[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 9 : CHAPTER 09 :: Who The Hell Are You?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    4 มิ.ย. 59

(c) Chess theme

 

 

 

CHAPTER 09

Who The Hell Are You?

 

 


 

ตามที่คนอื่นรู้และเข้าใจ เจ้านายอย่างคิมจงอินมีแพลนต้องไปต่างประเทศเรื่องงาน และมีความจำเป็นที่ต้องพาเลขาโอเซฮุนไปด้วย ไม่มีใครตั้งข้อสงสัย คนเหล่านั้นยังคงทำงานเหมือนปกติไป รวมถึงเลขาชั่วคราวอย่างเบจูฮยอนหรือไอรีน ที่เจ้านายบอกว่าไม่ต้องเป็นกังวล เพราะจ่าฝูงหญิงคนนั้นมีฝีมือมากพอที่จะล้มผู้ชายหลายคนได้ง่าย ๆ

 

ไม่มีใครรู้ว่าซีอีโอหนุ่มและเลขากำลังจะไปบ้านพักในช็อลลาใต้ เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับไคในช่วงนี้ หลังจากที่คุณผู้ชาย ผู้ซึ่งเป็นพ่อของคิมจงอินออกปากบอกว่าจะจัดการเอง

 

เซฮุนมองบ้านสไตล์เกาหลีโบราณซึ่งถูกตกแต่งให้ทันสมัยผ่านกระจกรถ เขาก็ไม่ได้พูดคุยกับคนที่นั่นมากนัก อันที่จริงควรเรียกว่าแค่พยักหน้ารับถึงจะถูก ทั้งคุณผู้ชายที่พูดสั้น ๆ ว่าดูแลตัวเองด้วย กับคุณหญิงที่มองมาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ เธอยังคงหัวเสียเรื่องไคและคิดว่าการทำเพื่อมนุษย์ธรรมดาอย่างโอเซฮุนมันเป็นเรื่องเกินไปสำหรับคิมจงอิน

 

ปล่อยมันไปนอนเบาะหลังเถอะ

 

ทำไมล่ะ มันคงหนาว

 

...

 

จงอินชำเลืองมองแมวสีส้มที่นั่งทำตาแป๋วอยู่บนตักคนตัวผอม ก่อนจะเอาแก้มถูหน้าท้องแบนราบนั่นผ่านเสื้อเชิ้ตที่เขาให้ยืมใส่อย่างออดอ้อน ชายหนุ่มคิดว่าเซฮุนคงเอ็นดูไอ้แมวนรกพอสมควร ถึงได้ก้มลงพูดคุย เอามือลูบหัวจนมันหลับไป

 

นี่

 

หืม?

 

พ่อคุณจะทำยังไงกับเขา ที่จริงผมไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องหนีไปไกลถึงช็อลลาใต้ ไคเขาจะอยากเจอผมขนาดนั้นเลยเหรอ

 

เพราะผมไม่รู้ถึงได้ต้องพาคุณไปที่นั่น เดี๋ยวพอถึงเวลาคุณก็จะรู้เองว่าทำไม ชายหนุ่มผิวแทนยังคงบังคับพวงมาลัย จดจ้องสายตาอยู่กับถนนเบื้องหน้า พลางหันไปทางคนข้างตัวซึ่งยังคงมีไข้ เขาจึงหักหลบหาที่จอดรถ ก่อนจะเดินลงไปเปิดประตูหลัง

 

มือหนารูดซิปกระเป๋าสีดำออกก่อนจะเอาผ้าพันคอผืนใหญ่ที่เอามาเผื่อเพราะคิดว่าเซฮุนจำเป็นต้องใช้สำหรับสภาพอากาศที่กำลังเข้าใกล้ฤดูหนาว กับการอยู่ที่นี่หนึ่งอาทิตย์หรืออาจจะยาวนานกว่านั้น

 

อย่าดิ้น

 

คนเป็นเลขาขมวดคิ้วกับความเผด็จการของเจ้านายแม้ว่าจะนอกเวลางาน เขายังไม่ทันอ้าปากพูดอะไรด้วยซ้ำทำไมต้องสั่งให้รู้สึกว่าถูกกดขี่ เซฮุนชักสีหน้าพร้อมปล่อยให้มืออุ่น ๆ ช้อนท้ายทอยเพื่อการใส่ผ้าพันคอ จนรู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมแบบผู้ใหญ่ที่คล้ายกับว่ามันติดอยู่ใต้จมูก และพอหันไปมองใบหน้าอีกฝ่ายซึ่งอยู่ไม่ห่างมากนัก โอเซฮุนจึงคิดว่าการมองต้นไม้ข้างทางให้เป็นจุดยึดสายตาคงดีกว่าเป็นไหน ๆ

 

จงอินช่วยแปะเจลลดไข้ให้อีกฝ่ายแล้วขยับกลับมานั่งเช่นเดิม เขามองเลขาที่ดูกระสับกระส่ายนั่งไม่ติดกับที่ ซึ่งจากกลิ่นที่รับรู้ได้ก็มาจากอาการครั่นเนื้อครั่นตัว พาลทำเอาเจ้าแมวส้มที่อยู่บนตักส่ายหางอย่างหงุดหงิดที่ถูกรบกวนเวลานอน

