FIN STORY | SF / OS | HANTA : TAEYU & DOYU

ตอนที่ 15 : TAEYU ► paramour ( 1/2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    20 ม.ค. 60







คำเตือน
1.อาจจะมีคำผิดนะคะ
2. ยูตะเป็นผู้หญิง






            เขาเป็นลูกชายคนเล็กของบ้าน

 

            อ่อนแอ ขี้โรค และโมโหร้าย พ่อแม่ไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวเขานัก เพราะว่ามีพี่ชายที่เป็นความหวังของตระกูลไปแล้ว แต่พออายุเริ่มย่างเข้า 35 แต่ยังดูไม่มั่นคงในชีวิตอยู่พวกผู้ใหญ่เลยช่วยเข้ามาจัดการชีวิต

 

            เด็กสาวที่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย หล่อนสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่ม.ต้น เที่ยวทำงานรับจ้างเล็กน้อยอยู่ในหมู่บ้าน ทุกคนเอ็นดูหล่อน รวมถึงพ่อแม่ของเขา ทันทีที่หล่อนสอบไล่ม.ปลายปีสุดท้ายเสร็จแม่สื่อก็เข้ามาทาบทาม หล่อนไม่มีที่ไป ไม่มีเงิน และกำลังสับสนว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับชีวิต แม้จะไม่ใช่ความรักที่หวานล้ำแต่หล่อนก็คิดในแง่ดีว่าแต่งงานกันไปก็คงรักเขาได้ไม่ยากเย็น

 

            สิบปีที่หล่อนใช้ชีวิตคู่กับเขา จากเด็กสาวไร้เดียงสาผลิบานกลายเป็นดอกไม้งามที่บานสะพรั่ง ความงามของหล่อนส่งกลิ่นหอมหวนไปทั่วหมู่บ้าน ผู้คนล่ำลือชื่อหล่อนในฐานะคุณนายยังสาวที่แต่งงานกับชายมีอายุ

 

            ชีวิตคู่เรียบง่าย แม้ไม่ได้สุขทุกขณะจิตแต่ก็ไม่ขมขื่น เขาให้เกียรติหล่อนในฐานะสามี หล่อนให้เกียรติเขาในฐานะภรรยา ทั้งคู่ต่างไม่เคยบกพร่องต่อกันอย่างปุถุชนชาวญี่ปุ่นทั่วไปที่ตั้งการแต่งงานเป็นสรณะของชีวิต ทว่าความเรียบง่ายนั้นไม่ได้อยู่ให้หล่อนชื่นชมนานนัก

 

            ย่างเข้าครบรอบปีที่ 11 ของการแต่งงานโรคร้ายก็พรากลมหายใจเขาไป

 

 

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

 

            เสียงรบกวนจากช่างซ่อมประตู ทำให้บรรยากาศในออฟฟิศเช้านี้ไม่สงบอย่างที่เคย แทยงถอดแว่นตาวางบนโต๊ะทำงานอย่างรำคาญใจ เขาไม่มีสมาธิเลยวันนี้ ยิ่งต้องมาทนฟังเสียงค้อนเคาะอยู่ไม่ห่างจากโต๊ะทำงานยิ่งคิดอะไรไม่ออก

 

            “แทยง โทรศัพท์ถึงนาย” เพื่อนร่วมงานตะโกนตัดอากาศมาเรียกเขา ร่างสูงละสายตาจากวิวเมืองโตเกียว เดินไปรับโทรศัพท์ที่โต๊ะรวมตรงหัวมุมแผนก แอบนึกแปลกใจที่คนโทรหาเขาในเวลาแบบนี้ ลองนึกทบทวนว่ามีลูกค้าคนไหนให้ติดต่อก็คิดไม่ออกจนเมื่อยกโทรศัพท์แนบหู เสียงจากปลายสายก็ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร

 

            “ครับ... ทราบแล้วครับ ผมจะรีบไป” ชายหนุ่มตกใจกับข่าวที่ได้รับ แต่ไม่ได้รู้สึกเสียใจอย่างที่ควร เขาเข้าไปแจ้งหัวหน้าแผนกขออนุญาตลาด่วน ก่อนจะกลับไปเก็บของ จองตั๋วรถไฟเที่ยวที่ใกล้ออกที่สุดเพื่อกลับไปยังที่ๆเขาไม่ได้ไปเหยียบมาสองปีแล้ว

 

 

          ที่ๆเขาจากมา...

