What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
0

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


15 ธ.ค. 58 / 13:14   [49.228.193.96]
เด็มเซ่ บอกว่า :
ฝากนิยายเรื่อง LOVE IS ด้วยค่า
หาซื้อตาม B2S ทุกสาขาทั่วประเทศจ้า 
สั่งซื้อจากเว็บไซต์สนพ. >> http://www.sense-book.com/book=1446560797
 

30 ก.ย. 58 / 11:35   [58.10.206.49]
หมูจ้อน บอกว่า :
ขอบคุณที่ติดตามผลงานของไรท์นะคะ ยังไงไรท์จะรีบแต่งนะงับ ปย๊ง

16 ส.ค. 58 / 20:18   [1.47.4.78]
August1511 บอกว่า :

ซาตานทวงรักคืนใจ

                        บทที่ 3 หนีไม่พ้นโดนพิพากษา (2)

            สวัสดีค่ะ เอ่อคือดิฉันมาพบท่านประธานค่ะ

                ใช่คุณพลอยตะวันรึเปล่าคะ

                ใช่ค่ะ

                “งั้นเชิญเลยค่ะ ท่านกำลังรออยู่

                พูดจบเลขาสาวใหญ่ก็เดินนำหน้าพลอยตะวันไปที่หน้าห้องสำหรับผู้บริหาร ก่อนจะเคาะประตูสามครั้งแล้วเปิดประตูส่งหญิงสาวเข้าไปข้างในห้อง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไปพร้อมกับกดล็อคประตูให้อย่างรู้หน้าที่

 

                ภายในห้องพลอยตะวันเห็นกันณภัทรกำลังนั่งก้มหน้าตรวจเอกสารอยู่ เธอยืนอยู่นานแต่ชายหนุ่มก็ยังทำเหมือนไม่มีใครอยู่ข้างในห้องด้วย จนเธอทนไม่ไหวเพราะเริ่มที่จะปวดขาแล้วเธอจึงต้องเป็นฝ่ายพูดออกมาเพื่อที่จะทำลายความเงียบก่อน

                ขอโทษค่ะ ท่านประธานเรียกดิฉันมาพบเรื่องอะไรคะพลอยตะวันถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าชายหนุ่มเรียกมาพบว่าด้วยเรื่องอะไร

                กันณภัทรรู้ว่าหญิงสาวเข้ามาข้างในห้องนานแล้ว แต่เขาก็แกล้งทำเป็นยุ่งกับเอกสารที่อยู่ตรงหน้า ทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้อ่านมันหรอกแต่แอบดูหญิงสาวที่เห็นเอาแต่ยืนก้มหน้าไม่ยอมพูดอะไรตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาข้างในห้อง จนเธอเองคงจะทนเมื่อยขาไม่ไหวเลยต้องเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

                ที่ผมเรียกคุณมาพบที่นี่คงจะทราบนะว่าเรื่องอะไร

                “ทราบค่ะ แต่เรื่องที่ดิฉันทำงานที่ไนต์คลับมันก็ไม่ได้มีกระทบต่อการทำงานของดิฉันที่นี่ หรือทำให้โรงแรมที่นี่เสียหายไม่ใช่เหรอคะ

                “ใช่ มันไม่ได้ทำให้โรงแรมของผมเสียหาย แต่ที่ผมเรียกคุณมาที่นี่ก็เพื่อจะเตือนให้คุณรู้ว่าอย่าคิดทำงานที่นี่บังหน้า แล้วเอาอาชีพอย่างว่ามาใช้กับแขกของที่นี่ ถ้ารู้ผมไม่เอาคุณไว้แน่

                “เพี๊ยะ!”

