{FIC MarkBam} IF We Could.. #ถ้าหากมบ [End]

ตอนที่ 8 : IF We Could.. 6.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    9 ม.ค. 60

               




               สดชื่นสุดๆไปเลยเนาะฮยอง

                “เห็นว่าที่นี่มีสวนหย่อมด้วยเราไปกันหน่อยมั้ย

                “แต่เมเนฮยองบอกว่าห้ามออกไปข้างนอกนี่ครับ

                “ว่าแต่ว่าแบมแบมนี่ ไปตามมาร์คฮยองนานจังเลยเนาะ

                “พวกนายว่ามั้ย ชั้นว่าสองคนนี้แปลกๆอ่ะ

                ผมว่าก็ไม่นะ ก็ดูปกตินี่

                “นี่นายใช้ส่วนไหนดูว่าปกติเนี่ย คนปกติเขาไม่งอนไม่ง้อกันหรอกเฟ้ย

                ก็อาจจะแค่พี่งอนน้องแบบนี้ก็ได้

                “เฮ้อ พวกนายนี่มัน พี่น้องที่ไหนจะซื้อของให้กันขนาดนั้นฟระ เงินตัวเองก็มีอยู่แล้วมะ แล้วก็นะ พอแบมแบมกลับไทยที่ไร มาร์คฮยองนี่ยิ่งกว่ากำแพงอีกใช่มั้ยแจ็คสัน

                “ใช่ เหมือนชั้นอยู่กับสิ่งที่ไม่มีตัวตนบนโลกใบนี้อ่ะ ฮะๆ ฮ่าๆ

                จะว่าไปตอนนั้น ผมเห็นเหมือนจับมือกันอยู่ด้วย พอผมเดินเข้าไปใกล้ ก็รีบเอามือออกจากกันอ่ะ

                นี่ๆ ตอนนั้นชั้นก็เห็นนะว่ามาร์คฮยองชอบมองแบมบ่อยอ่ะ ชั้นนี่โคตรอึดอัดแทนเลย

                “ใช่ๆ แล้วสังเกตมั้ยว่าพอแบมบอกว่าอันนี้เข้ากับพี่มาร์คดีนะ พออีกวันนึงพี่แกก็ไปสอยมาอยู่บนตัวซะแล้วอ่ะ

                “แต่ผมว่าพี่มาร์คเป็นกับทุกคนนะ

                “เอ้อ ทุกคนนั่นแหละ แต่จะมีคนนึงที่พิเศษกว่าคนอื่นไง

                “วันนั้นผมเห็นโทรศัพท์พี่มาร์ควางอยู่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของผม ผมเลยลองเปิดดู รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น

                “อะไร!!!!”

                พี่มาร์คมากระชากโทรศัพท์ออกจากมือผมไปน่ะสิ

                “โอ๊ย ก็นึกว่าอะไร

                “มาให้ชั้นเตะก้นเลยมา

                “เดี๋ยวก่อน ฟังผมให้จบก่อนสิ คือก่อนที่พี่มาร์คจะกระชากไป ผมเห็นรูปหน้าจอเป็นรูปแบมแบมน่ะสิ ถ้าผมตาไม่ฝาดนะ

                “นายพูดจริงดิ ถึงว่าพี่มาร์คไปติดฟิล์มมาใหม่ มองด้านข้างนี่ไม่เห็นอะไรเลย

                ชั้นมีอะไรจะบอกแหละ ไม่รู้จะบอกพวกนายดีมั้ย

                “อะไรฮะ แจ็คสัน

                “คือก่อนหน้านี้พี่มาร์คมาปรึกษาผมอ่ะ

                “แล้ว?”

                “จริงๆผมก็รู้มาก่อนแหละนะ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นจริงๆ

                “แล้วมันอะไรล่ะเฮ้ย

                “ก็.....มาร์คฮยองอ่ะชอ....