 

 

         

 

            เขาจำได้ว่าวันนั้นอากาศค่อนข้างชื้น กรมอุตุเตือนว่าอาจจะมีฝนตก แต่ตลอดสามชั่วโมงบนรถไฟเขาไม่เห็นฝนสักเม็ด กระจกข้างที่นั่งเขาขึ้นฝ้า อากาศเริ่มเย็นมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งรถไฟออกห่างจากโตเกียวมากเท่าไหร่

 

 

            แหล่งชุมชนสองข้างทางรถไฟแปรเปลี่ยนเป็นทุ่งนาสีเขียว บ้านเรือนตั้งห่างกันมากขึ้น จนรถแล่นผ่านป่าทึบอยู่หลายช่วง

 

 

            ยิ่งใกล้ถึงที่หมายแทยงก็ยิ่งรู้สึกหนาว ความทรงจำเมื่อสองปีก่อนแล่นผ่านเข้ามาในหัวราวกับภาพฝัน

 

 

            เหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้เขาเลือกจะจากไป

 

 

            ......

 

 

 

          แกทำอะไร...!’ เด็กหนุ่มตื่นตะลึงกับเสียงทัก เขาก้าวถอยแต่ถูกผู้ชายคนนั้นกระชากแขนไว้

 

 

          ‘นี่แก..เขามองเลยร่างแทยงไป คงเห็นแล้วว่าแทยงกำลังทำอะไรอยู่ เด็กหนุ่มมือสั่น รู้สึกกลัวจับใจ

 

 

          ‘ผม..ผม โอ้ย!’ หมัดหนักๆซัดลงจนหน้าเด็กหนุ่มสะบัด แทยงล้มลงเขาตามมาซ้ำ

 

 

          ‘ไอ้ชาติชั่ว โรคจิต ฉันจะบอกพ่อแกเขาขยำคอเสื้อแทยงไว้จนหายใจไม่ออก นาทีนั้นแทยงกลัวมาก เขายกมือพนมไหว้

 

 

          อย่าบอกพ่อ ได้โปรด ผมจะไม่ทำอีกแทยงอ้อนวอน ผมจะไม่มาให้เห็นหน้าอีกเขาร้องไห้ตอนเอ่ยคำนั้น

 

 

          ไสหัวไปให้พ้น ไม่งั้นฉันจะเล่นงานแกให้ตาย’  เขาประกาศ แทยงกุลีกุจอลุกขึ้นวิ่งออกมา เขาสั่นไปทั้งตัวอย่างตื่นตระหนก เขาหวาดหวั่นและเจ็บปวด

 

          ร่างสูงหยุดนั่งอยู่ที่ข้างพุ่มไม้ข้างรั้วบ้านเขาคนนั้น

 

 

          “มีอะไรกันหรอคะ?” เสียงหวานๆนั่นเอ่ยถามสามี แทยงมองร่างเพรียวนั่นที่ใส่แค่ผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยหัวใจที่ปวดร้าว ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรแต่ดูเหมือนนั่นจะทำให้หล่อนยอมกลับเข้าไปอาบน้ำต่อ

 

 

          สร้อยคอเส้นหนึ่งถูกล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกง

 

 

          อีกสามวันเขาจะจบมหาวิทยาลัยแล้ว

 

 

          เขาแค่ต้องการจะมอบของขวัญเท่านั้น... เท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

::::::::::::::::::::::::::::

 

 

 

 

            พิธีศพถูกจัดได้อย่างสมบูรณ์แบบ สมฐานะ แขกเหรื่อส่วนใหญ่เป็นคนในหมู่บ้านและญาติๆ พอเริ่มล่วงเข้าบ่ายแก่ๆผู้มาเยือนก็เริ่มทยอยกลับออกไปจากบ้านที่ประดับไปด้วยสิ่งของไว้ทุกข์

 

 

 

            ยูตะจัง ยืนส่งแขกอยู่ที่หน้าบ้าน แขกส่วนใหญ่เข้าไปจับมือหล่อน เอ่ยถ้อยคำปลอบประโลมและอวยพรถึงอนาคตที่คิดว่าหล่อนคงจะมีโอกาสใหม่ๆในชีวิตเพราะยังสาวและยังสวยมาก

 

 

            ยูตะไม่ได้อยากได้ยินคำพูดทำนองนั้น สามีของหล่อนเพิ่งจะกลายเป็นเถ้าธุลีได้ยังไม่ทันข้ามวันคนพวกนี้ก็จะพูดเรื่องจะแนะนำผู้ชายคนอื่นให้หล่อนรู้จัก ช่างโหดร้ายกันเสียจริง แต่ถึงจะคิดแบบนั้นยูตะก็ได้แต่คลี่ยิ้มบางๆเอ่ยปากขอบคุณคนพวกนี้ที่มาร่วมงานศพ

 

 