 

 

คงไข้ขึ้นอีกแล้วสิ

 

 

นอนเถอะ ถ้าถึงแล้วเดี๋ยวผมปลุก เซฮุนไม่ได้เถียงหรือแย้งว่าเจ้าตัวอยากทำอะไรเจ้านายอย่างเขาก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่ง ผู้ชายคนนั้นเพียงขยับตัวเพื่อหาที่พิงศีรษะ

 

ชายหนุ่มผิวแทนหลุบสายตามองเจ้าแมวส้มที่เอาแต่จ้องเขาราวกับอยากพูดอะไร ตาคมมองถนนสลับกับสัตว์สี่ขาตัวอ้วนเป็นระยะแล้วสู้กันด้วยสายตา พร้อมขยับปากพูดแบบไม่มีเสียงว่าไปนั่งข้างหลัง

 

เขาได้ยินเสียงมันถอนหายใจ ก่อนจะกระโดดข้ามไปนั่งเบาะหลัง ขยับหาที่นอนใหม่แล้วนอนลงเลียขนตนเอง หมาป่าหนุ่มมองกระจกหลัง พอเห็นว่าตัวสัตว์สี่ขาตัวปัญหาหลับไปแล้วจึงหันไปสนใจถนนเบื้องหน้าต่อ

 

ผ่านไปสองชั่วโมงกับการขับรถ จงอินถอนหายใจพลางหันไปทางเลขาตัวผอมที่นอนหลับคอพับจนเกรงว่าถ้าตื่นมาคงบ่นให้เขาหูชาเล่นเรื่องปวดคอ แต่นั่นเป็นเรื่องที่เขาจะต้องเดือดร้อนเสียเมื่อไหร่ คิมจงอินมองถนนต่อไป ปล่อยให้เพลงคลาสสิคคลอเบา ๆ ในรถทำลายความเงียบ

 

ก่อนจะรู้สึกได้ถึงก้อนบางอย่างด้านข้างที่กำลังสัปหงก จงอินขมวดคิ้วอย่างหัวเสียที่สุดท้ายเขาก็ปล่อยให้โอเซฮุนเข้ามาในความคิดอีกจนได้ ชายหนุ่มมองศีรษะทุยที่พับอยู่ไหล่ ก่อนจะใช้นิ้วชี้ดันแก้มคนที่หลับไม่ได้สติให้กลับไปอยู่ตรงกลางพนักพิง

 

...ให้ตายสิ ชายหนุ่มสบถ รอยบุ๋มที่เกิดจากปลายนิ้วเขายังไม่ทันหายไปเลยด้วยซ้ำก้อนกลม ๆ นั่นก็สัปหงกลงมาอีกแล้ว

 

จงอินหงุดหงิดตัวเองเต็มทีที่ไม่ยอมปล่อยไป และยังมีความคิดที่จะทำแบบเมื่อครู่ซ้ำสองอีก ซึ่งดูเหมือนว่ามือมันจะไปเร็วกว่าสมอง เพราะรู้ตัวอีกทีก็รู้สึกได้ถึงแก้มเย็น ๆ ของคนป่วยซึ่งทำให้เขาจำเป็นต้องละมือจากพวงมาลัยมาครู่หนึ่งเพื่อลดความแรงของแอร์

 

โอเซฮุนไม่ต้องปวดคอ และคิมจงอินก็กลับไปขับรถได้โดยไม่ต้องหัวเสียเพราะการสัปหงกของใครอีก เพราะตอนนี้หลังมือของเขาได้กลายเป็นหมอนชั่วคราวให้คนป่วยอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

 

และเขาขอสาบานเลยว่าถ้าโอเซฮุนตื่นเมื่อไหร่ มือของขวาของคิมจงอินจะกลับมาวางอยู่บนหน้าขาเหมือนเดิมโดยไม่ปล่อยให้ใครได้ตั้งคำถาม

 

 

 

*

 

 

 

ไง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ดูท่าแกจะไม่ค่อยดีขึ้นสักเท่าไหร่

 

ชายหนุ่มร่างสูงทั้งสองนั่งลงฝั่งตรงข้ามแวมไพร์หนุ่มผิวแทนที่ดูเหมือนว่าจะรอมาได้สักพักแล้ว การทักทายครั้งแรกในรอบหลายเดือนสิ้นสุดลงเพียงเท่านั้น กับคนที่ไม่ค่อยมีอารมณ์ขันกับเผ่าพันธุ์เดียวกันอย่างไค ซึ่งทั้งคู่เข้าใจดี

 

มัวไปหดหัวอยู่ที่ไหนมา คำถามแรกทำเอาเจ้าของทรงผมอันเดอร์คัทหลุดขำออกมาอย่างห้ามไม่ได้

 

ให้ตายเถอะว่ะ ก่อนหน้านี้เกาหลีร้อนจะตายชัก มาช่วงต้นฤดูหนาวมันก็ถูกต้องแล้ว ซงมินโฮ แวมไพร์หนุ่มนักฆ่าพูดกลั้วหัวเราะ เล่นถามแบบนี้แสดงว่าไคคงเบื่อหน่ายกับการเล่นสงครามประสาทกับเหล่าหมาป่าตามลำพังแล้ว ว่าแต่แกเถอะ ทนร้อนทนฝนอยู่ที่นี่ได้ตั้งนาน สภาพจิตใจยังอยู่ดีไหม?

