[EXO] MIDNIGHT FIEND #มิดไนท์ฟีนด์ | KAIHUN

ตอนที่ 13 : CHAPTER 13 :: First Snow

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60

(c) Chess theme

 

 

 

CHAPTER 13

First Snow

 

 

 

อีกสักพักเขาคงฟื้นตัว

 

แวมไพร์เชื้อสายจีนยันตัวลุกขึ้นยืนข้าง ๆ มนุษย์เพียงคนเดียวที่อยู่ตรงนี้ สายตาของทั้งคู่ยังคงจดจ้องอยู่กับร่างกายที่เต็มไปด้วยแผลซึ่งเกิดจากกรงเล็บของหมาป่า เมื่อครู่เขาเห็นว่าจางอี้ชิงฉีดยาให้ไคอีกหนึ่งเข็ม ส่งให้แผ่นหลังที่เคยนอนราบกับเตียงแอ่นขึ้น ริมเสียงอึกอักในลำคอคล้ายว่าจะช็อก ก่อนจะวูบไป

 

คนตัวผอมกวาดสายตาไปรอบห้องสี่เหลี่ยมที่มีเพียงเตียงขนาดห้าฟุต โต๊ะเล็ก ๆ ไว้วางโคมไฟ กับตู้เสื้อผ้า ที่นี่โล่งจนอดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นบ้านสำหรับพักค้างคืนจริงหรือ

 

ขอบคุณที่ช่วยเขาแปลกหูดีที่เซฮุนได้ยินคำขอบคุณหลุดออกจากปากแวมไพร์ที่เคยสร้างแต่ความทรงจำแย่ ๆ ให้กับเขา

 

ที่จริงผมเกือบเดินหนีไปทิ้งเขาไว้ตรงนั้นด้วยซ้ำ ไม่ต้องขอบคุณหรอก เซฮุนยิ้มเจื่อนเหมือนเป็นไอ้โง่ที่หาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมต้องรู้สึกเกรงใจในการรับคำขอบคุณครั้งนี้

 

อย่างน้อยคุณก็มีความลังเล หนุ่มชาวจีนยิ้มบาง ๆ

 

มันคือความผิดพลาดของผมสินะ

 

เป็นความผิดพลาดที่ต่อชีวิตแวมไพร์โง่ ๆ ตนหนึ่งไว้ ในฐานะน้าชายแท้ ๆ ที่อยู่กับเด็กนั่นมาตลอดชีวิต ยังไงก็รับคำขอบคุณจากผมไว้เถอะครับ เซฮุน จางอี้ชิงเอาแต่ทำตัวสุภาพไม่หยุด คนตัวผอมยิ้มเจื่อนแล้วเดินออกไปด้านนอกตามอีกคน ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา

 

พวกคุณพักอยู่ที่นี่เหรอ?

 

ในวันที่เขาเจ็บตัวหนักน่ะ และผมจะขอบคุณมากถ้าเรารู้เรื่องนี้กันแค่สองคน เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกขู่ด้วยคำสุภาพจากแวมไพร์ที่ไม่รู้ว่ากรุ๊ปเลือดอะไร แต่จะถามออกไปตอนนี้ก็ใช่เรื่อง

 

หมายความว่าปกติพวกคุณอยู่ที่อื่นเหรอ?

 

ครับ อี้ชิงตอบอย่างไม่โกหก พลางอ่านริมฝีปากสีเชอร์รี่ที่ขยับถามว่า รวมถึงไคด้วย? เขาจึงพยักหน้า เขาอยู่คอนโดที่สามารถพุ่งไปหาคุณที่บริษัทได้ง่าย ๆ โดยไม่ต้องนั่งรถไฟใต้ดิน

 

ความสงสัยทั้งหมดถูกคลายออกมาได้เพียงเสี้ยววิ มันทำให้โอเซฮุนรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลาจากแวมไพร์ตนนั้น

 

ขอโทษด้วยนะครับ ที่นี่ไม่มีน้ำดื่มไว้รับแขกเลย หนุ่มชาวจีนยิ้ม ซึ่งเรื่องนั้นเขาก็พอใจเข้าใจอยู่ สำหรับแวมไพร์ที่ทั้งกินทั้งดื่มเป็นเลือด คงจะมีโคล่าขวดลิตรไว้ยกกระดกแก้กระหายหรอกนะ

 

คุณคอยตามล้างตามเช็ดเขาอย่างนี้มาตลอดเหรอ? เซฮุนชี้ไปยังประตูห้องที่ปิดสนิท และมันคงจะดีมากถ้าแวมไพร์ปากดีตนนั้นจะไม่โผล่ออกมาตอนนี้

 

เพราะไคเป็นคนเดียวในสายเลือดแวมไพร์ที่ผมเหลืออยู่ อาจจะเหนื่อยบ้าง แต่หมอนั่นก็แค่เด็ก

 

คุณบอกว่าเขาเป็นเด็ก? คนตัวผอมเหลือกตา พร้อมชี้นิ้วย้ำไปที่ประตูบานนั้น แวมไพร์อายุมากกว่าเจ็ดสิบปีคือเด็ก?