            ยูตะยิ้ม ทั้งที่ดวงตาไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย หล่อนกำลังรู้สึกว่าตัวเองกลับมาตัวคนเดียวอีกครั้ง ไม่เหลือใครให้ยึดเหนี่ยว หัวใจของหล่อนหนาวเหน็บและสับสน หล่อนร้องไห้ตลอดหลายคืนที่ผ่านมาถึงจะรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาจะทิ้งหล่อนไปในสักวันเพราะอาการของเขาย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ทว่าเมื่อเวลานั้นมาถึงยูตะกลับเศร้าโศกเกินกว่าจะอดกลั้น

 

 

 

 

            แขกกลุ่มสุดท้ายกำลังจะกลับ บ้านที่แน่นขนัดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนบัดนี้เงียบเหงา

 

 

            หล่อนยืนอยู่ตรงนั้น เฝ้ารอส่งพวกเขาด้วยหัวใจที่ล้ากำลังเต็มแก่

 

 

            กระทั่งสายตาปะทะเข้ากับร่างของใครอีกคนที่หล่อนไม่ได้เห็นมานาน

 

 

 

 

            “แทยง!” หญิงสาวร้องเรียก หล่อนวิ่งเหยาะๆเข้าไปหาชายหนุ่มร่างสูง สุดสูททำงานในโตเกียวนั่นทำให้หลานชายในอดีตของยูตะดูแปลกตาไปมาก หล่อนหยุดก่อนที่จะถึงตัวเขา ยืนพิศใบหน้าอ่อนวัยของหลานอย่างปิติที่ได้พบ

 

 

 

            “ดูดีขึ้นเยอะเลย” หล่อนเอ่ยถึงชายหนุ่มแต่กลับเริ่มร้องไห้

 

 

            น้ำตาแห่งความอ่อนแอที่พยายามกลั้นมาตลอดทั้งวันหลั่งริน แทยงวางกระเป๋าที่ถืออยู่ ดึงอาสาวเข้าไปกอดเอาไว้ปลอบประโลม หล่อนสะอื้นฮักอย่างน่าสงสาร น้ำตาของยูตะไหลลงราวกับว่ามันจะไม่สิ้นสุด

 

 

 

 

          "อาเหลือแค่ตัวคนเดียวอีกแล้วแทยง" เสียงเศร้าเอ่ยขึ้นเมื่อแขกที่มาร่วมงานกลับไปจนหมดแล้ว เหลือแค่หลานชายกับอาสะใภ้ที่เพิ่งเป็นหม้ายมาดๆ

 

 

ควันธูปยังคงลอยฟุ้งอยู่ในห้องโถงเช่นเดียวกับรูปคนตายที่ตั้งอยู่บนแท่นบูชา

 

 

          "เดี๋ยวทุกอย่างก็คงดีขึ้นครับ... อาคงได้เจอคนดีๆ" การเป็นหม้ายด้วยวัยเพียงเท่านี้มันทำให้ยูตะต้องลำบากแน่ๆ ยิ่งไร้ญาติขาดมิตรแล้วต้องมาเสียหลักไร้ที่พึ่งเพราะสามีผู้เป็นญาติสนิทคนสุดท้ายมาด่วนจากไป

 

 

          "ใครมันจะอยากมาอยู่บ้านนอกกับคนเป็นหม้ายล่ะ" ยูตะหัวเราะแห้งๆจัดชายชุดยาวเฟื้อยนั่นให้เข้าที่ พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ปล่อยโฮใส่หลานอีกรอบ

 

 

            ถึงจะเรียกว่าหลานแต่แทยงอ่อนกว่ายูตะแค่หกปีเท่านั้น ทั้งคู่เหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่า ยิ่งสมัยที่แทยงยังเรียนอยู่พ่อของเขาที่เป็นพี่ชายคนโตของตระกูลยังพอจะมีเมตตาให้น้องชายคนเล็กอยู่บ้าง แทยงมักถูกใช้ให้เอาข้าวของมาให้บ้านนี้ประจำ ทำให้เขาได้มีเวลาพูดคุยกับยูตะบ่อยๆ

 

 

 

               แทยงพิศมองใบหน้าของอาสะใภ้อย่างถี่ถ้วน นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้พบกัน นานจนเขาเพิ่งจะค้นพบร่องรอยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าสวยนั่น ทั้งที่แต่ก่อนยูตะมีเพียงความสดใสให้ได้เห็นเท่านั้น

 

 

            หญิงสาวที่มองโลกในแง่ดี และมีรอยยิ้มที่สว่างไสว

 

 

 

          "อาจะย้ายออกจากที่นี่หรอ?" ชายหนุ่มใจหาย

 

 

