DON'T GROW UP, IT'S A TRAP #ฟิคเปย์เด็ก | CHANBAEK

ตอนที่ 5 : CHAPTER 04 :: Home Sweet Home

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    9 ม.ค. 59

T
h
e
m
y

 

 

CHAPTER 04

Home Sweet Home

 

 
 

บ้านพี่แบคฮยอนหลังใหญ่ไหมคะ?

 

เลี้ยงสัตว์หรือเปล่า?

 

 เสียงของซูยองทำให้บรรยากาศในรถไม่ตึงเครียดเหมือนเวลาที่เขาสองคนอยู่ด้วยกัน หลังจากคุณแบคฮยอนขับไปรับน้องสาวเขาที่บ้าน ตำแหน่งตุ๊กตาหน้ารถจึงตกเป็นของเด็กผู้หญิงช่างพูดไปโดยปริยาย

 

ชานยอลชอบดวงตาคู่นั้นที่หยีลงเมื่อหัวเราะกับความเพี้ยนของยัยตัวแสบ ผ่านกระจกมองหลัง ตรงนี้เป็นวิวดีทีเดียวสำหรับเด็กหนุ่มเก็บอาการไม่เก่ง และถูกจับได้ง่าย ๆ ด้วยสีหน้า

 

ในทีแรกคุณแบคฮยอนว่าจะแวะไปหาท่านแค่ชั่วโมงสองชั่วโมง แต่พอคำนวณเวลาแล้ว คาดว่าการเดินทางไปกลับคงดึกดื่น ฉะนั้นคนตัวเล็กจึงบอกให้เขาและน้องสาวเก็บเสื้อผ้าหนึ่งชุดมาด้วย ถ้าหากทั้งคู่ตกลงว่าจะค้างที่นั่นด้วยกัน

 

 

ซึ่งชานยอลก็ไม่ลังเลที่จะทำตาม แม้อีกฝ่ายจะถามย้ำแล้วว่าพรุ่งนี้ต้องไปที่ไหนหรือเปล่า

 

 

รถยังคงขับเคลื่อนอยู่บนถนน เสียงเพลงบัลลาดทำให้บรรยากาศโดยรอบในฤดูใบไม้ผลิอบอวลไปด้วยความสุข ดอกไม้ข้างทางบานสะพรั่ง เติมเต็มให้วันหยุดสุดสัปดาห์นี้พิเศษยิ่งกว่าวันไหน ๆ

 

มันดูสวยงาม แต่ก็มีบางอย่างทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกดีกับบรรยากาศในตอนนี้ได้ไม่เต็มที่

 

ชานยอลก้มลงมองสมาร์ทโฟนในมือ เมื่อนึกถึงความลำบากใจลึก ๆ ที่ทิ้งไว้ข้างหลังไม่ได้ เด็กหนุ่มกดเข้าแอพลิเคชั่นไลน์ เลือกเข้าบทสนทนากับเด็กสาวที่ทักมาอรุณสวัสดิ์ตั้งแต่เช้า หากแต่เขายังไม่ได้ตอบกลับไป

 

 

16:40 ขอโทษนะ พรุ่งนี้ฉันคงไปไม่ได้แล้ว

 

 

ปาร์คชานยอลอาจจะเป็นเด็กผู้ชายซื่อบื้อ ๆ คนหนึ่งที่ไม่ทันคน แต่กับบางเรื่อง เขาก็พอดูออกได้โดยที่ไม่ต้องให้ใครมาย้ำบอก ยกเว้นเรื่องคุณแบคฮยอนน่ะนะ... เรื่องนั้นต่อให้พูดยังไง เด็กหนุ่มก็พยายามหาเหตุผลทั้งโลกมาอ้างได้อยู่ดีว่าทุกอย่างคือความเคารพ

 

แต่พอเป็นเรื่องจื่อวี เธออาจจะรู้สึกดีกับเขาไม่มากก็น้อย หรือบางทีทั้งหมดนั่นมันเป็นแค่การชวนตามมารยาท แต่ไม่ว่ายังไง ชานยอลก็ควรปฏิเสธนัดวันพรุ่งนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แทนที่จะส่งข้อความไปตอนพรุ่งนี้เช้า

 

Tzuyu

น่าเสียดายจัง แต่ไม่เป็นไรนะ 16:42

ไว้คราวหน้า ถ้าชานยอลว่างค่อยไปด้วยกันก็ได้จ้ะ 16:42

 

16:42 ได้เลย ถ่ายรูปบรรยากาศมาฝากด้วยนะ

16:43 

 

Tzuyu

 16:43

 

 

คุยกับใครอะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ คนถูกแซวเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพบสีหน้าซน ๆ ของน้องสาวตัวแสบที่ชะโงกหน้าเข้ามาจับผิด ให้ตายเถอะ สาบานตรงนี้เลยว่าเขาไม่ได้ยิ้มเลยสักนิดเดียว

 

ยิ้มด้วยเหรอ? คุณแบคฮยอนก็เอากับเขาด้วย คนตัวเล็กมองเด็กหนุ่มผ่านกระจกมองหลัง ดวงตาคู่นั้นกึ่งแซวกึ่งคาดคั้นคำตอบอยู่เนือง ๆ ชานยอลจึงหลบสายตา ขยับปากบ่นอุบอิบแบบไม่มีเสียง เลิกคิ้วมองน้องสาวตัวดีที่กำลังยิ้มล้ออย่างนึกสนุก

 

หนูเห็นกับตาเลยล่ะค่ะพี่แบคฮยอน สงสัยคุยกับผู้หญิงแน่ ๆ

 

พี่ไม่ได้ยิ้มสักหน่อย

 

พี่ยิ้ม!”