 

คุณอยากรู้ไหมครับว่ารุ่นปู่รุ่นย่าของเผ่าพันธุ์เราอายุกี่พันปี? หนุ่มชาวจีนเลิกคิ้ว เท้าท่อนแขนลงกับหน้าขาตนเองพลางมองไปยังมนุษย์ตรงหน้าที่รีบยกมือขึ้นเป็นเชิงปฏิเสธ

 

พวกคุณใช้ชีวิตเหมือนคนทุกอย่างยกเว้นเรื่องกินใช่ไหม หรือผมคิดไปเอง

 

ครับ กิน นอน ทำงาน แต่พวกเราแค่ไม่ชอบนอนอาบแดด แวมไพร์หนุ่มตอบอย่างไม่ยี่หระ เราจะย้ายถิ่นฐานไปอยู่เมืองหนาวเมื่อเกาหลีเข้าสู่ฤดูร้อน

 

ถ้าอย่างนั้น คุณทำงานอะไร?

 

ผมเป็นอาจารย์พิเศษ สอนจิตวิทยาที่มหาลัยอีฮวา อี้ชิงเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าพี่สาวของคุณทั้งสองคนก็จบจากที่นั่นสินะครับ?

 

ดูเหมือน งั้นเหรอ คำพูดคล้ายว่าไม่มั่นใจแต่มาพร้อมสีหน้าเรียบเฉยแบบนั้นคืออะไรกัน โอเซฮุนรู้สึกเหมือนกำลังถูกคุกคาม คาดว่าการที่อีกฝ่ายรู้เรื่องพี่สาวทั้งสองคนของเขาคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่

 

ยิ้มอะไร? เซฮุนขมวดคิ้วมองลักยิ้มทั้งสองข้างบนแก้มอีกฝ่าย

 

ความคิดคุณ

 

...

 

ที่กำลังคิดว่าผมเป็นคนช่างวางแผน และเริ่มเป็นกังวลว่าเธอทั้งสองคนจะถูกคุกคามจากแวมไพร์เหมือนที่คุณเจอหรือเปล่า ผมพูดถูกไหม?

 

คนถูกล้วงสมองเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างแปะลงบนศีรษะตนเองราวกับมันจะช่วยป้องกันอะไรได้ อี้ชิงยิ้มขำกับสายตาหวาด ๆ ของมนุษย์ ก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างสบาย ๆ

 

ตกใจที่ผมอ่านความคิดคุณออกเหรอครับ?

 

ผมควรทำเหมือนมันเป็นเรื่องปกติเหรอ ไม่น่ามั้ง... เซฮุนแค่นหัวเราะพลางมองไปอีกทาง

 

ที่ผมรู้ว่าพี่สาวคุณจบจากอีฮวา ก็เพราะคุณเป็นคนบอกผมเอง พูดจบชายหนุ่มก็เอานิ้วชี้เคาะขมับตนเอง ตอนที่ผมพูดจบ ในหัวคุณก็พูดว่า อ่า นั่นมหาลัยของพี่เซบยอลกับพี่เซจองนี่?’”

 

ให้ตายเถอะ พวกคุณนี่ร้ายกาจชะมัด เซฮุนถอนหายใจพลางขยับปากบ่นอย่างหัวเสีย ตอนแรกก็กังวลแทบแย่ นึกว่าเธอทั้งคู่ก็โดนหมายหัวเหมือนเขา พอรู่อย่างนี้ก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย

 

โล่งใจเหรอครับ? แวมไพร์ชาวจีนเลิกคิ้ว หลังจากแอบอ่านความคิดเขาอีกครั้ง

 

เลิกอ่านความคิดผมสักทีเถอะน่า เรื่องนี้ผมก็พอรู้อยู่ หมาป่าอ่านความรู้สึกทางกลิ่นได้ แวมไพร์ก็อ่านความคิดได้ ไม่เห็นจะน่าแปลกใจเลย โอเซฮุนทำงานกับเจ้านายมานานมากพอที่จะรู้จักโลกเหนือธรรมชาติบ้างแล้ว จางอี้ชิงทำเหมือนว่าเขาจะต้องอ้าปากกว้าง เบิกตาโพลงอย่างตกใจอย่างไรอย่างนั้น

 

ในขณะที่ไคอ่านความคิดคุณไม่ได้?

 

...

 

ไม่สงสัยเรื่องนี้หรือไงครับ?

 

คนตัวผอมยังจำสีหน้าและแววตาของผู้ชายคนนั้นตอนพยายามอ่านความคิดของเขาแต่ไม่สำเร็จ ตอนที่โอเซฮุนถูกดูดพลังชีวิตจนเกือบตาย เพราะอีกฝ่ายคิดว่าเขาจะดึงพลังวิเศษออกมาต่อต้านได้ ใช่ เขาจำได้

 

ถ้าผมสงสัย... คุณจะเล่าให้ผมฟังเหรอ อี้ชิง?

 

 

 

 

*

 

 

 

 

จางอี้ชิงเลือกที่จะเล่าให้เขาฟังบนรถ มากกว่าการนั่งรอไคตื่นขึ้นมาแสดงความโมโหร้าย หลังจากรู้ว่าน้าชายเพียงคนเดียวได้เล่าความลับที่เจ้าตัวจงใจเก็บไว้มาตลอดให้เซฮุนฟัง

 

เราใช้เวลาอยู่บนรถด้วยกันสักพักหนึ่ง เพื่อพูดคุยในเรื่องที่ควรรู้ กระทั่งรถขับมาใกล้ร้านของรุ่นพี่ ซึ่งคาดว่าตอนนี้เพื่อน ๆ คงกลับกันไปแล้ว และโอเซฮุนต้องโทรไปหาข้ออ้างสารพัดเพื่อไม่ให้โบราน้อยใจ แต่ยังไม่ทันขับเทียบจอด คนตัวผอมก็เบิกตากว้างทันทีที่เห็นว่าใครคนหนึ่งยืนพิงประตูรถของเขา โดยมีทนายโดอยู่ด้วย

 

แย่แล้วคุณ จอด ๆ เซฮุนหันไปห้ามแวมไพร์ชาวจีนที่ดูไม่มีท่าทีตกใจเลยสักนิดตอนเห็นว่าจ่าฝูงหมาป่าและน้องชายผู้เป็นนักรบยืนอยู่ตรงนั้น

 

จางอี้ชิงบอกเองว่าพิษของจ่าฝูงเป็นอันตรายกว่าเหล่านักรบหลายเท่า และเขามั่นใจว่าฝีมือเจ้านายคงไม่แพ้คุณไอรีนตอนกำลังโมโหสุดขีดแน่ แวมไพร์กับหมาป่าไม่ถูกกัน ประโยคนี้ก้องอยู่ในหัวโอเซฮุน และเขาไม่อยากให้จางอี้ชิงต้องนอนจมกองเลือดอยู่ตรงนี้

 

อี้ชิง! จอด!”

 

ถ้าจอดตรงนี้คุณจะเดินไกลนะให้ตาย! นี่มันใช่เวลาห่วงขายาว ๆ ของเขาเหรอ?!

 

มันก็ไม่ได้ไกลเป็นกิโลสักหน่อย นี่คุณอยากตายหรือไง เจ้านายผมเป็นหมาป่านะ น้องชายเขาก็เหมือนกัน คนฟังหลุดยิ้มออกมา ขณะที่สายตายังคงให้ความสนใจถนนเบื้องหน้าอย่างเช่นทีแรก กระทั่งภาพของชายหนุ่มทั้งสองเข้าใกล้เรื่อย ๆ เขาจึงหยุดรถลง

 

ดื่มชาร้อนสักแก้วก่อนนอนด้วยนะ มันจะทำให้คุณหลับสบายขึ้น อี้ชิงโน้มตัวข้ามคนตัวผอมไปเปิดประตูให้ ซึ่งทุกอย่างอยู่ในสายตาของจ่าฝูงหมาป่าที่ยังคงจับจ้องมาทางนี้ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก เซฮุนกลืนน้ำลายพลางชำเลืองมองแวมไพร์ชาวจีน พอปลดเข็มขัดนิรภัยเสร็จก็เดินลงไปอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

 

จะมีใครพุ่งมาชนกระจกรถจนแตกแล้วลากร่างเป็น ๆ ไถไปกับพื้นถนนไหมนะ วันนี้มนุษย์ธรรมดา ๆ โอเซฮุนเจอเรื่องชวนผวามากเกินไปแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นอีกเขาต้องเป็นบ้าแน่ ๆ

 

ราตรีสวัสดิ์

 

...

