[GOT7] Time [MarkBam]

ตอนที่ 17 : 12:45 น.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    9 ม.ค. 60

 

12:45 น.

 

Time and tide wait for no man.

 

 

                “เสร็จแล้วไปกินข้าวกันเหอะ ผมไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน หิวโคตรๆเลย”ยองแจที่กำลังเอาผ้าเย็นคลึงเบาๆบริเวณเปลือกตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักและอดนอนหันไปเอ่ยกับจินยองที่กำลังทำแบบเดียวกันอยู่

                วันนี้ทั้งสองคนอาสามาทำเรื่องขอดร๊อปให้แบมแบมที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้า ส่วนมาร์คก็แยกไปเก็บข้าวของของตนเองและแบมแบมที่จำเป็นต้องใช้ขณะอยู่ที่โรงพยาบาล เจบีกับแจ๊คสันไปดำเนินการเรื่องติดต่อกับแม่ของแบมแบมที่ประเทศไทย ถ้าคิดว่าปาร์คจินยองจะทำตามคำขอของคนตัวเล็กละก็คิดผิดแล้วล่ะ เรื่องนี้มันใหญ่เกินกว่าที่จะมาปกปิดคนในครอบครัวของคนตัวเล็กได้ จินยองไม่รู้ว่าถ้าเกิดเหตุการณ์คับขันขึ้นตัวเขาและเพื่อนจะตัดสินใจยังไง เรื่องนี้แม่ของแบมแบมควรจะเป็นคนตัดสินใจถึงจะดีที่สุด ตอนนี้ที่โรงพยาบาลจึงเหลือเพียงยูคยอมที่อยู่เฝ้าคนป่วยเท่านั้น

 

                “แกกล้ามากนะที่มาทำลูกรักชั้นน่ะ!!” เสียงแหลมสูงตวาดดังลั่น เรียกให้สายตาหลายคู่หันไปจับจ้องได้ไม่ยาก ยองแจและจูเนียร์ที่เพิ่งก้าวเข้าไปในบริเวณแคนทีนต้องหันไปดูเช่นกัน


                เซมีกับจีโบ

 

                “อะไรของแกห๊ะ อิบ้า อยู่ๆมาผลักชั้นเนี่ย” จีโบที่อยู่ในชุดกางเกงขายีนส์สั้นและเสื้อเชิ้ตสีครีมลุกขึ้นจากพื้นมาเผชิญหน้ากับเซมีและเพื่อนอีกสามคนที่ยืนเท้าเอวด้วยหน้าตาเอาเรื่อง

 

                “ยังจะมาถามอีกนะ แกไม่ใช่รึไง ที่ไปป่วนลูกรักชั้นจนผิดใจกับมาร์คน่ะฮ่ะ คลิปนั้นคนเขาดูกันเป็นพัน” เซมีตะคอกด่ากลับไปอย่างเหลืออด ถึงเธอจะชอบมาร์คมากถึงขั้นเคยไปร้องไห้ฟูมฟายใส่แบมแบมตอนที่รู้ว่าสองคนนั้นคบกัน แต่ความใจดีและอ่อนโยนของแบมแบมที่มีต่อเธอทำให้เธอยอมรับได้ไม่ยาก ความจริงเธอก็ไม่ได้ชอบมาร์คมากมายหรอก เรียกว่าหลงหน้าตากับคุณสมบัติภายนอกล่ะมั้ง เลยใช้เวลาทำใจไม่นานเท่าไหร่ พอได้เห็นความน่ารักของชายหนุ่มหน้าหวานที่มาร์ครัก กลับกลายเป็นตอนนี้เธอตกหลุมรักความน่ารักของอีกฝ่ายไปซะแล้ว แต่คงชอบแบบน้องรักล่ะนะ แค่วันนั้นที่แบมแบมเช็ดน้ำตาให้เธอ มาร์คยังจ้องเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อเธออยู่เลย ขี้หวงชิบ

 

                “ใครอยากใช้ให้โง่เองล่ะ ช่วยไม่ได้” ปากกระชับสวยที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดเหยียดลงอย่างถือดี ทำเอาเซมีแทบจะพุ่งตัวเข้าใส่ แต่ติดที่เพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆรั้งแขนไว้ซะก่อน

 

                “แกกล้าทำแบบนั้นกับน้องยูได้ยังไง ไม่มีความละอายใจเลยรึไง ถ้าแกคุกเข่าขอโทษตอนนี้ชั้นจะปล่อยแกไป”

 

                “เหอะ จะให้ชั้นต้องพูดคำนี้อีกกี่รอบกัน ช่วยไม่ได้ หมอนั่นมันอยาก โง่ เอง” ขาเรียวบนส้นสูงสีเดียวกับเสื้อเดินตรงเข้ามากล่าวกับเซมีในระยะประชิด เสียงหวานเน้นคำว่า โง่ ชัดถ้อยชัดคำใส่หน้าเซมี

                ทนไม่ไหวแล้วว้อย

 

เซมีเหวี่ยงจีโบลงกับพื้นอย่างแรง มือบางเอื้อมหยิบชามจัมปงที่อยู่บนโต๊ะใกล้ๆขึ้นมาถือก่อนที่ขาเรียวจะก้าวตรงไปหาอีกคนยิ้มๆ รอยยิ้มที่ชวนให้จีโบรู้สึกขนลุก

