{FIC MarkBam} IF We Could.. #ถ้าหากมบ [End]

ตอนที่ 11 : IF We Could.. 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    9 ม.ค. 60





รูปถ่ายเป็นแค่สิ่งที่บ่งบอกช่วงเวลา คุณไม่อาจรู้เลยว่าก่อนที่ภาพนั้นจะถูกถ่ายทอดออกมาความจริงมันเป็นอย่างไร หรือเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่ถ่ายภาพเสร็จ คุณไม่อาจรู้เลย

 

                หากไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเอง

 

 

 

 

                แต่...

                ยังมีสิ่งหนึ่งที่คุณสามารถใช้มันสัมผัสได้ แม้ไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว

 

 

 

                ลองย้อนกลับไปดูภาพถ่ายพวกนั้น

                แล้วใช้ หัวใจของคุณ สัมผัสมัน ไม่ใช่แค่ลากดวงตามองผ่านไปมา เหมือนกับมองเห็นแค่เศษใบไม้แห้งใบหนึ่ง

 

BamBam Part


                ผมกับพี่มาร์คจะรักกันได้จริงๆหรอ?

 

                ครอบครัวจะคิดยังไง?

 

                แฟนคลับ?

 

                ผมจะถูกตราหน้าหรือเปล่า?

 

                หรือถ้าให้พี่มาร์คได้ไปเจอคนที่ดีกว่าผม จะดีกว่าตอนนี้มั้ย?

 

                แล้วถ้าเกิดเราเลิกกันล่ะ เราจะเป็นยังไง?

 

                คำถามเหล่านี้มักจะผุดขึ้นในหัวเสมอเมื่อผมจมอยู่กับความคิดตัวเองคนเดียว ตกอยู่ในความเงียบในเวลากลางคืน หรือแม้แต่ยามที่เห็นหน้าของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ใหญ่ของวง เป็นคนที่ผมรัก

 

                แล้วพี่มาร์คก็เป็นคนที่ทำให้คำถามเหล่านั้นหายไป ก็มีบางเวลาที่หมั่นไส้พี่มัน ชอบแกล้งตลอดอ่ะ

 

 

 

                อนาคตข้างหน้าเป็นยังไง ผมก็ไม่รู้หรอก ผมแค่รู้สึกสบายใจที่มีพี่มาร์คอยู่ข้างๆ แต่บางครั้งผมก็สบายใจที่มีเมมเบอร์อยู่ข้างๆเหมือนกัน

 

 

                แต่ความรู้สึกกลับต่างกันสิ้นเชิง

 

                ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่สามารถมองพี่มาร์คเป็นแค่พี่ชายคนนึง เหมือนกับที่ผมมองพี่แจ็คสันและคนอื่นๆได้ ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้แอบมอง พวกคุณคงเห็นแต่พี่มาร์คที่เป็นฝ่ายมองผม แต่ผมเองก็มองไม่น้อยไปกว่าพี่เค้าเลย

 

                พี่มาร์คมักจะเข้าหาผมทุกครั้งที่มีโอกาส นี่ไม่ได้อวยตัวเองนะ ฮ่าๆ แต่ผมรู้สึกไม่ปกติทุกครั้งที่โดนเข้าหา ผมมักจะทำเป็นไม่เห็น ไม่ก็เฉยๆ เวลาที่ผมตอบโต้พี่มาร์คมากที่สุด คงจะเป็นตอนโมโหอ่ะ

 

                ผมเป็นคนไม่โรแมนติก ในข้อนี้ผมรู้ตัวดี เวลาจะโรแมนติกบ้าง มักจะขัดเขินกับตัวเองตลอด ผมพยายามจะโรแมนติกกับแฟนคลับแล้วก็แฟนครับตลอดแหละ

 

 แต่ผมน่ะชอบคนโรแมนติกนะ

 

                “แบมแบม ส่งมือมาพี่มาร์คขยับมานั่งโซฟาข้างๆผม มือเรียวแบออก

 

                แบมไม่ใช่หมานะ!” ผมเอามือไปซ่อนไว้ข้างหลัง แล้วเบะปากมองพี่มาร์ค

 

                “แบมแบม!”