 

                ก๊อกๆๆๆ

                ปั๊ดโธ่ พี่มาร์คกับแบมแบมแหงเลย ไปเปิดหน่อยยูคยอม ส่วนพวกเราก็ แยกย้ายๆๆ

 

 

 

                ผมกับแบมแบมเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตู บอกตามตรงผมไม่กล้ามองหน้าแบมแบมเลย ผมเหลือบมองด้านข้างนิดหน่อย พอแบมแบมหันมา ผมรีบมองไปที่ประตูตรงหน้าทันที

 

                น่าอายจริงๆเลย มาร์ค ต้วน ผมได้แต่กุมขมับแล้วเบะปากเบาๆ

 

 

                แอด~

                “แบมแบม เข้ามาสิประตูที่เปิดออกพร้อมกับยูคยอมที่ยิ้มแย้มจนน่าหมั่นไส้

                ผมเดินเข้ามาก็เห็นว่าเมมเบอร์แยกย้ายกันไปที่เตียงของตัวเอง บ้างก็อ่านหนังสือ เล่นโทรศัพท์ นอนหลับ เอาจริงๆนะ โคตรมีพิรุธเลยอ่ะ

                ไปทำอะไรตั้งนานสองนาน ทั้งคู่เลย

                จินยองผละออกจากหนังสือแล้วมองมาทางผม

 

                แบมแบมกวนชั้นนิดหน่อยอ่ะผมพูดโดยที่ไม่หันไปมองแบมแบมเลยด้วยซ้ำ ใครจะกล้าหันไปมองกันเล่า

                “อ๊า!! ทำไมพูดอย่างงั้นอ่ะ ก็ไอ้พี่คนนี้ทำอะไรไร้สาระอยู่ก็ไม่รู้น่ะสิฮยอง

                นายสิ ไร้สาระ ผมว่าเสียงอ่อย

 

                พอๆๆๆ ทะเลาะกันทุกวัน เดี๋ยวก็รักกันจริงๆหรอกอยากจะบอกว่ารักไปแล้วว่ะ

                ใครจะไปรักคนแบบนั้นกันแบมแบมพูดพลางยู่ปาก

 

                ขวับ! ผมหันไปมองแรงใส่แบมแบมทันที

 

                “แต่มาร์คฮยองหน้านี่แดงแปร๊ดเลยอ่ะ แช่น้ำนานไปแน่ๆยองแจพูดแล้วชี้ไปที่หน้าตัวเอง

                คงงั้นอ่ะ

 

                ใครจะไปสวนหย่อมข้างล่างนี่มั้ย เดี๋ยวชั้นโทรขอเมเนให้ หลังจากกินข้าวเสร็จแจบอมว่า

 

 

 

                หลังจากนั้นผมก็ไปเล่นไปคุยกับเมมเบอร์เหมือนเดิม ที่ไม่เหมือนเดิมคงไม่พูดกับแบมแบมอ่ะ

               

 

                ก๊อกๆๆ

                สงสัยเขามาเสิร์ฟอาหารเย็นล่ะมั้ง เดี๋ยวชั้นไปเปิดเองแจบอมลุกพรวดพราดไปเปิดประตูจนเกือบจะตกเตียง จะหิวอะไรขนาดนั้นอ่ะแจบอม ฮ่าๆ

                แม่บ้านเข้ามาจัดแจงเสิร์ฟอาหารให้พวกเรา โรงแรมที่นี่แยกโต๊ะทานอาหารต่างหากล่ะ พอจัดแจงเสร็จแล้วแม่บ้านก็ออกไป ก่อนจะออกไปพวกเราก็ขอบคุณกันยกใหญ่ เหมือนว่าจะมีถาดอาหารของแต่ละคนเลยนะ

 

                ผมนั่งอยู่ตรงกลาง ข้างซ้ายผมเป็นจินยอง ข้างขวาเป็นแจ็คสัน ด้านตรงข้ามผมมียองแจ ยูคยอม แบมแบม แล้วก็หัวโต๊ะเป็นแจบอม

 

                อิตาดาคิมัสสึ~” พวกเราพูดพร้อมกันแล้วหัวเราะกันยกใหญ่ ก่อนจะลงมือกันกิน

               