 

ไม่ได้ยิ้ม

 

อะไรกัน ซุ่มเงียบเหรอ? คนถูกถามรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า สาบานอีกครั้งเลยก็ได้ว่ามันไม่ใช่เพราะความเขิน แต่เป็นเพราะเขากำลังถูกยัดเยียดให้ยอมรับในสิ่งที่ไม่รู้สึก

 

อะไรเนี่ย... ซื่อ... ซื่อยู? ชานยอลรีบแย่งมือถือกลับมาทันที มองคาดโทษน้องสาวตัวดีที่กำลังจะฆ่าเขาให้ตายคามือต่อหน้าคุณแบคฮยอน พี่กำลังมีแฟนเหรอ!”

 

บ้าน่าซูยองคนถูกไล่ต้อนกำลังเลิกลั่ก วันนี้คำพูดของไอ้มินโฮได้เป็นจริงแล้ว ที่มันเคยบอกว่าปาร์คชานยอลเป็นไอ้ไก่อ่อน ที่ถูกอ่านความคิดได้ง่าย ๆ แม้แต่เด็กผู้หญิงวัยสิบห้าอย่างปาร์คซูยอง

 

แล้วเมื่อกี้มันอะไรกันล่ะ หนูเห็นนะ มีชวนไปไหนด้วย เด็กสาวหรี่ตา ชี้หน้าแซวพี่ชายที่กำลังจะกลายเป็นหนุ่มเต็มตัวสักที

 

เธอชวนพี่ไปบ้านพักคนชราด้วยกัน แต่พี่ไปไม่ได้ก็เลยปฏิเสธ ก็แค่นั้น

 

ไหงงั้นล่ะ? คุณแบคฮยอนมองผ่านกระจกมองหลัง ชานยอลรู้สึกแย่ขึ้นมาอีกครั้งที่ต้องหาคำตอบในสิ่งที่ทำให้เขาต้องตั้งคำถามให้ตัวเอง

 

 

ว่าทำไมถึงกลัวคุณแบคฮยอนรู้สึกไม่ดี ทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ

 

 

เธอนัดวันพรุ่งนี้น่ะครับ

 

เดทเหรอ?!” ซูยองตาโต

 

เพราะฉันชวนมาค้างที่บ้านด้วย ก็เลยไม่ไปเหรอ?

 

เด็กหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่ง เห็นคนตัวเล็กมองเขาผ่านกระจกมองหลังอยู่หลายหน จนกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นถ้าหากไม่รีบให้คำตอบตอนนี้

 

นั่นก็เหตุผลนึงครับ ชานยอลเลียริมฝีปากคลายความประหม่า สบตากับผู้มีพระคุณผ่านกระจกมองหลัง รวบรวมความกล้าให้พูดออกไปโดยไม่ต้องกังวลว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจผิดแต่ผมอยากไปบ้านคุณมากกว่า ก็เลยปฏิเสธเธอครับ

 

คุณแบคฮยอนไม่ได้ตอบกลับมาให้โล่งใจ ว่าประโยคเมื่อครู่มันไม่น่าขนลุก เจ้าตัวเพียงแค่ยิ้มบาง ๆ ขณะสบตากันผ่านกระจกมองหลัง เขาไม่เห็นริมฝีปากคนตัวเล็กหรอก แต่จากดวงตาคู่นั้นที่หยีลงเล็กน้อย มันก็เป็นคำตอบได้โดยที่ไม่ต้องพูดออกมา

 

 

 

.

.

 

สวัสดีครับ

 

สวัสดีค่ะ

 

ไงลูก โตกันขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย

 

ประโยคทักทายของคุณป้าทำให้เด็กหนุ่มตั้งคำถามในหัวอีกครั้ง สองพี่น้องโค้งศีรษะทำความเคารพ เงยหน้าขึ้นยิ้มเจื่อนเมื่อท่านหยุดยืนอยู่ตรงหน้า มองสลับกับน้องสาวก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งจับท่อนแขนของเขา และมืออีกข้างทาบแก้มของซูยอง

 

ตัวจริงหล่อกว่าในรูปเยอะเลย อ่า ซูยองของพวกเราโตเป็นสาวแล้วสิ ชานยอลคิดว่าเขาเริ่มอยากได้คำตอบแล้ว ว่าทำไมคนตรงหน้าถึงได้พูดเหมือนว่ารู้จักเขากับน้องสาวมานาน เด็กหนุ่มจึงหันไปมองคนตัวเล็กที่ยืนยิ้มอยู่ด้านข้าง

 

โฮ่ง!”

 

ไงไอ้หนู

 

เสียงนั้นมาพร้อมสุนัขพันธุ์โกลเดน รีทรีฟเวอร์ตัวโต คุณแบคฮยอนย่อตัวนั่งยอง ๆ ปล่อยให้เจ้าขนฟูกระโจนเข้าใส่ด้วยความรักก่อนจะหงายหลังลงไปนอนบนพื้นบ้านในที่สุด เจ้าเพื่อนซี้ขนสีทองเลียหน้าคนตัวเล็กเคล้าเสียงหัวเราะ กระดิกหางไม่หยุดบ่งบอกถึงความดีใจที่ได้เจอเจ้าของ

 

ชานยอลต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่เขานึกอิจฉาเจ้าขนฟูนั่นที่ได้รับความรักและอ้อมกอดจากคุณแบคฮยอน

 

หน้าพี่เลอะหมดแล้วบัดดี้ ถอยออกมาเถอะ คุณลุงยิ้มขำ พูดกับสุนัขตัวโตที่หันมากระดิกหางราวกับว่าฟังรู้เรื่อง

 

เพราะมันเลือกทำตามความรู้สึกตัวเองที่มีต่อคุณแบคฮยอน มากกว่าเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านาย

 

น่ารักจังเลยค่ะ หนูลองจับน้องได้ไหมคะ?

