{FIC MarkBam} IF We Could.. #ถ้าหากมบ [End]

ตอนที่ 22 : IF We Could.. 19 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    15 พ.ค. 60





คิดถึง

 

แบมแบมกำลังคิดถึงคนที่ขื่อมาร์ค ; ^ ;

 

ก็ไม่ได้คิดว่าจะเหงาขนาดนี้นี่นา ถึงพี่มาร์คจะแชทมาบอกตลอดว่าถึงไหนทำอะไรอยู่ก็เถอะ มันก็อดคิดถึงไม่ได้นี่~

 

ร่างบางนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนของเพื่อนรักตัวแสบ มือก็จิ้มโทรศัพท์ดูนู่นดูนี่จนเบื่อ

 

เป็นไรอ่ะเสียงจากคิมยูคยอมเปิดประตูเข้ามาโดยทั้งตัวมีเพียงผ้าขนหนูเพียงผืนเดียวพันรอบเอวไว้ มือข้างหนึ่งก็พลางเช็ดผมตัวเองไปด้วย

ยอมรับว่าเซ็กซี่มากเลยทีเดียว

 

เปล่า

 

คิดถึงพี่มาร์คอ่ะดิ

 

ไม่ใช่!”

 

แล้ววันนี้ใครกันหว่า ถามถึงแต่พี่มาร์ค มาร์คๆๆๆทั้งวัน พี่เขาไปเข้าป่าแค่อาทิตย์เดียวเองน่า

 

ก็บอกไม่ได้คิดถึงไง! ก็แค่ถามเฉยๆป่ะ

 

 

เออ ก็แค่ถามไง แบมบอกไม่คิดถึงนี่สิแปลก พี่ใหญ่ของวงทั้งที ขนาดยูคยังคิดถึงเลย หรือว่า.... ยูคยอมส่งสายตาล้อเลียน

 

หรือว่าอะไร..

 

หรือว่า...ไม่ได้คิดว่าพี่มาร์คเป็นพี่ชายตั้งแต่แรก

 

._.

นี่ คิมยูคยอม ขอถามไรหน่อยสิ

 

ไรอ่ะ

 

นายว่าฉันกับพี่มาร์คเป็นยังไง อยู่ๆเพื่อนตัวเล็กของเขาก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา จนอดที่จะจริงจังตามไม่ได้

 

เอาแบบตรงๆหรืออ้อมๆล่ะ หลังจากที่คิมยูคยอมพูดจบ แบมแบมก็หน้าหงอยลงทันที ก็ในหัวมันดันคิดไปแล้วว่าเขากับพี่มาร์คต้องดูไม่ดีมากแน่ๆ ก็คิดไว้แล้วว่ามันแย่ ระหว่างเขากับพี่มาร์คมันเป็นไปไม่ได้

 

เฮ้ยๆ ยังไม่ได้ตอบเลย ทำไมทำหน้าเป็นหมูหันซะแล้ว

 

ยังไงคำตอบมันก็ไม่ใช่เรื่องดีอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ

 

ก็แค่จะบอกว่ารู้สึกเฉยๆแค่นั้นเอง ก็จะให้รู้สึกยังไงอ่ะ

 

ไม่ใช่ดิ ห้ามเฉยๆนะ แบบดูน่าเกลียดหรือเปล่าเวลาฉันกับพี่มาร์คอยู่ด้วยกัน

 

จะน่าเกลียดอะไร นายท่าจะบ้า นายกับพี่มาร์คไม่ได้ตื๊ดๆกันในที่สาธารณะซะหน่อย หรือว่า...ทำ

 

O///O

เพี๊ยะ!

ย๊า!!!”

 

โอ๊ย ฮ่าๆๆ เขินก็เป็นแฮะ นี่ๆดูๆแล้วพวกนายเหมือนพี่น้องกันมากกว่านะ สาบานได้

 

หรอ ฟู่ววววว ค่อยโล่งใจหน่อย

 

ถ้าไม่เข้าใกล้กันเลยนี่สิน่าสงสัยกว่าอีก จะว่าไปก่อนหน้านี้นายก็เคยทำนี่

 

ไม่เคยซักหน่อย -3- แบมแบมว่าพลางยู่ปาก

 

 

คาทก~

 

Mtuan93 : แบม ทำอะไรอยู่

สวยมั้ย ไว้ว่างๆเรามาเที่ยวกันนะ

ได้ส่งรูปภาพ

BamBam1A : ไม่ได้ทำไรครับ กำลังจะนอน

ว้าววววว สวยจังงงงงเลยฮยอง

คิคิคิ

Mtuan93 : คิดถึง

เขาเรียกไปถ่ายแล้ว

ฝันดีนะครับ

 

ยังไม่ทันที่แบมแบมจะได้ตอบกลับ มาร์คก็ส่งข้อความบอกลาว่าฝันดีมาก่อนซะแล้ว

 

BamBam1A : คิดถึงเหมือนกัน

สู้ๆนะครับ

 

 

……….

