DON'T GROW UP, IT'S A TRAP #ฟิคเปย์เด็ก | CHANBAEK

ตอนที่ 2 : CHAPTER 01 :: B to the C

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    2 ม.ค. 59

 

 

CHAPTER 01

B to the C

 

 

 

ฝันร้ายของเขาและน้องสาวก็เริ่มจางลง คุณแบคฮยอนไม่ได้ให้เงินมากมายขนาดที่สามารถใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายได้ ชานยอลพยายามประหยัดอดออม เงินส่วนที่เหลือก็เก็บแยกไว้อีกบัญชีหนึ่ง หากมีเรื่องฉุกเฉินจะได้หยิบออกมาใช้ได้โดยไม่ต้องร้องขอจากคุณแบคฮยอนเพิ่ม

 

เขายังมีความเกรงใจอยู่มาก มากเสียจนกลัวจะถูกมองว่าเป็นเด็กหิวเงินในสายตาของผู้อุปการะ หลายครั้งที่ชานยอลดุซูยอง น้องสาวตัวแสบที่เป็นหนึ่งในกำลังใจทำให้เขาอยากต่อสู้ต่อไปกับช่วงเวลายากลำบาก เวลาที่เธองอแงอยากได้สมาร์ทโฟนราคาแพง เพราะรุ่นที่ใช้อยู่มันตกรุ่นไปแล้ว

 

ตอนนี้พ่อกับแม่อยู่ต่างจังหวัด ใช้แรงงานเพื่อแลกเงินมาจ่ายค่าเช่าห้องเล็ก ๆ ที่เอาไว้เป็นที่กบดานหนีเจ้าหนี้ ชานยอลไม่สามารถติดต่อกับท่านได้โดยตรง เพราะกลัวถูกดักฟัง กลัวพ่อแม่ถูกตามเจอ เขาทำได้เพียงแค่รอการติดต่อกลับมา เพื่อทราบว่าท่านยังคงสบายดีไม่เจ็บไข้ได้ป่วย

 

การใช้ชีวิตอย่างลำบากใจในช่วงปีแรกเป็นอย่างไร ชานยอลยังจำได้ดี แน่ล่ะ... ถ้าหากเขาเป็นเด็กหิวเงินสักหน่อย การเห็นข้อความเงินเข้าทางโทรศัพท์ก็คงไม่ใช่เรื่องน่ากระดากอายนัก เป็นเพราะความเกรงใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เพราะเขาสิ้นไร้ไม้ตอกแล้ว

 

และแล้วคุณแบคฮยอนก็สร้างความประหลาดใจให้เด็กอย่างเขาอีกครั้ง เมื่อวันหนึ่งเขากลับมาถึงบ้าน ก็พบว่ามีกล่องของขวัญชิ้นหนึ่งวางอยู่ ห่อด้วยกระดาษสีครีมเรียบ ๆ และถูกผูกด้วยริบบิ้นสีขาว

 

เด็กหนุ่มวัยสิบหกยืนแกะกล่องของขวัญอยู่หน้าบ้าน โดยมีน้องสาวยืนขนาบข้างและคอยถือของไว้ให้ ทั้งคู่เบิกตากว้างอย่างตกใจ ทันทีที่เห็นว่าข้างในเป็นสมาร์ทโฟนเครื่องใหม่เอี่ยมสองเครื่อง

 

เขายังจำเสียงซูยองตอนกรี๊ดลั่นบ้านจนอาจงแดชะโงกหน้าข้ามรั้วมาดู ชานยอลเอาแต่ยิ้มเจื่อนเพราะยังตกใจอยู่ ขณะที่น้องสาวตัวแสบหยิบเครื่องสีชมพูไปเล่นแล้ว

 

เด็กหนุ่มหยิบการ์ดสีขาวขึ้นมาเปิดอ่าน กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของมันชวนให้รู้สึกดีตั้งแต่แรกเริ่ม ชานยอลไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคนเราสามารถรู้สึกดีจากตัวหนังสือได้ แม้ว่าจะไม่เคยเห็นหน้าตาเจ้าของหมึกสีดำที่เขียนข้อความสั้น ๆ ว่า...