 

ได้สิจ๊ะ คุณป้าโอบไหล่ซูยองให้เข้าไปเล่นกับสุนัขตัวนั้น เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กสาวที่กำลังผูกมิตรกับเจ้าบัดดี้ เรียกรอยยิ้มจากทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะคุณแบคฮยอน

 

ไปนั่งตรงนั้นกันเถอะ ลุงคิดว่าคงอีกนานกว่าสองคนนั้นจะเหนื่อยเล่นกับเจ้าบัดดี้

 

ครับ ชานยอลโค้งศีรษะ เดินตามผู้ใหญ่ทั้งสองไปก่อนจะนั่งบนโซฟา ที่ท่านวางมือลงเป็นเชิงบอกให้เขานั่งลงข้าง ๆ

 

ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง ขัดสนอะไรหรือเปล่า? คุณลุงเริ่มบทสนทนา มันธรรมดาจนไม่รู้สึกว่ามีอะไรแฝงอยู่ หากแต่เด็กหนุ่มกลับกดดันตัวเองจนความรู้สึกแย่เริ่มเข้ามาแทนที่

 

ไม่เลยครับ ที่คุณแบคฮยอนให้ ก็กรุณาเราสองพี่น้องมากแล้ว เด็กหนุ่มนั่งยืดหลังตรง ประสานมือไว้บนหน้าตัก ให้ตายยังไงก็ทำตัวเป็นปกติไม่ได้ ในเมื่อเขาเป็นเด็กที่ไหนก็ไม่รู้ แต่กลับได้รับการเลี้ยงดูจากครอบครัวนี้เป็นอย่างดี

 

ผ่อนคลายเถอะ คุณป้ายิ้มบาง ๆ พลางลูบหลังเขา ท่านคงดูออก ถึงความกระอักกระอ่วนที่ชานยอลเป็นไม่ว่าจะเป็นทางสีหน้าหรือน้ำเสียง

 

แบคฮยอนบอกว่าเธอเป็นคนขี้เกรงใจ แต่ฉันก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้น่ะนะ คุณลุงหัวเราะ

 

แต่นั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ลูกชายของเราเอ็นดูชานยอลนะคะคุณ

 

ผมรู้ เพราะผมก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน สองสามีภรรยายิ้มให้กันและกัน

 

คุณแบคฮยอนเล่าเรื่องของผมให้คุณลุงคุณป้าฟังหมดเลยเหรอครับ สุดท้ายก็กัดฟันถามออกไปจนได้ ขอเถอะ อย่างน้อยก็ให้คลายความสงสัยสักข้อสองข้อ เพราะถ้าถามคุณแบคฮยอนด้วยตัวเอง ปาร์คชานยอลมั่นใจว่าต้องอาการหนักกว่านี้แน่

 

ไม่รู้ว่าหมดหรือเปล่า แต่ก็รู้เท่าที่เขาอยากให้รู้ คุณป้ายิ้ม

 

เขาไม่ได้เล่าให้เธอฟังเหรอ? คุณลุงยังคงไม่ละสายตาไปไหน

 

ไม่เลยครับ เด็กหนุ่มเลียริมฝีปากที่จริงผมก็อยากถามอยู่เหมือนกัน แต่พอมีโอกาสได้คุยกันทีไร หัวข้อในแชทก็จะเป็นเรื่องของวันนั้นทุกทีเลย

 

เขาเอ็นดูเธอมากเลยนะ คุณป้าว่าอย่างนั้น ซึ่งมันทำให้คนฟังรู้สึกดีขึ้นมาเป็นเท่าตัว หลังจากได้ฟังจากปากบุคคลที่รู้จักคุณแบคฮยอนดีที่สุด ตั้งแต่แรก ฉันก็ตกใจอยู่เหมือนกันที่เขาตัดสินใจรับอุปการะเธอ ตอนนั้นเขาเพิ่งอายุยี่สิบเก้าเอง

 

เพิ่งอะไรกันล่ะ ผมจำได้ว่าตอนนั้นคุณยังรบเร้าให้ลูกรีบแต่งงานอยู่เลย คนเป็นสามีว่า เธอจึงค้อนกลับโดยการฟาดมือลงบนหน้าขาเบา ๆ

 

ก็ฉันอยากอุ้มหลานนี่คะ

 

หมายความว่าคุณแบคฮยอนยังไม่ได้แต่งงาน... เหรอครับ? เด็กหนุ่มถามอย่างใคร่รู้ ซึ่งคุณป้าก็พยักหน้าเป็นคำตอบ

 

 

โล่งใจชะมัด...

 

 

แผนรออุ้มหลานคงอีกยาวไกล คุณลุงหัวเราะ

 

ก็ดูลูกชายคุณสิคะ

 

อะไรครับ นินทาผมอยู่เหรอ? ทั้งสามคนหันไปทางต้นเสียง ชานยอลยังคงรู้สึกดีกับคำตอบเมื่อครู่ เขาจึงส่ายหน้ายิ้ม ๆ ขณะที่คนตัวเล็กกำลังเกาพุงให้เจ้าบัดดี้

 

ขอโทษนะครับ... คงเป็นเพราะต้องเลี้ยงดูผมกับซูยอง คุณแบคฮยอนเลยยังไม่คิดเรื่องนั้นหรือเปล่า... นี่ชานยอลกำลังพูดในสิ่งที่อาจจะเป็นความจริง หรือเรื่องที่กลัวอยู่กันแน่ ทีอย่างนี้ทำเป็นคิดแทนคนอื่น ถ้าคุณแบคฮยอนได้ยิน คงถูกสั่งให้ตบปากตัวเองสามครั้งแน่ ๆ

 

สองสามีภรรยายิ้มกับคำพูดของเขา ก่อนที่เธอจะวางมือลงบนหน้าขาเด็กหนุ่ม

 

รู้ไหมว่าตอนนั้นแบคฮยอนบอกป้าว่ายังไง? ชานยอลนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายศีรษะปฏิเสธเขาบอกว่าการแต่งงานเป็นเรื่องของอนาคต แต่การให้อนาคตคน ๆ หนึ่งเป็นเรื่องที่ต้องทำตอนนั้น

 

...

 

อย่าทำให้เราผิดหวังนะชานยอล มือของเธอตบเบา ๆ ลงบนหน้าขาเด็กหนุ่ม สบตาเพื่อบอกให้รู้ถึงความคาดหวังมากมายที่ไม่ได้หวังผลตอบแทนใด ๆ ฉันไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับอนาคตของเธอ มีแต่เธอเท่านั้นที่จะได้รับมัน

 

ชานยอลพยักหน้าทุกครั้ง กับคำสั่งสอนที่คุณลุงกับคุณป้าป้อนให้เด็กอย่างเขาได้รู้จักชีวิตมากขึ้น ความประหม่าลดลงไปทั่วขณะ วินาทีนี้ชานยอลรู้สึกได้แค่ความอบอุ่นที่ครอบครัวบยอนมอบให้กับเขา ความอบอุ่นที่เด็กหนุ่มขาดหายมันไปนาน

 

ผมจะไม่ทำให้คุณลุง คุณป้า และคุณแบคฮยอนผิดหวังครับ

 

เธอก็เหมือนลูกของลุงกับป้า เพราะฉะนั้นถ้ามีปัญหา ก็อย่าลังเลที่จะติดต่อหาเรานะ

 

ชานยอลมองผู้ใหญ่ทั้งสองที่ให้ความกรุณากับเขา มันเต็มไปด้วยความตื้นตัน ก่อนจะลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้น พร้อมก้มคำนับด้วยความเคารพ

 

ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ศีรษะจรดกับพื้นเย็น ชานยอลเอาแต่บอกตัวเองว่าต้องพยายามให้มากกว่านี้ เขาจะไม่มีทางทำให้ท่านผิดหวังเด็ดขาด

 

ลุกขึ้นเร็วเข้า เอากระเป๋าไปเก็บแล้วออกมากินข้าวเย็นกันนะจ๊ะ

 

เด็กตัวสูงพยักหน้า ลุกขึ้นถอยหลังไปสองก้าวพร้อมประสานมือไว้ตรงช่วงหัวเข็มขัด ก่อนจะหันไปทางน้องสาวที่กำลังหัวเราะพอใจ กับความน่ารักของคุณแบคฮยอนเวลาเล่นกับสุนัขขนฟูตัวนั้น ด้วยการทำมือเป็นรูปปืน เหนี่ยวไกจนกระทั่งมันแกล้งตายกับความเชื่อง

 

 

ยิ้มตาหยีอีกแล้ว...

 

 

หัวใจของเขาเริ่มเต้นผิดจังหวะเมื่ออีกฝ่ายหันมายิ้มให้ ทั้งที่มีคนอื่นอยู่รอบข้าง แต่เด็กหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนว่าโลกนี้มีเพียงเขากับคุณแบคฮยอนแค่สองคน

 

 

.

.

 

 

มื้อเย็นอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ชานยอลหลุดยิ้มออกมาไม่รู้กี่ครั้งกับบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง โดยไม่ทิ้งช่องว่างให้รู้สึกอึดอัดใจ เด็กหนุ่มเจริญอาหารมากกว่าทุกวัน เพราะคุณแบคฮยอนเอาแต่คีบกับข้าวให้แล้วบอกว่าแม่ครัวบ้านนี้ทำอร่อยจนต้องหลั่งน้ำตา

 

คนตัวเล็กต้องมีเวทย์มนตร์แน่ ๆ เพราะชิ้นที่คีบให้เขามันดันอร่อยกว่าที่คีบกินเองเสียอีก ให้ตายสิ... ถ้าพูดแบบนี้ออกไปเชื่อว่าทุกคนต้องพร้อมใจกันเงียบ แล้วมองมาทางนี้ด้วยสายตาแปลก ๆ แน่ แต่เขาไม่ได้โกหกจริง ๆ นะ

 

คืนนั้นซูยองนอนห้องพี่ชายของคุณแบคฮยอนที่ย้ายออกไปหลายปีแล้วหลังจากแต่งงานกับแอร์โฮสเตสสาว อ่าใช่... ชานยอลเพิ่งรู้ว่าคุณแบคบอมเป็นนักบิน

 

ซึ่งมันเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่บีบให้เด็กหนุ่มบอกตัวเองว่าควรเริ่มถามในเรื่องที่อยากรู้ได้แล้ว คุยกันมาตั้งหลายปี ทำไมเขาถึงทำได้แค่อมลมไว้ในปาก โดยไม่ไถ่ถามว่าคนตัวเล็กมีพี่น้องกี่คน ชอบสีอะไร มีเพื่อนสนิทกี่คน ชอบฤดูไหน

 

ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มห้าสิบ หลังจากอาบน้ำเรียบร้อย ชานยอลก็เริ่มตั้งคำถามให้ตัวเองว่าควรทำอะไรเพื่อให้ไม่ดูซื่อบื้อไปกว่าการนั่งอยู่บนพื้นพรม เงยหน้ามองคุณแบคฮยอนในชุดนอนลายสก๊อตสีเข้ม ที่กำลังขยี้กลุ่มผมเปียก ๆ อยู่หน้ากระจก

 

คืนนี้จะต้องนอนด้วยกันจริง ๆ เหรอ ทำไมมันน่าตื่นเต้นแบบนี้ล่ะ ขนาดตอนไปเข้าค่ายกับเพื่อน นอนเกลือกกลั้วจนแทบสิงร่างเป็นผีในเตนท์เล็ก ๆ ก็ยังไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย

 

ง่วงหรือยัง?