 

นี่ก็เป็นวันที่สองแล้วหลังจากที่พี่มาร์คเข้าป่า

 

ไม่มีคนคอยต้มรามยอนให้กินตอนดึกๆ

 

ไม่มีเสียงหัวเราะแหลมๆจนแสบแก้วหู

 

ไม่มีคนคอยบ่นว่าห้ามทำอย่างนู้นห้ามทำอย่างนี้

 

ไม่มีคนให้กอด

 

ไม่มีพี่มาร์ค

 

แงงงงงงงงง T^T เหงาจัง รู้งี้น่าจะทำตามที่พี่มาร์คบอกให้ทำ บอกคิดถึงบ่อยๆเหมือนที่พี่มาร์คบอก กอดนานๆเหมือนที่พี่มาร์คอยากทำ ไปกินอาหารทุกที่ที่พี่มาร์คชวนไป พี่มาร์คบอกให้ใส่เสื้อตัวไหนก็ใส่ พาทำอะไรก็ทำ

 

ถ้ารู้ว่าคิดถึงขนาดนี้ ต่อจากนี้จะอยู่กับพี่มาร์คตลอดเวลาแล่วววววววว

 

…..

 

วันที่สาม

 

เรากำลังทานข้าวเที่ยงในรถอยู่ฮะ

 

มาร์คฮยองจะทำอะไรอยู่นะ น่าจะนอนอยู่ป่ะอ่ะพี่แจ็คสันพูดพลางเคี้ยวข้าวในปากไปด้วย

 

ไม่เห็นส่งไรมาให้ดูเลยพี่ยองแจเงยหน้าขึ้นมาพูดบ้าง

 

มาร์คฮยองไม่ส่งเข้าไปในแชทกลุ่มหรอกฮะ แต่พี่แกรายงานให้คนๆนึงทราบตลอดเลยนะครับ

 

แบมแบมถึงกับผงะ ไม่กล้าเคี้ยวข้าวในปาก หน้าเริ่มขึ้นสีเพราะรู้ได้ถึงการแซวลางๆของคิมยูคยอม

 

ใครอ่ะ ไม่ใช่ฉันนะ แชทฉันมีแต่มาร์คฮยองส่งมาบอกว่าแบมแบมอยู่กับนายหรือเปล่าพี่จินย๊องงงงงง ฮื้อออออออ อย่าพูดซี่~

 

อ่อ...ฉันพอจะรู้และ พี่แจบอมคนชิคก็ร่วมด้วยหรอเนี่ย ฮือออออ ใจร้ายๆๆ

 

ใช่คนที่ไม่พูดไม่จาหรือเปล่าน๊า~”

 

แค่กๆแบมแบมรีบกลืนจนติดคอ ไอค่อกแค่ก ยองแจที่นั่งข้างๆรีบยื่นขวดน้ำไปให้ด้วยท่าทีลนลานกลัวน้องสำลักจนตาย

 

เด็กน้อยจินยองที่นั่งอยู่เบาะหน้า หันหลังมายกยิ้มใส่แบมแบม พลางบีบปากอิ่มเบาๆ

 

ผมไม่เด็กแล้วนะ!” แบมแบมว่าพลางบึนปากออกหน่อยๆใส่จินยอง

 

 

.....