 

สุขสันต์วันเกิด

ส่วนค่าบริการต้องเก็บเงินจ่ายเองนะ (หัวเราะ)

 

 

คุณแบคฮยอนจะใจดีกับเขาเกินไปแล้ว

 

 

 

.

.

 

 

 

สมาร์ทโฟนเครื่องนั้นเป็นจุดเริ่มต้นการคุยกันอย่างเป็นทางการของเรา ชานยอลโหลดแอพลิเคชั่นไลน์เป็นอย่างแรก และแอดไปตามที่คุณแบคฮยอนทิ้งไอดีไว้ ในทีแรกก็เกร็ง แน่นอนว่าทุกประโยคที่ส่งไปมันผ่านการกลั่นกรองมาแล้วว่าสมควรส่งไปหรือไม่ เขาไม่อยากให้คุณแบคฮยอนรู้สึกไม่ดี ถ้าหากเผลอทำตัวไม่น่ารักออกไป

 

พอเวลาผ่านไปสักพักการพูดคุยก็ไม่ใช่เรื่องชวนกดดันอีก ชานยอลไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณแบคฮยอนจะยอมฟังเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของเขา อีกทั้งยังบอกก่อนนอนอีกว่าพรุ่งนี้ให้มาเล่าอีก

 

จากที่เคยเอาแต่ทำงานพิเศษงก ๆ ก็ได้กลับไปเล่นดนตรีอีกครั้ง เพราะคุณแบคฮยอนสนับสนุนเรื่องนี้ ชานยอลรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กประถมที่พยายามทำดีเอาใจผู้ใหญ่ เมื่ออีกฝ่ายบอกว่าอยากเห็นเขาเล่นดนตรีสดกับเพื่อน ๆ

 

ชานยอลอยากรู้ว่าหน้าตาคุณแบคฮยอนเป็นอย่างไร แต่ความกล้าที่มีอยู่มันก็มีไม่มากพอที่จะขอดูรูป เด็กหนุ่มกลัวว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธและรู้สึกไม่ดีเข้า มันจะละลาบละล้วงเกินไปไหม? คุณแบคฮยอนจะคิดว่าเขาสอดรู้สอดเห็นเกินไปหรือเปล่า? ซึ่งความกลัวเหล่านี้เพื่อน ๆ ก็ด่าว่าเขาไร้สาระ ปาร์คชานยอลไม่ได้นัดเดทกับผู้หญิงในอินเทอร์เน็ตสักหน่อย

 

สุดท้ายก็ใช้วิธีเด็ก ๆ คือการเสิร์ชข้อมูลหาชื่อ บยอนแบคฮยอนในอินเทอร์เน็ต แน่นอนว่าเขาไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใคร แม้แต่ปาร์คซูยองน้องสาวตัวแสบ เสิร์ชหาไม่นานก็พบตำแหน่งหน้าที่การงานมากมาย ซึ่งเขารู้เพียงอย่างเดียวว่าอีกฝ่ายเป็นวิศวกรโยธา

 

แต่ก็นั่นแหละ... วิศวกรโยธาชื่อบยอนแบคฮยอนก็ไม่ได้มีแค่คนเดียวในเกาหลีใต้สักหน่อย

 

 

 

.

.

 

 

ชานยอลส่งรูปตอนเพิ่งตัดผมใหม่ให้คุณแบคฮยอนดูผ่านทางแชทในไลน์ อีกฝ่ายพูดถึงทรงผมแค่ว่า ดูดีแล้วและหลังจากนั้นก็พูดถึงแก้มที่ตอบลง บอกให้กินข้าวเยอะ ๆ บอกให้เขารีบนอน ปิดท้ายด้วยการบอกว่าขอบตาคล้ำอย่างนี้เดี๋ยวไม่หล่อ สาว ๆ จะเมินเอานะ

 

แต่ที่นอนดึกทุกวัน ก็เพราะคุยเป็นเพื่อนคุณที่อยู่ทำงานจนดึกดื่น รู้หรือเปล่าครับ?

