{FIC MarkBam} IF We Could.. #ถ้าหากมบ [End]

ตอนที่ 20 : IF We Could.. 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    5 พ.ค. 60



ผมกับแบมแบมตกลงกันว่าถ้ามีใครคนใดคนหนึ่งเริ่มรู้สึกกับอีกคนไม่เหมือนเดิมให้รีบบอกทันที จริงๆผมก็แค่กลัวเขาจะเปลี่ยนใจโดยที่ผมไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง นี่ก็ผ่านมาจะเจ็ดปีละ ผมยังรู้สึกกับแบมแบมเหมือนเดิม แต่รู้สึกว่ามันจะเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมซะอีก

ตอนนี้เราหมดสัญญาห้ามเดทแล้วสินะ ยอมรับเลยว่าอะไรๆมันดีขึ้นกว่าเดิม หรือเปล่านะ?

 

เมื่อก่อน

แบมแบมเอามือมานี่หน่อย

อะไร..จะเอามือแบมไปทำอะไร หยุดเลยนะ ไม่ให้!’

 

ตอนนี้

แบมเอามามือมานี่หน่อย

อ่ะ

 

เมื่อก่อน

แบมชอบหรอ พี่ซื้อให้เอามั้ย

ไม่เป็นไรหรอกมาร์ค มันแพงอ่ะ แบมเกรงใจ มันไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นด้วย

 

ตอนนี้

ยืนดูตั้งนาน อยากได้อันนี้หรอ พี่ซื้อ..

เอาอันนี้ แล้วก็อันนี้ด้วยได้มั้ยพี่มาร์ค

 

เมื่อก่อน

แบมพี่ช่วยถือนะ

ฮยองไม่ต้อง เดี๋ยวแฟนคลับว่า

 

ตอนนี้

แบ..

ฮยองฝากถือหน่อย

 

เมื่อก่อน

แบมพี่ขอดูโทรศัพท์หน่อย

ฮยองอย่าเอาไปคุยกับเพื่อนฮยองอีกนะ ‘ ^ ‘

ห้ามได้หรอ

หงึ

 

ตอนนี้

คุยกับใครอ่ะแบม

คุยกับเพื่อนมาร์คนั่นแหละ

คุยกับมันทำไม

นี่ๆ พี่เขาชวนเราไปทานข้าวด้วยล่ะ

 

 

อืมมมมมมม ดีขึ้นแหละ -___________-

 

เราย้ายมาอยู่หอใหม่ซักพักแล้ว เย้ (-_-)/ ถามว่าดีใจมากใช่มั้ย ตอบเลยว่า ไม่! แบมบอกให้ทำท่ากระดี๊กระด๊าไว้งั้นแหละครับ เพราะเนื่องจากหอเก่ามีปัญหาหลายอย่าง ทั้งแคบ ทั้งรก แล้วก็โดนซาแซงเข้าถึงตัวอยู่บ่อยๆ ไม่ดีซักอย่าง ดีอย่างเดียวคือเข้าถึงตัวแบมง่าย แล้วถ้าถามว่าหอใหม่ล่ะเป็นไง อยากจะบอกว่าดีครับ ดีทุกอย่าง ไม่ดีอย่างเดียว ร้ายแรงกว่าตอนอยู่หอเก่าอีก นั่นคือ

เข้าถึงตัวแบมยากมาก มากถึงมากที่สุด เพราะงั้นตอนออกงานข้างนอกผมมักจะตัวติดกับแบมตลอด อยู่ในห้องเหมือนอยู่ในคุกระดับพรีเมียม เงียบมาก ไม่มีมดไมมีหนูซักตัว รวมทั้งหมูตัวอ้วนๆที่ชื่อแบมแบมด้วย เห็นห้องเขากับยูคยอมแค่ครั้งเดียวแหละครับ

ตอนช่วยย้ายของเข้าห้อง

 

เหอะ //มองบน

 

ก๊อกๆๆ

มาร์คฮยองงงงง เปิดประตูหน่อย

 

เฮ้ย! เสียงแบมหนิ ผมกลอกตามองไปทั่วมองว่ามีจุดไหนที่รกหรือไม่เรียบร้อยหรือเปล่าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ข้างตัวยกขึ้นมาสำรวจตัวเองแทนกระจก