 

                พี่มาร์คจิ๊ปากเล็กน้อย มือเรียวจับเข้าที่แขนของผม ก่อนจะกระชากตัวผมไปติดกับแผงอกหนา ให้ตายเหอะ นี่คนหรือปลาบึก ตัวบึกชะมัดเลย

 

                ผมขัดขืนจะดันตัวออกจากแผงอกบ้าบอนี่ แต่ก็โดนสายตาติดไปทางดุมองมา จนผมต้องพูดด้วยเสียงอ้อมแอ้ม

 

                พี่มาร์ค~ พวกฮยองยังอยู่นะ ผมพยายามดันตัวเองออกจากพี่มาร์ค แต่ครั้งนี้พี่มาร์คยอมปล่อยให้ผมนั่งดีๆ แต่มือเรียวยังจับข้อมือผมไว้แน่น ก่อนจะค่อยๆผ่อนปรนลงเมื่อเห็นว่าผมเริ่มเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

 

                ผมมองไปรอบๆเห็นเมมเบอร์คนอื่นกำลังชุลมุนกับการจัดของ ผมไม่รู้ว่ามีคนเห็นหรือเปล่า

 

                ทำไมแขนเป็นงี้ล่ะ แบมแบม มือเรียวลูบท่อนแขนของผมไปมา บริเวณท่อนแขนมีตุ่มแดงๆขึ้นอยู่สามสี่เม็ด พี่มาร์คขมวดคิ้วมองสีหน้าจริงจัง

 

                ยุงมันกัดอ่ะ ที่ไทยยุงเยอะผมพูดพลางเกายิกๆ เพราะอยู่ดีๆก็รู้สึกคันขึ้นมา

 

                แปะ!

                “เกาทำไมพี่มาร์คตีเข้าที่กลางหน้าผากผมดังแปะเลย เดี๋ยวเถอะ!

 

                ก็มันคันอ่ะ” -3- ยิ่งว่าก็ยิ่งเกาว้อย ใครจะทำแหม่ะ

 

                ฟึ่บ!

                ง่ะ

                พี่มาร์คลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินไปสะกิดพี่แจ็คสันแล้วเดินไปไหนด้วยกันก็ไม่รู้

 

                งอนหรอ? ใครอนุญาตให้มีสิทธิ์งอนห๊ะ!

 

                ผมเอามือกอดอกก่อนจะมองเมมเบอร์คนอื่นไปรอบๆห้อง เมมเบอร์คนอื่นๆค่อยๆทยอยมานั่งอยู่ตรงโซฟากันหมดแล้ว เหลือแต่พี่มาร์คกับพี่แจ็คสันนั่นแหละ

 

                เป็นไรแบมแบม ทำหน้าเหมือนออกซิเจนในอากาศไม่เพียงพอเลยนายน่ะพี่จินยองพูดไปขำไป

 

                เปล่าซะหน่อย แค่ร้อนอ่ะฮยอง ผมพูดพลางยักไหล่แล้วใช้มือมาวีๆแถวใบหน้า

 

                ผมค่อยๆเอนหัวไปนอนหนุนตักยูคยอมที่นั่งห่างไปประมาณแบมแบมคนนึงพอดี พื้นที่หนุนหัวเยอะสุดอะไรสุด เดี๋ยวเราพักได้ซักพักก็ต้องไปอัดคลิปไว้สำหรับรายการก็อตเซเว่นฮาร์ดแครี่อีก แล้วต่อด้วยงานเอส

 

                จึกๆๆ

                แรงจิ้มบริเวณแก้มทั้งสองข้างทำให้ผมลืมตามอง

                อะไร?” ผมถามคยอมที่ตอนนี้ก็ยังจิ้มแก้มผมไม่เลิก

 

                จิ้มเฉยๆ น่ารักดี จิ้มๆๆๆ

 

                “…..” ผมทำได้แค่พรูลมหายใจออกแล้วหลับตาลงเหมือนเดิม

 

                ก่อนจะรู้สึกถึงสัมผัสเย็นๆบริเวณข้างแก้มทางขวา

                พรึ่บ!

