- Prison - (JAEYONG)

ตอนที่ 15 : Prison 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

 14

 

แจฮยอนเดินมาส่งเตนล์ที่ห้องพักรับรอง

“นอนนะครับ ถ้ามีอะไรก็เรียกผม” แจฮยอนบอกเตนล์ก่อนทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง ทว่า ก็ถูกมือเล็กคว้าแขนเอาไว้ แจฮยอนกัดฟันก่อนจะหันกลับไปส่งยิ้มให้เตนล์

“อยู่กับเตนล์ได้มั้ย เตนล์ไม่อยากอยู่คนเดียว” ดวงตาเรียวมีแต่แววโศกเศร้า แจฮยอนนั่งลงบนเตียง ก่อนจะยกมือไปลูบลงบนกลุ่มผมนุ่ม

“ไม่เอาน่า อย่าคิดมากสิครับ ปกติเตนล์เป็นคนร่าเริงนี่น่า ผมชอบรอยยิ้มของเตนล์นะ”

“เตนล์เหนื่อย แจฮยอนน่า...ถ้าเตนล์จะบอกว่า เตนล์ไม่อยากทำบริษัทนี้แล้ว”

“หืม? เตนล์หมายถึง?” แจฮยอนรีบถามอย่างลืมตัว แบบนี้ก็หมายความว่า...

“เตนล์อยากขายหุ้นบริษัท TY และเตนล์ก็อยากขายให้กับคนที่ไว้ใจได้” แจฮยอนจ้องมองใบหน้าเล็กๆ ดวงตาเรียวที่จ้องมองมายังเขา

 


ใช่...นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการจากเตนล์

 



“เตนล์ จะทำอะไรก็คิดให้ดีก่อนเถอะครับ นั่นคือมรดกที่คุณพ่อมอบให้ไม่ใช่หรือไง หืม?”

“หึ พ่อไม่ได้อยากจะให้เตนล์จริงๆหรอก คงรู้ว่าเตนล์ไม่ถนัด สักวันก็ต้องตกเป็นของลูกชายสุดที่รักของพ่อเขาอยู่ดี ขนาดหุ้นอีก 20% ของตัวเอง ยังยกให้พี่แทยงดูแลเลย” เตนล์กัดฟันแน่น เผลอกำเสื้อของแจฮยอนอย่างไม่รู้ตัว

“เอาเป็นว่า เราหยุดเรื่องนี้ไว้ก่อนนะ ตอนนี้เตนล์ต้องนอนได้แล้ว ดึกมากแล้ว” แจฮยอนผลักคนตัวเล็กลงนอน

“นอนกับเตนล์นะ” ขณะที่แจฮยอนจะลุกขึ้น เตนล์ดึงแขนให้แจฮยอนลงมานอนข้างๆ และคนตัวสูงก็ไม่อาจปฏิเสธได้

 

 

ในหัวเขากำลังสับสนวุ่นวายไปหมด สิ่งที่เขาต้องการถูกยื่นมาให้ตรงหน้าแล้ว ทว่า ทำไมกัน...เขาไม่กล้าจะยื่นมือไปรับมันเลย

 

แค่คิดว่า...ใครบางคนจะต้องเสียใจ

 

 


---


 

 

แจฮยอนกลับเข้ามาที่ห้องของเขาในตอนเช้า แต่ก็ไม่พบแทยงอยู่ในห้องแล้ว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็พบข้อความจากฮันซล

 

“วันนี้คุณแทยงขอออกมาก่อน

-ฮันซล

 

แจฮยอนถอนหายใจออกมาอย่างไม่พอใจ แม้จะคิดว่าพี่ฮันซลทำถูกแล้วก็ตาม เขามองไปยังเตียงนอนว่างเปล่า ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ ล้มตัวลงนอนอย่างคนหมดแรง

 

เมื่อไหร่กันนะ ที่มวลกลิ่นในห้องนี้เปลี่ยนแปลงไป

มีกลิ่นของแทยงมากกว่าตัวเขาที่เป็นเจ้าของห้องเสียอีก

 

ปลายจมูกโด่งจรดลงบนหมอนสีขาวสะอาด...

