FIN STORY | SF / OS | HANTA : TAEYU & DOYU

ตอนที่ 2 : #แก้บน | TAETEN : แฟนเราเอาแต่ใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    14 มิ.ย. 59



*ฟิคแก้บน ไม่สาระ ไม่อ่อนหวาน ไม่มีสติ ไม่มีไรดีทั้งนั้น*

--------------------

#เตนล์เอาแต่ใจ












            “แทยง!!!” เสียงแว๊ดแหวกอากาศทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้ง ชะงักฝีเท้ารอร่างเล็กที่กำลังวิ่งตามมา

 

 

 

                “บอกให้รอๆ ไม่ได้ยินรึไง?” ร่างบางแหวงอนๆ กอดอกจ้องหน้าอีกคนอย่างเอาเรื่อง ชายหนุ่มถอนหายใจนิดหน่อยแล้วยื่นมือไปดึงกระเป๋าของอีกคนมาถือให้

 

                “ก็รอนี่ไง ไปเถอะเดี๋ยวจะมืดก่อน” แทยงว่าแล้วดันให้อีกคนออกเดิน แต่ร่างบางที่หงุดหงิดเต็มที่กลับสะบัดตัวหนี

 

 

                “อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะแทยง รอบ้าบออะไรละ ต้องวิ่งมาจนหอบเนี้ยเรียกว่ารอหรอ!

 

 

                “เตนล์ เบาๆน่า” แฟนหนุามเตือน

 

 

                “เบาอะไรละ ก็แทยงนั่นแหละผิด” ร่างบางจิ๊ปากอย่างไม่ชอบใจ กอดอกมองอีกคนที่ทำหน้าหนักใจ แทยงมองไปรอบๆทางเดินที่คนเริ่มหันมาสนใจพวกเขาแล้ว

 

 

                “โอเค เค้าผิดเอง จบนะ จะได้กลับ” หนุ่มเกาหลีตัดบทแล้วลากแขนอีกคน

 

 

 

                “แบบเนี้ยหรอ? ปล่อยเลยนะ” ร่างบางเหวี่ยงเต็มที่ แทยงหันมามองแฟนอย่างไม่เข้า

 

                “แล้วตัวจะให้เค้าทำยังไงละครับ?” เริ่มขึ้นเสียงบ้าง ทำงานที่คณะเหนื่อยมาทั้งวันมาเจอแฟนเหวี่ยงเรื่องไม่เป็นเรื่องก็ฟิวส์ขาดได้เหมือนกัน

 

                “เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเสียงหรอแทยง!

 

 

 

                “......เตนล์” แทยงคำรามอย่างรำคาญ

 

 

 

                “อ่อ ทำเสียงแบบนี้หรอ รำคาญใช่ป่ะ? เอาเลย ไม่ต้องรอแล้ว จะไปไหนก็ไป!!” ว่าแล้วก็กระชากกระเป๋าตัวเองคืนแล้วเดินตัวปลิวหนีไป แทยงมองตามคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจยาวเพื่อสงบสติอารมณ์

 

               

                แฟนผมน่ะ โครตพ่อโครตแม่เอาแต่ใจ ขัดใจไม่ได้ ทำอะไรขัดใจนิดหน่อยนี่เรื่องใหญ่ระดับนาซ่า 



          อี แทยงสุดหล่อก็ได้แต่ง้อ ง้อ ง้อ TTT___________________TTT 

          นี่ก็เหมือนกัน ทะเลาะกันทุกวัน บ่อยกว่ากินยาหลังอาหาร ไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาเหวี่ยงมางอนหนักหนา อยู่ด้วยกันทีไรมีเรื่องทุกที

 

             



             จะบ้า 

 

 

                ไม่ติดว่าเป็นภรรยาสุดที่รักอาจมีการตบโชว์หน้าคณะไปแล้ว

 

               





                ...........





 

                เห็นแบบเนี้ยใช่ว่าจะยอมตลอดนะ ผมเองก็ไม่ได้กลัวศรีภรรยาขึ้นหัวขนาดนั้น แข็งข้อบ้างอะไรบ้าง ทำไงได้เราอะช้างเท้าหน้านี่หว่าจะมายอมหงอให้เค้าฝ่ายเดียวมันใช่เรื่องที่ไหน

 

                เป็นผู้ชายมันต้องมีศักดิ์ศรี!!!

 

               

 

 

 

 

 

                ................................

