[GOT7] Time [MarkBam]

ตอนที่ 10 : 19:00 น.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    29 พ.ย. 59

19:00 น.

 


 

                ปวดหัว


มาร์คยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาคลึงขมับตัวเองเบาๆ อยากจะลุกไปหาน้ำมาดื่มเผื่ออาการลำคอแห้งผากจนรู้สึกเจ็บที่เขากำลังเผชิญอยู่จะดีขึ้น แต่ติดตรงคนตัวเล็กที่นอนซุกอยู่กับอกเขานั้นยังไม่ตื่น แก้มป่องๆพองกลมเหมือนกำลังอมอะไรไว้ทั้งๆที่ยังหลับอยู่ ปากอิ่มที่เหมือนจะเจ่อขึ้นไปอีกเท่าตัว แล้วท่านอนดูดปากเหมือนเด็กๆนั้นอีก อ้ากกกกกกกกกกก น่ารักโคตรๆๆเลย การที่ตื่นลืมตาแล้วมาเจอกับภาพแบบนี้มันทำให้เขาตื่นเต็มตาจนลืมอาการปวดหัวไปเลยละ ตื่นจริงๆนะ ตื่นทั้งตัว แล้วนี่ยังจะขยับซุกเข้ามาอีก ลุงมาร์คจะกินเป็ดเป็นอาหารเช้า ลุงจะกินๆ ลุงจะไม่ทน!!! =..=

 

 

                แต่คราวนี้สงสัยคราวนี้มาร์คคงต้องทน เพราะดูเหมือนว่าตัวเขาจะมีไข้ ไม่อยากให้ลูกเป็ดต้องมาติดไปด้วยหรอกนะ แค่คิดภาพคนตัวเล็กต้องทนปวดหัวหรือไอแรงๆอย่างทรมาน มาร์คก็ปวดใจแล้ว

 

                “งื้อออออออออ เค้าไม่อยากกินแตงกวา แจ๊บๆ” อะไร แดงๆ กาๆ นะ มาร์คขมวดคิ้วมองแบมแบมที่ละเมอเป็นภาษาอะไรสักอย่างก่อนจะผละออกจากอกเขา พลิกตัวหันหลังหนีไปอีกทาง

                มาร์คจ้องไปที่ริมฝีปากบวมเจ่อของคนที่อยู่ๆก็พลิกตัวกลับมาทางเขาอีกแล้วอย่างเผลอไผล สายตามันโฟกัสไปเองโดยอัตโนมัติ จนเผลอเลียริมฝีปากตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ต้องขบกัดริมฝีปากด้านในเบาๆเพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำเพื่อระงับอารมณ์และจัดการบางสิ่งบางอย่างที่ตื่นๆอยู่ให้มันสงบลง ไม่งั้นเขาคงได้เป็นโรคจิตลักหลับคนนอนแน่ๆ  

 

 

                “พี่มะ มาร์คคค  อ๊ะ อื้ออออ” มาร์คที่เพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำหลังจากสงบสติอารมณ์ได้ ต้องชะงักตาค้างกับภาพตรงหน้า เมื่อแบมแบมที่เห็นเขาเอ่ยเสียงเรียกออกมาแต่เจ้าตัวดันหาวเสียก่อน ร่างบางลุกขึ้นบิดขี้เกียจ เสียงหวานครางออกมาเมื่อรู้สึกปวดเมื่อยตามแขนและไหล่

 

                “บะ แบมแบม O[///]O” เสื้อยืดขาวบนร่างบางเลิกสูงขึ้นจากการยืดตัวบิดขี้เกียจเผยให้เห็นเอวบางเรียบเนียนที่มาร์คเลยสัมผัสมาแล้วจนรู้ว่ามันนุ่มลื่นมือขนาดไหน

 

                ปังงง!!!’ แบมแบมมองตามมาร์คที่วิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะปิดประตูตามไล่หลังเสียงดังอย่างงงๆ

อะไรของพี่มาร์คเนี่ย สงสัยจะปวดท้องมั้ง?

 

                ทั้งๆที่วันนี้ไม่มีเรียนแต่เขากลับตื่นเร็วกว่าปกติ จริงๆแล้วแบมแบมไม่อยากตื่นเลยสักนิด แต่เขาดันฝันแปลกๆนะสิ ฝันเหมือนว่ามีใครเอาแตงกวามาดันแถวๆหน้าท้อง แต่มันต้องเป็นแตงกวายักษ์แน่ๆแบมแบมมั่นใจ แตงกวาที่ไหนจะใหญ่ขนาดนั้น...

 

 

                สาวสวนแตงแห่งเมืองสุพรรณณณแบมแบมฮัมเพลงสาวสวนแตงของสุรพล สมบัติเจริญไปด้วย ในขณะที่ลงมือต้มโจ้กให้พี่มาร์คอยู่ในครัว เขาก็อดแปลกใจตัวเองไม่ได้ที่อยู่ๆก็นึกถึงเพลงนี้จนร้องซ้ำๆไม่หยุดปาก

 

                “ทานโจ้กก่อนนะพี่มาร์ค เดี๋ยวแบมไปหยิบยากับน้ำมาให้ แบมว่าพี่มาร์คหน้าซีดๆนะ เมื่อเช้าที่เข้าห้องน้ำนานๆนั้นท้องเสียด้วยหรอ เสียน้ำเยอะแบบนี้ต้องดื่มเกลือแร่สินะ งั้นเดี๋ยวแบมลงไปซื้อมาให้”

 