                ผมเป็นพวกเวลาทานอาหารจะไม่พูดเลย จะจดจ่อกับอาหารตรงหน้า ก็มีพูดบ้างแต่ไม่เยอะ ส่วนมากคนที่พูดจะเป็นแจ็คสัน แบมแบมกับยูคยอมแล้วก็ยองแจซะส่วนใหญ่ คนอื่นๆนี่ก้มหน้าก้มตากิน โดยเฉพาะแจบอมของเรา

 

                น้ำซุปผมหมดแล้วอ่า ฮืออผมเงยหน้ามองแบมแบมที่ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ดูสิ เบะปาก งอแงเหมือนเด็กๆเลย

 

                ผมมองถ้วยน้ำซุปตัวเองทียังคงเต็มถ้วยอยู่เหมือนเดิม ก่อนจะหยิบถ้วยนั้นยื่นไปให้แบมแบม

                เอาของพี่ไปสิ ยังไม่ได้แตะเลย

                “ให้ผมหรอ ขอบคุณนะ

เสียของโปรดไป แต่ได้รอยยิ้มกลับมาก็ถือว่าคุ้มละ

 

การกระทำนั้นของมาร์คโดยที่ไม่รู้ตัว ทำให้สายตาของเมมเบอร์อีกห้าคู่ เหลือบมองกันไปมาจนสามารถสื่อสารผ่านทางสายตาได้เป็นอย่างดี โดยไม่มีเสียงใดออกจากปากทั้งห้าคนเลย

ดูไว้ซะ เนี่ยหรอปกติ

สุดๆอ่ะ ผมนี่อยากจะอ้วกน้ำซุปออกมาจริงๆ

จริงๆน้ำซุปชั้นก็หมดเหมือนกันนะ

‘OH MY GOD!’

ยอมแพ้ครับ

 

 

 

เนิ่นนานจนทานข้าวเสร็จ

นี่พวกนาย ชั้นโทรไปขอเมเนให้แล้วนะ บอกว่าให้ชั้นดูแลพวกนายให้ดี เพราะฉะนั้นได้โปรดทำตามคำสั่งของลีดเดอร์ด้วยเถอะนะครับ

คร๊าบบบ ลีดเด้อออออออ เมมเบอร์คนอื่นประสานเสียงแล้วกอดคอพูดใส่แจบอม จนแจบอมได้แต่กุมขมับระงับความโกรธของตัวเอง

 

 

ตอนนี้พวกเราอยู่ในลิฟท์เพื่อลงไปยังสวนหย่อมที่อยู๋ด้านล่าง

 

ติ๊ง~

ถึงแล้ววววว ไปกันเถอะ อยู่ตรงไหนครับลีดเดอร์แจ็คสันทำหน้าแอ๊บแบ๊วใส่แจบอม

 

ผมเดินกอดคอจินยองจนถึงสวนหย่อม เป็นสวนขนาดกลาง มีน้ำพุอยู่ตรงกลาง แสงไฟจากโคมไฟนิดหน่อย ผมแหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืน คืนนี้เป็นคืนที่ดาวระยิบระยับเต็มไปหมดเลยครับ

 

พวกเราทั้งเจ็ดคนนี่เป็นวงที่ร่าเริงเชิงปัญญาอ่อนมากเลยครับ อยู่ดีๆก็วิ่งไล่จับกันซะงั้นจนตอนนี้พวกเรามานอนเรียงแผ่อยู่บนพื้นหญ้า เป็นเนินเล็กๆ

แฮ่กๆ ได้อาบน้ำใหม่เลย ใครเริ่มฟระแจบอมที่นอนแผ่อยู่ข้างๆผม เริ่มโวยวายทันทีหลังจากนอนได้ซักพัก

 

ผมหันไปยิ้มกับคนข้างๆ ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ผมชอบมากที่สุด แบมแบม

 

แบมแบมหันมายิ้ม เรายิ้มให้กันก่อนจะหัวเราะเมื่อเมมเบอร์เริ่มจะตีกัน

 

ผมคิดถูกแล้วสินะที่ในตอนนั้น ผมเลือกที่จะคว้าโอกาสนั้นไว้ เลยทำให้ผมได้มาเจอครอบครัวอีกครอบครัวนึง แล้วยังมีคนที่อยู่ข้างๆผมตอนนี้ ไหนจะแฟนคลับที่ผมรักอีก