 

แวมไพร์หนุ่มในคราบครูพิเศษมหาลัยหญิงล้วนหันไปสบตากับจ่าฝูงหมาป่าเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะขับรถออกไปอย่างสบาย ๆ โดยไม่มีท่าทีหวาดกลัวหรือแสดงออกถึงความขัดฟันอยากฝังคมเขี้ยวลงบนตัวหมาป่าเลยสักนิด

 

พอจางอี้ชิงไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงเขาและสองพี่น้องที่ยืนอยู่ไม่ห่างกันจากตรงนี้มากนัก เจ้านายไม่ได้พูดอะไร แต่คุณคยองซูกลับเดินไปขึ้นรถพี่ชายพร้อมขับออกไปจนเหลือเพียงเราสองคน

 

กุญแจรถ ประโยคเรียบเฉยมาพร้อมมือที่ยื่นออกมาข้างหน้า ซึ่งมันผิดคาดจากที่คิดไปสักหน่อย สำหรับหมาป่าที่ควรเลือดร้อนตอนเห็นแวมไพร์ ไหนอีกฝ่ายจะเป็นน้าชายแท้ ๆ ของไคอีก

 

จะไม่ถามผมหน่อยเหรอ

 

ผมจะถามคุณบนรถ โอเซฮุนกำลังใจเต้นแรง เพราะอีกฝ่ายก้าวเข้ามาและคว้ามือเขาให้เดินไปด้วยกัน

 

ความคิดในหัวตีรวนจนสับสนไปหมด ว่าทำไมถึงกลัวโดนดุทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่มีความผิดอะไรเลยสักนิด ทำไมถึงกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจ มันมีแต่คำว่า ทำไม ทำไม ทำไม? อยู่เต็มไปหมด ทุกอย่างมันวนกลับไปที่เดิม ตรงที่โอเซฮุนได้แต่ถามว่าทำไมต้องกลัวทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรผิด

 

 

 

*

 

 

 

รถของเขาวิ่งไปตามถนนโดยเจ้านายเป็นคนขับ จากที่บอกว่าจะคุยกันในรถก็มีแค่เสียงถอนหายใจเท่านั้นที่โอเซฮุนได้ยิน ไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้น ไม่มีแม้แต่สายตากวนประสาท ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้มันกำลังเพิ่มความอึดอัดใจให้เขาจนไม่อยากทนนั่งเงียบ ๆ อีกต่อไปแล้ว

 

คุณตามมาทำไม

 

นั่นเป็นสิ่งที่คุณควรถามเหรอ?

 

แล้วจะให้ผมพูดอะไร เจ้านายไปเที่ยวกับเซเลปสวย ๆ ในวงการบันเทิงมาใช่ไหมครับ?อย่างนั้นเหรอ

 

ชายหนุ่มหักพวงมาลัยเทียบจอดข้างถนนอย่างกะทันหันพร้อมเปิดไฟขอทาง เป็นอีกครั้งที่เจ้านายถอนหายใจให้เขาได้ยิน พร้อมเคาะปลายนิ้วชี้ลงบนพวงมาลัยราวกับอยากสงบสติอารมณ์

 

คุณชอบมาตอนที่ทุกอย่างมันแก้ไขไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังแสดงท่าทีว่าไม่พอใจผมอีก

 

ถ้าผมมาตอนที่ยังแก้ไขได้ คุณจะเลือกช่วยเขาหรือเปล่า โอเซฮุน?

 

...

 

ผมถามคุณแค่นี้

 

ถ้าคิมจงอินขู่จะหักเงินเดือนหรือไล่ออกจากงานเพราะโอเซฮุนไปยุ่งกับฝั่งแวมไพร์ เขาก็พร้อมจะเข้าใจ แต่สีหน้าและแววตาแบบนั้นที่มองมาน่ะ มันทำให้คนเป็นเลขาคิดมากจนต้องต่อว่าตัวเองที่กล้าคิดอย่างนั้นได้

 

ถ้าผมปล่อยให้เขาตาย คุณจะดีใจเหรอ

 

...

 

ตอบสิ ผมจะได้โทษตัวเองโดยไม่ต้องสงสัยว่าเพราะอะไร

 

ไม่รู้ว่าตอบไม่ได้หรือแค่ไม่อยากตอบกันแน่ เจ้านายถึงเอาแต่มองหน้าเขาอย่างเดียว

 

ถ้าคุณอยากให้ไคตายจริง ๆ มันก็คงไม่ยากสำหรับหมาป่าที่อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ไม่ใช่หรือไง

 

...

