Moonlight อุบัติรัก ใต้แสงจันทร์ [Chanhun ft. Kaibaek] #มลชฮ

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

บทนำ

 


                โครยอ ในยุคสมัยของพระเจ้ามุนจง แผ่นดินมีความมั่นคงและเป็นปึกแผ่น สามารถขยายดินแดนทางตอนเหนือไปจรดแม่น้ำยาลู ราษฎรอยู่ดีมีสุข แต่ถึงกระนั้นความกลัดกลุ้มกังวลใจก็มิอาจหนีหายไปไหน เพราะด้วยเรี่ยวแรงที่เริ่มโรยราทำให้ฝ่าพระบาทเป็นห่วงว่าเหล่าองค์ชายน้อย ๆ ของพระองค์ที่เริ่มเข้าสู่วัยหนุ่มจะละทิ้งความรักระหว่างพี่น้องที่สั่งสมในวัยเด็ก มาห้ำหั่นกันเองเพื่อแย่งชิงบัลลังก์



                ที่พระองค์ทรงเป็นห่วงที่สุดเห็นทีจะหนีไม่พ้นองค์ชายสิบ ยอล และองค์ชายสิบสี่ บยอน เนื่องด้วยทั้งคู่เดิมทีมีนิสัยมักน้อย รักพี่น้อง และไม่เคยต้องการขึ้นครองราชย์ จึงกลัวว่าเด็กทั้งสองจักไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนมักใหญ่



                องค์ชายสิบนั้นเกิดในครรภ์ของพระมเหสีอึนแฮ มีพี่น้องร่วมมารดาสองพระองค์ คือองค์ชายสามที่ถนัดการต่อสู้ และองค์ชายหกที่สนใจการบ้านการเมือง ส่วนตัวองค์ชายสิบเองนั้น ไม่ว่าฝ่าพระบาทจะทอดพระเนตรไปทางใด เด็กคนนี้ก็ไม่เคยทำให้พระองค์ทรงผิดหวังเลยแม้แต่น้อย



                หากเพียงแต่สวรรค์จะปราณี ส่งเด็กคนนี้มาให้เป็นโอรสพระองค์แรกแล้วล่ะก็...ป่านนี้พระองค์คงสละราชสมบัติแล้วไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่นอกเมืองหลวง ไม่ต้องมานั่งกุมขมับกลัดกลุ้มกังวลใจถึงเพียงนี้



                "พระมเหสี"



                "เพคะฝ่าบาท"



                "องค์ชายสิบไปอยู่ที่ใดเล่า เหตุใดลานฝึกธนูจึงว่างเปล่า" ตรัสจบก็ทรงทอดพระเนตรไปยังลานฝึกธนูเบื้องหน้าที่ไร้เงาของบุตรชาย อุตส่าห์ถ่อสังขารเดินมาถึงที่นี่ แต่กลับได้ดูทหารฝึกซ้อมแทนที่จะเป็นบุตรชายของตัวเอง



                "ทูลฝ่าบาท...องค์ชายสิบฝึกซ้อมธนูเสร็จแล้ว จึงมาขออนุญาตหม่อมฉันออกไปนอกวังเพคะ"



                "อีกแล้วรึ!"



                "ขอประทานอภัยเพคะฝ่าบาท คราวหลังหม่อมฉันจะอบรมบุตรให้ดีกว่านี้"



                "เอาเถิด ๆ" ฝ่าพระบาททอดถอนหายใจ มองพระมเหสีที่ก้มตัวลงต่ำจนหน้าแทบคะมำทิ่มพื้น แบบนี้พระองค์จะโกรธลงได้อย่างไรเล่า "ยอลโตเป็นหนุ่มแล้วคงจะอยากรู้อยากเห็น ว่าแต่...ออกไปกับใครล่ะ"



                "อะ...องค์ชายสิบสี่เพคะ"



                "อะไรนะ! คราวนี้พาน้องไปด้วยรึ!"



                "หม่อมฉันผิดเองเพคะฝ่าบาท องค์ชายสิบเพียงแค่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับองค์ชายสิบสี่ ว่าหากยิงธนูเข้าเป้าได้ห้าดอกจะพาออกไปนอกวัง หม่อมฉันเห็นองค์ชายสิบสี่ตั้งใจทำจนสำเร็จจึงไม่ได้ห้ามปราม...ทั้งหมดเป็นความผิดของหม่อมฉันเองเพคะ"



                "เจ้าเด็กไม่เอาไหนนั่น...ยิงธนูเข้าเป้าได้ถึงห้าดอกเชียวรึ"



                "เพคะฝ่าบาท"



                "ฮ่ะ ๆ ๆ" แบบนี้พระองค์ก็ทรงสบายพระทัยขึ้นมาเปราะหนึ่ง ไม่ฝักใฝ่ในอำนาจแต่ก็รู้จักปกป้องตนเอง แถมยังสอนน้องชายที่ไม่เอาไหนให้รู้จักปกป้องตนเองด้วย "กลับมาข้าต้องตบรางวัลให้ยอลหน่อยแล้ว" 






.................................................

          meminemay : แวะมาเรียกน้ำย่อยก่อนนะคะ อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้ไม่เน้นดราม่า เนื้อเรื่องก็จะออกแนวเฮฮาหน่อย ๆ ส่วนคำราชาศัพท์เราจะใช้แค่พอหอมปากหอมคอน้าา ลองใช้ทุกคำดูแล้วสำนวนออกมาไม่ค่อยเป็นตัวเองเท่าไหร่5555 //ทิ้งคอมเมนต์ไว้เป็นกำลังใจได้เลยค้าบบบ อ่านทุกเมนต์แน่นอน เยิฟฟ <3


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #12 Oseb16 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 12:57
    มาต่อไวๆนะคะไรท์ อยากรู้เรื่องราวตอนต่อไปแล้วค่า^^
    #12
    0
  2. #10 BossP_N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 07:24
    โห้ยยยยยยยยย ชอบภาษามากเด้อ รอน้า ตุ่นเต้นㅠㅠ
    #10
    0
  3. #9 CH lover (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 00:19

    เมื่อไหร่จะได้เจอน้องฮุนน้า น้องฮุนต้องอยู่นอกวังแน่เลย สู้ๆนะคะ ติดตามอ่านตอนต่อๆไปอยู่น้า

    #9
    0
  4. #7 nnnnnnnnn_1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:35
    รอเสมอ อยากอ่านมากๆ
    #7
    0
  5. #6 twenty-four (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 13:44
    อยากอ่านแ้ชววว
    #6
    0