 

เรามักจะแชร์โลเกชั่นเมื่อออกไปข้างนอก ชานยอลนึกอิจฉาคุณแบคฮยอนที่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศอยู่บ่อย ๆ แต่พออีกฝ่ายบอกว่าปิดเทอมจะพาไป เขาก็สั่นจนรีบปฏิเสธไปเลยว่า ไม่ครับ ผมไม่ไป

 

ทั้งที่ตอนนั้นมีโอกาสได้เจอกันแล้วแท้ ๆ แต่ถ้าไป... เขากับซูยองก็จะกลายเป็นภาระคุณแบคฮยอนอีก เที่ยวต่างประเทศทีนึงไม่ใช่หมื่นสองหมื่นวอน ถ้าอีกฝ่ายรับผิดชอบเขากับน้องสาว คาดว่าคงต้องใช้เงินเยอะพอสมควรเลย

 

ชานยอลเอาแต่ถอนหายใจ เขามันเป็นไอ้ปอดแหกที่ไม่กล้าพูด ไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง เพราะเอาแต่รอปาฎิหาริย์ว่าคุณแบคฮยอนจะนัดเจอหรือส่งรูปมาให้ดู ปัจจุบันเขาจึงทำได้แค่นั่งแห้ง แชทคุยกันไปวัน ๆ

 

แต่พระเจ้าก็ไม่ได้ใจร้ายกับเขานัก เมื่อวันหนึ่งคุณแบคฮยอนก็ส่งโลเกชั่นมา พร้อมบอกว่ากำลังกินข้าวกับเพื่อนร่วมงานอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนของเขามากนัก

 

 ชานยอลจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี เขาปล่อยลูกบาสลงพื้นแล้วรีบคว้ากระเป๋าเป้ ก่อนจะวิ่งออกไปนอกโรงเรียนด้วยความเร็วทั้งหมดที่มีอยู่ เพื่อหวังว่าจะได้เจอกันสักครั้งหนึ่ง หลังจากพลาดมันไป

 

ในหัวเอาแต่บอกว่าต้องเจอให้ได้ ปาร์คชานยอลจะไม่ยอมพลาดโอกาสอีกแล้ว มีอะไรอีกมากมายที่เด็กหนุ่มไม่ได้พูดในแชท เพราะเขาอยากพูดมันต่อหน้าผู้มีพระคุณคนนี้ คนที่ฉุดรั้งเขาขึ้นมาจากความยากลำบาก

 

เด็กหนุ่มยืนหอบเมื่อเข้ามาในร้าน สายตากวาดมองหาคนที่น่าจะเป็นคุณแบคฮยอน ทางด้านซ้ายเป็นกลุ่มผู้หญิงวัยทำงาน ถัดไปเป็นโต๊ะนักศึกษามหาลัย และโต๊ะสุดท้ายที่น่าจะเข้าตาที่สุด

 

เขาตรงเข้าไปหยุดอยู่ข้างโต๊ะนั้น พร้อมเอ่ยชื่อ คุณแบคฮยอน

 

หากแต่ไม่มีใครเอ่ยขานรับ สิ่งเดียวที่ชานยอลรู้สึกได้ก็คือความงุนงงที่ส่งผ่านแววตาของชายวัยกลางคนทั้งสี่ ที่ดูเหมือนว่ากำลังคุยเรื่องงานกันอยู่ และถูกขัดจังหวะด้วยเด็กมอปลายอย่างเขา

 

ชานยอลออกไปยืนหน้าร้านอย่างคนสิ้นหวัง ก้มลงพิมพ์ข้อความในโปรแกรมแชทก่อนจะกดส่งถามไปว่าตอนนี้คุณแบคฮยอนอยู่ที่ไหน ซึ่งอีกฝ่ายก็แชร์โลเกชั่นมาให้ ถึงพิกัดเป้าหมายที่อยู่ไกลจากตรงนี้พอสมควร

 

และตอนนั้น ชานยอลไม่ได้บอกคุณแบคฮยอนว่าเขาไปที่นั่น

 

 

.

.