 

                พี่มาร์คมายืนหน้าโซฟา มือเรียวยื่นหลอดสีขาวเล็กๆมาให้ผม ผมเอื้อมมือไปหยิบทั้งๆที่ยังนอนหนุนตักยูคยอมอยู่ ผมสบตากับพี่มาร์ค แต่พี่มาร์คก็เลือกที่จะหันหน้าหนีแล้วเดินไปนั่งข้างๆพี่แจบอม

 

                ผมพลิกหลอดสีขาวไปมาถึงได้รู้ว่าพี่มาร์คเอายาทาแก้ผื่นคันมาให้

                พี่มาร์คเอาอะไรมาให้อ่ะแบม

 

                ยาทาแก้คันอ่ะผมยื่นยาไปวางไว้ตรงโต๊ะหน้าโซฟา ยังไม่ทาตอนนี้หรอก

 

                “ทาให้มั้ยแบมแบม

 

                “ไม่เป็นไรหรอกยูคยอมอ่า ขอบใจนะผมยิ้มแฉ่งไปให้ยูคยอมแล้วเอาหัวซุกหน้าท้องของยูคยอมต่อ

 

 

 

                เด็กๆอยากอัดรายการแบบไหนถ่ายคลิปไว้นะ ตอนนี้เลยพี่สตาฟเดินมาแจกแจงรายละเอียดสำหรับรายการก็อตเซเว่นฮาร์ดแครี่

 

                หลังจากที่สตาฟบอกพี่แจบอมก็ประชุมวงว่าจะถ่ายคลิปแบบไหนให้รายการน่าสนใจ ผมแล้วก็เมมเบอร์ยื่นข้อเสนอไปเยอะมาก จนคิดว่าถ่ายแบบตัวเราเนี่ยแหละดีที่สุดแล้ว

 

               

 

                พอในงานเอสพี่มาร์ค อีส อะ แวรี่ วอแวมากเลยอ่ะ ถามนู้นถามนี่ พอตอบก็ดันไม่ได้ยินอีก รู้ตัวอีกที รูปก็มาพรึบเต็มเลย

 

                ทายาหรือยัง ตอนนี้ผมกับพี่มาร์คนั่งข้างกันบนเครื่องบิน

 

                ยังเลยอ่า แบมลืม

 

                นายนี่มันจริงๆเลย เอาแขนมานี่

                ผมค่อยๆยื่นแขนไปให้คนข้างๆ

 

                ยาล่ะ อยู่ด้วยหรือเปล่า

 

                “อ้อๆ อยู่นี่ๆผมใช้มือที่ว่างสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วควานหาหลอดยา นี่ไงผมชูหลอดยาแล้วโบกไปมาตรงหน้าพี่มาร์ค

               

                “ลีลาอยู่นั่นล่ะ

                พี่มาร์คค่อยๆบีบยาใส่มือแล้วถูวนๆรอบตุ่มแดง เริ่มรู้สึกขึ้นมายิบๆแล้วสิ ผมกำลังเลื่อนมือไปเกาบริเวณที่คันก็ต้องชะงักมือไว้

 

                อย่านะ! ถ้านายเกาอีก พี่ตีนายแน่ ทำตัวเป็นเด็กอยู่ได้

 

                บ่นๆๆๆอยู่นั่นแหละ ผมทำปากมุบมิบล้อเลียนตาม พี่มาร์คก็ยังก้มหน้าทายาให้ผมอยู่

 

                ถ้าเกิดนายเป็นไข้เลือดออกขึ้นมาจะทำยังไง ก็มันกัดไปแล้วให้ทำไงล่ะ

 

                ชอบจังเลยนะ ทำให้พี่เป็นห่วงน่ะ ไม่ได้ขอให้มาเป็นห่วงซักหน่อย  (.///.)