 

 

                .....................

 

 

                .........

 

 

 

 

                "เตนล์เตนล์อ่า~ เค้าขอโทษ TT เค้าผิดไปแล้ว อย่างอนเลยน้าาาาาาา~” ยกเว้นกับคนนี้ครับ (  . .)

 

 

                ผมออกแรงวิ่งตามร่างบางที่ดูท่าจะโกรธจริงไป ที่ง้อไม่ใช่กลัวเมียนะเฟ้ย แค่กลัวเค้าขาดเราแล้วเค้าจะเสียใจ[?]

 

 

 

                “รำคาญไม่ใช่หรอ ตามมาทำไม??” เมียรักกอดอกว่าเมื่อผมวิ่งไปดักหน้าร่างเล็ก แฟนผมน่ะโครตน่ารักขนาดงอนแม่มยังน่ารัก ไม่เกรงใจว่านี่ลานจอกรถหน้าคณะพ่อจะฟัดให้หายงอนแล้ว 

 

               

                “ใครบอกว่ารำคาญ ไม่เห็นมีใครพูดซักคน” ผมทำหน้าเลอหลา เนียนไว้ครับ

 

 

                “ก็ที่ขึ้นเสียงเมื่อกี้ไง” เจ้าตัวชักสีหน้า

 

 

 

                “ก็แค่แดดมันร้อน ไม่งอนน่ะ ง้อนะ แทยงขอโทษ นะๆๆๆ ดีกันน่ะครับ” ผมทำท่าอ้อนเป็นลูกแมว [ผู้ชายต้องมีศักดิ์ศรี!!] แล้วยกนิ้วก้อยไปรอเกี่ยวก้อย ตาเรียวยังจิกอย่างไม่พอใจกอดอกมองผมนิ่ง

 

 

                “นะครับคนดี”  ผมย้ำแต่เตนล์ยังนิ่ง

 

 

                “นะครับที่รัก ( + . .) ” ผมย้ำอีก พยายามฉีกยิ้มจริงใจสุดชีวิต

 

 

 

                “นะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ”

 

 

 

 

 

                ..........

 

 

 

                *

 

 

 

 

                ผมยังสาบานว่าผู้ชายต้องมีศักดิ์ศรี!!

                เราไม่ควรตามใจภรรเมียไม่ซะทุกอย่างหรอก มันจะทำให้อีกฝ่ายได้ใจ หัดปล่อยให้ทำอะไรเองบ้างเดี๋ยวเมียเป็นง่อย หรือไม่ก็หัดขัดใจบ้างไม่งั้นได้คืบจะเอาศอก

 

 

 

                “แทยง!!!!!!!!!

 

                เหยดดดดดดดดดดดดดดดดดด

                ผมหันไปมองเสียงแว๊ดแวหกอากาศของอีกคนที่เท้าสะเอวมองผมอย่างขัดใจ

 

 

                “ยืนทำหน้าเป็นแมวกวักอยู่ได้ เค้าซื้อของมาเนี้ยหนักวะมาถือดิ๊!” เมียว่าแล้วชูถุงของในมือให้ ผมเดินเข้าไปหาพลางก้มมองสภาพตัวเองตอนนี้

 

                ถุงเสื้อ 4 กางเกง 2 เครื่องประดับ 6 ของกิน ของสด สากกะเบือยันเรือรบ - -*

 

                มันถือถุงเดียวมันบอกหนัก แล้วที่กูแบกอยู่นี่คือ...?

 

 

 

                “ไม่ได้ยินหรอแทยง?” หนุ่มไทยย้ำ ผมรีบเดินไปหยุดตรงหน้าร่างบาง

 

                อยากจะโยนของใส่หน้าให้รู้แล้วรู้รอด

 

 

 

                “อี แ ท ย ง!

 

 

                “ครับ ...เอามาสิคนสวย ถืออยู่ทำไมละ”

 

 

                ผู้ชายต้องมีศักดิ์ศรี!! TT_____________________TT

 

 






 

                .................

 

                *

 

 

                “แทยง คนนี้ใคร?” ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นอีกคนยืนเท้าสะเอวค้ำหัวอยู่ 



               สถานการณ์ฉุกเฉินครับ! ผมเพิ่งพาน้องนางกิ๊กคนล่าสุดมากินข้าวใต้ตึกคณะ ผมอยู่นิเทศ เมียจ๋าอยู่บัญชี มาโผล่อยู่นี่ได้ไงวะ???