 

 

วันนี้เป็นวันงานโรงเรียน ปาร์คชานยอลวัยสิบเก้าปีได้ร่วมจัดบูธเกี่ยวกับโครงงานวิทยาศาสตร์กับเพื่อน ๆ ในห้องซึ่งแบ่งกันออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่ ๆ และกระจายกันอยู่เป็นจุดเพื่อให้ทั่วถึงคนที่มาร่วมงาน

 

ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครองหรือเด็กโรงเรียนอื่น วันนี้เป็นอีกวันที่ชานยอลคิดว่ามันสนุก

 

โคตรร้อนเลยว่ะ

 

มินโฮไปซื้อน้ำอยู่ ถ้าเหนื่อยมึงก็นั่งพักก่อนเลยชานยอลตบบ่าเพื่อนในกลุ่ม ที่ยืนเฝ้าบูธมาตั้งแต่ช่วงเช้าโดยไม่ได้พัก เพื่อคอยแนะนำสิ่งที่พวกเราตั้งใจทำกันมาเป็นอาทิตย์

 

แม้ว่าบูธวิทยาศาสตร์จะไม่ได้รับความนิยมเท่าบูธอื่น ๆ แต่การที่พวกเราสาธยายยาวยืดเกี่ยวกับความรู้ที่มีอยู่ ถึงจะฟังอยู่แค่ไม่กี่คน แต่ก็มีความสุข แม้ว่าจะทำให้คอแหบคอแห้งไปบ้าง

 

แบบประเมินคะแนนที่ปริ๊นท์มาเพื่อให้คนเยี่ยมชมบูธได้ลงความเห็นวางอยู่บนโต๊ะ ชานยอลรับมาหนึ่งใบเมื่อเห็นว่าตอนนี้มีคนใหม่กำลังให้ความสนใจกับบอร์ดวิทยาศาสตร์

 

สวัสดีครับ

 

ชายวัยทำงานหันมายิ้มพร้อมรับใบประเมินไปถือไว้ โค้งศีรษะเล็กน้อยตามมารยาทหลังจากเขาโค้งให้ พลางกวาดสายตาอ่านใบประเมินอยู่แค่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นให้ความสนใจกับบอร์ดอีกครั้ง

 

นี่ใครวาดเหรอ

 

ผมเองครับเด็กหนุ่มยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ตั้งแต่เช้ายังไม่มีใครพูดถึงความซื่อบื้อที่เขาละเลงออกมาเป็นรูปวาดเลยสักคน ผู้ชายคนนี้เป็นคนแรก

 

เจ๋งดีนะ พอใช้เป็นรูปวาดก็ดูน่าสนใจขึ้นมาเลย แถมเข้าใจง่ายด้วยอีกฝ่ายพยักหน้า พร้อมดึงปากกาที่เหน็บอยู่กับกระเป๋าเสื้อเชิ้ตออกมา ชานยอลเกาท้ายทอยแก้เขิน เคยคิดว่าสิ่งที่ทำมันโง่ ก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาเพราะคำพูดของคน ๆ เดียว

 

ขอบคุณครับ แต่ผมคิดว่ามันยังโง่ ๆ อยู่ชานยอลถูปลายจมูกอย่างขลาดอาย พลางชี้ไปยังผลงานชิ้นโบแดงที่เขานั่งหลังขดหลังแข็งวาดอยู่หลายคืน แต่เพื่อนกลับบอกว่ามันโง่ ทั้งที่ควรแปะกราฟ ตารางธาตุลงไป

 

เอาแต่ว่าตัวเองแบบนี้ ฉันควรให้คะแนนเธอเท่าไหร่ดีนะ?” เด็กหนุ่มถึงกับชะงัก หลังจากรู้ตัวว่าหลุดพูดอะไรโง่ ๆ กว่าสิ่งที่ทำลงไปเสียอีก

 

ชานยอลกลืนน้ำลาย พลางมองอย่างคาดหวัง และการที่อีกฝ่ายอมยิ้มแล้วติ๊กเครื่องหมายถูกลงบนกระดาษประเมินผลไปในทางบวก มันก็ทำให้เขารู้สึกดี

 