เข้ามาเลย ประตูไม่ได้ล็อก ผมตะโกนตอบ

 

แอด~

อ่ะ ม๊าอยากคุยด้วย แบมแบมยื่นโทรศัพท์มาให้ผม ทำเอาผมงงเป็นไก่ตาแตก

ม๊าแบมหรอ

เปล่า..ม๊าพี่อ่ะ

ห๊ะ..ม๊าพี่ แล้วม๊าทำไมไม่โทรหาพี่

อ่ะ เอาไปคุยเอง ม๊าถือสายรอนานละ

 

ฮัลโหลครับม๊าสุดที่รัก ทำไมไม่โทรหามาร์คบ้าง โทรหาแบมทำไม

 

[ม๊าคุยเล่นกับน้องแบมอยู่ นึกถึงมาร์คขึ้นมาพอดี ม๊าเลยวานให้น้องเอามาให้มาร์คคุย]

 

ม๊า~ นี่ตกลงว่ามาร์คหรือแบมที่เป็นลูกม๊ากันแน่อ่ะ ฮ่ะๆ

 

[มาร์คสิลูก ฮ่าๆ]

 

ม๊าแปปนึงนะครับ เดี๋ยวมาร์คขอคุยกับแบมแปปนึง

 

ผมเอามือปิดโทรศัพท์ไว้แล้วหันไปคุยกับแบม

แบมไปรอที่ห้องเลย เดี๋ยวคุยเสร็จพี่เอาไปคืน

 

ไม่เป็นไร แบมรอได้

 

อะไรจะหวงห้องไรขนาดนั้น ซ่อนอะไรกับยูคยอมไว้รึไง!”

 

พี่มาร์คอย่าเสียงดังสิ ม๊าถือสายไว้อยู่นะ ไม่มีอะไรซักหน่อย

 

อย่าให้จับได้ละกัน

 

ไอ้คนพูดไม่รู้เรื่อง ไม่คุยด้วยแล่ว แบมแบมว่าเสร็จก็ล้มตัวนอนลงบนเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ที่ผมวางไว้ไปเล่น ผมเลยกลับมาสนใจคนในสายต่อ

 

ฮัลโหลครับม๊า

 

[มีเรื่องอะไรกับแบมหรือเปล่าลูก แม่ได้ยินนะ]

 

นิดหน่อยครับม๊า ผมงี่เง่าเอง เดี๋ยวไว้จะขอโทษเค้าทีหลัง ผมว่าพลางเหลือบมองแบมนิดนึง เจ้าตัวตั้งใจเล่นโทรศัพท์อย่างเอาเป็นเอาตาย แอบเห็นนะว่าหูแดง

 

[พูดแบบนี้ น้องไม่เขินแย่หรอ]

 

ก็เขินจนม้วนเข้าไปในผ้าห่มแล้วอ่ะม๊า

 

เพี๊ยะ!

โอ๊ย พี่เจ็บนะแบม

 

ไม่ได้เขินซักหน่อย!”

 

ก็ที่ทำอยู่เนี่ย เขาเรียกเขิน

 

ม๊า~ แบมไม่ได้เขินนะ

 

ผมกำลังจะแกล้งแบมต่อ แต่ก็โดนม๊าห้ามไว้

 

[มาร์ค แค่นี้ก่อนนะ เพื่อนม๊ามา ดูแลตัวเองแล้วก็แบมด้วยนะลูก อย่าหักโหมล่ะ บาย รักลูกนะ]

 

ครับ มาร์คก็รักม๊านะ KISS”

ผมรอจนม๊าวางสาย แล้วส่งโทรศัพท์คืนแบม เกิดเดดแอร์ขึ้นทันทีเพราะผมไม่ปล่อยโทรศัพท์ แล้วยังมองตาแบมอีก

 

พี่มาร์คปล่อยโทรศัพท์แบม ก็คุยเสร็จแล้วอ่ะ

 

ครั้งแรกเลยมั้งที่เข้ามาในห้องพี่ตั้งแต่ย้ายหอมา แบบนี้ปล่อยไปง่ายๆก็เสียดายแย่น่ะสิ

 

แล้วทำไม..จ..จะทำอะไร

ผมแกล้งเขยิบเข้าไปใกล้แบมพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างเคยชิน

 

พี่มาร์คอย่าเข้ามานะ!”