          "อาไม่มีที่ไปหรอก แต่การจะทนอยู่ตัวคนเดียวที่นี่มันไม่ง่ายเลย ...มีแต่ความทรงจำกับเขาเต็มไปหมด" ยูตะยิ้มจางให้หลานชาย กวาดสายตามองไปทั่วบ้านอย่างโรยแรง

 

 

          "ถ้าอย่างนั้น..." แทยงเลื่อนมือใหญ่ไปวางทับมือของอาสะใภ้อย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มจ้องรอจนใบหน้าหวานล้ำหันกลับมาสบตาอย่างสงสัย

 

 

          "...แทยง"

 

 

 

          "ผมจะสร้างความทรงจำใหม่ให้อาเอง" หัวใจของเขาสั่น ดวงตากลมใสนั่นมีแวววูบไหวอย่างสับสน ยูตะชักมือกลับไปจับที่ชายผ้านุ้งเบาๆและหลบสายตาเขา

 

 

            “อา...” ยูตะแต่งงานมาสิบปีแล้ว พอจะรู้ดีว่าสายตาแบบนี้ของชายหนุ่มหมายถึงสิ่งใด ในอกของหญิงสาวหวิวไหวอย่างบอกไม่ถูก หล่อนทิ้งสายตาลงอย่างไม่อาจจะสู้สบ

 

 

            “ได้โปรดยู่ที่นี่ต่อไปเถอะนะครับ” ชายหนุ่มเข้าไปใกล้ ตอนนี้บ้านทั้งหลังเหลือแค่เขากับอาสะใภ้ สามีหล่อนเพิ่งตายแต่ถึงจะยังไม่นานก็คือตายจากไปแล้ว ตัวของหล่อนไม่ใช่กรรมสิทธิ์ของใครอีก

 

 

            “แทยงมันไม่ถูกต้อง” ยูตะแตะที่อกเขาเพื่อจะห้าม แต่เด็กหนุ่มรั้งเอวคอดเข้าไปหาอย่างกระทันหัน ริมฝีปากเล็กถูกทาบทับอย่างทันท่วงที

 

            ชายหนุ่มไม่ปล่อยจังหวะให้อาสาวได้ตั้งตัว เขาเบียดจูบหล่อนอย่างช่ำชอง ชักนำความรู้สึกบางอย่างที่มีในกายสาวให้ลุกโพลนด้วยเรียวลิ้น ยูตะพยายามดันร่างกำยำนั่นให้ออกห่าง แต่เมื่อยิ่งห้ามก็ยิ่งทำให้แทยงได้ใจ

 

 

            หลานชายผลักหล่อนให้นอนลงบนเสื่อ ทาบกายเข้ามาทับเอาไว้ไม่ให้หล่อนผละหนี ยูตะร้องขอ อยากให้แทยงปล่อยหล่อน

 

 

            “แบบนี้...มันไม่...ถูก..นะ แทยงได้โปรด” น้ำตาของยูตะร่วงเผาะ หล่อนไม่รู้ว่ามันไหลออหมาเพราะเหตุผลข้อไหน แต่นั่นทำให้หลานชายของหล่อนชะงัก

 

 

            มือใหญ่ทาบลงบนแก้มตอบ ผิวเนื้อเนียนๆที่ถูกแต่งแต้มประทินโฉมสำหรับร่วมงานพิธีศพ แทยงมองสบสายตาอ่อนไหวของคนใต้ร่าง เขาจูบซับที่หน้าผากชื้นอย่างอ่อนอิ่ง พรมจูบต่ำลงมาที่ปลายจมูก และสองปรางแก้มสีชมพูระเรื่อ

 

 

 

            “ผมรักอา” เสียงเข้มเอ่ยปากสารภาพ “รักมาตลอด”

 

 

 

 

            “แทยง...”

 

 

            “ได้โปรด...” ชายหนุ่มแนบจูบลงบนริมฝีปากแดงฉ่ำ สอดมือลงแหวกด้านหน้าของชุดที่ยูตะสวมใส่ มือหยาบของชายหนุ่มแตะต้องที่ฐานปทุมถันทำเอาร่างบางสะท้านเฮือก หล่อนไม่ต้องมือชายมาเป็นปีแล้วตั้งแต่สามีทรุดป่วย การถูกคนอื่นรุกรานแบบนี้มันทำให้ยูตะหมดแรงอย่างไม่อาจห้ามได้

 

 

