[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 2 : CHAPTER 02 :: I Quit

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    10 พ.ค. 59

(c) Chess theme

 

 
 

CHAPTER 02

I Quit

 
 

 


 

บอกแล้วใช่ไหมว่าให้ฝึกควบคุมตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้แล้วพ่อจะวางใจให้ลูกไปอยู่โซลได้ยังไง จีวอน ฮันบิน?

 

ผมขอโทษครับ ผมพยายามห้ามตัวเองแล้ว แต่--

 

เรายังเด็กเกินไปอย่างที่พ่อเคยบอกจริง ๆ จีวอนแทรกขึ้นมา โดยไม่ปล่อยให้น้องชายคนรองต้องอ้าปากแก้ตัวแทน ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นพี่ใหญ่

 

ชายวัยกลางคนยังคงคาดโทษลูกชายทั้งสาม ซึ่งเด็กเหล่านี้ก็รู้และเข้าใจเป็นอย่างดีถึงความผิดของตน กับการสั่งห้ามไม่ให้ออกไปนอกเขต แต่ความเป็นเด็กมันกระตุ้นให้เกิดความอยากรู้อยากเห็น สามพี่น้องจึงลองฝ่าฝืนกฎเป็นครั้งแรก และผลที่ตามมามันช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

 

แกก็เหมือนกัน จุนฮเว ทำไมถึงออกไปกับพี่ ถ้าไม่ได้อาจงอิน ป่านนี้ลูกทั้งสามคนคงฆ่าคนตายไปแล้ว

 

เปลือกตาค่อย ๆ ลืมขึ้น พลางมองไปยังแสงสว่างช่องเล็ก ๆ ของช่องประตูที่ปิดไม่สนิท เสียงบทสนทนาปลุกให้คนสลบไปได้ตื่นจากฝัน เซฮุนกะพริบตาเพื่อปรับให้ภาพตรงหน้าชัดขึ้น พลางเลียริมฝีปากที่แห้งผาก เจ้าของน้ำเสียงทุ้มต่ำกำลังใส่อารมณ์ขึ้นเรื่อย ๆ จนคนนอนอยู่ตรงนี้ยังรู้สึกแย่ไปด้วย

 

เขาเห็นว่ามีใครคนหนึ่งเดินผ่านไป และตอนนี้ที่มองเห็นคือเสี้ยวหน้าของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนก้มหน้านิ่ง ประสานมือไว้ใต้หัวเข็มขัดกางเกง ไม่ใส่เสื้อ และอายุน่าจะไม่เกินสิบแปด

 

แกต้องเข้มงวดกับลูกให้มากกว่านี้ รยูชิน

 

ครับแม่

 

ถ้าเกิดมีคนตายขึ้นมา ไม่ใช่แค่ลูก ๆ ของแกที่จะเดือดร้อน บรรพบุรุษของเราไม่ได้พยายามกันมาถึงจุดนี้เพื่อให้ลูกของแกทำลายมันเพราะความสนุก

 

ผมขอโทษครับคุณย่า...

 

ฉันรู้เลยว่าทำไมพวกแกทั้งสามคนถึงไม่ได้เกิดเป็นจ่าฝูง

 

พอเถอะครับแม่ วันนี้ทุกคนเหนื่อยมากพอแล้ว พูดไปตอนนี้เด็กมันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ไปเถอะจีวอน พาน้องไปนอน

 

ครับ...

 

เด็กหนุ่มทั้งสามขานตอบพร้อมกัน ก่อนจะเดินคอตกออกไปจากจุดที่ตาโอเซฮุนจะมองเห็นได้ พอมาถึงตอนนี้เขาถึงได้สติ ในหัวมีแต่คำด่าทอและ จ่าฝูงแล่นอยู่ในความคิด ซึ่งคำ ๆ นั้นคงไม่น่าใช่ศัพท์ที่เอามาใช้กับมนุษย์ทั่วไป

 

ชายหนุ่มตัวผอมกลอกตาท่ามกลางความมืดในห้อง พลางปะป่ายช่วงอกไปจนถึงคอจนแน่ใจแล้วว่าปลอดภัย ร่างกายทุกส่วนยังคงอยู่รวมเป็นชิ้นเดียว ใช่ โอเซฮุนยังไม่ตาย

 

สมองประมวลผลถึงบทสนทนาเมื่อครู่และสิ่งที่เห็นกับตา แน่ล่ะ เขาคงไม่ถามโง่ ๆ หรอกว่าหมาป่าที่กลายเป็นคนตอนนั้นมันคือความฝันหรือความจริง นี่ไม่ใช่ละคร ตกลงไหม? แล้วไอ้อาการแสบร้อนตรงช่วงหลังก็ยังออกฤทธิ์อยู่ทุกขณะ ราวกับว่ามันกำลังบีบคอให้เขาแหกปากร้องไห้หาแม่อย่างไรอย่างนั้น

 