และก็ดูเหมือนว่า...เขาจะหลงใหลกลิ่นนี้ไปเสียแล้ว

 

 

  

---

 


 

“คุณหนู ได้ยินว่าเกิดเรื่องที่ญี่ปุ่น” อีทึกรีบเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

“เอ่อ....ครับ” แทยงอ้ำอึ้งเล็กน้อย เพราะไม่อยากให้ใครรู้นัก โดยเฉพาะพี่อีทึกที่เปรียบเสมือนผู้ปกครองของเขา

“ถ้าผมไม่ไปรู้จากที่อื่นมา คุณหนูจะบอกผมมั้ยครับ” อีทึกจ้องมองดุ

“หง่า พี่อีกทึกอย่าพูดแบบนี้สิครับ” แทยงรีบเดินเข้าไปกอดแขนคนที่ตั้งท่างอนเขา

“มันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนะครับ ถึงผมจะไม่ใช่คนในครอบครัวแต่ก็ควรบอกให้ผมทราบเสียหน่อย ไม่ต้องบอกว่ากลัวผมจะเป็นห่วง ไม่ว่ายังไงผมก็ห่วงคุณหนูอยู่ดี ไม่มีอะไรมาหยุดความรู้สึกผมได้หรอกครับ” อีทึกพูดยาว จะว่าน้อยใจก็ได้ แต่ตอนที่ได้ยินว่าเกิดเรื่องกับคุณแทยงที่ญี่ปุ่น เขาทั้งตกใจและเป็นห่วง แถมตอนนั้นยังติดต่อคุณแทยงไม่ได้ด้วย เกือบจะจองตั๋วตามไปแล้วด้วยซ้ำ

“อย่าพูดแบบนี้สิครับ พี่เป็นเหมือนคนในครอบครัวของผม ไม่ใช่สิ ยิ่งกว่าคนในครอบครัวของผมเสียอีก ผมขอโทษนะครับ” แทยงกุมมือของอีทึกเอาไว้

“สัญญาได้มั้ยครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช่วยบอกผมเถอะนะครับ ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ผมก็จะปกป้องคุณหนูให้ดีที่สุด ดีอย่างที่คุณท่านเคยทำ” แทยงโผเข้ากอดอีทึกทันที คนคนนี้ดูเหมือนจะรู้ใจเขาไปเสียหมด ใช่...เขากำลังคิดถึงคุณพ่อมากๆเลย อีทึกกอดแทยงเอาไว้ ก่อนจะใช้ฝ่ามืออุ่นลูบลงบนแผ่นหลังเล็กๆ แผ่นหลังที่เค้าลูบปลอบมาตั้งแต่เด็ก

“ผมสัญญาครับ”

 

“ผมพอจะได้ยินเรื่องคร่าวๆมาบ้างแล้ว คุณหนูต้องระวังตัวให้มากๆ รู้ใช่มั้ยว่าโดยเฉพาะจากใคร?”

แทยงพยักหน้า แม้ไม่อยากจะยอมรับนักก็ตาม

“ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้” อีทึกลูบศรีษะเล็กๆ แทยงก็ยังเหมือนเด็กน้อยสำหรับเขาเสมอ

 

“อ่อ คุณแจฮยอนอะไรนั่นก็เหมือนกัน ไม่น่าไว้ใจเลยนะครับ เมื่อกี้ก็เห็นเดินควงกับคุณเตนล์อยู่” อีทึกหงุดหงิดเมื่อนึกไปถึงภาพสองคนนั้นอี๋อ๋อกันที่เขาเห็นเมื่อครู่ ผู้ชายคนนั้นบางทีก็ดูเหมือนจะมีใจให้คุณหนูของเขาด้วย หากเขาดูไม่ผิด หรือไม่ก็แค่ต้องการหลอกคุณหนูของเขา

“อื้อ คือ...” แทยงชะงักไป ไม่รู้จะบอกอีทึกดีหรือเปล่า

“มีอะไรหรือเปล่าครับ?” อีทึกขมวดคิ้วจนแทบจะผูกกันเป็นโบว์ จ้องหน้าเจ้านายของเขาเขม็ง

“ตอนนี้เตนล์มาขออยู่ที่เพ้นเฮาส์ด้วย”

“หะ!!?” อีทึกอุทานเสียงดัง “ให้ตายสิ!! นี่มันตามจองล้างจองผลาญกันชัดๆ” อีทึกสบถอย่างไม่พอใจ เขายิ่งเป็นห่วงแทยงมากขึ้น

“ผมไม่อยากให้คุณหนูอยู่ที่นั่นเลย” ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่เขาก็ยังหาทางออกให้กับแทยงไม่ได้

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมอยู่ได้” แทยงระบายยิ้มให้กับอีทึก ยิ้มเพื่อให้อีทึกสบายใจและไม่คิดมากเรื่องเขา หากแต่ว่ามันยิ่งทำให้อีทึกรู้สึกเจ็บในหัวใจ เจ็บปวดที่ไม่สามารถดูแลแทยงให้ดีได้อย่างที่ตั้งใจ เขาไม่อยากให้แทยงต้องรู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด คุณหนูที่แสนน่ารักของเขา สมควรที่จะได้รับความรักและความสุข มันถึงจะถูกไม่ใช่เหรอ ใครบอกว่าทำดีแล้วจะได้ดี เขาไม่อยากจะเชื่อมันแล้ว!