                “มะ ไม่ต้องหรอกแบม พี่ไม่ได้ท้องเสีย คือ คือที่หน้าซีดเนี่ย พี่ปวดหัวน่ะ” มาร์ครีบคว้าข้อมือบางไว้พร้อมกับบอกแบมแบมเสียงติดขัด

 

                ก็จะให้บอกได้ยังไงละ ว่าที่หน้าซีด เสียน้ำมากมีสาเหตุมาจากคนที่นั่งเอาผ้าซับเหงื่อให้เขาอยู่

 

                “แบมขอโทษน้าาา แบมซนจะเล่นน้ำฝนจนพี่มาร์คป่วยเลย”

 

                “ไม่เป็นไรหรอกครับ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ”มาร์คจับมือแบมแบมมาจูบเบาๆที่ฝ่ามือ ส่งยิ้มอ่อนหวานให้กับคนที่ทำหน้ารู้สึกผิด

 

                “จะทำอะไรครับ” มาร์คเอ่ยถามแบมแบมที่เอาชามไปเก็บหลังจากที่มาร์คทานโจ้กและยาเรียบร้อยแล้วกลับเข้ามาหาเขาในห้องนอน   ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงปลายเท้าเขาก่อนจะจับขึ้นวางอยู่บนตักของตัวเอง

 

                “มานี่เดี๋ยวแบมนวดฝ่าเท้าให้ มันคลายเมื่อยแล้วก็ช่วยให้ผ่อนคลายได้นะ แบมชอบเมื่อยเวลาป่วยอะแต่ไม่มีคนนวดให้ ต้องนวดให้ตัวเองประจำเลย ฮ่ะๆ” แบมแบมเบอกมาร์คยิ้มๆ ใบหน้าหวานก้มหน้าจดจ่อตั้งใจอยู่กับการนวดฝ่าเท้าให้มาร์ค

 

                อย่ามาทำนิสัยน่ารักนะเป็ด ลุงจะตกหลุมรักอีกแล้ว

                                         

 

“ที่เมืองไทยนะร้อนมากแหละพี่มาร์ค แบมว่าพี่มาร์คไปอยู่ไม่ได้แน่ๆอะ แต่ของกินเยอะมากกกอร่อยด้วย มีทั้ง....” แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้ม ปากอิ่มก็ขยับขึ้นลงเล่าเรื่องตลก รวมทั้งประสบการณ์ตอนอยู่ประเทศไทยให้มาร์คฟัง

                มาร์คตอบกลับแบมแบมสลับกับหัวเราะเป็นพักๆ ก่อนจะเล่าเรื่องของตัวเองตอนอยู่ที่อเมริกาให้คนตัวเล็กฟังบ้าง

 

สายตาคมทอดมองคนที่ตั้งอกตั้งใจนวดเท้าให้ตัวเองด้วยความรักใคร่ จากวันแรกที่เขาได้เจอแบมแบมที่หน้ามหาวิทยาลัย เด็กผู้ชายตัวบางหน้าหวาน แววตากลมซุกซนนั้นสะกดสายตาเขาได้ทันที รอยยิ้มกว้างและเสียงหัวเราะหวานใสที่เจ้าตัวหัวเราะเสียดังลั่นอย่างสะใจ เมื่อเห็นยองแจเพื่อนสนิทเดินตกท่อ แม้จะขำแบบนั้น แต่คนตัวเล็กกลับลงไปช่วยเพื่อนขึ้นมาโดยไม่รังเกียจกลิ่นและคาบที่เลอะอยู่ แถมยังประคองยองแจพาไปห้องพยาบาลอีก มาร์คได้แต่มองตามหลังบางนั้นไปจนสุดสายตา

และตั้งแต่วันนั้นมา เขาก็ไม่เคยละสายตาไปจากคนคนนี้อีกเลย

               

                “อืมมม พอแล้วล่ะครับ เดี๋ยวแบมเมื่อยมือ แต่ว่านะนวดเก่งแบบนี้ สนใจไปนวดต่อกับลุงที่บ้านไหมจ๊ะ”

 

                “ค่าตัวหนูแพงนะลุง สู้ไหวหรอ” แบมแบมยิ้มทะเล้นใส่คนป่วยที่ดูแล้วคงจะหายแล้วละมั้ง ก็เริ่มทะลึ่งได้แล้วนิ คงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ขาเรียวก้าวลงจากเตียงเพื่อไปล้างมือ ก่อนจะหยิบยามาให้มาร์ค

 

                “ดูด้วยว่ากำลังพูดอยู่กับใคร ถ้ารู้ชื่อพ่อลุงแล้วจะจี๊ดนะนังหนู”

 

 

                “พ่อพี่เป็นผู้มีอิทธิพล?”

 

 

                “เปล่า พ่อพี่ชื่อเลม่อน ไงล่ะ ได้ยินแล้วถึงกับจี๊ด เปรี้ยวมากนะพ่อพี่อะ แต่พี่ไม่กินยาได้ไหมอ่ะ” เดี๋ยวๆ ความจริงคือเรย์มอนปะ เล่นพ่อตัวเองจะบาปไหมครับ มาร์คขอโทษนะครับป๊า เดี๋ยวกลับอเมริกาจะพาลูกสะใภ้ไปไถ่โทษ มาร์คส่งเสียงอ้อนไปให้แบมแบมที่ยืนส่ายหน้าระอากับมุกที่เขาเล่นไปเมื่อครู่

 

                “ไม่ได้!! อย่าดื้อนะพี่มาร์ค” เสียงหวานเข้มขึ้นในทันที เมื่อผู้ใหญ่ที่เคยว่าเขาดื้อกลับเป็นฝ่ายดื้อซะเอง

 

 

                “มันกลืนยากอ่ะ พี่เจ็บคอ นอนพักก็พอแล้ว ไม่ต้องกินยาหรอก เนอะๆ” มาร์คเกี่ยวกวัดเอวบางของแบมแบมที่ยืนเท้าเอวอยู่ข้างเตียงเข้ามากอด ใบหน้าหล่อเหลาซุกลงกับหน้าท้องแบบเรียบก่อนจะถูไถไปมาอย่างออดอ้อน

 

                “ได้ ไม่กินใช่ไหม!!

