FIN STORY | SF / OS | HANTA : TAEYU & DOYU

ตอนที่ 18 : TAEYU ft. HANTA ► ซ่อนรัก 2. [ 100 per. ] - CUT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    28 พ.ค. 60



“จะยืนอยู่อย่างนั้นอีกนานไหม เข้ามาสิ” แทยงเอ่ยปากถามคนที่ยืนทำหน้าไม่ถูกข้างฉากกั้น ยูตะยืนนิ่งแต่ในใจกลับเต้นระส่ำ ยิ่งพอเฮียถอดเสื้อกล้ามโยนใส่ตะกร้าแล้วตามด้วยกางเกงแพรเนื้อดียิ่งทำให้ยูตะทำอะไรไม่ถูก แข้งขาเด็กหนุ่มไม่มีแรงจะก้าวได้แต่ยืนนิ่งทอดสายตามองร่างกายสุดกำยำของชายตรงหน้า

“เร็วสิ” เฮียย้ำ ยูตะกลืนน้ำลายลงคอ ก้าวเข้าไปในส่วนเปียก ห้องน้ำนี่อยู่ในห้องนอนของเฮีย มันใหญ่กว่าห้องที่ยูตะพักอยู่เสียอีก เครื่องใช้ดูใหม่และหรูหรากว่าภายนอก มีอ่างอาบน้ำที่ชวนให้ยูตะหวั่นใจตั้งอยู่ “ถอดเสื้อออกด้วย เดี๋ยวเสื้อเปียก” เฮียสั่ง

ยูตะหยุดยืน กลั้นหายใจอย่างลืมตัวก่อนจะถอดเสื้อเก่าที่ตนสวมอยู่ออก เผยแผ่นออกสีอ่อนและยอดตุ่มไตที่ไม่ค่อยได้โชว์ให้ใครได้เห็น แต่ที่ชวนให้ประหม่ากว่านั้นก็คือสายตาของแทยงที่จับจ้องผิวเนื้อที่เผยออกมาของยูตะอย่างชัดแจ้ง เฮียไม่ปิดปังสายตาตัวเองเลยแม้แต่น้อยว่ามีความสนใจแบบไหน

“ผมทำไม่เป็นนะครับ” เกิดมายูตะก็ไม่เคยอาบน้ำให้ใครเลยสักครั้ง

“จะสอน” เขาว่าเรียบๆ ยูตะจึงก้าวไปนั่งข้างขอบอ่าง น้ำในอ่างใสจนมองได้ทะลุปรุโปร่ง ครึ่งท่อนล่างของเฮียจมอยู่ใต้น้ำแต่มันกลับชวนตื่นตา ยิ่งในส่วนที่สายตาซุกซนของยูตะเผลอไผลไปมองอย่างอยากรู้ นั่นยิ่งทำให้เด็กหนุ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นมันชัดเจนขนาดนี้

“หยิบสบู่มาสิ” เฮียยิ้ม แก้วนวลรู้สึกผ่าวร้อนขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ยิ่งเหมือนเฮียจะรู้ทันยิ่งทำให้ยูตะมือสั่น นึกหวั่นใจยิ่งกว่าเดิม “เริ่มฟอกแล้วถูไปตามตัวฉัน นวดด้วยนะ จะได้สบายตัว” เฮียยกแขนให้เด็กฝึกงานลองอาบให้ก่อนเป็นส่วนแรก ยูตะหลบตา เห็นท่อนแขนกำยำกับมัดกล้ามตรงหน้าก็ได้แต่เม้มปากแน่น ยื่นมือสั่นๆออกไปแตะเบาราวกับกลัวว่าผิวเฮียจะแตกหักหรือชอกช้ำหากเขาลงแรงอีก

“แรงกว่านั้นสิยูตะ” เฮียสั่งซ้ำ แต่คนที่กำลังเหงื่อตกไม่ได้ขานรับ เขาฟอกแรงขึ้นพร้อมออกแรงนวด ฟองลื่นๆผุดขึ้นมาเต็มมือเด็กหนุ่ม มันนุ่มและชวนให้เพลินแต่ไม่ใช่กับวันนี้ ยูตะใจเต้นเหมือนรัวกลองรบ เขาไม่กล้าเงยหน้ามองว่าเฮียทำหน้าแบบไหนตอนที่เขาเริ่มนวดไปเรื่อยๆ

ยูตะกลัว เขาเป็นเด็กหนุ่มผลัดถิ่น ไม่มีพ่อไม่มีแม่ที่นี่ ไม่คุ้นชินกับงานที่เฮียเพิ่งมอบหมายให้เขาทำ ยิ่งสายตาท่าทางของเฮียที่ชวนให้ขนหลังคอลุกยิ่งทำให้ยูตะกลัวจับใจ หากเป็นคนอื่นของคงหนีไปแล้วตั้งแต่ถูกสั่งให้อาบน้ำให้เจ้าของบ้าน แต่ยูตะมันหลงทางแล้วจริงๆ เขาไร้ทางเลือก ชีวิตเขาถูกขายให้เจ้าเรือนไปแล้ว จะหนีไปก็รั้นแต่จะทำให้พ่อแม่เดือดร้อน

ยูตะเคยได้ยินคนแถวบ้านเล่า เรื่องเล่าของพวกตาแก่ร่ำรวยที่มีรสนิยมแปลก ชอบเด็กผู้ชาย ชอบเสพสมกับเพศเดียวกัน แค่ฟังเขาก็ขนลุกเกรียวนึกกลัวขึ้นมาจับใจ 

แต่กับคนตรงหน้า เฮียไม่ใกล้เคียงกับพวกตาแก่ที่ยูตะเคยคิดไว้ มองจากมุมไหนเขาก็ดูรูปงามนัก แต่สายตาท่าทางที่เฮียทำ มันทำให้เด็กอ่อนเดียงสาอย่างยูตะครั้นคร้ามนัก ความคิดในหัวตีกันวุ่นวายตอนที่จดจ่อกับผิวเนื้อสีเข้มที่มือตนกำลังสัมผัสโดยมีแต่ฟองน้ำนุ่มเป็นม่านกั้นที่บางเหลือเกิน

“เฮีย” เสียงยูตะสั่น ก็จะไม่สั่นได้อย่างไรเมื่อเขาเริ่มฟอกไปถึงช่วงไหล่อีกข้างจึงยิ่งต้องเอี้ยวตัวเข้าใกล้ แต่มืออีกข้างของเจ้านายกลับถือวิสาสะแปะไว้บนทรวงอกของเด็กหนุ่มที่ไม่มีใครเคยได้แตะ ถึงจะไม่ใหญ่โตเป็นเต้าอย่างสตรีเพศแต่มันก็มีความรู้สึกไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน มือเปียกๆกร้านวางเฉยๆก็ชวนให้ยูตะทำหน้าไม่ถูกแล้ว แต่เจ้าหน้าคนใหม่ยังเริ่มรุกรานด้วยการขยำมันเบาๆให้เขาต้องกัดฟัน