 

ยังครับ ยัง เด็กหนุ่มยิ้มเจื่อน คำถามแรกคือ ทำไมต้องยิ้ม ยิ้มทำไม ยิ้มไปเพื่ออะไร แกล้งทำเป็นก้มหน้าเล่นมือถือแล้วตอบแบบขอไปทีก็ได้ไหม

 

นั่นสินะ ปกติเราก็คุยกันจนถึงตีหนึ่งตีสองทุกวัน คนตัวเล็กหัวเราะ ก่อนจะบิดขี้เกียจแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงหกฟุต

 

ชานยอลมองอย่างเป็นห่วง คุณแบคฮยอนขับรถมาหลายชั่วโมง แถมเล่นกับเจ้าบัดดี้ตั้งนานสองนาน คงไม่แปลกที่จะเหนื่อยขนาดนั้น แต่ผมยังไม่แห้งเลยนะ... ลุกขึ้นมาเช็ดดี ๆ ก่อนได้ไหม

 

จ้องอีกฝ่ายที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง หลับตาเหมือนว่าของีบแค่ครู่เดียว แต่ห้านาทีที่เข็มยาวเดินผ่านไปมันก็นานมากพอแล้วสำหรับเด็กหนุ่มที่ถูกความเป็นห่วงเล่นงานอย่างหนัก ชานยอลหยัดตัวลุกขึ้น ชะโงกหน้ามองคนหลับพร้อมโบกมือไปมา เพื่อเช็กว่าเจ้าตัวหลับจริงหรือเปล่า

 

คุณแบคฮยอนครับ

 

อือ

 

หลับเหรอ

 

เปล่า พักสายตาเฉย ๆ

 

เอ่อ ผมของคุณยังไม่แห้งเลย ถ้าปล่อยไว้อย่างนั้นเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะครับ

 

ถึงฉันจะเตี้ย แต่สุขภาพยิ่งกว่าวาฬเล่นกล้ามทอดอีกนะ คนตัวเล็กว่าทั้งที่ยังหลับตาอยู่ ทำไมคุณแบคฮยอนถึงไม่ทำให้มันง่ายล่ะ ช่วยลุกขึ้นมาแล้วทำตามที่ขอไม่ได้เหรอ เขาไม่อยากพูดอะไรที่มันเสี่ยงต่อใจตัวเองอีกแล้ว

 

วาฬเล่นกล้ามก็ป่วยได้นะครับ ผมเรียนมา แบคฮยอนหลุดยิ้ม มองเด็กหนุ่มที่ผงะอย่างตกใจทันทีที่เห็นว่าเขาลืมตาขึ้น ชานยอลเลิกลั่กอีกแล้ว ท่าทางแบบนั้นมันน่าเอ็นดูน้อยเสียที่ไหนกัน

 

ขี้เกียจลุก เธอทำให้ฉันหน่อยได้ไหม? เด็กตัวสูงเบิกตากว้าง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงขนลุกซู่แปลก ๆ ตอนได้ยินประโยคกำกวมเมื่อครู่ ที่มาพร้อมดวงตาคู่นั้นที่ปรือมองอย่างคนง่วง

 

ได้สิครับ โธ่ เรื่องแค่นี้เอง ผมจะทำให้วาฬเล่นกล้ามแห้งกับมือเลย พอทำตัวไม่ถูกทีไรก็พูดโง่ ๆ ออกไปทุกที ยืนยันได้จากเสียงหัวเราะของคุณแบคฮยอนที่เป็นหลักฐาน

 

นวดด้วยนะ ปวดหลัง

 

ได้ครับ

 

ทำเป็นหรือเปล่า?

 

ถึงจะไม่เคยทำ แต่ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้ไหล่คุณพัง แบคฮยอนอมยิ้ม คว้าเอาหมอนมาหนุนรองแก้มแล้วปล่อยให้อีกคนเช็ดผมให้ ผ่านไปเกือบห้านาที เด็กขี้เกรงใจก็เริ่มนวดไหล่ให้เขา

 

อา... ตรงนั้น

 

...

 

เด็กหนุ่มกลอกตา มือทั้งสองข้างถึงกับหมดแรงไปกับเสียงที่พรูออกมาอย่างผ่อนคลาย แต่สำหรับเขามันดันคิดไปอีกทาง กับเสียงอื้ออึงในลำคอนั่น พร้อมคำพูดที่บอกว่ารู้สึกดีกับมือทั้งสองข้างของเขาแค่ไหนนั่นน่ะ...

 

 

บ้าไปแล้ว! ปาร์คชานยอลกำลังจะเป็นบ้า!

 

 

ดี... ตรงนั้นแหละ กดลงไปอีกสิ... อื้ม...

 

 

ตาย... ตายแน่ ๆ

 

 

เลื่อนลงต่ำกว่านี้หน่อย ตรงนั้นแข็งกว่าเยอะเลย อ่าใช่... แรง ๆ เลยนะ

 

 

บ้าเอ้ย มันเกิดอะไรขึ้นกับความคิดในหัวของเด็กอายุสิบเก้าอย่างเขากัน?

 

 

แบคฮยอนขมวดคิ้ว เมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติจากมือที่กำลังนวดหลัง ที่เดี๋ยวชะงัก เดี๋ยวนวด เหมือนไม่ค่อยถนัด และก็พบว่าท่าทางที่เด็กหนุ่มนั่งอยู่มันคงไม่สะดวกจริง ๆ

 

นั่งคาบตัวฉันไว้สิ

 

คะ... ครับ? คนฟังถึงกับตาเหลือก

 

ไม่เป็นไรน่า ถึงเธอจะเป็นลูกยักษ์ แต่ฉันรับน้ำหนักไหว ขืนนั่งท่านั้นคงเมื่อยแขนแย่ เอ้า เร็วเข้า

 

 

เคยอยู่ดี ๆ แล้วหน้ามืดไปเฉย ๆ ไหม?

 

 

ใช่... ชานยอลกำลังรู้สึกอย่างนั้น เมื่อคุณแบคฮยอนจับแขนเขาให้ขยับตัวเป็นเชิงบอกให้ขึ้นคร่อมทับหลัง ซึ่งคนที่ตกอยู่ในสถานะเป็นใบ้ชั่วคราวคงปฏิเสธไม่ได้ เขาจึงฝืนใจก้าวคาบไปแต่ไม่ได้นั่งทับ จนกระทั่งเห็นว่าตอนนี้คนตัวเล็กนอนคว่ำหน้าอยู่ตรงกลางระหว่างขา

 

 

มองจากตรงนี้... ท่านี้มัน...

 

 

รีบนวดสิ

 

 

ปาร์คชานยอล... ไอ้เด็กลามก...

 

 

...ครับ

 

ตอนนี้เด็กหนุ่มใช้เข่ายันผืนเตียงเอาไว้ เขาไม่ยอมนั่งทับตัวคุณแบคฮยอนแน่ สาบานได้เลย ข้อแรกเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กหนัก ส่วนข้อสอง... กางเกงนอนของเขามันบางจนกลัวว่าไอ้นั่นมันจะโดนแผ่นหลังคุณแบคฮยอนเข้า

 

ยังรู้สึกอึดอัดอยู่หรือเปล่า หมายถึงเวลาคุยกับพ่อแม่ฉันน่ะ

 

ตอนแรกก็รู้สึกอย่างนั้นครับ แต่พอคุยไปเรื่อย ๆ ผมก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นบ้าง เด็กหนุ่มเอาแต่มองมือตัวเอง แน่ล่ะ เมื่อกี้เผลอมองเสี้ยวหน้าคุณแบคฮยอนที่นอนหลับตาซบกับหมอน นั่นเล่นเอาหัวใจเต้นผิดจังหวะเลย

 

ฉันเข้าใจนะ ถ้าตกอยู่ในสภาวะเดียวกับเธอ ฉันก็คงไม่กล้าเหมือนกัน คนตัวเล็กเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งแต่ฉันก็ยังอยากให้เธอรู้สึกเป็นกันเองกับที่นี่เร็ว ๆ

 

ผมก็เหมือนกันครับ ชานยอลคิดอย่างนั้นจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นคุณลุงกับคุณป้า เขาก็อยากรู้สึกสนิทใจไว ๆ

 

ฉันไม่ค่อยได้กลับบ้าน แต่ถ้ามีเวลา ฉันก็อยากให้เธอมาด้วยกันอีกนะ

 

เด็กหนุ่มยิ้ม เขายังคงนวดหลังให้เจ้าของโครงร่างเล็ก ๆ นี้ ตอนเป็นเด็กจะตัวแค่ไหนกันนะ คงได้ยืนหัวแถวแน่เลย

 

ผมถามอะไรสักข้อสองข้อได้ไหมครับ?

 

ให้สามข้อแล้วกัน เป็นรางวัลที่ช่วยนวดหลัง

 

ชานยอลนิ่งไปครู่หนึ่ง เรียบเรียงคำพูดแล้วตัดสินใจถามออกไปตอนนั้น... เพราะอะไรคุณถึงตัดสินใจช่วยผมเหรอครับ?

 

คนตัวเล็กไม่ได้ตอบในทันที ราวกับว่ากำลังนึกย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน เด็กหนุ่มมองเสี้ยวหน้าขาวอย่างร้อนใจ แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติระหว่างรอ

 

คุณไม่คิดว่าผมจะเป็นพวกมิจฉาชีพเหรอ

 

คิดสิ ฉันเลยหาข้อมูลของเธอให้ดีก่อนตัดสินใจไงคนฟังเลิกคิ้วขึ้น ขณะที่เจ้าของคำพูดกำลังชำเลืองมองเขาคงคิดว่าฉันแค่ผ่านไปเห็น รู้สึกเวทนาก็เลยช่วยใช่ไหมล่ะ?

 

 

อีกแล้ว คุณแบคฮยอนจะเดาใจเก่งไปไหนกัน?

 

 

ถูกครึ่งนึง แต่ฉันไม่ได้ช่วยทุกคนที่ลำบากหรอกนะ ฉันเป็นแค่วิศวกร ไม่ได้รวยล้นฟ้าพอที่จะช่วยใครก็ได้

 

แล้วทำไมถึงช่วยผมล่ะครับ

 

ไม่รู้สิ ตอนนั้นอ่านเรียงความยาวยืดไม่รู้กี่ย่อหน้าของเธอแล้วก็รู้สึกถูกชะตาแปลก ๆ คนตัวเล็กหัวเราะก็เลยสืบดูว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ที่โพสต์ในเวปบอร์ดมันจริงแค่ไหน และฉันก็ได้รู้ว่าเธอไม่ได้โกหก

 

...

 

ตอนนั้นจะมองผ่านไปเฉย ๆ ก็ได้ แต่ฉันก็ไม่เคยเสียใจที่จูงมือเธอกับน้องสาวมาจนถึงวันนี้

 

...