นี่ไม่ใช่เวลาสำหรับการโอดครวญเพราะความเจ็บ สิ่งที่โอเซฮุนควรคิดในตอนนี้ก็คือ การหาทางหนีออกไปจากที่นี่โดยไม่พบจุดจบเช่นเดียวกับรถคันใหม่ที่เพิ่งดาวน์มา ซึ่งแน่นอนว่าการเดินออกไปโค้งศีรษะทักทายเจ้าบ้านแล้วขอเดินออกทางประตูหน้ามันคงไม่ใช่เรื่องดี เลขงเลขาบ้าบออะไร เขาไม่อยากทำแล้ว โอเซฮุนยอมเป็นพนักงานออฟฟิศ ทำโอทีจนดึกดื่นแล้วตื่นมาอย่างซอมบี้ยังดีกว่าการเสี่ยงอยู่กับคมเขี้ยวหมาป่า

 

รู้สึกได้ถึงสายลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง ซึ่งผ้าม่านถูกรวบผูกไว้ด้านข้างอย่างเป็นระเบียบ วูบหนึ่งเซฮุนคิดว่าโชคชะตาคงเข้าข้างหนุ่มราศีเมษแล้ว พระเจ้าจึงประทานหน้าต่างโดเรม่อนมาให้เขาปีนหนีไปจากที่นี่

 

ทำอะไร?

 

เซฮุนคิดว่าท่าท่างของเขาในตอนนี้คงทุเรศทุรังอยู่พอสมควร หลังจากสวิตซ์ไฟถูกเปิดจนมันสว่างโล่ไปทั้งห้อง สังเกตจากสายตาและสีหน้าสุดเอือมระอาของผู้ชายที่ใคร ๆ ต่างก็รู้ว่าเป็นซีอีโอบริษัทน้ำหอมชื่อดัง เขาควรยิ้มให้เจ้านายไหม หรือขอเซ็นใบลาออกตอนนี้ดี และถ้าเป็นอย่างหลังจะโดนฆ่าหมกป่าหรือเปล่า

 

สวัสดีครับเจ้านาย

 

ไม่มีแม้แต่เสียงขานตอบในลำคอ หรือการกระแอมไออะไรสักอย่างเพื่อเป็นสัญญาณดี  ๆ ที่ได้พบกันในครั้งแรก เซฮุนเพียงกลืนน้ำลายเอื้อก พยายามปลอบใจตัวเองว่าอีกฝ่ายน่าจะมีน้ำอกน้ำใจอยู่บ้าง เพราะจากสภาพแล้ว... ร่างของเขาคงไม่สามารถลอยมานอนบนเตียงนุ่ม ๆ และทำแผลเองจนเสร็จสรรพแน่ ๆ

 

สงสัยใช่ไหมล่ะว่าผมมาที่นี่ทำไม ฮ่า ผมมีเหตุผลนะ

 

เซฮุนพยายามยิ้มสู้ แต่ผู้ชายคนนั้นก็ยังคงเฉย

 

ความจริงผมมาที่นี่เพื่อให้คุณเซ็นเอกสารจ่ายเงินก้อนใหญ่ที่ต้องส่งให้บริษัทบรรจุภัณฑ์พรุ่งนี้เช้า แต่ผมกลัวว่าคุณจะไม่เข้าบริษัท ก็เลยตัดสินใจขับรถมาช็อลลาใต้เองซะเลย แต่ไม่ใช่ว่าอยู่ ๆ ผมจะหน้ามึนมาที่นี่หรอกนะครับ ก่อนหน้านั้นผมพยายามโทรหาคุณแล้ว

 

เขาเอานิ้วชี้กลางนางลง พร้อมเอามือแนบหู ยิ้มโง่ ๆ หวังผ่อนคลายบรรยากาศ ...แต่ก็นั่นแหละ เจ้านายก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะร่าเริงขึ้นมาบ้าง จนตอนนี้เกิดคำถามแล้วว่าชีวิตนี้ผู้ชายอย่างคิมจงอินเคยยิ้มบ้างไหม

 

ผมไปหาคุณที่บ้านด้วย แต่เดี๋ยว อย่าเพิ่งโมโหนะครับ ผมพอจะรู้มาบ้างว่าคุณไม่ชอบคนทำเกินขอบเขตที่คุณวางไว้ แต่ผมก็รู้มาอีกเหมือนกันว่าคุณไม่ชอบความผิดพลาด เพราะฉะนั้นผมเลยต้องเอาเอกสารมาให้คุณเซ็นถึงที่นี่

 

ไหนล่ะเสียงขานตอบ ไม่มี มีแต่สายตาที่มองมาราวกับจะพูดว่า งั้นเหรอ? เท่านั้นที่คิมจงอินจะมอบให้เลขาคนใหม่อย่างเขา

 

ว่าแต่ที่นี่อากาศดีนะครับ กลางวันร้อน ๆ คงชุ่มฉ่ำเพราะลมพัด ไม่เหมือนในโซลเลย ไม่ร้อนจนตับจะแลบก็ฝนตกให้ชื้นแฉะ ฮะ ๆ

 