 

วันที่ห้า

 

คาทก~

 

เสียงแจ้งเตือนดังจนคนที่เอาโทรศัพท์เข้าไปเปิดเพลงไป อาบน้ำไปรีบหยิบโทรศัพท์มาดูทันที มือเปียกๆก็กดจิ้มๆลงไป ค่อนข้างลำบากในการพิมพ์ เจ้าตัวเลยพิมพ์คำสั้นๆไปแทน

 

Mtuan93 : จะกลับแล้ว

ทำอะไรอยู่

BamBam1A: อาบน้ำครับ

Mtuan93 : เอาโทรศัพท์เข้าไปด้วยล่ะสิ

ไม่ต้องเลย รีบอาบน้ำให้เสร็จ

ค่อยตอบ

 

พออ่านจบ ร่างบางก็รีบอาบน้ำ จากที่ตอนแรกว่าจะอาบนานๆ ฟังเพลงคลอไป ความคิดที่จะฟังเพลงหายไปหมดสิ้นเมื่อถูกคำสั่งบอกว่ารีบอาบให้เสร็จ

 

เสร็จแล้ว

แบมแบมเอาผ้าขนหนูเช็ดหน้าจอที่เปื้อนน้ำออกเบาๆ ก่อนจะซับมือตัวเองให้แห้งบ้าง

 

BamBam1A : เสร็จแล้วววว  (^ ^)/

Mtuan93 : ไปใส่เสื้อผ้าก่อน

BamBam1A : ใส่แล้วหร๊อกกกก

Mtuan93 : อย่ามาโกหก

หรือต้องคอลวีดีโอไป

BamBam1A : ไปแล้วๆ

เอะอะเปิดกล้องตลอดอ่ะ

Mtuan93 : ขี้บ่น

 

ร่างบางเดินเข้าห้องเลือกชุดเพื่อใส่ไปงานวันนี้ ค่อนข้างนานจนลืมว่าคุยแชทกับใครบางคนค้างไว้ รู้ตัวอีกทีก็สะดุ้งเพราะเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมา เจ้าตัวไม่ได้เปิดอ่าน แต่มันก็โชว์หราอยู่หน้าจอแล้ว

 

Mtuan93 : ขึ้นเครื่องก่อนนะ

 

แบมแบมหันไปสนใจชุดที่จะใส่วันนี้ต่อ

 

........

 

ทั้งหกกลับมาถึงหอด้วยท่าทีเหนื่อยอ่อน ก็มีแต่แบมแบมนี่แหละที่ดูร่าเริงผิดปกติ

 

เร็วๆสิครับ ผมอยากนอนแล้ว

 

พี่หลับตรงนี้ได้มะ

 

ติ๊ด!

 

แอด~

แบมแบมเปิดเข้ามาคนแรก ตากลมสอดส่องไปทั่วห้อง แต่ก็ไม่พบคนที่อยากเจอมาตลอดห้าวัน

 

สงสัยจะอยู่ในห้อง

 

แต่เรายังเข้าห้องพี่มาร์คไม่ได้ ทุกคนยังอยู่

 

พี่มาร์คกลับมาหรือยังเนี่ย ฮ้าวววววว~ มาร์คฮยองงงง อยู่ป่าว พี่แจบอมพูดแทนใจได้ดีมาก

 

แอด~

มีไรพี่มาร์คเปิดประตูออกมาท่ามกลางสายตาทั้งหกคู่

 

ผมก็นึกว่าพี่ยังไม่กลับ

 

พึ่งถึงไม่นานนี้เองแหละแบมแบมประสานสายตากับมาร์คได้เพียงชั่วครู่ พี่มาร์คก็หมุนตัวกลับเข้าห้องไปเหมือนเดิม

 

ไม่คิดถึงกันหรือไง!

 

ได้!!

 

แบมแบมกอดอกเดินปึงปังเข้าห้องไป ทำเอาพี่ๆทั้งหลายต่างก็งงกันถ้วนหน้า

 

 

ซักพักใหญ่ๆแบมแบมก็เดินออกมานั่งเล่นในห้องนั่งเล่นกับยูคยอม ก่อนจะโดนสะกิดจากพี่จินยองให้ไปรับอาหารกับเมเนฮยองที่ยืนหิ้วอยู่หน้าประตู

 

ร่างบางกุลีกุจอเข้าไปช่วยถุงหลายถุงเดินเข้าไปในครัวกับพี่จินยองเพื่อจัดใส่จาน

 

แบมไปเรียกมาร์คฮยองไป

 

พี่จินยองไปเรียกแทนดีกว่าฮะ ไม่ก็ให้ยูคยอมไปก็ได้งอนๆๆๆ บอกว่างอนมาก

 

พี่จะไปเรียกแจบอมฮยอง ยูคยอมไปเรียกยองแจกับแจ็คสัน นายไปเรียกพี่มาร์คแหละดีแล้ว

 

