คัดลอกลิงก์เเล้ว

อิงแอบแนบรัก

รักของพวกเขาเป็นเหมือนเงาตามหลืบ เพราะกว่าจะพ้นออกมาก็ทำเอาหัวใจแทบแย่ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอกลัว แต่เพราะรักของเขาที่ทำให้เธอสู้ สู้เพื่อแสงสว่าง...ที่อยู่ไกลเกินความจริง!

ยอดวิวรวม

3,454

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


3,454

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 ธ.ค. 61 / 20:09 น.
นิยาย ԧͺṺѡ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


มี E-book ดาว์นโหลดแล้วจ้า ใครอยากอ่านต่อ กดโหลดเลยจ้า

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA1NzMxNyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjYxNzY4Ijt9

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ธ.ค. 61 / 20:09






อิงแอบแนบรัก

เขียน : แพลงก์ตอน

 

 

วิชญาละมือจากคีย์บอร์ดเมื่อได้ยินเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น เธอรีบเดินตรงไปยังประตูทางเข้าแล้วลอดช่องตาแมวเพื่อดูว่าใครมา เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่คุ้นเคยก็เปิดประตูให้

 

ว่าไงคะพี่เติ้ล วิชญาทักชายหนุ่มในชุดสูทพร้อมกับเชื้อเชิญให้เขาเข้ามาในห้อง พี่เติ้ล...หรือนฤชาที่เธอเรียก เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ห้องพักติดกัน อยู่ในคอนโดฯเดียวกัน แม้จะไม่ใช่เพื่อนร่วมสายงานหรือเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่ด้วยความที่เห็นหน้ากันทุกวันเลยทำให้เกิดความผูกพันกับเขาและครอบครัวของเขาในที่สุด ทั้งสองฝ่ายจึงไว้ใจซึ่งกันและกัน มีอะไรก็แบ่งปันและช่วยเหลือกันอยู่ตลอด

 

เย็นนี้พี่ต้องไปสัมมนาน่ะ ตอนเย็นก็เลยไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเจ้าเติ้ง พี่วานให้ญาดูเจ้าตัวเล็กของพี่หน่อยได้มั้ย?

 

ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ หญิงสาวรับคำทันที ก่อนเดินไปนั่งตรงข้ามกับชายหนุ่มบนโซฟา

 

ขอบคุณนะญา

 

ชายหนุ่มบอก ขอบคุณจากใจจริง

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่เติ้ล ญาเองก็ทำงานที่บ้านอยู่แล้ว ไม่รบกวนอะไรหรอก วิชญาแจง ว่าแต่คราวนี้พี่ดาไปนานจังนะคะ เธอหมายถึงวิชุดาภรรยาของพี่เติ้ล ซึ่งตอนนี้ได้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ให้กับค่ายหนังยักษ์ใหญ่ของเมืองไทยไปเรียบร้อยแล้ว

 

จ้ะ พี่ชักจะชินซะแล้วล่ะนฤชายิ้มแห้งๆ เหมือนจะยิ้มฝืนๆ มากกว่า แล้วต้นฉบับญาล่ะ ไปถึงไหนแล้ว?” 

 

เหลือแค่ตอนจบค่ะ เสาร์นี้คงปิดทันพอดี

 

อ๋อนฤชาพยักหน้ารับ วันเปิดตัวหนังสือเมื่อไหร่บอกกันด้วยนะ พี่จะหนุนเป็นคนแรกเล้ยยย” 

 

ฮ่าๆ ได้ค่ะๆ แล้วจะเอาลายเซ็นด้วยมั้ย?