 

 

                “เฮ้ย!! แบมจะทำอะไร” มาร์คร้องลั่นอยากตกใจ เมื่ออยู่ๆแบมแบมก็พลักมาร์คให้นอนลง ก่อนจะขึ้นคร่อม มือทั้งสองข้างยันไว้กับที่นอนเหนือหัวของมาร์ค

น้องเป็ดจะออนท๊อปหรอจ๊ะ ใจเย็นๆสิ ลุงป่วยอยู่นะ

 

                “ถ้าน้องเอินเอินไม่ยอมกินยาดีๆ เสี่ยกันต์จะจับฉีดยา! เลือกมาว่าจะกินยาเอง หรือจะให้เสี่ยฉีดยาให้”

 

                “เปลี่ยนมาเป็นให้น้องเอินฉีดยาให้เสี่ยกันต์แทนดีกว่าน้า”มาร์คที่หายตกใจแล้วพลิกตัวแบมแบมลงมาก่อนจะขึ้นไปคร่อมอีกคนนึงแทน

                ถ้าเป็นก่อนหน้านี้คงพอจะขู่เขาได้หรอก แต่ตอนนี้มาร์คเข้าฟิตเนส กินเวย์เล่นกล้ามแล้วล่ะ เพราะงั้นถ้าคิดจะขู่ว่าจะกดลุงด้วยเอวบางๆแบบนั้นละก็ ยังเร็วไปอีกสามสิบปีนะนังหนู

 

                “พี่มาร์ค! กินเดี๋ยวนี้ อย่าให้แบมโมโหนะ”ตากลมโตถลึงมองคนที่พลิกขึ้นไปอยู่ข้างบน ฮึ่ย อย่าให้เขาเข้าฟิตเนสบ้างนะ จะมากดคืนเข้าให้สักวัน คอยดู

                 

                “จ๊ะๆ กินแล้วจ๊ะที่รัก” มาร์ครีบหยิบยาจากมือคนตัวเล็กมากินอย่างรวดเร็วในทันที เมื่อเห็นแววตาที่กำลังจะลุกเป็นไฟของแบมแบม

                สมาคมคนกลัวเมียอยู่ที่ไหนครับ มารับสมาชิกชื่อมาร์ค ต้วนด้วย

 

T I M E

               

                หลังจากทั้งทานยาเสร็จมาร์คก็ไล่ให้แบมแบมอยู่ห่างจากเขา เพราะกลัวคนตัวเล็กจะติดไข้ไปด้วย ซึ่งแบมแบมก็เชื่อฟังมาร์คเป็นอย่างดีเลยละ

                เพราะตอนนี้แบมแบมอยู่ห่างจากมาร์คมากทีเดียว

 

 

 

                ประมาณสามเซนติเมตร = =’’

                มาร์คบีบจมูกคนที่นอนกลางวันกอดเขาอย่างหมั่นเขี้ยวในความดื้อของอีกคน ทำไมกันนะทีแบมแบมบ่นเขาสองสามประโยคเขาก็เชื่อฟังอีกฝ่ายอย่างง่ายดายแต่พอเป็นทีเขาบอกแบมแบมบ้าง กลับกลายเป็นเขาที่แพ้เด็กดื้อไปซะอย่างนั้น

เฮ้อ แบบนี้ใช่ไหม ที่เขาเรียกแพ้ทางน่ะ

               

               

 

T I M E

 

 

“พี่มาร์คเพิ่งตื่นเองนะน้องแบม นอนไม่หลับหรอก”

 

“นอนฟังเพลงในไอพอดแบมไปก็ได้ เดี๋ยวก็หลับ คนป่วยต้องพักผ่อนเยอะๆนะรู้เปล่า จะได้หายไวๆ” แบมแบมดันหลังมาร์คเข้ามาให้ห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง แต่เดี๋ยวนี้มันไม่เหมือนห้องนอนของเขาคนเดียวแล้วเพราะเสื้อผ้ารวมถึงของใช้ต่างๆของมาร์คอยู่ที่นี่เต็มไปหมด ซึ่งก็ไม่ได้ต่างจากห้องของมาร์คที่มีของๆเขาอยู่เต็มไปหมดเหมือนกัน

 

“พี่ขัดขืนอะไรได้ไหมอ่ะ (. _ .)

 

“ไม่ได้ครับ นอนลง เดี๋ยวแบมไปเอานมมาให้ดื่ม” มาร์คได้แต่นอนนิ่งๆกระพริบตาปริบๆเมื่อแบมแบมสั่งเขาเสียงเข้มแล้วดันเขาให้นอนลงบนเตียง ห่มผ้าให้จนถึงคอ ปิดท้ายด้วยการจูบหน้าผากเบาๆ แล้วเดินออกไปหยิบนมมาให้

 

 

มาร์ครู้สึกได้ถึงความเสี่ยกันต์ในตัวน้องเป็ด (.”.)

 

ถึงเขาจะป่วยก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้อีกคนมาสลับตำแหน่งกันได้หรอกนะ ถ้าไม่กลัวว่าแบมแบมจะติดไข้ละก็ คืนนี้ลุงต้องหาทางกลับมาทวงตำแหน่งคืน!!