 

 

                “เอ่อ ....เค้า ...เอ่อ” ติดอ่างกะทันหันครับ

 

 

                        ปัง!

                “กูถามว่ามันเป็นใคร!!!” เลือกอนุรักษ์ไทยเข้าสิงเมีย ขุดภาษาบรรพบุรุษมาใช้แถมตบโต๊ะลั่น เล่นเอาผมสะดุ้งสุดตัว กลืนน้ำลายลงคอฝืด

 

 

               

 

                เมียกูองค์ลงแน่

                ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออ

 

 

 

                “กูถามได้ยินไหม? ห่ะ!!!

 

 

                “โอ้ยยยยยยยย” ว่าแล้วก็โดนท่านภรรเมียดึงหูยาน

 

 

 

                “พี่แทยงคะ คนนี้เป็นใครคะ??” น้องนางกิ๊กหมายเลข 47 ของผมถามอย่างสงสัย

 

 

                แต่โครตจะผิดเวลา TT

 

                เตนล์ปล่อยหูผมแล้วมองผมกับน้องเค้าสลับกัน ถ้าสายตาฆ่าคนได้นะมึงงงงง กูตายไปนานแล้วววววว TT

 

 

 

                “เอ่อ... คนนี้เป็น...”

 

 

 

 

                “เมียมัน” ชัดครับ สองคำ ความหมายครอบคลุมทุกพื้นที่ ชิตพลตอบแทนผม น้องกิ๊กหมายเลข 47 ถึงกับเหวอ

 

 

 

                “มึงมีปัญหาอะไรไหม?” เตนล์หันไปถามน้องเค้า

 

 

 

                “ไม่คะ ๆ ..ขอตัวนะคะ” ว่าแล้วน้องนางก็รีบเปิดแน่บออกจากโต๊ะ

 

 

                พากูไปด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แง้~

 

 

 

                      “ส่วนมึง ...ตาย!!!!

 

 

                “ย๊าาาาาา”

 

 

 

 

                เพล้งตุ๊บตั๊บ! ปังฉึก

 

 

 

 

                ถ้าผมรอโปรดบอกชาวบ้านพาผมไปโรงบาลด้วย ...[TT0TT] 

 

 

 





 

                ...........

 

                *

 




 

                จะเลิกครับ

 

                จะเลิกๆๆๆๆๆๆ ใครจะว่าไงก็ช่างแต่ผมจะเลิก จะเลิก!!

 




 

                ตั้งปาณิทานแน่วแน่กับตัวเองหลังเข้าเฝือกเกือบเดือนเพราะแฟนตัวดี คนบ้าไรว่าเอาแต่ใจที่หนึ่ง ขี้วีน ขี้เหวี่ยง ขี้หงุดหงิด ไม่มีเหตุผล โครตของความน่ารำคาญ ไม่ไหวแล้วครับ คบต่อผมจะช้ำในตายก่อนเรียนจบ

 

 

                เลิกครับ

 

                เลิก!!

 

 

 






 

                …………………

 

 

                ……

 






 

                “เตนล์!” ผมเรียกเสียงเข้มเมื่อเห็นร่างบางยืนคุยกระหนุงกระหนิงกับไอ้เชี่ยที่ไหนไม่รู้อยู่

 

 

 

                “อะ แทยง... อืม งั้นน้องเตนล์ไปก่อนนะครับ” เมียรักดูตกใจที่เห็นผม รีบหันไปบอกลาไอ้บ้านั่น

 

 

                พูดโครตเพราะ แถมทำหน้าโมเอร้ใส่มันอีก - -

 

                คือเชี่ยไร?

 

 

                “ใคร?” ผมถามเสียงนิ่ง

 

 

                “ไม่ยุ่งซักเรื่องได้ป่ะ?” แล้วก็เดินหนีไปเฉย แต่ผมเห็นชัดเลยนะว่าบนหน้านี่ยิ้มแก้มแทบปริ

 

 

                อิเชี่ย - -* ยิ้มอะไรนักหนาวะ

 

                ผมหันกับไปมองไอ้รุ่นพี่ที่ว่าซึ่งยังไม่หลุดออกจาภวังค์หลงมนต์รอยยิ้มแฟนผมยืนอยู่ที่เดิม

 

                เคลิ้มเลยนะมึง เดี๋ยวพ่อโดดสกายคิก เมียกูไอ้สัด

 

                หึ!