 

เอสเพรสโซ่ดับเบิ้ลช็อต นัมแทฮยอนสั่งกาแฟเพื่อไม่ให้บทสนทนาในโต๊ะนี้ดูว่างเปล่าเกินไปนัก เขามองไปยังเพื่อนสนิทที่นั่งทำหน้าตึงเครียดอยู่ฝั่งตรงข้าม และคิดว่าคงไม่ใช่ครั้งแรกหลังจากกลับมาที่เกาหลี

 

ทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก แต่ด้วยความที่ไคมีศักดิ์เหนือกว่า เขาทั้งสองคนจึงมีความเกรงใจและให้เกียรติอีกฝ่ายมากพอสมควร ซึ่งการที่นัมแทฮยอนกับซงมินโฮกลับมาที่เกาหลี ก็เป็นความสมัครใจที่ต้องการทำเพื่อไคทั้งนั้น

 

โทษทีพี่! ข้างนอกเจอพวกปากดี เลยเสียเวลาสั่งสอนมันหน่อย!” แวมไพร์หนุ่มทั้งสามมองไปยังผู้มาใหม่ที่ยิ้มราวกับว่าสะใจ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงตรงที่ว่างข้าง ๆ ไค สวัสดีครับ อ่า อย่างเป็นทางการ ฮะ

 

ไอ้เด็กนี่เป็นใคร

 

จินครับ คิมซอกจิน

 

เด็กกะโหลกน่ะ พ่อแม่มันโดนฆ่า จะฝังตัวอยู่กับพวกกุ๊ยฉันก็กลัวมันจะมีจุดจบแบบพ่อแม่มัน ฉันกับแทฮยอนเลยให้ตามมาด้วย มินโฮจำเป็นต้องอธิบาย เขารู้ว่าไคไม่ชอบให้ใครทะเล่อทะล่าเข้าไปตีสนิทแบบนั้น แม้ซอกจินจะปลื้มในตัวไคจนอยากตีซี้เป็นน้องรัก แต่การเข้าหาแบบนั้นคงไม่ใช่วิธีที่เข้าท่าสักเท่าไหร่

 

ถอยออกไปห่าง ๆ ชายหนุ่มผิวแทนกล่าวเสียงเรียบ ซึ่งเด็กหนุ่มที่เพิ่งมาใหม่เพียงยิ้มแห้งก่อนจะทำตาม

 

อย่าถือสาเลย มันยังเด็ก

 

ถ้าพี่ไคไม่ชอบให้ผมนั่งตรงนี้ เดี๋ยวผมไปนั่งที่อื่นก็ได้ ขอแค่พี่สั่ง ผมจะทำตามทั้งหมด เจ้าของคำพูดมองด้วยแววตามุ่งมั่น ตามประสาเด็กหนุ่มที่กำลังตื่นเต้นที่จะเป็นแวมไพร์เลือดเย็นอย่างเต็มตัว

 

แค่นั่งฟังเงียบ ๆ โดยไม่ต้องออกความเห็นก็พอ แทฮยอนกอดอกเอนหลังพิงกับพนัก พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเพราะเขารู้ว่างานนี้อาจจำเป็นต้องใช้ซอกจิน ดังนั้นการให้เด็กนั่นนั่งฟังด้วยมันคงดีกว่าต้องให้เล่ารอบสอง

 

ตอนนี้มันกับเลขาหนีไปช็อลลาใต้แล้ว คงคิดว่าป่าโง่ ๆ นั่นจะช่วยอะไรได้ ไคว่า พลางนึกไปถึงจ่าฝูงหมาป่าที่มีหน้าตาเหมือนเขา

 

ก็ช่วยได้ไม่ใช่เหรอ? มินโฮหัวเราะ เมื่อนึกถึงทางเข้าทุกทางซึ่งปกคลุมไปด้วยดินที่ทำให้รู้สึกร้อนเหมือนโดนไฟ ซึ่งเป็นอีกอย่างหนึ่งที่แวมไพร์แพ้

 

ไม่ตลอดไปหรอก ทุกคนหันไปทางแทฮยอน ที่ใช้นิ้วชี้กับนิ้วหัวแม่มือจับหูแก้วเซรามิกซ์ใบเล็กขึ้นมาจิบกาแฟ ถ้าจะฝังตัวอยู่ในนั้นตลอดชีวิตก็ให้มันรู้ไป

 

ฮะ ซอกจินยิ้มพอใจ กับแผนการซึ่งดูเหมือนว่าจะน่าสนุกอยู่ไม่น้อยถ้าได้ฆ่าหมาป่าดูสักครั้ง หลังจากที่ฆ่าคนมาตลอดชีวิต

 