 

“อ๊ะ!!” แบมแบมที่ประคองแก้วนมมาให้มาร์ค เกิดลื่นทำนมหกใส่ตัวเองร้องออกมาเสียงดังอย่างตกใจ

 

“เป็นอะไรรึเปล่า ระวังหน่อยสิ”มาร์คที่รีบถลาเข้าไปรับแก้วจากมือแบมแบมเอ่ยปรามเสียงดุ แล้วจึงเดินเอาแก้วนมออกไปเก็บ

แบมแบมที่รีบถอดเสื้อออกเพราะรู้สึกเหนียวไปหมด น้ำนมบางส่วนที่เลอะตั้งแต่คอ ไหลย้อยลงมาตามแผ่นอกเนียน มาร์คที่เดินกลับเข้ามาเผลอทำผ้าเช็ดพื้นในมือตกทันทีเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า

 

O[/////]O รุนแรงเหลือเกิน

แอคแทครุนแรงกว่าเมื่อเช้าไปอีกสิบเท่า

 

 

มาร์คก้มลงหยิบผ้าเช็ดพื้นขึ้นมาก่อนจะก้มหน้าก้มตาเช็ดอย่างจริงจัง พยายามบังคับสายตาให้เพ่งไปที่พื้นอย่างเดียว


อดทนไว้มาร์ค อดทนไว้ เดี๋ยวน้องป่วย ท่องไว้ว่าเดี๋ยวน้องติดไข้

 

แต่ดูเหมือนพระเจ้าจะไม่เห็นใจมาร์ค ต้วนเมื่ออยู่ๆแบมแบมก็เดินเข้ามานั่งลงข้างๆก่อนจะดึงผ้าในมือมาร์คไปเช็ดเอง


“พี่มาร์คไปนอนเถอะ เดี๋ยวแบมเช็คเอง”


มือบางลูบไล้ไปตามลำคอระหงส์เพราะรู้สึกเหนียวตัวก่อนจะก้มลงเช็ดพื้นอย่างตั้งใจไม่ได้สังเกตมาร์คที่นั่งนิ่งจ้องมองแผ่นอกบางและหน้าท้องเรียบเนียนเลอะนมของเจ้าตัวพร้อมกับกลืนน้ำลายไปด้วยสักนิด


 

อดทนไว้มาร์ค อดทนไว้ววววววว…..

 

 

 

T I M E

 

 

“ไม่ไหวก็กลับห้องไปเหอะมึง เดี๋ยวกูจดเลคเชอร์ให้” ยองแจเอ่ยบอกแบมแบมที่นอนฟุบกับโต๊ะเรียนมาตั้งแต่ต้นชั่วโมงเรียนด้วยความเป็นห่วง ไอร้อนที่แผ่ออกมาจากเพื่อนตัวบาง สามารถรู้สึกได้แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่


“ไม่เป็นไร กูไหว ขาดบ่อยจนอาจารย์จะกัดหัวแล้ว” ถึงจะมานอนในห้องก็เถอะ อย่างน้อยมาให้อาจารย์เห็นสักหน่อยก็ยังดี เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วและอาทิตย์ก่อนหน้านั้นเขาเพิ่งขาดเรียนวิชานี้ไป


“แต่มึงตัวร้อนมากเลยนะแบม ไปทำอิท่าไหนถึงเป็นไข้แบบนี้วะ” มืออวบทาบลงที่หน้าผากมนเพื่อวัดไข้


หลายท่าวะ กูก็จำไม่ค่อยได้ มึงต้องไปถามพี่มาร์คเอานะ แบมแบมอยากจะตอบยองแจออกไปแบบนั้น แต่เขาเลือกจะเงียบเพราะรู้สึกว่าหนักหัวจนไม่อยากจะเงยหน้าไปตอบอะไรใครอีกแล้ว

 

ก็เมื่อวานตอนนอนกลางวัน ที่เขาดื้อไปนอนกอดมาร์คจนติดไข้มานั้น เขาจำไม่ได้จริงๆว่าตัวเองนอนท่าไหนบ้าง ถ้าอยากรู้ก็คงต้องถามพี่มาร์คนั้นแหละ ว่านอนกอดพี่มาร์คท่าไหนถึงได้ติดไข้มา

“แล้วนี่กินยามารึยัง” ยูคยอมที่มองแบมแบมด้วยสายตาเป็นห่วงเงียบๆมานานเอ่ยถามออกไป ก่อนจะได้รับเพียงการโบกมือไปมาจากแบมแบมเท่านั้น

 

T I M E

 

 

“แอมแอม อ้องแอมอับ” แบมแบมลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำแสนคุ้นเคยดังขึ้นเบาๆ

แบมแบมมองไปยังร่างหนาของมาร์คที่กำลังคุกเข่าคลานเข้ามาหาเขาจากทางประตูหลังห้อง ในปากคาบซองกระดาษสีน้ำตาลขนาดเล็ก มือข้างหนึ่งกำขวดน้ำไว้

“มาได้ไงเนี่ยพี่มาร์ค แล้วทำไมคลานเข้ามาแบบนั้นล่ะ”

“เดี๋ยวอาจารย์เยอึนเห็น อ่ะ พี่เอายามาให้ อย่าลืมกินนะเป็ด” มาร์คดึงซองยาออกจากปากก่อนจะพยักเพยิดไปทางอาจารย์สาวที่กำลังสอนอยู่หน้าห้อง

