[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 17 : CHAPTER 17 :: Stay With Me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    19 ก.ค. 59

(c) Chess theme

 

 

CHAPTER 17

Stay with me

 

 
 

 

 

ปวด... ปวดไปทั้งตัวเลย

 

เซฮุนกัดริมฝีปากแล้วค่อย ๆ เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อย ผนังห้องเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยพาร่างพัง ๆ ของคนที่เจอศึกหนักตลอดคืนให้ออกไปข้างนอกได้โดยไม่ทรุดตัวล้มลงไปกับพื้นเสียก่อน

 

เจ้านายออกไปข้างนอกตั้งแต่เขายังไม่ตื่น สังเกตจากรถยนต์ที่ไม่ได้จอดอยู่จุดเดิม บางทีผู้ชายคนนั้นอาจจะออกไปซื้อของในเมืองหรืออะไรก็ตามแต่ ซึ่งโอเซฮุนไม่ควรเอาแต่คิดเรื่องนี้ เพราะถ้าเจ้านายกลับมาก็คงได้คำตอบเอง

 

แต่เชื่อเถอะว่าเขาอดคิดไม่ได้เลย ในหัวของโอเซฮุนมีแต่เรื่องผู้ชายผิวสีแทน สีหน้าเซ็กซี่ตอนสบตากันท่ามกลางเสียงลมหายใจที่สอดประสานจนเดาไม่ออกว่ามันเป็นเสียงของใครกันแน่ และอ้อมกอดอุ่น ๆ ที่ทำให้ลืมความหนาวเหน็บจากข้างนอก ทุกอย่างเป็นเหมือนความฝันที่ยังคงฟุ้งอยู่ในความคิด

 

รู้สึกย้อนแย้ง... ทั้งที่เจ็บจนระบมไปทั้งตัวแต่เขากลับโหยหาสัมผัสเหล่านั้น และคิดว่าถ้าเจ้านายต้องการทำมันอีกครั้ง โอเซฮุนก็พร้อมตามใจหากมันจะทำให้อีกฝ่ายมีความสุข

 

รู้ดีว่าการเอาใจเจ้านายจนเกินไปมันจะนำไปสู่หายนะในอนาคต เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่รู้สึกว่ากำลังฝืน วันนั้นความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็จะกลายเป็นเรื่องยาก ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น เซฮุนอยากค่อย ๆ ชอบเจ้านายทีละนิด จนรู้ตัวอีกทีก็นึกไม่ออกแล้วว่าชอบมากขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่

 

ตั้งแต่เกิดมาเคยมีความรักอยู่แค่ไม่กี่ครั้ง แต่ก็ไปไม่รอดเพราะโดนทิ้งเสียก่อน พอเล่าให้ฟังก็ไม่มีใครอยากเชื่อ สมัยเรียนทุกคนล้วนแต่บอกว่าโอเซฮุนหน้าตาดีมีครบยกเว้นรถยนต์ขับไปรับไปส่งถึงบ้าน และคงมีแต่คนโง่เท่านั้นที่ยอมหันหลังให้

 

แต่คนเหล่านั้นคงลืมไปว่าหน้าตาหล่อ ๆ ไม่ได้ช่วยให้ประคองความรักไปได้ตลอดรอดฝั่ง เพื่อนสมัยเรียนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าโอเซฮุนน่ะอ่อนต่อโลกเกินไป เขาควรหัดทำตัวแพรวพราวบ้าง เพราะผู้หญิงชอบความตื่นเต้นมากกว่าผู้ชายจู้จี้จุกจิกนิสัยเหมือนแม่ ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจว่าเหมือนตรงไหน

 

เซฮุนก็แค่ไม่ชอบให้แฟนนุ่งสั้น เวลาเห็นแต่งตัวโป๊ก็ถอดเสื้อออกให้คลุม ถึงจะเกือบเกินเลยตอนที่นั่งติวหนังสือด้วยกันในวันที่พ่อแม่ของเธอไม่อยู่ แต่เขาก็ยับยั้งชั่งใจไว้ได้เพราะยายสอนมาว่าควรให้เกียรติผู้หญิง แต่นั่นกลับทำให้เธอเบื่อจนเทเขา

 

อันที่จริงเซฮุนไม่ค่อยถนัดถ้าเป็นเรื่องของความรัก เขามักจะมองต่างจากผู้ชายทั่วไป ซึ่งอาจเป็นเพราะที่บ้านมีแต่ผู้หญิง จึงถูกปลูกฝังให้เข้าและให้เกียรติเพศตรงข้ามจนเป็นเรื่องปกติ

 

 

ซึ่งเซฮุนรู้แล้วว่าถ้าให้เกียรติผู้หญิงมากเกินไป ก็อาจเจอผู้ชายแทน

...แถมยังเป็นหมาป่าอีกด้วย

 

 

ถือแก้วน้ำที่ดื่มไปแค่นิดเดียวค้างไว้ เหม่อลอยมองตู้เย็นตัวใหญ่ท่ามกลางความเงียบในห้องครัว คนกรุ๊ปโอชอบคนง่าย แต่รักใครยาก และถ้าเมื่อไหร่ตกอยู่ในห้วงของความรัก คนกรุ๊ปนี้จะกลายเป็นไอ้ทึ่มทันทีแม้จะเรียนจบสูงแค่ไหน

 

