[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 14 : CHAPTER 14 :: Destiny

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60

(c) Chess theme

 

 

CHAPTER 14

Destiny

 

 


 

หิมะแรกในฤดูหนาวกับมืออุ่น ๆ ของใครอีกคน เรานั่งมองหิมะร่วงหล่นจากท้องฟ้าในรถ กระทั่งมนุษย์ที่มีความอดทนน้อยกว่าหมาป่าผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบเจ้านายพิงศีรษะหลับอยู่กับประตูตรงเบาะหลัง ส่วนเขาซบอยู่กับอกแกร่งของผู้ชายตัวเท่า ๆ กันแต่กลับแข็งแรงและให้ความอบอุ่นได้ดีกว่าผ้าห่มเสียอีก

 

เราจูบกันอีกครั้ง... มันแทบจะทันทีตอนที่เจ้านายตื่นเลยล่ะ เซฮุนยังคงใจเต้นแรง ถึงจะไม่เท่าครั้งแรกแต่ก็ทำให้ร้อนผ่าวไปทั้งหน้าได้เหมือนกัน ไม่มีใครพูดว่าผมชอบคุณ ออกมา เพราะวัยอย่างเราได้ก้าวผ่านจุดที่ต้องบอกความรู้สึกให้อีกฝ่ายรู้เหมือนเด็ก ๆ และโอเซฮุนเชื่อว่าเจ้านายคงไม่ใช่คนชอบพูดเลี่ยน ๆ นัก ถ้าไม่นับสาว ๆ ที่เคยควงน่ะนะ

 

 

คิดแล้วก็หมั่นไส้แปลก ๆ

 

 

เซฮุนยังคงไปทำงานอย่างปกติในเช้าวันจันทร์ เขาได้รับข้อความจากอี้ชิงว่าอาการของไคหายดีแล้ว และพร้อมจะกลับไปวุ่นวายชีวิตเขาต่อโดยไม่รู้สึกผิดใด ๆ ทั้งสิ้น เซฮุนไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเจ้านาย เพราะเขาก็อยากให้ทั้งคู่สู้กันให้ตายไปข้างในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้าอย่างสมศักดิ์ศรี ดีกว่าการปล่อยให้หมาป่าขมวดคิ้วทำหน้ามึนตึงเพราะรู้เรื่องน่าหงุดหงิดของพี่ชายต่างแม่

 

ได้แล้วจ้ะ ม็อคค่าร้อน ๆ

 

อะ ขอบคุณครับพี่เยจิน คนตัวผอมยิ้มพร้อมโค้งศีรษะรับแก้วกาแฟจากหญิงสาวที่อุตส่าห์หวังดีซื้อมาให้เขาถึงโต๊ะทำงาน

 

ไม่เป็นไรน่า เห็นนายนั่งอยู่ตรงนี้แล้วก็ชื่นใจ

 

ชื่นใจ? คนฟังเลิกคิ้วพร้อมยกกาแฟขึ้นดื่ม เธอจึงพยักหน้ากลั้วหัวเราะ

 

พี่คงรู้สึกแย่พิลึก ถ้าเกิดว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนี้เป็นเลขาคนใหม่

 

โธ่ พี่ครับ เซฮุนหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ นั่นสินะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่พนักงานที่นี่เคยชินกับการเปลี่ยนเลขาหน้าห้องซีอีโอสุดฮอต

 

ที่อยู่ได้นานขนาดนี้ก็เพราะนายเป็นผู้ชายสินะ ไม่งั้นบอสคงงาบไปแล้ว... ประโยคนี้เบาลงจนเหมือนกระซิบ คนฟังชะงักปากแก้วกาแฟแตะอยู่ที่ริมฝีปาก ก่อนจะสบตากับหญิงสาวซึ่งกำลังมองมาอย่างใคร่รู้

 

 

เพราะว่าเป็นผู้ชายเหมือนกัน...

 

 

ผมทำได้ทุกอย่าง ถ้ามันทำให้คุณไม่ใช่คู่ชีวิตของเขา

 

 

RRRRrrrrr!!!

 

 

เลขาหนุ่มยิ้มเจื่อนพลางยกนิ้วขึ้นขอเวลานอก ซึ่งเยจินก็ยืนกอดอกพร้อมพยักหน้า และคนในสายก็ทำให้โอเซฮุนและพนักงานสาวได้รู้ว่าบทสนทนาระหว่างเขาและเธอได้สิ้นสุดลงแล้ว

 

( เข้ามาพบผมข้างใน )

 

 

 

*

 

 

 

เป็นครั้งแรกที่เซฮุนรู้สึกว่าการเดินเข้ามาในห้องกว้างของเจ้านายมันต่างไปจากทุกครั้ง ทั้งที่บรรยากาศโดยรอบมันหนาวจนมือเย็นไปหมด แต่หน้าของเขากลับร้อนผ่าวเพียงเพราะรู้ว่าจะได้เจอหน้าเจ้านายเป็นครั้งที่สองของวัน หลังจากที่เรามีจูบแรกกันไปเมื่อคืน

 

ขายาวก้าวเข้าไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงาน จดจ้องสายตาอยู่กับเก้าอี้ราคาแพงที่หันหลังให้ หมาป่าที่โหยหาการออกล่ากำลังให้ตึกสูงใจกลางกรุงโซลยึดเหนี่ยวจิตใจอยู่หรือไงนะ... เซฮุนคิดในใจ อาจจะสักครึ่งนาทีเห็นจะได้ที่เขาใช้เวลาไปกับการยืนรอ ก่อนจะส่งเสียงเรียกเจ้านาย เบา ๆ แต่ก็ได้รับเพียงความเงียบกลับคืนมา

 

คนตัวผอมขมวดคิ้ว ก้าวขาเข้าไปใกล้พร้อมชะเง้อหน้ามอง และก็ได้คำตอบเป็นความว่างเปล่าเมื่อไม่มีใครนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น

 

อรุณสวัสดิ์

 

คุณพระช่วย!” เลขาหนุ่มสะดุ้งสุดตัวพลางหันไปมองใบหน้าคมของอีกคนที่ไม่รู้ว่าเข้ามายืนซ้อนอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ อรุณสวัสดิ์อะไรของคุณตอนนี้

 

ฮะ... ก็เมื่อเช้าผมไม่ได้ทักคุณในลิฟต์นี่ครับหมาป่าหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะจับเอวคนตรงหน้าให้พลิกหันมาสบตากันตรง ๆ ที่จริงผมได้ยินเสียงคุณคุยกับสาวฝ่ายขาย ดูกระอักกระอ่วนที่จะตอบ ก็เลยทำตัวเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวสักหน่อย

 

เมื่อกี้ผมเกือบซัดหน้าคุณแล้ว เซฮุนกำหมัดขึ้นให้ดู ซึ่งเขาไม่รู้ว่าควรจะกลัวหรือกลั้นขำดี?

 

ขวัญอ่อนอะไรขนาดนั้น

 

เพราะคุณชอบมาเหมือน -- คนตัวผอมอ้าปากค้างทั้งที่ยังพูดไม่จบ ทั้งคู่สบตากันระหว่างรอคำตอบที่ชัดเจน

 

...เหมือน?

 

...

 

ไคเหรอ?

 

แม้บนใบหน้าเจ้านายจะมีรอยยิ้มแต่งแต้มอยู่ แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าภายใต้ดวงตาคู่นั้นกำลังคิดอะไรถ้าเป็นเรื่องของพี่ชายต่างแม่ที่พร้อมจะฆ่ากันให้ตายได้ทุกเมื่อ

 

เซฮุนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกรวบตัวเข้าไปโดยไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากของเราเกือบชนกันอยู่แล้ว เจ้านายนึกครึ้มอะไรขึ้นมา ที่นี่คือบริษัทนะ

 

โกรธเหรอ

 

หืม?

 

ที่ผมเกือบพูดถึงไค มันทำให้คุณไม่พอใจหรือเปล่า แทบจะเป็นไม่กี่ครั้งที่โอเซฮุนจะยอมโอนอ่อนกับคนตรงหน้า ทั้ง ๆ ที่ปกติจะเถียงอยู่ตลอด แต่เพราะเรื่องเมื่อคืนที่ทำให้ความรู้สึกของเราชัดเจนขึ้น เขาจึงเป็นกังวลถ้าหากจะทำให้เจ้านายไม่พอใจ

 

ถ้าใช่ คุณจะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นด้วยวิธีไหนล่ะเซฮุน? ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เพ่งมองมาอย่างคาดหวังคำตอบ ซึ่งคนเป็นเลขาที่อยู่ในสภาวะสมองกลวงถึงกับคิดหนัก

 

ผมจะรู้เหรอ แต่ที่พูดถึงนั่นไม่ได้หมายความว่าคิดถึงเขา ที่รู้สึกอย่างนั้นก็เพราะถูกไคคุกคามอยู่บ่อย ๆ

 

ครับ ว่าไป

 

ว่าอะไรอีกเล่า ผมไม่ต่อยคุณก็ดีแล้วไง คนตัวผอมกำหมัดโชว์อีกครั้ง จงอินยิ้มขำพลางโน้มใบหน้าลงไปจูบกำปั้นอีกคน ก่อนจะใช้มืออีกข้างคว้าข้อมือเขาไว้ราวกับกลัวว่าโอเซฮุนจะชักมือกลับ

 

คนถูกไล่ต้อนด้วยจูบยืนนิ่งเหมือนโดนสาปให้กลายเป็นหิน เขามองใบหน้าคมของอีกคนที่กำลังคลอเคลียหลังมือเขา กดจูบลงไปซ้ำ ๆ โดยไม่สนใจว่าโอเซฮุนจะเขินสักแค่ไหน ให้ตายเหอะ... ดวงความรักของหนุ่มราศีเมษชักจะตรงเกินไปแล้ว

 

 

เมื่อไหร่ที่ตกอยู่ในห้วงของความรัก โลกของคุณจะมองเห็นแค่เขา... คน ๆ นั้นที่จะเข้ามาทำให้คุณยอมทำในเรื่องที่ไม่ชอบ

 

 

เจ้านาย พะ -- พอก่อน นี่บริษัทนะ

 

ช่างหัวบริษัทเถอะ ผมทนไม่ไหวแล้ว เซฮุนไม่แน่ใจว่าเสียงแหบพร่าที่มาพร้อมแววตาจ้องจะงาบเขากับตึกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอะไรที่ตื่นเต้นมากกว่ากัน บ้า บ้า บ้า! ถ้าเกิดคนที่อยู่ตึกนั้นมองเห็นจะทำไง! มันก็จริงหรอกที่ตรงนี้ค่อนข้างสูงและฝั่งนั้นก็คงไม่มีเวลาว่างมาใส่ใจว่าห้องกระจกนี้กำลังทำอะไรอยู่

 

อื้ม!”

 

คนตัวผอมยืนห่อไหล่ ส่งเสียงอื้ออึงในลำคอทันทีที่ถูกจู่โจมด้วยจูบของคนตรงหน้า เซฮุนพยายามเบี่ยงตัวหลบพร้อมมองไปยังตึกฝั่งตรงข้าม แต่อีกฝ่ายก็บล็อกหน้าเขาให้หันกลับมา แล้วจูบอีกครั้งอย่างเอาแต่ใจเหมือนเด็ก ๆ

 

เจ้านาย! อะ!”

 

ร่างของเขาถูกดันให้ถอยหลังจนต้องนั่งลงบนโต๊ะทำงานขนาดกว้าง ข้าวของที่เคยวางอย่างเป็นระเบียบตกลงพื้นกระจัดกระจายหากแต่ไม่มีใครนึกสนใจว่ามันจะสำคัญและราคาแพงสักแค่ไหน หมาป่าหนุ่มเอาแต่ใจด้วยการขบริมฝีปาก สลับกับดูดดุนลิ้น พร้อมใช้มือข้างหนึ่งคว้าท้ายทอยเขาไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้อีก

 

ตอนนี้หน้าหนาวจริง ๆ เหรอ ทำไมโอเซฮุนถึงรู้สึกร้อนเหมือนจะระเบิดออกมาอยู่รอมร่อ จากที่เคยพยายามผลักไสเพราะจิตสำนึกมันบอกว่าเราจะจูบกันสักกี่ครั้งก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่ที่นี่

 

แต่แล้วยังไงล่ะ สุดท้ายโอเซฮุนก็ยอมหลับตาอยู่นิ่ง ๆ ให้เจ้านายจูบอยู่ดี

 

ผมคิดถึงคุณ

 

...

 

ทันทีที่ถอนจูบออก คิมจงอินก็ฮุคหมัดหนัก ๆ ใส่เลขาอย่างเขาด้วยคำพูดชวนให้ใจเต้นและสายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย เซฮุนเลียริมฝีปากคลายความขลาดอาย ขณะมองหน้าชายหนุ่มผิวแทนที่กำลังสื่อให้รู้ผ่านทางสายตาว่าเจ้าตัวไม่ได้เวอร์ไปกว่าที่พูดเลย

 

ทำเหมือนไม่ได้เจอกันนานแล้ว

 

ความคิดถึงมันขึ้นอยู่กับเวลาหรือไง แค่ไม่เห็นคุณห้านาทีผมก็คิดถึงแล้ว

 

...

 

คุณก็เหมือนกัน จงอินยิ้มขณะสบตากับคนเป็นเลขาที่กำลังพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด

 

ผม... ทำไม?

 

คุณก็คิดถึงผม เซฮุน ชายหนุ่มผิวแทนเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายที่ค่อย ๆ เอนหลังถอยไปจนต้องใช้มือยั้งไว้ก่อนร่างของตนจะเอนลงไปนอนราบบนโต๊ะและจูบของผมก็ทำให้คุณรู้สึกดีด้วย

 

พูดอะไรเนี่ย!” คนถูกจับได้โพล่งออกไปทั้งที่ใบหน้ากำลังขึ้นสีจัด ซึ่งเจ้านายคนเอาแต่ใจไม่ได้โกรธเรื่องไคเลยสักนิด หนำซ้ำยังยิ้มอย่างอารมณ์ดีแล้วก้มลงมาหอมแก้มเขาเสียฟอดใหญ่อีก

 

ผมชอบกลิ่นของคุณตอนนี้

 

...

 

กลิ่นความสุข ชายหนุ่มละใบหน้าออกมาเล็กน้อยเพื่อสบตากับมนุษย์ที่เข้ามามีผลกระทบต่อชีวิตและความรู้สึกของเขาที่เกิดขึ้นเวลาอยู่กับผม

 

ไม่รู้หรอกว่ากลิ่นแบบนั้นเป็นอย่างไร แต่คำพูดของเจ้านายก็ไม่ได้ไกลไปกว่าความรู้สึกของเขาตอนนี้นัก ถ้าให้เปรียบ มันก็คงเหมือนดอกไม้ที่กำลังค่อย ๆ เติบโต และเซฮุนเชื่อว่าอีกไม่นานมันคงเบ่งบานอย่างสวยงามเพราะผู้ชายคนนี้

 

ผมเริ่มอยากรู้แล้วว่าตอนนี้กลิ่นของคุณเป็นยังไง

 

ชายหนุ่มผิวแทนอมยิ้ม มองอีกคนที่ไม่กล้าสบตากับเขาหลังจากปล่อยให้คำพูดน่ารักหลุดออกมา จงอินจับมือคนตรงหน้าวางลงบนแก้มตนเองพร้อมโน้มตัวเข้าหาคนเป็นเลขาที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา

 

ลองดูสิ แล้วบอกผมว่าคุณได้กลิ่นแบบไหน

 

...

 

หัวใจเต้นตึกตักจนเหมือนระเบิดเวลา เซฮุนมองดวงตาคู่นั้น เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกกลืนกินทั้ง ๆ ที่ตอนนี้มือของเจ้านายค้ำอยู่บนโต๊ะ กักกันตัวเขาไว้ด้วยวิธีเดียวกับไคในคืนข้างตรอกแคบ แต่ความรู้สึกกลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง เมื่อตอนนี้เขายอมอยู่ในอาณัติคนตรงหน้า โดยไม่พยายามหาทางหนีหรือแสดงท่าทีว่าหวาดกลัว

 

 

กลับกันแล้ว... โอเซฮุนยังรู้สึกดีด้วยซ้ำ

 

 

คนตัวผอมค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าเข้าใกล้อีกคน เพื่อลิ้มลองการสัมผัสความรู้สึกผ่านกลิ่น ซึ่งเขาและเจ้านายต่างรู้ว่ามนุษย์ไม่สามารถทำได้เหมือนหมาป่า ปลายจมูกโด่งรั้นแตะลงที่สันกรามของชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสีเข้ม เซฮุนสัมผัสได้เพียงแต่ความประหม่าและความตื่นเต้นที่ส่งผลให้เหงื่อในร่างกายพร้อมใจกันทำงาน มากกว่าจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย

 

ผมไม่เห็นได้กลิ่นอะไรนอกจากน้ำหอมของคุณ...

 

งั้นลองขยับเข้าใกล้ผมให้มากกว่านี้สิ

 

...

 

เซฮุนคิดว่าเจ้านายคงไม่ได้อยากให้เขาดมกลิ่นเพื่อสัมผัสความรู้สึกหรอก... ผู้ชายคนนี้ก็แค่แกล้งทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากอีกครั้ง คนตัวผอมโอบใบหน้าคมเอาไว้ แล้วค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับหมาป่าหนุ่มที่กำลังไล่ต้อนเหยื่อให้จนมุม

 

ปลายจมูกของเราชนกันและคลอเคลียบ้างระหว่างให้ความเงียบโดยรอบทำงาน เซฮุนเริ่มหายใจไม่ทั่วปอด เมื่อรู้สึกได้ถึงสองมือที่วางลงบนเอว ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงไปวางลงบนสะโพกของเขาในที่สุด

 

 

เซอร์พร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

...!!!” เจ้านายและลูกจ้างรีบผละตัวออกจากกันโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินเสียงผู้มาใหม่ซึ่งโผล่เข้ามาโดยไม่รู้ตัว ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเลยแท้ ๆ ลู่หานเข้ามาในนี้ได้ยังไงกัน?!

 

ยังไม่ถึงฤดูติดสัดเลย จะพัมพัมพัมผ่ามกันแล้วเหรอ แอนิเมจัสหนุ่มหน้าตี๋ยิ้มกวนพร้อมแกะหมากฝรั่งเคี้ยวด้วยท่าทีสบาย ๆ

 

จงอินถอนหายใจพลางขยับสูทตัวนอก ส่วนเซฮุนจัดแจงเสื้อเชิ้ตให้เข้าที่ กลอกตาลอกแลกอยู่ในทีก่อนจะผงะเล็กน้อยเมื่อหันไปพบว่าลู่หานกำลังจ้องหน้าเขาอยู่ แถมยังยิ้มเจ้าเล่ห์อีก

 

ฉันแปลงเป็นยุงบินเข้ามาเองแหละ ไม่งงเนอะ พอเห็นว่ามนุษย์เพียงคนเดียวในห้องกำลังสงสัย เขาจึงคลายปมง่าย ๆ ให้ ซึ่งดูเหมือนว่าเซฮุนจะไม่รู้สึกพอใจกับคำตอบของเขาสักเท่าไหร่

 

ผมจะไปทำงานต่อ

 

อืม

 

หลังจากบินเข้ามาแอบดูหนังสดอยู่นาน ลู่หานทำหน้าเหมือนลิง เลิกคิ้วมองทั้งคู่ที่ทำตัวห่างเหินทั้งทางกายและคำพูด แหม่... ทั้งที่เกือบจะกินลิ้นกันอยู่แล้วเชียว ทีงี้มาทำเป็นนิ่งงั้นเหรอ เพราะลู่หานคนนี้ทนมองไม่ไหวจนต้องกลายร่างเป็นมนุษย์สินะ โธ่... เด็กเอ๋ยเด็กน้อย

 

กระดุมเม็ดบนหลุดแน่ะ แอนิเมจัสหน้าตี๋ยิ้มอ่อน เม้มปากชี้นิ้วย้ำ ๆ ซึ่งคนตัวผอมก็รีบติดกระดุมแล้วออกจากห้องไป

 

มีอะไร จงอินทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ พลางมองไปยังหนุ่มหน้าตี๋ที่ยืนอยู่หน้าประตู ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้ากระจกใสซึ่งมองเห็นใจกลางกรุงโซลได้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มผิวแทนรู้ว่าลู่หานคงไม่พรวดพราดมาที่นี่เฉย ๆ หากไม่มีเรื่อง

 

ฉันไปเจอผู้หยั่งรู้มา

 

...

 

เขาพูดถึงกลิ่นคาวเลือด ความโดดเดี่ยว การถูกทอดทิ้ง และคมเขี้ยว

 

ทั้งคู่หันมาสบตากัน ไม่มีอีกแล้วแววตาของผู้ชายขี้เล่นที่เห็นทุกอย่างเป็นเรื่องน่าสนุก จงอินไม่เคยรู้ว่าหน้าตาผู้หยั่งรู้ เป็นอย่างไร และน้อยคนที่จะมีสิทธิ์ได้เห็น ดังนั้นการที่ลู่หานเข้าพบผู้หยั่งรู้ได้ ก็ต้องแลกกับบางสิ่งบางอย่าง

 

จากคน ๆ หนึ่ง ที่จะเข้ามาทำให้เรื่องนี้จบลง

 

 

กลิ่นคาวเลือด ความโดดเดี่ยว การถูกทอดทิ้ง และ... คมเขี้ยว

 

 

และดูเหมือนว่าคนในคำทำนายจะไม่ใช่แกว่ะจงอิน

 

 

 

*

 

 

 

ไม่ตกใจเลยเหรอ บังเอิญเจอผมโดยบังเอิญทั้งที

 

สิ่งเดียวที่จะทำให้ผมตกใจคือการถูกคุณกัดจนเลือดทะลักออกมาจากตรงนี้ เซฮุนเอียงคอพร้อมชี้นิ้วย้ำ ๆ ให้อีกคนดู ซึ่งชายหนุ่มในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี ที่เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้สาปแช่งให้เขาไปตายหรือหันหลังให้

 

ผมช่วย

 

ไม่ต้อง นี่! ไค!” เซฮุนอ้าปากอยากเถียงตัวแทบสั่น แต่เขาทำได้แค่ยื้อตัวเองไว้เมื่อถูกอีกฝ่ายลากแขนให้ไปด้วยกัน

 

ไคถือวิสาสะจูงรถเข็นและหยิบทุกอย่างที่ผ่านตาใส่เข้าไป และไม่คิดจะปล่อยมือเขา ท่ามกลางซุปเปอร์มาร์เก็ตตอนหัวค่ำ คนที่เดินผ่านหันมามองเราบ้างเป็นระยะเพราะการยื้อดึงที่ไม่สิ้นสุด

 

เซฮุนยืนนิ่ง เขาเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มพลางมองคนเอาแต่ใจที่ไม่รู้ว่าเป็นไปตามกรรมพันธุ์หรือโดยเนื้อแท้กันแน่ผมไม่กินเห็ด

 

ได้ ไคขานตอบอย่างว่าง่ายแล้วโยนไปข้างหลังอย่างไม่ใยดี ทำเอาคนตัวผอมอ้าปากค้างเพราะกลัวใครจะมาเห็นเข้า

 

วางดี ๆ หน่อยได้ไหม!”

 

เรื่องมากจัง ไอ้เห็ดโง่นั่นก็กลับเข้าไปอยู่ที่เดิมแล้วไง

 

ถ้าไม่รู้จักคำว่ามารยาทในสังคมก็เอาฟันคม ๆ ไถพื้นกลับบ้านไปเลยไป เซฮุนมองค้อนแล้วชักมือกลับแต่ก็ไม่เป็นผลปล่อยได้แล้ว

 

ปล่อยก็โง่สิ แวมไพร์หนุ่มยิ้ม ก่อนจะกระตุกแขนให้เซฮุนเข้ามาใกล้เขามากกว่านี้

 

คืนนั้นผมน่าจะปล่อยให้คุณตายไปซะ

 

ต่อให้อ่านความคิดคุณไม่ได้ แต่ผมเชื่อว่าในนี้คงไม่ได้คิดอย่างที่พูดหรอกไคเอานิ้วชี้เคาะขมับเซฮุนเบา ๆ พอเห็นว่าอีกคนเบี่ยงตัวหลบ เขาจึงหยิกแก้มเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว

 

ก็รู้หมดทุกอย่างยกเว้นความจริง เซฮุนพึมพำ พลางยืดตัวไปหยิบกระปุกโคชูจังมาพลิกดูแล้วใส่เข้าไปในรถเข็น

 

วันนี้คงทำงานทั้งวันเลยสินะ แวมไพร์หนุ่มหันมาถาม และแววตาคู่นั้นเหมือนว่าจะไม่พอใจเขา

 

ก็ใช่สิ ถามแปลก ๆ

 

ถึงว่า กลิ่นหมาคลุ้งไปทั้งตัว แวมไพร์หนุ่มแค่นหัวเราะ พร้อมออกแรงบีบข้อมือเขามากขึ้น

 

โอ๊ย! ผมเจ็บนะ

 

ไคไม่ได้ขอโทษ ไม่แม้แต่จะสนใจเสียงของความเจ็บปวดที่เขาชอบฟังนักหนา ชายหนุ่มผิวแทนหายใจฮึดฮัดขณะมองอีกคนที่ทั้งอยากทะนุถนอมและรุนแรงด้วยในบางครั้ง เซฮุนชอบยั่วโมโหเสียจริง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าต้องได้เจอกัน และเขาไม่ชอบกลิ่นหมาแต่ก็ยังทำแบบนี้อีก

 

คุณชอบมัน

 

อะไร

 

คิมจงอิน คุณชอบมันใช่ไหม?

 

ถ้าใช่แล้วจะทำไม เซฮุนเบื่อที่จะต้องคอยฟังคำพูดคำจาเอาแต่ใจของไคแล้ว ถ้าผู้ชายคนนี้ทำตัวดี ๆ บ้างก็คงน่ายืนคุยด้วยสักสองสามนาทีอยู่หรอก แต่นี่อะไร ทำตัวผีเข้าตลอดเวลา

 

...

 

ไคกัดฟันกรอด เผลอบีบข้อมืออีกคนแรงยิ่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว แค่นึกถึงหน้าไอ้ลูกหมาที่มีทุกอย่างเพียบพร้อมแล้วก็หัวเสียทุกที เซฮุนนิ่วหน้าเจ็บและพยายามชักมือออก แต่ไคก็ยิ่งออกแรงยิ่งขึ้น จนกระทั่งรู้ตัว จึงปล่อยมือออกพร้อมถอยหลังไปสองก้าวเพราะถูกผลัก

 

บ้าไปแล้วหรือไง?!” เซฮุนจับข้อมือตนเองที่เป็นรอยแดงเด่นชัด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นคาดโทษไคที่ไม่แม้แต่จะแสดงให้เห็นว่ารู้สึกผิด

 

คุณจะรักหมาป่าที่เคยนอนกับผู้หญิงไม่เลือกหน้างั้นเหรอ?

 

...

 

คิดว่ามันจะหยุดที่คุณ คนที่เป็นผู้ชายเหมือนมันหรือไง?

 

...

 

มันก็แค่หลอกล่อคุณด้วยถ้อยคำหวาน ๆ เหมือนที่เคยใช้กับผู้หญิงคนอื่น ที่คิมจงอินทำไปทั้งหมดก็เพราะอยากแสดงความเป็นจ่าฝูงให้พวกขี้ข้าของมันนับถือเท่านั้น

 

เหมือนมีใครเอามีดมากรีดกลางอกจนเป็นรู แล้วทิ่มแทงมันซ้ำ ๆ ลงไปจนเหวอะหวะ เพื่อบอกให้โอเซฮุนได้รู้ว่าโลกใบนี้มีกฎเกณฑ์อย่างไรบ้าง ผู้ชายที่เกิดมาเพื่อคู่กับผู้หญิง  และเซฮุนก็เกิดมาบนโลกใบนี้ด้วยความรักของพ่อกับแม่ ซึ่งแน่นอนว่าความรู้สึกเหล่านั้นย่อมมั่นคงกว่าความรู้สึกที่มีต่อเพศเดียวกัน เซฮุนก็เห็นมาแล้วนักต่อนักตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมกระทั่งมหาลัย

 

เขาเชื่อใจเจ้านาย แต่ก็อดคิดตามที่ไคพูดไม่ได้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริง ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าคิมจงอินเคยควงผู้หญิงนับไม่ถ้วนและล้วนจบลงบนเตียง

 

ความอบอุ่นที่ฟุ้งอยู่ในรถกับจูบหวาน ๆ ฉายขึ้นมาเหมือนภาพถ่าย รอยยิ้มอ่อนโยน ริมฝีปากที่ฉาบไปด้วยความรู้สึกเหล่านั้น มันเคยทำให้โอเซฮุนมั่นใจมาตลอด จนกระทั่งนาทีที่แล้ว

 

มองผมสิ เซฮุน

 

...

 

ผมเป็นคู่ชีวิตของคุณ เรามีจิตเชื่อมต่อกัน ถ้าใครคนหนึ่งตาย อีกคนก็จะตายตามไปด้วย ผมไม่มีทางทิ้งคุณเด็ดขาด เป็นครั้งแรกที่ไคพยายามเกลี้ยกล่อมใครสักคนเพื่อเรียกร้องขอความรัก และหากคนตรงหน้าไม่ใช่คู่ชีวิต มีหรือที่เขาจะยอมทำ

 

ดวงตาคมมองอีกคนที่ยืนนิ่ง หลุบสายตาลงขณะคิดตามเรื่องที่เขาพูดไปทั้งหมด มันไม่แฟร์หรอก เรื่องนี้ไครู้เป็นอย่างดี แต่ถ้าจะให้ทำตัวเป็นพระเอกและรอคอยความรักโดยไม่พยายามสักนิด ...แบบนั้นก็ไม่ใช่ตัวเขา

 

ถ้าคุณตาย ก็หมายความว่าผมต้องตายด้วยงั้นสิ? เซฮุนเงยหน้าถามอย่างหยั่งเชิง ซึ่งไคเพียงแค่ยิ้มพร้อมเดินเข้าหาก้าวหนึ่ง โดยที่ยังไม่ละสายตาจากดวงหน้าขาว

 

ผมจะไม่แพ้ แวมไพร์หนุ่มยื่นคำสัญญา เพื่อบอกให้คนตรงหน้าเชื่อใจว่าการต่อสู้ศึกสายเลือดต่างเผ่าพันธุ์ที่ใกล้จะมาถึงนี้ คิมจงอินเท่านั้นที่จะเป็นผู้แพ้

 

ไคเลือกยืนอยู่เฉย ๆ เพื่อให้คู่ชีวิตของตนได้ใช้เวลาทบทวนเสียหน่อย ไคไม่ใช่คนอดทนเก่งนัก แต่ถ้าหากจะทำให้เซฮุนเปลี่ยนใจจากไอ้ลูกหมามาหาเขาได้ มันก็คงคุ้มเสียเวลา

 

ถามจริงเถอะ คุณชอบผมจริง ๆ หรือเพราะเชื่อเรื่องคู่ชีวิตกันแน่?

 

แล้วมันต่างกันตรงไหน? ไคขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ คู่ชีวิตก็คือคู่ชีวิต ความรู้สึกอย่างอื่นมันต้องผูกกันอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องตั้งคำถามสำหรับเรื่องนี้เลยสักนิด

 

คุณทำให้ผมกลัวตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แล้วหลังจากนั้นก็คุกคามผมตลอด จนถึงวินาทีนี้ เซฮุนกลืนน้ำลาย เขาพ่นความรู้สึกที่มีต่อไคออกมาทั้งหมด เพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจได้ภายในครั้งเดียวคุณทำเหมือนเด็กแย่งของเล่น มากกว่าการแสดงออกว่ามีใจให้ผม

 

ผมไม่แย่งของเล่นกับใคร แต่ถ้าปั่นหัวก็อีกเรื่องนึง ไคตอบหน้านิ่ง เขากำลังหงุดหงิดที่เซฮุนกำลังคิดอย่างนั้น

 

ผมไม่รู้หรอกว่าความหมายเรื่องคู่ชีวิตของแวมไพร์เป็นยังไง แต่ผมเป็นมนุษย์ คนตัวผอมถอนหายใจแผ่วเบาและการจะเป็นคู่ชีวิตกันได้ เขาสองคนก็ต้องมีความรู้สึกที่ตรงกัน

 

...

 

และผมก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นกับคุณเลยสักนิด

 

 

 

TBC

 

 
 

ไงล่ะ งานนายเอกที่แท้จริม ไม่ง่ายนะคะ พูดเหล่ย มีการตบหน้าฉาดใหญ่แบบไม่กลัวตายด้วย บางคนบอกถ้ากูเป็นแวมไพร์นี่แดกคอเซฮุนไปแล้ว เล่นตัวดีนัก !!! 5555555555555

 

อ้าว เมนท์ฟิคตัวเองอีกละ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2510 mayrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 19:46
    เซฮุนนนนนน อย่าเพิ่งทำอย่างนั้น อย่าตัดความหวัง 3p ของพี่ ฮรือออ แต่ไม่เปนไรนะถ้าน้องจะรักและลงเอยกับจงอิน พี่โอเคค่ะ จงอินอบอุ่น เท่ ชวนละลายขนาดนั้น ฮรือออ ทางไหนก็ฟินจริงๆ
    #2,510
    0
  2. #2457 panrak_94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:59
    ไม่เป็นไรนะไค ถ้าเจ็บใจนักก็เดินมาซบเรา(?)
    #2,457
    0
  3. #2434 19PJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 23:51
    ไคไม่เป็นไรนะ มองเราสิมองเรา.
    #2,434
    0
  4. #2412 chickenkyung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 20:56
    หึหึหึดีมากฮุนลูกแม่ พูดดีค่ะปรบมือออออ
    #2,412
    0
  5. #2395 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:18
    นายเอกที่แท้ทรู ต้องแบบนี้สิ ชัดเจนแจ่มแจ้ง จบนะไค เค้าเลือกจงอิน
    #2,395
    0
  6. #2255 มังกรของเจฟ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:12
    นี่คืออ่่านรอบสองแล้วเอะใจตรงประโยคที่ว่าถ้าอีกคนตาย อีกคนก็จะตายตามด้วยอะ แล้วยิ่งคำทำนายบอกว่าคนโดดเดี่ยวจะชนะ ถ้าถึงวันที่ต้องดวลฉันว่าจงอินต้องแพ้ กลัวใจเซฮุนจะยอมตายเพื่อให้ไคตายด้วยนี่สิ T~T ฮือออออออออออออ
    #2,255
    0
  7. #2245 Exo_ppppp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 17:02
    เอาละ กูทีมจงอิน 555555555
    #2,245
    0
  8. #2120 saiisaine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:57
    เป็นความรู้สึดที่แบบอยากอยู่ทีมจงอิน แต่ก็สงสารคิมไคอ่ะ เห็นใจในความโดดเดี่ยวของเขา ไม่รู้ว่าอ่านแล้วทำไมรู้สึกสงสารไค ฮ่อลลลล เลือกไม่ถูกเลยค่ะ ฮืออออออ ทำไมทำกับหนูแบบเน้ แงงงง ไปอยู่ด้วยกันสามคนเลยไป๊ ??
    #2,120
    0
  9. #2105 Kim Liqueur (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 19:17
    ทีมไค ทีมจงอินมาเต็ม เรานี่ทีมพี่ลู่ทีมเจ้าหญิงน้อยเลยครับบบ
    #2,105
    0
  10. #2098 25_stm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 03:29
    แรงจ้าาาาา หงายเงิบเลยไหมล่ะไค
    #2,098
    0
  11. #2010 nareeratfaii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 18:09
    คิมไคหน้าสั่นไปเลยทีนี้
    #2,010
    0
  12. #1982 วาลิค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 01:37
    อื้อหือ เซฮุนมาแรงมาก เป็นไคนี่หน้าหงายไปแล้ว 5555555555 ในใจกลัวเซฮุนเจอไคโหมดดาร์กจังเลย ;-;