 

 

 

“ฮันซล ผมไม่อยากกลับเพ้นเฮาส์เลย” แทยงบิดริมฝีปาก ขณะที่รถกำลังแล่นกลับไปยังเพ้นเฮาส์ สำหรับเขามันน่าอึดอัดเหลือเกิน

“งั้นวันนี้...ผมขออนุญาตพาคุณแทยงไปเดทได้มั้ยครับ?” ฮันซลส่งยิ้มให้คนที่นั่งอยู่ที่เบาะหลังผ่านกระจก

“ได้สิ” แทยงเองก็ส่งยิ้มตอบเช่นกัน

 

“เย็นนี้จะพาคุณแทยงไปเดท

-ฮันซล

 

 

 

แจฮยอนแทบอยากจะปาโทรศัพท์ในมือทิ้ง!!! เมื่อได้รับข้อความจากลูกพี่ลูกน้องคนสนิทของเขา ให้ตายเหอะ! พี่ฮันซลอยากจะเล่นสงครามกับเขาหรือยังไงกัน

“เป็นอะไรหรือเปล่าแจฮยอน?” เตนล์ถามเมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกัน

“ไม่มีอะไรหรอกครับ” พยายามกดเสียงให้ปกติที่สุด แม้ไฟในใจจะกำลังครุกรุ่นก็ตาม

 

 

 


 

ฮันซลพาแทยงมาทานอาหารญี่ปุ่นในร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ริมถนน ที่นั่งทานเป็นแบบเคาเตอร์

“อร่อยจัง” เสียงใสดังขึ้นมาเมื่อได้ชิมน้ำซุปในถ้วยราเมนที่วางอยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตหันมองคนข้างๆ

“ผมทานที่นี่มาตั้งแต่เด็กเลยนะ”

“จริงเหรอ? อิจฉาจัง แถวบ้านผมไม่เห็นมีร้านอร่อยๆแบบนี้เลย”

 

 

เสียงหัวเราะดังออกมาจากร้านอาหารญี่ปุ่นเล็กๆ เรื่องราวมากมายถูกเล่าผ่านกัน ราวกับได้ทิ้งก้อนหินก้อนโตออกไปจากอกแน่ะ

 

 

“ชาร้อนครับ” ฮันซลยื่นแก้วกระดาษที่มีชาร้อนบรรจุอยู่ให้กับคนที่นั่งอยู่ตรงริมทะเล ก่อนจะนั่งลงข้างๆกัน

“ชอบบรรยากาศที่นี่มั้ยครับ?”

“อื้อๆ ชอบมากๆเลย” แทยงรีบพยักหน้า เขาไม่เคยมาแถวนี้เลย ทั้งเงียบสงบและเย็นสบาย

คนตัวสูงเอียงคอมองรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าเรียว สวยจริงๆนั่นแหละ

แทยงอดจะเขินสายตาที่จ้องมองมายังเขาไม่ได้ จึงแสร้งหันหลบและมองไปยังผืนทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตา

“ที่จริง ผมกลัวทะเลตอนกลางคืนนะ แต่...เพราะมีฮันซลอยู่ข้างๆ ตอนนี้ก็เลยไม่กลัว”

ฮันซลชะงักมือที่กำลังจะส่งชาร้อนๆเข้าปาก บอกอย่างไม่อายเลย ว่าหัวใจของเขาเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอก

“ผมอยู่ข้างๆคุณเสมอ เพราะฉะนั้น...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็ไม่ต้องกลัวครับ” แทบจะเป็นน้ำเสียงที่หนักแน่นและอ่อนหวานในเวลาเดียวกัน และเขาก็ไม่เคยมั่นใจในความพูดไหนของตัวเองมากเท่านี้มาก่อน

“ขอบใจนะ”

 


 

 

 

ต่อให้หลีกเลี่ยงยังไง สุดท้าย...ก็ต้องกลับมายืนอยู่ตรงจุดเดิม

แทยงเดินผ่านหน้าแจฮยอนและเตนล์ที่นั่งอยู่บนโซฟากลางบ้านเพื่อจะเดินเข้าห้อง

“อยู่บ้านเดียวกัน ไม่ทักไม่ทายกันเลยนะ พี่ชาย” เตนล์เอ่ยทัก นั่นทำให้แทยงต้องชะงักปลายเท้า ก่อนจะหันไปมองทั้งสองคน เตนล์เอนกายพิงอยู่บนหน้าอกของแจฮยอน ทั้งสองกำลังนั่งดื่มไวน์ด้วยกัน

“สวัสดีเตนล์ ทานข้าวหรือยัง?” แทยงปรับเสียงให้ปกติที่สุด ทักเพราะเห็นว่าเป็นน้องชาย  

“ไปดินเนอร์กับแจฮยอน มือนี้น่าจะดีกว่าเมื่อวาน เพราะไม่ต้องทนเห็นหน้าคนบางคน ผมกินไม่ลง” เตนล์แสยะยิ้ม

 

แทยงกัดฟันแน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมา “เพราะเราเป็นพี่น้องกันหรือเปล่านะ พี่ถึงได้รู้สึกเหมือนนายเลย” แทยงตอบแค่นั้น ก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเองไป

 


 

เคร้ง!