เห็นทีว่าจะจริง... ตอนนี้โอเซฮุนอยากเขกหัวตัวเองกับความเพ้อเจ้อในหัวเหลือเกิน ที่เพื่อนบอกว่าเขานิสัยเหมือนผู้หญิงน่ะไม่ได้เวอร์ไปกว่าที่พูดเลย

 

เรื่องเพ้อเจ้อทั้งหมดเป็นเหมือนฟองสบู่ที่ถูกเจาะด้วยเข็ม เมื่อรู้สึกได้ถึงวงแขนแกร่งที่สวมกอดจากข้างหลัง พร้อมคางที่เกยลงมาบนไหล่

 

อรุณสวัสดิ์

 

น้ำเสียงทุ้มนุ่มมาพร้อมปลายจมูกที่กดลงบนแก้ม เซฮุนไม่ได้ทักทายกลับเพราะถูกหมาป่าหยุดเวลาเอาไว้ด้วยอ้อมกอดอุ่น ๆ จนไม่อยากขยับตัวไปไหน  เขาได้แต่อมยิ้มโง่ ๆ เหมือนเด็กที่ไม่รู้ว่าต้องรับมือกับความรักอย่างไร เซฮุนเพิ่งรู้วันนี้ว่าการนึกถึงใคร แล้วอยู่ ๆ คน ๆ นั้นก็กระโดดออกมาจากความคิดมันทำให้รู้สึกดีแค่ไหน

 

คนตัวผอมถูกจับให้พลิกหันมาเผชิญหน้ากัน มองดวงตาคู่นั้นที่เห็นเงาตนเองสะท้อนอยู่ ผมคิดว่าคุณจะลุกไม่ไหวเสียอีก

 

ก็เกือบแล้ว นี่ผมคลานออกมานะ

 

เดี๋ยวเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แล้วจะพูดไม่ออก หนุ่มผิวแทนยิ้มขำ บีบจมูกรั้นของคนช่างพูดอย่างมันเขี้ยวแล้วจูบย้ำลงไป หมาป่าหนุ่มจับมืออีกคนขึ้นโอบรอบคอตนเองทั้งที่ยังไม่ถอนริมฝีปากออก เอียงใบหน้าเพื่อปรับองศาจูบพร้อมงับกลีบปากล่างที่เอาแต่ร้องเรียกชื่อเขาทั้งคืน

 

คนตัวผอมลืมตามองใบหน้าคม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ประจำตัวของเจ้านายทำให้เขารู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า เซฮุนชอบผู้ชายคนนี้มากกว่าเมื่อห้านาทีที่แล้ว และคงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนคิดไม่ออกเลยว่าจะถอนตัวอย่างไร

 

ที่ผมเดินเหินได้อย่างนี้ เป็นเพราะคุณช่วยแบ่งความเจ็บไปจากผมใช่ไหม

 

คนถูกรู้ทันยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้าเป็นคำตอบ เซฮุนจำได้ว่าสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาตอนเช้ามืด แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงขยับตัวเลยสักนิด ความเจ็บปวดจากการร่วมรักเมื่อคืนเป็นเหมือนผลที่ตามมาเอาคืนหลังเสพสมความสุข เขาคิดว่าวันนี้จะเดินไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ แต่เจ้านายก็ช่วยแบ่งเบาความเจ็บปวดเหล่านั้นให้ทุเลาลง

 

ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า? เซฮุนไม่ได้ตอบคำถามในทันที เพราะรู้ดีว่าอะไรจะตามมาถ้าหากตอบไปตามความจริง คนผิวแทนขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมเพ่งมองอย่างคาดคั้น เขาไม่มีทางเลือกจึงพยักหน้า ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจเพราะถูกอีกฝ่ายช้อนตัวขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว... อีกแล้ว!!!

 

เจ้านาย! ไม่เอาสิ! ผมเดินเองได้!”

 

ผมก็อุ้มคุณได้เหมือนกัน หมาป่าหนุ่มว่าพร้อมเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้ววางคนเป็นเลขาลงอย่างเบามือ จงอินประคองร่างอีกฝ่ายให้นอนลงแทนที่จะนั่ง เขาพยายามเลี่ยงทุกอย่างที่อาจทำให้โอเซฮุนต้องเจ็บตัว เพราะการแบ่งความเจ็บปวดเมื่อเช้ามันไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายหายดีได้

 

ให้ตาย คุณทำอย่างกับผมเป็นผู้หญิงคนตัวผอมคาดโทษเจ้านายที่เอาแต่ยิ้มระหว่างมองหน้าเขาราวกับว่ามีความสุขนักหนา ซื้ออะไรมา

 

ตอนแรกผมกะจะซื้อของมาทำมื้อเที่ยงให้คุณกิน แต่พอคำนวณเวลาที่เหลือในช่วงบ่ายวันเสาร์ดูแล้ว ผมเลยตัดสินใจซื้อแบบสำเร็จรูปแล้วเอาเวลาที่อยากทำอาหารมาอยู่กับคุณดีกว่า

 

...โห กลับมาถึงก็ฮุคหมัดตรงใส่กันเลยเหรอ

 

จะยิ้มก็ได้นะ ถ้าเป็นเรื่องของผม คุณมีสิทธิ์เขินเสมอ พูดจบก็ยักคิ้วแพรวพราวใส่ เห็นแล้วอดไม่ได้จึงง้างขาขึ้นเขี่ยเท้าไปเบาหนึ่งที ซึ่งเจ้านายที่เป็นถึงจ่าฝูงหมาป่าคงไม่เคยเจออย่างนี้ ถึงได้ถลึงตาคาดโทษมาอย่างเอาเรื่อง เดี๋ยวเถอะ