 

คุณทำแบบนี้กับผมมันใช้ได้ที่ไหน วินาทีนั้นผมเลือกอะไรได้บ้าง พอเลือกจะช่วย ผมก็กลัวว่าเขาจะตื่นขึ้นมาทำร้ายผมอีก แต่พอคิดจะปล่อยให้เขาตาย ผมก็ได้แต่มองหน้าเขาแล้วก็นึกถึงคุณ เพราะอะไรรู้ไหม เพราะอย่างน้อยเขาก็เป็นพี่ชายคุณ ถึงคุณจะไม่อยากยอมรับ

 

...

 

ผมยังมีความเป็นมนุษย์ มีจิตสำนึก ผมไม่มีทางปล่อยให้ใครตายไปต่อหน้าต่อตาโดยที่ไม่ทำอะไรเลย เซฮุนกลืนน้ำลายขณะสบตากับคนข้าง ๆ

 

ผมต้องขอโทษคุณที่เกิดมาเป็นหมาป่า และเขาเป็นแวมไพร์ที่คิดจะฆ่าครอบครัวผมหรือเปล่า? เสียงของชายหนุ่มผิวแทนกดลงต่ำบ่งบอกถึงความไม่พอใจ

 

ไม่ต้องหรอกคนตัวผอมเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง คุณไม่พอใจที่ผมทำแบบนี้ แล้วตอนที่ผมต้องการคุณน่ะ คุณไปอยู่ไหน!” เซฮุนโพล่งออกไปอย่างเหลืออด และเขาคงไม่สามารถควบคุมความรู้สึกตัวเองเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายอ่านกลิ่นได้

 

จงอินนั่งนิ่งพลางเบือนหน้าหลบไปอีกทาง ตอนนี้เจ้านายคงเอือมเลขาเจ้าปัญหาที่ดีแต่สร้างเรื่องให้ปวดหัวไม่หยุดและพูดจาทิ่มแทงใจโดยไม่ห่วงความรู้สึกคนฟัง ก็ดีแล้ว... มันก็แฟร์สำหรับเราทั้งคู่นั่นแหละ เขาเองก็ไม่ได้ต้องการให้ทุกอย่างออกมาเป็นแบบนี้เลยสักหน่อย ไม่เลย...

 

พ่อผมเพิ่งกลับมา และเรามีเรื่องจำเป็นต้องคุยกันโดยให้คนอื่นรู้ไม่ได้ชายหนุ่มผิวแทนพูดขึ้นท่ามกลางความอึดอัด หนึ่งในนั้นคือเรื่องของไค ซึ่งผมคิดว่าคุณน่าจะรู้แล้ว

 

ไม่มีอีกแล้วแววตาที่เต็มไปด้วยโทสะ ทั้งคู่หันมาสบตากันโดยมีเสียงรถคันอื่นขับผ่านไปเป็นระยะเพื่อกลบความเงียบ ซึ่งคำพูดของเจ้านายทำให้เขานึกไปถึงเรื่องโลกแตกที่จางอี้ชิงเพิ่งเล่าให้ฟัง

 

หมายถึงเรื่องที่ผม... เซฮุนไม่กล้าพูดออกมาจนจบประโยค กับเรื่องที่ตัวเขาเองยังรู้สึกกลัวถ้าหากมันจะเป็นความจริง

 

 

ที่ไคอ่านความคิดคุณไม่ได้ เพราะเขาคิดว่าคุณเป็นคู่ชีวิต

 

 

ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน

 

คุณจะบ้าเหรอ มันเป็นไปไม่ได้ จริงอยู่ที่เขางี่เง่าใส่เจ้านายที่ไม่เคยมาทันเวลาเลยสักครั้ง แต่ถึงอย่างนั้น การย้ายไปอยู่ด้วยกันมันก็เป็นเรื่องเกินขอบเขตสำหรับเจ้านายและลูกจ้าง ซึ่งทางครอบครัวนั้นก็เป็นหมาป่าในตระกูลเก่าแก่

 

ผมทำได้ทุกอย่าง ถ้ามันทำให้คุณไม่ใช่คู่ชีวิตของเขา

 

...