เตนล์กระแทกแก้วไวน์ในมือลงบนโต๊ะจนแทบจะแตกคามือ แทยงไม่เคยตอบโต้เขามาก่อน!! และเขาก็ไม่ได้สังเกตเห็นมุมปากที่กำลังเหยียดยิ้มของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ



 

แต่รอยยิ้มนั้นก็แทบจะหุบลงไปทันที เมื่อเห็นคนที่เดินตามแทยงเข้ามา ฮันซลสบตากับแจฮยอนก่อนจะก้มหัวให้เมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วย เขารู้ดีว่าแจฮยอนจะต้องไม่พอใจเขา

“หึ พี่แทยงนี่เก่งจริงๆ เลย อ่อยคนโน้นคนนี้ไปทั่ว” เตนล์มองฮันซล ก่อนจะพูดออกมาเบาๆ ทว่าตั้งใจให้คนข้างๆ ได้ยิน

“แจฮยอนรู้มั้ย เห็นขรึมๆ เหมือนจะเป็นคนดีแบบนั้น แต่มั่วทั้งผู้ชายผู้หญิงไม่เลือกเลยล่ะ แถมยังชอบแย่งของของคนอื่นอีกต่างหาก” เตนล์กระดกไวน์เข้าปาก แจฮยอนปล่อยให้เตนล์พูดไปเรื่อย เขาได้ยินมันทั้งหมดนั่นแหละ


 

 

“แจฮยอนน่า คืนนี้นอนกับเตนล์นะ อย่าปล่อยเตนล์ไว้คนเดียวเลยนะ” คนตัวเล็กกอดคนตัวสูงไว้ทั้งตัว ไม่ยอมปล่อยห่าง เมื่อแจฮยอนเข้ามาส่งในห้อง

“เตนล์รักแจฮยอนนะ รักที่สุดเลย” ใบหน้ากลมแหงนมอง มือเล็กถูกเลื่อนไปคล้องคอคนตัวสูงเอาไว้

“เตนล์ชอบทุกๆอย่างของแจฮยอนเลยนะ รู้มั้ย?”


 

แจฮยอนระบายยิ้ม ยอมรับว่าทำใจลำบาก แต่เขาก็รู้ว่าเตนล์ไม่ได้โกหก “ครับ”

ริมฝีปากอิ่มระบายยิ้ม เมื่อได้รับคำตอบจากแจฮยอน เขาเขย่งปลายเท้ากดริมฝีปากตัวเองลงบนริมปากของคนที่เขามอบใจให้ไปให้ทั้งใจ เขาเองก็ไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่าแจฮยอนต้องการอะไรจากเขา แต่เขาก็รักแจฮยอนไปแล้วและจะทำให้แจฮยอนรักเขาให้ได้


 

เตนล์ไม่หยุดเพียงแค่จูบเดียว เขาพยายามแทรกปลายลิ้นอุ่นเข้าไปโพรงปากของคนด้านหน้า ดูดเม้มริมฝีปากอิ่ม

“เตนล์ครับ ไปอาบน้ำได้แล้วนะ” แจฮยอนผลักเตนล์เบาๆ ก่อนจะผละออก เตนล์บิดริมฝีปาก ไม่ยอมปล่อยมืออกจากต้นคอของแจฮยอน

“ไม่ดื้อนะครับ ไม่งั้นไม่นอนด้วยนะ”

“เอ๋ แจฮยอนจะนอนกับเตนล์จริงๆ ใช่มั้ย?” แจฮยอนพยักหน้าตอบ นั่นก็เปลี่ยนใบหน้าบูดๆ ให้กลายเป็นใบหน้าที่แสนร่าเริงขึ้นมา

 

 


แจฮยอนรอจนเตนล์เดินเข้าห้องน้ำและเขาจึงเดินออกมาด้านนอก เจอฮันซลนั่งอยู่ที่โซฟาอย่างที่คิด

“ไปไหนกันมา?” ฮันซลกำลังตอบข้อความใครบางคนที่พิมพ์มาถามเรื่องของแทยงยาวเหยียด เขาแหงนหน้ามองแจฮยอนที่เดินมานั่งลงตรงข้ามกัน

“ทานข้าว”

“แค่นั้นเหรอ?”

“นั่งเล่น”

“......”

เมื่อแจฮยอนเงียบไม่ตอบอะไร นั่นทำให้ฮันซลรู้ว่าอีกคนกำลังไม่พอใจ

“แจฮยอน พี่จะขอพูดในฐานะพี่ของนายบ้างได้มั้ย?” ฮันซลวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะมองคนตรงหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“อื้ม”

“นายคิดว่าสิ่งที่นายทำอยู่มันดีแล้วใช่มั้ย มันคือสิ่งที่นายต้องการจริงๆหรือเปล่า?”