 

ผมเจ็บตัวอยู่ ถ้าทำร้ายกันลงคอก็ว่ามาเลย เซฮุนยักคิ้วกลับ กวนประสาทเจ้านายขี้เก๊กที่กล้าดียังไงถึงได้ปากหวานให้เขาเขินกลางวันแสก ๆ

 

ผมเริ่มอยากเอาเวลาไปทำอาหารแล้ว

 

โธ่... ล้อเล่น คิดซะว่ามันเป็นขาหลังของผมสิ คนตัวผอมคว้าแขนคนอีกคนมากอด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรวบกอดเอวไว้เพราะเจ้านายทำท่าว่าจะลุกออกไปจากตรงนี้ผมไม่ให้คุณไปหรอก

 

แล้วก็บ่นที่ผมปฏิบัติเหมือนคุณเป็นผู้หญิง แล้วดูทำเข้าสิ อ้อนกว่านี้ได้อีกไหม? พูดจบก็ดึงแก้มขาวอย่างมันเขี้ยว

 

ผมทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ แต่ผมจะไม่ทำภายในวันเดียวหรอก อดทนหน่อยสิเจ้านาย การรอมันมีความหมายนะ

 

...

 

จงอินมองคนช่างพูดที่พยายามปั้นหน้านิ่งแต่ก็เก็บอาการไม่ได้ สุดท้ายก็หลุดยิ้มออกมาหลังจากเลียนแบบคำพูดเขาเมื่อตอนที่เพิ่งเจอกันช่วงแรก ๆ

 

เจ้านาย

 

เซฮุนเม้มริมฝีปากอย่างชั่งใจ ครึ่งหนึ่งอยากพูดมันออกไป แต่อีกครึ่งหนึ่งก็ห้ามตัวเองเอาไว้เพราะรู้ว่ามันคงไม่ดี เขาคิดและทบทวนมันอยู่ไม่กี่วินาที แล้วบอกว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะพูด ต่อให้ตอนนี้โอเซฮุนจะไม่มีพ่อแม่ให้หวง แต่เขาก็ยังมียายกับพี่สาวอีกตั้งสองคน และนั่นหมายความว่าต่อไปนี้เจ้านายจะทำเป็นแกล้งตายใส่เขาไม่ได้

 

เราเลยเถิดกันมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าต่อไปผมเริ่มคิดมากก็เตรียมใจไว้ด้วยล่ะ หนุ่มราศีเมษรีบพูดดักก่อนที่อีกคนจะมีโอกาสได้คิด เซฮุนคงเป็นบ้าตายแน่ถ้าหากวันหนึ่งเขาเผลอทำตัวเยอะใส่เจ้านายจนถูกรำคาญเข้า

 

ชายหนุ่มผิวแทนอมยิ้ม มองคนที่นอนอยู่บนโซฟาก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มเบา ๆ เพื่อให้อีกฝ่ายมั่นใจในปัจจุบันมากกว่าอนาคตที่ยังไม่มาถึง

 

คิดเรื่องอะไรอยู่ เล่าให้ผมฟังหน่อยได้ไหม?อาจเป็นเพราะทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้น เจ้านายถึงยังยิ้มและอ่อนโยนกับเขาอย่างนี้ เซฮุนเริ่มไม่ชอบความคิดตัวเอง ที่เอาแต่ระแวงและกลัวไปหมด

 

ผมจะรู้เหรอ มันยังไม่เกิดขึ้น ยังบอกไม่ได้หรอก

 

ถ้ายังไม่เกิดขึ้น แล้วทำไมถึงกลัวล่ะ?

 

... เซฮุนหลุบสายตามองอีกคนที่กำลังกุมมือเขา ก่อนจะกดจูบลงมาและค้างไว้อย่างนั้นโดยไม่ถอนริมฝีปากออก

 

เชื่อใจผมสักนิดได้ไหม แค่นิดเดียว จงอินยิ้มบาง ๆ ขณะสบตากับคนที่กำลังกังวลจนกลิ่นความรู้สึกกระจายอบอวลไปทั่วทั้งห้องโถง

 

ไม่มีแล้วคนช่างพูด ตอนนี้เหลือเพียงโอเซฮุนจอมคิดมากที่กำลังพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อที่จะได้สบตากับเขาใกล้ ๆ จงอินเข้าใจดีว่าเพราะอะไรอีกฝ่ายถึงกังวล และเขาก็รู้สึกดีที่เซฮุนเลือกพูดออกมาตรง ๆ มากกว่าเก็บเอาไว้ในใจจนระเบิดออกมาทีหลัง

 

ผมเชื่อใจคุณนะ แต่...คนตัวผอมมองมือตนเองที่กำลังสอดประสานกับเรียวนิ้วเจ้านาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากัน เป็นผม... ได้ใช่ไหม?

 

...

 

ผมที่เป็นผู้ชาย คนธรรมดาไม่มีพลังวิเศษ ผมอยู่กับคุณได้ใช่หรือเปล่า

 

แม้แต่ตอนกำลังคิดมาก เลขาช่างพูดก็ยังดูน่ารักในสายตาเขาอยู่ดี จงอินเพียงแค่ยิ้ม ใช่ เขาทำได้ดีเท่านี้ สำหรับจ่าฝูงหมาป่าโง่ ๆ ตัวหนึ่งที่ดันตกหลุมรักมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีพลังวิเศษอย่างที่เจ้าตัวพูด ทั้งที่มีหมาป่าตัวเมียซึ่งเพียบพร้อมทุกอย่างรออยู่มากมาย แต่เขากลับเลือกมองผู้ชายคนนี้

 

รู้ไหม ว่านั่นคือสิ่งที่ผมอยากให้เป็นมากที่สุดชายหนุ่มผิวแทนมองคนคิดมาก ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหันหน้าเข้าหาอีกฝ่าย

 

แต่คุณเป็นหมาป่า ไม่สิ อันที่จริงต่อให้คุณเป็นคน เรื่องของเราก็คงไม่มีทางราบรื่นอยู่ดี

 

ฉลาด เขาหัวเราะในลำคอ ถึงจะไม่อยากให้คุณคิดมาก แต่ผมก็ชอบเวลาคุณรู้ถึงปัญหาที่อยู่รอบตัวเราโดยที่ผมไม่ต้องพูดเอง

 

โธ่เจ้านาย ผมเป็นเลขาของคิมจงอินแห่งมิดไนท์แกรนด์เพอร์ฟูมส์เลยนะ ถึงจะเข้ามาทำงานได้ไม่ถึงปีก็เถอะ แต่ผมก็พอรู้ว่าอะไรเป็นอะไร และอะไรที่จะทำให้ผมเป็นบ้าตายได้ เซฮุนพูดอย่างไม่โกหก แต่เจ้านายกำมือป้องปากขำ ก่อนจะเอนหลังพิงกับพนักโซฟาขณะมองหน้าเขา

 

ไหนลองยกตัวอย่างมาซักเรื่องสองเรื่อง

 

ข้อแรก ดูจากนิสัยพ่อแม่ของคุณ ผมคิดว่าท่านคงไม่ชอบใจแน่ คือผมไม่ได้จะว่าอะไรท่านหรอกนะ แต่คุณน่าจะรู้ดีว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ที่อยู่ในตระกูลผู้ดีเก่าแก่คงไม่อยากให้ลูกชายคบหากับเพศเดียวกัน

 

คุณพูดถูก

 

เซฮุนกะพริบตาปริบ ๆ หลังจากได้ยินคำตอบที่ตรงไปตรงมาและไม่มีการเยียวยาจิตใจด้วยคำพูดใด ๆ ทั้งสิ้น... อย่างเช่น

 

 

ผมไม่สนใจหรอก ผมรักคุณเซฮุน... ถ้ามีใครหน้าไหนเข้ามาขัดขวางความรักของเรา ผมจะใช้กรงเล็บดีกรีจ่าฝูงกระซวกมันออกเป็นสองส่วนให้ดู

 

ละครไหมล่ะโอเซฮุน...

 

 

แม่ผมบอกว่าถึงคุณจะทำงานได้ดี แต่ก็ดูเหลาะแหละ

 

ย่าห์ ผมเหลาะแหละตรงไหน

 

ท่าทางของคุณมั้ง ดูไม่นิ่ง กระโตกกระตากเหมือนคนพร้อมจะพูดเรื่องดวงออกมาตลอดเวลา จงอินขมวดคิ้ว พลางชี้นิ้วไปยังคนตัวผอมราวกับว่ากำลังเก็บรายละเอียด

 

ผมต้องสวยเหมือนแฟนเก่าคุณเหรอ?

 

ได้ไหม? อ๊า!” ชายหนุ่มผิวแทนหัวเราะร่วน งอตัวเป็นกุ้งเพราะถูกคนเป็นเลขาฟาดมือลงมาไม่ยั้ง ผมล้อเล่นน่า

 

“ผมรู้หรอกว่าพูดจริง ที่แท้ก็อยากจับหน้าอกอึ๋ม ๆ มากกว่าอยู่ดีสินะ เซฮุนแค่นหัวเราะพลางหันไปอีกทางเพื่อสงบสติอารมณ์ ยังไม่ทันข้ามวันผู้ชายคนนี้ก็แผลงฤทธิ์ใส่เขาเสียแล้ว

 

ผมไม่ได้ชอบหน้าอกสักหน่อย จงอินดึงอีกคนให้ขึ้นมานั่งตักเขา แม้ว่าเจ้าตัวจะยื้อดึงไม่ยอมมา แต่สุดท้ายฤทธิ์มนุษย์ที่หมดเรี่ยวแรงไปกับเรื่องเมื่อคืนหรือจะสู้แรงหมาป่าได้

 

ผมอยากกลับโซลแล้ว

 

โกหก คุณอยากให้ผมกอดแน่น ๆ อย่างนี้ต่างหาก ไม่พูดอย่างเดียว หมาป่าเจ้าเล่ห์ตวัดแขนกอดเอวเขาพร้อมเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

 

เก็บมุกนี้ไว้ใช้กับผู้หญิงดีกว่ามั้ง

 

ผมดันอยากใช้กับคุณแค่คนเดียวแล้วน่ะสิ ทำไงดี?

 

หงุดหงิด... หงุดหงิดที่สู้ไม่ได้ทั้งทางคำพูดและสายตาแพรวพราวของเจ้านาย เซฮุนทำได้แค่บีบแขนแน่น ๆ ของอีกฝ่ายเป็นการระบายอารมณ์ ซึ่งดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล

 

เมื่อก่อนผมอยู่ในร่างหมาป่ามากกว่าร่างมนุษย์ เพราะงั้นคุณเชื่อเถอะว่าพวกเราไม่ได้คลั่งไคล้หน้าอกกับสะโพกสวย ๆ ผู้ชายคนนี้พูดด้วยท่าทีสบาย ๆ เหมือนรู้ว่าเขาต้องเชื่อแน่ ๆ เล่าเรื่องที่สองต่อสิ ผมอยากฟังต่อแล้ว

 

โอเซฮุนยังอ่อนหัดนัก ที่คิดจะต่อสู้กับหมาป่าซึ่งมีอายุพอ ๆ กับยายของเขา ทั้งคู่สบตากัน และเจ้านายก็ยังคงออดอ้อนเอาใจด้วยการจับสองมือของคนบนตักขึ้นไปวางลงบนไหล่ตัวเอง ก่อนจะกลับมากอดเอวเขาอย่างเช่นทีแรก

 

ผมจะต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไปจนวันตาย เพราะคุณคงอยู่เป็นชายหนุ่มรูปหล่อได้อีกเป็นร้อยปี พอถึงตอนนั้นผมก็คงเป็นเศษเถ้าทุลีดินไปแล้ว

 

ผมอยู่ในสังคมมนุษย์ได้อีกไม่นานนักหรอก สักวันหนึ่งก็ต้องถอยออกมาจากตรงนั้น เพราะกว่าคิมจงอินจะแก่ตัวลงก็คงใช้เวลาอีกหลายสิบปี ซึ่งมันส่งผลต่อคนที่มีหน้าตาในสังคมอย่างเขา

แต่ผมก็ตายก่อนอยู่ดี

 

พูดเรื่องนี้สองสามรอบแล้วนะ กลัวตายหรือกลัวผมมีคนใหม่กันแน่? ชายหนุ่มผิวแทนขมวดคิ้ว สบตากับเลขาช่างพูดที่จงใจหลบสายตาพร้อมเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม

 

ทั้งสองอย่าง

 

ฮึ...

 

ขำอะไร เซฮุนผลักแขนเจ้านายเบา ๆ คนกำลังจริงจังก็เอาแต่หัวเราะอยู่ได้

 

ตกหลุมรักผมหัวปักหัวปำแล้วล่ะสิ

 

โหดูพูด... คุณก็เหมือนกันนั่นแหละ เซฮุนพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด แม้จะเขินกับคำพูดเจ้านายมากจนไม่กล้าสบตาแล้ว

 

แย่หน่อยนะ ที่ผมทำไปทั้งหมดมันก็แค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

 

ผมแค่สิบเปอร์เซ็นต์

 

ผมห้า

 

ผมหนึ่ง

 

ทั้งคู่สบตากันโดยไม่มีใครยอมใคร กระทั่งคนเป็นเจ้านายหลุดยิ้มขำนั่นแหละโอเซฮุนถึงรู้ตัวว่าชนะแล้ว ซึ่งเซฮุนคิดว่าคงไม่เสียหายอะไร หากที่ตรงนี้มีเพียงเราสองคน ไม่มีหมาป่าในฝูงให้เจ้านายต้องอายหลังจากเล่นเป็นเด็ก ๆ กับเขา

 

ยอมแล้ว

 

เสียงของเจ้านายแหบพร่า ตอนซุกหน้าลงกับแผงอกและสูดดมกลิ่นเขาซึ่งคงเต็มไปด้วยกลิ่นตัวเอง เซฮุนกอดรอบคอแกร่ง ก่อนจะเกยคางลงบนศีรษะจ่าฝูงหมาป่า เรานั่งอยู่ท่านั้นกันอยู่สักพักหนึ่ง จนเขาลืมความหิว และลืมว่าเวลากำลังผ่านไปนานเท่าไหร่

 

เจ้านาย

 

เซฮุนก้มลงมองอีกคนที่ยังคงกอดและซุกหน้าอยู่กับแผงอก เจ้านายไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากัน และตอบโต้ด้วยคำพูดกวนประสาทอย่างเช่นก่อนหน้านี้ ซึ่งมันผิดปกติจนอดสงสัยไม่ได้

 

ง่วงเหรอ? คนผิวแทนส่ายศีรษะเบา ๆ พร้อมกระชับกอดคนบนตักแน่นยิ่งขึ้น เซฮุนเริ่มเป็นกังวลเพราะอีกฝ่ายเอาแต่เงียบ จึงผละตัวเจ้านายออกและใช้สองมือโอบใบหน้าคมเอาไว้ เป็นอะไร

 

จงอินรู้ตัวว่ากำลังฝืนยิ้ม ขณะมองใบหน้าซึ่งเต็มไปด้วยความกังวลของเซฮุน คุณหิวแล้วใช่ไหม?

 

ไม่ ผมไม่หิว อย่าเป็นแบบนี้สิ คุณกำลังทำให้ผมคิดมากนะ

 

ผมรู้ ผมได้ยินเสียงหัวใจของคุณ มันเต้นแรงเหมือนกลองชุดเลยล่ะ

 

คนผิวแทนพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะยิ้มค้างเพราะถูกอีกฝ่ายล็อกใบหน้าเอาไว้ราวกับกลัวว่าเขาจะหันหนีไปไหน ทั้งคู่สบตากันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก อาจจะสักครึ่งนาทีหรือนานกว่านั้น และจงอินรู้ว่าเขาควรพูดมันออกไป

 

โทรหาคุณยายจอง บอกเธอว่าคุณจะค้างกับเพื่อนอีกหนึ่งคืน เราจะไปที่อื่นกันก็ได้ แต่อย่าเพิ่งกลับโซลเลยนะ

 

... เซฮุนกำลังประหลาดใจ ที่เจ้านายกำลังมองมาและใช้คำพูดเหมือนว่ากำลังขอร้องเขา

 

ผมอยากอยู่กับคุณให้มากกว่านี้

 

พูดอะไรอย่างนั้น เราก็เจอกันทุกวันอยู่แล้วนี่ เซฮุนหัวเราะแห้ง เขาพยายามผ่อนคลายบรรยากาศน่าอึดอัดที่อยู่ ๆ ก็เกิดขึ้น แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล คุณมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกผมใช่ไหม?