 

ไม่ว่าจะเป็นความน้อยใจ หวาดกลัว หรือรู้สึกแย่ ทุกอย่างมันหายไปในพริบตาเพียงเพราะได้ยินประโยคไม่คาดคิด สองมือที่วางอยู่หน้าขากำเข้าหากันแน่นจนเลือดห้อ เราทั้งคู่ต่างเงียบไปราวกับว่ากำลังให้อีกคนใช้เวลาไปกับความคิด

 

หิมะแรกในฤดูหนาวกำลังตกลงมา มันเชื่องช้ากว่าอัตราการเต้นของหัวใจโอเซฮุนหลายเท่าเมื่อลองเทียบกัน เพราะคนที่เคยเอาแต่หงุดหงิดกำลังโน้มตัวมาหาเขาจนระยะห่างของเราที่เคยมีต่อกันลดน้อยลงไปทุกที คนตัวผอมค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงกับสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ เขาบีบมือตนเองแน่นยิ่งขึ้น กระทั่งอีกฝ่ายตัดสินใจผละตัวออกกลับไปนั่งที่เดิม

 

...

 

เจ้านายเท้าแขนลงกับประตูรถพร้อมถอนหายใจขณะทอดสายตาออกไปด้านนอก นี่คือฤดูหนาวจริงหรือ ทำไมโอเซฮุนถึงรู้สึกร้อนจนเหงื่อออกตามซอกคอ ขมับ และฝ่ามืออย่างนี้

 

หะ -- หิมะตกแล้ว

 

มีแต่คนโง่เท่านั้นที่เอาแต่เก่งไม่เข้าเรื่อง ไม่รู้ว่าควรโล่งใจหรือผิดหวังที่ทุกอย่างถูกตัดฉับกลางอากาศ เซฮุนกลืนน้ำลายพลางยกมือขึ้นถูจมูกเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศที่เพิ่มความอึดอัดขึ้นเป็นเท่าตัวเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่

 

 

บ้าเหรอ เมื่อกี้เจ้านายเกือบจะจูบเขา? บ้า... บ้าไปแล้ว

ใช่... โอเซฮุนคงบ้าไปแล้วจริง ๆ

 

 

...

 

คนที่จมอยู่กับความคิดเบิกตากว้างอย่างตกใจ ทันทีที่อีกฝ่ายโน้มตัวมาอีกครั้งพร้อมเชยคางมนให้หันมารับจูบร้อนท่ามกลางความหนาวเหน็บยามค่ำคืนจนได้ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว... ถ้าบอกว่าจูบของหมาป่าทำให้หยุดหายใจไปชั่วขณะได้ล่ะก็... โอเซฮุนก็คงเชื่อ มันเป็นเรื่องที่คาดหวังแต่ก็ไม่คาดคิด

 

ริมฝีปากที่เคยพูดแต่เรื่องโง่ ๆ กำลังถูกบดขยี้ รวมถึงลิ้นที่เคยแอบแลบใส่เจ้านายเวลาได้ยินคำพูดไม่รื่นหู สิ่งเดียวที่ทำให้โอเซฮุนหายใจไม่ออกก็คือการเป็นหวัด แต่ตอนนี้คงต้องเพิ่มจูบของเจ้านายเข้าไปด้วยเพราะเขากำลังรู้สึกอย่างนั้น แต่ก็ไม่อยากผละออกเพื่อสูดอากาศให้ฉ่ำปอด

 

 

เพราะในวินาทีนี้เขาเลือกที่จะหลับตาลงและปล่อยให้เจ้านายจูบจนกว่าจะพอใจ

ไม่สิ... บางทีมันอาจจะเป็น จนกว่าโอเซฮุนจะพอใจ มากกว่า

 

 

มือที่เคยบีบกันแน่นเลื่อนขึ้นคว้าต้นคออุ่น ๆ ของชายหนุ่มผู้เป็นจ่าฝูงหมาป่า จูบที่เกิดขึ้นอย่างงง ๆ และคงหาเหตุผลไม่ได้ในตอนนี้ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขากำลังรู้สึกดี จนไม่อยากถอนริมฝีปากออก ซึ่งชายหนุ่มผู้อ่านความรู้สึกได้ผ่านกลิ่นก็คงรับรู้โดยที่เขาไม่ต้องพูด จึงกดจูบย้ำลงมา ดูดดุนลิ้นร้อนราวกับว่าเราต่างโหยหากันและกันทั้งที่ต่างฝ่ายต่างแสดงออกตรงกันข้าม

 

บนรถที่มีจางอี้ชิงอยู่ข้าง ๆ โอเซฮุนใช้เวลาไปกับการถามตนเองว่าถ้าเขาเป็นคู่ชีวิตของไคจริง ๆ นั่นหมายความว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องรักผู้ชายคนนั้นใช่หรือไม่? และถ้าใช่... เขาจะจัดการความรู้สึกต่อเจ้านายที่มันฝังลึกอยู่ในใจได้อย่างไร?