“อาบต่อสิ อย่างหยุด ให้สะอาดทุกซอกทุกมุม” คนสั่งทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่มือนั่นขยำขยี้กายวัยอ่อนเดียงสาอย่างสนุกมือ ยูตะกลัว แต่เหนือกว่าความกลัวคือความรู้สึกชนิดที่ยูตะเองก็ไม่เคยรู้จัก ตลอดชีวิตสิบเก้าปีที่ผ่านมายูตะไม่เคยได้พบเจอกับความรู้สึกชนิดนี้ ยิ่งยามที่นิ้มแข็งๆของเฮียสะกิดกับยอดตุ่มสีเข้มที่ชูชันขึ้นยิ่งทำให้ยูตะรู้สึก

มีหวิวไหวและแปลกต่าง ยูตะไม่รู้จะอธิบายอย่างไรกับความรู้สึกนี้ หากแม่อยู่เขาคงจะถามแม่ว่ามันคืออะไรได้ แต่กับเฮียเขาไม่รู้ว่าเขาจะเอ่ยถามได้หรือไม่ 

...แต่เฮียเป็นคนก่อให้มันเกิด 

ยูตะสับสน เขาหวามไหวในช่องท้อง รู้สึกประหลาดเสียจนเหมือนตัวสั่นระริก เฮียน่าจะรู้สึกได้ว่าตัวเขาสั่น แต่เฮียกลับไม่รามือเลยแม้แต่นิด ยิ่งขยำ ยิ่งขยี้ เสียจนมือน้อยที่ลูบสบู่ไปบนบ่ากว้างนั้นสิ้นเรี่ยวแรง 

 “เฮีย ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้” ตัดสินใจเอ่ยปากด้วยเสียงแหบพร่าจนเจ้าตัวเองยังตกใจ แทยงกระตุกยิ้มเมื่อเห็นคนแก้มแดงจัดเอ่ยปากน้ำตาคลอ

 “เป็นอะไรล่ะบอกเฮียสิ” สั่งให้บอก แต่นิ้วมือร้ายกาจนั่นยัง ‘แกล้ง’ ยูตะอยู่ไม่เลิก

 “มันแปลกๆ” ยูตะหอบหายใจ เขาไม่กล้าเงยหน้ามองเฮีย ถึงจะไม่เคยรู้แต่สัญชาตญาณบอกเด็กหนุ่มว่าที่เป็นอยู่นี้ช่างหน้าอาย

 “ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้หรือ?” แทยงเอียงคอตาม เอ่ยถามขณะที่พยายามมองแก้มแดงสุกปลั่งที่ก้มหนี ในใจของชายวัยกลางคนนั้นรู้สึกลิงโลดนักที่กำลังจะได้ลิ้มของสดใหม่แกะกล่อง

 “ไม่เคยจ๊ะ” ยูตะเอ่ยตอบเสียงซื่อ เขาไม่เคยถูกใครสัมผัสอย่างนี้ สัมผัสราวกับจะทำร้ายทำลายกัน ทั้งบีบเค้นขยำขยี้ เหมือนว่าเกลียดชังเขานัก แต่มันกลับไม่รู้สึกร้ายกาจ แต่ยิ่งทำให้ยูตะรู้สึกร้อนรน ผ่าวซ่านไปทั้งตัว “เฮีย...” หนุ่มน้อยครวจอย่างขอความช่วยเหลือ

 “เรียกเฮียจ๋าสิ” คนแก่กว่าเอ่ยปากอย่างย่ามใจ เด็กหนุ่มลังเลแต่โดนสายตาดุๆกึ่งบังคับพร้อมกับมือที่ขย่ำย้ำเร่งให้เอ่ยปาก

 “เฮียจ๋า... ผม...” เด็กหนุ่มอึกอัก บอกไม่ถูกว่าอยากจะร้องขออะไร 
อยากจะให้เขาเมตตา แต่เมตตาอย่างไหนกันเล่า เมตตาแบบที่ผละจาก...หรือมากกว่าเดิม

 “ยูตะ” แทยงรั้งคอเด็กหนุ่มเข้ามาจนเกือบชิด ดวงตาคมไล้เลื้อยไปตามใบหน้านวลอย่างเสน่หา “แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรรู้ไหม?” แทยงรอคำตอบ เด็กหนุ่มสายหน้าพรืด 

 “เขาเรียกว่า เสียว” ยูตะคิดว่าคำนั้นมันหยาบคาย ยิ่งถ้าพูดกับคนที่ไม่สนิทชิดเชื้อยิ่งหยาบคาย แต่ที่หยาบคายยิ่งกว่านั้นก็คือมือใหญ่ที่เลื้อยต่ำลงไปยังของสงวนของคนใช้คนใหม่ น่าขายหน้าที่มัน ‘ตื่น’ อยู่ก่อนที่มือนั้นจะจับต้องเสียอีก 

“คนดี” ยูตะอยากจะเถียงว่าเขาไม่ดีเลย แต่เสียชวนเคลิ้มนั่นกลับล่อลวงให้เด็กหนุ่มช้อนตาสีหม่นขึ้นมองคนที่กำลังชักจูงเขา “ไม่ต้องอายหรอก... เฮียก็เป็น” น่าขายหน้าที่พอสิ้นเสียงนั้นตากลมก็ไพล่มองไปที่หลักฐานชิ้นใหญ่ ที่มันมีอาการไม่ต่างจากของเขาข้างในกางเกง 











ยูตะขวัญเสีย ทุบหัวตัวเองหนักๆอยู่หลายทีที่เผลอไผลไปกับสัมผัสปลุกปั่นเหล่านั้น ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าเฮียมีจุดมุ่งหมายแบบไหน แต่ก็ยังปล่อยให้เขาจูบอยู่ได้ตั้งนานสองนาน



“ไอ้ยูตะเอ๊ย” เด็กหนุ่มร้องครวญต่อว่าตัวเอง เขามันเซ่อตามไม่ทันลูกไม้เฮีย แถมยังเกือบจะเผลอตัวเสียอีก



แต่ที่แย่กว่านั้น ยูตะดันวิ่งหนีสติกระเจิงออกมาเสียนี่ 



ตอนที่เขาลืมตาขึ้นมาตอนที่ถูกเฮียดึงเข้าไปในอ่างน้ำนั่น หน้าเฮียห่างจากเขาแค่คืบ ตาคมสีน้ำตาลอ่อนจ้องหน้าเขาราวกับจะกลืนลงคอไป แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ชวนหวั่นใจเท่า ‘บางส่วน’ ที่ยูตะดันนั่งทับเข้าเต็มเปา