 

 

 

                “แทยง!! จะกลับไหมเนี้ย จะกลับเองแล้วนะ!!” ร่างบางหันมาเรียกเมื่อเห็นผมเอาแต่ยืนนิ่ง ผมเดินตามไปอย่างว่าง่ายแต่โครตหัวเสีย

 

 

                .................

 

                *

 

               

                “เอาผ้าไปซักดิ” คุณชายชิตพลว่าขณะที่นั่งแทะช็อกโกแลตอยู่หน้าทีวี

 

 

                เมียโครตประเสริฐ - -

 

 

                ยังหงุดหงิดไม่หาย ไอ้หน้าหล่อนั่นยังตามมาหลอกหลอน จะถามเตนล์ก็จะทะเลาะกันอีก วู้!!

 

 

                ผมลุกไปเก็บตะกร้าผ้ายกไปตั้งหน้าเครื่องแล้วจัดการแยกผ้ายัดลงเครื่อง งานถนัดผมครับ ทำประจำ -0-

 

 

 

                “อะไรวะ?” ผมควานเจอกระดาษในกางเกงนักศึกษา กระดาษสีชมพูแหววมากมีโน้ตเขียนอยู่ครับ

 

 

 

                010-564******

                       พี่เซฮุน 

 

 

 

                อีเหี้ย!!!

 

 

                ผมเช็คจนแน่ใจว่ากางเกงตัวนี้ไม่ใช่ของผม แล้วทั้งบ้านก็มีกันอยู่สองคนจะเป็นของใครได้วะ?

 

 

                เมียมีชู้?

 

                แล้วอิเชี่ยเซฮุนนี่ใครวะ มีอีโมหัวจงหัวใจด้วย พ่องส์  





           ของกู 





            มึงแย่งเมียกู TT_________TT

 

 

 

                .......................

 

 

                *

 

 

 

                ผมทำหน้าเป็นหมาเซ็งอยู่ที่โต๊ะหน้าคณะ มีพวกแก๊งส์ร้องเพลงโหยหวนอยู่รอบตัว เสียงยิ่งกว่าควายตกหล่มโดยเฉพาะอีพี่ซิ่ว 18 ปี บักจ่อนลูกครึ่งร้อยเอ็ดแคนนาดา เชี่ยแม่มร้องเพลงไม่ได้สำเนียกหน้ามัน




 

                หงุดหงิดครับ

                โครตพ่อโครตแม่หงุดหงิด ยังติดใจเรื่องเบอร์ พี่เซฮุน  ไม่หาย เชี่ยมาก

 

 

                “ไอ้แทยงทำหน้าแบบนี้โดนเมียทิ้งหรอสัด?” ว่าแล้วมันก็หันหัวเรือมาเล่นงานผมที่อุส่าต์นั่งทนฟังพวกมันแหกปากแบบไม่วิจารณ์

 

 

                จี๊ดสัด

                ไม่ได้โดนทิ้งเหอะ แค่มันมีชู้ ฮือ TT_______________TT

 

 

 

                “ห่า ...ถามไม่ตอบ ร้องเพลงดีกว่ามึง” ไอ้โดยองร้องบอกแล้วหันกลับไปใช้นิ้วสั้นๆดีดกีต้าแหกปากต่อ

 

 

                “ ส่อแววจะทิ้งกันไปใช่ไหม๊คนดี หากไม๊มีใจ๊ก็บอกกับฉันตรงๆ 

 

 

                โห

 

                เพลงมัน กูเจ็บ  U0U

 

 

                “เห้ยๆ แทยงๆมึงดู” บักจ่อนปีนม้านั่งมาหาผมแล้วเขย่าๆให้ผมดูอะไรซักอย่าง

 

 

 

                เมียจ๋า กับ ...ไอ้เหี้ยนั่น

 

 

                ร่างบางยิ้มร่ายืนคุยกระหนุงกระหนิงซะ

 

                โหยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

                ลับตากูหน่อยก็ได้

 

 

                TTT_____________________TTT

 

 

                      ว่าแต่ ...กูเป็นแฟนเตนล์นี่หน่า

 

 

                เออ

 

                งั้นแปลว่ากูมีสิทธิ์หึงใช่ป่ะ?

 

 






 

               

                .................

 

 

                *

 

 

 

                พลั๊ก!! ตุ๊บ!!