 

จะว่าไปค่ากล้องกับอุปกรณ์สี่หมื่นพี่ยังไม่ได้เก็บเลยนี่น๊า~”

 

ก..ก็ไหนพี่บอกว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญไงเล่า! ฮื้อออ

 

อ่อนต่อโลกจริงๆ..ใครเขาจะโง่เสียตังเป็นหมื่นฟรีๆกัน  ไม่สิ รวมกันก็เกือบล้านแล้วนี่ ผมถอยออกมานิดนึงแล้วแกล้งจับชายเสื้อตัวเองเพื่อจะถอดเสื้อออก แล้วเหวี่ยงลงพื้นเต็มแรง

 

พี่ถอดเสื้อทำไมอ่ะ!”

 

ของมันเคยๆน่ะแบม อย่าทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย

 

“…..” ผมชะงักกึกกะทันหัน เพราะคนใต้ร่างเงียบไปพร้อมกับเขามือมาปิดหน้าตัวเอง

 

แบมเป็นไร

 

ฮึก..ฮืออ

 

เฮ้ย! แบม เป็นไร ร้องไห้ทำไม ผมพุ่งเข้าไปดึงมือแบมแบมออก พลางกอดปลอบ

 

ก็..ก็พี่น่ากลัวอ่ะ ฮึก พี่ไม่เหมือนพี่มาร์คที่แบมรู้จักเลย

 

พี่ขอโทษที่แกล้งแรงไปหน่อย..ขอโทษนะ กลัวมากมั้ย จะไม่ทำอีกแล้วผมลูบหัวแบมแบมแล้วจูบเบาๆ ไหนดูซิ ตาบวม ปากบวมหมดแล้ว มือเรียวประคองหน้าแบมแบม ตาคมกวาดมองไปทั่วใบหน้าก่อนจะหยุดอยู่ที่ตาคู่กลมที่มีน้ำคลอหน่วยตา

 

มาร์คอย่าทำแบบนั้นอีกนะ

 

รู้แล้ว ไม่ทำแล้ว เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ห้องนะ

 

ผมเดินไปส่งแบมแบมจนถึงหน้าห้อง

ส่งแบมแค่นี้แหละ

 

อืม ไม่เป็นไรแน่นะ

 

ไม่เป็นไรแล้ว พี่ไปนอนเถอะ

 

แอด~

 

 

BamBam Part

 

เฮ้อ~

ผมเอาหลังพิงประตู พลางถอนหายใจเฮือก เกือบไปแล้ววววววมั้ยล่ะ แผนน้ำตาเช็ดหัวเข่าเนี่ยใช้ได้ทุกครั้งเหมือนที่ยูคยอมบอกเลย

แต่ความกลัวนี่ของจริงนะ พี่มาร์คด้านมืดนี่น่ากลัวจริงๆ สมแล้วที่เคยต่อยแอร์พังยับ

 

หายไปซะนานสองนาน นึกว่าจะนอนห้องพี่มาร์คไปละ

 

ก็พี่เขาคุยนานอ่ะ

 

ยูคน่าจะไปเปิดประตูให้พี่มาร์คเข้ามาในห้อง พี่แกจะได้เห็นว่าน้องแบมคนคูลเก็บของที่พี่มาร์คให้ไว้ในตู้อย่างดี ทั้งๆที่ต่อหน้าก็บอกว่าทิ้งไว้จนลืมไปแล้วบ้างล่ะ ไม่ค่อยสำคัญบ้างล่ะฮึ่ยยยย คิมยูคยอม!

 

รู้เยอะแบบนี้ เดี๋ยวก็ฆ่าปิดปากซะหรอก แล้วก็ไปนอนเตียงตัวเองด้วย จะนอนแล้ว

 

หลอออออ ไม่ใช่จะตัดต่อคลิปพี่มาร์คที่ทำค้างไว้หรอ ทำสวยดีนี่

 

นี่นายแอบเปิดดูหรอ มานี่เลยคิมยูคยอม!!”