 

 

ถ้าใครคนหนึ่งถูกกำหนดมาเพื่อให้เป็นคู่ชีวิต... คน ๆ นั้นจะเป็นคิมจงอินไม่ได้เหรอ?

 

 

ผมมีตัวเลือกให้คุณสองข้อ ระหว่างกลับไปนอนซุกผ้านวมที่บ้าน หรือว่าจะซุกอกผมในรถคันนี้

 

ลมหายใจอุ่น ๆ ของเราสอดประสานกันจนแทบลืมความหนาวด้านนอก เสียงกระซิบของเจ้านายไม่เคยอบอุ่นขนาดนี้ มันเปลี่ยนจากคนขี้โมโหให้กลายเป็นลูกหมาที่กำลังใช้สายตาออดอ้อนได้ภายในเสี้ยววิ และโอเซฮุนก็รู้สึกดีจนกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ได้

 

พูดเหมือนคุณตัวใหญ่มาก

 

ให้ผมแปลงเป็นหมาป่าไหมล่ะ?

 

บ้าเหรอ เซฮุนเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจเพราะถูกกระตุกข้อมือจนปลายจมูกของเราชนกัน ...ผมไม่จูบคุณตอนเป็นหมาหรอก

 

ความรู้ใหม่อีกเรื่องในวันนี้ก็คือ... รอยยิ้มของคิมจงอินเริ่มเป็นภัยต่อใจโอเซฮุนเข้าแล้ว บอกไม่ถูกเลย ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกดีขนาดนี้ตอนเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มตอน ขณะที่โอเซฮุนมองเห็นเงาตนเองอยู่ในแววตาคู่นั้น

 

ชายหนุ่มผิวแทนคลึงนิ้วหัวแม่มือลงบนริมฝีปากที่เพิ่งบดขยี้ไปเมื่อครู่ และเขาอยากจะทำอีกซ้ำ ๆ ทั้งคู่สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนคนเป็นเจ้านายจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอขาวเพื่อกดจูบลงไปเบา ๆ จนคนถูกสัมผัสขนลุกซู่

 

งั้นผมไม่กลายร่างก็ได้

 

 

TBC

 

 

 

#เจ้านายผู้มาเพื่อแหกกฎเดสทินี่ทั้งหมดทั้งมวล

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,530 ความคิดเห็น

  1. #2518 Sweetener94 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 16:40

    ชอบสองคน เลือกไม่ด้ายยยยยยยยย แต่นี่แอบเทให้จงอิน แต่พี่ไคก็แบบมันคงจะโรแมนติกดีอ่ะน้าา