 

                     ไอ้หน้าหล่อปลิวไปตามแรงหมัดผมทันที

 

                มันอาจจะไม่โดนหนักขนาดนี้นะถ้ามันไม่จับมือแฟนผม

 

 

                “แทยงมึงทำบ้าอะไร!!!” เตนล์เอ็ดขณะที่เข้าไปพยุงร่างสูงของมัน

 

                “พี่เซฮุนเป็นอะไรรึเปล่าครับ?” ร่างเล็กหันไปถามอย่างห่วงหาอาทร

 

 

                เซฮุน

 

                อ๋อ ไอ้นี่นี่เอง

 

 

                “ขอโทษพี่เซฮุนเลยนะแทยง!” เมียผมสั่งชัด ผมเบิกตาอย่างตกใจ

 

 

 

                “อะไรนะ มึงให้กูขอโทษมันหรอ ??” ผมทวนอย่างไม่เชื่อหู

 

 

                “เออสิ ขอโทษพี่เซฮุนเดี๋ยวนี้เลย”

 

 

                “มึงจะให้กูขอโทษชู้มึงหรอ?!!

 

 

                “ห่ะ?”

 

 

                “กูเห็นหมดแล้ว ทั้งที่มึงแจกเบอร์กัน แล้วนี่มึงยังมาคุยกระหนุงกระหนิง จับมือกันสองคนเนี้ย มึงคิดว่ากูโง่รึไง?”

 

 

 

                “แทยง ...มึง ..”

 

 

                “มึงเลือกมันใช่ไหมเตนล์ มึงเลือกมันแล้วใช่ไหม??!!

 

 

 

                “แท...”

 

 

 

 

                “ได้ ...ถ้ามึงเลือกมันกูไปเอง”

 

 

 

                โครตพระเอก อารมณ์น้อยใจพุ่งชนผมสุดๆ เห็นจะๆว่ามันจับมือแฟนตัวเอง พอเข้าไปต่อยนิดหน่อยมาสั่งให้ขอโทษมัน ไม่ให้น้อยใจได้ไงละ เตนล์ถึงจะเอาแต่ใจยังไงก็ไม่เคยหักหน้าผมต่อหน้าใครนะ แต่นี่

 

 

                โครตชัดเลย

 

                เลือกมันแล้วแน่ๆ

 

 

                ทิ้งกูแล้วแน่ๆ TTT_________________TTT

 

 

                ฮรื้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ 




 

 

 

                …………

 

 

                *

 

 

                ผั๊วะ!! เหมือนโดนปาอะไรซักอย่างใส่หัว ผมหันกลับไปเห็นถุงอะไรซักอย่างตกอยู่ที่ปลายเท้า ส่วนคนโยนน่ะ ไม่ตกถามหาครับ ไอ้ตัวเล็กยืนเท้าสะเอวควันออกหูอยู่ตรงหน้าผม

 

 

                “อีควาย คิดเองเออเอง มึงดูถูกกูมากเกินไปละนะแทยง”

 

 

 

                “...............”

 

 

 

                “กูไม่ใช่มึงนะที่จะมีกิ๊กไม่เว้นหน้า สัด” พูดเสียงเข้มแต่ใบหน้าหวานกลับมีน้ำตาไหลลงมาให้เห็น

 

 

 

                “แล้วที่กูเห็นมันคืออะไร?” หงิดแดกครับ ผมไม่ได้ควายขนาดที่จะดูอะไรไม่ออกนะ

 

 

 

                “คืออะไร ก็ของในถุงนั่นไงอีเชี่ย ถ้ามึงไม่ไว้ใจกูขนาดนั้นก็ตามใจมึง มึงอยากเลิกใช่ไหม เลิกเลย กูก็ไม่ทนแล้ว!!” ว่าแล้วก็สะบัดหน้าวิ่งหนีเหมือนในละครหลังข่าว ถ้าจะให้อีกนิดต้องทำเป็นภาพสโลแล้วมีดนตรีขึ้น

 

                เอ่อ

 

                ไม่มีอารมณ์วิ่งตามครับ หงิดเหี้ยๆ

 

 

                กูผิด?

 

 

                แล้วกูทำอะไรผิด??

 

 

 

                ผมก้มลงเก็บถุงเจ้าปัญหานั่นมาเปิด ในนั้นมีมัดเสื้อยืดสองตัวสีฟ้าอ่อน

 

 

                มีตัวใหญ่กับตัวเล็ก ไม่ต้องบอกก็รู้ครับว่าตัวไหนของผมตัวไหนของเตนล์ แต่ที่ไม่เหมือนกันคือลายสกรีนด้านหลัง

 

                เสื้อตัวเล็กสกรีนว่า –คนเอาแต่ใจ-

 

                ส่วนเสื้อตัวให้มีลูกศรชี้มาที่ด้านซ้ายแล้วสกรีนว่า -คนเอาใจ-

 

 

            ครบรอบ 2 ปี ^___________^

 

 

 

                เอ่อ ...

 

            ชิตพลของผมทำเสื้อครบรอบสองปี 





             อืม ....อีก 3 วันนี่หว่า กูลืม - -*



 

 

             แล้วเกี่ยวเชี่ยไรกับไอ้เซฮุนวะ? ถามตัวเองแล้วสายตาก็ปะเข้ากับตราหน้าถุงเสื้อ

 

 

 

               

      เซฮุนทีเชิ๊ต

            -รับ ตัด ออกแบบ สกรีน เสื้อสุดแนว -

 





 

                ห่า

 

                ไอ้หล่อ หุ่นนายแบบนั่นเปิดร้านเสื้อ

 

 

                ..................

 

 

                ............

 

 

                .....

 

 

                กูผิด

 

 

 

 

 

 

                ........................

 

 

 






                *

 

 

 

                “ดีกันน้าา า า า  .. นะๆๆๆๆๆๆๆๆ” ผมร้องซ้ำเมื่ออีกฝ่ายล็อคห้องลงกลอนไม่ยอมออกห้องมาให้เห็นหน้าเลยตั้งแต่เย็น

 

 

 

                “ตัวครับเค้าขอโทษดีกันเหอะนะๆๆ ขอโทษจริงๆ จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว” ผมพล่ามพลางทุบประตูรัว

 

 

                “เต๊นล์ เปิดประตูมาคุยกันหน่อยเถอะนะ”

 

 

 

                “ชิตาโพ้นนนนนน”

 

 

               

                “ที่รัก ....เปิดเถอะนะ”

 

 

                “..................”

 

 

 

 

                “มึงจะมาง้อกูทำไม อยากเลิกกับกูไม่ใช่หรอ?” เสียงติดจะสะอื้นดังมาจากในห้องทำเอาผมใจแป้วเลย

 

 

 

                “ใครบอกมึง”

 

 

 

                “มึงนั่นแหละ ช่วงนี้ขัดใจกูตลอด ทำท่ารำคาญกูอีก ควงกิ๊กไม่ไว้หน้ากูด้วย ...มึงก็อยากจะเลิกอยู่แล้วไม่ใช่รึไง..ก็เลิกสิ จบๆแม่ง รำคาญกูนักไม่ใช่หรอ?”

 

 

                “.............” ผมเงียบ ก็จริงที่วันนั้นตั้งใจจะไปบอกเลิกด้วยซ้ำ

 

 

                แต่ให้ทำไงวะ

 

 

 

                กูก็รักของกูเหมือนกัน

 

 

 

 

                ...............

 

 

                *

 

 

                TEN PART

 




 

                มันเงียบครับ เล่นเอาผมสะอื้นหนักกว่าเก่า นี่หมายความว่ามันยอมรับใช่ป่ะว่าอยากเลิกกับผม ?

 

 

           อีแมวเตี้ย  อีขาสั้นความรับผิดชอบ อีผู้ชายได้แล้วทิ้ง อีควาย ฮืออออออออออออออออ มึงจะทิ้งกู อีปลาไส้ตัน มึงเบื่อกูแล้วใช่ไหม?

 

                T_____________________________________T

 

 

 

 

                คร่ำครวญได้ซักพักก็ได้ยินเสียงกุกกักที่ระเบียง

 

 

                “แทยง!” ผมร้องทันที่เห็นอีกคนเปิดประตูระเบียงเข้ามาในห้องนอน จะไม่แลปกใจเลยถ้าห้องผมมันไม่ได้อยู่ชั้นสาม

 

                แทยงพอตเตอร์?