                “คุณจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น..ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว ด้วยความโมโหหญิงสาวจึงเดินเข้าไปฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อๆของชายหนุ่มเต็มๆแรงหนึ่งทีด้วยความลืมตัว

                “มันจะมากไปแล้วนะ เธอกล้าดียังไงมาตบหน้าฉันอีก

                ใบหน้าของกันณภัทรตอนนี้แสดงออกถึงความฉุนเฉียวด้วยอารมณ์โกรธอย่างหน้ากลัว พร้อมกับลุกขึ้นเดินมาหาพลอยตะวันก่อนจะกระชากร่างบอบบางเดินตรงไปยังโซฟาสำหรับรับรองแขกที่สามารถปรับเป็นเตียงนอนได้ จากนั้นก็ผลักร่างบางลงไปบนโซฟาตัวใหญ่ทันที พลอยตะวันพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่ม ร่างกายสูงใหญ่พุ่งตรงเข้ามากดทับเธอเอาไว้ นัยน์ตาสีเข้มฉายประกายโกรธอย่างน่ากลัว

                ริมฝีปากเล็กสั่นระริก ใบหน้าที่สวยหวานบัดนี้แสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด ภายในใจรู้สึกโกรธเกรี้ยวอยากจะยกมือขึ้นมาตบอีกสักฉาด แต่ก็ทำไม่ได้เพราะร่างกายถูกชายหนุ่มคุมเข้มอย่างแน่นหนา

                “อย่าทำเหมือนไม่เคยไปหน่อยเลยน่า เธอเองก็คงจะผ่านผู้ชายมาเยอะแล้ว รับฉันเพื่มเข้าไปเป็นผัวอีกสักคนมันคงจะไม่สึกหรอมากไปกว่านี้หรอกน่า

                ปล่อยฉันนะบ้า ..คนลามก..... เสียงหวานที่ด่าทอออกมาเป็นชุดหยุดลงทันที เมื่อเรียวปากหนาแต่ได้รูปประกบปากอุ่นลงไปประทับกับเรียวปากบาง

                อื้อ..” พลอยตะวันเบิกตาโพลงดิ้นพล่านๆแต่ก็ไม่สามารถปัดป้องอะไรได้เพราะร่างกายถูกชายหนุ่มจองจำอยู่

               

ลิ้นเล็กสีชมพูที่มีรสแสนหวานหวานเหมือนน้ำผึ้งป่าพยายามที่จะหลบเรียวลิ้นอุ่นของชายหนุ่มที่ล่วงล้ำดื่มด่ำเข้ามาข้างในเรียวปากบาง มันช่างหอมหวานอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน  แต่ยิ่งหญิงสาวพยายามที่จะพลิกเรียวลิ้นสีชมพูหลบเรียวลิ้นอุ่นมากเท่าไหร่ มันกลับยิ่งไปกระตุ้นความต้องการในตัวชายหนุ่มให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น

เนื้อตัวของหญิงสาวตอนนี้เปรียบเสมือนมีคนมาจุดกองไฟนับร้อยๆกองรอบๆกายเธอ มันซ่านสยิวจนเธอแทบจะกรีดร้องออกมา

สมองสั่งการให้รีบหนี แต่ร่างกายกลับทรยศ มือบางจากที่พยายามผลักไสตอนนี้กลับยกขึ้นมาโอบกอดรอบคอชายหนุ่มแทน กันณภัทรร้องครางออกมาอย่างพอใจเมื่อได้เห็นปฎิกิริยาตอบสนองของหญิงสาว ถึงแม้จะรู้สึกแปลกใจในท่าทีที่ไม่ประสาของร่างบางที่นอนตัวสั่นอยู่ แต่ตอนนี้อารมณ์ที่มีอยู่เหนือเหตุผลจึงทำให้เลิกสนใจไปในที่สุด

ปราการด่านสุดท้ายของหญิงสาวหลุดออกจากตัวในที่สุดด้วยน้ำมือของชายหนุ่ม กันณภัทรถึงกับตะลึงกับความงดงามที่ปรากฏต่อสายตาคม หัวใจของชายหนุ่มวูบวาบสั่นไหวไปกับความต้องการที่มากล้นอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ดวงตาเรียวจ้องมองสำรวจไปทุกส่วนบนเรือนร่างที่แสนงดงามอย่างพึงพอใจกับความงดงามที่ได้เห็น แล้วจึงหันไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว แต่เพราะไม่ทันใจจึงกระชากออกอย่างแรงจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าเหมือนหญิงสาว