 

นอกจากตอนสู้กับแวมไพร์จนต้องนอนหมดสภาพอยู่บนเตียง ก็คงเป็นตอนนี้ที่เขาเห็นว่าเจ้านายมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก แม้โอเซฮุนจะไม่มีสัมผัสพิเศษรับรู้ความรู้สึกด้วยกลิ่นหรือการอ่านความคิด แต่เขาก็พอจะดูออกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดมาก

 

นอกจากหมาป่า แวมไพร์ แอนิเมจัส และฮันเตอร์ ชายหนุ่มผิวแทนเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง พลางถอนหายใจอย่างแผ่วเบา ก็ยังมีผู้หยั่งรู้ที่ทำนายอนาคตได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

...

 

และผลออกมาคือไคอาจจะชนะ

 

หมายความว่ายังไงที่ว่าอาจจะ? เซฮุนขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว จากที่เป็นกังวลกับท่าทางอีกฝ่ายอยู่แล้ว ตอนนี้ให้คูณสิบเข้าไปเถอะ

 

ผู้ชนะตามคำทำนายคือคนที่มีเขี้ยว คนที่อยู่อย่างโดดเดี่ยว

 

...

 

และคน ๆ นั้นไม่ใช่ผม เซฮุน

 

แววตาสิ้นหวังของจ่าฝูงหมาป่าถูกส่งไปยังคนตรงหน้าซึ่งเป็นที่พักพิงทางใจเดียวที่เขามีอยู่ คิมจงอินไม่สามารถแสดงออกถึงความหวาดกลัวในอนาคตให้ใครรับรู้ได้เลย แม้แต่พ่อแม่หรือพี่น้องที่รู้จักตัวเขาเป็นอย่างดี

 

คิมจงอินไม่เคยกลัวตาย ไม่ เขาไม่เคยรู้สึกอย่างนั้น แต่นั่นเป็นช่วงก่อนที่จะได้เจอโอเซฮุน แต่พอเริ่มผูกพัน เริ่มเปลี่ยนวันธรรมดาซึ่งต้องทำเพราะหน้าที่ให้กลายเป็นความสุข คำทำนายก็เข้ามากรีดกลางอกเพื่อให้รู้ว่าเขาไม่สามารถขัดขวางดวงชะตาที่แวมไพร์อย่างไคมีต่อมนุษย์ผู้นี้ได้

 

อีกทั้งครอบครัวที่อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ หากคิมจงอินตายไปคนที่จะขึ้นมาเป็นจ่าฝูงแทนก็คือรยูชิน ซึ่งเขาไม่แน่ใจเลยว่าพี่ชายจะปกป้องครอบครัวจากเหล่าแวมไพร์ที่คิดฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของเราได้หรือไม่

 

ไคงั้นเหรอ ผมก็มีเขี้ยวเหมือนกันนะ ดูสิเซฮุนยิ้มตาหยี ยิงฟันพร้อมโชว์เขี้ยวเล็ก ๆ ให้คนตรงหน้าดู แม้ว่าตอนนี้หัวใจของเขาจะเต้นแผ่วลงและรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก เพียงเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังแสดงสีหน้าแบบไหน

 

พอถึงตอนนั้นคุณก็คงไม่มีโอกาสได้หึงผมกับคนอื่นแล้ว จงอินพูดกลั้วหัวเราะ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่พูดให้เซฮุนต้องคิดมาก แต่สุดท้ายเขาก็เก็บความรู้สึกเหล่านี้ไว้ไม่ไหว

 

ผมอยากตีคุณ แต่คนที่จะเจ็บก็คงเป็นผมเอง เซฮุนหน้าขึ้นสีจัด บวกกับกลิ่นโทสะที่คลุ้งอยู่ใต้จมูก จึงทำให้จ่าฝูงเข้าใจได้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอย่างไร ไหนบอกว่าการดูดวงเป็นเรื่องเพ้อเจ้อไง คำทำนายมันก็คงไม่ต่างกันหรอก มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ ทำไมคนที่เชื่อตัวเองมากกว่าอะไรในโลกถึงกลายเป็นคนอ่อนแอขึ้นมาล่ะ

 

...

 

เจ้านายของผมไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น คุณเป็นใคร

 

...

 

คำทำนายก็เหมือนการดูดวงนั่นแหละ จริงบ้างไม่จริงบ้าง มันก็แค่มีไว้เป็นกำลังใจให้คนที่กำลังสิ้นหวัง เซฮุนหยุดตัวเองไม่ได้ เขารู้แค่ว่าต้องพูดอะไรสักอย่างเพื่อทำให้เจ้านายเปลี่ยนความคิดและบอกว่า

 

 

นั่นสิ แวมไพร์โง่ ๆ พวกนั้นจะสู้จ่าฝูงอย่างผมได้ยังไง ตลกสิ้นดี

 

 

แต่มันไม่ใช่อย่างที่คิด เมื่อคนตรงหน้ายังคงมองมาด้วยสายตาซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ไม่มีการแสดงออกถึงความแน่วแน่อย่างก่อนหน้านี้เลยสักนิด เขาไม่อยากให้ใครตายทั้งนั้น แต่การหยุดเรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องยากเหลือเกิน

 

ผมจะเลิกดูดวงแล้ว มันไร้สาระอย่างที่คุณว่าจริง ๆ ด้วย เซฮุนพึมพำ ก่อนจะถูกโน้มท้ายทอยลงมารับจูบร้อนโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

 

คิดไปเองใช่ไหมว่าครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว คิมจงอินที่เป็นผู้นำหมาป่าทั้งฝูงน่ะเหรอกำลังรู้สึกอย่างนี้ บ้าน่า... ไม่จริงสักหน่อย เจ้านายของเขาไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น ผู้ชายคนนี้พร้อมจะทำให้เรื่องยากกลายเป็นเรื่องง่ายได้ โอเซฮุนเชื่อแบบนี้มาตลอด

 

จูบที่ลึกซึ้งช่วงชิงลมหายใจ ราวกับเป็นครั้งสุดท้ายถ้าหากพรุ่งนี้เราต้องหันหลังให้กัน  และเดินหน้าเข้าหาอนาคตซึ่งโอเซฮุนไม่รู้เลยว่าจะเป็นอย่างไร ไม่กลัวแล้วว่าครอบครัวของเจ้านายจะรังเกียจเขาหรือไม่ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความกังวลในใจที่กำลังกัดกินคนที่ต้องแบกรับทุกอย่างเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว

 

กลิ่นหอมของคนตรงหน้าเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่าโอเซฮุนยังอยู่ตรงนี้กับเขา อยู่กับสัมผัสซึ่งมีแค่เราที่รับรู้ได้ว่ามันช่างดีแค่ไหน คนตัวผอมโอบกอดคนตรงหน้าเอาไว้เพื่อให้เจ้านายรู้ว่าโอเซฮุนอยู่ตรงนี้เสมอ

 

 

...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

 

ถ้าคุณพูดเรื่องคำทำนายบ้า ๆ นั่นอีกผมจะโกรธแล้วก็เดินกลับโซลตอนที่คุณหลับอยู่

 

คนผิวแทนสบตากับอีกฝ่ายที่ใบหน้าห่างกันแค่คืบเดียว เขายิ้มบาง ๆ พร้อมเอาหน้าผากชนกัน ก่อนจะผงกศีรษะช้า ๆ เพื่อเป็นคำตอบและให้รู้ว่าจ่าฝูงคนนี้ยอมโอเซฮุนทุกอย่างแล้ว

 

 

เพราะถ้าถามว่าคิมจงอินกลัวอะไรมากที่สุด ระหว่างคำนายกับการตายจากโอเซฮุนไป

เขาก็คงตอบข้อหลังได้โดยไม่เสียเวลาคิดเลยสักวินาทีเดียว

 

 

ผมไม่พูดแล้ว เรื่องคำทำนายไร้สาระน่ะพูดแค่ครั้งเดียวก็คงเกินพอ

 

 

 

 

TBC

 

ตอนแรกว่าจะเขียนให้ไฝว้กันตอนนี้ สุดท้ายก็ต้องตัดไปตอนหน้าเพราะยาวเกิน 5555555555555 ท้ด

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2513 mayrin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:01
    โอ้วว ตื่นเต้นกับศึกที่จะมาถึงนะ แต่ไม่คิดว่าจงอินจะตาย คืออาจแพ้แต่คงไม่ถึงตาย เดานะ เพราะเอาจิงไคดูน่าจะแข็งแกร่งกว่าจงอินเพราะไคเป็นครึ่งแวมไพร์ครึ่งหมาป่า กลัวใจเซฮุนเนี่ยแหละ ว่าจะทำยังไงต่อ ลุ้นๆ
    #2,513
    0
  2. #2416 chickenkyung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 22:27
    เราเศร้าอ่ะตอนนี้ เฮ้อออ ถึงไคจะหล่อจะดูดียังไง ก็ไม่สู้เจ้านายเราเลยอ่ะ
    #2,416
    0
  3. #2397 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:46
    เรากำลังคิดว่าโอเซฮุนอาจจะอยู่ในครอบครัวของผู้ทำนาย เป็นไปได้มั้ยถ้ายายของเซฮุนคือผู้ทำนายคนนั้น
    #2,397
    0
  4. #2226 cha0323 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 22:19
    ตอนแรกก็เขินตัวบิดพอมาท้ายๆน้ำตามาเฉยเลยยยโอ้ยยยงื้อออออออ
    #2,226
    0
  5. #2122 saiisaine (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 00:03
    ไม่มีใครตายไม่ได้หรือไง ฮือออออ จะใครชนะก็ไม่รู้สึกยินดีทั้งนั้นอ่ะ ??
    #2,122
    0
  6. #2073 Think_out (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 18:26
    โง้ยยย จงอินจะต้องชนะสิ หรือแพ้แต่ยังปรองดองกันก็ได้ เนอะ เนอะ
    #2,073
    0
  7. #2069 jasung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 16:57
    ท่าทางที่ทั้งสองคนแสดงออกต่อกันนี่น่ารักมาก มีความรักอยู่อย่างเต็มเปี่ยใ อ่านไปก็ฟินไป ฮืออออ แต่มันมีความรู้สึกหน่วงๆอยู่ด้วยนี่สิ เค้าต้องได้อยู่ด้วยกันนะคะ T____T
    #2,069
    0
  8. #2057 aairch_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 00:50
    เราต่างหากน้าที่เปนคนทำนายตัวเราเองงงงง ถึงจะกลัวไปด้วยก็ตามแต่5555555
    #2,057
    0
  9. #2042 BN0412 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 00:42
    ทำไมคำทำนายน่ากลัว จริงๆไม่อยากให้ใครตายเลย
    #2,042
    0
  10. #2041 นต ♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 00:26
    ได้กันแล้วก็ต้องอยู่ด้วยกันสิออนนี่!!
    #2,041
    0
  11. #2039 secret girl (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 23:46
    ใจไม่ดีเลย