“ขอบคุณนะครับ พี่มาร์คก็รีบกลับไปเรียนได้แล้ว” แบมแบมระบายยิ้มอ่อน มือบางเอื้อมไปหยิบซองยาและน้ำที่อีกคนส่งให้ แต่มาร์คกลับจับมือของเขาเอาไว้ก่อนจะจูบที่หลังมือเบาๆแล้วนำไปแนบกับแก้มสาก

“เป็ดต้องรีบหายนะครับ ลุงเห็นเป็ดเป็นแบบนี้แล้วปวดใจชะมัด”

 

“ชั้นก็ปวดใจเหมือนกัน ต้วนอี้เอิน!!!!” เสียงดุดังขึ้นจนมาร์คสะดุ้งอย่างตกใจ แต่มือยังคงจับมือแบมแบมไว้ไม่ปล่อย สายตาคมสบเข้ากับสายตาดุดันของอาจารย์สาวที่ยืนบรรยายอยู่หน้าห้องก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้กลับมายืนเท้าเอวด้วยท่าทางเอาเรื่อง

“เข้ามาในคลาสเรียนฉันทำไมยะ หรืออยากจะเรียนซ้ำอีกรอบห๊ะ!! แล้วตอนนี้เธอต้องนั่งเรียนอยู่ในคลาสอาจารย์โจควอนไม่ใช่รึไง”

“ไม่อยากครับ ผมแค่เข้ามาหาแฟนเฉยๆครับ ขอโทษด้วยนะครับที่รบกวนการสอนของอาจารย์” ร่างหนายืนขึ้นตอบด้วยเสียงดังฟังชัด และสีหน้าเรียบนิ่งตามแบบฉบับมาร์ค ต้วน เวอร์ชั่นโฆษณา ศรีษะทุยสวยที่ปกคลุมด้วยผมสีน้ำตาลของเจ้าตัวค้อมลงเพื่อขอโทษอาจารย์สาวอย่างนอบน้อม มือเรียวลูบหัวกลมของแบมแบมที่นั่งมองอยู่อย่างอ่อนโยน ก่อนจะเดินออกจากห้องไปท่ามกลางเสียงซุบซิบของคนในห้อง

แกๆๆๆๆ พี่มาร์คหล่ออ่ะแก

คนหล่อได้กันเอง ทำไมกูดีใจวะมึงงง กูควรเสียดายสิ

หวานมากอ่ะ กรี้ดดด เขิน

อิจฉาแบมแบมเนอะแก

เธออิจฉาแบมแบม แต่เราอิจฉามาร์ควะ ฮืออ แบมบี้ของหมวกกันน็อค

 

“อ้าว จะซุบซิบกันอีกนานไหมนักศึกษา ส่วนนายกันต์พิมุกต์ ถ้าป่วยก็ควรจะพัก หน้าซีดขนาดนั้นยังจะนั่งทนเรียนอีก อาจารย์ไม่ใช่คนใจร้ายใจดำขนาดนั้นนะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยสินักศึกษา”

“ครับอาจารย์” แบมแบมพยักหน้ารับคำ หันมาสนใจซองยาในมือเมื่ออาจารย์เยอึนเดินกลับไปที่หน้าห้องเพื่อบรรยายต่อ

 

ปากอิ่มที่ซีดเพราะพิษไข้เผยยิ้มออกมาเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในซองกระดาษสีน้ำตาล  ยาพาราเซตามอลแบบแผงถูกตัดแยกออกจากกันและนำมาติดไว้บนกระดาษสีม่วงอ่อนที่แบมแบมชอบ เหนือยาแต่ละเม็ดมีลายมือของมาร์คเขียนไว้เป็นคำๆ อ่านเรียงกันได้ว่า หายไวไว เป็นห่วง คิดถึง รักนะครับ กินด้วย ห้ามดื้อ อย่าซน เป็นเด็กดี  น้องเป็ดของลุงมาร์ค ลุงมาร์คของน้องเป็ด

งื้ออออ พี่มาร์คน่ารักอีกแล้ว

แล้วทำแบบนี้เขาจะกล้าแกะกินไหมละเนี่ย มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพยาพาราเซตามอล by ลุงมาร์คเอาไว้หลายๆภาพ ก่อนจะเก็บยาแผงพิเศษนี้ใส่กระเป๋าไว้อย่างดี ไว้ค่อยไปซื้อแบบปกติมากินทีหลังแล้วกัน

 

อย่าไปฟ้องพี่มาร์คล่ะ ^^

 

                “โอย ถ้าไม่เห็นว่ามึงป่วยอยู่นะ กูจะอ้วกใส่ให้” ยองแจที่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้แบมแบมเพื่อดูสิ่งที่มาร์คเอามาให้ เบ้ปากอย่างหมั่นไส้ ก่อนที่คนตาตี่จะถูกเพื่อนตัวโย่งล๊อคคอให้ออกห่างจากแบมแบม

                “อย่าขี้อิจฉาดิวะไอ้แจ”

                “มึงมีแฟนแล้วนิมึงก็พูดได้ดิวะ กูมันคนโสด โฉด เปรี้ยว เพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มนี่หว่า เออ พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็นึกได้ แฟนมึงชื่ออะไร บอกกูมานะ!!” จบประโยคยองแจก็ตวัดสายตาไปทางยูคยอมที่อยู่ๆก็เกิดหันไปตั้งใจเรียนขึ้นมาเสียเฉยๆ

                “มึงอย่ามาทำเป็นตั้งใจเรียน หันมาตอบกูเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้หมี สวยปะวะแฟนมึงอะ”

               