               

“กรี้ดดดดดดดดดดด”

 

                “อุ้ย สะดุด โทษทีนะ ” เซมีที่ทำท่าเหมือนจะเข้าไปประคองอีกคนซึ่งถูกจัมปงหกใส่จนเสื้อเชิ้ตที่เคยเป็นสีครีมกลับกลายเป็นสีแดงของน้ำซุปร้อนๆ ก้มลงกระซิบประโยคทิ้งท้ายเสียชิดใบหูของอีกฝ่ายเสียงเย็น


“ถ้าฉันยังเห็นหน้าแกที่ม.นี้อีก แกโดนหนักกว่านี้แน่” ขาเรียวบนส้นสูงสีดำของจิมมี่ชูก้าวออกไปจากแคนทีนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ท่ามกลางเสียงพูดคุยถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นดังลั่นไปทั่วทั้งบริเวณ

 

                “คลิปอะไรวะ” จูเนียร์ที่เพิ่งหายอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้าหันไปกระซิบถามยองแจที่อยู่ข้างๆอย่างสงสัย ผู้หญิงนี่น่ากลัวชะมัดเลย เหอๆ เซมีนี่จะโหดไปไหนวะ ผู้ชายคนไหนได้ไปเป็นแฟนคงไม่กล้าเจ้าชู้เลยมั้ง


                “ก็ไม่รู้สินะ ว้าว อยู่ๆก็อยากกินจัมปงขึ้นมาแหะ” ไหล่ลาดยกขึ้นเป็นเชิงว่าเจ้าตัวไม่รู้เรื่องอะไรด้วย หากแต่ปากอิ่มกลับแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ เสียงแหบหวานร้องออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะเดินตรงไปยังร้านขายจัมปงในทันที อ่า ถ้ายองแจจะขอสมัครเป็นแฟนคลับพี่เซมีต้องทำยังไงดีน้า


                “รอด้วยดิวะ ฉันก็อยากกินจัมปงเหมือนกันวะ ฮ่ะๆๆ” จูเนียร์ที่เดินผ่านจีโบไปแบบไม่แยแส เอ่ยเรียกไล่หลังยองแจเสียงดังแถมปิดท้ายด้วยเสียงหัวเราะดังลั่นโรงอาหารอย่างสะใจ

 

 T I M E

 

                “กูขอโทษนะแบม ขอโทษที่สร้างปัญหาให้มึง” ยูคยอมคุกเข่าอยู่กับพื้นข้างเตียงก้มหัวลงอย่างรู้สึกผิด สาเหตุทั้งหมดมันเป็นเพราะเขาที่พาผู้หญิงคนนั้นเข้ามารู้จักกับทุกคน


                “เห้ย ลุกเลยๆ มึงจะมาขอโทษทำไม มึงไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ”


                “แต่ว่า...”             

                                                     

                “หยุดเลย กูฟังคำขอโทษมาทั้งวันจนปวดหัวแล้วเนี่ย” ทั้งคำขอโทษจากพี่มาร์ค พี่แจ็คสัน พี่เจบี ยังจะมาไอ้หมียักษ์นี่อีก


                “มึงปวดหัวหรอ ทำไงดีอ่ะ” ทันทีที่ได้ยินเพื่อนตัวเล็กพูดคำว่าปวดหัว ยูคยอมก็ลุกขึ้นมาเกาะที่ข้างเตียงคนไข้ทันที “เออ เรียกหมอๆๆๆ” ได้คำตอบกับตัวเองแล้วก็ทำท่าจะวิ่งออกไปตามหมอ ดีที่แบมแบมคว้าแขนได้ทันซะก่อน

               

“กูแค่เปรียบเปรยเฉยๆ หมอเขาเพิ่งให้ยาแก้ปวดกูไป ตอนนี้ไม่ปวดหรอก”


“ฮ่าๆๆๆ” ยูคยอมที่ยืนมองหน้าแบมแบมเงียบๆมาสักพักอยู่ๆก็หัวเราะออกมาจนตาหยี

 

“ขำอะไรวะ หน้ากูตลกรึไง” อะไรของมัน จ้องหน้าแล้วขำแบบนี้ วอนโดนถีบซะแล้ว เป็นเนื้องอกนี่ยังถีบเพื่อนได้นะครับ 


“เออ ตลก ดูมึงดิ ปกติโมเอร้ น่ารักชิบหาย พอโกนหัวแบบนี้โคตรเถื่อนเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ” จากเสียงหัวเราะดังลั่นห้องค่อยๆลดลงเหลือเพียงรอยยิ้มจางๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเงียบงัน


“กู ขอถ่ายรูปคู่มึงได้มะ” ตาคมสบเข้ากับตากลมโตของเพื่อนรักนิ่งๆ


“มึงจะเก็บไว้ล้อกูใช่ไหม เลวชิบหาย มาดิ แต่ให้แค่รูปเดียวนะเว้ย”แบมแบมกวักมือเรียกคนที่เริ่มน้ำตาคลอให้เข้ามาใกล้


ทำไมเขาจะไม่รู้ละ ว่ายูคยอมขอเขาถ่ายรูปคู่เพราะอะไร

ด้วยความที่เป็นเพื่อนสนิทเห็นหน้ากันอยู่ทุกวันทำให้เราสองคนไม่มีรูปคู่กันมากนักหรอกและนี่อาจเป็นรูปสุดท้าย...ที่เราจะได้ถ่ายคู่กันก็ได้