 

                มึงหายตัวได้ - -+

 

               

                “เตนล์เตนล์” มันเรียก ผมนิ่ง ปาดน้ำตาทิ้งไป ต้องทำหยิ่งหน่อยครับ อย่าให้มันรู้ว่าผมร้องไห้หนักแค่ไหน

 

                ฮรึกกก.ก.ก

 

                TMT

 

 

                      “เค้าขอโทษ” มันว่าทำตาใสแป๋วเดินเข้ามานั่งยองๆมองผม

 

 

 

                “มึงเบื่อกูแล้ว” ผมย้ำ

 

 

 

                “.............” มันเงียบ อิสัด มันเบื่อโผ๊มมมมมมมมมมมมมม TT

 

 

                      “มึงออกไปเลย ...เบื่อกูแล้วเข้ามาทำไม”

 

 

 

                “ก็เบื่อ...”

 

 

                อิเหียก ตรงไป กูเสียใจนะ

 

 

 

 

                “แต่กูไม่ได้รักมึงน้อยลงนิ”

 

                      ผมนิ่ง

 

 

                มันนิ่ง

 

 

 

                .........................

 

 

                *

 

 

                “มึงเหอะยังรักกูป่ะ?” มันถาม ผมเบือนหน้าหนีหลบตามัน

 

 

 

                “อื้อ....”

 

 

 

                “อะไรนะ?”

 

 

 

                “..........”

 

 

 

                “เตนล์ ...”

 

 

 

                “อืม ....”

 

 

 

                “อืมอะไร?”

 

 

 

                “..สัด กูโครตรักมึงเลยไงอีแมวโง่!” ผมใส่คำด่าไปชุดหนึ่งแก้เขิน จ้องหน้ากูขนาดนี้แดกกูเลยเหอะ

 

 

 

                “งั้นดีกันนะ?” มันว่าแล้วยื่นนิ้วก้อยมารอเหมือนที่ชอบทำเวลามาง้อ

 

 

 

                “อื้ม” ผมยื่นนิ้วไปเกี่ยวด้วยแต่ไอ้บ้านี่ฉวยโอกาสดึงข้อมือผมให้ล้มลงไปทับมัน

 

 

 

                “มึง!!” ไม่ทันจะได้ลุกหนีมันก็จับผมกดติดพื้น แพ้ราบครับ สมรภูมิไม่เอื้อ เวลาแทยงมันได้ขึ้นไปอยู่ข้างบนปุ๊บ หมดก็หมดสิทธิ์เถียงปั๊บ

 

 

 

                “กูชอบเสื้อที่มึงทำมากเลยนะ” มันกระซิบใกล้หูจนผมหน้าร้อนขึ้นมา

 

 

 

                “...เอาไว้วันครบรอบใส่ไปเดทกันนะ?” มันถาม ก่อนเลื่อนหน้ามากดจูบผม

 

 

 

                “อื้อ ...ไปก็ไป แต่มึงลุกก่อนได้ไหมกูหนัก” ผมบอกแล้วพยายามดันมันออก

 

 

 

                “หยุดเลยเตนล์” มันสั่งเสียงเข้ม

 

 

 

 

                “คืนนี้ ... มึงจะยอมกูทั้งคืน!!” มันสั่งผมเบิกตาโพลง

 

 

 

                “อิ แทยง!!!

 

 

 

 

                >///////////////////////////////////////////////<

 

 

 

 

                ิ    “กูยอมให้มึงเอาแต่ใจทุกเรื่องแล้ว ...แต่มึงน่ะก็ต้องยอมให้กู เอา’ ตามใจกูเหมือนกัน” มันว่าแล้วเริ่มกรรมวิธีขย่ำผม

 


 

                ...........เอิ่ม

 

 

                ผมว่าเราน่าจะจบกันตรงนี้นะ เพราะหลังจากนนี้มันน่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวของผมสองคน >0//0<

 

 

 

                     เอ่อ ...เอาเถอะครับ

 

                ก็อย่างที่มันว่า มันน่ะยอมผมทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องนี้ที่ผมต้อง –ยอม- มันตลอด

 

 

                ฮรึกกก

 

 

                คืนนี้กูไม่ได้นอนอีกแน่ ...........อีผัวหื่น

 

 

 

                ซารางเหง~





 

 

                END *

 

 

 

 

 

             #เตนล์เอาแต่ใจ

 

 

 

 

               