 

ผมมีความสุขจริงๆ

 

ผมกับแบมแบมอยู่ในโลกที่มีแต่เราสองคนจนลืมไปว่าตอนนี้คนอื่นๆไม่อยู่แล้ว

 

 

หลังพุ่มไม้หนึ่ง

ผมจะไปหาแบมแบมอ่า ฮยองลากผมออกมาไมอ่ะ

ให้เขาอยู่กันสองคนมั่งเหอะ

นั่นสิ

โอ๊ยยย อิจฉา

งั้นเราไปอาบน้ำเถอะ

 

 

 

เมื่อทุกอย่างเริ่มเงียบ เราสองคนก็เริ่มรู้สึกตัว

อ้าว ไปไหนกันหมด

 

แบมแบมทำท่าจะลุก ผมเลยจับมือไว้ เลยทำให้แบมแบมกลับมาล้มตัวลงนอนเหมือนเดิม

อยู่ด้วยกันก่อนสิ

อือ

 

ผมค่อยๆเลื่อนมือไปประสานมือเล็กบนพื้นหญ้าไว้ ตอนแรกแบมแบมสะดุ้งนิดหน่อย

วันนี้ดาวเยอะจังเลยเนาะ พี่ว่ามั้ย

คงงั้น

พี่เห็นดาวดวงนั้นมั้ย

 

นิ้วชี้ข้างที่ไม่ได้จับมือ เลื่อนไปชี้ดาวที่อยู่บนท้องฟ้า

อ่า เห็น

ดาวดวงนั้นชื่อแบมแบมล่ะ

ขี้โม้

หึ่ย ไม่ได้โม้นะ แล้วรู้มั้ยทำไมแบมถึงบอกว่าดาวดวงนั้นคือแบม

นายไม่ได้บอกแล้วพี่จะรู้มั้ย

ย๊า!! ไม่อยู่แล้ว!”

แบมพยายามจะบิดมือออกจากการจับกุมของผม แต่ผมไม่มีวันปล่อยง่ายๆหรอก กลายเป็นว่าเราทั้งสองเขยิบเข้ามาใกล้กันจนศีรษะของเราทั้งคู่ชิดติดกัน และมือของเราก็ประสานกัน

 

ล้อเล่นหน่า พูดต่อสิ พี่ชอบฟังนายโม้

ก็เพราะว่ามันเป็นดาวดวงที่เล็กๆ ที่พยายามจะเปล่งแสงให้มากที่สุดไง มันเหมือนแบมเลยใช่มั้ยล่ะ

 

ผมหันไปมองคนข้างๆที่ตอนนี้ยิ้มกว้างจนเห็นแก้มกลมๆน่าหยิก

แล้วนายรู้มั้ย ดาวดวงไหนคือมาร์ค

อืมแบมแบมทำท่าครุ่นคิด

 

ดวงนั้นใช่มั้ย ดวงที่ใหญ่ที่สุดแล้วก็เปล่งแสงมากที่สุดอ่ะ

แบมแบมชี้ไปยังดาวดวงที่เปล่งแสงออกมามากที่สุด แต่มันไม่ใช่

 

ผิด!”

ง่า แล้วดวงไหนล่ะ ดวงนี้หรอ หรือว่าดวงนั้น

แบมแบมยังคงชี้ดวงที่เปล่งแสงรองลงมาจากดวงแรก ชี้มั่วไปหมด

 

ดาวดวงไหนของนายนะ

ดวงนี้!”

                แบมแบมชี้ไปยังดวงที่เล็กที่สุด ที่เจ้าตัวบอกไว้ในตอนแรก

 

                ผมเลยใช้มืออีกข้างจับที่นิ้วชี้ของแบม

                ถ้านายเป็นดวงนี้ พี่ก็คือดวงนี้ผมจับนิ้วแบมแบมชี้ไปที่ดาวดวงข้างๆกัน

                แต่ถ้านายเป็นดวงนี้ พี่ก็เป็นดวงนี้  นายเป็นดวงนี้ พี่ก็เป็นดวงนี้ ต่อให้นายเป็นดวงที่เล็กที่สุดหรือใหญ่ที่สุด พี่ก็จะเป็นดวงที่อยู่ข้างๆนาย หรือต่อให้นายจะเป็นดาวที่ไม่มีแสงอะไรเลย พี่ก็จะเป็นฝุ่นละอองที่อยู่ข้างๆนาย

                .