“1 2 3 ยิ้มมมมมมม” ภาพจากจอไอโฟนเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของยูคยอมที่ยิ้มกว้างยิงฟันทั้งน้ำตา แขนแกร่งกอดเข้าที่คอของเพื่อนหน้าหวานซึ่งโกนผมจนหมดเพื่อรอเข้ารับการผ่าตัดกำลังทำท่าทางตลกๆใส่กล้อง


“โหย โคตรทุเรศเลย ถ้ามึงเอารูปนี้ลงไอจีกูจะไปกดสแปมไอจีมึง” นิ้วชี้จิ้มเข้าที่หน้าผากเพื่อนขี้แยแรงๆอย่างข่มขู่


“เออๆๆๆ ไม่ลงในไอจี แต่เดี๋ยวกูจะลงทวิต”ยูคยอมสูดน้ำมูกก่อนจะหันไปทำท่าล้อเลียนเหมือนไม่กลัวคำขู่นั้นสักนิด


“งั้นเอามานี่เลยมา กูจะลบ”


“เรื่องอะไรจะให้ลบ รูปมึงทุเรศๆแบบนี้อ่ะต้องอัดใส่กรอบ”ยูคยอมปัดมือแบมแบมที่ยื่นมาขอโทรศัพท์จากเขาออก


“กวนตีน แล้วแต่มึงเหอะกูจะนอนแล้ว มึงหิวก็ลงไปหาอะไรกินก่อนก็ได้นะ”ตากลมมองค้อนเพื่อนสนิทอย่างงอนๆ มือบางสะบัดผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหลังไม่สนใจเพื่อนสนิทอีกต่อไป


ยูคยอมลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียงคนไข้ นั่งมองเพื่อนรักที่หลับสนิทอย่างรวดเร็วอยู่อย่างนั้นเพื่อบันทึกภาพของเพื่อนรักที่เขาเห็นในตอนนี้ลงในความทรงจำ


ใครจะไปคิดว่า คนที่เขาเคยด่า เคยว่า เคยทะเลาะ ยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน เจอหน้ากันแทบทุกวัน คนที่เขาคิดว่าจะอยู่กับเขาไปอีกนานหลายสิบปี กลับกลายเป็นไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เขาจะได้ยินเสียงด่าเสียงว่า และรอยยิ้มของคนคนนี้อีกรึเปล่า


11.00 น. ของอาทิตย์ก่อนแบมแบมยังนั่งกินข้าวอยู่กับเขา


11.00 น. ของเมื่อวานแบมแบมยังตะคอกพี่มาร์คอยู่เลย


แต่

11.00 น. ของวันนี้แบมแบมกลับต้องมานอนอยู่ที่โรงพยาบาล


และ..

11.00 น. ของพรุ่งนี้ ยูคยอมไม่อาจรู้ได้เลยว่าเขา เพื่อนรักของเขาคนนี้จะเป็นเช่นไร

 

 


 T I M E




ตู้เสื้อผ้าสีขาวหลังใหญ่ที่ถูกล็อคไว้เสมอถูกมาร์คเปิดออก ปกติตู้นี้จะเป็นตู้ที่มาร์คไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยว เสื้อผ้าของเขาเวลาที่มาค้างกับแบมแบมจะถูกคนตัวเล็กนำมาจัดเก็บไว้อีกตู้ที่อยู่ข้างๆกัน

มาร์คเลือกเก็บเสื้อผ้าของแบมแบมบางส่วนที่เขาจะนำไปโรงพยาบาลและเสื้อผ้าที่เหลือก็นำไปพับลงกล่อง เตรียมสำหรับการขายห้องนี้และย้ายไปอยู่บ้านอีกหลังหนึ่งที่มาร์คเตรียมซื้อไว้เป็นบ้านของเรา มาร์คยกเสื้อผ้าที่แขวนอยู่ทั้งหมดลงมาวางบนเตียงเพื่อให้ง่ายต่อการพับ มือเรียวคว้าเอาเสื้อผ้าตัวแล้วตัวเล่ามาเก็บอย่างพิถีพิถันก่อนสายตาคมจะไปสะดุดกับกล่องขนาดกลางเท่ากระดาษเอสี่ถูกเก็บไว้ด้านในสุดของตู้ เขายกกล่องกระดาษที่มีขนาดไม่ใหญ่นักออกมาวางกับพื้น ร่างหนาทรุดตัวลงนั่งก่อนจะเปิดกล่องออกอย่างใคร่รู้

เอกสารการเรียนขนาดเอสี่มีลายมือที่เขาจำได้ทันทีว่าเป็นของตัวเองจดข้อมูลเกี่ยวกับบทเรียนต่างๆอยู่ทั่วกระดาษเต็มไปหมด ตาคมไล่มองเอกสารเหล่านั้นก่อนจะพบเข้ากับลายมือน่ารักๆของคนตัวเล็กที่มุมด้านล่างของกระดาษ บางแผ่นมีลูกศรชี้บอกว่ามีข้อความเขียนต่อด้านหลัง