 

แบร่~ จ้างให้ก็จับไม่ได้ พี่แบมมาตีตูดยูคให้ได้ซี่ คิคิ

 

โอ้โห ไอ้นี่มันวอนนนนน เดี๋ยวโดนแน่ แบบนี้ต้องเล่นที่จุดอ่อน

 

ผมทำท่าวิ่งไล่ยูคยอมซักพักก็แกล้งเตะขอบเตียง

 

โอ๊ยยยยยย!! ฮืออ เจ็บๆๆๆยูคช่วยด้วย

 

เฮ้ยแบมเป็นไรมากป่ะ ขอโทษ ไหนมาดูหน่อยยูคยอมวิ่งเข้ามาหาผมที่นอนกุมขาตัวเองอยู่ด้วยท่าทีลนลาน  อ้าว! มันห่วงจริงๆเว้ยเจ็บตรงไหนอ่ะ เดี๋ยวไปหายานวดให้แปปนึงนะ

 

อย่าพึ่งผมดึงแขนยูคยอมไว้

 

ทำไมอ่ะ เจ็บมากหรอ ไปหาหมอมั้ยนี่เริ่มรู้สึกผิดจริงๆละนะ - -‘

 

แบมล้อเล่นอ่ะ แฮ่ๆ

 

ห๊ะ?ล้อเล่นหรอ นี่แน่ะ!” ยูคยอมผลักหัวผมจนหน้าเกือบทิ่มพื้น

 

เฮ้ยอันนี้เจ็บจริงผมลูบหัวตัวเองป้อยๆ

 

รู้เลยว่าผมติดนิสัยขี้แกล้งแบบนี้มาจากใคร

 

 

 

 

 

*****

 

 

วันนี้ผมกับพี่มาร์คมีนัดทานข้าวกับพี่แรนดี้เพื่อนพี่มาร์คล่ะ ตอนแรกชวนพี่มาร์ค แต่พี่มาร์คบอกไม่ว่างเลยมาชวนผม ผมก็ตอบตกลงไปในทันที สุดท้ายพี่มาร์คก็มาด้วยซะงั้น ไหนบอกไม่ว่างแงะ

 

พี่มาร์คเดินนำผมเข้าไปในภัตตาคารแห่งหนึ่ง ก่อนจะพูดอะไรกับพนักงานก็ไม่รู้ น่าจะบอกชื่อพี่แรนดี้แหละ แล้วพนักงานคนนั้นก็เดิมนำลัดเลาะเหมือนแข่งวิ่งซิกแซ็ก ดูเป็นโต๊ะที่ค่อนข้างส่วนตัวมากเลยทีเดียว

 

แล้วทำไมวันนี้ใส่แว่น

 

ก็ไม่อยากให้หน้ามันเปลือยมากนี่นา

 

ดี ก็นึกว่าจะใส่มาอวดไอ้แรนดี้

 

พี่มาร์ค พี่เขามีแฟนแล้วนะ อย่ามาทำตัวเป็นเด็กได้ป่ะ

 

ก็มีแฟนเด็กอ่ะแน่ะ พูดแล้วก็ยักคิ้ว ยักไหล่ เป็นโรคชักกระตุกหรอ คิดว่าหล่อมากมั้ง เขินเป็นนะเว้ย!

 

นั่นไงแรนดี้ HI~ แรนดี้พอผมเห็นก็โบกไม้โบกมือให้ทันที

 

“HI แบมแบม นายน่ารักอ่ะน่ารักอีกและ ไม่อยากน่ารักอ่ะ

 

โนวๆๆ ผมหล่อฮะ ฮ่าๆๆ ผมเข้าไปกอดแรนดี้ ก่อนจะผละตัวออกมาจับมือแฟนพี่แรนดี้เป็นการทักทาย

 

อ้าวมาร์คมึงมาด้วยหรอ มาไมอ่ะ ไหนบอกไม่ว่าง

 

นี่คือคำทักทายกับเพื่อนของมึงหรอแรนดี้

 

ก็เห็นบอกไม่ว่างงายยยเพื่อนรัก~”

 

ก็ว่างแล้วเลยมา จบนะ

 

เหมือนที่แอนดรูวบอกเป๊ะ ถ้าชวนมึงไม่มาให้ชวนแบมแบม แล้วมึงจะติดสอยห้อยตามมาเอง เป๊ะอ๊ะ!”