    ปล. ลั่นตรง เซอร์พร๊ายยย แรงมากค่ะ 5555555555555555
    #1,982
    0
  13. #1916 BeakByun_CB (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 23:16
    ใจไม่ดีเลย
    #1,916
    0
  14. #1902 CHAT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 16:12
    คุณบอสมาสายนัวและรัวลิ้นแบบนี้น้องใจไม่ดีเลยค่ะ ส่วนไคก็มาแนวพระรอง โถ่ สงสารอะ นี่ถ้าเป็นเซฮุน จะบอกว่า ทุกคนจ้ะเลิกตีกันเถอะ เอาฉันไปเลย แบ่งๆกัน 555555555555 ขอโทษค่ะ

    พี่ลู่นี่แบบ ขัดเหมือนซีดีสะดุดตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แต่นางก็มาพร้อมกับความกำกลวมเช่นกัน ใครฟร๊ะะะ ผู้หยังรู้อะ คร๊ายยยย แล้วอะไรคือคำทำนาย ถ้าไม่ใช่จงอินแล้วใคร ไคหรอ หรือทั้งสามคน?

    แต่คุณเลขานี่ยิ่งกว่าหน่วยกล้าตาย โอ้ยยยยยย อะไรจะตรงขนาดนั้น แต่ก็นะ คือถ้าไม่พูดตรงๆไคก็จะไม่เข้าใจอยู่ดี
    #1,902
    0
  15. #1792 ชันชัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 14:27
    อ้าววว ลงเรือแล้วสละเรือนี้ทิ้งเสีย!!แล้วเลือกขึ้นเรือสองลำนี้ลำใดลำหนึ่ง!พี่มิ้ววว หนูเลือกเรือสองลำไม่ได้แล้วอ่าา ต้องเลือกสักลำแล้วTT
    #1,792
    0
  16. #1788 somoloho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 13:42
    ลู่หานโผล่มาแบบ อารายยยยย
    55555555555
    ไคค่ะ เราก็คิดแบบเดียวกับเซฮุนนะ 
    ถ้าไม่รักอย่าเอาเซฮุนไปเลย 
    เอาเราไปแทน 55555555
    #1,788
    0
  17. #1783 myxmvvx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 11:46
    ทีมไค เสมอ รักนะพ่อแวมไพร์
    #1,783
    0
  18. #1774 minhonita' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 09:11
    ได้กลิ่นขืนกันมั้ยถ้าได้กลิ่น มันเป็นของเราเองแหละ

    เซอร์พร๊ายยยอะไรกันล่ะลู่หาน อยากจะจับมาตีก้น หึ่ย
    #1,774
    0
  19. #1765 KAMSNW (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 01:32
    เซฮุนนี่มั่นคงในความรู้สึกอ่ะ ตอกไคหน้าหงาย แล้วแบบนี้ฝ่ายแวมไพร์จะทำไง ลุ้น~
    #1,765
    0
  20. #1758 mynameisD_N (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 23:22
    เป็นลู่หานก็ไม่จำเป็นต้องกวนตีนขนาดนั้นหนา เข้าไปทำไมๆๆๆๆๆๆ มันหน่วงหัวใจ พิไคน้องก็สงสาร แต่น้องก็ชอบเจ้านายมากเกินกว่าจะปล่อยให้เซฮุนไปเป็นของคนอื่น พิไคเราไม่มีความรักเลยอ่ะ มีแต่ความเชื่อ เชื่อเราเซฮุน เจ้านายเถอะ อย่าเขวนะ
    #1,758
    0
  21. #1752 Carrot.Papua (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 22:29
    ถ้าเราเป็นไคเราจะเอาเห็ดยัดปากเซฮุนก่อนจะสะบัดรถเข็นแล้วก็วิ่งไปฟ้องน้าอี้ชิง ฮรึก /
    #1,752
    0
  22. #1718 minnypayRY (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 18:14
    สรุปใครเป็นพระเอกกันแน่หว่าาา
    #1,718
    0
  23. #1702 tsundere94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 00:36
    เซฮุนก็คนจริงข่าาาาา
    ไคมีความถูกตบหน้าแลงงงงง
    ชั้นก็รักของชั้นนะคะ อิอิ
    #1,702
    0
  24. #1701 tsundere94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 00:35
    เซอพร๊ายอะไรตอนคนกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มคร๊ะะะะะ ม๊ายยย55555555555555555
    #1,701
    0
  25. #1697 gikhun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 00:02
    ละมุนนีมากเหลือเกิน นี่ใกล้ฤดูผสมพันธ์รึเปล่าคือเจ้านายรุกแรงจ๊นนนนนนนนนนน แล้วเซฮุนพูดตรงมากกกกกนี่เป็นไคยืนร้องไห้ไปแล้วถถถถถ
    #1,697
    0