พลอยตะวันเริ่มที่จะได้สติในช่วงที่ชายหนุ่มหันไปจัดการกับตัวเองอยู่ จึงพยายามที่จะลุกขึ้นจากโซฟาอีกครั้ง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึงไม่รอช้ารีบโถมกายเข้าใส่หญิงสาวทันทีอย่างเต็มแรง

ริมฝีปากหนาได้รูปเลื่อนเข้ามาครอบครองโพรงปากหวานล้ำเหมือนน้ำผึ้งป่าอีกครั้ง มอบจุมพิตดูดดื่มมอมเมาหญิงสาวให้หลงใหลไปกับเขาอีกครั้ง มือแกร่งก็ไม่ยอมน้อยหน้าลูบไล้สำรวจไปทั่วร่างบางที่มีกลิ่นกายหอมหวานนุ่มนวลชวนหลงใหล จนมาเจอกับทรวงอกนุ่มละมุนขาวผ่องฝ่ามือทั้งสองข้างไม่รอช้าบีบเคล้นเคล้าคลึงไปที่ดอกบัวทั้งสองข้างที่ชูช่อล่อสายตาให้เหล่าภมรมาดอมดม  เรียวนิ้วยาวค่อยๆสะกิดปลายยอดสีชมพูที่แข็งชูช่อรอรับสัมผัสจากเขา กันณภัทรไม่รอช้าผละริมฝีปากหนาจากริมฝีปากบางแสนหวานแล้วรีบก้มหน้าลงมาดูดดื่มยอดอกที่มีเม็ดสีชมพูหวานอย่างหิวกระหาย

สติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดโดนการกระทำที่แสนหวาน ฉุดดึงรั้งสติที่เหลืออยู่ของพลอยตะวันไปจนหมดสิ้น

กันณภัทรไม่รอช้ารีบเคลื่อนสะโพกสอบเข้ามาครอบครองหญิงสาวอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวเกร็งไปทั้งตัวและหวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

                กรี๊ด! “เจ็บเอาออกไปฉันเจ็บ

                สิ่งที่กันณภัทรได้รับรู้มาตลอดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใช้เรือนร่างแลกกับเงินทองมานั้นมันไม่ใช่ เพราะตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงเยื่อบางๆที่คอยขวางกั้นไม่ให้เขาล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ

                ทนอีกนิด มันจะไม่เจ็บอีก

                ชายหนุ่มหยุดสะโพกสอบมองไปที่ใบหน้าหวานล้ำที่ตอนนี้แสดงถึงความเจ็บปวดของหญิงสาว แต่ความอ่อนนุ่มและคับแน่นที่ตอดรัดและบีบตัวตนของเขาอยู่ทำให้เขาไม่สามารถหยุดมันได้ ชายหนุ่มจึงค่อยๆขยับกายอย่างช้าๆก่อนที่จะเพื่มระดับและกระแทกอย่างรวดเร็ว

                อื้อ..อ่าา…” เสียงหวานครวนครางออกมาไม่หยุดเมื่อความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดและเสียวซ่านพุ่งเข้ามาแทนที่

                กันณภัทรบรรเลงเพลงรักอย่างเร่าร้อนสลับกับอ่อนโยน ส่งหญิงสาวให้พานพบกับความสุขสมอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนหลายต่อหลายครั้ง จนตัวของชายหนุ่มเองทนไม่ไหวจึงระเบิดความสุขออกมา เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตทุกหยาดหยดถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวของหญิงสาวจนหมดสิ้น กว่าที่พายุแห่งอารมณ์ลูกนี้ที่กันณภัทรเป็นคนจุดมันขึ้นมาจะสงบลงได้ ร่างบางก็บอบช้ำทั้งกายและใจอย่างสาหัส ใบหน้าหวานซึ้งที่เคยสะกดสายตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ บัดนี้เต็มไปด้วยน้ำตาหยดใสที่ค่อยๆใหลออกจากหางตาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มไปทั่วทั้งใบหน้า มันช่างบาดลึกลงไปถึงกลางใจเขาเหลือเกิน พร้อมๆกับความรู้สึกหวงแหนร่างบางที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของคนแรกพุ่งขึ้นมาเต็มพื้นที่หัวใจอย่างที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว

 

ได้รับแล้วหรอว่าได้อ่านกันแล้วรู้สึกเป็นอย่างไรกันบ้างอย่าลืมกลับไปคอมเม้นต์ที่หน้านิยายให้แอ๋มได้ชื่นใจบ้างนะคะตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1369883

                               

 

 

 

     


 


 


 


 


 


กันณภัทรไม่รอช้ารีบเคลื่อนสะโพกสอบเข้ามาครอบครองหญิงสาวอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวเกร็งไปทั้งตัวและหวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

                กรี๊ด! “เจ็บเอาออกไปฉันเจ็บ

                สิ่งที่กันณภัทรได้รับรู้มาตลอดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใช้เรือนร่างแลกกับเงินทองมานั้นมันไม่ใช่ เพราะตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงเยื่อบางๆที่คอยขวางกั้นไม่ให้เขาล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ

                ทนอีกนิด มันจะไม่เจ็บอีก

                ชายหนุ่มหยุดสะโพกสอบมองไปที่ใบหน้าหวานล้ำที่ตอนนี้แสดงถึงความเจ็บปวดของหญิงสาว แต่ความอ่อนนุ่มและคับแน่นที่ตอดรัดและบีบตัวตนของเขาอยู่ทำให้เขาไม่สามารถหยุดมันได้ ชายหนุ่มจึงค่อยๆขยับกายอย่างช้าๆก่อนที่จะเพื่มระดับและกระแทกอย่างรวดเร็ว

                อื้อ..อ่าา…” เสียงหวานครวนครางออกมาไม่หยุดเมื่อความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดและเสียวซ่านพุ่งเข้ามาแทนที่

                กันณภัทรบรรเลงเพลงรักอย่างเร่าร้อนสลับกับอ่อนโยน ส่งหญิงสาวให้พานพบกับความสุขสมอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนหลายต่อหลายครั้ง จนตัวของชายหนุ่มเองทนไม่ไหวจึงระเบิดความสุขออกมา เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตทุกหยาดหยดถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวของหญิงสาวจนหมดสิ้น กว่าที่พายุแห่งอารมณ์ลูกนี้ที่กันณภัทรเป็นคนจุดมันขึ้นมาจะสงบลงได้ ร่างบางก็บอบช้ำทั้งกายและใจอย่างสาหัส ใบหน้าหวานซึ้งที่เคยสะกดสายตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ บัดนี้เต็มไปด้วยน้ำตาหยดใสที่ค่อยๆใหลออกจากหางตาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มไปทั่วทั้งใบหน้า มันช่างบาดลึกลงไปถึงกลางใจเขาเหลือเกิน พร้อมๆกับความรู้สึกหวงแหนร่างบางที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของคนแรกพุ่งขึ้นมาเต็มพื้นที่หัวใจอย่างที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว

 

ได้รับแล้วหรอว่าได้อ่านกันแล้วรู้สึกเป็นอย่างไรกันบ้างอย่าลืมกลับไปคอมเม้นต์ที่หน้านิยายให้แอ๋มได้ชื่นใจบ้างนะคะตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1369883

                               

 

 

               

                


22 ก.ค. 58 / 14:15   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งในนิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตามพรบ.ลิขสิทธิ์ ผู้กระทำความผิดต้องรับโทรษตามที่พระราชบัญญิตได้ระบุไว้

บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อย” เสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...



22 ก.ค. 58 / 14:15   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งในนิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตามพรบ.ลิขสิทธิ์ ผู้กระทำความผิดต้องรับโทรษตามที่พระราชบัญญิตได้ระบุไว้

บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อย” เสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...



15 ก.ค. 58 / 18:42   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช
บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อยเสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...

 


15 ก.ค. 58 / 18:17   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช
บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อยเสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...

 




    Writer



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :




    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ memodim
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก