[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 5 : CHAPTER 05 :: No Breakfast, Please.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    13 มิ.ย. 59

(c) Chess theme

 

 

 

CHAPTER 05

No Breakfast, Please.

 

 

 

โลกนี้มีเรื่องประหลาดอยู่มาก ทั้งที่หาคำตอบได้และไม่ได้ ยกตัวอย่างเช่นการบังเอิญหันไปเจอเวลาเดิม ๆ หรือเรื่องตื่นก่อนนาฬิกาปลุกประมาณห้า – สิบนาที เป็นอย่างนั้นเกือบทุกวัน ซึ่งโลกอาจจะมีคำตอบให้กับเรื่องนี้แล้ว แต่โอเซฮุนแค่ไม่รู้

 

คนตัวผอมเกาแก้มพลางปรับระดับสายตาให้เข้ากับแสงสว่างยามเช้าที่ส่องเข้ามา พร้อมเสียงเม็ดฝนสาดเข้ากับกระจกหน้าต่าง บ่งบอกถึงความน่าหงุดหงิดในฤดูร้อนที่มีความเฉอะแฉะหลอกหลอนไปอีกพักจนกว่าจะหมดฤดู

 

เขาชอบฝนในวันหยุด แต่ไม่ชอบตอนต้องกางร่มเดินไปขึ้นรถที่จอดไว้ข้างบ้าน เนื่องจากตระกูลโอไม่ได้ร่ำรวยมากพอที่จะซื้อบ้านหลังใหม่พร้อมลานจอดรถสองคัน แผลตรงช่วงหลังดีขึ้นแล้ว แต่มันก็ไม่ได้สร้างความดีใจให้เขานัก หลังจากทนอยู่กับมันมาเป็นสัปดาห์

 

บิดขี้เกียจตามความยาวของสันหลังก่อนจะค้างอยู่ท่านั้นเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่สัมผัสได้ตอนเหยียดแขนออกไป อันที่จริงน่าจะใช้คำที่หนักกว่าคำว่าสำผัส เพราะเสียงที่ดังขึ้นมันเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างหนัก ๆ เพิ่งตกลงไปจากเตียง มากกว่าจะเป็นเสียงกระดูกลั่น

 

...

 

เซฮุนหันไปด้านหลังเพื่อพบความว่างเปล่า เขานิ่งไปราว ๆ สองวินาทีก่อนจะชะโงกหน้ามองหาสิ่งที่ชนกับมือไปเมื่อครู่ก่อนจะเบิกตากว้างอ้าปากหวอ ทันทีที่เห็นว่าที่งอตัวอยู่บนพื้นนั่นคือเจ้านายในสภาพกางเกงในอาร์มานี่สีเทาตัวเดียว

 

 

ว้อท – เดอะ

 

 

ชายผิวแทนคนนั้นกำลังยันตัวลุกขึ้น ซึ่งโอเซฮุนคงได้ยินคำพูดคำจาไม่รื่นหูอีกแน่ ๆ หลังจากเผลอยันเจ้านายตกเตียงไปอย่างไม่ตั้งใจ แต่เดี๋ยว! แล้วมันเรื่องอะไรที่คิมจงอินโผล่มาในห้องเขาแถมนอนอยู่บนเตียง ชนิดว่าถ้าเป็นโรคหัวใจคงช็อกตายแน่ถ้าหันไปเจอตอนกำลังสะลึมสะลือ

 

 

ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนชิ่งไปกับสาวไซส์เอส แล้วผีตนไหนผลักเจ้านายให้มาอยู่ที่นี่?

 

 

ปิดจมูก!”

 

อะไร? ชายหนุ่มที่ตื่นเพราะถูกฟาดตกเตียงขมวดคิ้วมองเจ้าของผมเผ้าชี้โด่เด่ที่กอดตัวเองไว้พร้อมใช้มือข้างที่ว่างอยู่ชี้หน้าเขา

 

ห้ามอ่านความรู้สึกผมด้วยกลิ่น ปิดจมูกเดี๋ยวนี้!”

 

ไม่อ่านก็รู้ว่าคุณไม่พอใจที่ตื่นมาเจอผมนอนอยู่ข้าง ๆ จงอินส่ายศีรษะไล่ความมึนงง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปคว้าเชิ้ตขาวที่ผึ่งอยู่กับเก้าอี้ ตามด้วยสูทฮิวโก้ บอสตัวเมื่อวาน ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะยังไม่แห้ง เจ้านายจึงทิ้งมันลงอย่างไม่ใยดี และตอนนี้ก็เหลือแค่กางเกงกับเชิ้ตที่ไม่ติดกระดุม

 

ถ้ารู้แบบนั้นแล้วจะมีคำตอบให้ผมไหม เซฮุนมองอีกคนหวาด ๆ พลางลุกขึ้นเดินชิดผนังไปหยิบผ้าขนหนู

 

ผมเพิ่งนึกได้ว่ามันคงไม่ดีสักเท่าไหร่ถ้าแม่เห็นว่าเลขาคนใหม่ขับรถคันไม่รู้กี่ล้านไปที่บ้าน ในขณะที่ตอนนั้นผมกำลัง -- คนเป็นเจ้านายหรี่ตาพลางดีดนิ้วกวนประสาทเลขาหนุ่มที่มองมาทางนี้อย่างรังเกียจ ซึ่งกลิ่นที่กระจายอยู่โดยรอบก็ไม่ได้แพ้สายตาที่แสดงออกมาสักนิด

 

กลัวผมถูกฉีกเป็นสองส่วนหรือไง หรือว่าแม่คุณขยาดเลขาทุก -- อ๊า!!!”

 

 

กริ๊งงงงงงงงงงง!!!

 

 

คนตัวผอมสะดุ้งสุดตัว เมื่ออยู่ ๆ นาฬิกาปลุกก็แผดเสียงลั่นไปทั่วห้องจนต้องรีบลนลานไปปิดมันให้หยุดลง จงอินมองตามเลขาหนุ่มซึ่งดูเหมือนว่ายังเรียบเรียงสติยามเช้าได้ไม่ครบ ซึ่งก็น่าไม่ประหลาดใจนัก

 

ผมขอยี่สิบนาที

 

ได้ พูดไม่ทันขาดคำหมาป่าหนุ่มก็หยุดกึกทันทีที่อีกฝ่ายปิดประตูห้องน้ำอัดหน้า เขาถอนหายใจพลางขยับปากสบถกับความหยาบคายที่เลขาช่างพูดแสดงออกกับเขา ไม่ว่าจะด้วยคำพูดหรือการกระทำ

 

โอเซฮุนควรชินได้แล้วไม่ใช่หรือไง นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่คิมจงอินนึกอยากเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ ทำแผลให้ก่อนไปทำงานพร้อมกัน และนั่นคือการรับผิดชอบอย่างหนึ่งที่เจ้านายอย่างเขาพึงจะปฏิบัติต่อลูกจ้างได้

 

 

 

*

 

 

 

เซฮุนใช้เวลาอาบน้ำราว ๆ ยี่สิบนาที ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ไม่มากและไม่น้อยเกินไป สำหรับการปล่อยให้หมาป่าเกลียดการรอ นั่ง ๆ เดิน ๆ วนไปรอบห้องกระทั่งสมาร์ทโฟนซึ่งวางอยู่บนโต๊ะสั่นสะเทือน เบอร์ที่ฉายบนจอเป็นเรื่องดียามเช้าวันฝนตก จงอินกดรับสายและคุยกันเพียงประโยคเดียว พอได้ใจความจึงเดินออกไปข้างนอก ก่อนจะเห็นว่าคุณยายจองยืนกางร่มคนละคันอยู่กับน้องชายแท้ ๆ ของเขา

 

โดคยองซูที่เกิดออกมาจากคอกเดียวกัน แต่จำต้องเป็นน้องเพราะเกิดเป็นนักรบ หรือที่ฝั่งยุโรปเรียกว่าเบต้า ซึ่งฝั่งเอเชียและยุโรปมีการจัดลำดับพี่น้องที่ไม่ต่างกันนัก หากโชคชะตากำหนดให้เป็นจ่าฝูงแต่กำเนิด ก็มีสิทธิ์ได้เป็นพี่คนโต และถ้ามีจ่าฝูงสองตัว ก็นับจากว่าใครตัวใหญ่กว่า ผู้นั้นก็จะได้เป็นพี่

 

หมาป่ามีอยู่สามประเภท หนึ่งคือจ่าฝูง ผู้ซึ่งเป็นผู้นำ มีพละกำลังมากมายและน่าเกรงขาม สองคือนักรบ เปรียบเสมือนมือขวาผู้จงรักษ์ภักดีต่อจ่าฝูง ความเก่งระดับแนวหน้า แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังด้อยกว่าจ่าฝูงอยู่ดี และมีกฎอยู่ข้อหนึ่งว่าถ้าหากจ่าฝูงตาย ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อไปก็คือนักรบ

 

สุดท้ายคือผู้ถูกปกป้อง -- หรือที่ฝั่งยุโรปเรียกว่าโอเมก้า ถ้าจะให้หยาบหน่อยก็คงเรียกว่าพวกรากหญ้า ไร้ประโยชน์ แทบจะไม่มีส่วนได้ส่วนเสียในฝูง คล้ายกับเป็นตัวเมียที่ถูกโขกสับ ถูกทำร้ายร่างกาย และมักจะได้กินเศษอาหารจากจ่าฝูงกับนักรบ ไม่เว้นว่าจะเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย

 

แต่ครอบครัวตระกูลคิมนั้นต่างออกไป ตั้งแต่บรรพบุรุษรุ่นปู่ย่า ท่านต่างสอนไว้ว่าจ่าฝูงต้องปกป้องครอบครัว โดยมีนักรบช่วยอีกแรง ไม่แบ่งชนชั้นเหยียดใคร แต่ไม่ว่าอย่างไร หมาป่าทุกตัวก็ต้องเคารพจ่าฝูง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหน ซึ่งครอบครัวตระกูลคิมเรียกมันว่าการให้เกียรติผู้นำ

 

โอเมก้าที่เกิดในครอบครัวนี้ต่างได้รับการดูแลเป็นอย่างดี และนั่นเป็นที่มาของคำว่าผู้ถูกปกป้อง

 

ผมเอาชุดมาให้เปลี่ยน ใบหน้าเรียบเฉยของน้องชายแท้ ๆ ไม่ได้ใส่สีเติมไข่เข้าไปใด ๆ และเจ้าตัวก็ยังแสดงบทนอกสายเลือดต่อหน้าหญิงชราได้เป็นอย่างดี โดคยองซูเป็นคนแสดงออกทางความรู้สึกไม่เก่ง อันที่จริง – ต้องเรียกว่าเจ้านี่ไม่ชอบที่จะรู้สึกน่าจะถูกกว่า

 

ขอบใจ ชายหนุ่มผิวแทนละสายตาจากน้องชาย พลางหันไปโค้งศีรษะให้กับคุณยายจองที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมผู้มาใหม่อย่างมีมารยาท ขอโทษที่มารบกวนนะครับ พอดีเมื่อคืนเกิดเรื่องสุดวิสัย ผมเลยโทรให้เซฮุนออกไปรับมาค้างคืนด้วย

 

ไม่เป็นไรเลยค่ะ จะมาตอนไหนก็ได้ บ้านหลังนี้ต้อนรับเสมอ เธอว่า พลางใช้มือเหี่ยวย่นจับข้อมือแกร่งของอีกฝ่ายและยิ้มอย่างเป็นมิตร หิวกันหรือยัง ฉันทำกับข้าวไว้ กินกันก่อนแล้วค่อยออกไปทำงานนะ

 

คยองซูชำเลืองมองคนผิวแทน ซึ่งดูเหมือนว่าจะใจอ่อนกับคำพูดหญิงชราอยู่ไม่น้อย แม้ว่าการเป็นนักรบจะไม่สามารถล่วงรู้กลิ่นความรู้สึกของจ่าฝูงได้ แต่จากที่อยู่ด้วยกันมานานกว่าเจ็ดสิบปี เรื่องแบบนี้จึงพอดูออกด้วยการเดา

 

งั้นผมขอตัวไปอาบน้ำก่อน

 

จ้ะ

 

จงอินพยักหน้าส่งซิกเรียกให้น้องชายแท้ ๆ เข้าไปในห้องนอนของเลขาหนุ่มด้วยกัน ก่อนทั้งคู่จะผงะถอยหลังหนึ่งก้าวทันทีที่เปิดประตูเข้าไปแล้วได้ยินเสียงดังปั่กเมื่อชนกับอะไรเข้า ซึ่งภาพถัดมาก็คือร่างของคนตัวผอมที่เซถอยหลังพร้อมกุมศีรษะตนเอาไว้

 

แอบฟังคนอื่นคุยกันหรือไง?

 

อะไร นี่บ้านผม ทำไมต้องแอบด้วย คนเป็นเลขาในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงขายาวขาดเพียงเน็กไทยืนสร้างระยะห่างจากสองพี่น้องหมาป่า ซึ่งจากกลิ่นที่เผยออกมา ทำให้โดคยองซูรู้ได้ว่าโอเซฮุนไม่ค่อยปลื้มพี่ชายของเขานัก

 

ขอใช้ห้องน้ำ

 

เชิญครับเจ้านาย ตามสบายเลย คิดซะว่าอยู่บ้านตัวเอง น้ำเสียงประชดประชันมาพร้อมมือที่ผายไปทางห้องน้ำ คยองซูมองทั้งคู่ ก่อนจะส่งสูทตัวใหม่ให้อีกฝ่ายเข้าไปอาบน้ำ

 

ขอโทษที่พี่ชายผมมารบกวน เขาคงทำให้คุณลำบากใจอยู่ไม่น้อย

 

คุณเตือนเขาได้ไหม... บอกเขาให้พื้นที่ส่วนตัวกับผมบ้าง ไม่ใช่เอาแค่ระแวงว่าจะโดนแฉเลยตามผมเป็นผีอินซีเดียสอยู่ตลอดเวลา เซฮุนสวมเน็กไท พลางมองไปยังหมาป่าผู้น้อง ซึ่งยังคงยืนอยู่ตรงจุดเดิม

 

มันไม่ใช่อย่างนั้นเสียทีเดียวหรอก คยองซูเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง เพื่อรอดูว่าอีกฝ่ายจะแสดงสีหน้าอย่างไร และมีกลิ่นความรู้สึกแบบไหน จงอินกลัวว่าคุณจะมีอันตราย เขาแค่ไม่อยากให้คุณต้องมีจุดจบแย่ ๆ

 

 

เหมือนกับเลขาคนก่อน ๆ

 

 

คุณกำลังอ่านความรู้สึกผมจากกลิ่นอยู่หรือเปล่า? เขาไม่ใช่คนยิ้มเก่งนัก แต่ต้องยอมรับว่าโอเซฮุนทำมันได้สำเร็จ คยองซูยิ้มบาง ๆ พลางมองอีกฝ่ายที่มองมาอย่างหวาด ๆ

 

จงอินบอกเรื่องนี้กับคุณด้วยเหรอ?

 

แค่เรื่องนี้นะ เรื่องอื่นไม่เคยจะปริปากพูดหรอก

 

ทนายความหนุ่มล้วงมือเข้าไปกระเป๋ากางเกง มองอีกคนจัดแจงทรงผมหน้ากระจก ผมไม่ได้จะกวนประสาท แต่หมาป่าก็หายใจเข้าออกเหมือนมนุษย์ ซึ่งเราแตกต่างแค่ตรงที่ได้กลิ่นความรู้สึกผู้อื่น

 

คุณไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องเสียมารยาทเหรอ ไม่ได้ว่านะ ผมแค่สงสัย เซฮุนขมวดคิ้ว ก้มหน้าผูกเน็กไทอย่างตั้งใจ

 

ก็อาจมีบ้าง แต่ความรู้สึกก็คงไม่ต่างจากตอนคุณเอาหูแนบประตูเพื่อแอบฟังคนอื่นคุยกัน แล้วอ้างว่าเป็นบ้านตัวเองแล้วจะทำยังไงก็ได้นั่นแหละครับ

 

 

เปรี้ยง!

 

 

ไม่เป็นไรนะ มันแค่เป็นกลิ่นของความรู้สึกไม่ใช่ความคิด อย่างเช่นตอนนี้คุณกำลังหิวมาก ๆ แต่ผมไม่รู้หรอกว่าคุณกำลังอยากกินอะไร ได้ยินแบบนี้แล้วก็โล่งอก ถ้าอ่านความคิดออกก็ไม่ต้องทำอะไรกันแล้วโลกนี้

 

ซับซ้อนจริง ๆ

 

ลองเป็นหมาป่าดูสักเจ็ดสิบปีไหม เผื่อจะเข้าใจเราได้ดีขึ้น

 

เป็นคนเถอะ อยากแก่ไปตามวัยมากกว่าหายใจอยู่บนโลกมา -- เซฮุนขมวดคิ้ว นับนิ้วอย่างตั้งใจ โห ถ้านับ ๆ แล้วพวกคุณอายุมากกว่ายายผมอีก แต่ทำไมยังดูไม่แก่เลย

 

เรื่องมันยาว ผมว่าให้จงอินค่อย ๆ เล่าดีกว่า เพราะคุณคงต้องอยู่กับเขาไปอีกสักพักใหญ่ ๆ

 

ก่อนที่ผมจะโดนฆ่าใช่ไหม?

 

คิดแง่ร้ายอีกแล้ว บางทีมันอาจจะไม่เกิดอะไรขึ้นกับคุณก็ได้ คยองซูมองตามอีกคนที่ทำหูทวนลม ราวกับว่าไม่เชื่อคำพูดของเขา ทนายความหนุ่มเดินตามออกไปข้างนอก

 

เซฮุนช่วยยายจัดแจงโต๊ะอาหารซึ่งเต็มไปด้วยเครื่องเคียงหลายอย่าง โชคดีที่วันนี้พี่สาวทั้งสองออกไปทำงานแล้ว ไม่อย่างนั้นคงเกิดความวุ่นวายบนโต๊ะแน่ ๆ บอกตามตรงว่าเขากลัวใจเจ้านาย ไม่รู้จะผีเข้าผีออกเจ้าชู้ใส่พวกเธอหรือเปล่า

 

 

 

*

 
 

 
 

สูทเซกน่าที่เพิ่งสั่งตัดใหม่ตัวล่าสุดถูกสวมเข้าเรียบร้อย และปิดท้ายด้วยการใส่นาฬิกาข้อมือแบรนด์แทค ฮอยเออร์ ชายหนุ่มตรวจสอบทรงผมหน้ากระจกอยู่ในที ก่อนจะออกไปด้านนอกเพื่อพบความน่าสยองขวัญผ่านสีหน้าเหมือนจะตายของน้องชาย ...และอาหารบนโต๊ะ

 

 

ซึ่ง... มีส่วนผสมเป็นผักเกือบจะทุกอย่าง

 

 

ไม่ใช่แค่คยองซู แต่ใคร ๆ ต่างก็รู้ว่าหมาป่าไม่ใช่พวกมังสวิรัติ จงอินสบตากับน้องชายอย่างรู้กัน แต่เขาก็หยัดตัวนั่งลงบนเบาะนั่งฝั่งตรงข้ามเลขา ซึ่งดูเหมือนว่าจะสนุกกับเมนูเช้านี้ยิ่งกว่าใคร

 

ตามสบายเลยนะ ถ้าไม่อิ่มเดี๋ยวยายเติมให้

 

รีบกินครับเจ้านาย เดี๋ยวสาย คนข้าวเต็มกระพุ้งแก้มเอาตะเกียบชี้อาหารเช้าสุดสยองขวัญของหมาป่าอย่างคนไม่รู้ ซึ่งจงอินกับคยองซูเพียงนั่งคุกเข่าเงียบ ๆ มองสิ่งเหล่านั้น

 

ขอบคุณนะครับคุณยายจอง แต่ผมดื่มกาแฟเป็นมื้อเช้าทุกวัน เกรงว่าถ้ากินอะไรเข้าไปตอนนี้แล้วท้องมันจะ -- คนผิวแทนเห็นแล้วว่าน้องชายแท้ ๆ กำลังจะชิ่งด้วยการลูบท้องตนเองและให้รอยยิ้มเป็นตัวช่วย ซึ่งแบบนั้นมันคือการตัดช่องน้อยแต่พอตัวชัด ๆ

 

ผมก็เหมือนกัน แต่ผมนั่งรอคุณได้นะเซฮุน จงอินมองเจ้าของชื่อ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับหญิงชราที่ส่งกลิ่นผิดหวังออกมาอย่างชัดเจน และคยองซูก็คงสัมผัสได้

 

อ่า... งั้นหรือคะ

 

เหมือนอะไร วันก่อนคุณยังชวนผมไปกินสเต็กแต่เช้าอยู่เลย แถมล่อความสุกระดับบลูแรร์*ด้วยเซฮุนขมวดคิ้ว มองคนช่างแถที่หาเรื่องไม่กินข้าว ซึ่งเขาไม่รู้หรอกว่าเพราะเหตุผลอะไร จะว่าเมาค้างก็ไม่ใช่ เพราะตลอดเวลาที่เถียงกันเมื่อชั่วโมงก่อนก็ไม่ได้กลิ่นเลยสักนิด ...หรือว่าจะเป็นเพราะเหล้าแพงเลยไม่มีกลิ่นกันนะ?

 

 

*ความสุกของเนื้อระดับบลูแรร์คือสุกแค่ผิวนอก ข้างในยังดิบและเป็นสีแดง

 

 

คุณจงอินจะกินรองท้องหน่อยไหมครับ? คนเป็นน้องชายที่ต้องแสดงละครเป็นทนายประจำตระกูลหันมาถาม หวังให้กลิ่นผิดหวังที่ฟุ้งกระจายอยู่โดยรอบหายไปเสียที

 

ฉันเหรอ? คนผิวแทนเลิกคิ้วขึ้นกึ่งถลึงตาข่มขู่คยองซู เขาสามารถใช้สิทธิ์ความเป็นจ่าฝูงสั่งไอ้บ้านี่ให้กินแทนได้ไหม แค่ได้กลิ่นกิมจิกับผักเขียวคลุกน้ำมันงาก็เหม็นแทบแย่แล้ว

 

คุณทั้งสองคนนั่นแหละ

 

...

 

อย่าทำตัวติดหรูตลอดเวลาเลย เปิดใจสิ ลองกินอาหารพื้น ๆ ดูแล้วจะรู้ว่าไม่แพ้ภัตตาคารห้าดาว

 

สองพี่น้องหันไปทางคนเป็นเลขาที่ใช้ตะเกียบคีบอาหารใส่ถ้วยเขาทั้งคู่อย่างยัดเยียด จงอินหันไปมองคยองซูอีกครั้ง จนถึงตอนนี้กลิ่นแห่งความผิดหวังก็ยังคละคลุ้งอยู่ใต้จมูก พอหันไปทางคุณยายจอง เธอก็ยังมองมาอย่างคาดหวังแม้ว่าจะไม่รบเร้าให้เขากิน

 

พี่น้องเลือดหมาป่าสบตากันอยู่นานก่อนจะใช้ตะเกียบคีบผักติดข้าวคำใหญ่ ๆ ขึ้นมาเพื่อกลบกลิ่นเหม็นเขียว และฝืนใจยัดมันเข้าปากพร้อม ๆ กัน

 

 

 
 

*

 

 

 

แค่ก ๆ

 

เพราะพี่แท้ ๆ เลย

 

ฉันงั้นเหรอ? เขาต่างหาก สองพี่น้องที่กำลังโก่งคออ้วกข้างกองถังขยะดูหมดคราบนักธุรกิจมาดหล่อ จงอินชี้นิ้วไปทางเลขาตัวผอมที่ยืนทำหน้าไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวอยู่ข้างหลัง ก่อนจะถลึงตาใส่

 

คนผิวแทนกลั้วปากด้วยน้ำเปล่าพร้อมถุยมันลง ก่อนจะรับทิชชู่จากคยองซูมาเช็ดปากอย่างหัวเสีย เขายังคงคาดโทษหลานชายคุณยายจองที่เอาแต่เซ้าซี้ บอกให้เขากินของแสลงเหล่านั้นจนต้องอาเจียนออกมา

 

ใครจะไปรู้ว่าหมากินผักไม่ได้ ตั้งแต่เกิดมาโอเซฮุนเคยเลี้ยงแค่นกแก้วตัวเดียว ซึ่งมันบินหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าสัตว์ชนิดไหนแพ้อะไรบ้าง แต่มันจะมีผลอะไร ในเมื่อเจ้านายยังไม่สนใจเลยว่าเขาจะเป็นยังไง

 

ถ้าคุณถูกหมาทั่วไปกัดก็แค่ไปฉีดยา แต่ถ้าถูกหมาอย่างผมกัด ผมเกรงว่าอาจมีเย็บหลายเข็ม ไม่พูดอย่างเดียว มีการส่งสายตาข่มขู่มาด้วยว่าพูดจริง

 

โหดกับคนไม่มีทางสู้ตลอด คนเป็นเลขาพึมพำ รับขวดน้ำที่อีกฝ่ายกระแทกใส่มือเขาไว้อย่างจำใจ ก่อนจะมองไปยังเจ้านายที่กระชับสูทนอกเดินไปเปิดประตูรถด้านหลังแล้วแทรกตัวเข้าไปนั่ง

 

อีกข้อที่คุณควรรู้ ว่าพวกเรากินเนื้อและเกลียดผักทุกชนิด คยองซูเช็ดปากเป็นครั้งสุดท้ายพลางถอนหายใจ