แบมแบมส่ายหัวให้กับเพื่อนทั้งสองที่ยังคงเถียงกันไม่หยุด ถ้าจะเรียกว่าเถียงคงไม่ถูกนักหรอก เพราะที่เขาเห็นตอนนี้ดูเหมือนยองแจจะซักไซร้ยูคยอมฝ่ายเดียวมากกว่า

 

“ส่วนมึง กลับห้องไปเลย คาบบ่ายเดี๋ยวกูจดไว้ให้ ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อน กูไม่ได้ห่วงมึง แค่กลัวว่ามึงจะมาแพร่เชื้อใส่ ชิ่วๆ” ยองแจพูดกับคนที่นอนหนุนแขนซบอยู่กับโต๊ะเรียน มือก็เก็บของต่างๆของแบมแบมใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย

 

“แจจ๋าาา ขอบคุณน้า รักแจจ๋าที่สุดเลย”

“มึงหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องเข้ามากอดกูเดี๋ยวกูติดไข้ กลับเองได้ไหมหรือจะเรียกพี่มาร์คมารับ” ยองแจเสตาหลบเพื่อนตัวบางที่อยู่ๆก็ออดอ้อนเสียงหวาน มันเขินนะเว้ย อยู่ๆเพื่อนสนิทที่กวนตีนกันบ่อยๆมาอ้อนอย่างนี้อะ

 

“กลับเองได้ พี่มาร์คเขามีควิชคาบบ่ายอ่ะ กูไม่อยากกวน”

 

“เออๆ กลับดีๆนะ”

 

“ถ้าถึงแล้วโทรมาบอกด้วยนะ” ยูคยอมตะโกนไล่หลังแบมแบมที่เดินแยกไปอีกทาง คนตัวบางยกมือขึ้นมาทำท่าโอเคโดยที่ไม่ได้หันกลับมา

 

T I M E

 

“ยูคยอม แบมถึงห้องแล้วนะ ฝากบอกยองแจด้วยละ”

[โอเค จะเข้าเรียนละ กินยาพักผ่อนซะนะ]

“ครับผม ขอบคุณมากนะยู” แบมแบมกดตัดสายเพื่อนสนิทเมื่อพูดจบ ร่างบางเดินตรงไปยังครัว หยิบข้าวต้มที่มาร์คทำไว้ให้เมื่อเช้ามาอุ่นให้ร้อน ก่อนจะนั่งลงทานแล้วตามด้วยยาที่เขาพึ่งไปซื้อมาจากร้านขายยาแถวหน้ามหาวิทยาลัย

 

 

แบมแบมที่หลับไปตั้งแต่บ่ายโมงตื่นขึ้นมาอีกทีตอนหกโมงครึ่ง ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมาก คงใกล้จะหายแล้วละ ความรู้สึกเย็นๆบริเวณหน้าผากทำให้ต้องยกมือขึ้นไปจับอย่างสงสัย อ่า เจลลดไข้นี่เอง แต่ก่อนนอนแบมแบมจำได้ว่าเขาไม่ได้ติดมันนิ

ตากลมโตมองไปที่ข้างเตียงก่อนจะปะทะเข้ากับร่างหนาของมาร์คที่ฟุบหลับอยู่ บนพื้นข้างตัวมีกะละมังใส่น้ำพร้อมผ้าขนหนูที่ดูแล้วอีกคนคงเอามาเช็ดตัวให้เขาสินะ

มือบางลูบไปที่ผมสลวยสีน้ำตาลของมาร์ค ไล่ไปถึงท้ายทอยและต้นคอหนาของอีกคนก่อนจะออกแรงนวดให้เบาๆ

“อ้าวแบม ตื่นแล้วหรอครับ ดีขึ้นไหม?” มาร์คที่งัวเงียตื่น ยื่นมือไปวางทาบลงบนแก้มกลมของคนที่มีสีหน้าดีขึ้นกว่าตอนเช้าที่เขาเห็น

เมื่อตอนตีสี่มาร์คที่หายจากอาการไข้สะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงครางและอาการนอนพลิกตัวไปมาเหมือนคนนอนไม่หลับของแบมแบม เมื่อเขาจะดึงอีกคนมากอดให้สงบลง ไอร้อนก็แผ่ออกมาจากร่างบางทันทีที่เขาสัมผัส  มาร์คก็ตื่นเต็มตาแบบไม่มีอาการง่วงสักนิด รีบลุกขึ้นมาเช็ดตัวให้อีกคน ทำข้าวต้มและหายามาให้ทาน ความจริงเขาอยากจะพาคนตัวเล็กไปหาหมอด้วย แต่คนขี้ดื้อก็ยืนยันว่าตัวเองยังไหว แค่นั้นไม่พอ ยังดึงดันจะไปเรียนอีก จนทะเลาะกันไปรอบนึง แต่พออีกคนทำท่าจะร้องไห้งอแงเหมือนเด็กๆ มาร์คก็ยอมแพ้ในทันที

มันปวดหน่วงในใจอย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกอยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้อีกคนหายจากความเจ็บปวดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้แบมแบมไม่สบายตัว ไม่สบายใจ ถ้าเป็นไปได้เขาอยากเป็นคนที่ปัดเป่ามันออกไปทั้งหมด แต่คนตัวเล็กกลับไม่ให้ความร่วมมือซะแบบนั้น เลยเผลอดุออกไปเสียงดังอย่างลืมตัว พอเห็นน้ำตาที่คลออยู่ภายนัยน์ตาใสนั้น เขาก็ได้สติ เลยต้องมานั่งปลอบและผลสุดท้ายมาร์คพ่ายแพ้ให้คนดื้อรั้นอีกครั้งจนได้

 