 

เอาสิเอา ไม่เอาได้ไง

 

วิชญายิ่งหัวเราะร่า

 

แล้วพี่เติ้ลทานอะไรมายังคะเนี่ย ญามีโจ๊กไก่อยู่สองถุง อร่อยมากเลยนะ”  

 

ชายหนุ่มก้มดูนาฬิกาข้อมือแล้วบอกว่า เอาสิ ยังทัน พี่เองก็หิวๆ อยู่

 

ค่ะ งั้นก็เชิญในครัวเลยพี่เติ้ล

 

นฤชาลุกขึ้นแล้วเดินตามร่างของหญิงสาววัยยี่สิบห้าไปอย่างเงียบๆ ภรรยาของเขานับแต่ได้เป็นผู้กำกับหนัง เธอก็เหมือนจะรักงานมากกว่ารักลูกรักสามี มีเวลาให้กับครอบครัวน้อยมาก หน้าที่ของภรรยาอย่างหุงหาอาหารให้ก็กลับกลายเป็นว่าเขาต้องเป็นคนทำเองหรือไม่ก็มาอาศัยเขากิน เขาไม่โกรธวิชุดา เพราะที่เธอทำงานก็เพื่อลูกไม่ใช่เป็นอื่น

 

หอมน่ากินจังนฤชาพูดแล้วสูดกลิ่นหอมกรุ่นเข้าเต็มปอด

 

ถ้าหอมก็จัดการเลยสิคะ

 

ได้เลย ไม่เกรงใจล่ะ

 

ค่า

 

 

เย็นวันนั้น

 

กิ๊งก่อง

 

ผ่าง

 

ทันทีที่ประตูเปิดออกเจ้าตัวเล็กก็แทบจะพุ่งเข้ามากอดต้นขาของหญิงสาว เป็นเหตุให้วิชญาต้องย่อตัวลงแล้วกอดตอบหนูน้อยอย่างเอ็นดู

 

หวัดดีครับอาญา คิดถึงอาญาจังเลยยยน้องเติ้งวัยเจ็ดขวบไหว้หญิงสาวแล้วพูดประจบแบบเด็กๆ 

 

อาญาก็คิดถึงน้องเติ้งเหมือนกันค่ะ” 

 

นฤชามองสองอาหลานแล้วอดยิ้มไม่ได้ บางทีลูกของเขาอาจจะรักอาห่างๆ อย่างวิชญามากกว่าแม่ของตัวเองด้วยซ้ำไป  วิชญาอุ้มน้องเติ้งขึ้นมาแล้วยันตัวขึ้นเต็มความสูงเพื่อมาคุยกับพ่อของเจ้าตัวเล็ก

 

พี่เติ้ลจะไปรึยังคะเนี่ย” 

 

ประธานตกบันไดที่หอประชุมเลยเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้น่ะ” 

 

อ้าว

 

ดีแล้วล่ะ เย็นนี้พี่ก็เลยว่าง งั้น...เราพาเจ้าตัวเล็กไปเที่ยวกันมั้ย เห็นบ่นว่าอยากไปดูแฮร์รี่ 7.2 ญาปั่นต้นฉบับอยู่หรือเปล่าล่ะ ถ้าทำงานอยู่ก็ไม่เป็นไร เราทานอาหารเย็นกันที่นี่ก็ได้นะ

 

เป็นอย่างหลังดีกว่าค่ะเพราะญาต้องรีบส่งต้นฉบับน่ะ กลัวไม่เสร็จ เดี๋ยว บ.ก. บ่นเอา แล้ววันอาทิตย์ค่อยพาน้องเติ้งไปดีมั้ยคะ?

 

วันอาทิตย์เหรอ อ่า ไม่ได้ พี่ไม่ว่าง เพราะแม่ของเจ้าเติ้งเขาจะกลับวันนั้นพอดีน่ะสิ

 

อ๋อ งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ เข้าห้องกันดีกว่าเนอะ---”

 

คร้าบบบ อาญา

 

พอเข้ามาแล้ววิชญาก็พาน้องเติ้งมานั่งบนโซฟาหน้าทีวีจอใหญ่แล้วเปิดช่องการ์ตูนให้ดู ส่วนตัวเองก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมทำอาหารเย็น

 

ให้พี่ช่วยเถอะนะนฤชาอ้อนวอนหนที่สามหลังโดนหญิงสาวปฏิเสธมาสองครั้ง

 