 

                “คนที่ทำให้ได้เป็นแผลได้ ต้องมีแค่พี่เท่านั้นเข้าใจมั้ย

 

                คนที่ดูแลนายได้ ก็ต้องมีแค่พี่เหมือนกัน

 

                “เข้าใจมั้ยที่พี่พูดน่ะ หื้ม?” มาร์คฮยองช้อนสายตาขึ้นมามอง ผมได้แต่เสมองไปทางอื่น

 

                ถามอ่ะ ตอบสิ

 

                “อ่า ครับ

 

                ไม่อยากอยู่ใกล้พี่มาร์คเลยจริงๆ ทำใจยากอ่ะบางที

 

                BamBam End Part

 

 

                “เสร็จแล้วผมจับแขนน้องไปวางไว้ตรงที่เดิม ยอมรับเลยจริงๆว่าเนียนมาก สติจะแตก

 

                ขอบคุณนะพี่มาร์ค

 

                นี่พี่หูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ยผมทำหน้าตาล้อเลียนแบมแบม

 

                “ย๊า!!!”

 

                อ้อนพี่บ้างไม่ได้เลยหรือไง เหมือนที่นายเคยทำตอนเด็กๆอ่ะ

 

                แบมโตแล้ว ไม่ทำหรอกแบมแบมหันหน้าหนีออกทางหน้าต่าง

 

                อ่า นายว่ายังไงนะ มาร์คฮยองงงอ่า~ แบมอยากได้อันนี้ มาร์คฮยองซื้อให้แบมหน่อยน๊า~”

 

                <(>_<)> ไม่อยากฟังว้อยยยยยย แบมแบมคิดในใจพร้อมกับเอามือมาปิดหูเอาไว้

 

                มาร์คฮยองอ่า~ แบมซื้อมาให้~”

 

                หงึ~ ไม่เคยพู๊ดดดดดด แบมแบมส่ายหน้าไปมารัวๆจนผมสะบัดไปมา

 

                มาร์คฮยอง~ มาดูหนังเป็นเพื่อนแบมหน่อย แบมกลัววว~”

 

 

                “มาร์คฮยอง~ อาบน้ำกับแบมน๊า~”

               

                มาร์คๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

                หมับ!

                ผมเอามือไปปิดปากพี่มาร์ค กลัวเมมเบอร์ข้างหลังจะได้ยิน

                หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะพี่มาร์ค

 

                มือนุ่มเอื้อมมาปิดปากผม  ผมกลั้นหายใจทันที แต่พอคิดได้ว่าจะกลั้นหายใจทำไม

 

                ฝืด!

                หอมน้อยกว่าแก้มนิดนึง

 

                หึ่ย ทำไรของพี่เนี่ย โรคจิตชะมัด มือเล็กเอาไปถูๆกับกางเกงของตัวเอง

 

                ใครสั่งใครสอนให้ทำแบบนี้เนี่ย คนแก่ก็น้อยใจเป็นนะ

 

 

 

                ผมเลิกรบกับแบมแบมได้ซักพักก็งีบไป ตื่นมาอีกทีก็รู้สึกปวดเมื่อยบริเวณคอกับไหล่ยังไงไม่รู้

 

                ผมนวดคลึงตามลำคอกับช่วงไหล่เบาๆ หมุนคอไปมาก็ยังไม่หายเลยแฮะ สงสัยวันนี้ทั้งถือกล้อง ทั้งทำอาหารบนเวทีเลยปวดไปหมด

                “หืม พี่ม้าคคค ปวดไหล่หรอผมหันไปดูคนข้างๆที่สะลึมสะลือ จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่

 

                จะตื่นมาทำไม นอนไปเหอะน่า ผมเลื่อนมือไปผลักหัวแบมแบมเบาๆ

 

                หื้อออ หันหลังหน่อย

 

                “จะทำอะไร

 

                “ก็ตอบแทนที่ทายาให้ไง

 

                ผมชั่งใจอยู่สักครู่ก็หันหลังให้แบมแบม

 

                หมับ!