มันเครียดขึงและตื่นเต็มที่ ซึ่งนั่นทำให้สติของยูตะตื่นขึ้นเช่นกัน เขาผวาลุกและวิ่งหนีเฮียลงมาที่ห้องตัวเอง ไม่แวะแม้แต่จะล้างมือ เขากลัว เขาสับสน โทษตัวเอง แต่ก็หวั่นใจกับสิ่งที่เฮียทำ เขาคิดว่าเฮียต้องโกรธแน่ที่เขาวิ่งหนีออกมา เขากลัวจะถูกลงโทษ 



ยูตะขังตัวเองตั้งแต่สายๆจนถึงเช้าอีกวัน สมองคิดวนเวียนแต่เรื่องที่มันไม่ควรเกิด ยูตะไม่มีหน้าออกไปเจอใคร แม้จะนึกกลัวว่าเฮียจะสั่งคนให้มาลากตัวแต่ก็ดื้อซุกตัวอยู่ในห้องปิดเงียบ




ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ยูตะ นี่เนื้อนวลนะ อยู่ข้างในรึเปล่า?” เสียงเนื้อนวลทำให้ความตกใจตอนได้ยินเสียงเคาะของเด็กหนุ่มหายไป เขารู้สึกโล่งอกราวกับพบที่พึ่งอื่น เด็กหนุ่มรีบไปเปิดประตูให้หญิงสาว



“ยูตะ เอ็งทำไม... รอยนี่มันอะไรกัน” เนื้อนวลกำลังจะมาตามยูตะไปกินข้าว คิดจะบ่นอยู่แล้วว่ามาอยู่แค่วันสองวันทำไมถึงตื่นสายได้ แต่ร่องรอยที่เด่นชัดบนคอยูตะมันกระแทกตา 



“เอ็ง...กับใคร?” เนื้อนวลถามอย่างตกใจ ยิ่งสภาพขวัญเสียของยูตะที่หน้าซีดขอบตาคล้ำเหมือนคนไม่ได้นอนยิ่งน่าห่วง หล่อนดึงยูตะเข้าไปในห้อง ลูบจับตามเนื้อตัวยูตะหาร่องรอยถูกทำร้ายเป็นอย่างแรกก่อนจะถอนหายใจ 



“ใครทำเอ็งแบบนี้?” หากเป็นผู้หญิงเนื้อนวลว่าคงไม่ใจกล้าฝากรอยเด่นไว้ขนาดนั้น หล่อนจะเป็นพวกคนงานอื่นมากลั่นแกล้งหรือละเมิด ซึ่งพวกคนงานของโรงสีมีหลายแบบ ต่างด้าวกลัดมันก็มาก และลักษณะยูตะคงไม่ใช่ที่หมายตาของผู้หญิง แต่กับผู้ชายไม่แน่...



“พี่ พี่ช่วยฉันด้วย” เด็กหนุ่มเสียงเครือ เขาขวัญเสียแต่ไม่ได้ร้องไห้เลยตั้งแต่เมื่อวาน ทว่าพอเห็นหน้าเนื้อนวล ความโล่งอกกลับทำให้ยูตะอยากจะหลั่งน้ำตาออกมา



“ช่วยอะไร ใครทำอะไร มานั่งนี่มา” หล่อนนึกเห็นใจเด็กหนุ่ม สีหน้าปนโศกของยูตะก็ชวนให้เห็นใจอยู่แล้ว ยิ่งท่าทางประหม่าอย่างตอนนี้ยิ่งรู้สึกเวทนา 



 “ฉัน ฉันไม่รู้จะทำยังไง” 



“มันเรื่องอะไรเล่า ใครมันทำอะไรเอ็งบอกข้ามาสิ ไอ้คนที่มันทำรอยนี่ใช่ไหม ใครมัน....” หล่อนกำลังจะพร่ำคำด่าแต่เมื่อสบสายตาสีหม่นของเด็กที่อ่อนวัยกว่าจะฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาในหัว ราวกับแสงสว่างวาบแต่มันน่ากลัวนัก “...เอ็งอย่าบอกนะว่า”



ยูตะคิดว่าเนื้อนวลรู้ เขาพยักหน้ารัวๆราวกับเด็กเล็กที่กำลังฟ้องผู้ใหญ่ว่าถูกแกล้ง ยูตะไม่มีพี่น้อง ไม่มีญาติฝ่ายไหนที่นี่ เขาโดดเดี่ยวอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นถึงจะเคยพบเนื้อนวลแค่เพียงครั้งเดียว แต่เนื้อนวลก็เป็นความหวังเดียวของเขาในตอนนี้



“พับผ่าสิ” เนื้อนวลยกมือทาบอก รู้สึกเหนือความคาดหมายจนอยากจะเป็นลม “โลกนี้มันเป็นอะไรกันไปหมด”




“พี่ช่วยฉันด้วย ฉันกลัว” ถึงจะรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปบ้าง แต่เมื่อได้สติคืนมาแล้ว ยูตะก็รู้สึกกลัวมากกว่าจะยินดี อย่างไรเสียเขาก็เป็นผู้ชาย และเฮียเองก็มีลูกมีเมียแล้ว



“เฮีย...ทำเอ็งไปรึยัง?” เนื้อนวลกลั้นใจเอ่ย ใจจริงหล่อนอยากจะถามว่ายูตะเจ็บปวดบั้นท้ายอย่างคนอื่นที่เคยได้ยินมาไหม แต่นั่นก็ชวนกระดากเกินไป



“ยังจ้ะ ฉันหนีออกมาก่อน”



“อ้าว แล้วเอ็งจะมาทำหน้าตื่นอย่างนี้ทำไม” 



“ก็ฉัน... ฉันกลัวเฮียจะโกรธ แล้วฉันก็ไม่อยากโดนอะไรแบบนั้น” ยูตะก้มหน้างุด เนื้อนวลมองเด็กหนุ่มแล้วถอนหายใจหนัก นึกโล่งใจที่อะไรๆไม่ไปไกลอย่างที่คิดไว้



“ยูตะเอ๊ย เอ็งแน่ใจนะว่าเฮีย...อีตั้งใจจะทำอะไรแบบนั้น” หล่อนยังไม่นึกปักใจเชื่อ เจ้านายที่ทำงานรับใช้มาหลายปี ไม่เคยมีท่าทีเบี่ยงเบน จู่ๆวันหนึ่งจะมาสนใจเด็กหนุ่มผอมกะหร่องไร้สง่าราศีอย่างนี้มันเชื่อยากนัก