ผมชอบพูดอะไรโง่ ๆ แบบนี้แหละครับเด็กตัวสูงพูดกลั้วหัวเราะ พลางมองเสี้ยวหน้าอีกฝ่ายที่มีส่วนสูงต่างจากเขาน่าจะราว ๆ สิบเซนติเมตร

 

 

ตัวเล็กจัง

 

 

เลิกว่าตัวเองแล้วบอกข้อดีมาสักสองข้อซิ... ปาร์คชานยอลอีกฝ่ายหลุบสายตาอ่านป้ายชื่อบนเสื้อของเขา ก่อนจะสบตากันอีกครั้ง

 

ผมเหรอครับ? หรือว่าโครงงานวิทย์?” ชานยอลชี้หน้าตัวเอง เด็กหนุ่มเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังยิ้มขำกับท่าทางเป๋อ ๆ ของเขา

 

เธอนั่นแหละ

 

ผมเล่นกลองได้ครับ

 

อะไรอีก

 

ทำกับข้าวเป็น

 

อะไรอีก

 

ผมโสด

 

พูดเองก็ตกใจเอง ชานยอลถลึงตามองอีกฝ่ายทันทีที่รู้ตัวว่าหลุดพูดอะไรโง่ ๆ ออกไปอีกแล้ว ซึ่งดูเหมือนว่าคนตรงหน้าก็คงช็อกไม่แพ้กัน แน่ล่ะ... เขาเป็นผู้ชาย คุณคนนี้ก็เป็นผู้ชาย แล้วการที่อยู่ดี ๆ ไอ้เด็กนี่มาบอกว่าโสดมันก็...

 

นั่นเรียกว่าข้อดีเหรอ?”

 

อ่า... ครับ? ไม่รู้สิ มันอาจจะดีก็ได้นะเขาเกาท้ายทอยอย่างขลาดอาย เชื่อเถอะว่าตอนนี้คนตรงหน้าคงมองว่าปาร์คชานยอลเป็นไอ้โง่สมใจเขาแล้ว

 

เด็กวัยรุ่นส่วนใหญ่ก็อยากมีแฟนกันทั้งนั้น แต่เธอกลับคิดอีกอย่างผู้ชายคนนี้ยังคงยิ้มขณะเงยหน้ามองบอร์ด

 

ผมยังชอบใครไม่เป็นเลยครับ อ่า... ผมจะบอกว่าผมชอบที่จะอยู่แบบนี้มากกว่าคบกับใครสักคนน่ะจากเรื่องโครงงานวิทยาศาสตร์เข้าสู่เรื่องความรักตั้งแต่เมื่อไหร่ สิ่งที่เขาควรทำในตอนนี้คือการอธิบายเกี่ยวกับบอร์ดไม่ใช่หรือไง

 

วัยมัธยมยังมีเรื่องน่าทำอีกเยอะ อย่าพลาดมันไปเพราะพอใจกับสิ่งที่มีอยู่แล้วสิคนตรงหน้าก้มลงติ๊กเครื่องหมายถูกใส่ใบประเมินคะแนนอีกครั้ง

 

อย่างเช่นการมีแฟนเหรอครับ

 

มันก็เป็นอีกสีสันหนึ่งในชีวิตนะ แต่ถ้าไม่อยากมีจริง ๆ ก็ยังมีอย่างอื่นให้ทำอีกเยอะ

 

งั้นผมจะลองหาใครสักคนมาเป็นแฟนตั้งแต่วันนี้เลยครับพูดจบคนฟังก็หลุดขำออกมาอย่างห้ามไม่ได้ แววตาของผู้ชายคนนี้เป็นประกาย แต่ก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในนั้น ซึ่งเขาไม่สามารถเดาได้เลย เอ่อ ผมหมายความว่าจะเริ่มคิดน่ะครับ ไม่ได้คิดไปมากกว่านั้นเลยนะ

 

ให้ตายสิ ถ้าเกิดคุณคนนี้เข้าใจผิดคิดว่ากำลังถูกเขาจีบอยู่จะว่ายังไง ไอ้บ้าปาร์คชานยอล ทีหลังหัดคิดให้มากกว่านี้หน่อยเถอะน่า

 

อย่าละเลยชีวิตวัยเด็กมากเกินไป เพราะพอโตขึ้น เราจะกลับไปทำมันไม่ได้อีกแล้ว

 

ชานยอลไม่ได้ตอบโต้บทสนทนากลับ ราวกับว่าประโยคเมื่อครู่มันวิ่งวนอยู่ในหัว เขากำลังคิดตาม ซึ่งมันอาจจะจริงที่คุณคนนี้พูด ว่าเขาได้ละเลยอะไรหลายอย่างที่เด็กวัยรุ่นควรจะทำไปเยอะเหมือนกัน

 

เฮ้ย ชานยอล มาทางนี้หน่อย!

 

อ่า อ้อ!เจ้าของชื่อหันกลับไปตามต้นเสียง พบว่าตอนนี้เพื่อนสี่คนกำลังยืนคุยกันอยู่

 

เดี๋ยวกูรับช่วงต่อเอง กลุ่มไอ้นัมจุนเป็นห่าไรไม่รู้ มึงไปคุยกับมันหน่อยมินโฮขมวดคิ้วส่ายศีรษะเซ็ง ๆ

 

ชานยอลมองอีกคนที่ยังคงให้ความสนใจกับบอร์ด คาดว่าคงใกล้ประเมินคะแนนเสร็จแล้ว ถ้าแวบไปหาเพื่อนแค่เดี๋ยวเดียวค่อยกลับมาคุยก็น่าจะทันอยู่ เด็กหนุ่มจึงโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงขออนุญาต ซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มให้พร้อมพยักหน้า

 

คุยกับเพื่อนอีกกลุ่มเรื่องการจัดบูธไม่ถึงห้านาทีเด็กหนุ่มก็หันกลับมา สองขาหยุดยืนนิ่งเมื่อพบว่าตอนนี้คนที่เคยคุยถูกคอไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว

 

คุณคนนั้นไปแล้วเหรอวะ?”

 

เออ เมื่อกี้นี้เองมินโฮยื่นใบประเมินคะแนนมา ซึ่งเขาก็รับไว้แล้วตรวจดูว่าอีกฝ่ายลงคะแนนให้อย่างไร แต่ยังไม่ทันได้เลื่อนระดับสายตาลงไป เด็กหนุ่มก็รู้สึกเหมือนร่างกายมันชาไปหมด... เมื่อเห็นว่าเจ้าของชื่อใบประเมินคะแนนใบนี้คือ...

 

 

บยอนแบคฮยอน

เพศชาย

อายุ 34 ปี

 

 

เจ๋งดีนะ พอใช้เป็นรูปวาดก็ดูน่าสนใจขึ้นมาเลย แถมเข้าใจง่ายด้วย

 

เฮ้ยมึง?”

 

 ‘เลิกว่าตัวเองแล้วบอกข้อดีมาสักสองข้อซิ... ปาร์คชานยอล

 

เป็นอะไรไปวะ

 

วัยมัธยมยังมีเรื่องน่าทำอีกเยอะ อย่าพลาดมันไปเพราะพอใจกับสิ่งที่มีอยู่แล้วสิ

 

มึง?”

 

อย่าละเลยชีวิตวัยเด็กมากเกินไป เพราะพอโตขึ้น เราจะกลับไปทำมันไม่ได้อีกแล้ว

 

เฮ้ย ชานยอล!

 

มินโฮตะโกนไล่หลังเพื่อนสนิทที่วิ่งออกไปจากตรงนี้โดยไม่พูดไม่จา แทรกผู้คนจำนวนมากที่เดินเบียดเสียดเยี่ยมชมงานโรงเรียนอย่างไม่กลัวร้อน 

 

หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นตึกตัก มันเต้นเร็วแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หลายครั้งที่บอกตัวเองว่าอย่าคาดหวัง แต่ทุกครั้งที่ย้ำอย่างนั้น มันก็เป็นการตอกย้ำว่าปาร์คชานยอลคาดหวังว่าจะได้เจอคุณแบคฮยอนสักครั้งหนึ่ง

 

เขาจำได้ว่าเคยบอกอีกฝ่ายไปว่าวันนี้มีงานโรงเรียน และจัดบูธวิทยาศาสตร์ ซึ่งคุณแบคฮยอนก็ถามว่าเขาทำอะไรบ้าง ทำไมถึงอยู่ดึกดื่นไม่หลับไม่นอน ตอนนั้นเด็กหนุ่มแค่พูดเล่น ๆ ว่า

 

ถ้าอยากรู้ก็มาดูเองกับตาสิครับ

 

ถ้าคนนั้นเป็นคุณแบคฮยอนจริง ๆ บทสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นั้น... แสดงว่าอีกฝ่ายต้องรู้อยู่แล้ว

 

ร่างผอมสูงเดินฝ่าผู้คนออกไปเรื่อย ๆ ผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้มกับเสื้อเชิ้ตสีฟ้าเมื่อครู่นี้อยู่ไหนกัน เด็กหนุ่มหอบหายใจอย่างหนัก กวาดสายตาไปรอบตัวเพื่อตามหาใครคนหนึ่งที่เขาอยากเจอที่สุดในเวลานี้

 

“...!!!”

 

ชานยอลเริ่มออกวิ่งอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นแผ่นหลังของใครอีกคนผ่านไปอยู่ไหว ๆ ท่ามกลางผู้คนมากมาย สายตาของเด็กหนุ่มกลับมองหาแค่คน ๆ เดียว คนที่เขาไม่แน่ใจว่าจะใช่อย่างที่คิดเอาไว้หรือเปล่า

 

คุณแบคฮยอน!!!

 

เด็กตัวสูงคว้าแขนอีกคนให้หันกลับมาเผชิญหน้ากัน แต่ก็พบกับความผิดหวังเมื่อคนที่ขมวดคิ้วมองเขาตอนนี้กลับไม่ใช่ผู้ชายที่ยืนคุยกับเขาอยู่หน้าบูธวิทยาศาสตร์

 

ขอโทษครับ... ผมทักคนผิด

 

ชานยอลโค้งศีรษะเป็นการขอโทษขอโพย ค้างอยู่ท่านั้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมารับความจริงว่าเขาคลาดกับคุณแบคฮยอนอีกแล้ว

 

ว่าไงนะ... คลาดกันงั้นเหรอ ปาร์คชานยอลยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน้าตาอีกฝ่ายเป็นยังไง ทำไมถึงได้คิดเป็นตุเป็นตะขนาดนั้น ว่าคนที่คุยอยู่หน้าบอร์ดวิทยาศาสตร์จะเป็นคุณแบคฮยอน?

 

มือแกร่งเสยผมขึ้นพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าคาดหวัง พอผิดหวังแล้วก็หงอยเป็นหมาเหงาแบบนี้ไง พอเถอะ กลับไปช่วยเพื่อนที่บูธได้แล้ว

 

ขอโทษนะแต่ยังไม่ทันเอี้ยวตัวกลับ เด็กหนุ่มก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสจากเรียวนิ้วที่สะกิดลงกลางแผ่นหลังของเขา

 

บอกตัวเองว่าอย่าคาดหวัง เวลาไม่ได้ดั่งใจจะได้เสียใจน้อยที่สุด... ถูกไหม? และถ้ามันเป็นอย่างที่ต้องการจริง ๆ พอตอนนั้นคงมีความสุขได้อย่างเต็มที่ อย่างเช่นตอนนี้ ที่ปาร์คชานยอลได้เห็นว่าคนที่เคยคุยกันอยู่หน้าบอร์ด

 

 

ได้มายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว...

 

 

เมื่อกี้เรียกฉันหรือเปล่า?”

 

 

หัวใจของคนเรา มันเต้นเร็วได้แค่ไหนกันนะ...?

