ขุมรัก...ลึกสุดหัวใจ

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ธ.ค. 63

หนึ่งมกราคมห้าปีก่อน มหาสมุทรแอตแลนติก

 

เรือสำราญขนาดใหญ่จอดนิ่งสนิทอยู่กลางผืนน้ำใต้ราตรีกาลที่แผ่ตัวปกคลุม เจ้าจอมในวัยยี่สิบปีแหงนมองดวงดาวที่ส่องแสงพริบพราวอยู่บนเวิ้งฟ้าด้วยหัวใจอันแช่มชื่น ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ได้มีโอกาสออกมาดูดวงดาวกลางมหาสมุทรเช่นนี้ก็ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังไปเลยแม้แต่ครั้งเดียว ภาพเบื้องหน้ายังสวยงามจับตาราวกับภาพวาดของจิตรกรเอกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ไม่มีครั้งใดเลยที่เธอจะไม่สุขใจยามที่ออกมาดูดาวเช่นนี้

 

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังเพลิดเพลินไปกับการชมดาวอยู่ตรงหัวเรืออย่างมีความสุขก็มีเสียงของเด็กหนุ่มที่เธอคุ้นเคยดีดังขึ้นจากด้านหลัง

 

พี่จอมออกมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ จิรายุน้องชายฝาแฝดของเธอถามขึ้นเรียบๆ

 

พี่ออกมาดูดาวน่ะ เธอหันไปตอบน้องยิ้มๆ แล้วเราล่ะ...ออกมาทำอะไรตรงนี้ฮึ ?

 

เด็กหนุ่มยังไม่ตอบทันที แต่เดินเข้ามาเกาะราวตรงหัวเรือใกล้ๆ เธอ ก่อนบอกเสียงไม่ค่อยสู้ดีว่า

 

ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยครับ

 

อ้าว ! เป็นอะไร ไม่สบายเหรอ เจ้าจอมตกใจ รีบยกมืออังหน้าผากน้อง

 

มะ...ไม่ใช่ครับ ผมแค่...รู้สึกเฉยๆ น่ะ

 

เหรอ ไปนอนก่อนไหม ตื่นมาตอนเช้าจะได้หาย

 

ไม่ดีกว่าครับ ผมอยากอยู่ในงานปาร์ตี้ต่อมากกว่าจิรายุตอบ ผมแค่...รู้สึกไปเองมั้ง พี่จอมไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ

 

เอางั้นเหรอ เจ้าจอมย่นคิ้ว ไม่แน่ใจ

 

ครับพี่

 

ปวดหัวหรือเปล่าล่ะ ทานยาพาราดักไว้ไหม

 

ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่ได้ปวดหัวจิรายุแจง แค่รู้สึกเฉยๆ น่ะพี่

 

เหรอ

 

ครับ

 

งั้นก็โอเค ถ้าไม่เป็นอะไรก็เข้าไปสนุกกันในงานต่อข้างในดีกว่าป่ะเจ้าจอมบอก เดี๋ยวทุกคนจะพลอยเป็นห่วงที่เราออกมายืนข้างนอกนานๆ แบบนี้

 

ก็ได้ครับ ไปกัน

 

สองพี่น้องกอดคอกันแล้วพากันเดินเข้าไปในตัวเรืออย่างสุขสำราญใจ ทั้งคู่ไม่มีทางรู้เลยว่าทันทีที่คล้อยหลังพวกเขาสองคนไปนั้นเมฆฝนหนาอ้วนสีดำทะมึนก็ก่อตัวขึ้นปกคลุมเต็มท้องฟ้า ซึ่งก่อนหน้านี้ยังดารดาษไปด้วยดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับ ทว่าบัดนี้กลับแลดูน่าสะพรึงกลัวราวกับขุมนรกอเวจี

 

พอสองพี่น้องก้าวเข้ามาในห้องโถงเรือแล้วเสียงเพลงคลาสสิกปนไปกับเสียงพูดคุยอื้ออึงของญาติๆ ก็ดังเข้ามากระทบโสตประสาท สีหน้าของทุกคนกำลังเบิกบานแจ่มใสและเฮฮาสนุกสนานกันเป็นอย่างมาก บ้างก็เต้นรำ บ้างก็ดื่มฉลอง บ้างก็นั่งสังสรรค์กันอย่างครึกครื้น

 