ถามว่ามีอะไรน่าขำ และผีสางตนไหนที่ดลใจให้พูดยืดยาวถึงขนาดนั้น เซฮุนหัวเราะแห้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มอ่อน คนที่ยืนกอดอกพิงกับวงกบประตูยังมีสายตาอยู่ในระดับอันตราย เขาหมายถึง -- สายตาดุดันที่พร้อมจะขย้ำด้วยกรงเล็บที่ซ่อนอยู่ในเนื้อหนังนั่น คนตัวผอมจึงทรุดเข่าลงกับพื้นพร้อมประสานสองมือไว้ตรงช่วงอก แล้วมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเว้าวอน

 

ผมจะไม่เอาเรื่องที่หลานคุณทำรถผมพังไปบอกใครเด็ดขาด ช่างหัวมันไปเลย ก็แค่เศษเหล็กที่เพิ่งดาวน์มาเอง ผ่อนก็ยังไม่ได้ผ่อน เพราะงั้นปล่อยผมไปเถอะนะ ผมจะทำเป็นไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่เคยมีหมาป่า ไม่เคยโดนข่วนหลัง ไม่เคยเห็นคุณยืนเปลือย ไม่เคยเดินทางมาช็อลลาใต้มาก่อนด้วย สาบานตรงนี้ ผมเป็นคนเก็บความลับ --

 

เซฮุนค้างอยู่ท่าเม้มปาก ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายเพ่งนิ้วชี้มาเป็นการสั่งให้หยุดพล่ามเสียที สายตาและสีหน้าเจ้านายค่อนข้างดุ จนอดสงสัยไม่ได้ว่ามันคือความสองมาตรฐานระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงใช่หรือไม่ เฮ้อ คนกรุ๊ปเอนี่หน้าม่อ แล้วก็ชอบเผด็จการกับคนต่ำต้อยกว่าจริง ๆ สินะ

 

เอกสารอยู่ไหน?

 

ครับ?

 

เอก – สาร

 

อ๋อ -- เรื่องนั้น -- ในรถครับ ในรถ

 

คยองซู ชายหนุ่มผิวแทนหันไปพยักหน้าอย่างรู้กันกับเจ้าของชื่อซึ่งยืนอยู่นอกประตูห้อง เซฮุนเห็นว่าคน ๆ นั้นไม่ได้มีส่วนสูงมากสักเท่าไหร่ แต่หน้าตากับเสื้อผ้าโทนสีดำก็ใช่ว่าจะเป็นมิตร

 

คนได้รับคำสั่งพยักหน้ารับแล้วเดินออกไปในวินาทีถัดมา เซฮุนลุกขึ้นพลางสบตากับอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาเห็นว่าชายคนเมื่อครู่กระโดดออกไปด้านนอกและกลายร่างเป็นหมาป่าขนสีเงิน พร้อมวิ่งเข้าไปในป่าด้วยความเร็วสูง

 

อยากสลบอีกสักรอบ... เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหันไปผงะเพราะเห็นว่าเจ้านายหมาป่ายังไม่ละสายตาไปไหน ไม่มีคำพูดรื่นหูหรือการทักทายอย่างเป็นทางการ เมื่อตอนนี้เซฮุนได้ยินเพียงเสียงประตูปิดลง พร้อมเสียงกลอนที่บ่งบอกว่าเขาไม่มีสิทธิ์หนีไปไหนแล้ว

 

 

ดูดวงตามปีนกษัตรวันนี้ คนเกิดปีลิงไม่ชง แล้วก็ไม่มีฤกษ์ซวยถึงแก่ชีวิตนะ!

 

 

 

*

 

 

 

ตอนนี้เป็นเวลาตีสามครึ่ง กับการนั่งอยู่ในบีเอ็มดับบลิวซีรี่ส์ไฟฟ์ ราคาแพงชนิดว่าชาตินี้ทั้งชาติคงไม่มีปัญญาซื้อขับ และคาดว่าการจะได้นั่งตรงนี้คงต้องมีเชื้อสายเดียวกับเจ้าของรถ หรือไม่ก็เป็นผู้หญิงหุ่นไซส์เอสสักคนที่ชอบวาดปากเป็นสีแดง

 

แต่โอเซฮุนกำลังนั่งอยู่ตรงนี้ และร่างกายยังคงรวมเป็นชิ้นเดียว ให้ตาย! จะมีใครในโลกเข้าใจความรู้สึกเขาบ้างว่าการระแวงตลอดเวลาเป็นอย่างไร มันไม่ใช่เรื่องธรรมดา แล้วก็ไม่ตลกด้วย คนด้านซ้ายที่กำลังบังคับพวงมาลัยไปตามทิศทางคือหมาป่าที่คนทั้งโลกเห็นว่าเป็นมนุษย์ ดังนั้นโอเซฮุนจึงไม่สามารถทำตัวให้เป็นปกติได้ แม้ว่าจะนั่งหายใจร่วมกันในรถมาแล้วเกือบชั่วโมง

 

เรื่องรถของคุณเดี๋ยวผมจะให้คยองซูจัดการภายในวันพรุ่งนี้

 

จะซ่อมให้เหรอครับ? คนตัวผอมหันไปทางคนขับที่ยังคงใส่ใจถนนมากกว่าการหันมาสบตากับเขา ซึ่งมันเป็นเรื่องดี เพราะการมองเห็นดวงตาสีแดงในช่วงเวลาผีออกมันคงไม่โอเคสักเท่าไหร่

 

เปล่า ชายหนุ่มผิวแทนหันมาจนได้ และไวเท่าความคิด เซฮุนเบือนหน้าหลบไปอีกทางราวกับว่าต้องกลายเป็นหินแน่ ๆ ถ้าหากสบตากับคิมจงอินเข้า

 

เกือบสิบวินาที... หรืออาจจะน้อยกว่านั้น พอเห็นว่าเจ้านายไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจึงค่อย ๆ หันไป เพื่อได้พบว่าอีกฝ่ายยังคงไม่ละสายตาไปไหน แม้ว่ามือข้างซ้ายยังคงบังคับพวงมาลัยไปตามทิศทางเฉกเช่นทีแรก

 

ผมจะซื้อให้ใหม่

 

ซื้อ?

 

อืม เจ้านายตอบแค่นั้น ก่อนจะหันไปใส่ใจกับถนนที่สะท้อนเงาแสงจันทร์ต่อ เซฮุนเลิกคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เอาจริง ๆ เขายังไม่เข้าใจความหมายประโยคนี้นัก และถ้าหากจะถาม -- ผมหมายถึงซื้อให้เลย ไม่ใช่จ่ายแค่ที่คุณดาวน์มา

 

คุณรู้ได้ไงผมเพิ่งดาวน์มา การเป็นหมาป่าทำให้อ่านใจคนออกด้วยเหรอ?  

 

จงอินชำเลืองมองเจ้าของคำถามที่กำลังเบิกตาโพลงอย่างตกใจ ตั้งแต่เลขาคนใหม่ตื่นขึ้นมา เขาก็แทบนับครั้งไม่ได้แล้วว่าเจ้าตัวทำหน้าแบบนี้ไปแล้วกี่ครั้ง

 

 

อย่างกับเด็ก

 

 

สมัยมอปลายผมเคยทำรายงานวิชาประวัติศาสตร์ ตอนนั้นทำเรื่องหมาป่าส่ง แต่ไม่ยักรู้ว่าอ่านใจคนได้ด้วย

 

แสดงว่าคุณคงทำส่งลวก ๆ ถึงไม่รู้ว่าหมาป่าอ่านใจออกได้แค่พวกเดียวกัน น้ำเสียงของคิมจงอินยังคงเรียบเฉย เหมือนเชิ้ตสีดำเรียบ ๆ ตัวนั้นที่ถูกพับแขนขึ้นจนถึงข้อศอก

 

โธ่คุณ... ก็ผมไม่เคยเป็นหมาป่า จะไปรู้เรื่องนั้นได้ยังไงล่ะครับจริงไหม ...อุ่ย เซฮุนผงะเล็กน้อย ทันทีที่อีกฝ่ายหันขวับเพียงเพราะได้ยินคำว่าหมาป่าหลุดออกมาจากปากเขาอีกครั้ง

 

อยากลองเป็นดูไหมล่ะ เผื่อคุณจะเข้าใจรายงานที่ทำสั่ว ๆ ส่งอาจารย์ได้มากขึ้นใจคอก็จะถากถางกันตลอด เห็นว่าเป็นลูกจ้างแล้วจะพูดยังไงก็ได้เหรอ...

 

เป็นคนก็ดีอยู่แล้วนะผมว่า สายตาของเจ้านายยังคงมองมาอย่างคาดโทษ ก่อนจะหันไปประคับประคองรถบนถนนอีกครั้ง เซฮุนลอบเบ้ปาก พออีกฝ่ายหันมาก็รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติอย่างเดิม

 

ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า?

 

เจ็บครับ

 

ตรงไปตรงมาดีนะ

 

แล้วจะให้ตอบว่าไม่ทั้ง ๆ ที่นั่งพิงหลังกับเบาะไม่ได้น่ะนะ... โอเซฮุนไม่ใช่คนโกหกหน้าตายเก่งขนาดนั้นหรือเปล่า เจ้านายต้องการอะไรจากเลขาคนใหม่อย่างเขา ทดสอบความอดทนงั้นเหรอ...

 

กำลังนินทาผมในใจหรือไง

 

อะไรครับ ไหนบอกอ่านใจคนไม่ออก คนตัวผอมมองหวาด ๆ ก่อนจะได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์อีกอย่างหนึ่งในคืนเฉียดตาย ซึ่งก็คือรอยยิ้มที่แต่งแต้มอยู่บนใบหน้าผู้ชายคนนั้น แม้ว่าสายตาจะไม่ได้มองมายังเขาเลยสักนิด

 

ผมแค่ลองเดาใจคุณ

 

แล้วก็เดาผิดด้วย

 

งั้นเหรอ? แต่สายตาคุณมันไม่ใช่นะ เซฮุน

 

 

อะไรกัน สายตาเจ้าเล่ห์เพทุบายแบบนั้นน่ะ สามารถเอามาใช้กับเลขาคนใหม่ที่เป็นเพศเดียวกันได้ด้วยหรือไง คิมจงอินชักจะเจ้าชู้เรี่ยราดเกินไปแล้ว

 

 

ทำงานวันแรกเป็นยังไงบ้าง?

 

ก็ดีครับ คนเก่าทิ้งขุมทรัพย์ไว้ให้ผมเก็บเพียบเลย

 

เหรอ แล้วเรื่องอื่น ๆ ล่ะ คุณเข้ากับฝ่ายบัญชีได้ดีหรือเปล่า?

 

ตอนนี้เซฮุนชักไม่อยากจะเชื่อแล้วว่าหมาป่าอ่านใจคนไม่ได้ เพราะไม่ว่าเขาจะพูดอะไร หรือไม่ได้พูด ก็ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะรู้ดีไปเสียทุกอย่าง

 

พวกเธอให้คำแนะนำผมหลายเรื่องเลยครับ คนตัวผอมตอบเพราะต้องตอบ และเขายังมีความสงสัย ผมถามได้ใช่ไหมว่าทำไมคุณถึงรู้

 

จงอินยิ้ม พลางเลื่อนมือไปเปิดเพลงคลาสสิกที่ทำให้ค่ำคืนนี้โรแมนติกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ คงไม่แปลกใช่ไหม ถ้าจะบอกว่าผมใส่ใจพฤติกรรมของลูกจ้างจนรู้ว่าวัน ๆ พวกเธอทำอะไร และพูดถึงผมว่ายังไงบ้าง?

 

 

หรือจะพูดง่าย ๆ แบบไม่อ้อมโลก ก็คือนินทา... ถูกไหมเจ้านาย

 

 

พวกเธอแค่เล่าให้ผมฟังคร่าว ๆ เอง แบบว่าคุณจบมาจากไหน --

 

แล้วก็มีความสัมพันธ์กับเลขาสาวสวยถึงขั้นไหน ลากไปฆ่าหมกป่ายังไง... ใช่ไหม? เจ้านายไม่ปล่อยให้เลขาคนใหม่ได้แถเลย... เซฮุนนั่งนิ่งพลางกลอกตาอยู่ในที และสุดท้ายเขาก็เลือกที่จะอมลิ้นต่อไป แทนที่จะพยักหน้าหรือส่ายศีรษะปฏิเสธ

 

ผมจะไม่ถามอะไรคุณแล้ว เพราะพรุ่งนี้ผมจะลาออก ว่าแต่คุณมีเบอร์ผมอยู่ใช่ไหม ยังไงก็ติดต่อเรื่องรถใหม่ที่เป็นค่าทำขวัญไปตอนที่คุณพร้อมแล้วกันนะครับ ประโยคนี้แผ่วลงคล้ายว่ากระดากอายที่ต้องพูดอยู่หน่อย ๆ

 

แต่จะทะนงตัวตอนนี้ก็คงไม่ใช่เพราะที่ดาวน์รถคันนั้นมาก็ใช่ว่าจะพันสองพันวอน นั่นมันเงินที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงพี่สาวเขาทั้งนั้น จะให้โอเซฮุนยิ้มบาง ๆ พร้อมบอกว่า ไม่เป็นไรครับ มันเป็นความผิดผมเองที่ขับรถเข้าไปในอาณาเขตครอบครัวหมาป่าของคุณ ก่อนจะลาออกไปอย่างชายชาตรีอย่างนั้นน่ะ... ไม่ได้หรอก

 

ลาออก?

 

ครับ

 

เหตุผลล่ะ

 

คนถูกถามถึงกับทำตาเหลือก เซฮุนไม่คิดว่าเจ้านายจะเป็นหมาป่าซื่อบื้อที่จินตนาการถึงความกลัวของมนุษย์ไม่ออกว่าเพราะอะไร ...ขอถามสักนิดว่าใครจะอยู่ต่อได้หลังจากรู้ว่าเจ้านายไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งซึ่งคิดว่าคงมีแต่ในนิยายแฟนตาซี

 

เกิดวันดีคืนดีทำงานไม่ถูกใจ คิมจงอินไม่เอากรงเล็บยาว ๆ นั่นจ้วงคอเขาจนทะลุไปถึงปูซานเลยหรือ

 

ผมว่างานนี้ไม่เหมาะกับ --

 

ผมไม่ให้คุณออก

 

แต่ผม --

 

คุณจะลาออกทั้งที่เพิ่งทำงานได้แค่วันเดียวน่ะเหรอ คุณมีความรับผิดชอบมากน้อยแค่ไหนกันโอเซฮุน?

 

 

แล้วใครผิดถามหน่อย!!! ไม่ลองโทษตัวเองที่กลายร่างเป็นหมาป่าแล้วมายืนชีเปลือยให้เขาเห็นล่ะ?!!!