“ฮ่ะๆ เจอแล้วสินะ คุณ22” มือเรียวลูบไปตามตัวอักษรของแบมแบมอย่างแผ่วเบา น้ำที่ไหลมาถึงปลายคางตอนไหนไม่รู้ทำท่าจะหยดลงบนกระดาษเหล่านั้น มาร์ครีบยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดออกในทันที แต่ไม่ว่าจะเช็ดมันออกเท่าไหร่ก็ไม่มีทีท่าว่าน้ำเหล่านั้นจะหยุดไหลเลยสักนิด เสียงสะอื้นดังก้องไปทั้งห้องนอนของแบมแบม



เปิดพี่รหัสแล้ว ชื่อพี่แจ็คสันแหละเดินมาถึงก็ยื่นชีทให้เลย แต่ดันเป็นของพี่มาร์ค พี่รหัสไอ้ยองแจซะงั้น พี่ระเบียบหรอ  หน้านิ่งมาก ดูดุๆด้วย นั่นคนหรือหินผานิ่งชิบหาย แต่หล่ออ่ะ ถ้าพี่แบมทำท่านิ่งๆแบบนั้นจะหล่อซังนัมจาบ้างปะวะ ยินดีที่ได้เจอกันนะครับ คุณพี่มาร์คเลขที่ 22

 


หน้าบูดเป็นปลาปักเป้าเลย ฮ่าๆ สงสัยคงอารมณ์เสียที่งานโดนแก้ละมั้ง แต่พี่แจ็คสันก็โดนนะรายนั้นไม่เห็นจะเครียด แต่ก็นะพี่แจ็คสันเคยเครียดอะไรรึไง อารมณ์เสียต้องกินอะไรหวานๆเย็นๆนะ คุณแบมแบม BB 22 ยกหวานเย็นหนึ่งอันให้ คุณมาร์ค ต้วนเลขที่ 22 แล้วกัน ยิ้มสิยิ้ม :) ’ รูปหวานเย็นถูกวาดด้วยปากกาสีแดงเต็มไปหมดทั้งกระดาษแผ่นนั้น

 


ฮูววว แค่ใส่เสื้อยืดขาวธรรมดานะเนี่ยยังหล่อขนาดนี้ ถ้าคุณBB22 ใส่แบบคุณเลขที่ 22 จะหล่อแบบนี้ไหมอ่ะ ยองแจมาบ่นเรื่องได้แนวข้อสอบจากพี่รหัสเป็นแบบถ่ายเอกสาร ลายมือพี่มาร์คไม่ค่อยชัด จะบอกมันยังไงดีหว่า ว่าเอกสารตัวจริงอยู่นี่ ฮ่าๆ อ่านไปแบบไม่ชัดนั้นแหละไอ้ตี่

 


มีแข่งบาส แล้วเก็บคะแนนบำเพ็ญประโยชน์ได้ถึงแค่อาทิตย์หน้า คุณเลขที่22 ขาดอีกตั้ง 52 คะแนนนิ จะเก็บทันหรอ ไหนจะรายงานที่ต้องส่งอีก งั้นคุณBB22 จะช่วยทำให้หนึ่งงานแล้วกัน จัดหนังสือในห้องสมุดตอนเย็นสามวันติดได้30คะแนน ที่เหลือคุณเลขที่22 มาทำเอาเองนะ

 


ข้าวกล่องแบบญี่ปุ่นจะทำยากไปไหนวะ ไม่ถนัดนะเว้ยมานั่งตัดสาหร่าย ตัดชีสแปะๆอะไรเนี่ย เอาง่ายๆละกัน ข้าวผัดอเมริกันกับคุณไส้กรอกรูปปลาหมึก ถึงจะชื่อข้าวผัดอเมริกันแต่คุณเลขที่22 ที่มาจากอเมริกันต้องไม่เคยกินอ่ะ คุณBB22 มั่นใจ ฮ่าๆๆๆ รูปถ่ายข้าวกล่องหน้าตาน่ารักที่เจ้าตัวทำถูกแปะไว้ใต้ข้อความ  

 


4 กันยายน วันเกิดใครเนี่ย รีบนอนตั้งแต่หัวค่ำเพื่อไปบริจาคโลหิต แต่ดันน้ำหนักไม่ถึง กรรมเวร งั้นไปอัดเสียงให้คนตาบอดแล้วใส่ชื่อคุณเลขที่22 แทนแล้วกันนะ

 


มาร์คไล่อ่านมาเรื่อยๆจนถึงกระดาษแผ่นสุดท้ายที่แตกต่างจากแผ่นอื่น เพราะเอกสารการเรียนของมาร์คหมดไปแล้ว คนตัวเล็กเลยเอากระดาษเอสี่เปล่าๆมาเขียนแทน

 


ลืมเขียนไปหลายวันเลยแหะ เดี๋ยวนี้ลืมบ่อยมาก ลืมหลายอย่างเลย ตั้งแจ้งเตือนวันครบรอบไว้ในโทรศัพท์ดีกว่า ถ้าต่อไปลืมชื่อแฟนตัวเองทำไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ ไม่ลืมหรอกเนอะ คุณเลขที่22 ลุงบ้ากาม พี่ระเบียบ พี่มาร์ค ต้วนของน้องแบม น้องรหัสเพื่อน น้องเป็ด คุณBB22 ต้องจำได้สักชื่อสิ

 