“ดีขึ้นแล้วครับ เมื่อยแย่เลยนะนอนแบบนั้นอ่ะ” แบมแบมทิ้งขาลงนั่งข้างเตียงก่อนจะดึงดอมาร์คให้ซบกับตักของตนเองแล้วออกแรงนวดที่ต้นคอและบ่าเพื่อให้อีกคนหายเมื่อย

“ไม่หรอก แต่คราวหลังอย่าป่วยแบบนี้อีกนะ ห้ามป่วยนะ พี่รู้สึกไม่ดีเลย ปวดใจชะมัดเป็นห่วงไปหมด ทำควิชก็คิดแต่ว่าแบมจะหายรึยัง ดีขึ้นบ้างไหม ปวดหัวอยู่รึเปล่า จะเจ็บคอมั้ย กินยาแล้วหรือยัง เพราะฉะนั้นได้โปรดดูแลตัวเองดีๆด้วยเถอะ อย่าดื้อกับพี่เรื่องนี้เลยนะครับ ถ้าแบมเป็นอะไรหนักกว่านี้พี่ต้องทนไม่ได้แน่ๆ” มาร์คที่กอดเอวบางและซุกหน้าเข้ากับหน้าท้องแบนราบของแบมแบมแน่นเอ่ยขึ้น เสียงทุ่มดังอู้อี้จนแทบจับใจความไม่ได้

“โธ่ พี่มาร์ค” มือบางที่กำลังต้นคออยู่เปลี่ยนมาเป็นลูบผมสีน้ำตาลของร่างหนา ส่วนมืออีกข้างก็ลูบหลังคนที่ตัดพ้อกับเขาอย่างน่าสงสารเบาๆ

“นะครับ ได้โปรดเถอะนะ” มาร์คผละออกจากหน้าท้องของแบมแบมเพียงเล็กน้อย สายตาคมเงยสบกับตากลมสวยของอีกคนอย่างเว้าวอน ถ้าแบมแบมป่วยคราวหน้า มาร์ครู้ตัวดีว่าเขาคงใจไม่แข็งพอที่จะดุหรือบังคับให้อีกคนไปหาหมอ การขอร้องจึงเป็นทางเดียวที่เขาจะทำให้คนตัวเล็กตรงหน้ายอมหยุดดื้อเรื่องนี้ซักที

“ครับ แบมจะดูแลตัวเองดีๆ แล้วก็จะพยายามไม่ดื้อกับพี่มาร์คด้วย ยิ้มหน่อยสิครับ ทำหน้าเครียดมากๆเดี๋ยวก็แก่เป็นลุงจริงๆหรอก”

“ยิ้มแล้วครับ ถ้าพี่เป็นลุง ก็ต้องเป็นลุงที่หล่อมากๆนั้นแหละ ว่าแต่นังหนูสนใจมาเป็นเด็กลุงมาร์คมั้ยจ๊ะ?”

“อี๋ หลงตัวเอง!  อ้าว? หนูก็นึกว่าหนูเป็นเด็กลุงมาร์คมาตั้งนานแล้วนะ” แบมแบมเบ้ปากใส่คนหลงตัวเอง ก่อนจะเลิกคิ้วถามอีกคนอย่างกวนๆ

“เอ๋ หนูเป็ดน้อยเป็นเด็กลุงมาร์คแล้วหรอ? ลุงแก่แล้ว จำไม่ค่อยจะได้แหะ ไว้นังหนูหายป่วยแล้วเรามาทบทวนความจำกันดีกว่าเนอะ” มาร์คยิ้มตาหยีโชว์เขี้ยวทั้งสองข้างใส่คนที่ยื่นมือมาบีบจมูกเขา ใบหน้าหวานก้มลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากหยักก่อนจะผละออกอย่างรวดเร็ว

“งั้นซ้อมทวนความจำไว้แค่นี้ก่อนเนอะ เดี๋ยวพี่มาร์คติดไข้” รอยยิ้มหวานถูกส่งไปให้อีกคนที่โผเอาหัวเข้ามาซุกที่หน้าท้องเขาอีกแล้ว

“ทำแบบนี้เหมือนจะทรมานพี่ชัดๆ หายไข้วันนี้ไม่ได้เลยหรอ ลุงอยากทวนความจำแล้วอ่ะ” ริมฝีปากหยักยู่ขึ้น ก่อนจะกดจูบลงเบาๆที่หน้าท้องแบนผ่านเนื้อผ้า แขนแกร่งรวบกอดเอวบางแน่นขึ้น ใบหน้าหล่อถูไถไปมากับหน้าท้องเนียนจนผมสีน้ำตาลสะบัด

 

“ฮ่ะๆ รรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรอไปก่อนนะลุง” >++++<

 