            “แทยง..” ดวงตาของยูตะปรือปรอย หยาดน้ำใสๆเกาะบนแพขนตาจนดูน่าสงสาร ชายหนุ่มปลดสายมัดที่เอวคอด แบะเสื้อหนาๆออกเผยร่างกายสะอ้านที่กำลังสั่นเทิ้ม แทยงฉกชิมสองเนินนั่นอย่างคนกระหาย เขาตักตวงหยาบคายจนยูตะต้องกัดฟันไม่ได้ตนกรีดร้องออกมา ความรุ่มร้อนแผ่ซ่านอยู่ใต้ผิวเนื้อ ยิ่งยามที่ถูกประโลมเล้าด้วยกายหนุ่มอย่างที่หญิงสาวไม่เคยได้สัมผัสมาชั่วชีวิต

 

 

            จิตสำนึกบอกให้ยูตะหยุดยั้ง ทว่าร่างกายกลับตอบสนองแทยงอย่างน่าอับอาย สะโพกมนส่ายสั่นเพราะความกระสันต์ มือหยาบสอดต่ำเข้าไปในผ้าลูกไม้ผืนบางตัวสุดท้าย ยูตะโกยอากาศหายใจถี่ ยิ่งยามที่สิ่งแปลกปลอมสะกิดทักทายตามร่องรอยแยกที่สุดแสนน่าอาย

 

 

            ลิ้นแทยงยังคงทำหน้าที่ มันเวียนวนลิ้มรสจากกายสาวไม่หยุด ในขณะที่นิ้วของชายหนุ่มเริ่มแสดงอำนาจของมันที่ทำให้อาสาวหลุดเสียงกรีดร้องออกมา หัวใจแม่หม้ายสาวเต้นราวกับกลองรบ ยิ่งยากจะกลั้นหายใจเมื่อแพนตี้ของหล่อนถูกหลานชายของสามีถอดทิ้งไป แทยงเลื่อนกายลงต่ำ แยกสองขาเรียวของยูตะออกจากกัน ก่อนที่จะทำในสิ่งที่ยูตะไม่เคยถูกใครกระทำเช่นนั้น

 

 

            “..แทย...โอ้.. พระเจ้า...” มือเรียวขยำชายผ้านุ้งขอตนจนยับ ความรัญจวนใจจากลิ้นของหลานชายช่างน่าอับอาย แต่ยามนี้ยูตะกลับรู้สึกหฤหรรษ์อย่างที่ไม่เคยรู้จักมากก่อน มือน้อยๆที่พยายามผลักใส กลับเผลอไผลจับกลุ่มผมของแทยงกดใบหน้าหล่อเหลานั่นให้ปรนเปรอมากกว่าที่ทำอยู่

 

 

 

            “...ไม่...อา” ยูตะถึงฟากฝั่งเพียงเพราะนิ้วกับลิ้นของหลานชาย หล่อนกลั้นเสียงกรี๊ดเอาไว้ทันตอนที่ร่างทั้งร่างกระตุกอย่างรุนแรง หล่อนรู้สึกราวกับจะขาดใจในขณะที่แทยงยิ้มร่าเมื่อเขาทำให้อาสาวสุขสมด้วยฝีมือตน

 

 

 

            “ร้องออกมาดังๆเลยครับ” เขาจูบที่แก้มนวลที่บัดนี้แดงกล่ำ ยูตะหอบกระเส่าลืมตามองหลานชาย เข้าใจว่าทุกอย่างคงจบลงแล้วแต่ในวินาทีต่อมาหล่อนก็รู้ว่ามันแค่เริ่มต้น แทยงมอบแรงรักของตนให้ยูตะในคราวเดียวจนร่างบางผวาสั่น มือเรียวจิกกอดเขาเกร็งไปทั้งร่างในขณะที่อารมณ์คุกรุ่นของแทยงฝังตัวอยู่ในกายสาวที่เขาเฝ้ามองมาตลอดหลายปี

 

 

            เขาเฝ้าฝันเสมอมาว่าจะได้หยอกเย้า และรังแกยูตะอย่างที่ทำอยู่ เขาจินตนาการเรื่องที่เกิดนี้นับครั้งไม่ถ้วนตลอดหลายปีที่เขาตกหลุมรักอาสาวของตนเอง เขาอยากจะชื่นชมทุกสัดส่วนของกายหล่อนให้สมกับที่ทำให้เขาหมกมุ่นอยู่กับหล่อนตลอดเวลา เขาอยากจะกระแทก อยากจะย้ำให้ยูตะร่ำร้องจนไม่มีเสียงจะไปคุยกับใครหน้าไหนอีก

 

 

            แทยงขยับสร้างจังหวะรัก เริ่มต้นอย่างอ่อนโยนพร้อมจุมพิตล่อลวงที่ทำให้หญิงสาวยอมผ่อนคลายร่างกายที่เกร็ง ด้านในของยูตะร้อนจนเขาไม่อยากจะชักช้าทว่าเขาไม่อยากจะให้มันเป็นครั้งสุดท้ายของค่ำคืนนี้ ความกระชับแน่นและการตอดรัดสิ่งแปลกปลอมถี่ยิบของร่างกายยูตะทำให้รู้ว่าหล่อนอาจจะไม่ได้ถูกใช้งานในเรื่องนี้มากนัก แม้จะแต่งงานมาเป็นสิบปีแล้วก็ตาม