 

 

ได้เจอกันสักทีนะ ชานยอล

 

 

 

TBC

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,909 ความคิดเห็น

  1. #3893 ???? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 02:54

    เราว่าท่อน ผมโสดนี่ดาเมจแรงมากเลยนะ ชั้นน่ะเขินมาก ตอนคุณแบคฮยอนเขียนอายุ 34 ชั้นก็แบบเอาล่ะ อุกอัก บะลั่กบะลั่กแร้ว แงง

    #3,893
    0
  2. #3890 Loey (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 22:58

    น่ารักอบอุ่น แค่บางประโยคก็ทำให้น้ำตาคลอได้ ดีงามมม

    #3,890
    0
  3. #3884 haneul_o4 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 01:43
    อ่านแล้วรู้สึกเนื้อเรื่องมันทำให้สบายใจยังไงไม่รู้555555 อาจเพราะความเรื่อยๆ ค่อยเป็นค่อยไป
    #3,884
    0
  4. #3872 มูนไรท์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 07:11
    จัลล้อง!!.&.&.&
    #3,872
    0
  5. #3865 KaRToon_HH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:22
    ชอบจังเลยเนื้อเรื่องแบบนี้
    #3,865
    0
  6. #3848 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    ละมุนละไม

    ผิดกับหลายเรื่องที่อ่านมา
    #3,848
    0
  7. #3828 RaineyRainn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 15:57
    ชอบจังเลยค่าาาา ชานแบคแบบนี้ก็ดีไปอีกแบบ
    #3,828
    0
  8. #3823 Kaisoo1234 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:24
    ภาษาละมุน เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆเลยค่ะ ชอบจังค่ะ
    #3,823
    0
  9. #3822 Kaisoo1234 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:23
    ภาษาละมุน เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆเลยค่ะ ชอบจังค่ะ
    #3,822
    0
  10. #3808 ไคมาอิรุ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 09:59
    เป็นเรื่องที่อบอุ่นมากเลยอ่า
    #3,808
    0
  11. #3804 EsllfaFa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    น่ารักไปหมด
    #3,804
    0
  12. #3790 mirinchocolate (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:58
    อ่านตรงนี้กี่รอบก็ยังอบอุ่นหัวใจไม่เคยเปลี่ยนเลย
    #3,790
    0
  13. #3777 RayNyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 16:12
    น่ารักดีแฮะ
    #3,777
    0
  14. #3761 muwannnn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:02
    มันอบอุ่นหัวใจอะ...ลุ้นด้วย
    #3,761
    0
  15. #3746 asnmaok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 00:13
    ตอนนี้จับจังหวะดีมากๆ มาอ่านอีกรอบยังรู้สึกดีเหมือนเดิม น่ารักอบอุ่นมากๆ >_<
    #3,746
    0
  16. #3744 นู๋ปลา ซู่ซ่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 23:17
    ขนาดเคยอ่านแล้วยังตื่นเต้นเลย555555 คิดถึงงง
    #3,744
    0
  17. #3725 fanajaks (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:59
    น่ารักมาก น่ารักมากๆ เราเองก็ลุ้นให้ได้เจอกันสักที ในที่สุดTT
    #3,725
    0
  18. #3716 ❥You're mine. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:52
    โอ้ย น่ารักกกกกกกกกกกก ㅜㅡㅠ
    #3,716
    0
  19. #3703 p H x 0 q (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:27
    โอ้ยยยเปิดมาก็น่าอ่านแล้วววว ฮืออ
    #3,703
    0
  20. #3697 jimin's (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 13:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดแ>_<โอ้ยๆ เขินมากๆๆๆ ฮือ ชอบความซื่อของชานยอล คุณแบคฮยอนก็น่ารัก ฮือ
    #3,697
    0
  21. #3696 jimin's (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 13:01
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดแ>_<โอ้ยๆ เขินมากๆๆๆ ฮือ ชอบความซื่อของชานยอล คุณแบคฮยอนก็น่ารัก ฮือ
    #3,696
    0
  22. #3691 kevinwu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    อ่านรอบที่สามก็ยังรู้สึกดีมากๆเหมือนตอนอ่านรอบแรกเลย
    #3,691
    0
  23. #3683 Nabeecy61 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:16
    อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก มันอบอุ่นจริงๆ
    #3,683
    0
  24. #3675 Seony28 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 14:56
    เขินนะ เขินนนนรนรนรรรรรน
    #3,675
    0
  25. #3668 *HIMAKI (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:50
    โอ้ยยยย?
    #3,668
    0