    กลัวคำทำนายจะเป็นเจ้านายมากกว่า

    เพราะไม่รู้ว่าอนาคตเซฮุนจะอยู่กับใคร
    #2,039
    0
  12. #1987 พะแนงไก่ไข่ดาว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 11:02
    เซฮุนน่ารักกกกกกก
    #1,987
    0
  13. #1986 jellyj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 10:27
    ทีมคุณไคเช่ลเคย
    #1,986
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. #1983 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 06:47
    ขอให้คนมีเขี้ยวที่ว่าเป็นเซฮุนจริงๆเถอะ สาธุ /พนมมือแรง
    #1,983
    0
  16. #1981 BabyKai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 23:18
    เหมือนพี่มิ้ววางขนมล่อให้เรากินด้วยความฟินแล้วก็ดักตีด้วยไม้กวาดตอนเรากินอยู่5555555555 โถ่ มันเศร้าอะ ฟินแบบหน่วงๆ ขอร้องหละ ขอให้เกิดความผิดพลาดหรือเกอกการคำนวณตัวเเปรระหว่างดูดวงไม่ครบจนผลผิดพลาด ขอร้องหละ ได้โปรดดดด ฮือออ
    #1,981
    0
  17. #1980 xbearkim_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 23:10
    ฮือพี่มิ้วววว จะยิ้มก็ยิ้มไม่สุด คุณซีอีโอทำไมละมุนอะไรขนาดนี้ รู้แล้วค่ะว่ารักมนุษย์โอเซฮุนมากแค่ไหน แหม ดูแลกันดีจริงๆประคบประหงมเหมือนไข่ในหิน นี่เมียจ่าฝูงใครอย่าแตะแบบนี้เลย555555
    พูดถึงคำทำนายเราแอบกลัวว่าไคจะชนะ เราเชียร์คุณซีอีโอสุดใจขาดดิ้นเลยนะบอกเลย ไม่อยากให้มีการนองเลือดเลยฮือๆ ถึงคำทำนายจะเป็นจริงแต่จิตใจเซฮุนก็อยู่ที่พี่จงอินอยู่ดี ติดตามต่อนะคะพี่มิ้วสู้ๆๆ
    #1,980
    0
  18. #1979 kh_kie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 22:31
    เดินแทบไม่ได้เลยเซฮุนเอ๊ยยย เจ้านายรุนแรงมากจริงๆ เค้าหวานกันมากเลอออออ

    แต่ความกังวลนั้นเกิดได้ทุกเมื่อเนอะ ฮุนไม่คิดมากแล้วนะ หงึกๆ 

    จงอินรู้อยู่แล้วนี่เอง หน่วงแล้วค่ะหน่วงแล้ว งือออออออ



    #1,979
    0
  19. #1978 garnetglamo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 22:04
    ฮือ ตอนนี้โรแมนติกมากๆแต่อยู่บนความดราม่า ฮรึก ชอบที่ไรท์เอาเรื่องคำทำนายกับความชอบดูดวงของเซฮุนมาเชื่อมกันจัง คือดีง่ะ เลิฟ ฮรึกก
    #1,978
    0
  20. #1977 Wasper Fefa\'x (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:58
    จะยิ้มก็ยิ้มไม่สุดฮือออออออ
    #1,977
    0
  21. #1976 yingkhem185 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:28
    คู่นี้มีแต่เรื่องให้มาปวดหัวนะคะ ทั้งนายแม่. ทั้งไค
    #1,976
    0
  22. #1975 primprimkh (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 16:07
    ฮืออออ ฟินมากแต่ฟินไม่สุดเพราะกังวลอนาคต แง้ ไม่อยากให้เจ้านายแพ้แต่ก็ไม่อยากให้ไคแพ้ ออกเสมอได้มั้ยคะ แบ่งแต้มกันไป55555
    #1,975
    0
  23. #1974 chompoohyun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 13:46
    คำทำนายแบบนั้นเป็นเรื่องน่าใจหายจริงๆ เป็นมุมที่ไม่คิดว่าจ่าฝูงจะกล้าแสดงออกมาอ่า มันดูน่ารักนะที่คนเข้มแข็งจะแสดงด้านที่อ่อนไหวออกมาเมื่ออยู่กับคนรักฮือออท่ามกลางความจิตตกนั้นยังมีความฟินซ่อนอยู่
    #1,974
    0
  24. #1973 filmdaejoke☆ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 12:30
    ไม่รู้จะเขินหรือจะอิจฉาเขาสองคนดี เลือกไม่ถูกแต่ดีต่อใจมากๆ5555
    #1,973
    0
  25. #1972 kaewtahottest (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 11:47
    กรี๊ดดดด น่ารักกก
    #1,972
    0