 

 

            แทยงเปลี่ยนจังหวะให้ไวขึ้น ยูตะขยำจับข้อมือเขาที่ยันอยู่บนพื้นเสื่อ ความคับแน่นเสียดสีด้านในทำให้ยูตะซ่านอารมณ์ไปทั่วทั้งตัว แม้ไม่ได้โลดโผนด้านเกมส์กามแต่หล่อนเคยมีสามีมาก่อนและพอจะรู้ว่าจะต้องตอบรับเรื่องแบบนี้อย่างไร อารมณ์ของหญิงสาวไปไกลเกินกว่าจะยับยั้ง หล่อนตอบรับเรือนร่างของหลานชายอย่างตั้งใจ

 

 

            สองแรงยิ่งทำให้ความสุขสมทวีคูณ แทยงขยับรั้งเอวบางให้เข้ามาชิด จับยูตะลุกขึ้นมาอยู่ในท่านั่งเพื่อที่ทั้งคู่จะแลกจุมพิตกันได้ถนัด ยูตะมัวเมาไปกับความกำยำและจังหวะรักของหลานชายเสียแล้ว หล่อนปล่อยตัวปล่อยอารมณ์ให้แทยงตักตวงอย่างเอาแต่ใจ

 

 

            ยูตะลืมสิ้นว่ากำลังโศกศัลย์ อาลัยสามีผู้ลาจาก ยูตะลืมว่าโลกภายนอกกำลังหมุนไปในทิศทางใดยามเมื่อถูกแทยงตอกสลักความปรารถนาเข้ามาไม่วายเว้น อาสาวลูบไปบนสันกรามชายหนุ่ม พรมจูบอย่าลุ่มหลงไปทั่วใบหน้าของหลานชายที่บัดนี้กำลังทำหน้าที่แทนสามีของหล่อน

 

 

            ยูตะถูกจับให้พลิกร่าง แทยงตามมาทาบทับจากด้านหลังก่อนที่จะดึงยูตะไปนั่งตักในท่าที่ซ้อนกันอยู่ นั่นเองทำให้หญิงสาวตาโตตื่นตะลึง แท่นบูชาและโถใส่กระดูกของสามียังวางอยู่ตรงกลางบ้าน แต่ตอนนี้หล่อนกำลังถูกชายอื่นทำรักต่อหน้าแท่นบูชาทั้งๆที่ธูปยังเผาไม่หมดดอกด้วยซ้ำ

 

 

            “ไม่แทยง...” หล่อนพยายามดิ้นหนี อับอายและรู้สึกผิด แต่ชายหนุ่มกลับยิ่งทรมานหล่อน เขาสอดแขนได้สองขาของหญิงสาว จับสองขาเพรียวให้ยิ่งเปิดโชว์ไปทางแท่นบูชา รูปของสามีหล่อนมองตรงมายังพวกเขา

 

 

            “คุณมีอารมณ์กว่าเดิมใช่ไหมละ” ชายหนุ่มกระซิบข้างหูหล่อน “ยิ่งเห็นว่าโดนผมเอาต่อหน้าเขาคุณยิ่งตอดผมแรงกว่าเดิมอีก” แทยงเอ่ยอย่างลามกและหยาบคาย ยูตะพยายามหลับตาหนี หล่อนหนีไม่พ้น สู้แรงชายฉกรรจ์ไม่ไหวและไม่อยากยอมรับว่าที่แทยงพูดมามันจริงหรือไม่ แต่ยิ่งแทยงส่งรักถี่รัวมากเท่าไหร่ยูตะยิ่งต้องกลั้นหายใจ จิกเกร็งไปถึงปลายมือปลายเท้า พยายามที่จะหลับตาเพื่อไม่ให้มองเห็นภาพของสามีแต่แทยงไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เขาทรมานหล่อนด้วยความสุขสมที่หล่อนไม่เคยได้รับ

 

 

            ยูตะย้ำคำขอโทษสามีเบาๆอยู่ในลำคอขณะที่แทยงขยับส่งจังหวะสุดท้ายเพื่อพาหล่อนไปยังฝั่งฝัน

 

 

            “...คุณค่ะ..ฉันขอ... พระเจ้า.แทย.อ๊า..”