                .

                .

                ต่อให้นายจะเป็นอะไร พี่ก็จะอยู่ข้างๆนายเสมอ!”

               

                !!!!

 

 

            ผมจับมือเล็กๆมาบรรจงจูบลงไปเบาๆ จนแบมแบมหันหน้าหนีทันที ดูก็รู้ว่าเขิน หูนี่แดงไปหมด

 

                “พะ..พูดอะไรก็ไม่รู้ อยากจะอ้วก

 

                ผมนอนตะแคงแล้วจับปลายคางเล็กให้หันหน้ามา

                ว่ายังไงนะ อยากอ้วกหรอ

                “โอ๊ยย พอเหอะ ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย

                แบมแบมปล่อยมือที่เราจับกันแล้วผลักอกผมออก ก่อนที่แบมแบมจะทำในสิ่งที่ทำให้ผมตกใจไปอีกสามวัน

 

                หมับ!

                ผมเบิกตาโพลงทันทีเมื่อแบมแบมใช้มือโอบรอบคอผมไว้

                คิดว่ารุกเป็นอยู่คนเดียวหรือไงกัน

 

                แบมแบมใช้มือที่โอบรอบคอผมดึงให้เข้าใกล้ใบหน้าตัวเอง ก่อนจะประทับจูบบนริมฝีปากผม สัมผัสนุ่มหยุ่นที่ทำเอาผมติดใจจนอยากทำซ้ำๆ ความอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วใบหน้า ลมหายใจที่ริดรดกันไปมา ผมขบเม้มที่ปากอิ่มเบาๆ ขอมากกว่านี้ พี่ขอมากกว่านี้ได้มั้ยแบมแบม

 

                พลั่ก!

                แรงผลักบริเวณหน้าอกทำเอาผมจุกไปหมด ก่อนที่เจ้าตัวจะวิ่งหนีผมไปอย่างรวดเร็ว ทำเอาผมแค่นหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ แค่นี้ก็ถือว่ามากพอแล้วสำหรับแบมแบมของผม

 

 ********************


Special [MB]

 

                Kiss Kiss Kiss Baby Hush Hush

 

                ตอนนี้เรากำลังนั่งรถเพื่อกลับหออยู่หลังจากคอนเสิร์ตเจวายพีเนชั่นจบ

                “แบมแบมโคตรเซ็กซี่เลยอ่ะ ฮยองว่าป่ะจินยองที่นั่งอยู่ข้างๆผมยื่นโทรศัพท์มาให้ผมดู ผมเหลือบตาดูนิดหน่อย

                “นั่นสิ เอวนี่โคตรบาง ไหนมาจับดูหน่อยดิแจ็คสันที่นั่งอยู่ข้างๆผมเหมือนกัน ยื่นมือไปสะกิดแบมแบมที่นั่งอยู่ข้างหน้าผมยิกๆ จนผมต้องปัดมือลง

               

                “งั้นๆแหละผมพูด แล้วเอามือมากอดอกเหมือเดิม

                อ่า ให้มันจริงเถอะมาร์คฮยอง

                แต่ตอนซ้อมไม่ขนาดนี้นะ แบมแบม นายนี่มันเป็นเด็กติดเรทจริงๆเลย

                เอ้า ก็นูน่าบอกให้จัดเต็มอ่ะ

                “นูน่า ไม่บอกนายก็จัดเต็มจนเว่อร์แล้วแหละแบมแบมผมพูดใส่คนที่นั่งอยู่ข้างหน้า

                ทำไม่ได้อย่างผมก็อย่ามาพาลดิฮยอง

                “ถ้าชั้นทำ นายจะไม่ได้เกิดน่ะสิ

                เฮ้อ เนี่ยๆ เป็นพี่ใหญ่ขี้อิจฉาจริงๆเลย ทุกคนดูสิ

 

