หลังจากที่ห่างจากMy id ไปนาน

เพื่อนๆหลายคนที่แอดเข้ามา อาจจะสงสัยว่าไอ้นี่มันหายไปไหน

แอดมาแล้วไม่เห็นจะเล่นidเลย ...มันก็ไม่ได้เล่นจิงๆนั่นแหละครับ555

แต่จิงๆแล้วบ่อยครั้งที่ผมจะเข้ามาที่เว็ปบอร์ดของเด็กดีอยู่บ้างเหมือนกัน

ยามเวลาว่าง (ที่น้อยนิด) เข้ามาตอบกระทู้บ้างเล็กๆ ดราม่าหน่อยๆตามประสา


เพื่อนๆก็คงรู้ใช่มั้ยครับ สำหรับชีวิตนักเรียนแพทย์มันเป็นยังไง

ภาพลักษณ์ที่เพื่อนๆเข้าใจนั่นถูกต้องแล้วครับ สำหรับนักเรียนแพทย์

ที่วันๆต้องอ่านหนังสือ(ไม่อ่านก็ตายครับ) อ่านเยอะมาก อ่านแล้วอ่านอีก

ชีวิตที่ต้องวนเวียนด้วยความรู้สึกที่ใกล้สอบตลอดเวลา

เรียนแพทย์1เดือนชีทนาเท่ากับทั้งหมดในชีวิตที่เคยเรียนมาตั้งแต่ ประถม ยันมอ6

เป็นงั้นจริงๆเลยครับ 1บล็อคของผมมี5weekชีทที่เรียนนั้นหากเอามากองก้อหนา13cm

ไหนจะมีtext ที่ต้องอ่านเพิ่มเติมอีก เพราะในชีทเรียนมันไม่พอ

ชีวิตอันแสนชิวตอนปี1ที่กิน นอน โดดเรียน เที่ยว ลันล๊า ที่เคยมีหายไป


มาถึงตอนนี้ฟังดูเครียดใช่มั้ยล่ะครับ

เออ มันก้อเครียดจิงๆน่ะนะ แต่สำหรับผมนี่เครียดน้อยหน่อย

ถามว่าทำไมล่ะ ?

ก็ดนตรีไงล่ะครับ

ทำให้ผมไม่ค่อยจะเครียดเลย ทุกๆครั้งที่อ่านหนังสือเยอะๆ

เพลียๆ+ท้อกับเนื้อหาที่เยอะ(ชิบหาย) และยากด้วย

แต่ทุกครั้งนะครับ เวลาได้จับกีตาร์โปร่งคู่ใจมานั่งบรรเลงสุนทรีแค่10นาที

ความเครียดมันหายไป

...

ไหนๆก็เป็นคนมีดนตรีใน"สันดาน"แล้ว ก็มีเรื่องน่ายินดีสำหรับตัวผม

อีกเรื่องนึง คือตอนนี้ผมได้อยู่วงใหม่ กับรุ่นพี่เภสัช ที่เล่นเพลงสไตล์ที่ผมชอบ

พวก jetset'er groove rider scrubb ซึ่งตั้งแต่เล่นด้วยเป็นวงที่เล่นด้วยแล้ว

มีความสุขที่สุด ตอนนี้กำลังจะทำเพลงกัน (หากผมว่างนะ555)

ก้อโฆษณาไว้ก่อนละกัน คิดว่าอีกนานนะ แต่คิดว่าจะทำแน่

ถ้าเสร็จแล้วจะเอามาให้ฟังกันนะครับ^^

http://www.4shared.com/audio/nO4yuypa/MelodicinD_-_.html

ส่วนอันนี้เป็นเพลงที่เคยทำไว้ แต่เป็นคนร้องเพลงไม่เก่ง

ก้อเลยใช้เปียโนแทนคำร้อง

อาจจะฟังแปลกๆไปบ้าง เพราะนอกจากกีตาร์ นอกนั้นใช้คอมทำหมดเลย

ลองฟังดูละกันครับ