ยูตะทำหน้าปั้นยากก่อนจะตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ในห้องน้ำทั้งหมดให้เนื้อนวลฟังอย่างละเอียด



“ฉันควรจะทำยังไงดีจ๊ะ?” ยูตะถามเสียงซื่อ หวังใจว่าจะได้เห็นทางออกอื่นจากเนื้อนวล หญิงสาวควักเอายาดมออกมาดม นั่งเงียบพ่นลมหายใจหนักๆครั้งแล้วครั้งเล่า รู้สึกเวทนาคนตรงหน้าจับใจ




“ถ้าเอ็งถามข้าก็มีอยู่สองอย่าง ถ้าไม่อยากทำก็หนีซะ หนีเสียตั้งแต่ตอนที่ยังมีโอกาส” หล่อนตัดสินใจเอ่ยปากในที่สุด   




 “แต่ถ้าฉันหนี ฉันกลัวเฮียกับซ้อจะตามไปเอาเรื่องพ่อแม่ฉัน” ยูตะเอ่ยอย่างหวั่นใจ ใช่ว่าเขาไม่คิด แต่เขาเพิ่งเข้ามาอยู่ที่นี่ แม่เขาเพิ่งได้เงินไปต่อชีวิต ถ้าเกิดของหนีตอนนี้ทางนี้คงไม่มีทางยอมอยู่เฉย



“พ่อแม่เอ็งน่ะขายเอ็งมาเป็นขี้ข้าเขา แล้วยังจะไปห่วงอีกหรือ?” เนื้อนวลเอ่ยหยันคนที่ไม่รู้ตัวเอง 



“นั่นมัน... ยังไงก็พ่อแม่นี่จ๊ะ” แม้ยูตะจะไม่มั่นใจว่าแม่รักเขาไหม แต่อย่างไรเสียถ้าไม่จำเป็นจริงๆแม่คงไม่ขายเขาแบบนี้ เขาเองก็รู้ฐานะทางบ้าน รู้ความจำเป็นของพ่อกับแม่ดียิ่งกว่าใคร


 

“เป็นคนดีไม่รู้เวล่ำเวลา” เนื้อนวลติง



“....”



“ถ้าไม่หนี ข้าคงจะบอกให้เอ็งยอมๆเฮียไปซะ ไม่ยอมวันนี้ซักวันก็ต้องยอม ยังไงเอ็งก็ต้องอยู่ที่นี่อีกทั้งชาติ”



“แต่ฉัน...” เขาไม่อยากทำ จริงอยู่ที่ยูตะชอบมองผู้ชาย แต่เขาไม่คิดว่าตนจะสามารถร่วมเตียงกับผู้ชายรุ่นพ่อที่มีลูกมีเมียอยู่เป็นตัวเป็นตน แถมเฮียเองหากนับอายุแล้วก็รุ่นราวคราวเดียวกับพ่อเขา ถึงหน้าตาผิวพรรณจะดีกว่าตามประสาคนรวย แต่มันก็เกินกว่าจะทำใจ



“ยูตะเอ๊ย ข้าก็ไม่เข้าใจเรื่องอย่างนี้หรอกนะ แค่คิดก็ขนลุกด้วยซ้ำ” หล่อนลูบแขนประกอบ “แต่ถ้าข้าเป็นเอ็ง ไม่หนี ไม่มีทางเลือกแล้ว เป็นข้าก็จะยอมเฮียไปเสีย เผลอๆถ้ายอมดีๆ เอาใจเฮียดีๆ เฮียรักหลงขึ้นมามีหวังกอบโกยได้อีกมาก”




“กอบโกยหรอจ๊ะ?” 



“ใช่ ดูอย่างเฮียจวงเจ้าของตลาด อีมีเล็กมีน้อยตั้งหลายคน ชอบคนไหนก็ให้เงินให้ทอง รักมากหน่อยก็ให้รถ มีคนนึงได้บ้านทั้งหลัง เอ็งเองถ้า...เฮียชอบใจ อาจจะได้ก็ได้ แถมบางทีทนไปสักพักเก็บเงินเก็บทองพอไถ่ตัวคืนได้ เอ็งก็อาจจะไปจากที่นี่ได้จริงๆ” ถึงตรงนี้ยูตะคิดตามคำเนื้อนวล อิสระภาพเป็นอะไรที่หอมหวานที่สุดในความคิดของยูตะ แม้เขาคิดว่าจะอยู่ที่นี่ได้ในทีแรก แต่เขาก็ไม่คิดจะอยู่ตลอดไป เขาหวังว่าจะมีวิธีออกไปในสักวัน และเมื่อเนื้อนวลเอ่ยปากเรื่องนี้ขึ้นมามันก็ทำให้เขาสะดุดใจ



“เฮียแทยงเคยมีหรอจ๊ะ?” ยูตะเอ่ยถาม ถ้าได้ยินว่าเฮียมีเล็กมีน้อยมาก่อนบ้างเขาอาจจะใจชื้นขึ้น



“ไม่หรอก ข้าไม่เคยรู้เหมือนกัน เฮียทำแต่งาน ก็เพิ่งจะมาได้ยินจากเอ็งนี่แหละ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ตอนแรกข้าคิดว่าเอ็งโกหก” เนื้อนวลเอ่ยตามความรู้สึกแรก หล่อนไม่ได้ข่าวว่าเฮียเจ้าชู้หรือมีเมียมากอย่างเศรษฐีคนอื่น แต่พอได้เห็นแววตาสัตย์ซื่อและความกลัวที่เป็นของจริงของยูตะก็รู้สึกเชื่อขึ้นมา



“แล้วถ้าฉันยอมแล้วเฮียไม่ชอบล่ะจ๊ะ” 



“ก็ถือว่าฟาดเคราะห์ไปละกัน ถ้าไม่ชอบเฮียก็คงไม่ยุ่งกับเอ็งอีก” เนื้อนวลพยายามจะเอ่ยทุกอย่างให้เป็นไปในแง่ดี ทั้งที่รู้แน่ว่าไม่มีเรื่องดีอะไรทั้งนั้น



“ข้าว่าเฮียน่ะน่าห่วงน้อยที่สุด ที่เอ็งควรห่วงควรจะเป็นคนบ้านนู้น”


“ซ้อเหรอจ๊ะ”



“อืม ถ้าเรื่องนี้ลอดไปถึงหูซ้อ ไม่รู้ว่าเอ็งจะโดนอะไรบ้าง”



“พี่จะไม่ไปบอกซ้อใช่ไหมจ๊ะ?” ยูตะถามซื่อๆ เขาลืมคิดเรื่องนี้เลยเล่าให้เนื้อนวลฟังไปหมดเปลือก 