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

530 ความคิดเห็น

  1. #265 ตัวปลอม (@Yongngii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:19
    พีคสุด แทยงคนกลัวเมีย เตนล์จ๋าาาาา ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #265
    0
  2. #262 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 22:55
    น่ารั 
    #262
    0
  3. #180 TaeTenTan (@TaeTenTan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 07:15
    นี่น้ำตาไหลเพื่อใครว่ะ 5555555 แทยงคนกลัวเมีย
    #180
    0
  4. #108 saizyne (@saizyne) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 02:51
    คู่รักฮาร์ดคอร์มาก กูรัก- ง่อวววววววว น้องเตนล์น่ารัก เอาแต่ใจไปหน่อย แต่ยงก็ยอมนะ ^^
    #108
    0
  5. #67 NH_AllTEN (@NH_AllTEN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 11:18
    โอ้ยยย โคตรน่ารักก 
    คู่ผัวเมียคู่นี้หนิ>< 

    คุณเมียเอาแต่ใจได้นะครับ แต่เรื่อง'เอา' คุณเมียต้องตามใจผัวบ้างง อรั๊ยยย เขิน18ตลบบบ
    #67
    0
  6. #43 SugarMark (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 21:49
    กลับมาอ่านอีกรอบ แฮร่ คนน้องเอาแต่ใจสุดไรสุดแต่แทยงยังยอมตลอด รักน้องมากใช่มั๊ยหื้ม เจ็บตรงแทกล่าวหาน้องเนี่ยแหละ มีความชอบดราม่า อินตรงนั้นมาก ฮือออ
    #43
    0
  7. #39 NTNHBx (@NTNHBx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 09:08
    โอ้ยยยย แทย๊งงงงง ยอมเมียอะไรเบอร์นั้นน 555555 เตนล์ถึงจะเอาแต่ใจแต่นางก็รักของนางมากอ่ะ มีทำเสื้อคู่ให้ สงสารพี่เซฮุนสุด เจ็บตัวฟรี 555555
    #39
    0
  8. #25 박 혜린 (@ben-kk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 07:16
    คิดว่าจะดราม่า... แต่อิแมวนี่คือร๊ะ ที่รักจ๋า ตัวเอง~? ย้อยแย้งมาก แมวตัวไหนจะเลิกนะขออีกทีดิ๊ ถึงขั้นปีนระเบียงเนี้ย อ่านไปอ่านมา.. เราก็นิสัยงี้อะ 555555
    #25
    0
  9. #22 SugarMark (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 21:02
    มีแววว่าจะดราม่าหลายครั้งแต่พังเพราะอีแทยง เอ็งจะย้อนแย้งไปไหนอีผี555555555
    ขำตอนน้องด่าทะแยงในใจ ฮ่วย ขาสั้น55555
    แทเตนล์อีกนะ ฮันตะ แทตะก็ได้ค่ะ *______*
    #22
    0
  10. #14 Itaulek (@Itaulek) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 19:58
    แรกๆ มาแบบหนักหน่วง
    ตอนจบมันก็ดูแฟร์ๆ กันดี
    คู่สร้าง คู่สม 
    #14
    0
  11. #13 Kanchanamat Morrakotrungsee (@k94_js) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 00:48
    โหหห พีคคค พีคมาก ช่วงดราม่านี่หน่วงได้ทีละ ดีกันเฉ๊ยยย ไม่สาแก่ใจคนชอบดราม่าแบบเราเลย แต่ความน่ารักนี่ยอม เตนล์งอแงน่ารักมาก
    #13
    0
  12. #12 ice-pole (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 15:44
    โฮะโฮะ เข้ากันดีจางนะค่ะ

    คู่นี้เหมือนถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน ดีคร้า



    จับกดเลย 555555555
    #12
    0
  13. #11 ริลัคหานมะ (@kek-kk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 12:31
    โอ้ยน่ารักกกกกกก55555 ชอบแรง >< อยากให้ไรท์แต่งอีก ก็ว่าทำไมนามปากกาคุ้นนี่คนแต่งโชติเดือนนี่ มาแต่งรุกกี้ด้วยโอ้ยดีใจถึงจะแต่งแก้บนก็เถอะแต่สนุกกก
    #11
    0
  14. #10 TonDH (@tonfaii-infi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 07:13
    ผู้ชายต้องมีศักดิ์ศรีนะแทยง 555555


    .เบโครตฮาร์ดอเลยเรื่องนี้ ????
    #10
    0
  15. #9 papairy (@pearnr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 07:04
    แย๊กกกกกกกกกกกกก โวยวายยยๆ /เขินมุดจอออ 
    #9
    0