                แต่ผมเห็นนะ ว่ามาร์คฮยองนี่รีบวิ่งไปดูที่มอนิเตอร์เลยเหอะแจบอมที่นั่งอยู่ข้างหลังโพล่งขึ้นมาจนเมมเบอร์หันมามองผมหมดเลย

                “ตอนไหน ไม่มีหรอกผมรีบพูดตัดบททันที

                ผมก็บอกอยู่ ว่าผมเห็นอ่ะ ยังไม่พอนะ มีคนมารุมดูมอนิเตอร์เยอะใช่มะ แล้วมาร์คฮยองดันไปเตะโดนปลั๊กมอนิเตอร์อีกอ่ะ ไม่รู้ตั้งใจหรือตั้งใจก็ไม่รู้

                “ย๊า! นายอยากตายหรอแจบอม

                แต่ตอนนั้นอยู่ดีๆก็เล่นทวิตอ่ะ ไม่รู้ส่องดูอะไรยองแจพูดเสริมขึ้นมา

                เออ ชั้นดู พอใจยัง จบกันได้และ

                ฮ่าๆๆๆทุกคนยกเว้นแบมแบม ระเบิดหัวเราะกันทั้งคัน จนผมเอาฮู๊ดคลุมหัวแล้วสวมหูฟังทันที แจ็คสันก็เอานิ้วมาจิ้มๆอยู่นั่นแหละ

 

                อี้เอินเขินหรอออออไอ้แจ็ค

 

 

                คาทก~

                ผมได้ยินเสียงคาทกเลยเปิดดู แล้วเหลือบมองคนข้างหน้านิดนึง ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

BamBam1A: จริงมั้ย ที่แจบอมฮยองบอก

Mtuan93: อือ

BamBam1A : เตะปลั๊กก็ด้วยหรอ

Mtuan93: ก็มีคนดูนายเยอะหนิ

พี่ไม่ชอบ

BamBam1A: ลับหลังอ่ะ ด่าให้เก่งเหมือนอยู่ต่อหน้าบ้างสิ

Mtuan93: อยู่ต่อหน้าถ้าไม่ว่า นายก็ไม่สนใจกันน่ะสิ

BamBam1A: รักมาร์คนะ คิคิ

Mtuan93: รักแบมแบม คิคิ

 

                ก่อนจะมีหัวทองๆของใครบางคนมาบังหน้าจอไว้ จนผมต้องรีบเก็บมือถือกลับเข้ากระเป๋าทันที

                เมื่อไหร่มาร์คฮยองจะเลิกติดฟิล์มกันเสือกซักทีเนี่ย

                “เมื่อไหร่ที่นายเลิกเสือก ก็เมื่อนั้นแหละแจ็คสันผมพูดพลางเอามือไปกอดคอแจ็คสันแล้วตบเข้าที่ไหล่เบาๆ



                แล้วนี่เป็นอะไรเนี่ย ยิ้มคนเดียว นายบ้าป่ะแบมแบมเสียงยูคยอมที่ดังอยู่ข้างหน้าทำเอาผมอมยิ้มทันที  อยากจับมาฟัดจริงๆเลย คิคิ



*******************

MEMBER  TO MARKBAM

ปากนี่บวมเจ่อเลยเนาะแบมแบม ไม่รู้เลยว่าไปทำอะไรมา


*******************


WRITER (เมฆมาก) : ขอเป็นหนึ่งความสุขให้คนที่กำลังเสียใจอยู่ในขณะนี้ ให้ทุเลาลงบ้างไม่มากก็น้อยนะ เข้มแข็งไว้นะรีดเดอร์ อย่าทิ้งไรท์นะ


********************


TO READDER : ขอบคุณทุกคนเลยน๊า ขอบคุณมากๆสำหรับคอมเม้นทุกๆคอมเม้น รักน๊า คนที่มาคอมเม้นให้บ่อยๆ 