“ไว้ใจเถอะไอ้หนุ่ม ข้าไม่ใช่พวกปากโป้ง อีกอย่างเห็นแก่เอ็งตัวคนเดียว มีอะไรก็บอกข้า ช่วยอะไรได้ข้าก็จะช่วย” หล่อนลูบหัวยูตะด้วยความเวทนาสงสาร นึกถูกชะตาไอ้หนุ่มคนซื่ออยู่ไม่น้อย


“ขอบคุณพี่มากเลยจ้ะ”


“งั้นก็ออกไปกินข้าวได้แล้ว ข้าเอาข้าวมาให้อยู่ในครัว”



“แต่...”ยูตะกลัวออกไปแล้วเจอเฮีย เขาไม่มีแรงคิดแรงต่อกรอะไรตอนนี้ ยังไม่ตัดสินใจด้วยว่าจะทำใจให้ยินยอมตกเป็นของผู้ชายรุ่นพ่ออย่างนั้นได้จริงๆหรือ



“เฮียไม่อยู่หรอก ออกไปโรงสีตั้งแต่เช้ามืดแล้ว ช่วงนี้เห็นว่างานเยอะ” เนื้อนวลเอ่ยปากคล้ายเดาใจยูตะได้ เด็กหนุ่มเผยยิ้มบางๆอย่างโล่งใจ หญิงสาวเลยจับจูงแขนเด็กหนุ่มผอมแห้งให้ลุกออกจากห้อง ช่วยจัดหาข้าวปลาให้กิน



ยูตะเพิ่งรู้สึกตอนนั้นเองว่าเขาหิวมาก หลังจากเมื่อวานกินข้าวเช้าไปแค่มื้อเดียว เขากินเร็วจนสำลักทำให้เนื้อนวลเอ่ยดุให้กินช้าลง เสร็จสรรพยูตะถึงเริ่มงานตัวเอง เขาหวังว่าจะรีบทำความสะอาดทุกซอกมุมให้เสร็จก่อนที่เฮียจะกลับถึงบ้านเพราะเด็กหนุ่มยังไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่าย






*******************


แทยงรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านทั้งวัน รถขนข้าวเจ้าใหญ่เร่งมาก่อนเวลา ตั้งแต่เช้ามืดเขาต้องตามมาคุมเพราะช่วงนี้อะไรมันก็ฉุกละหุก หลายครั้งที่ข้าวทั้งกระสอบหายเข้ากลีบเมฆช่วงก่อนฟ้าจะสว่างอย่างนี้ เขาเลยต้องออกตรวจสอบเอง




ตั้งแต่ที่ยูตะวิ่งเตลิดออกจากห้องน้ำไปเมื่อวานเขาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา ไปลองเดินดูแถวหน้าห้องพักเข้าใจว่าเก็บตัวอยู่ในนั้นเขาก็เลือกจะปล่อยไว้ อยากให้เวลาเด็กนั่นทำใจเสีย



ทำใจเถอะ...เพราะยังไงเขาก็ไม่เปลี่ยนใจ




คนรุ่นเขาตรากตรำงานมาครึ่งชีวิต พอมีเงินมีฐานะก็หาเศษหาเลยนอกบ้าน มีเมียน้อยใหญ่มากหน้าหลายตา แต่แทยงไม่เคยมี เขารักเมีย ถึงจะไม่ได้รักมากมายแบบที่สัญญามั่นชั่วฟ้าดินสลายแต่เขาก็รัก




สมัยนั้นหญิงชายยากจะได้ใกล้ชิดกัน ยิ่งครอบครัวคนจีนอย่างเขา สองตระกูลต้องเห็นพ้อง เขากับเมียถูกชะตากันตั้งแต่แรกเห็น พ่อแม่ก็เห็นดีเห็นงาม เขาคิดไว้แต่แรกแล้วว่าหากจะต้องแต่งานก็คงจะแต่งกับหล่อนแน่ ซึ่งเขาก็ทำมันจริงๆ ชีวิตคู่เป็นไปได้ด้วยดี มีลูก มีฐานะ แต่จุดอิ่มตัวมันมาถึงเช่นกัน



แทยงกับเมียไม่ได้ร่วมเตียงกันมาห้าปีเต็มแล้ว เมียเขาเบื่อหน่ายเรื่องบนเตียง และเขามุมานะกับงาน ถึงบ้านก็หัวถึงหมอน ยิ่งหลังๆไม่ได้นอนบ้านเดียวกันทุกอย่างยิ่งจืดชืด หากถามว่าเขายังรักหล่อนไหม เขารักแน่ แต่ตอนนี้ความต้องการของเขามันเปลี่ยนไป



จะเรียกอย่างคำโบราณที่ว่า ตัณหากลับ ก็คงได้ เขาวางมือจากร้านทองแล้ว งานเขาลดลง เหลือแค่คุมโรงสีที่เดี๋ยวนี้ก็มีเสมียนมือดีเข้ามาช่วยอีกคนทำให้เขามีเวลาว่างมากขึ้น และฟุ้งซ่านด้วยความต้องการมากขึ้น



ก่อนหน้านี้แทยงคิดว่าเขาทนได้ แค่อารมณ์ชั่วครู่ชั่วยามใช้มือบำบัดต่อไปก็จะได้ไม่เป็นปัญหา แต่พอคนงานเก่าลากเอาเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มมาเร่ขายเขาก็ผุดคำหนึ่งขึ้นมาในหัว คำที่เขาหมายมาดตั้งแต่แรกยันตอนนี้



ถึงจะดูไวไฟแต่เขารู้แก่ใจว่าเขาอยากจะรวบหัวรวบหางเด็กนั่นให้ไวที่สุด ก่อนที่จะเตลิดหนีไปแล้วเขาไม่มีโอกาส ถึงจะโดนมองเป็นเฒ่าหัวงูแทยงก็ไม่สนแล้ว ในเมื่อความต้องการที่มันมีต่อเด็กนั่นมันพลุ่งพล่านตั้งแต่แรกสบตา



แทยงไม่เคยใส่ใจจะมองผู้ชายมาก่อน ยิ่งผู้ชายรอบตัวเขาที่มีแต่พวกแรงงาน ผิวสีเข้มกร้าน หุ่นล่ำกำยำยิ่งไม่ชวนมอง แต่ผิวสีขาวกระจ่างของเด็กนั่น กลิ่นหอมสบู่บางๆที่ติดตัวของเด็กนั่น ตากลมที่ดูเว้าวอนทุกครั้งที่มองมานั้นมันกระตุ้นความเป็นชายของเขามากเสียจนร้อนรุ่ม