ทำไมแกไม่ฆ่าเลขาคนนั้น มินโฮคิดมาดีแล้วก่อนถาม เขารู้ดีว่าเรื่องไหนต้องไว้หน้า หรือต้องเก็บไว้ในใจแม้ว่าจะสงสัย แต่คงไม่ใช่เรื่องฆ่าเลขาทุกคนของคิมจงอินที่ไคทำมาตลอด

 

พวกมันมาช่วยได้ทัน ถือว่าเป็นโชคช่วยของหมอนั่นที่ได้ต่อเวลาหายใจต่อไปอีกสักหน่อย ไคตอบอย่างไม่ยี่หระ ไม่หลุดท่าทีประหม่าหรือความกังวลที่มีต่อโอเซฮุนให้เพื่อนได้รับรู้ มันคงดีถ้าหากปล่อยให้เข้าใจไปแบบนี้ มากกว่าการอธิบายถึงความกังวลเรื่องคู่ชีวิตบ้า ๆ นั่น

 

สายบอกมาว่าพ่อของมันกำลังตามสืบเรื่องของแกอยู่ มินโฮคว้าซองบุหรี่ขึ้นมากะเทาะก่อนจะคาบไว้ เขาทำท่าจะจุดไฟแช็กแต่ก็ต้องชะงักอยู่ท่านั้น

 

ขอโทษค่ะคุณลูกค้า หากต้องการสูบบุหรี่ รบกวนเชิญที่โซนด้านนอกนะคะ พนักงานสาวกล่าวเสียงเบา แม้จะเป็นหน้าที่ แต่การห้ามชายหนุ่มสวมชุดหนังพร้อมรอยสักตรงส่วนผมที่ไถอันเดอร์คัท ก็เป็นเรื่องที่เธอไม่อยากทำเหมือนกัน

 

เก็บเข้าไปซะ แทฮยอนว่า ซึ่งมินโฮก็ถอนหายใจฮึดฮัดอย่างหัวเสียแต่สุดท้ายเขาก็ยอมทำตาม

 

ฉันควรปลาบปลื้มที่เขานึกสนใจเรื่องฉันสินะ ไคแค่นหัวเราะ เมื่อนึกไปถึงผู้ให้กำเนิด ซึ่งที่ทำไปทั้งหมดก็คงเพื่อปกป้องลูกชายผู้เป็นจ่าฝูงที่เป็นหน้าเป็นตาให้สังคมหมาป่า

 

ดูเหมือนว่าฝ่ายนั้นจะไม่ยอมอยู่เฉย ๆ อีกต่อไปแล้ว

 

ก็ดี หัดดิ้นซะบ้าง เกมจะได้สนุกขึ้นมาหน่อย ไคยิ้มมุมปาก ถ้าใครมันกล้ายื่นขาเข้ามาขวาง

 

ทั้งสามคนมองชายผิวแทนที่หยุดสายตาอยู่กับมีดบนจานวาฟเฟิลซึ่งยังไม่ถูกกินสักคำ ก่อนจะกำด้ามมันไว้แน่นเมื่อภาพเก่า ๆ ในหัวแล่นกลับมาให้ความแค้นได้ทำงานอีกครั้ง

 

...ก็ฆ่าทิ้งให้หมด

 

 

 

*

 

 

 

ไม่มีใครอยู่เหรอ?

 

พี่ชายผมอยู่คยองกี หมายถึงพ่อไอ้เด็กสามตัวนั้นที่ข่วนหลังคุณน่ะ

 

เซฮุนเลิกคิ้ว พลางกลอกมองไปรอบห้องโถงกว้างบ้านไม้ซึ่งถูกตกแต่งอย่างมีสไตล์ กว่าจะวางใจได้ว่าจะไม่โดนหมาป่าเด็กกระโดดออกมาจากมุมไหนก็ยืนนิ่งไปเกือบนาที

 

ด้านข้างมีหน้าต่างบานใหญ่ที่ทำให้มองเห็นวิวทิวทัศน์ด้านนอก คืนนั้นเขามัวแต่ตกใจกลัว จึงไม่ได้สังเกตว่าที่นี่สวยแค่ไหน ซึ่งถ้าจะว่าไปแล้ว โอเซฮุนก็อยากมีบ้านแบบนี้สักหลังไว้ให้ยายกับพี่สาวอยู่

 

พวกเขาจะมาที่นี่ทุกวันรวมญาติ แต่ผม พ่อแม่ กับคยองซูจะมาที่นี่เฉพาะตอนอยากออกล่า ชายหนุ่มเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง เป็นหมาป่าที่อาศัยอยู่ในเมืองก็ยากหน่อย

 

เป็นครอบครัวใหญ่มาก เซฮุนปล่อยเจ้าหญิงน้อยลงบนพื้นพร้อมกวาดตามองไปรอบ ๆ

 

ก็ใหญ่พอที่จะให้น้องชายแท้ ๆ ใช้นามสกุลอื่นเพราะแม่มีลูกหลายตัว เจ้านายเดินไปเปิดม่าน ก่อนจะตรงไปยังทางเดินแคบพร้อมกระดิกนิ้วเรียกเขาให้ไปด้วยกันนี่ห้องของคุณ

 

โอ้

 