หงึ ไปก็ได้ เพราะพี่จินยองสั่งเฉยๆหรอก ไม่ได้อยากเห็นหน้าเลยด้วย

 

 

 

ร่างบางเดินมาหยุดหน้าห้องของมาร์ค ก่อนที่มือสวยจะเคาะประตูอย่างละล้าละลัง

 

ก๊อกๆๆ

 

พี่มาร์ค พี่จินยองบอกให้ไปกินข้าว

 

แบมหรอ

 

อื้อ

 

แอด~

 

ทำไมไม่เปิดประตูเข้ามา

 

ก็แค่มาเรียกไปกินข้าว ฮึ!” แบมแบมกอดอกมองอย่างเคืองๆทันที ก่อนจะหันหน้าแล้วเดินหนีมาร์ค

 

หมับ!

 

แรงกระตุกที่เอว ทำให้แบมแบมถลาเช้ามาในอ้อมกอดของมาร์คที่อยู่ในห้อง

คิดถึง ทำไมมาช้า รอตั้งนานแบมแบมมองแขนแกร่งที่กอดตัวเองไว้ กอดจะขยับตัวเพื่อให้มาร์คปล่อยแขนออก ก่อนที่เข้าสวมกอดมาร์คแทน

 

หมับ!

 

ร่างบางสวมกอดร่างของแฟนหนุ่มแน่น ส่งสายตาออดอ้อนไปให้อีกคน

 

ก็มาร์คไม่เห็นสนใจแบม

 

ก็แบมบอกเองหนิ ว่าต่อหน้าคนอื่น ไม่ให้ทำอะไรรุ่มร่าม

 

ก็น่าจะพูดทักกันบ้างก็ได้นี่

 

แค่พูดไม่พอหรอก อยากกอด ไอ้เราก็อุตส่าห์ส่งสายตาเชิญชวนให้เข้ามาในห้อง นอนรอแล้วรออีก ก็ไม่เห็นมา

 

ก็ใครจะไปรู้เล่า!”

 

จุ๊บ!

 

ริมฝีปากหยักจรดลงบนเนินหน้าผากมนเล็กๆอย่างอ่อนโยน มาร์คละปากออกมาก่อนจะส่งสายตาและรอยยิ้มจางๆให้

อย่างองแงสิ ป่ะ ไปกินข้าวกันเถอะนะ

 

ไอ้พี่บ้า!” .///.

 

 

แบมแบมเดินตามออกมาจากห้อง แก้มกลมแดงจนน่าหยิก

 

แหม ไปซะนานสองนาน พอออกมาก็ยิ้มแฉ่งเชียว ไปชวนกินข้าวกันอีท่าไหนหรอจ๊ะจินยองยิ้มขำแล้วพูดแซวมาร์คที่เดินออกมาจากห้องด้วยท่าทีอารมณ์ดีไม่เหมือนคนที่พึ่งเข้าไปอยู่ในป่ามาห้าวัน

 

ก็หลายท่ามาร์คว่าพลางเหล่ตามองแบมแบมที่เดินอยู่ข้างหลังหน่อยๆ

 

แบมแบมถลึงตามองมาร์คด้วยท่าทีโมโห น่ากลัวมากมั้ง แก้มแดงๆ หูแดงๆ ปากบึนออกหน่อยๆ มันน่าจับฟัดจริงๆ

 

 

 

จะบอกว่าช่วงเวลาที่มาร์คเข้าป่า ทำให้ความสัมพันธ์ของเราเริ่มเปิดเผยมากขึ้น แม้ว่าคนภายนอกอาจจะเห็นเราเป็นแค่พี่น้องกัน (หรือเปล่า?) แต่เราก็แค่อยากใช้เวลาร่วมกันให้นานกว่าเดิม อาจจะเพราะช่วงเวลาที่ผ่านมา ทำให้แบมแบมรู้ตัวซะที

ใช่ เลิกปากแข็ง เลิกสนใจคนที่คิดไม่ดี เลิกไอ้กฎที่ตัวเองตั้งขึ้นมาว่าไม่ต้องคุยกันเวลาอยู่ในที่สาธารณะ เลิกสนใจคู่ชิปไม่ว่าจะคู่ไหน

 

ก็อย่างที่เห็น ใครเข้าหาใครก่อน //ยักไหล่

 

ตอนนี้เราอยู่ที่เก่าที่เดิม เห็นบ่อยยิ่งกว่าที่นอน บนเครื่องบินนั่นเอง

 

ละคนข้างๆก็คนเดิมเนี่ย ไม่ได้อยากนั่งกับเด็กแก้มกลม ปากบวมๆเลยเหอะ เบื่อมากเฮ้อออออ ถอนหายใจเป็นรูปมินิฮาร์ท

 

วันนี้เขาไม่ได้ใส่แมส เห็นว่ามีหนวดก็โชว์ซะ สำหรับแบมแบมเขาไม่ได้เรียกหนวด เขาเรียกสิวหัวดำ  อย่าให้พี่ต้องโชว์บ้างพูดเลยเรื่องหนวดเนี่ย

 

บนเครื่องตอนนี้โดนลดไฟลง เพราะเป็นเวลานอนหลับของผู้โดยสาร แต่ผมยังไม่หลับ ผมละออกจากหน้าต่างแล้วหันไปมองคนข้างๆ

 

พรึบ!

ตาใสแจ๋วจ้องมองผมอย่างออดอ้อน อะไรไอ้ปฏิกิริยาหลงรักผมแบบหัวปักหัวปำแบบนี้ ไม่ชินนะพูดเลย

 

มือเล็กของแบมแบมเลื่อนมาคล้องแขนมาร์ค พลางเอาหัวเอนไปซบไหล่หนา พอแบมแบมนั่งแล้วตัวเขาเหลือนิดเดียวเอง นี่แหละคนยาวแต่ขา ช่วงตัวสั้นนิดเดียว

ดูไปดูมาก็เหมือนไอ้ตัวเหลืองๆเลย ชื่ออะไรนะ ไอ้ที่มันเป็นฟองน้ำพูดได้อ่ะ อะไรบ๊อบๆนี่แหละ

 

มาร์คคคคคคค~”

 

หื้ม?” ผมลดแมสลงพลางยักคิ้วถามคนขี้อ้อน

 

แบมหล่อมั้ย ซังนัมจาสุดๆเลยเนาะ มีกล้ามด้วย ห๊ะ? นั่นเรียกกล้ามหรอแบม บอกว่าตัวเองซังนัมจาแต่กอดแขนแล้วอ้อนเนี่ยนะ

 

อื้มมมม มาดแมนแฮนด์ซัมสุดๆ ไม่ได้กัดฟันพูดนะ สาบานขอให้แบมหลงแบบโงหัวไม่ขึ้น

 

มัคมัค มือเล็กเลื่อนมาแตะหน้ามาร์คเบาๆ แล้วค่อยๆดันแมสให้ขึ้นไปอยู่ตำแหน่งเดิม ก่อนที่มือเล็กจะประคองหน้ามาร์คให้เลื่อนเข้าหาตัวเอง

 

จุ๊บ!

 

ปากอิ่มจรดลงบนแมสของมาร์คเบาๆ แม้ว่าจะมีแมสกั้นสัมผัสจากปากอิ่ม แต่มาร์คก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่ส่งผ่านมา แม้ว่าจะไม่ได้สัมผัสกัน

มาร์คลอบยิ้มกว้างใต้แมสปิดปากจนปิดไม่มิด

 

ยิ้มจนตีนกาขึ้นแล้วมาร์ค

 

มือหนาเลื่อนไปบีบจมูกแบมเบาๆ ร่างบางทำเพียงยู่ปากใส่ แล้วซบไหล่หนาต่อพลางหลับตาลงด้วยความผ่อนคลาย

 

ตาคมเลื่อนนิ้วชี้ขึ้นมาจรดริมฝีปากไปยังคนที่นั่งอยู่ถัดจากแบมแบมไป แบมแบมคงคิดว่าทุกคนหลับหมดแล้วถึงกล้าทำ ที่ไหนได้มีตาแป๋วๆของเด็กน้อยจ้องมองอยู่

 

จุ๊ๆๆ

เด็กน้อยยกนิ้วชี้ขึ้นมาทำปากจุ๊ๆตามมาร์ค

 

 

 

 

ต่อจากนี้จะไม่มีคำว่าคู่ชิปอีกต่อไป เพราะหลังจากนี้จะมีแต่คำว่า

 

 

 

 

คู่จริง..เท่านั้น



**************

WRITER :เราจะทำตอนจบให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะสามารถทำได้
จริงๆมันจะถึงจุดๆนี้ตั้งนานแล้ว แต่เราพยายามยื้อเอาไว้จนมาถึงตอนที่ 19 
เราไม่มีความสามารถพอจะที่จะแต่งได้มากกว่านี้แล้ว

ขอโทษนะคะ

แล้วก็ขอบคุณจริงๆที่ติดตามและอ่านตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนนี้

ขอบคุณจริงๆค่ะ ^^
เราไม่สามารถพูดมากกว่าคำว่าขอบคุณได้อีกแล้ว
อย่าเบื่อคำขอบคุณของเรานะ

ปล. เจอกันเรื่องหน้านะตัวววววว


*************

TO READDER : ขอบคุณนะ
ด้วยรักจากไรท์





O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

538 ความคิดเห็น

  1. #532 oohsebam12 (@oohsebam12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:59

    รักนะคะไรท์ ขอบคุณมากค่ะ ที่แต่งเรื่องราวดีๆให้อ่าน ^^
    #532
    0
  2. #501 KKMP (@montiraposuwan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 12:20
    สนุกมากค่า ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #501
    0
  3. #485 Baipai-ssik (@baipai-kiss) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 21:07
    สนุกจังงงงงงง อ่านรวดเดียวจบเลย อยากใหเแต่งตามโอกาสพิเศษๆค่ะ อิอิ
    #485
    0
  4. #480 Velada (@missbb) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:57
    ต่อไปก้เป็นความมโนของมยมบล้วนแล้ว
    #480
    0
  5. #471 JaeBee (@bewbewtiez) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 00:53
    เรียลเหมือนเรื่องจิงอ่า นี่คิดว่าเป็นเรื่องจิง
    #471
    0
  6. #460 litoung (@litoung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 22:32
    สนุกมากมันเรียลสมกับเป็นมบ.
    #460
    0
  7. #457 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    สนุกอ่ะมีต่ออีกดีมั้ยหลังๆมานร่ไม่เหลืออะไรให้ชิปก็จะเหงาหน่อยๆ
    #457
    0
  8. #439 fernsuchanya9360 (@fernsuchanya9360) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 07:45
    โอ้ยย สนุกมากกกกก(ก.ไก่ไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด) คือเอาจริงๆนะไรท์ เราอ่ะนึกว่าพี่มาคมาแต่งเองเหอะ คือตั้งแต่อ่านฟิคมาร์คแบมมา เราว่าฟิคเนี้ยะดีสุด(ในความคิดเราอ่ะนะ) มันเหมือนกับว่าไรท์ไปสิงร่างพี่มัคคึมาแล้วเอามาแต่งแทนพี่มัคคึอ่ะ ฮ่าๆ สนุกดีค่ะ ชอบ คะแนนเต็ม10ให้10ไปเลอะ อิ้อิ้
    #439
    0
  9. #437 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:18
    สนุกมากกกเรียลมากกก เราชอบที่สุด ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้เราอ่านนะคะ:)
    #437
    0
  10. #410 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 16:22
    จบแล้ว แอบคิดว่าถ้ามีตอนดราม่าจริงจังกว่านี้หน่อย ฟิคนี้จะสมบูรณ์เรื่องความรู้สึกมากกว่านึ้แระ ขอบคุณนะคะ
    #410
    0
  11. #388 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 16:41
    เดี๋ยวนี้อ้อนเก่งนะแบม
    ขอบคุณไรท์มากเลยนะคะ
    #388
    0
  12. #367 cckblovgot7 (@cckblovgot7) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 21:43
    เอือ~~~ตายอยางสงบ
    #367
    0
  13. #366 lovelyMB (@beautyndbeat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 13:09
    ฟินมากกกกก
    #366
    0
  14. #364 Sisisaline2739 (@Sisisaline2739) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 13:41
    ชอบบบบบบบบบ
    #364
    0
  15. วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:00
    ขอบคุณนะคะ
    #362
    0
  16. #361 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:23
    แง้ จบแล้ว เป็นฟิคที่เติมความขี้ชิปของเราได้มาก เพราะเราแต่งนิยายไม่ค่อยเป็น แต่อยากต่อยอดมม. อ่านเรื่องนี้แล้วไม่ม่าเกิน แต่ไม่ได้ใสเกินจนบ๊องแบ๊วบ๊องหู อ่านแล้วรู้สึกเพลินดี ก่อนคบกันก็น่ารัก หลังคบกันก็น่ารัก มีให้เปิดกล้องโชว์ แบมก็เลิกปากแข็งเสียทีเนอะ คิดถึงเขาจนงอนเองเลย5555555555555 เห็นคู่นี้แล้วอยากมีแฟนต่างวัย(แต่ไม่มาก) เลยอ่ะ <3
    #361
    0
  17. #359 Destiny18 (@sweety18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 17:37
    ไรท์จ๋า ว่างๆแต่งสเปต่อน้าา
    #359
    0
  18. #358 BE.am_ve02 (@nalinee2002) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 17:25
    จบแล้วว ฮือออ คงคิดถึงไรท์มากแน่ เราจะติดตามเรื่องต่อๆไปของไรท์นะ
    #358
    0
  19. #357 Orangelling (@Orangelling) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 14:15
    น่ารักมาก ขอบคุณไรท์มากนะคะ หวังว่าจะได้อ่านเรื่องต่อๆไปของไรท์นะคะ
    #357
    0
  20. #356 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 13:07
    น่ารักกกกกกก
    #356
    0
  21. #355 yaniaom (@yaniaom) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 09:35
    หื้ออออ ชอบบบ เขินมากกกก
    #355
    0
  22. #354 dream_38177 (@dream_38177) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 02:30
    จบแล้วววว อยากอ่านต่อ แต่ไม่เป็นไร ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มาให้นะคะ
    #354
    0
  23. #353 BE.am_ve02 (@nalinee2002) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:14
    เรื่องราวทุกอย่างมีจุดสิ้นสุด ถึงตอนนี้จะเป็นตอนจบตอนสุดท้ายก็ไม่เป็นไรค่ะ เราคงคิดถึงไรท์มากแน่ๆ ฮือออ
    #353
    0
  24. #352 nutsudaeve (@nutsudaeve) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 08:47
    เราคนนึงที่เคยสงสัยตลอดว่าเรื่องแนวนี้ที่เป็นฟิคอิงวงมันจะมีจุดจบยังไง เมื่อก่อนนี้เราเคยตามคู่ฝั่งญี่ปุ่นอยู่คู่นึง นักเขียนเขียนฟิคที่อิงกับสถานการณ์จริง เขียนขึ้นทุกครั้งที่มีโอกาสพิเศษ อย่างเช่นวันเกิด วันวาเลนไทน์ ปีใหม่ เขียนมาได้สามปี แล้วมันก็ถึงทางตันไปต่อไม่ได้ มันไม่ใช่เพราะเรื่องราวของคนที่เป็นแรงบันดาลใจให้นักเขียนนำมาเขียนมันหยุดลง แต่หลายๆอย่างมันอิ่มตัวด้วยอะไรก็แล้วแต่ ทำให้ไม่สามารถมาเขียนต่อได้ นักเขียนท่านนั้นหายไปแบบไร้ร่องรอย ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าจะไม่มีต่อแล้วนะ แต่หน้าแปลกที่คนอ่านงานของเขาซึ่งมันมีเยอะมากกลับไม่โกรธ มีแต่คนที่รอจนรู้ว่าเขาคงไม่กลับมาต่อแล้วล่ะ พูดคำลาแล้วก็ขอบคุณ บางคนบอกว่าเขาคิดไว้อยู่แล้วว่ามันน่าจะเป็นแบบนี้ คิดมานานแล้วว่ามันจะจบได้ยังไง เรื่องในลักษณะนี้ถ้าหาจุดลงไม่ได้มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เรื่องราวของตัวละครยังเดินต่อไปเรื่อยๆในอะไรหลายๆอย่าง เราแค่อยากบอกว่าถ้าไรท์จะหยุดเขียน หรือรู้สึกว่ามันจะจบยังไงดีนะ ไม่เป็นไรเลยสำหรับเรา เข้าใจมากๆ สุดท้ายก็อยู่ที่ไรท์แล้วค่ะ ว่าจะต่อหรือปล่อยให้เรื่องราวของเขาเดินต่อไปในใจคนอ่านสำหรับเราไรท์จะตัดสินใจยังไงก็จะขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆน่ารักๆมาให้อ่าน มีความสุขกับเรื่องราวที่ไรท์เขียนมาในทุกๆตอน ขอบคุณค่ะ
    #352
    0
  25. #351 ่PxxxD (@norajung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 06:35
    เราเข้าใจไรท์น้า ถ้าจะจบก็ได้ค่ะ แต่ว่าก็ยังอยากอ่านอยู่ ;____;
    #351
    0