 

ผมจะลิสต์ไว้ เซฮุนยิ้มกวนพร้อมเคาะขมับเป็นท่าประกอบ ทั้งคู่สบตากันครู่หนึ่งก่อนคนเป็นทนายความจะพยักหน้าบอกให้อีกฝ่ายไปขึ้นรถด้วยกัน

 

 

 
 

*

 
 

 

อีกเป็นอาทิตย์กว่าจะหมดฤดูร้อน กลับตอนนี้จะดีเหรอครับ? ชายวัยกลางคนถามย้ำอีกครั้ง แม้ว่ามือข้างหนึ่งกำลังลากกระเป๋าเดินทางให้คนเป็นนายอยู่ในสนามบิน เขารู้ว่าท่านไคเป็นคนเด็ดขาด คำไหนคำนั้น และความหวังดีของคนรับใช้อาจเป็นเรื่องน่ารำคาญ

 

อย่ากังวลไปเลยวูงอิน หน้าที่ของคุณคือสะสางงานที่นี่ให้เรียบร้อย ผมรู้ว่าควรเข้าหาพวกลูกหมาเมื่อไหร่ แวมไพร์หนุ่มยิ้มมุมปาก ก่อนจะสวมแว่นกันแดดพร้อมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีสบาย

 

เรื่องนี้ท่านอี้ชิงรับรู้แล้วหรือยังครับ?

 

ผมเคยปิดได้ที่ไหน ไคยิ้มขำ เมื่อนึกไปถึงคนที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่จำความได้ แต่ถึงไม่บอก เขาก็คงรู้อยู่แล้ว

 

...

 

ผู้ชายคนนั้นรู้ก่อนเสมอ ไม่ว่าผมจะทำอะไร

 

มันไม่ได้เวอร์ไปกว่าที่ท่านไคพูดเลยสักนิด เมื่อนึกถึงแวมไพร์ผู้นั้นซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าชายแท้ ๆ จางอี้ชิงไม่ใช่คนเก่งกาจเรื่องพละกำลังอย่างแวมไพร์ระดับแนวหน้า แต่ก็ฉลาดเกินกว่าที่จะมองข้ามไปได้ ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ใคร ๆ ต่างให้ความยำเกรง และท่านอี้ชิงอาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ทันท่านไคมากที่สุด

 

 

ถ้าไม่นับอัลฟอนโซ่ หรือผู้สูงศักดิ์ที่สุดในบรรดาเหล่าแวมไพร์

 

 

 

 

TBC

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2501 mayrin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 16:06
    ขำและสงสารจงอินกับคยอง 555 นางกินผักไม่ได้ น่าเอ็นดูจริง ท่านไครีบมาได้แล้ววว 3p 3p 3p จงมาาาาาาา! 555
    #2,501
    0
  2. #2492 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 10:43
    ขำ

    หมาป่ามางดหลุด
    #2,492
    0
  3. #2474 Real_cyyyyy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 04:09
    เอาตามตรงตอนที่กินผักแล้วเซฮุนว่าว่าอย่าติดหรูไรงี้ เราหน้าเสียเลยอ่ะ คืออินมากจริงๆ แบบมันไม่ได้จริงๆกับของอันนี้อ่ะ55555 อินเกิ๊นนนน
    #2,474
    0
  4. #2205 little daffodil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:31
    เซฮุนแสบมาก สงส่รหมาป่าไม่กินผัก5555555555
    นี่แวมไพร์มีอี้ชิด้วย?
    #2,205
    0
  5. #2033 K_CA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 10:35
    กินผักไม่ได้ โถ่...น่าสงสารจงอินกับคยองซู ????????????
    #2,033
    0
  6. #1332 eve_popparazzi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 14:39
    แมวนี้ยังไง555 มีเบื้องหลังซัมติงป่ะ เริ่องไค ต้องมีมากกว่านี้
    #1,332
    0
  7. #1211 Junhoe Kute'z (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 14:53
    กินผักไม่ได้อีก ถถถถถถ อย่าเลือกกินมากนักล่ะเจ้านาย555555
    #1,211
    0
  8. #1193 BN0412 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 13:23
    ตลก กินผักไม่ได้ 5555
    #1,193
    0
  9. #1077 RK CYP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 06:20
    สงสารรรร กินผักไม่ได้กัน
    #1,077
    0
  10. #1076 RK CYP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 06:20
    สงสารรรร กินผักไม่ได้กัน
    #1,076
    0
  11. #1046 myyungsoo93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 16:46
    กินๆเข้าไปเถอะ หมากินผักได้ แปลว่าหมาเก่งงง
    #1,046
    0
  12. #950 Think_out (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 14:03
    โอ๊ยสงสาร กลัวเขาผิดหวังสินะ 555
    #950
    0
  13. #840 byunbunny09 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 19:08
    อี้ชิงดูหล่อมาก
    #840
    0
  14. #834 LinLin the Rabbit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 13:43
    ท่านอี้ชิงงงงงงงงงง
    กลับมาอ่านตอนนี้นี่เห็นภาพทีเซอร์มอนสเตอร์ลอยมาเลยค่ะ ฮือออ เท่จัง ;///;