ที่นี่ไม่มีห้องเผื่อสำหรับแขก เพราะที่นี่เป็นบ้านสำหรับคนที่เรียกว่าครอบครัว และไม่ใช่ว่าใครจะขับรถเข้ามาได้ง่าย ๆ อธิบายเฉย ๆ ไม่ได้เลยเหรอ จำเป็นต้องแซะขนาดนี้ไหม... และนี่คือห้องของคยองซู เขาอนุญาตให้คุณนอนกลิ้งบนเตียงได้

 

ทำไมต้องเป็นห้องของเขาล่ะ?คนเป็นเลขาขมวดคิ้ว ก่อนจะยืนห่อไหล่เพราะอีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกระซิบพอให้ได้ยินกันเพียงสองคน

 

เพราะไม่มีทางที่ผมจะเสียสละห้องตัวเองให้คุณนอนไงล่ะ

 

...อ่ะ!” คนตัวผอมนิ่วหน้าเพราะเจ้านายยัดกระเป๋าเสื้อผ้าใส่เขาจนต้องอุ้มมันไว้แนบอก

 

ถ้าไม่อยากใส่ชุดนอนกับสูทตลอดเวลาตอนอยู่ที่นี่ ก็รีบเก็บของให้เรียบร้อย ผมจะพาคุณเข้าเมือง

 

ครับ เจ้านายยยเสียงเป็ด ๆ ลากยาวประชดจนต้องชำเลืองมอง ยิ่งเห็นคนป่วยเบ้ปากใส่ก่อนแง้มปิดประตูห้องให้เหลือเพียงช่องว่างเล็ก ๆ ก็ยิ่งรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่างให้หายมันเขี้ยว ช่างพูดนัก

 

เซฮุนเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยุดยืนมองชุดลำลองโทนสีเข้มของคยองซู ไม่มีชุดทางการที่นี่ ไม่มีชุดไหนที่มีสีจัดจ้าน ทุกอย่างล้วนอยู่ในโทนขาวดำ น้ำตาล กรมท่า และน้ำเงิน

 

เขาปัดมันทั้งหมดไปทางด้านซ้าย ก่อนจะเอาสูทที่พี่สาวจัดให้แขวนเข้าไปในตู้ แล้วหันไปมองชุดนอนสองตัวที่พับอยู่บนเตียง ถ้าเจ้านายไม่ออกปากว่าจะพาไปซื้อชุด เขาคงซักแล้วสลับมันใส่เป็นอาทิตย์ เพราะไม่อยากออกปากขอยืม

 

เมี๊ยว

 

อ้าว ว่าไงคนสวย

 

เมี๊ยว... เมี๊ยว...

 

เซฮุนอุ้มแมวส้มขึ้นมาตรงระดับสายตา เอาจมูกตนเองถูกับปลายจมูกรั้นเปียก ๆ อย่างเอ็นดูก่อนจะฟัดหอมแรง ๆ หนึ่งที  ซึ่งเจ้าหญิงน้อยก็เลียหน้าเขา เปรียบเทียบให้เห็นด้วยการแสดงออกว่าเวลาอยู่กับคนแปลกหน้าและเจ้าของนั้นแตกต่างแค่ไหน

 

แกอยู่กับเจ้านายได้ยังไง เอาแต่ใจอย่างนั้น เป็นฉันแอบกระโดดข้ามรั้วหนีไปตั้งแต่สามวันแรกแล้ว

 

เมี๊ยว!”

 

แกฟังฉันพูดรู้เรื่องเหรอ? เซฮุนทำตาโต พอเห็นมันส่งเสียงร้องอีกทีเขาก็ยิ้มขำถ้าทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้วแกไปอยู่กับฉันไหม?

 

เมี๊ยว

 

ไปเหรอ? ฮะ แกน่ารักจัง

 

มันไม่ได้ตอบว่าจะไป เสียงผู้มาใหม่มาพร้อมประตูที่เพิ่งถูกดันเข้ามา เซฮุนอุ้มเจ้าหญิงน้อยไว้แนบอกพลางมองไปยังชายหนุ่มผิวแทนซึ่งยืนกอดอกพิงกับวงกบประตู

 

แอบฟังเราคุยกันเหรอ เป็นถึงเจ้าคนนายคนทำแบบนี้ได้ไง คนป่วยขยับปากบ่น แต่อีกฝ่ายกลับปั้นหน้านิ่งไม่รู้สึกผิดใด ๆ

 

ผมไม่ได้แอบ แต่เสียงไอ้แมวนรกนั่นมันลอดออกไปข้างนอกจนผมรู้สึกรำคาญหู

 

ม่าว!”

 

อะไร? จงอินถลึงตามองขู่แมวส้มที่โพล่งออกมาราวกับจะเถียงเขา

 

มันก็แค่ร้องตามประสาสัตว์ที่อยากคุยกับคน เซฮุนคิดว่าเจ้านายของเขาเริ่มจะไร้สาระเกินไปแล้ว หลายครั้งที่คิมจงอินทะเลาะกับเจ้าหญิงน้อย ซึ่งเหตุผลคงมาจากสัญชาตญาณหมาที่ไม่กินเส้นกับแมว และมันไม่ยุติธรรมกับแมวตัวอ้วนเลยสักนิด

 

รู้เหรอว่ามันพูดอะไร?