เฉลยดีไหม แต่เอาไว้เฉลยตอนครบรอบ1ปีแล้วกันนะ พี่มาร์คจะจำคุณ22 ที่ชอบเขียนจดหมายแล้วลงท้ายว่า พี่คือไอดอลของฉัน 22 ได้รึเปล่าน้า คุณ22รักคุณ22นะ สุขสันต์วันครบรอบสองเดือนครับ

 


นี่มันเกินไป จิตใจของเขาตอนนี้มันรับไม่ไหวแล้วจริงๆ มาร์คอยากหลับไป หลับแล้วตื่นขึ้นมาเพื่อพบว่าแบมแบมไม่ได้เป็นอะไร แบมแบมยังทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัย คุณเป็ดของเขายังรอให้เขาไปรับเพื่อพาไปกินข้าวไม่ใช่รอให้เขากลับไปหาเพื่อส่งอีกคนเข้าห้องผ่าตัดแบบนี้

ในช่องอกข้างซ้ายที่บางครั้งก็รู้สึกวูบโหวงว่างเปล่าจนน่าใจหาย บางครั้งก็บีบรัดจนรู้สึกเจ็บ ความเจ็บปวดที่เขาอธิบายมันออกมาไม่ได้ถูกกลั่นออกมาเป็นน้ำตาอย่างสุดจะทน ความเข้มแข็งที่ถูกสร้างเอาไว้เมื่ออยู่ต่อหน้าคนตัวเล็กพังทลายลง  ความรู้สึกหวาดกลัวว่าจะสูญเสียคนที่รัก กลัวว่าวันพรุ่งนี้รอยยิ้มที่เคยประทับอยู่บนใบหน้าหวานจะหายไปตลอดกาล

เสียงหวานที่บางครั้งก็ออดอ้อนจนเขาใจอ่อน บางครั้งแปรเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นเมื่อเจ้าตัวไม่พอใจ เสียงหัวเราะหวานใสหรือแม้แต่เสียงกระซิบเรียกชื่อของเขา มาร์คกลัว กลัวว่าจะไม่ได้ยินมันอีก

ดวงตากลมโตสดใสคู่นั้นที่เมื่อใดมาร์คมองสบเข้าไป เขาก็เห็น เงาของตัวเขาเองที่สะท้อนอยู่ในนั้น เขาจะมีโอกาสได้เห็นมันอีกรึเปล่า

เขาต้องทำยังไง ต้องอ้อนวอนคุกเข่าก้มหัวขอร้องใครเพื่อให้แบมแบมปลอดภัย เพื่อให้คนตัวเล็กที่เขารักยังคงหัวเราะและยิ้มอย่างสดใสอยู่ในอ้อมกอดของเขา ได้โปรดบอกเขาทีเถอะ ได้โปรด...

 

 

 

 T I M E


 

“มาแล้วหรอพี่มาร์ค” แขนเรียวกางออกทันทีที่เห็นร่างหนาเปิดประตูเข้ามาภายในห้องพักคนไข้ มาร์ควางกระเป๋าลงกับพื้นก่อนจะเดินเข้าไปกอดคนที่อ้าแขนรอเขาแนบแน่น ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มแนบแน่นเนิ่นนานก่อนที่จะผละออก


 “แบมไม่รู้ว่าวินาทีต่อจากนี้ไป วินาทีที่แบมถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดไป แบมจะได้ออกมาเจอพี่มาร์คกับทุกๆคนอีกรึเปล่า แบมไม่รู้ แต่วินาทีนี้แบมอยากให้ทุกคนได้รู้ แบมดีใจจริงๆนะที่ได้มารู้จักกับทุกๆคน” รอยยิ้มหวานถูกส่งไปให้กับทุกคนในห้องอย่างอ่อนโยน “แบมไม่โทษโชคชะตาที่ทำให้แบมต้องเป็นแบบนี้ แต่แบมอยากขอบคุณโชคชะตานะที่ทำให้แบมได้มารู้จักทุกคน อย่าร้องไห้สิ ผู้ชายตัวโตๆหกคนมาร้องไห้แบบเนี่ย มันไม่ได้ดูน่าสงสารแบบสาวๆซะหน่อย ตลกชะมัด ฮ่ะๆ” เสียงหัวเราะที่เจ้าตัวพยายามปั้นแต่งให้ดูสดใส ยิ่งเรียกเสียงสะอื้นจากปาร์คจินยองและยูคยอมให้ดังขึ้นไปอีก


“แบมยังไม่เคยมีรูปที่ถ่ายพร้อมหน้ากับทุกคนเลย มาถ่ายรูปกัน ยิ้มกว้างๆด้วย” กวักมือเรียกจินยองที่กอดคอกับเจบีร้องไห้อยู่ที่โซฟา ยูคยอมที่เอามือปิดหน้าไม่ให้ใครเห็น แจ็คสันที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นโดยมียองแจคอยลูบหลังปลอบทั้งๆที่ยองแจเองก็ไม่ต่างกัน “คุณพยาบาลคนสวยครับถ่ายรูปให้แบมแบมหน่อยน้า ขอบคุณครับ” คนตัวเล็กยื่นโทรศัพท์ให้พยาบาลที่เข้ามาดูความเรียบร้อยครั้งสุดท้ายก่อนเข้าผ่าตัด