แทยงอยากจะได้เด็กคราวลูก อยากจะได้เสียจนไม่มีสมาธิทำงาน สุดท้ายวันนั้นเขากลับบ้านก่อนห้าโมงเย็น ผิดปกติที่เฮียจะกลับตอนโรงสีปิดเป็นประจำ







“....อื้อ” ยูตะรู้สึกอึดอัด เขาป่ายมือเรียวไปอย่างไร้จุดหมายหวังจะปัดเอาความอึดอัดนั้นให้หายไปโดยไม่ได้ลืมตามอง เด็กหนุ่มทำงานเสร็จตั้งแต่บ่ายสอง จากที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืนทำให้ง่วงงุนจนผล็อยหลับไปอย่างลืมตัว



“อะ...เฮีย!” เด็กหนุ่มร้องเมื่อเห็นว่าร่างใหญ่คร่อมตนอยู่เสียมิด ยูตะมองไปทางประตูห้อง เขาจำได้ว่าลงล็อกแล้ว แต่เมื่อเห็นพวงกุญแจพวงใหญ่ที่วางอยู่ข้างฝูกก็เข้าใจได้ 




“เฮีย...ผม...!”



ฟอด


ยูตะพยายามจะลุกหนีกับท่าทางล่อแหลมนั้น แต่โดนคนที่คร่อมอยู่ขโมยที่ข้างแก้มฟอดใหญ่




“เฮียคิดถึงทั้งวันเลย” เฮียเอ่ยเสียงหวาน บรรจงจูบอีกแก้มให้เท่าเทียมในขณะที่ยูตะตัวแข็งทื่อ



“เฮียแบบนี้มันไม่ดีนะครับ” เขาตัดสินใจเอ่ยปาก พยายามดันคนที่ทำตัวกะลิ้มกะเหลี่ยให้ออกห่าง แต่ปราการยักษ์ใหญ่ไม่แม้แต่จะเขยื้อนแถมขยับเข้าสูดกลิ่นจากซอกคอเขาจนเด็กหนุ่มต้องย่นคอหนี



“เฮีย...ไม่เอานะ” ยูตะนึกสะอิดสะเอียน อยากจะชกหน้าเขาไปแรงๆแต่ยังมีสติรู้ว่าเขาเป็นเจ้าชีวิต



“แต่เฮียอยากจะเอา” แทยงเอ่ยตรงๆ



“ตะ..แต่ ผมเป็นผู้ชาย” 




“หนูก็ดูไม่เหมือนผู้หญิงนี่” ปากว่าอย่างนั้น แต่ไอ้คำว่าหนูนี่ดูยังไงก็เอาไว้ใช้กับสาวๆ ยูตะพยายามเบี่ยงตัวหลบแต่คนตัวโตก็เอาปลายจมูกไล่ตามมา



 “ยอมเฮียเถอะนะ เฮียทนไม่ไหวแล้ว” เด็กหนุ่มคิดว่านั่นช่างเป็นประโยคที่ฟังดูเห็นแก่ตัว “ดูสิ ตั้งแต่เมื่อวานมันก็เอาแต่คิดถึงหนู” 




คงจะน่ายินดีกว่านี้ถ้า ‘มัน’ ที่ว่าไม่ใช่สัดส่วนที่พองโตและแข็งกร้าวเสียจนยูตะสะดุ้ง เฮียจับมือเขาไปวางบนความคิดถึงนั่นพร้อมกับสีหน้าอ้อนวอน




“แต่เมียเฮีย”




“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เฮียจะดูแลหนูอย่างดี” คำหวานมาพร้อมกับจูบหวานๆ 




ริมฝีปากอุ่นๆของเฮียทาบทับลงบนริมฝีปากสีช้ำของยูตะ เด็กหนุ่มเงอะงะและทำตัวไม่ถูกจนคนช่ำชองกว่ารั้งท้ายทอยเขาเข้าไปหา บดจูบอยู่หลายนาทีจนยูตะตัดสินใจได้ว่าเขาไม่ควรขัดขืน แม้จะกล้ำกลืนในอก อย่างน้อยก็เพื่อตัวเอง




เฮียค่อยๆวางหัวยูตะลงบนหมอนใบเก่า ก่อนจะตามมาฉกชิมริมฝีปากแสนหวานของเด็กวัยแรกแย้มที่ไม่เคยผ่านมือใคร เด็กผู้ชายที่น่ารังแกตั้งแต่แรกเห็น เขาเบียดขยี้ริมฝีปากอิ่มจนแดงก่ำ ผละห่างให้จังหวะเด็กหัดใหม่ได้หายใจก่อนจะป้อนความหวานล้ำซ้ำๆอย่างหลอกล่อเพื่อให้อีกฝ่ายเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสหฤหรรษ์




เสื้อผ้าของยูตะถูกปลดเปลื้อง เขากระดากอายยามที่ตนเปลือยเปล่า แต่เหมือนเฮียจะมองออกถึงได้ถอดทุกอย่างตามมา แต่นั่นกับยิ่งทำให้ร่างบางอาย รูปร่างที่เทียบกันไม่ติด ความสมชายที่ตระหง่านอวดสายตายิ่งทำให้แก้มแดงร้อนผ่าน ตากลมพยายามเลี่ยงหลบแต่มันกลับติดตาและชวนจินตนาการไปไกลยามที่อารมณ์พุ่งทะยานราวกับถูกจับเหวี่ยง




มือเฮียสุดแสนจะอันตราย จับต้องไปตรงไหนก็ทำให้ร่างบางร้อนรุ่ม ยามที่ขย้ำกำไปบนผิวเนื้อสีสว่าง ยามที่มันขึ้นรอยมือจางๆยิ่งทำให้อารมณ์ถูกกระตุ้นๆ 




ปลายนิ้วเยี่ยมหยอกกับยอดถันแสนสงวน จากครั้งก่อนที่เฮียเล่นเอายูตะมือสั่นสิ้นเรี่ยวแรง ครั้งนี้ยูตะสั่นพร่าไปทั้งสรรพางค์ทว่ากลับแอ่นแผ่นอกขึ้นสู้นิ้วเย็นๆนั่นอย่างน่าขายหน้า



ริมฝีปากอิ่มเผยออ้าคล้ายจะกรีดร้อง แต่กลับไร้เสียงที่จะขับขาน เฮียมองอาการก็รู้ว่ายูตะยังใหม่เกินกว่าจะครวญครางออกมาให้เขาได้ยิน ร่างสูงจูบซับที่หน้าผากคนตัวเล็กก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปจัดการกับส่วนเร้นลับที่เขาอยากจะรุกรานเต็มที่