                มือเล็กตะปบเข้าที่ไหล่ลาด แล้วค่อยๆออกแรงนวด

 

นี่ถามจริงนวดเต็มแรงแล้วหรอ

 

หื้มมม นี่แหน่ะเหมือนจะออกแรงเพิ่ม แต่ก็ไม่ได้คลายอะไรเล๊ยย

 

แรงนวดยังคงสม่ำเสมอไปเรื่อย จนผมเริ่มเคลิ้ม จะว่าไปนวดแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ ซักพักแรงนวดก็ค่อยๆหยุดลง

ผมหันหน้ากลับไป ก็เห็นเจ้าก้อนนอนหลับไปซะแล้ว ง่วงนอนก็ยังจะฝืนอีก ผมจับมือทั้งสองข้างไปวางไว้ตรงหน้าตักของแบมแบม แล้วค่อยๆจับหัวเล็กให้เอนมาพิงซบที่ช่วงไหล่ของตัวเอง

 

ทนปวดอีกซักนิดจะเป็นไร เดี๋ยวค่อยบังคับให้แบมแบมมานวดให้ทีหลังก็ได้ ถ้าทำได้นะ

 

 

               

 

               

 

               

               

               

 

 

 

               

 

               

               

 

               

 

 

******************* 


Special [MB]

 

แบม แรงๆหน่อยสิ แรงแค่นี้พี่จะหายปวดได้ยังไง

                ผมนอนคว่ำหน้าแล้วให้แบมแบมขึ้นคร่อมนวด

 

                ก็ออกแรงสุดแล้วเนี่ย ตัวฮยองมีแต่ไขมันไง รู้ไว้ซะ!”

 

                ตอนนี้พี่รู้สึกว่าหลังจะหักและ หนักเหมือนกันนะเนี่ย

 

                มือเล็กเลื่อนมาตามกรอบหน้า ก่อนจะมาประสานกันไว้ตรงคอผม

 

                กร๊อบ!

                “อั๊ก!”

                ตายๆๆๆๆๆๆ ตายแน่ๆวันนี้ คอหักแล้วมั้ง

 

                ทำอะไรเนี่ยแบมแบม พี่เจ็บน...

 

                กร๊อบ!

                “อ๊ากกกกก!” ไปแล้วแขนโผ้มมมมม

 

                แบมแบมพี่ขอโทษๆ พอก่อ..

 

                กร๊อบ!

                “ฮืออออ ปล่อยพี่ไปเถอะ ขาพี่หักหมดแล้ว

 

                “วันนี้แบมแบมจะทำการฆาตรกรรมมาร์คต้วนนะครับ

 

                ตุบ!

                ผมรับรู้ได้ถึงแรงหนักหน่วงบริเวณกลางหลัง

                บะ..บอกพี่ที ว่านั่นไม่ได้ย่ำตีนลงมะ...มา

 

                ตุบ!

                ลาก่อนครับทุกคน

 

                ฟึ่บ!

                ช้างออกจากตัวผมไปแล้วใช่มั้ย ผมพลิกตัวกลับมานอนหงายตามเดิม พลางมองคนที่ยืนยิ้มปนหัวเราะอยู่ข้างเตียง

 

                แกล้งพี่ได้ สะใจมากใช่มั้ย มานี่เลย

 

                “อ๊ะ!”

                ผมฉุดข้อมือเล็กให้ล้มลงมานอนทับผม มือหนาล็อกเอวบางไว้กับลำตัว

 

                พี่มาร์ค มันอึดอัด

 

                เรื่องของนายสิ พี่ไม่เห็นอึดอัดเลย

 

                จุ๊บ!