 

 

 

            หล่อนเสร็จสมต่อหน้าแท่นบูชางานศพของสามี ไร้ยางอายและน่ารังเกียจ แต่ที่น่าอายกว่านั้นคือยูตะยอมรับว่าหล่อนไม่เคยร่วมรักแล้วเสร็จสมได้รุนแรงขนาดนี้มาก่อน แทยงปล่อยให้อาสาวพักหายใจก่อนจะดึงหล่อนเข้ามาจูบซ้ำ

 

 

 

            “เธอ...รังแกฉัน” ยูตะไม่มองหน้าเขา แทยงบังคับจูบหล่อนจนพอใจ

 

 

 

            “ผมรักอา ผมอยากทำแบบนี้กับอามาตลอด อยากทำแบบนี้ยิ่งทำต่อหน้าเขายิ่งดี”

 

 

 

            “แทยง!

 

 

 

            “อาเองก็เกลียดเขา ยอมรับเถอะยูตะ” ชายหนุ่มไม่ยอมลดลา ยูตะพยายามเบือนหน้าหนีแต่หลานชายไม่ยอมปล่อย

 

 

 

            “ปล่อยแล้วไปซะเถอะ” ยูตะเอ่ยขอเขา อยากจะร้องไห้ออกมา

 

 

 

            “ผมจะไป” แทยงแค่นเสียง “แต่หลังจากที่ผมทำหน้าที่ผัวใหม่ของอาให้คุ้มก่อน แล้วหลังจากนี้ที่นี่จะมีแค่ความทรงจำของอากับผม” เขาว่าอย่างนั้น ยูตะตกตะลึงแต่สายเกินกว่าจะแก้ไข

 

 

แทยงอุ้มร่างบางขึ้นพาดบ่ามุ่งตรงไปยังเตียงนอนของยูตะกับสามี และเริ่มต้นที่จะทำหน้าที่ของตนอีกครั้ง

 

 

 

 

 

             



#พรมทย
(1/2)
คนแต่งลาโลกไปแล้วค่ะ


- ลงแก้บนโมเม้นแทยูงาน MAMA -

บอกก่อนว่าได้แรงบรรดาลใจมาจากโดจินเรื่องหนึ่ง 
ผสมกับ AV (สายกามที่แท้จริง) 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

530 ความคิดเห็น

  1. #526 Mibow (@Mibow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 16:00
    โหหหหห มันแบบฟลกวไวกวหวไ
    #526
    0
  2. #490 puzzle97 (@jktfb97) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:34
    For goodness sake
    #490
    0
  3. #474 JoKeR QuiNN (@Lutus17) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 15:15
    เราเคยดูเรื่องเดียวกันใช่ไหมไรท์?
    #474
    0
  4. #446 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 10:27
    เฮือก แทยงทำไมเป็นคนงี้ ใจบาปมากๆๆ
    #446
    0
  5. #444 myjays (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 09:40
    วี้ดดดดดดดดด หลานแทยงกับอายูตะ

    ;////////////////////////////////////////////////;

    ตายยยยยยแล้ววววววววว คุณหลานฮอตมากฮืออออ

    ยิ่งเห็นแรงบันดาลใจของไรท์แล้วในยิ่งแบบ

    กสแสกสวำยำบแวกวกใฝดฝดแววดวพำงำงดวดเ
    #444
    0
  6. #291 admonGiiz (@admongiiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 13:11
    เฮือกก ตายไปแล้วเช่นกัน แงงง้
    มันดี ถึงแม้ว่าจะดูผิดหลักศีลธรรมไปบ้าง แต่เวลายูตะโดนแทยงรังแกนี่มัน ;--; ไม่อยากบอกว่าเราชอบมากแค่ไหน พอแทยงรู้สึกว่ายูตะก็ตอบรับ ก็ยิ่งได้ใจ แต่ก็นะ มันก็เข้ากันดีอย่างที่หัวใจบอกไว้รึป่าว อะไรๆมันถึงได้ไปในทิศทางดีๆแบบนั้น ฮืออ รออย่างใจจดใจจ่อค่ะ , ^ ,
    #291
    0
  7. #287 SonetA (@looksor) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 00:34
    เกร้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    แทยูที่ถูกใจ อ่านแล้วแทบบ้า เราไม่ได้กามชิมิเคอะ 555