 

 

เราจะทำงานด้วยกันได้ไง เรามันคนละสปีชีส์กัน โอ๊ะ!” พูดจบหน้าก็แทบจูบกับคอนโซลรถ เพราะอีกฝ่ายเหยียบเบรกกะทันหันกลางถนนเส้นยาวที่ไม่มีรถขับผ่านสักคันเดียว

 

เซฮุนยันสองมือไว้ข้างหน้าก่อนจะค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น สายตาชำเลืองมองไปยังคนขับซึ่งดูเหมือนว่าจะไม่อยากสนใจถนนเบื้องหน้าอีกแล้ว บ้าแน่ ๆ ...คิมจงอินคงไม่ได้โมโหที่เขาคิดลาออกจนเปลี่ยนใจจ้วงไส้ฆ่าปิดปากเพราะไปล่วงรู้ความลับในตระกูลหรอกนะ

 

ชายหนุ่มที่ไม่มีท่าทีว่าจะง่วงพลิกตัวหันเข้าหาเลขาคนใหม่ที่เพิ่งรอดตายจากกรงเล็บหลานชายตนเอง พร้อมเท้าท่อนแขนข้างซ้ายไว้กับพวงมาลัยอย่างผ่อนคลาย รวมไปถึงรอยยิ้มที่คาดว่าคงไม่ได้เกิดขึ้นกับผู้ชายคนนี้บ่อย ๆ ซึ่งผิดกับโอเซฮุนที่ดูเหมือนว่ากำลังจะตายเพราะความกลัวของตนเอง

 

ฮันเยจินน่าจะเล่าเรื่องเลขาคนก่อน ๆ ให้คุณฟังไปบ้างแล้ว... ถูกไหม?

 

 

ยิ่งกว่าเล่าอีก...

 

 

คุณพอจะจินตนาการออกหรือเปล่าว่าจะเป็นยังไง ถ้าหากพรุ่งนี้ครอบครัวคุณและสาว ๆ ฝ่ายบัญชีไม่เห็นว่าโอเซฮุนไปทำงาน ไม่กลับบ้าน และไม่เห็นว่าอยู่ส่วนไหนส่วนหนึ่งในโซล

 

 

นี่จะขู่ฆ่ากันเหรอ ถามจริง...

 

 

จะเป็นยังไง... ถ้าหากเล็บผมมันเกิดอยากจะงอกออกมาตอนนี้

 

เดี๋ยว คนตัวผอมยกมือขึ้นห้าม เมื่อเห็นว่านิ้วชี้ของอีกฝ่ายเริ่มมีเล็บยาว ๆ งอกออกมาอย่างที่พูดจริง ๆ

 

อีกทั้งสายตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เหมือนกับว่าเป็นฝ่ายถือไพ่เหนือกว่านั่นน่ะ บอกตามตรงเลยว่าเขาไม่โอเคเลยสักนิด ถึงโอเซฮุนจะเป็นลูกจ้างและมีไม่มีปัญญาสู้ทั้งเรื่องการเงิน และฝีมือทางด้านกายภาพ แต่เขาก็ไม่ชอบให้ใครมาขู่!

 

คุณต้องการอะไรจากผม ให้ตาย! ผมไม่ใช่คนปากเปราะที่จะต้องเอาเรื่องที่ครอบครัวคุณเป็นหมาป่าไปโพนทะนาหรือเปล่า แล้วทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันก็ไม่ใช่ความผิดของผมเลยด้วย คุณน่ะหายมาทำอะไรที่นี่ทั้งที่เป็นวันปกติ เดือดร้อนเลขาคนใหม่อย่างผมจนต้องดิ้นรนมาถึงที่นี่ รถก็พัง หลังก็เจ็บ ยังจะขู่กันอีกเหรอ เป็นหมาป่ากรุ๊ปเลือดไหนกันทำไมเอาแต่ใจแบบนี้ บ้าอำนาจ ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ จะจ้วงก็เอาเลย มาเลยมา ตรงนี้!”

 

สุดจะทนแล้ว เซฮุนเอียงคอพร้อมตบลงไปเบา ๆ เป็นการท้าทาย ในขณะที่อีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าเขากล้าอวดดีทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนจนเกือบไม่รอด

 

ข้อแรก ผมรู้จักกับบริษัทนั้นดี ถ้ามีปัญหาอะไร ผมสามารถตกลงกับเขาได้โดยไม่มีใครต้องขาดทุน

ส่วนข้อที่สอง หลานของผมอาจจะผิดที่ออกไปล่าสัตว์นอกอาณาเขต แต่การที่คุณยังหายใจอยู่ตรงนี้ได้โดยที่ไม่ถูกขย้ำไปก่อน นั่นก็เป็นเพราะผมช่วยเอาไว้ แต่พอเห็นว่าคุณเอาแต่อ้าปากเถียงปาว ๆ แบบนี้ผมเริ่มจะรู้สึกเสียดายอยู่หน่อย ๆ แล้วที่ตัดสินใจเข้าไปช่วย

ข้อสาม ถ้าคุณเอาเรื่องครอบครัวผมไปโพนทะนา หรือเอาไปกระซิบพรายผีบอกให้ใครรู้ล่ะก็... เชื่อเถอะว่าข่าวลือเรื่องต่อไปที่ฝ่ายบัญชีและการตลาดจะเอาไปพูดถึงคือ การหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของเลขาคนใหม่ โอเซฮุน

ข้อสี่ ถึงจะใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเหมือนมนุษย์ทั่วไป แต่โดยเนื้อแท้แล้วผมเป็นหมาป่า และนั่นหมายความว่าพวกเราต้องออกล่า อย่างน้อยก็เดือนละสองครั้ง

ข้อที่ห้า ผมไม่สนใจเรื่องกรุ๊ปเลือด มันเลอะเทอะ งมงาย ไร้สาระ แต่ถ้าคุณถามว่าผมเป็นตัวอะไร

 

ชายหนุ่มผิวแทนทิ้งช่วงไปจังหวะหนึ่ง พร้อมเคลื่อนตัวเข้าหาเลขาคนใหม่ซึ่งมีผิวขาวรับเข้ากับแสงจันทร์ได้เป็นอย่างดี แววตาของโอเซฮุนที่มองมานั้นคล้ายว่ากำลังกลัวแต่ก็สู้ไม่ถอย ซึ่งนั่นคงไม่แปลกเท่าไหร่นัก กับหมาป่าหนุ่มที่กำลังให้ความสนใจเลขาคนใหม่ ที่เซ้นส์มันบอกว่าโอเซฮุนน่าจะอยู่กับเขาได้นานกว่าคนอื่น ๆ

 

ผม... คือจ่าฝูงคนใหม่ของหมาป่ากลุ่มนี้

 

 
 

 

TBC

 

 

สวัสดีค่ะทุกคน ตอนที่สองมาแล้ว ยังคงสติลความเป็นมลินค่ะเฉกเช่นเดิม และเราคงไม่กล้าพูดว่าฟิคเรื่องนี้เป็นแนวแฟนตาซีอย่างสมบูรณ์แบบ เอาง่าย ๆ เรียกว่าเป็นฟิคแนวที่อยากเขียนขึ้นมาคงจะสบายใจกว่า และฟิคเรื่องนี้คงไม่มีศัพท์เฉพาะอะไรมากมายนักนะคะ อย่างเช่นคำว่า Alpha เราจะใช้เป็นจ่าฝูงเลย เพราะมันดูเข้าใจง่ายดี

 

เป็นยังไงบ้างคะ พอถู ๆ ไถ ๆ ได้ไหม เรารู้สึกสนุกมาก ๆ ตอนเขียนเรื่องนี้ เราเขียนได้เร็วเพราะมันลื่นมาก แทบไม่มีจุดที่ต้องหยุดคิดหรือเครียดเลย อาจเป็นเพราะเพิ่งเขียนเป็นตอนที่สอง และคิดว่าในอนาคต เราคงต้องมีจังหวะที่ต้องหยุดกึก หยุดหายใจ และหยุดคิด ขมวดคิ้วว่าจะเขียนต่อยังไง เพราะมันต้องยากขึ้นแน่ ๆ

 

แต่เรายังคงยืนยันว่าเป็นเลิฟไลน์ ที่ไม่เลิฟไลน์จ๋า หวังว่าจะถูกใจคนอ่านบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ ตัวละครจะค่อย ๆ ออกมาทีละตัว เราจะเริ่มอธิบายเกี่ยวกับการเป็นหมาป่าของครอบครัวนี้ ซึ่งอาจจะไม่ต่างจากนิยายที่คุณเคยอ่าน หรือซีรี่ส์ที่คุณชอบ แต่ก็คิดซะว่าอ่านฟิคเรื่องนี้ฆ่าเวลาเล่นก็ได้นะคะ

 
 

ถ้าชอบแล้วอยากหวีดก็แท็กนี้เล้ย #มิดไนท์ฟีนด์

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2498 mayrin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 14:55
    เซฮุนนน ตลกมากที่นางกล้าจงอินปาวๆ ไม่กลัวหมาป่าจะตะปปเอารึไงลูกก 5555 แต่ยังไงๆ2คนนี้ก็น่ารักมากกก ลุ้นๆเอาใจช่วยน้องฮุน
    #2,498
    0
  2. #2489 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 09:46
    ไม่ผิดหวังที่อ่าน

    สนุกมากจ้า

    นี่ขนาดตอนที่2

    จงอินแบบ

    เท่ห์มาก
    #2,489
    0
  3. #2471 Real_cyyyyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 02:52
    โว้ววว เซฮุนดีมาก5555 เถียงได้เถียงว่ะคู๊ณณณ คุณจงอินนี่คือสุดจริงจ่ะ หลงไปในห้วงของคุณเค้าา ชอบบบบบๆๆๆๆ
    #2,471
    0
  4. #2446 mimimi ggbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 18:29
    เลิฟฟฟเลยเซฮุนก็น่ารักตลอดเอาแต่ใจนี่มันโอเซฮุนชัดๆๆ
    #2,446
    0
  5. #2400 chickenkyung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 17:22
    โอ๊ยยยชอบๆๆๆๆ
    #2,400
    0
  6. #2389 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 16:47
    ชอบนิสัยเซฮุนอ่ะ
    #2,389
    0
  7. #2351 aimo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 15:49
    วางอำนาจและเผด็จการมากจงอินนนน หยิหยิหยิ ฮุนทำใจดีๆไว้นะ รถหนูได้ทั้งคันเลยนะลูกกก ... อดทนและทำงานต่อไปนาจา 55555
    #2,351
    0
  8. #2201 little daffodil (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:45
    สนุกมาก เซฮุนตลก ดูบ้าๆบอๆดี 55555
    #2,201
    0
  9. #2077 ยาดองสองขวด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 22:14
    สู้ๆนะคะ สนุกดี
    #2,077
    0
  10. #2076 taeming (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:17
    มั่นใจในความสามารถของพี่มลินว่าฟิคเรื่องนี้จะไม่ผิดหวัง
    #2,076
    0
  11. #2062 Np.Mamai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 13:29
    ชอบเเนวนี้สุด อยากเป็นหมาป่าฮืออ
    #2,062
    0
  12. #1893 fern101fern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 10:19
    เซฮุนทั้งน่าสงสาร ทั้งฮาอ่ะ 555555 คือพอกลัวหรืออะไรปุ๊บ นางจะหลุดพูดออกมาเยอะมาก 5555
    #1,893
    0
  13. #1882 aairch_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 00:26
    ป๊าดดดดดดดชอบเซฮุน 555555555555555555 อ่านตอนนี้แล้วไม่ผิดใช่มั้ยที่เอาแต่ขำเซฮุน555555555
    #1,882
    0
  14. #1826 xbearkim_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 18:32
    พี่มลิ๊นนนน ทำไมเขียนฟิคดีขนาดนี้ ฮือ อยากร้องไห้ ทั้งสนุกทั้งลุ้น ภาษาดีมากค่ะ ฮือๆๆๆ กราบออนนี่แรงๆ
    ขำเซฮุนมากนี่เข้าใจฟิลอะไม่รู้จะทำยังไงให้บรรยายดีขึ้นเลยต้องพูดเยอะๆเข้าไว้ก่อน
    คุณหมาป่าจงอินนี่จะหล่อจะแบดบอยไปไหนคะ อยากได้จังเลย ช่วยมากัดเราที5555555
    ขำอีกตอนที่พี่จงอินบอกว่าอยากให้เล็บงอกออกมาแล้วเล็บก็งอกจริงๆ น้องฮุนคงช็อคอะ เป็นเราเราก็ช็อคค่ะ55555555
    ติดตามอ่านต่อนะคะ สนุกมากค่ะ พี่มลินสู้ๆ
    #1,826
    0
  15. #1786 พิททบูล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 13:08
    ชอบแรง ภาษาดี อ่านลื้นมากกกก
    #1,786
    0
  16. #1639 nun_cy1227 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 20:04
    งืออชอบแรงมากกกก
    #1,639
    0
  17. #1592 kaewtahottest (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 00:47
    ฮอลลลลล ดีงามพระราม8
    #1,592
    0
  18. #1530 คุณ มือใหม่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 15:36
    ชอบมากกก
    #1,530
    0
  19. #1514 pimmomo04 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 03:48
    ??????????????????????
    #1,514
    0
  20. #1475 therooms (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 13:54
    ดีงามมากกก คุณหมาป่าเย็นชาน่ารัก คุณเลขาก็สู้ไม่ถอยทั่งที่กลัวๆนั้นเหละ
    #1,475
    0
  21. #1428 jellyj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:00
    เราว่าพี่ทายกรุ๊ปเลือดเอผิดไปหน่อยนะ 55555
    #1,428
    0
  22. #1363 sunvays (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 21:28
    ขอมาหวีดนะที่นี่เลยค่ะ เป็นฟิคที่ดีงามมาก ตอนสองเราตลกเซฮุนแรงมากค่ะ โครตฮาอ่านไปก็ขำเซฮุนไป ชอบเซฮุนมากเลยค่ะจี้นาง ส่วนพี่ไคนี่โอ้ยยมาเถอะค่ะมาจ้วงเราเลย5555 เป็นจ่าฝูงที่หล่อแรงแซงทุกสิ่งทากค่ะ ส่วนหลานทั้ง3นี่ก็ขอกรี๊ดด้วยค่ะสรุปดีงามทั้งเรื่องเลย5555
    #1,363
    0
  23. #1356 Monsday (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 13:16
    เซฮุนน่ารักตรงเถียงนี่แหละ จ่าฝูงคงถูกใจไม่น้อยเลย^^
    #1,356
    0
  24. #1325 eve_popparazzi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 00:44
    อ่านแล้วฮา อ่านแล้วสนุกดีอ่ะชอบ><
    #1,325
    0
  25. #1206 แฟนไค94ไลท์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 22:43
    เพิ่งเข้ามาอ่าน ชอบค่ะ ดูมีมิติดี
    #1,206
    0