“ยิ้มกว้างๆนะ” แบมแบมที่นั่งอยู่บนตักของมาร์คบนเตียงผู้ป่วยบอกกับทุกคนที่เข้ามายืนล้อมรอบๆเขา


“แบมขออีกรูปนะครับ” ใบหน้าหวานหันไปหามาร์คที่โอบกอดเขาจากด้านหลัง จมูกรั้นชนเข้ากับจมูกโด่งของอีกคน สายตาหวานทอดมองมาร์คด้วยความรัก มือบางกุมเข้ากับมือที่โอบรัดอยู่ที่เอวบางของตัวเอง ริมฝีปากอิ่มกระซิบชิดริมฝีปากหยักแผ่วเบา “แบมรักพี่มาร์คนะ คุณลุงของน้องเป็ด” พร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลลงมาตามแก้มเนียน เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาแม้ริมฝีปากอิ่มจะทาบทับอยู่กับริมฝีปากหยัก

 

                เจบี จินยอง แจ็คสัน ยองแจ ยูคยอม รวมถึงพยาบาลที่ถือกล้องต่างเบือนหน้าหนีจากภาพสะเทือนใจนั้น  

 

 


 

                “อย่าลืมที่แบมบอกนะยู” แบมแบมมองตรงไปยังเพื่อนตัวโตที่เดินอยู่ข้างเตียงในขณะที่เขาถูกเข็นออกจากห้องพักคนไข้ไปยังห้องผ่าตัด


                “ยูไม่ลืมหรอก แต่ถึงยูลืมแบมก็ไม่รู้นิ เพราะงั้นถ้าอยากรู้ว่ายูทำตามที่บอกรึเปล่าก็ตื่นมาเช็คเอาเองสิ”


                “บู่วว เดี๋ยวจะตื่นมาเช็ค ถ้าลืมทำนะจะไม่ให้ลอกการบ้าน” ริมฝีปากอิ่มยู่ขึ้นอย่างงอนๆ เรียกรอยยิ้มบางๆจากเพื่อนตัวโตได้ไม่ยาก


 “พี่มาร์คครับ” มือบางที่ถูกกุมไว้ตลอดทางที่ถูกเข็นมาตั้งแต่ห้องคนไข้จนมาถึงหน้าห้องผ่าตัดกระตุกเรียกเจ้าของฝ่ามืออบอุ่นให้ก้มลงมาหาเขา

แบมแบมใช้นิ้วชี้วาดเป็นรูปนาฬิกาลงบนข้อมือเรียวของตนเองที่ยังถูกพันด้วยผ้าพันแผลอยู่ ก่อนจะวาดนาฬิกาลงบนข้อมือแกร่งของมาร์คเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้น้ำตาที่เพิ่งหยุดไปของมาร์คไหลลงมาอีกครั้ง “ถึงนาฬิกาของเรามันแตกไปแล้ว แต่เวลาของเราสองคนมันยังอยู่นะ ยังอยู่ตรงนี้ บนข้อมือของพี่มาร์คกับแบม”


“คุณBB22 รัก คุณเลขที่ 22 มากๆนะครับ” เสียงหวานเอ่ยกับมาร์คเป็นครั้งสุดท้าย มือบางค่อยๆหลุดออกจากการเกาะกุมของร่างสูง รอยยิ้มหวานถูกส่งให้กับร่างหนาที่ส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ก่อนที่แบมแบมจะถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดไป


ทันทีที่บานประตูห้องผ่าตัดปิดลง คนที่ฝืนยิ้มให้กับร่างบางเมื่อสักครู่ก็ทรุดนั่งกับพื้นอย่างอ่อนแรง เข่าทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมากอดไว้ ศีรษะที่ถูกปกคลุมด้วยเส้นผมสีน้ำตาลสวยซุกเขากับเข่าอย่างหาที่พึ่ง ร่างทั้งร่างสั่นเทารุนแรง เสียงสะอื้นดังขึ้นเรื่อยๆไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

 

 

 

“ความดันปกติ  ชีพจรปกติ เริ่มทำการผ่าตัดเวลา 12.45 น.”




#FicTimeMB

เราชอบความสัมพันธ์ของเพื่อนซี้อย่างยูคแบมเป็นพิเศษนะคะ

เป็นเพื่อนแท้ที่คอยสนับสนุนกัน

นี่ร้องไห้ง่ายมากอ่ะ อ่อนไหวง่าย

ตอนแต่งแรกๆก่อนรีไรท์ช่วงสามสี่ตอนนี่ร้องไห้ติดๆกันเลย แต่งเองร้องเอง บ้า 5555

ขอบคุณทุกคอมเม้นเลยนะคะ ขอบคุณมากๆ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

