันนั่นแหละ คงเจ็บกับคำว่า 'ไม่ใช่ผู้ชายของฉัน' ทั้งๆที่รักแทยงแต่ก็ทำได้แค่รักในใจ แบบว่าช่วยเหลือทุกอย่างถึงแม้ว่าตัวเองจะถูกเกลียดก็ตาม ส่วนแม่.. เราว่านางต้องเป็นแม่เลี้ยงแน่ๆ แบบว่าแทยงเกิดมาปุ๊บแม่เสียอะไรงี้ พ่อเลยแต่งงานใหม่เพื่อหาครอบครัวที่สมบูรณ์ให้ (นี่คือการคาดเดา)
    45% ยังขนาดนี้ ต่อไปคงต้องเตรียมทิชชู่เอาไว้แน่ๆเลย ฮืออออออ ????(>?<)????
    #408
    0
  20. #407 the kk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 14:55
    รอไรท์มาอัพต่อ เจ็บปวดหัวใจเหลือเกินน ._.
    #407
    0
  21. #406 THE JOO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 11:42
    ฮื่ออ น้ำตาจะไหล น้องแทยงสู้ๆ คูมแม่อยากกอดโอ๋ๆหนูจะแย่ แงง
    #406
    0
  22. #405 oocc (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 10:53
    เอกสารอะไรรร ฮืออ แทยงสู้ไว้นะคะลูก แจฮยอนก็เข้มแข็งไว้ เตนล์ลูกพี่แทยงเขารักหนูมากนะคะ อย่าโกรธพี่เขาเลย ;_;
    #405
    0
  23. #404 Koo เป็นนามสกุล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 08:55
    เอกสารอะไรรรรร รอนะคะะะ
    #404
    0
  24. #403 ppyys (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 08:23
    รำคาญเตนล์เรื่องนี้ แง แต่ตัวจริงพี่รักหนูน้า สงสารน้องแทยงทำไมหนูนางเอกแบบนี้ย
    #403
    0
  25. #402 nitchamons (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 08:14
    โอ้ยย มาไวๆเลยค่ะ พลีสสส
    #402
    0