ยูตะเบิกตาโพลงยามที่เฮียสอดนิ้วเข้าไปในทางต้องห้าม เขาดิ้นพล่านแสบสันและเกร็งตัว เฮียจูบลงบนสองยอดช้ำๆของยูตะ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาจูบที่ไหปลาร้า บ่า และปลายคาง เอ่ยกระซิบปลอบโยนให้เด็กหนุ่มคลายกังวล แม้จะใช้เวลาแต่เฮียก็เกลี้ยกล่อมเขาได้ในที่สุด



จากนิ้วเดียว เป็นสอง เป็นสาม จากนิ่งแน่น แสบ ทรมาน เป็นซ่านกระสัน เอวบางบิดแอ่น เมื่อถูกกระหน่ำความหวามไหวเข้าใส่ไม่ยั้งก่อนจะค้างเติ่งกลางอากาศเมื่อเฮียผละมือหนี




หยดน้ำตาเกาะเต็มแพรขนตางอนงามของเด็กหนุ่ม ดวงตาสีหม่นช้อนมองเขาที่ผละจากราวกับกำลังกล่าวหาโทษร้ายแรง เฮียพอใจจะมองสีหน้านั้น สีหน้าแห่งความต้องการที่สุดแสนจะเรียกร้องเขา




“เฮีย...” เสียงของยูตะแหบพร่า มือเล็กเอื้อมไปจับแขนเขาลูบ ราวกับเป็นสัญญาณให้เขาสนองความต้องการให้ต่อ




“หืม” คนแกล้งก้มกระซิบข้างหู จูบที่ขมับเบาๆก่อนจะบดเบียดความร้อนเข้าหาช่องทางสุขสันต์แต่ยังไม่ล่วงล้ำ



“เฮียครับ”



“เฮียจ๋า” แทยงแก้ จ้องตาเด็กหนุ่มที่กัดริมฝีปากตนแน่นก่อนจะเอ่ยตามด้วยน้ำเสียงเสนาะหูนัก



“เฮียจ๋า”



“ว่าไงจ๊ะ หนูอยากได้อะไร?”



“....หนูไม่รู้” ยูตะแทนตัวว่าหนูอย่างที่เฮียเรียกอย่างลืมตัว “ช่วยหนูด้วย” เด็กไร้เดียงสาเกินกว่าจะรู้ว่าเขาต้องการอะไรในยามนี้ รู้แต่กำลังทรมานเหลือเกินเมื่อเฮียผละจาก เขาต้องการเฮีย ต้องการมากยิ่งกว่าตอนไหนๆ




“เฮียจะช่วยหนูเอง” เฮียยิ้มรับ ชำแรกความช่วยเหลือเข้าไปในเรือนกายคับแน่น ความร้อนระอุทำให้แทยงต้องกัดฟันต้องแต่เริ่มในขณะที่ยูตะใบหน้าบิดเบี้ยวเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด



“เจ็บ..ผมเจ็บ” ความเจ็บทำให้ยูตะไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วยแล้ว เฮียมองหน้ายูตะสลับกับการเชื่อมประสาน สีหน้าของยุตะทำให้เขานึกห่วง แต่เขามาไกลเกินกลัวจะรอไหวแล้ว ความอดทนอดกลั้นของแทยงต่ำถึงขีดสุด 



ร่างสูงใหญ่กระแทกความต้องการทีเดียวมิด ยูตะจุกจนร้องไม่ออกหอบใจหนักจนเฮียต้องเกร็งตัวนิ่ง รอเวลาให้อีกฝ่ายบรรเทาความเจ็บลง




“เฮีย มัน...เจ็บ” เขายังแสบอยู่ตอนที่เฮียเริ่มขยับกาย แทยงฟังเสียงยูตะแต่เขากำลังหน้ามืด จึงตัดสินใจบังคับจูบเด็กหนุ่มขณะที่เริ่มขยับอย่างสม่ำเสมอ จูบซ้ำเพื่อปิดเสียงประท้วงของเด็กไร้เดียงสา 



ช่องทางคับแน่นตอดตุบจนเฮียเองก็ทรมานจนหยุดไม่ได้ การที่เขาไม่ได้ร่วมเตียงกับใครมานานทำให้ไม่ต่างจากพวกกลัดมันหน้ามืด เมื่อคีย์เสียงของยูตะเปลี่ยนจากทุกข์ทนไปสู่ความรัญจวนใจ แทยงก็ไม่คิดจะยั้งอะไรไว้อีก




เขา ‘รังแก’ ยูตะจนสมใจ ผ้าปูที่นอนกระจุยกระจาย ปลอกหมอนที่ยูตะจิกเอาไว้เป็นหลักยึดขาดวิ่น ผิวเนื้อขาวกระจ่างมีแต่ร่องรอยของความต้องการถูกประกาศชัด





แต่ปฎิเสธไม่ได้เลยว่ายูตะเองก็สุขสมเสียจนล้นปรี่...







100 per.
#ซ่อนรักTY
เม้นกันเถอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

530 ความคิดเห็น

  1. #509 FAHKRAMXTER (@UchihaSorashi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:11
    โอโหอาเฮีย กัวใจจะดราม่ามาก อุแง แต่แต่งออกมาดีมากเลยค่ะ!!!!!!
    #509
    0
  2. #440 myjays (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 11:11
    โอ้โหหหหหอาเฮียยยยยยยยนนนนนนยยยยยยยย

    เด็ดดวงมากข่ะ แงงงงงงงงง อมกกกกกกกก

    ตอนเรียกเฮียจ๋านี่บั่บไม่ไหวล้าวววววว ปสาปสปสหสหส

    ละมาแทนตัวเองว่าหนูอีก งื้อออออ ;////////////////;

    ตายยยยยยย เฮียจ๋าของหนูยูย าาดากากาำกาแ
    #440
    0
  3. #433 Cheyrin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 22:07
    ฮืออออออออออออออออออออ ฟินค่ะ เลือดพุ่ง งื้ออออ