3,212 ความคิดเห็น

  1. #3197 Painin16 (@Painin16) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:56
    ฮื่อออออออออออออ
    #3197
    0
  2. #3159 noang76 (@noang76) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:06
    ตาบวมแล้วไรท์อ่า T_T
    #3159
    0
  3. #3152 Jahxmjs (@Jahxmjs) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 22:34
    ร้องไห้หนักมากกกกก
    #3152
    0
  4. #3122 ploy_TMTC (@ploy-tmtc) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 02:50
    เศร้ามากเลยฮือ
    #3122
    0
  5. #3121 ifdestiny (@khunben-za) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 11:20
    ร้องแล้วร้องอีกหน่วงเหลือเกินสู้ๆนะทุกคน ต้องหายนะน้องเป็ด
    #3121
    0
  6. #3048 Cake__Cake (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 01:19
    แง๊  ไรท์กลั่นแกล้ง ไรท์ทำเราร้องไห้ T-T
    #3048
    0
  7. #3025 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 02:03
    เค้าจะร้องแล้ว งือออออ ไม่เอา ไม่ม่าแล้ว แค่นี้เค้าก็จะตายแล้ว
    #3025
    0
  8. #2970 bbmk2 (@BBMK) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:04
    ร้องไห้หนักกมากอ้ะะะะะะ
    #2970
    0
  9. #2949 Da'wy Sehun (@dawysehun94) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:26
    โอ้ยแกบ่น้ำตาแตกติดกันหลายตอนแล้วจะร้องมันเศร้าอ่า
    #2949
    0
  10. #2914 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 16:13
    ฮือออ ขอให้หายเถอะนะ ใจจะขาด
    #2914
    0
  11. #2888 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 12:18
    น้ำตงน้ำตามาหมดครับจังหวะนี้ ;-;
    #2888
    0
  12. #2838 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 17:08
    โหย ตอนนี้แบบ ฮืออออออออออออ T T
    คุณ BB22 กับคุณเลขที่22 ฮือ ทำไมแบมแบมน่ารักแบบนี้
    ตอนยูคมาจะถ่ายรูปคู่นี้แบบยูคยอมมม ตอนยูคตยอมขอโทษนี้แบบไม่ต้องยูคไม่ผิดนะ งื้ออ
    เจ้เซมีแซ่บมาก 555555555
    ยองแจแหง ๆ เอาคลิปไปปล่อย 55555 
    #2838
    0
  13. #2831 BBtoYou (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 12:14
    บอกเลยนะว่าตอนนี้ใจเรามันเจ็บจริงๆ คือถ้ามันเกิดขึ้นกับคนที่เรารัก เราก็คงไม่ต่างจากทุกคนที่ไรท์เขียน อาจจะมากว่านี้ก็เป็นไปได้ ไรท์เขียนดีมากค่ะ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกไม่ซ้ำใคร ขอบคุณที่ใช้ภาษาได้ดีมาก
    #2831
    0
  14. #2811 mwonderland (@mwonderland) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:28
    เศร้าเกินไปแล้ววว
    #2811
    0
  15. #2810 มิรา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 14:49
    ชอบความสัมพันธ์ทั้งแบบคนรักของมาร์คแบม และความรักของเพื่อนสนิทที่รักกัน รู้สึกแย่นะที่แบมเจอโรคร้ายแต่ในความโชคร้ายยังมีสิ่งที่ดีให้เห็นความรักที่บริสุทธิ์ของผองเพื่อน
    #2810
    0
  16. #2809 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 07:21
    เออจะร้องtt
    #2809
    0
  17. #2808 JJulxx (@mbforevermore) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 00:41
    น้องเป็ดของเราต้องปลอดภัยยย ;-;
    #2808
    0
  18. #2807 FRE_SHY (@FRE_SHY) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:42
    รีบๆมาต่อนะคะ ติดหนักมากอ่านแล้วนี่ร้องไห้เลยอ่า มีคนรออ่านเยอะแยะเลยน้าาา
    #2807
    0
  19. #2806 Millinson93 (@Millinson93) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:29
    ร้องไห้ น้องต้องปลอดภัย เป็นกำลังใจให้น้องแบมนะคะ กลับมาหาพวกพี่ๆ เพื่อนๆ พี่มาร์คเร็วๆ มีคนรออยุ่
    #2806
    0
  20. #2805 aomtawanrat937 (@aomtawanrat937) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:51
    ขอให้แบมไม่เป้นอะไรนะTT
    #2805
    0
  21. #2804 Jahxmjs (@Jahxmjs) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:20
    ขอให้แบมปลอดภัยนะ TT
    #2804
    0
  22. #2803 qxer (@zamako) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:15
    อ่านกี่รอบก็ร้องไห้ จะรีไรท์กี้รอบก็ตะตามไปอ่าน 555
    #2803
    0
  23. #2802 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 21:39
    ฮือ ไหนไหนก็ re write แล้ว ไม่ต้องรอนานเหมือนเดิมได้มั้ย ><
    #2802
    0
  24. #2801 Nuituan (@Nuituan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 21:34
    โอ้ยยยยหน่วงเจ็บมากก สงสารขอให้แบมปลอดภัยนะ
    #2801
    0
  25. #2800 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 21:26
    ร้องแล้วร้องอีก รอแบมออกมานะลูกนะ
    #2800
    0
  26. #497 nnannn (@nannynny) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 07:02
    ไม่เอาดราม่าพลีสสสสสร้องไห้แล้วว;-;
    #497
    0
  27. #496 thanya (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 06:37
    ร้องไห้หนักและนานมากกกกกกก น้องแบมต้องปลอดภัยสิ ตื่นมาดูเลยนะว่ายูคลืรึป่าว ??? แล้วยูคลืมอะไร?? แบมตื่นมาให้คำตอบกับรีดเลยนะ ว่าสั่งอะไรยูคไว้ ต้องตื่นมานะ...
    #496
    0
  28. #495 Qpriwrose (@qprimrose) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 06:28
    รีบๆมาต่ออีกนะไรท์ ร้องไห้รอแล้วTT
    #495
    0
  29. #494 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 06:19
    แบมต้องปลอดภัย ฮือออ
    #494
    0
  30. #493 Pukluk Wannaporn (@pukaluk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 06:17
    สงสารน้องแบมอะ โคตรเศร้า ร้องไห้เลยอะ น้องแบมต้องไม่เป็นไรนะ ต้องจำทุกคนได้สิ ต้องกลับมาหาทุกคน
    #493
    0
  31. #492 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 05:55
    เศร้าขนาดนี้ นี่ไรท์ตกลงแต่งฟิคแนวเศร้าสะเทือนใจหรือไงเนี่ย มาต่อเร็วๆเลยนะ ถือเป็นความรับผิดชอบต่อน้ำตาของรีด
    #492
    0
  32. #490 safar_oh (@safaroh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 03:45
    ร้องไห้จากประโยคแรงถึงประโยคสุดท้ายเลยจิง ฮือๆๆๆ 
    #490
    0
  33. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 03:18
    มาต่อเร็วๆน้ะค้ะ
    #487
    0
  34. #486 `Galaxme` (@irin13081206) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 03:14
    ร้องไห้ตาบวมหมดแล้ว เพราะไรท์คนเดียวเลย .ตีมือ
    #486
    0
  35. #482 Nathamon Keawjam (@lovefanxing) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 02:26
    โอ๊ยยย บีบหัวใจมาก หน่วงสุดๆ สงสารน้องแบม ขอให้โชคดีนะลูก การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีเถอะ รักหนูนะแบม
    #482
    0
  36. #479 MBM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 02:07
    ฮือออออออ เศร้า T^T