 

เกี่ยวไรกัน สั่งอาหารมั้ย พนักงานมาละ

 

นั่นสิเกี่ยวไรกัน ทำไมถ้าชวนมาร์คไม่ได้ ต้องมาชวนผมด้วยอ่ะ ทำไมอ่ะๆๆๆ

แบมเข้าไปนั่งได้ละ ยืนเหม่ออยู่ได้มาร์คสะกิดให้ผมเข้าไปนั่ง ผมค่อยสอดตัวเองเข้าไปด้านใน แล้วพี่มาร์คก็เดินไปนั่งตรงข้ามผม

 

อ้าว นั่งแบบนี้ กะจะมองไปกินไปว่างั้น งื้ออออ พี่แรนดี้ชงแรงยิ่งกว่าชิปเปอร์มาร์คแบมในทวิตอีกอ่ะ .///.

 

แรนดี้นั่งได้แล้ว ยูพูดมากจัง เสียงแฟนสาวของพี่แรนดี้ท้วงพร้อมกับดึงมือให้นั่งลง

 

ผมมองดูอาหารในเมนู เยอะมาก น่ากินมาก แล้วก็แพงมากเช่นกัน จะสั่งก็กลัวเงินในกระเป๋าตังค์(พี่มาร์ค)จะร่อยหลอเอา งั้นขอเอาแบบคุ้มนิดนึง

แบมสั่งได้ตามสบายเลยนะ มื้อนี้ไอ้มาร์คเลี้ยง มึงก็สั่งเลยนะไอ้มาร์ค

 

ผมสั่งเมนูที่ต้องการออกไป พูดจบก็โดนมาร์คถามทันที

กินได้หรอ

 

ก็มันถูกที่สุดแล้วนี่ ผมกระซิบบอกพี่มาร์ค

 

เฮ้อ มัวแต่เกรงใจ ตะกี้ไม่เอานะครับ เอา@#$^^^$#$%&* แทนพี่มาร์คพูดภาษาไรเนี่ย

 

สั่งไรอ่ะ กินได้แน่นะ

 

รอดูเอา

 

 

 

ซักพักใหญ่ๆอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟ ระหว่างนั้นผมก็คุยสับเพเหระกับพี่แรนดี้และแฟนพี่เค้ามากมาย จนอาหารของผมถูกส่งมาตรงหน้า เป็นข้าวหน้าอะไรก็ไม่รู้ต้องลองกินดู

 

ไอ้มาร์คกับแบมเอามาถ่ายรูปหน่อยเพราะอาหารของผมกับพี่มาร์คได้ก่อนเลยถูกส่งไปให้พี่แรนดี้แชะภาพเล่นๆ จนอาหารถูกเสิร์ฟจนครบ ก็ได้เวลากิน

 

ผมเห็นผักสีแดงๆถูกโรยหน้า จนต้องทำหน้าอี๋ แล้วทำการขยับเขยื้อนมันสู่ออกนอกหมอทันที

เขี่ยผักทิ้งทำไมเอามานี่ นี่พี่เป็นพ่อแบมหรอถึงมาสั่งอ่ะ! พูดได้แค่ในใจแล้วจะทำมะ

 

ไอ้มาร์คอย่าพึ่งกินๆ ถ่ายรูปแปป คุณครับถ่ายรูปให้หน่อยครับ

 

แชะ!

เอ้า กินได้

 

มาร์คคคค! อร่อยอ่ะ

 

แน่อยู่แล้ว ใครสั่งล่ะ

 

นี่ตกลงใครชวนใครกันแน่วะ เหมือนกูถูกสถาปนาให้เป็นไม้กันอะไรซักอย่าง ครั้งหน้าจะชวนมาอีก ดีมะ

 

ก็ดีนะ ไม่ค่อยได้ออกมาสองคนเท่าไหร่

 

พี่มาร์ค!!”