    อ่านถึงตอน ยูตะเรียกแทยง เฮียจ๋า.........เราแบบ ฮืออออออออออออ

    สุดยอดอ่ะค่ะไรท์ เข้าใจความกลัวและอึดอัดของยูตะ

    แล้วก็อินกับความหน้ามืดหลงเด็กของเฮีย



    ก็ยูตาน่ารักซะขนาดนั้นอ่ะเนอะ



    ขอบคุณค่ะไรท์
    #433
    0
  4. #411 NkMt- (@NkMt-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 09:20
    เฮียยยยยกรี๊ดดดดดดยูตะลูกหนูดูน่ารังแกจริงแหละ><
    #411
    0
  5. #400 NTNHBx (@NTNHBx) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 21:35
    เฮียได้น้องแล้วจะมีดราม่าต่อไหมเนี่ย ฮื้ออ รังแกลูกเราอะ
    #400
    0
  6. #399 `ซังนัมจายูตะ (@hibayama8018) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:23
    ยูตะกับคำว่าเฮียจ๋าบวกหน้าหวานๆ แอร่ก ตรัยปรัยเรย ;-;
    #399
    0
  7. #398 kyuminlove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 20:43
    คือสงสารหนูก้สงสารนะน้องยู แต่แบบเฮียจ๋า เฮียนี่แบบ อร้ายยยย
    #398
    0
  8. #397 SWAGMNL (@magnoliabz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:35
    แง้ ยูตะจะน่ารังแกเกินไปล้าวว อมก. เฮียก็กลัดมันอยากได้น้องอะไรขนาดนั้นคะ ไอ่ตัวเล็กมันเจ็บน้า ใจเย็นๆสิคะเฮียก็ ปล.ไหนจะฮันซลที่ยังไม่โผล่มาอีก กลัวใจเดี๋ยวจะต้องดราม่าแน่ๆเลยใช่มั้ยคะแง้ ซื้อทิชชู่รอ
    #397
    0
  9. #396 'วัยรุ่นชาวไร่' (@tvxq10069) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 10:59
    หูยยย เด็ดเว่อร์ สมใจเฮียจ๋าแล้ว5555
    #396
    0
  10. #395 Vashpurl (@muk18842) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:48
    เฮี้ยยยยยยยยย อย่าให้บ้านนู้นรู้เลยย ขอล่ะ สงสารคุณยู
    #395
    0
  11. #394 Henry.ck (@henrychakichaki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:26
    แง๊ เฮียยขาาาาาาา เด็ดเว่อ ชอบๆๆ
    #394
    0
  12. #393 ทาสทงเฮ (@lovekru) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:17
    โอ้ยเฮียยยยยย สงสารลูกแต่เฮียก็แซ่บมากจนผ้าปูที่นอนกระจายปลอกหมอนกระจุย กรี๊ดดดดดดด

    เฮียจ๋าอย่าทิ้งหนูยูตะนะเฮียนะ 
    #393
    0
  13. #392 SonetA (@looksor) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 06:23
    เฮียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 
    อ่านแล้วไอคุกคุกไม่หยุด ฮร่อกกกกกก
    เขินแรง เฮียจ๋าาาาาาาาาาาาาาาา
    #392
    0
  14. #391 Joyjie Hwang (@joyjie0908) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 04:20
    เฮียขาาาร เด็ดดวงอ่ะ อยากเป็นทั้งเฮียทั้งนุ้งยูตะ แต่อยากเป็นเฮียมากกว่าได้รังแกเด็ก ง่อยยยยยยย แซ่บ มีต่อมั้ยคะเนี่ย ถ้ามีจัดมานะคะรอซับเลือด
    #391
    0
  15. #390 choccop!nk (@choccopinkchocco) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 03:47
    อื้อหืออ แซ่บสุด สมการรอคอยจริงๆค่า
    #390
    0
  16. #389 nitchamons (@nitchamons) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 00:53
    คุก คุก คุก 555
    #389
    0
  17. #388 _angxxn (@kms_chks) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 00:51
    เดี๋ยวนะเฮีย เฮียเอากุญแจไขมาปล้ำยูตะ โอ๊ย ต้องการเว่อ แต่ต้องยอมรับว่าเฮียฮ็อตเว่ออ่ะ แค่นึกภาพเฮียฝนลุคผู้ใหญ่มีหนวดนิดๆแซ่บ ส่วนยูตะ ฮือสงสารหนูจับใจเลยค่ะลูก หนูต้องอยู่หลบๆซ่อนๆเป็นบ้านเล็กบ้านน้อยเขา ไม่อยากนึกถึงตอนซ้อรู้เลย ลูกจะโดนอะไรมั่ง /กอด/
    #388
    0
  18. #387 Psychosis (@cottonkaslender) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 00:47
    เฮียยยยย ทำไมเป็นคนแบบนี้!!! แต่แซ่บเว่อออ55555
    #387
    0
  19. #385 ニケ★ (@clear1997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:26
    แซ่บมากกกกกก รู้สึกเหมือนจะป่วยอ่ะ คุกคุกคุก 555555555 ถ้าซ้อรู้ยูตะจะเป็นยังไงบ้าง เฮียต้องปกป้องยูตะนะคะ //ดมยาดม
    #385
    0
  20. #384 minimal.htmm (@airiize) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:18
    โอยยยย เฮียทำไมเป็นคนแบบนี้ ;//; จะตรงไปหนายยยยยยยยย
    #384
    0
  21. #383 pvyizy (@pvyizy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:11
    โอยเฮียยย แซ่บเว่อ ถ้าซ้อรุ้เรื่องต้องปกป้องยูตะด้วยนะคะ ;-;
    #383
    1
    • #383-1 Chohyunah (@chohyunah) (จากตอนที่ 18)
      29 พฤษภาคม 2560 / 00:28
      โอยยย นึกภาพเฮียแทยงมีหนวด หุ่นล่ำๆ มีกล้าม ผิวแทนๆ จะเป็นลมมมม แล้วใจนึงก็สงสารยูตะ ต้องมาเป็นบ้านเล็กบ้านน้อย แต่อีกใจก็อยากให้โดนเฮียรังแกอีกบ่อยๆ โอ๊ย เอาให้ร้อง เฮียจ๋าๆ
      #383-1
  22. #382 lonely4994 (@pimaloha4994) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:05
    เสียงไอของเฮียดังเหมือนเรารึเปล่า... คุก คุก คุก คุก 5555555555
    แต่เฮียแซ่บมากเลยค่ะ ชอบบบ
    #382
    0
  23. #381 Lolpooh (@realpoohhh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 23:03
    โอโห้ฟหกด่าสวไม่เเค่เนื้อนวลควักยาดมมาดมนี่ก็ควักยาดมมาดมเหมือนกันค่ะ โอ้ยเฮียแทยงร้องเเรงมากนางจับกดหนูยูตะได้อยู่หมัดแล้ว มีคำหวานหนูอยากได้อะไร บอกให้เรียกเฮียจ๋าอีก โคตรแซ่บ รอติดตามนะคะชอบมาก
    #381
    0
  24. #380 Henry.ck (@henrychakichaki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:06
    อยากจะกรี๊ดดด เฮียยยยย
    #380
    0
  25. #379 'วัยรุ่นชาวไร่' (@tvxq10069) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:30
    อื้อหือออ มันต้องเด็ด หนูไร้เดียงสามากเลยลูก เฮียจ๋าถนอมน้องหน่อยน้า อยากอ่านต่อพาร์ทที่เหลือแล้วค่ะ ฮือออ
    #379
    0