                ผมกดจูบลงไปประทับกลางหน้าผากเล็ก

 

                แบมแบมหนีความเขินด้วยการเอาหัวซุกลงกับแผงอกผม ให้ตาย! ใครให้นายหนีเขินพี่แบบนี้ฮะแบมแบม

 

                มาร์คใจเต้นแรงจัง คิคิแบมแบมผงกหัวขึ้นมาแล้วยิ้มหัวเราะ

 

                “เงียบไปเลยนะ ผมเสหน้าไปทางอื่น ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้วะ

 

                กระดึ๊บ~

                ร่างเล็กขยับตัวขึ้นมาจากแผงอก เอาใบหน้ามาซุกลงกับซอกคอผมซักพัก ก่อนที่ผมจะได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ นี่หลับจริงๆหรอแบมแบม

 

                เดี๋ยวพี่ก็ลักหลับซะเลยนี่ ผมเลื่อนมือลากต่ำจากเอวบางลงไปตรงแก้มก้นแล้วออกแรงบีบเบาๆ

 

                O///O!

 

                อยากจะบอกทุกคนว่า นุ่มมากครับ

 

                เพี๊ยะ!

                “อ๊ากกกก!!” ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้วววว Y_Y



    *****************


WRITER (เมฆมาก) : ขอโทษที่มาอัพช้านะจ๊า ไรท์ยังไม่ตายยยยยนะ มัวแต่ไปหวีดโมเมนท์อันล้นหลามในทวิตเตอร์ เอมซอวววรี่


*****************


TO READDER : ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนเลยน๊า ทั้งคนที่คอมเม้นท์ให้อย่างสม่ำเสมอ แล้วก็คนที่ไม่ได้คอมเม้นท์ให้ ชีวิตมีความสุขค่ะ กัปตันก็ขับเรือเอง ฮ่าๆ



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

538 ความคิดเห็น

  1. #511 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 07:44
    ได้เฉพาะตอนเค้าเผลอ
    #511
    0
  2. #423 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 16:33
    55555สมน้ำหน้ามาร์คต้วน!!555555
    #423
    0
  3. #378 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 19:53
    ไม่เคยตายเหรอมาร์คกล้าเล่นกับแบมน่ะ
    #378
    0
  4. #333 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:28
    เล่นผิดที่ซะเเล้วมาร์ค ต้วน555
    #333
    0
  5. #318 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 23:07
    ระบมเลย จะมีตอนไหนไม่สงสารมัค แต่ไม่ใช่ดราม่านะ5555
    #318
    0
  6. #279 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 11:24
    โง้ยยย น่ารักกกกกกกก ชอบความมือไวของมาร์คต้วน
    #279
    0
  7. #154 jukjik> (@jukjik1012) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 13:07
    จิกหมอนนนนน 5555
    #154
    0
  8. #142 PORJAISUPICHAYA (@PORJAISUPICHAYA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:08
    ฟิกอ้ากกกกก ต่อๆๆๆ
    #142
    0
  9. #141 BamMarkMB (@BamMarkMB) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 16:24
    โอ้ยฟินนน
    #141
    0
  10. #140 ่KASE (@norajung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 16:19
    โมเม้นมันเยอะจนหวีดแทบไม่ไหวเลยค่ะ!
    #140
    0
  11. #139 YUTZU A (@nongploypornthip) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 16:07
    เอาโมเม้นต์ฮาดแครี่ อีพี2มาจัดหนักค่ะ โมเม้นต์เยอะมาก เล่นซ่อนแอบกันงี้ งื้มมมมน่ารัก
    #139
    0
  12. #138 Theerakarn2001 (@Theerakarn2001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 08:12
    น่ารักอ่าาาน่ารักที่สุด
    #138
    0
  13. #137 nin_ananya (@nin_ananya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 07:38
    เดี๋ยวๆ บีบแก้มก้น5555 //น่ารักก ^^
    #137
    0
  14. #136 pinlprd99 (@pinlprd99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 07:34
    ดีกับใจจริงๆ >////<
    #136
    0
  15. #135 Destiny18 (@sweety18) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 02:07
    ทีมนอนช้าเพราะแหกขี้ตามาอ่าน อ่านฟิคเรื่องนี้เเล้วเหมือนเป็นบ้าเลยอ่ะนั่งยิ้มอยู่คนเดียว ว่างๆพาเราไปส่งรพ.หน่อย5555 ช่วงนี้มม.เยอะมักๆรู้สึกชื่นใจจริงๆอ่ะฮ้าาาาาา
    #135
    0