 

 

 

 

วันนี้สนุกมากเลย ไว้มาเจอกันอีกนะ บ๊ายบายแบมแบม โชคดีเว้ยไอ้มาร์คไว้เจอกันอีกเร็วๆนี้

 

แบมแบมและมาร์คโบกมือลาเพื่อนทั้งสองคน ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับออกไป เหลือเพียงแรนดี้กับแฟนสาวที่ยืนจับมือกันมองรถที่ไกลออกไปเรื่อยๆ

แรนดี้ แบมแบมเป็นอะไรกับมาร์คอ่ะ แฟนหรอ?”

 

ไม่ใช่หรอก

 

อ้าว ไม่ใช่หรอ เห็นดูแลกันดีขนาดนั้น

 

 

ไม่ใช่แฟนหรอก เมียมันต่างหากล่ะ ฮ่าๆๆ

 

 

 **********



Special [MB]

 

มาร์คฮยองผมหันไปตามเสียงเรียกของแจบอมพลางจิบเบียร์อยู่ตรงระเบียงที่ค่อนข้างจะใหญ่และดีกว่าหอเก่า

 

อืม

 

มาร์คฮยองกับแบมแบมเป็นไงบ้าง

 

หมายถึงอะไร

 

รู้ๆกันอยู่ ก็แบมโตขึ้นเรื่อยๆเลย สูงกว่าฮยองแล้วมั้ง

 

ก็ไม่ไงอ่ะ ส่วนสูงไม่มีผลในที่ราบหรือเปล่าแจบอม

 

มาว่ะ ล่าสุดที่ไหนบอกมา

 

ใช่เรื่องที่ต้องบอกมั้ย สนใจเรื่องของตัวเองเถอะ

 

แต่ล่าสุดนี่ในห้องน้ำอ่ะ หมายถึงเข้าไปอาบน้ำ -3-



***************


WRITER : ขอสารภาพบาป เราว่าจะเทแล้ว เพราะเราคิดพลอตต่อไม่ออก ไม่ได้คิดตอนจบเอาไว้ เลยไปต่อไม่เป็น


ขอโทษนะคะ

หลังจากนี้จะพยายามแต่งต่อไปเรื่อยๆ


**************


TO READDER : ที่มาต่อเพราะว่า คิดถึงรีดนะ 




O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

538 ความคิดเห็น

  1. #431 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:22
    ขนาดนี้ก็ไม่ต้องปิดกันแล้วค้าาาาา
    #431
    0
  2. #386 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 15:52
    ขนาดเพื่อน ๆ ยังรู้เลยว่าเค้าเป็นอะไรกัน
    #386
    0
  3. #347 iceeweey (@icezy55) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 19:44
    แต่งไปตามสถานะการณ์ ตามมมที่มีนี่แหละค่ะ ดีแล้ว เหมือนได้เอาควาทคิดอันเริศเลอของพวกเราแต่งออกมา 555555
    #347
    0
  4. #346 daiper (@pammy2545) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 09:59
    ไม่เอาาาอ้าาอย่าเทน้ะ
    #346
    0
  5. #345 yaniaom (@yaniaom) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 08:36
    รักไรท์อ่ะงื้ออออ
    #345
    0
  6. #344 Kridsana_tect (@Kridsana_tect) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 07:39
    เรารอตลอดเลยสู้ๆนะ^^
    #344
    0
  7. วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 03:32
    สู้ๆนะคะ
    #343
    0
  8. #342 BE.am_ve02 (@nalinee2002) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 02:52
    อย่าเท ฮืออออขอร้องห้ามเทนะ
    #342
    0
  9. #341 dream_38177 (@dream_38177) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:52
    อย่าเทน้าาาา เพิ่งมาอ่าน มันโอเคมากกก
    #341
    0
  10. #340 bambammb2 (@BambamMB) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 19:23
    เราชอบบบอย่าเทนะไรท์
    #340
    0
  11. #339 Destiny18 (@sweety18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 18:23
    โอ้ยยยเขิน อย่าเทนะ เราชอบบบบ
    #339
    0
  12. #338 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:46
    เป็นกำลังใจให้นะสู้ๆค่ะไรต์
    #338
    0