“พี่หมายความว่ายังไง พี่บอกจะไม่ขัดแผนของผม” แจฮยอนตวัดเสียงเข้ม ปลายคิ้วขมวดเข้าหากันทันที

“ต่อให้นายจะทำอะไร พี่ก็ไม่สามารถห้ามนายได้ พี่รู้ .... พี่แค่อยากเตือน เพราะสิ่งที่นายกำลังทำ มันกำลังจะทำให้ทุกคนเจ็บปวด”

“ก็นั่นคือสิ่งที่ผมต้อ.....”

“รวมทั้งตัวนายเองด้วย นายอาจจะต้องมานั่งเสียใจทีหลัง เราทั้งคู่รู้จักความรู้สึกของการสูญเสียเป็นอย่างดีไม่ใช่เหรอ...อยากจะให้มันซ้ำรอยเดิมอีกหรือไง”

 



 

แจฮยอนมองคนตรงหน้านิ่ง ขบกรามจนเห็นเป็นสันนูน ก่อนจะหลับตาลงและพิงศรีษะไปด้านหลัง


 

 

“แต่ผมต้องเอาบริษัทนั้นคือเพื่อพ่อ...” เนิ่นนานกว่าแจฮยอนจะพูดประโยคถัดมา  

“แล้วนายรู้ได้ยังไง ว่าสิ่งที่นายทำ...คือสิ่งที่พ่อต้องการจริงๆหรือเปล่า? พ่อไม่เคยบอกให้เราทำแบบนี้กับใครเลยไม่ใช่เหรอ?”

 


แจฮยอนเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง


 

“พี่กำลังกล่อมให้ผมล้มเลิกแผนของผมใช่มั้ย...เพื่อแทยงอย่างนั้นเหรอ?” ฟันคมขบกันแน่น

“ฉันไม่ปฏิเสธ เรื่องที่ไม่อยากเห็นนายทำร้ายคุณแทยง แต่...ฉันไม่อยากเห็นใครเลยต้องเจ็บปวด โดยเฉพาะตัวนายเอง”

“เหอะ...ผมไม่คิดว่าพี่จะใช้แผนนี้มากล่อมผมเลยนะ อยากเสวยสุขกับเจ้านั่นจะแย่แล้วสินะ” แจฮยอนกระตุกยิ้ม

“แจฮยอน...” ฮันซลเรียกเสียงเข้ม เข้าจ้องตามองแจฮยอนอย่างไม่พอใจ

“เถียงผมสิ ว่ามันไม่จริง!


 

แจฮยอนเดาะลิ้นและเหยียดยิ้ม เขาผุดยืนจนเต็มความสูง ก้าวเท้าจะเดินกลับไปที่ห้องของเตนล์


 

“อ่อ ผมยังต้องบอกพี่อีกเรื่อง แผนของผมใกล้จะสำเร็จแล้วนะครับ” แจฮยอนหันกลับมาบอกฮันซล ก่อนจะเดินห่างออกไปจริงๆ


 

ฮันซลพ่นลมหายใจออกมา เขารู้ดีว่าแจฮยอนเป็นคนที่เชื่อมั่นใจความคิดตัวเองเสมอ หากตั้งเป้าจะทำอะไรแล้ว ก็จะพยายามทำจนมันสำเร็จ แต่เขาไม่คิดว่าน้องชายของเขาจะแยกผิดถูกไม่ออกได้ขนาดนี้

 

เขาต้องหาทางเปลี่ยนใจแจฮยอนให้ได้...

 

 

 



---




 

 

“คุณเตนล์อะไรนั่น มาอยู่ที่นี่ตั้งหลายวันแล้ว ไม่เห็นจะยอมกลับไปสักทีนะคะ” ป้ากงจูที่กำลังจัดที่นอนบ่นกับแทยงที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจก

“ป้าไม่ชอบเขาเหรอครับ” แทยงหันไปถาม

“ก็ไม่รู้สิคะ เขาชอบจิกกัดคุณแทยงนี่คะ แถมทำตัวสนิทสนมกับคุณแจฮยอนอีก”

“เขาก็ดูเหมาะสมกันดีนี่ครับ” แทยงเดินไปนั่งลงที่โซฟา จิบอาเมริกาโน่ที่ป้ากงจูยกเข้ามาเสิร์ฟ

“แต่ป้าว่า...คุณแทยงดูเหมาะสมกว่านะคะ”

“แค่กๆ  แค่กๆ ” แทยงสำลักกาแฟแทบจะทันทีที่ป้ากงจูพูดจบ

“คุณแทยงเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” ป้ากงจูรีบส่งกระดาษทิชชู่ให้แทยง ก่อนจะแอบอมยิ้มกับท่าทางเขินๆ แบบนี้คุณแทยงเองก็น่าจะมีใจให้คุณแจฮยอนของเขาแน่ๆ

 

แทยงบิดริมฝีปาก เหมาะสมอะไรกันกัน...