    #287
    0
  8. #286 kms_chks (@kms_chks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:47
    อมกๆ แทยงนี่ร้ายนะ หลังจากอ่านจบนี่แบบ ได้กัน ได้กัน ได้กัน เต็มหัวเลยอ่ะ5555555 อินี่ก็กามเหมือนกันนั่นแหละ ได้กัน ได้กัน ได้กัน 5555555
    #286
    0
  9. #285 kyuminlove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:11
    คือแบบร้อนแรงมากอะ ละเราอ่านบนรถเมล์ ต้องแสร้งทำเป็นไม่มีอะไร 5555 แทง ทำไมทำมิดีมิร้ายอายูตะขนาดน้าน ไม่ให้อาได้หายเหนื่อยบ้างเหรอเนี่ย อ๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
    #285
    0
  10. #284 pvyizy (@pvyizy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:50
    คุณพระ แทยงร้ายมาก เหมือนโรคจิตอ่อนๆเลยค่ะ ฮืออออ สงสารยูตะเลยค่ะ ที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าศพสามีตัวเอง ;---;
    #284
    0
  11. #283 ทาสทงเฮ (@lovekru) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:17
    เฮือกกร้อนแรงจริมๆ
    กำลังจะเข้ามาบอกว่าคล้ายๆเอวี/แง๊ อินี่ก็กามเหมือนกัน
    แทยงรุนแรง กามแถมยังมีอารมณ์แบบดิบๆอีก
    โอ้ยยอิแม่ใจบ่ดีเลยค่าา แต่ขออย่างนึงอย่าทิ้งยูตะไปเลยนะ


    #283
    0
  12. #282 เดรน (@-iyb-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:11
    อย่าให้มีใครมากดแบนเลย ได้โปรด เราชอบมากกกก หวีดแรงงงงง
    #282
    0
  13. #281 TaewithYU (@TaewithYU) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:04
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดด อิพี่ทำไมเป็นคนแบบนี้คะคุณพระ !! ฮรือออออ ลี แทยงนี่ร้ายนะคะหัวหน้าาาาา แบบโอ้โหหห อิพี่ขอตั้งสติแปบนึง ฮรืออ มันแบบ .. ได้กันๆๆ 5555555555555 ฮรือออ มีความเลือดหมดตัวมาก ตายแล้ววววว เห็นเป็นหนุ่มเป็นแน่นนี่ไม่ได้เลยนะอิพี่รังแกคุณอาเขาทำไมคะ กริ๊ดดดด ฮรือออออ รักอ่ะพิดรีม นานๆทีจะมีเอ็นซีอ่านนะ น้ำตาจะไหล ก่อนอ่านนี่หวีดไปสามสี่รอบ ฮรือ ชอบง่ะ เอาอีก 555555
    #281
    0
  14. #280 NTNHBx (@NTNHBx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 08:40
    โอ้ยย โอ้ยยยโอ้ยยยย จะตายแล้วค่ะจะตายให้ได้เลยฮื่อออออออออออออ คุณแทยงคนโรคจิต!! ทำไมโหดร้ายทารุณคุณอาคนสวยแบบนี้ น่าสงสาร แต่มันกร๊าวใจมากกกกก อ่านไปก็น้ำตาจะไหล ชอบจนอยากจะแคปเก็ปไว้ทุกประโยคเลยค่ะ 5555555555 ปล.อีนี่ก็โรคจิตค่ะ 5555555
    #280
    0
  15. #279 NkMt- (@NkMt-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 07:09
    แทยง!!!กรี๊ดดดดร้ายมาก!
    #279
    0
  16. #257 ppc ♡ (@eing-5) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:46
    ปักหมุดรอค่า
    #257
    0
  17. #252 petitexp (@petitexp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:46
    รอค่ารอ โอ๊ย เห็นคำว่า18+แล้วใจบ่ดี
    #252
    0
  18. #251 yasuttama chuaythean (@kuro-pan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 13:46
    มาปูเสื่อรอค่า
    #251
    0
  19. #250 Milo (@nekoshang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 13:04
    รออย่างมุ่งมั่นที่จะได้อ่าน555
    #250
    0
  20. #249 NTNHBx (@NTNHBx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 09:45
    กรี๊ดดดดดดดดด รออย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ!!!
    #249
    0
  21. #248 saizyne (@saizyne) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 01:50
    อะโห เรื่องแหวกแนว น่าติดตามมากค่ะ
    #248
    0
  22. #247 minimal.htmm (@airiize) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 01:11
    อื้อหืออออออ มาแค่นี้ก็ทำใจสั่นแล้วค่ะ รอเลย!
    #247
    0
  23. #246 ❥ thisismyp (@zp-zploy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 00:11
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ต้องเป็นแทยูที่ดีมากๆอีกเรื่องแน่ๆเลยยยยยย แงงงง รออนะฮับบบบบบบ
    #246
    0
  24. #245 CBY.21 (@eye35602) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 23:38
    ตูวหู้วววว
    #245
    0
  25. #244 choccop!nk (@choccopinkchocco) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 23:22
    โง้ยยยยย รอค่าาา เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์ >o<
    #244
    0