 

รู้

 

ตอนที่คุณเรียกมันว่า คนสวยรู้ไหมว่ามันตอบว่าอะไร? เซฮุนกลอกตาเพราะตอบไม่ได้ เขาลูบหัวเจ้าหญิงน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดอย่างออดอ้อนแก้โง่ระหว่างคิดหาคำตอบ นี่เจ้านายกะจะจิตวิทยาใส่เขาเหรอ ถ้าโลกนี้มีการเรียนรู้ภาษาแมวจะลงเรียนให้ก็ได้ โอเคไหม?

 

มันตอบว่า ค่ะ หนูเอง

 

คนผิวแทนขำพรืดออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ จนต้องกำมือยกขึ้นป้องปากพร้อมหันหน้าไปอีกทาง ท่ามกลางเสียงครางขู่ในลำคอของเจ้าหญิงน้อยและความมึนอึนของคนเป็นเลขา ซึ่งไม่รู้ว่าการคาดเดาแบบนั้นมันตลกอย่างไร

 

ขำอะไรของคุณ

 

กรุ๊ปเลือดหรือดวงที่ทำให้คุณเชื่อว่ามันพูดอย่างนั้น?

 

ความรู้สึกไง เซฮุนเลิกคิ้วเถียงหรือคุณจะบอกว่าไม่ใช่

 

แน่นอนว่าไม่ จงอินตอบอย่างมั่นใจ โดยที่ยังไม่ละสายตาจากลูกจ้าง

 

งั้นบอกมาสิว่ามันพูดอะไรตอนที่ผมเรียกว่าคนสวย? ถ้าเจ้านายอยากอวดทักษะการเป็นหมาป่ามาก เขาก็จะลองฟังดูก็ได้

 

มันบอกว่า ฉันไม่ชอบเวลามีไอ้งั่งเรียกว่าคนสวยเลย แต่ถ้ามันจะทำให้ฉันหลอกฟัดนายได้ล่ะก็... เอาสิเซฮุน เรียกฉันอีก เจ้านายดัดเสียงช่วงประโยคหลังพร้อมปั้นหน้ากวนประสาท

 

ม่าว!!!!!”

 

ยังไม่หมด ใจเย็นก่อนเจ้าหญิงน้อย จงอินยิ้มพอใจพร้อมกระดิกนิ้วชี้ ขณะที่คนเป็นเลขากำลังก้มลงมองเจ้าแมวส้มในอ้อมแขน มันกำลังดิ้นพล่านราวกับอยากกระโดดออกไปข่วนหน้าเจ้านายเสียให้รู้แล้วรู้รอด

 

ตอนที่คุณถามมันว่าทนผมได้ไง ถ้าเป็นคุณคงหนีไปแล้ว มันตอบว่า ฉันก็ไม่ได้อยากทนหรอกนะ แต่สัญญาก็ต้องเป็นสัญญา เพราะฉะนั้นจูบปลอบฉันหน่อยสิ เอาแบบเมื่อกี้เลยนะ ตัวนายหอมมากเลยเซฮุนนา

 

...

 

คนฟังยืนนิ่ง ตอนนี้มีเพียงสิ่งมีชีวิตสี่ขาเท่านั้นที่กำลังดิ้นยุกยิกในอ้อมกอดของเขาพร้อมส่งเสียงขู่ฟ่อไม่หยุด และตอนที่คุณชวนมันไปอยู่ด้วยน่ะ

 

รองเท้าหนังสีดำปลายแหลมก้าวบดพื้นไม้เข้ามาใกล้ ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเลขาตัวผอมและแมวอ้วน เซฮุนกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ เขาเอนไปข้างหลังเล็กน้อยเมื่อเจ้านายค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าเขามาพร้อมกระซิบเสียงเบา

 

มันบอกว่า เอาสิ หาข้ออ้างบอกไอ้หมาโง่นั่น แค่คิดว่าตอนเช้าจะได้เห็นนายแก้ผ้าอยู่หน้ากระจก มองบั้นท้ายแน่น ๆ ที่ฉันอยากจะลองฟาดมือลงไปสักครั้งก็ตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหวแล้ว อ่า มันต้องเยี่ยมมากแน่ ๆ

 

บ้าน่า เจ้าหญิงน้อยไม่มีทางพูดแบบนั้นเด็ดขาด มันเป็นตัวเมียนะ!”

 

เหรอ? จงอินเลิกคิ้ว เขาหลุดยิ้มออกมากับท่าทางเป๋อ ๆ ของเลขาที่กำลังอุ้มเจ้าหญิงน้อยขึ้นเหนือศีรษะเพื่อดูตุ้งติ้งของมัน

 

ตัวผู้!!!!”

 

ม๊าววววววววววววว!!!”

 

แล้วทำไมเรียกมันว่าเจ้าหญิงน้อยล่ะ?!” เซฮุนถามอย่างใคร่รู้ และเขาต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้ด้วย!