 

ติ๊ด ติ๊ด

แทยงหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกขึ้นมาดู ก่อนจะเปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมา

 

 

“พี่ครับ เข้ามาหาผมที่ห้องหน่อยได้มั้ย?

ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย

                                   -เตนล์


 

แทยงขมวดคิ้ว หรือที่เตนล์บอกว่าเกิดเรื่องที่บ้านจะเป็นเรื่องจริง เขาเองก็แอบรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ หากเตนล์ไว้ใจที่จะปรึกษาเขา เพราะนั่นก็เท่ากับว่า เตนล์ยังเห็นเขาเป็นพี่ เป็นคนในครอบครัว

 

“ป้ากงจูครับ ห้องที่คุณเตนล์พักอยู่ตรงไหนเหรอครับ?” แทยงถามป้ากงจูที่กำลังเก็บชุดเครื่องนอนชุดเก่าไปทำความสะอาด

“ฝั่งซ้ายสุดค่ะ”

 

 


 

ก๊อกๆ

 

“เข้ามาสิครับ” เสียงคนในห้องเอ่ยบอก แทยงจึงเปิดประตูเข้าไป เขาเห็นเตนล์นั่งทำหน้าเศร้าอยู่บนเตียง ในมือมีรูปครอบครัวถืออยู่ ภาพเก่าๆ สมัยเตนล์และเขายังเด็กลอยเข้ามาในหัวมากมาย เตนล์ที่มักจะวิ่งร้องไห้เข้ามาฟ้องทุกสิ่งทุกอย่างกับเขา


แทยงนั่งลงข้างๆ เตนล์ “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

“พี่รู้เรื่องคุณแม่...กับคุณอามั้ย?”

“อื้อ” แทยงพยักหน้า ภาพในวันนั้นยังคงติดตาเขา “เตนล์ไม่รู้มาก่อนหรอกเหรอ?”

คนเป็นน้องรีบส่ายหน้า “เตนล์คิดว่าเขาไปมาหาสู่เพราะยังเป็นห่วงครอบครัวของเราเมื่อไม่มีพ่อ แต่มันไม่ใช่ ผมไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้” หยาดน้ำใสไหลออกมาจากวงตาเรียว แทยงยื่นมือไปกอดคนเป็นน้องเอาไว้ ก่อนจะลูบปลอบ

“ใจเย็นๆนะ ไว้เราค่อยเข้าไปคุยกับคุณแม่กันดีมั้ย” เตนล์ร้องไห้ไม่หยุด 



 

ก๊อกๆ เสียงประตูห้องที่เตนล์อยู่ดังขึ้นมาอีกรอบ ทั้งสองมองไปยังต้นเสียง

“ผมไม่อยากให้ใครรู้ว่าเราคุยกัน พี่ช่วยเข้าไปซ่อนในนั้นก่อนได้มั้ย?” ไม่ทันที่แทยงจะได้ตอบอะไร เตนล์ก็รีบดึงแขนแทยงให้เดินตามไป ก่อนจะผลักเข้าไปในตู้เสื้อผ้าและปิดมันลง

 

 

เตนล์เดินไปเปิดประตูให้แจฮยอน “มาแล้วเหรอ เตนล์รอตั้งนานแน่ะ” คนตัวเล็กโผเข้ากอดเอวของแจฮยอน เขารู้อยู่แล้วล่ะ ว่าแจฮยอนกำลังจะมาหา เพราะเพิ่งโทรคุยกันเมื่อครู่นี้เอง

“ครับ ออกไปคุยงานนิดหน่อย เห็นเตนล์บอกว่าอยากทานผลไม้ก็เลยซื้อมาด้วย เดี๋ยวออกไปทานกันนะ” แจฮยอนส่งยิ้ม ยกมือลูบลงบนศรีษะของเตนล์อย่างเอ็นดู

 

 

“แจฮยอนน่า เตนล์มีเรื่องจะคุยด้วย”

“หืม? มีอะไร ทำหน้าเครียดอีกแล้วนะครับ” มือใหญ่ยื่นไปจับบนแก้มนิ่มทั้งสองข้างของเตนล์

“เตนล์น่ะเอาแต่บอกรักแจฮยอนใช่มั้ย เตนล์อยากได้ยินจากปากของแจฮยอนบ้างได้หรือเปล่า ให้เตนล์ได้มั่นใจสักนิดเถอะนะ” คนตัวเล็กส่งสายตาเว้าวอน อ้อมแขนเล็กกระชับแน่นขึ้น

แจฮยอนมองสบตาคนตรงหน้า “ทำไมวันนี้อ้อนจังล่ะครับ”

“ก็เตนล์เอาแต่คิดเรื่องของเรานี่น่า บอกเตนล์หน่อยได้มั้ย แจฮยอนน่า”

 

 

แจฮยอนจรดปลายจมูกลงบนหน้าผากเล็กๆของคนตรงหน้า “ผมก็รักเตนล์ครับ”

 

 

 

“แล้วพี่แทยง?”