    ว่าแต่ขำตรงหมากินผักไม่ได้ คุณเลขาคะะ55555
    #834
    0
  15. #803 numsaizaza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 08:39
    โอ๊ยยสงสารตยองกะเจ้านาย5555 เซฮุนพูดหวานๆกะเจ้านายบ้างก็ได้ลูก
    #803
    0
  16. #748 somoloho (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 14:12
    น่าติดตามมากค่ะ
    มีท่านอี้ชิงโผล่มาอีกคนแล้ว 
    ขอกรี๊ดอี้ชิงนะคะ ตอนนี้ 5555
    #748
    0
  17. #724 secret girl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 09:00
    เจ้านายคะ
    ระวังคุณเลขาเอาผักยัดปากด้วยนะคะ
    55555555
    #724
    0
  18. #710 Oohsiriya96 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 01:33
    คยองซูพี่จงเอาใจฉันไปเถอะค่ะ เด็ดมากกับวาจาที่ไม่ด่าแต่ตีความได้ว่าด่าชัดๆแต่นุ่มนวลและดูสุภาพจนเซฮุนนี่ถอยไปเลย ต่อเนื่องมาที่หมาไม่กินผักค่ะ มันเป็นภาพที่น่ารักจริงๆเมื่อจ่าฝูงกับนักรบนั้นยืนอ้วกข้างกองขยะ มันช่างเป็นภาพที่อัศจรรย์ใจสร้างความบันเทิงเริงรมย์แก่ผู้อ่านได้อย่างยิ่ง 555555555555555
    #710
    0
  19. #704 CHAT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:23
    ตอนนี้เหมือนจะเบาๆแต่ก็เริ่มได้กลิ่นความรุนแรงๆมารางๆ ท่านไคจะทำอะไรน้ออ



    ฮาคยองและพี่ชายของเขา หมาไม่กินผัก555555555555 มีความหน้าสงสารและน่าเอ็นดู นึกหน้าคุณยายออกเลยพอนึกหน้าคุณยายได้ก็นึกหน้าสองพี่น้องต่อ ลั่นเลยค่ะ55555555555
    #704
    0
  20. #682 hunhun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 22:38
    เริ่มสนุกแล้วสิๆๆๆๆ จะได้เห็นเจ้านายเป็นห่วงลูกน้องมั้ยน้าาาาาาาาา
    #682
    0
  21. #621 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 11:29
    หมดความคูลเลย หมาป่าไม่กินมังนะจ๊ะ
    #621
    0
  22. #569 ก้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 23:58
    อะไรกัน ไคกับจงอิน คนละสายเลือด หมาป่ากับแวมไพร์ อั้ยย่ะ เข้าท่า





    ชื่อตัวละครเริ่มออกมาเยอะแล้ว ต้องจำๆ เด่วมั่ว 555





    เซฮุนโดนใจมาก เพิ่งรู้ว่าหมาป่าไม่กินผักหญ้า ตลกอ่าจ่าฝูงกะน้องอ้วก หมดกันภาพลักษณ์สายโหดคยอง ฮ่า
    #569
    0
  23. #548 Byunoil99 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 21:31
    อยากโดนแวมไพร์ที่ชื่อท่านไคกัดคอจัง 55555
    #548
    0
  24. #542 ATHENAWN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 09:55
    ชิงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #542
    0
  25. #541 gikhun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 07:59
    อะโหววววไม่กินผักด้วย ตลกเลย55555555555น่าสงสารที่สุด5555555 ท่านไคนี่คูลมากเลยฮื่ออออ
    #541
    0