#FicTimeMB


รรรรรรอไปนะลุงนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

3,212 ความคิดเห็น

  1. #2964 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:42
    น้องป่วย.....อีกละ
    #2964
    0
  2. #2833 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:09
    แบมป่วยยังไม่หายอีก คราวนั้นหลับจนโทรไปไม่ได้ยินเลยงะ
     งื้อออ แต่ลุงมาร์คห่วงแบมสุด ๆ นั
    #2833
    0
  3. #2677 ifdestiny (@khunben-za) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:59
    อ่านไม่ได้อ้ะคะ????????
    #2677
    1
  4. #2675 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 08:56
    โถ่วๆ ตอนแรกก็นึกไปไกลลล
    #2675
    0
  5. #2674 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 23:46
    ลุงหื่นซะจริงงง
    #2674
    0
  6. #2671 0899568442 (@0899568442) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
    อิจฉาแรง
    #2671
    0
  7. #2670 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 21:02
    ลุงหื่นนนนนนนนนนน
    #2670
    0
  8. #2669 มิรา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 20:30
    มาร์คหื่นได้ตลอดเลยนะคะ
    #2669
    0
  9. #2668 Icemb (@reikaice) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 19:01
    5555คิดว่าทำน้องป่วย อิลุงความอดทนสูงมาก สู้ๆนะลุง
    #2668
    0
  10. #2667 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 17:29
    รอไปก่อนนะลุงงงงงล
    #2667
    0
  11. #2666 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 14:19
    เดี้ยวน่ะลุง 5555
    #2666
    0
  12. #2665 JumaeleN (@20114) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 04:05
    อิลุงงงงงงง ไหนบอกทนไว้ไงงงงงงง!!!!! นี่ป่วยนะๆ หลายทงหลายท่า!!!!
    #2665
    0
  13. #2664 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 22:34
    อิลุงงงงงงง ไหนบอกอดทนไวไง แล้วอะไรคะหลายท่าห๊ะ!!!!!
    #2664
    0
  14. #2663 Icemb (@reikaice) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 22:33
    โห่ยยยยพี่มาร์คคคคทำ น้องป่วยเลยนะ ไหนว่าอดทนไว้ไง 555555
    #2663
    0
  15. #2662 aomtawanrat937 (@aomtawanrat937) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 21:43
    พี่ม้าคน้องป่วยเลยอ่ะ
    #2662
    0
  16. #2661 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 21:22
    โอ๊ยยย อิลุงแม่งไม่รู้จักหักห้ามใจ
    #2661
    0
  17. #2660 BeBeBN (@beermb9397) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    เป็ดติดไข้เลยอ่ะ หูยยย
    #2660
    0
  18. #2659 BeBeBN (@beermb9397) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 20:39
    กี้ดดดดดดด ลุงหื่นนนนน
    #2659
    0
  19. #244 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 14:23
    เป็นห่วงแบมเหมือนกันนะ น่าจะไปตรวจบ้างปวดหัวบ่อยมากอะ ตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว ลุงควรบังคับเป็ดไปหาหมอบ้างนะเออ

    ลุงน่ารักนะ งอนเป็ดน่ารัก ทดทองแต่ละอย่าง 555 แต่หลังๆมาเป็ดเริ่มรู้ทัน ลุงควรไปหามุขใหม่ๆมานะ 555
    #244
    0
  20. #209 Thanks (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 17:52
    ลุงนี่ก็สงสัยเยอะจังงง เป็ดช้ำหมด 55555555555555
    #209
    0
  21. #204 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 14:26
    ลุงใจเย็นๆนะ เดี๋ยวเป็ดน้อยช้ำหมด
    #204
    0
  22. #201 ficmarkbam (@markbambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 12:28
    ลุงมาร์คตั้งใจเรียนวิทยาศาสตร์เพื่อทำการทดลอง 555555 บ้ากามม
    #201
    0
  23. #181 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 21:52
    คืออออ ลุงคะ ทำไมหื่นกามตลอดเวลา
    #181
    0
  24. #179 sonuknikss (@sonuknikss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 20:50
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบอ่ะไรท์ อัพบ่อยๆน้าาา
    #179
    0
  25. #164 took (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 18:38
    สโลแกนอร่อยกินง่ายแต่ได้ยาก ชอบๆน่ารักมากเลย
    #164
    0
  26. #162 cakELFishMT (@cakelfish13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 17:52
    ลุงก็งอรเด็กได้ไม่ถึง5นาที ก็คนมันยอมไปแล้วนี่เนอะ
    #162
    0
  27. #161 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 15:41
    ลุงน้อยใจเป็นนะเป็ดน้อย อือิ
    #161
    0
  28. #160 aphroditeline. (@krisyeol0061) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 15:18
    เป็ดไม่หลงกลลุงหรอก 5555555555555
    #160
    0
  29. #159 ลูกอมแตงโม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 14:33
    ระวังนะเป็ด กินง่ายได้ยาก

    นานๆกินที ต้องกินให้คุ้ม กินทุกส่วน

    เชียร์ลุง อิอิ
    #159
    0
  30. #158 Luna-bn (@imaginebn03) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 14:04
    อีหนูต้องง้อลุงนะ
    #158
    0
  31. #154 mwbbbi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 13:14
    5555 อีลุงหื่น เป็ดไม่หลงกลแกละแหละ ฮ่าๆๆๆๆๆ #ขำแรง
    #154
    0
  32. #153 MBM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 13:05
    เป็ดน้อยน่าร๊ากกกก ><
    #153
    0
  33. #152 qxer (@zamako) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 12:09
    แบมจะเป็นโรคอะไรรึเปล่าอ่ะ แงงงงงง ดราม่าใกล้ตายอะไรนี่ไม่เอานะ ขอใสๆมิ้งๆหื่นๆ 555555555
    #152
    0
  34. #151 PangPoko (@thawanhathai12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 08:39
    เขิลลลลลลลล น่ารักจริมๆ แอร๊ยยยยยย
    #151
    0
  35. #150 evejuvychuシ (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 05:31
    ชอบทฤษฎีตาลุงนี่พูดเลย 555 จูบท่ามกลางสายฝน ฮื้ออ ทำไมเป็ดน่ารักขนาดนี้ จับกินนน
    #150
    0
  36. #149 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 04:54
    ไรต์รักมาร์คมากไหมคะ55555 พี่มาร์คน่ารีกสุดๆเลยยย น่ารีกขนาดนี้ แบมควรให้ทดลองนะ55
    #149
    0