.


.


แจฮยอนเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งที่เตนล์ถาม

“ทำไมอยู่ๆ พูดถึงเขาล่ะ?”

“ตอบเตนล์ได้มั้ย ว่าแจฮยอนรู้สึกยังไงกับเขา”



 

 

 

 

 

 

“ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเรา  ผมทำเพื่อเตนล์ไงครับ


 

 

 

 

 

ได้ยินชัดแล้วนะ...

 

 

 



TBC…






////mesomeday////


ฮืออ ได้ยินชัดแล้วนะ.... ฝาก #คุกแจยง ด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณกำลังจากที่คอมเม้นท์บอกกัน

และทุกคนที่ช่วยติดแท็กด้วย ขอบคุณมากค่ะ จุ้บๆ


ps. ถึงเรือเราจะแล่นอย่างช้าๆ แต่ก็ยังต้องแล่นต่อไปนะคะ TT 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #572 rabmaidai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 22:30
    รู้สึกเหมือนโดนต่อยหน้า ชามาก
    #572
    0
  2. #568 Jยกกำลัง12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 22:21
    ยัยน้องของแม่ㅠㅠ
    #568
    0
  3. #560 Haenymph (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:18
    อหๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้วว้อยหงุดหงิดเตนล์มากๆๆๆๆๆๆๆๆ เจย์ก็พลาดเลยนะคราวนี้ ไหนจะยังไม่เลิกแก้แค้นอีก รำคาญๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #560
    0
  4. #548 pyd24th (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 23:52
    ร้ายกาจ ฉลาดมากโว่ยย555555
    #548
    0
  5. #547 jidaphaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:56
    อห......
    #547
    0
  6. #541 Dekd2108 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 11:46