    #2,518
    0
  2. #2509 mayrin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 19:19
    โอ๊ยยยย นี่ชั้นเป็นบ้าอะไรตอนที่แล้วก็ฟินกับไค ตอนนี้ก็ละลายกับจงอิน ฮรืออออ ไม่นะ ชั้นรักเค้าทั้งคู่จริงๆเลือกไม่ได้ คู่แท้ของเซฮุนคือไคจริงๆรึเปล่า หรือจะมีเงื่อนงำอะไร หรือจงอินจะแหกเดสทินี่ได้ หึหึ แต่ฟิคเรื่องนี้เดาไม่ได้เลยว่าจะเปนไงต่อ ที่รู้ๆคือฟินมากค่ะแม่ ฮรืออออ
    #2,509
    0
  3. #2496 น้องรักของอิเน่!! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 15:29
    เขาจูบกันแล้วแม่!! พี่ไคยอมมั้ยคะ!! #ทีมสามผีได้มั้ย
    #2,496
    0
  4. #2433 19PJ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 23:19
    ตายยยยระเบิดตัวเองไปแล้วตอนนี้ โคตรรรรรรรเขินเลยให้ตายเถอะหน้าเน้อร้อนไปหมดละ
    #2,433
    0
  5. #2411 chickenkyung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    ฮืออออเราขอล่ะ ขอให้ไคเข้าใจผิดคิดไปเองเหอะะะ ทีมเจ้านายยยโว้ยยยย
    #2,411
    0
  6. #2394 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:08
    ตอนนี้เราอยู่ในสภาวะจงอินก็ได้ ไคก็ดี ดีงามทั้งคู่จนเลือกไม่ถูก แต่เราทีมหมาป่านะ เวลาอยู่กับเจ้านายมันกร๊าวใจดี
    #2,394
    0
  7. #2244 Exo_ppppp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 16:49
    เลาคงต้องดร่าม่ากับเรื่องนี้เเล้วหละ เพราะกูเลือกไม่ได้ไงอีผี !!!!!!!
    #2,244
    0
  8. #2101 คุณณัฏฐ์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 17:33
    โอ้ยยยยย ดีกับใจเหลือเกินนนนน ไม่รู้จะอยู่ทีมไหนดี ทีมพี่ก็ปากร้ายยยแต่น่าสงสารร ทีมน้องก็อบอุ่นนนน ฮืออออแ
    #2,101
    0
  9. #2097 25_stm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 03:18
    ตายค่ะตายเจอความอบอุ่นนี้เข้าไป ตายอย่างสงบ
    #2,097
    0
  10. #2050 K_CA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 09:50
    พี่ลู่ขัดอ่ะ ????
    #2,050
    0
  11. #2049 K_CA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 09:24
    ใจเต้นแรง ????
    #2,049
    0
  12. #1915 BeakByun_CB (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 23:00
    เลือดด่วนนนนน
    #1,915
    0
  13. #1907 HunHunniim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 12:09
    เฮือกกก ลาก่อนชาวโลก
    #1,907
    0
  14. #1901 CHAT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 15:50
    อ่านแรกๆแล้วทำไมรู้สึกว่าเซฮุนไว้ใจคนรอบข้างง่ายๆจัง หรือเราอ่านตกไปตรงไหน? ส่วนตอนของคุณบอส....ออลคิลค่ะ ตายเลย ตายคาจอ(อยากตายคาอกบอสด้วย) จูบอะ แค่จูบอะ แต่บอกเลยว่ากรีดร้องมาก อะไรกัน ทำไมฮอตส์แบบนี้คะ เช่นเดิมค่ะ หลงคุณน้ามาก อยากได้ทาสไหมคะคุณน้า
    #1,901
    0
  15. #1898 aairch_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 12:41
    ตายอย่างสงบค่ะ ขออยู่ทีมเจ้านายในตอนนี้ชูป้ายไฟ คนที่เปนคู่แท้เปนคิมจงอินไม่ได้หรออออ
    #1,898
    0
  16. #1874 exofan_xoxo94 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 22:06
    ตายอย่างสงบคะ
    #1,874
    0
  17. #1764 KAMSNW (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 01:11
    โอ๊ย ตอนนี้ตายเรียบค่ะ ไคก็ไคเถอะ คิมจงอินเด็ดกว่าาาา ใจสั่นรุ่นแรงงง
    #1,764
    0
  18. #1751 Carrot.Papua (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 22:19
    โอ้ยยยยยย เจ้านายเอาแล้ววววววววว *ชูป้ายไฟ* ฮือออออออออ
    #1,751
    0
  19. #1647 mxnnxb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 00:45
    หูยยยยยยยยย ดีงามที่สุดโลย ชอบหลายช็อตมาก ประทัยจึย ยิ่งตอนเจ้านายขี้หึงนี่ต่อใจรุนแรงมากเลยค่ะขุ่นแม่ ????
    #1,647
    0
  20. #1631 kaewtahottest (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:58
    จิเป็นลมมมมมมม ฮรืออออออ มาอัพไวๆนะคะ
    #1,631
    0
  21. #1621 ming21377 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:51
    เจ้านาย -บ้าเง้ยน่ารัก 555
    #1,621
    0
  22. #1614 pearr-i (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 09:01
    เจ้านายทำเขินมากๆเลย
    #1,614
    0
  23. #1608 BOSHN94 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 06:53
    #ทีมเจ้านาย อะเจ้ยยยย><><><
    #1,608
    0
  24. #1573 Oohsiriya96 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 23:16
    ฮื่ออออออออออ อยากจะบ้าตาย เจ้านายอะไร หมาป่าอะไร ทำไมอบอุ่น ไมโครเวฟยังแพ้อ่ะ >< ยอมใจ หนูฟินนนนนนนนรรรร หนูไม่ไหวแล้นน หนูอยากกรีดร้องหนักๆแต่ทำไม่ได้ กลัวรูมเมทลุกมาด่า แต่ตอนนี้คือดีกับใจมากค่ะ ชอบหนักมาก!
    #1,573
    0
  25. #1526 Choccopie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 17:26
    ไรต์~~~มันค้างงงง 6 วันแล้ว จิครายยยยยย
    #1,526
    0