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

538 ความคิดเห็น

  1. #534 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:01
    อ่านตอนแรกๆนี่หน่วงเลยอะคิดว่าถ้ามันจริงคงให้ความรู้สึกแบบนี้จริงๆแน่ๆ
    #534
    0
  2. #508 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 07:23
    ลูกเลาก็ร้ายเนอะ
    #508
    0
  3. #495 KKMP (@montiraposuwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 10:48
    เขินอ่ะ !!!!
    #495
    0
  4. #478 Velada (@missbb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    คนรอ-นี่เยอะจริงๆ
    #478
    0
  5. #445 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 21:39
    ิแจ็คก็ไม่น่าไปทักเลย5555
    #445
    0
  6. #420 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 16:14
    ขำพี่แจ็ค55555555555
    #420
    0
  7. #397 St.tripleJ (@pimploy651) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 23:56
    เค้ารู้กันหมดแล้ว55
    #397
    0
  8. #375 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 22:28
    แจ็คสันอยู่เฉย ๆ บ้างก็ได้หรอกชอบหาเรื่องให้ฮยองเค้าด่าอยู่เรื่อยเลย
    #375
    0
  9. #330 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:19
    มีความขำเเจ็ค
    #330
    0
  10. #315 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:56
    เขารู้กันหมดแล้ว เป็นการแอบคบกันที่ลุ้นจริงๆ ต่อหน้าตีกันตลอด แบมก็ชอบคว่ำใจแม่ยก5555
    #315
    0
  11. #276 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 10:54
    ฟิล์มกันเผือก 555555555555 > <

    แหม มุ้งมิ้งกันน่ารักเชียวเนอะ
    #276
    0
  12. #266 palm1mb (@palm1mb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:47
    ฟินนนน
    #266
    0
  13. #251 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 09:30
    หวงอะจิ555
    #251
    0
  14. #225 namyentubtim (@namyentubtim) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:56
    โอ้ย ทนไม่ไหวคะ เขินตัวบิดเลยค่ะ คุณไรท์ ฟินจริง ดีจริง
    #225
    0
  15. #222 lisa_lisa (@lisa_mailisa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 10:16
    เขินนอ่ะ งื้ออออ
    #222
    0
  16. #179 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 07:02
    น่ารักมากกกกกกก
    #179
    0
  17. #95 ABC ❀ (@pilot09remoi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 02:33
    ยิ้มทุกตอนเลยอ่ะฮืออ มันน่ารักมากกก มัคๆกับฟิล์มกัน-ของเขา5555
    #95
    0
  18. #83 muay500 (@muay500) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 17:05
    เพิ่งมาอ่านน่ารักมากเลย ขอบคุณที่มาสร้างรอยยิ้มให้นะคะ นิยายสนุกมากเลยยย
    #83
    0
  19. #82 chanaparn srisuwan (@ahyong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 12:48
    โหน่ารักมาก
    #82
    0
  20. #81 PATPAT69 (@s-1-a-8-i-7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 12:05
    เขินนนมากกกก น่ารักก ต่อเร็วๆน้าา
    #81
    0
  21. #80 PORJAISUPICHAYA (@PORJAISUPICHAYA) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 09:17
    โอ้ยยยชอบบบ เขิลลลล>< มาต่อนะๆรอไรท์อยู่ๆ
    #80
    0
  22. #79 MBsneak (@MBsneak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 07:38
    ชอบง้าา รอน้า
    #79
    0
  23. #78 mei-tuan (@09091974) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 06:33
    ฟิมล์กัน-5555 ต่อน้าาา
    #78
    0
  24. #77 Destiny18 (@sweety18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 02:47
    โอ้ยขำฟิมล์กัน-5555 ขอบคุณค่ะไรท์ที่เป็นความสุขของเราตอนนี้
    #77
    0
  25. วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 00:57
    ช่วงนี้เกิดปัญหามากมาย
    ขอบคุณมากนะคะที่มาอัพนิยาย
    ทำให้คลายความเศร้าลงไปได้บ้าง
    ชอบเรื่องนี้ เพิ่งเข้ามาอ่าน น่ารักมากทั้งมาร์คและแบม
    ชอบความสัมพันธ์ของทั้งสองคนต่อให้เค้าไม่คบกันจริงๆก็ยังชอบอยู่ดี

    #76
    0