    โอ้โหหหห โหดร้ายจังเว้ยยยยน้องเตนล์

    #541
    0
  7. #532 ponestm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:07
    พีคอี้กกกกกก
    #532
    0
  8. #530 blankmode (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 01:25
    โหยยยนน
    #530
    0
  9. #519 HOLICISM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 17:36
    อิเด็กดอก โห่ว แค่นยิ้มเลยจ้า แหม่ ก็ว่าอยู่ทำไมมันคุยดีด้วย แทยงงี่น้ำตาท่วมตู้เสื้อผ้าแน่จ้า เฮ้อ แจฮยอนนาแกควรรู้ใจตัวเองสักที
    #519
    0
  10. #508 mxhh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 02:00
    หนอยยยยนังงูพิสสสสสสส ยัยน้องเตนล์ อยากหยิก
    #508
    0
  11. #390 fanajaks (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 15:23
    ใจร้ายจังเลยนะ ทั้งคู่เลย แทยงของแม่ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาแล้วลูก เจ็บแทนไปหมด หื้อออออออ
    #390
    0
  12. #358 MintQueen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:16
    โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากจะบ้าาาาาาาาาาาาาา ทำไมถึงทำแบบนี้!!!!!!!!!!!! โมโห!!!! โกรธแจด้วยโกรธเตนล์มากๆด้วย โมโหเว้ย รำคาญที่สุด จะเอาแทยงให้คนอื่นแล้วไม่ไหวแช้วโว้ยยยยยยยยยยย
    #358
    0
  13. #301 THE JOO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 19:40
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยนยนยยย จะไม่พูดคำนี้นะ แต่แบบ มันเกลียดยัยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เธอร้ายกาจเกินไปจริงๆ ทำไมเธอทำแบบนี้ เธอไม่สัมผัสได้บ้างหรอว้าพี่แทยงรักเธิมากแค่ไหน สะใจพอหรือยัง ทำแบบนี้มันดีแล้วหรอห๊า แจฮยอนด้วย ถ้ารักกันขนาดนั้นก็ไล่แทยงไปเลยสิ!! แทยง ลูกไปอยู่กับยูตะนะ แม่ขอ แม่ไม่ไหวแล้ว !!!
    #301
    0
  14. #247 paanpanisa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 21:16
    กรี๊ดดดดดดดดกดชิตพลลลลลล!!!!!!!!! แบบโอ้ยยยยใครก็ได้เอาชิตพลออกไปจาเรื่องนี้ทีพี่ลำไยมากฮืออออออ*กอดยัยตี้* เจย์ด้วย! เปลี่ยนพระเอก หัวร้อนโว้ยยย!!! ได้! เจย์ได้! เอางี้ถูกมะ เดี๋ยวจะแช่งให้แทยงลงเอ่ยกับฮัลซล*จุดธูป* เรื่องนี้ต้องปฎิวัติต้องมีการเปลี่ยนพระเอก อ่านแล้วแบบ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ -บ้าแจฮยอนนนน*พ่นไฟ* ล่มเลิกแบบที่ฮัลซลพูดไหมอะ โดยองสืบเรื่องช้าอะไม่ทันใจเรา นี่กลังเตนล์ให้ชาฃมินลากแทยงไปข่มขืนมากๆ เท่าที่อ่านๆมาเหมือนถ้านางได้ทำนางจะไม่ฆ่าแต่จะทำอะไรบางอย่างก่อนฆ่า ไม่พร้อมเห็นยัยตี้เสียใจ แค่นี้อินี่ก็ตะเป็นบ้าตายแล้ว ทูลหัวของบ่าว อ่านมา14ตอนเพิ่งเห็นแทยงตอบโต้น้องตัวเองก็วันนี้ คนดีมาก ถ้าเป็นนี่คงลุกไปตบตั้งแต่เจอหน้าแล้ว นางเองมากคนสวยของฉัน อยากมอบรางวัลคนดีดีเด่น2017ให้ยัยตี้เหลือเกิน มงต้องลงแน่นอน ตบมือ! ส่วน-พี่แจฮยอน ถ้าอยากได้มากก็เอาไปเลยมะ ไม่ต้องมายุ่งกับองค์หญิงฉัน ไป๊! ไปเสวยสุขนู่น แล้วปล่อยให้แทยงอยู่กับฮัลซลฉันเชื่อว่าเขาดูแลแทยงได้ดีกว่าใครบางคนแถวนี้*เบะปาก* รอตอนต่อไปค่ะ มาอัพเร็วๆนะไรต์เราค้างงงงงงงงงงมาก อิ้อิ้
    #247
    0
  15. #243 Miniminimanimo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 20:08
    เตนล์ทำไมทำอย่างนี้!! สงสารแทยงอ่าาา
    #243
    0
  16. #236 aayoungg (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 02:29
    ฮือออ น้องเตนส์ใจร้ายมาก????
    #236
    0
  17. #235 the kk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 19:42
    ทำไมมันหน่วงแบบนี้ T_T
    #235
    0
  18. #234 ppyys (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:15
    น้องแทยงน่าสงสารตามฉบับนางเอกไทยมาก ฮือ เต๊นล์ ทำไมหนูทำแบบนี้ แจด้วย คู่กับฮันซลไปเรย
    #234
    0
  19. #233 Kangsom27 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:18
    อูยยย เจ็บแทน เดี๋ยวแกต้องเสียใจจองแจ
    #233
    0
  20. #232 LUCK'iies (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:28
    เพราะหนูเป็นนางเอกใช่มั้ยคะถึงมีแต่คนกลั่นแกล้งหนู ฮือ ;_;
    #232
    0
  21. #231 mcbeaucoup (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 15:36
    โอโหเกินไป เกินไปแล้ว ฮ์อ จิตใจแทยงนุ สลายไปหมดแล้ว T_T
    #231
    0
  22. #230 MMMMeeso (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 12:25
    ใจพังแล้วอ่ะ ทำไมลูกต้องมาทนอะไรแบบนี้ เอาเตนล์ออกไปนะ จองแจฮยอน !! ;-;
    #230
    0
  23. #229 swimswamswum (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 11:58
    โอ้ยยยย ร้ายมากก น้องแทยงหนูต้องสู้คนบ้างนะลูก อย่าให้ถูกรังแกฝ่ายเดี๋ยว อิคุณเจย์เดี๋ยวจะรู้สึก อ่านตอนนี้ละขอยกลูให้พี่ฮันซลเลยค่ะ เหมาะสมกันมากก พี่เค้าจะต้องดูแลลูกชั้นได้ดีแน่ๆ ;w;
    #229
    0
  24. #227 Koo เป็นนามสกุล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 10:36
    เราว่าแล้วววววว เตนล์จะเอางี้ช่ะๆๆๆ เดี๋ยวรู้เลยยยย ส่วนแจฮยอนเลิกยุ่งกับแทยงเราได้ล่ะ ถ้าดูแลไม่ได้ก็ปล่อยไป ไม่ใช่จะมาทำลายแบบนี้
    #227
    0
  25. #226 all youngjae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 09:34
    แจฮยอน แก นิสัยไม่ดีทำกับแทยงอ่ะ แทยงชอบแกนะเว้ย ต่อไปนี้แทยง ต้องทำอะไรแน่ๆ ชอบมากค่ะไรต์ กำลังสนุกเลย แจฮยอนก็เหมือนจะมีใจให้แทยงนะ ไรต์มาต่อไวๆน้า สู้ๆเป็นกำลังในการแต่งฟิค ดีๆมาให้น้า
    #226
    0