จิรายุปลีกตัวไปหาจิระศักดิ์คู่แฝดของเขาที่กำลังเล่นสนุกเกอร์อยู่กับญาติๆ รุ่นราวคราวเดียวกันอีกด้าน เจ้าจอมกำลังจะเดินเข้าไปหาแม้นวาดลูกสาวของป้าใหญ่ที่นั่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกล ก็พอดีกับที่ญาติผู้ใหญ่ของเธอทั้งสองฝ่ายเข้ามาสะกิดหลังเบาๆ

 

จอมลูก

 

อ้าว คุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยาย จะไปไหนกันคะเนี่ย หรือว่าจะไปนอนกันแล้วคะ เจ้าจอมคาดคะเนด้วยสีหน้าแช่มชื่น

 

ใช่จ้ะลูก ย่าขอตัวก่อนดีกว่า ตีสองแล้ว และปู่เขาก็ง่วงด้วย คุณย่าของเธอพูดน้ำเสียงเพลียๆ

 

ไงก็ฝากบอกทุกคนด้วยนะว่าปู่กับย่าไปนอนแล้ว ปู่เห็นหนุ่มสาวสนุกกันอยู่เลยไม่ได้ไปบอกใคร

 

ได้ค่ะคุณปู่ เดี๋ยวหนูจะรายงานให้นะคะ หลานสาวรับคำเสียงหวาน

 

พรุ่งนี้ค่อยสนุกกันต่อนะจอม คุณตาของเธอบอกบ้าง

 

ได้ค่ะคุณตา เจ้าจอมยิ้มตาหยี พรุ่งนี้เราค่อยสนุกกันนะคะ

 

จ้ะลูก

 

บอกแม่เราด้วยละว่ายายกับตาก็ไปนอนแล้วเหมือนกัน คุณยายเสริม

 

ได้เลยค่ะคุณยาย เดี๋ยวจอมจะบอกทุกคนให้นะคะ แต่ยังไงคืนนี้จอมขอขึ้นไปส่งคุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยายถึงหน้าห้องเลยนะคะ

 

ไปสิลูก คุณปู่เข้ามาโอบไหล่เธอ

 

แล้วทั้งห้าชีวิตก็พากันเดินออกไปจากห้องโถงเรือพร้อมๆ กัน เมื่อถึงหน้าห้องนอนของแต่ละคู่หญิงสาวก็กอดลาพวกท่าน แล้วเดินย้อนลงมายังห้องโถงกว้างด้านล่างตามเดิม

 

เธอเห็นพ่อกับแม่กำลังเต้นรำอิงแอบแนบชิดกันอยู่กลางฟลอร์ก็พลอยยิ้มสุขใจไปด้วย ทั้งสองรักกันมาก...เธอรู้ดี ครั้งหนึ่งพ่อเคยบอกว่าแค่สบตาแม่ครั้งแรกพ่อก็หลงรักแม่จนสุดหัวใจเหมือนกับพลัดตกลงไปในขุมลึกเป็นร้อยเป็นพันกิโลเมตรจากพื้นดิน

 

ไม่ได้มีแค่คู่ของพ่อกับแม่เธอเท่านั้นที่กำลังวาดลวดลายในการเต้นรำเข้ากับจังหวะเพลงรักหวานซึ้ง แต่ยังมีคู่ของลุง ป้าใหญ่ ป้าเล็ก แล้วก็อาของเธออีกสามคนด้วย

 

การมาฉลองก้าวขึ้นสู่ศักราชใหม่ของเธอที่นี่ในปีนี้ถือว่าคุ้มนัก เพราะไม่ใช่แค่การมานับถอยหลังกันธรรมดาเท่านั้นแต่ยังเป็นการนัดรวมวงศาคณาญาติอีกหลายสิบชีวิตที่กระจายตัวกันอยู่ตามหัวเมืองต่างๆ ของอังกฤษ ซึ่งนานปีทีหนจะได้เจอหน้าค่าตากันพร้อมสรรพแบบนี้อีกด้วย

 

ครืดดด !!!

 

แต่แล้วในขณะที่ทุกคนกำลังอิ่มเอิบไปกับความบันเทิงเริงใจอยู่นั้น จู่ๆ ตัวเรือก็เกิดไหวยวบยาบ สร้างความแตกตื่นให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก กิจกรรมที่ทำกันอยู่ก็เป็นอันต้องหยุดลงไปโดยปริยาย ก่อนพากันวิ่งกรูมารวมตัวกันที่ฟลอร์เต้นรำด้านหน้า

 

กะ...เกิดอะไรขึ้น !!!” เสียงกรีดร้องถามกันระงม 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น