    ปล. Fc เซมี
    #479
    0
  37. #478 ลูกอมแตงโม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 01:43
    แงๆ เศร้ามาก บีบหัวใจสุดๆ

    ร้องไห้หนักมาก

    สงสารทุกคนเลย

    แบมแบมต้องปลอดภัยสิ

    กลับมาอยู่ท่ามกลางความรักของทุกคนและลุงบ้ากาม

    #478
    0
  38. #474 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 01:27
    เศร้าอ่าาาา น้ำตาไหลพราก
    #474
    0
  39. #470 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 01:10
    ขอให้การผ่าตัดออกมาดีนะ
    #470
    0
  40. #469 qxer (@zamako) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 01:06
    โคตรเศร้า ไม่เคยแซดกับฟิคเรื่องไหนขนาดนี้ นอนอ่านน้ำตาไหลจ้า โคตรสงสารมาร์ค ขอให้แบมปลอดภัยเหอะ อินมากจ้าาาา
    #469
    0
  41. #467 Luna-bn (@imaginebn03) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 00:56
    ไรต์มารับผิดชอบที่ทำเค้าร้องไห้เลยนะ ฮรือๆๆๆ สะอื้นตัวโยน ;(
    #467
    0
  42. #465 จินวา (@bimay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 00:44
    โอ้ยยยยย! สงสารอิพี่มาร์คคมากกกอ่ะ สงสารแบมด้วยยย!

    แต่สะใจจ!อินังจีโบมากกกกอ่ะบอกเลย

    เซมีแม้งเด็ดอ่ะ
    #465
    0
  43. #464 evejuvychuシ (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 00:31
    แบมจะเป็นไงบ้างนะ ขอให้แบมปลอดภัยนะ ตื่นมาให้ตาลุงลวนลาม(?)ต่อเถอะนะถ้าไม่มีเป็ด ตาลุงจะเป็นยังไงละ งื้อออ
    #464
    0
  44. #462 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 23:56
    แบมจะเป็นยังไงบ้างนะ
    #462
    0
  45. #450 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 22:12
    ไรท์ค้างนะจ้ะมาอัพต่อเร็วๆนะจ้ะ ลุ้นแบมมากๆๆอ่ะ
    #450
    0
  46. #447 ลูกอมแตงโม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:47
    ถูกใจมาก สมควรโดน ยัยจีโบ

    ต้องเจอของจริงอย่างเซมี

    เอาอีกๆๆ อุ้ย!!เค้าพูดอะไรออกไป
    #447
    0
  47. #446 took (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:07
    สะใจมากกกกด
    #446
    0
  48. #445 P_Pampam (@pambam251) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:07
    ว้าวววววว รักเจ้เซมีกะนุ้งแตงจรุง คือแบบผู้ชายตบผู้หญิงมันดูเอาเปรียบช้ะ เลยจัดผู้หญิงกะผู้หญิงเลยสะใจดี อุว้ะ ฮ่ะๆ ฮ่า
    #445
    0
  49. #444 James_thtn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:07
    เซมีนี่ดีมากๆเลยอ่ะ ต้องเอาคืนให้หนักกว่านี้ถึงจะถูก สะใจเบาๆ จีโบคงมีชีวิตที่ไม่สงบสุขไปอีกนานเลย
    #444
    0
  50. #443 James_thtn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:06
    เซมีนี่ดีมากๆเลยอ่ะ ต้องเอาคืนให้หนักกว่านี้ถึงจะถูก สะใจเบาๆ จีโบคงมีชีวิตที่ไม่สงบสุขไปอีกนานเลย
    #443
    0