 

ใช้ชีวิตวัยเด็กให้คุ้มเถอะ ยังมีอีกหลายวิธีถ้าเธออยากตอบแทนฉัน คุณแบคฮยอนยิ้ม ขณะสบตากันอย่างเช่นไปทำกับข้าวให้กิน แล้วก็เกรดสวย ๆ น่ะนะ

 

เหตุผลของคุณแบคฮยอนไม่ได้สวยหรูจนคนฟังต้องน้ำตาไหล ชานยอลรู้สึกอบอุ่นไปทั้งใจ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่อีกฝ่ายมอบให้ หรือแววตาที่มองกัน

 

...คุณชอบเล่นกีฬาหรือเปล่าครับ?ควรรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้แล้ว ก่อนที่ปาร์คชานยอลจะตื้นตันใจตายเสียก่อน

 

สมัยเรียนเคยเล่นบาส รู้ไหมว่าเพราะอะไร? แบคฮยอนลืมตาขึ้น ชำเลืองมองอีกคนที่อยู่ข้างหลังซึ่งกำลังส่ายหน้าเป็นคำตอบเพราะฉันอยากสูงเหมือนไมเคิล จอร์แดนไง

 

เด็กหนุ่มหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ คนตัวเล็กเห็นอย่างนั้นจึงหรี่ตามองคาดโทษ

 

ขอโทษครับ ที่ผมคิดว่าเหตุผลของคุณมันจะเป็นอย่างอื่น

 

อย่างเช่นอะไรล่ะ

 

ชอบแสลมดังค์? ชานยอลขมวดคิ้ว มองเสี้ยวหน้าคนอ่านใจยากที่กำลังอมยิ้มราวกับว่าลุ้นการคาดเดาของเขา

 

นั่นก็มีส่วน

 

คุณเล่นตำแหน่งไหนเหรอครับ?

 

ลองเดาดูสิ

 

ค่ำคืนนี้ไม่มีอะไรน่าอึดอัดมากไปกว่าการนั่งคร่อมอยู่บนหลังคุณแบคฮยอนอีกแล้ว และถ้าคนตัวเล็กตั้งใจชวนคุยเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศล่ะก็ ขอให้รู้ไว้ว่ามันได้ผลมากเลยทีเดียว

 

ตอนแรกผมคิดว่าน่าจะเล่นเป็นสมอลฟอร์เวิร์ด แต่พอคิดอีกที คุณอาจจะเล่นเป็นพ๊อยท์การ์ดมากกว่า

 

เพราะ?

 

ผมคิดว่าในสนามคุณคงแสบน่าดูครับ คำตอบของเด็กหนุ่มทำเอาคนฟังหัวเราะอย่างพอใจ

 

ชานยอลละมือออกแล้วค้างมันไว้ตรงระดับหัวไหล่ เมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็ขยับยุกยิก... และพลิกตัวนอนหงายสบตากับเขา

 

 

ตาย – แน่ – แน่

 

 

เธอเดาถูกแล้ว ฉันเป็นไอ้ตัวแสบในสนาม

 

 

ทำไงดี... ขยับขาไม่ออก... ปาร์คชานยอลกลายเป็นหินไปแล้ว

 

 

นี่ชานยอล

 

อะ-- ครับ?

 

เจ้าของชื่อแทบหยุดหายใจ เมื่ออีกฝ่ายยันตัวลุกขึ้นนั่งจนตอนนี้ระยะห่างของเรามันเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ชานยอลยังคงค้างอยู่ท่าคุกเข่า เขาสบตากับคนตัวเล็กที่กำลังขมวดคิ้ว พร้อมเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะปัดมือไปมา

 

สายตาสั้นหรือเปล่า เมื่อกี้ตอนนอนอยู่ ฉันเห็นว่าเธอหรี่ตา

 

...

 

ลองไปตรวจดูไหม ถ้าขืนปล่อยไว้นาน ๆ เดี๋ยวสายตาจะแย่ลงกว่านี้

 

คุณแบคฮยอนกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ทำไมมันไม่เข้าหัวเลยสักนิด เด็กตัวสูงยังคงนิ่งเป็นหิน ปล่อยให้คนตัวเล็กใช้มือนั่นยีศีรษะของเขาอย่างเอ็นดู

 

แต่พอเป็นระยะนี้มันชัดใช่ไหมล่ะ?

 

เอาให้ตายเลยดีกว่า ใกล้ขนาดนี้นอกจากจะมองเห็นชัดแล้วยังได้กลิ่นหอมอีกด้วย ชานยอลหัวใจเต้นตึกตัก เขากลั้นหายใจพยักหน้าช้า ๆ ก่อนคุณแบคฮยอนจะทิ้งตัวลงนอนเหมือนเดิม

 

เดี๋ยวฉันจะวาดดาวให้สามดวงบนสมุดทำความดี เพราะวันนี้เด็กชายปาร์คชานยอลทำตัวน่ารักเป็นพิเศษ

 

ชานยอลทิ้งตัวนั่งลงอย่างหมดแรง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายขยับไปนอนอีกฝั่งของเตียงและไม่หันมามองความฉิบหายของเขาในเวลานี้ เด็กหนุ่มปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าครึ่งนาที พลางมองแผ่นหลังบาง และทบทวนถึงอาการใจสั่นที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนกลางวันมาจนถึงวินาทีนี้ แล้วตั้งคำถามเป็นการบ้านให้ตนเอง

 

 

ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้น... ยังเป็นเพราะความเคารพ อยู่ไหม?

 

 

ถ้าทำตัวน่ารักกว่าวันนี้ ผมจะได้มากกว่าสามดาวไหมครับ...

 

จะเอาเท่าไหร่ล่ะ

 

สิบ... ครับ

 

เด็กตะกละ

 

ชานยอลอมยิ้มกับคำตอบ เขายังคงไม่ละสายตาจากแผ่นหลังคนตัวเล็กที่เป็นโลกทั้งใบของเขา โลกใบเล็ก ๆ ที่ทำให้ท้องฟ้าของปาร์คชานยอลสดใสทุกวัน

 

 

 

 

TBC

 

 

 ฮร้อย ฮอร์โมนเด็กวัยสิบเก้านี่ลามกจังเลยน้า 

 ก็ยังคงเถียงตัวเองอยู่ ว่าที่เป็นอยู่คือความเคารพ แม้จะใจเต้นแรงและแข็งเป็นก้อนหิน 555

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,909 ความคิดเห็น

  1. #3896 ???? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 04:13

    เอาอย่างงี้เลยหรอ รีดเด้อตายไรท์รับผิดชอบบ่ หัวใจจะวายโอยยยยๆๆ

    #3,896
    0
  2. #3851 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 22:33
    นึกภาพชานยอลเรียบร้อย.....​ไม่ออก555
    #3,851
    0
  3. #3831 RaineyRainn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 18:27
    แบคฮยอนนนน ช่างไม่รู้อะไรบเางเลยยย
    #3,831
    0
  4. #3811 ไคมาอิรุ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 11:35
    น้องโตเป็นหนุ่มแล้วววว
    #3,811
    0
  5. #3785 RayNyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 00:27
    โง้ยยยยย เด็กหนุ่มคนหนึ่งน่ะนะ
    #3,785
    0
  6. #3782 wwirulpattt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 20:47
    เขินนนนนนน
    #3,782
    0
  7. #3768 PoPyLOvee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:59
    คิดไรคะเด็กน้อยยยยยย555555
    #3,768
    0
  8. #3749 asnmaok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 11:06
    เขินนน
    #3,749
    0
  9. #3740 M-tong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 14:46
    ได้กัน ได้กัน ได้กัน ได้กัน !!!!
    #3,740
    0
  10. #3737 GaFiww9490_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 15:20
    ทั้งขำทั้งฟินน แงงง
    #3,737
    0
  11. #3730 fanajaks (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 13:08
    บ้าแล้ว กลั้นหายใจตามชานยอลตั้งแต่ได้เริ่มนวดอ่ะ จนนั่งคร่อมคือเป็นบ้าไปเลย คุณแบคฮยอนจะเป็นกันเองเกินไปไหมคะเนี่ย ฮืออออ
    #3,730
    0
  12. #3717 ❥You're mine. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:24
    โอ้ยยยยยเอ็นดู ฮืออออออㅜㅡㅠ ปาร์คชานยอลคนซึนเอ้ย
    #3,717
    0
  13. #3706 p H x 0 q (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:53
    ฮือออเด็กลามกกก ฮืออออ
    #3,706
    0
  14. #3700 jimin's (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 15:08
    ชานยอลคนลามก เขาให้นวดไม่ได้ให้คิดอะไรแบบนั้นนะ!!! จูนกลับมาเดี๋ยวนี้เลย 
    #3,700
    0
  15. #3681 Lily lunar potter (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 23:31
    โหย ฮอร์โมนพลุ่งพล่านไปมั้ย คิดอะไรเนี่ยยยยยพี่ชาน
    #3,681
    0
  16. #3667 asnmaok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:57
    ชานยอลอาการหนักละ
    #3,667
    0
  17. #3660 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 23:37
    แอบสงสงสารเด็กน้อยชานยอล... คุณแบคฮยอนก็อ่อยไม่เกรงใจละอ่อนเลยเนาะ.. จิตหลุดขนาดนั้นอีกนิดเดียวจะได้แอดมิทลพมั้ง
    #3,660
    0
  18. #3622 XMCB_BB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 15:12
    ขำชานยอลอะ นางแลดูใสซื่อซะเหลือเกิน แต่ฮอร์โมนหนูพุ่งพล่านเกินไปนะพี่ว่า 55555555
    #3,622
    0
  19. #3600 geejajaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 18:44
    คุณบยอนตั้งใจหรือเปล่าคะ ตั้งใจยั่วเด็กให้พรากผู้ใหญ่อ๊ะป่าว

    สงสารชานยอลลลล
    นี่ถึงขนาดนี้แล้วนะ ยอมรับเถอะ กร๊ากๆ
    #3,600
    0
  20. #3586 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 01:50
    โอดโอยมากฉากที่คร่อมเเล้วคุณแบคฮยอนหันมา เขินจนสบถไม่เป็นภาษา
    #3,586
    0
  21. #3575 smile2all (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 02:50
    คนแก่ทำรถอ้อยคว่ำต่อหน้าเด็ก5555 เด็กเขารับไม่ทันนะเนี้ย
    #3,575
    0
  22. #3564 mamodictator (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 04:15
    ถามจริงจังนี่แบ้กรู้ตัวไหมว่ากำลังอ่อยพี่ชานอยู่? คือพี่ชานจะตายอยู่แล้วแบ้กก็อ่อยเอาๆ ไหนบอกชานยอลเป็นคนดูง่ายไง นี่ดูไม่ออกหรอ แหมๆๆๆๆๆ ฮั่นแน่ๆๆๆ 5555555555
    #3,564
    0
  23. #3558 junetcn2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 10:30
    น่ารักก้าาาาาา
    #3,558
    0
  24. #3549 CHANFECT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 22:07
    ชานยอลลลล คนผีทัลเล คิดอัลไรก็ม่ายรุ้ เลาคิดตามเฉยเลยเนี่ย'///'
    #3,549
    0
  25. #3548 นมสด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 10:27
    แบคชอบชยอลแน่เลย
    #3,548
    0