 

เพราะมันไม่ชอบ ผมก็เลยเรียก คนเป็นเจ้านายตอบอย่างไม่ยี่หระ และตอนนี้เจ้าหญิงน้อยก็กำลังส่งเสียงร้องไม่หยุด

 

ให้ตายเถอะ ผมไม่อยากเชื่อว่ามันจะพูดอย่างนั้น

 

ถ้าคิดว่าผมโกหก ก็ลองพูดคำที่อยู่ในหัวคุณตอนนี้สิ เซฮุนขมวดคิ้วกับคำพูดของเจ้านาย เขาเห็นว่าดวงตาคู่นั้นกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงขณะมองมา ซึ่งไม่ใช่การอ่านกลิ่น ไม่ใช่การข่มขู่ แต่คนตัวผอมรู้สึกเหมือนกำลังถูกสะกดจิตอย่างไรอย่างนั้น เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคำบางคำผุดเข้ามาในความคิดอย่างที่อีกฝ่ายว่าจริง ๆ

 

ลู่หาน...?

 

 

ป๊อง!

 

 

เซฮุนเบิกตากว้างเมื่ออยู่ ๆ แมวอ้วนในอ้อมกอดก็กลายร่างเป็นมนุษย์ในชุดหนังสีดำราวกับนักดนตรีวงร็อค เขาเหลือกตามองใบหน้าได้รูปที่เซ็ทผมสีน้ำตาลขึ้น ดวงตาเป็นประกายกะพริบปริบ ๆ ซึ่งคงมีสิ่งนี้ที่ทำให้รู้สึกว่าเหมือนแมวส้มเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน

 

และตอนนี้เจ้าหญิงน้อยที่เพิ่งรู้ว่าเป็นตัวผู้ และกลายร่างเป็นมนุษย์ได้... ก็อยู่ในอ้อมแขนเขาในท่าเจ้าสาว

 

 

ฮาคูน่ามาทา -- อั่ก!!!!”

 

เซฮุนปล่อยแมวที่กลายร่างเป็นมนุษย์ลงทั้งที่ยังค้างอยู่ท่านั้น จนเจ้าตัวจะตกลงไปกระแทกอย่างแรง พร้อมแอ่นหลังขึ้นมาจากพื้นไม้ด้วยความเจ็บปวด ท่ามกลางคนเป็นเจ้านายที่ยืนมองอย่างพอใจ ยิ้มเยาะกับการกลายร่างของคู่กัดที่อยู่ในร่างแมวมาหลายปี

 

อูย อะไรจะรุนแรงเบอร์นั้น

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน แก -- เจ้าหญิงน้อย -- ไม่สิ คุณ? เซฮุนยังคงไม่หายช็อก เขามองไปยังชายหนุ่มชุดหนังซึ่งพยายามลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล พร้อมชี้หน้าไปยังเจ้านาย

 

ไอ้เด็กนรก แกนี่มันปากเปราะจริง ๆ ฉันน่าจะเอาอุ้งเท้ายัดปากแกตั้งแต่วันที่เห็นว่าในคอกนั้นมีจ่าฝูง แมวที่เพิ่งกลายร่างบ่นเป็นผีกินผึ้ง เจ้าตัวยกขาขึ้นพาดบนโต๊ะ โน้มหน้าลงไปจนเกือบถึงหัวเข่าพร้อมบิดตัวจนได้ยินเสียงกระดูกลั่น

 

เซฮุนควรได้รู้ว่าเจ้าหญิงน้อยที่น่ารักคือไอ้เฒ่าทารกที่อยู่กับครอบครัวฉันมานานแค่ไหน

 

ถ้าแกเรียกฉันด้วยชื่อนั้นอีกแค่ครั้งเดียวนะ... จงอิน ชายหนุ่มชุดหนังเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ไอ้หมาโง่ไม่เคยรู้หรอกว่าเขาต้องใช้ความอดทนฟังมันเรียกชื่อนี้ต่อหน้ามนุษย์กี่ครั้ง ชื่อบนโลกมีไว้เรียกแมวเยอะแยะมันไม่เคยจะเรียก และที่เขากลับคืนร่างมนุษย์ได้ ก็เป็นเพราะถูกเรียกชื่อจริง

 

ก่อนจะทะเลาะกันช่วยอธิบายให้ผมฟังทีได้ไหมว่านอกจากหมาป่ากับแวมไพร์แล้ว... ยังมีอะไรที่ทำให้ผมต้องช็อกอีกบ้าง?

 

ทั้งสองหนุ่มหันกลับไปทางมนุษย์เพียงผู้เดียวที่ยืนอยู่ตรงนี้ หมาป่าหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง และปล่อยให้เป็นหน้าที่ชายหนุ่มชุดหนังในการอธิบายคราวนี้ ซึ่งแมวที่เพิ่งกลายร่างเป็นคนก็ยกยิ้มกับคำถาม

 

ฉันชื่อลู่หาน เป็นแอนิเมจัส

 

 

 

TBC

 
 

 