ญาไม่กล้าใช้ประธานบริษัทหรอกค่ะ

 

น่า ใช้เถอะนะ พี่ทำแต่ใช้พวกพนักงาน นานๆ ครั้งจะได้เป็นผู้ถูกใช้บ้าง นะนะชายหนุ่มอ้อนเหมือนเด็กๆ จนวิชญาหัวเราะออกมาแล้วยอมจำนนในที่สุด

 

ก็ได้ค่ะ งั้นเอาตะกร้าผักนี่ไปล้างนะคะ ล้างให้สะอาดด้วยนะ

 

คร้าบบบ

 

ฮ่ะๆ

 

ไม่นานอาหารเย็นก็เสร็จสรรพ นฤชาออกไปเรียกลูกแล้วกลับมาพร้อมกัน น้องเติ้งตักขึ้นมาดมๆ แล้วเอาเข้าปาก บอกว่าอร่อยมากแล้วก็กินไม่หยุด ขอเบิ้ลถ้วยสอง ส่วนคุณพ่อก็เหมือนกัน เวลาผ่านไปอีกสักพัก อาหารบนโต๊ะก็หมดเกลี้ยง

 

อร่อยจังฮะอาญาน้องเติ้งบอกอาสาว แม่ไม่เคยทำให้ผมทานแบบนี้เลยฮะ”  

 

นฤชาผงะไปเล็กน้อยเหมือนย้ำให้รู้ว่าแม้แต่ลูกก็ยังรับรู้ได้ว่าแม่แท้ๆ ของเขายังละหน้าที่

 

คุณแม่ไปทำงานนะคะน้องเติ้ง คุณแม่ไปทำงานเพื่อน้องเติ้งนะคะ เดี๋ยวพอคุณแม่กลับมาบ้าน คุณแม่ก็ทำแบบที่อาญาทำให้น้องเติ้งทานแน่นอน เชื่ออาญานะคะ

 

จริงเหรอครับน้องเติ้งมองตาแป๋ว

 

จริงสิจ๊ะ

 

เย้ เย้น้องเติ้งป่าวร้องเสียงใสแล้วกระโดดลงจากเก้าอี้ ก่อนจะกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่นเพื่อดูการ์ตูนต่อ นฤชามองวิชญาอย่างชื่นชมแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก จากนั้นทั้งสองก็ช่วยกันเก็บจานแล้วพากันออกไปนั่งขนาบข้างกับน้องเติ้งแล้วกินขนมอบกรอบกันตลอดช่วงเวลานั้น

 

 

พบกันในรูปแบบอีบุ๊คจ้า

เข้าไปดาว์นโหลดกันตามลิงก์ที่เอาลงเลยน้า

ผลงานอื่นๆ ของ แพลงก์ตอน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 20:59
    ขอบคุณทุกๆ คนนะครับ สำหรับการติดตาม ^^
    #6
    0
  2. วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 20:54
    11 ครับ
    #5
    0
  3. #4 Anemone2526
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 14:12
    ชอบอ่านเรื่องสั้นของคุณมากเลยค่ะ  แต่งได้ดีจริงๆ ชอบมากค่ะ

    นี่ถ้าเป็น เอ 4 จะได้ประมาณกี่หน้าคะเนี่ย?
    #4
    0
  4. วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 20:28
    อ่านจบแล้วไม่รู้จะพูดว่ายังไงเลย...
    อืม...ขอบคุณที่ลงให้อ่านนะคะ
    #3
    0
  5. วันที่ 14 มกราคม 2555 / 22:58
    ที่นี่แหละครับ เอาลงมารอบหนึ่ง แล้วก็เคยตีพิมพ์นิตยสาร มอร์มูฟ เมื่อปี 53 อ่ะครับ
    #2
    0
  6. วันที่ 14 มกราคม 2555 / 20:00
    เหมือนเคยอ่านที่ไหนมาก่อนเลยอะ

    คุ้นๆ

    หรือไรเตอร์เคยโพสที่ไหนมาก่อนอะค่ะ
    #1
    0