สวัสดีความไบแอส

#แอนิเมจัสคืออัลไลน้า

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2505 mayrin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 17:52
    โอ้ยยย เจ้าหญิงน้อยของพี่กลายเป็นคนไปแล้ว แถมหื่นมากด้วย แอนิเมจัสก็มา สุดยอดไปเลย
    #2,505
    0
  2. #2478 Real_cyyyyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:49
    โอโหหห 555555
    #2,478
    0
  3. #2407 chickenkyung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    แอนิเมจัสก็มา555 อีกหน่อยคงมีชุมชนผู้วิเศษแหงๆ
    #2,407
    0
  4. #2386 Pooklook' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 21:25
    ลู่หานโดนแกล้ง ช่วยพี่เขาด้วยค่ะ5555555555
    #2,386
    0
  5. #2091 25_stm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 09:12
    ขำพี่ลู่ อะไรจะฮาเบอร์นั้น
    #2,091
    0
  6. #2065 Np.Mamai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 15:06
    มากันทั้งบอยเเบนค่ะ พี่มลินจ่ายค่าตัวพวกเขาไปเท่าไรค่ะ555
    #2,065
    0
  7. #2044 K_CA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 10:16
    ปกตินี่ชิปฮุนหาน พอมาอ่านไคฮุนก็พอได้ แต่พอมาเจอพี่ลู่ โอ้ย...ขำ 5555
    #2,044
    0
  8. #1903 Yodayeollie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 16:26
    โอ้ยยย! กูเขียมมม สงสารลู่ โพล่เรื่องไหน ฮาทุกเรื่อง จังไรทุกตอน
    #1,903
    0
  9. #1527 BeakByun_CB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 09:57
    แมวจังไร555555
    #1,527
    0
  10. #1379 NookNH94 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 16:58
    ขำหนักมากกกก 555555 แมวหื่นนนนอ่ะพ
    #1,379
    0
  11. #1362 Monsday (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 20:30
    ทำไมจงอินถึงต้องโมโหแมว เพราะงี้นี่เอง ขำตอนหมาแมวทะเลาะกัน ตลกอ่า55
    #1,362
    0
  12. #1333 eve_popparazzi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 15:11
    โอ้ววว ว่าแล้วแมวตัวนี้มันแปลกๆ
    #1,333
    0
  13. #1229 Ppamkie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:40
    โอ้ยยยยยยลู่ เป็นแอนิเมจัสด้วย มาอยู่บ้านเลามั้ย เลาอยากเลี้ยงแมว เมี๊ยวววว
    #1,229
    0
  14. #1199 BN0412 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 16:40
    อ้าวพี่หาน 55555555 มาได้อลังสุด 555
    #1,199
    0
  15. #1161 6112ROOM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 13:19
    ผี!!!!
    อยู่ดีๆ ก็มีแอนิเมจัสโผล่มา คุณพระมากกกกกกก
    #1,161
    0
  16. #1093 somoloho (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 11:51
    ร้อง ว้ากกกกกก ดังมาก กับฉากเปิดตัวลู่หาน
    แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็มา 55555
    ชอบมากอ่ะ พี่มลิน เจ้าหญิงน้อยเป็นตัวผู้
    #1,093
    0
  17. #1087 sapphire- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 07:25
    โอโหพีคมาก5555 ขำาาาลู่หานหื่น
    #1,087
    0
  18. #1055 hunkeng (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 20:07
    แมวพี่ลู่55555555เกรียนมากอะขนาดเป็นแมวยังหื่น55555
    #1,055
    0
  19. #1020 secret girl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 06:47
    ขุ่นพระ! เจ้าแมวน้อยคือคน!?
    แถมชื่อลู่หานด้วย โอ้ยยย
    ต่อไปนี้ไม่กล้าแก้ผ้าต่อ-แล้ว
    กลัวววว
    #1,020
    0
  20. #962 cheese (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 21:20
    อูยยยๆๆๆๆๆ!! พอมีซงมินโฮ นัมแทฮยอนนี่แอบกรี๊ดเบาๆค่ะแล้วจินอีกกโอ้ยพี่จ๋าFire!!!!555555 //ณ บัดนี้รู้แล้วว่าทำไมต้องเรียกว่าไอแมวนรก!555555
    #962
    0
  21. #960 lk-czsoung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 18:35
    นี่ก็ว่าทำไมเกาะเซฮุนจัง กับเจ้านายนี่กัดกันคือไร แถมมุดผ้าห่มไปนอนกับเซฮุนอีก 5555555555555555555555555555 มันร้ายค่ะหัวหน้า !
    #960
    0
  22. #959 gikhun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 18:24
    โอ๊ยตายแล้วววว5555555555555 พี่ลู่นี่เองนาจาาา มีความออดอ้อนในร่างแมวหื่นด้วยอ่ะ ไม่ใช่แมวอ้วนธรรมดา5555555
    #959
    0
  23. #956 Think_out (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:39
    แกกกก ลู่ แกก 555 ได้จูบจากเซฮุนไป ฮึ่มมมม เจ้าหญิงโอ๊ย ชื่อ 5555
    #956
    0
  24. #945 Tangmoksw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 12:05
    ม่าววว คำเดียวแปลได้เยอะและเกรียนมาก55555555
    #945
    0
  25. #941 จ๊ะจ๋าเอง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 09:38
    ตลกตอนแมวร้องโวยวาย 5555555555
    #941
    0