DON'T GROW UP, IT'S A TRAP #ฟิคเปย์เด็ก | CHANBAEK

ตอนที่ 15 : CHAPTER 14 :: Together

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    18 ก.พ. 59

(c)  Chess theme

 

 

 

CHAPTER 14

Together

 

 
 

ชานยอลชอบฝนในวันที่ไม่ต้องไปโรงเรียน เหตุผลคงเพราะเขาหลงใหลการซุกอยู่ใต้ผ้านวมอุ่น ๆ ฟังเสียงฝนตกลงบนหลังคามากกว่าการกางร่มเดินไปตามฟุตปาธ และทนอยู่กับขากางเกงเปียก ๆ ไปจนถึงช่วงสายกว่ามันจะแห้ง

 

วันนี้ก็เช่นกัน... เป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มรู้สึกดีกับการลืมตาตื่นในเช้าวันใหม่ และพบว่าคนที่กลัวจะหายไปยังคงอยู่ในชีวิตเขา ชานยอลยิ้มบาง ๆ พลางมองไปยังคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นอนหน้าประตูกระจกระเบียง จิบกาแฟที่ใส่น้ำตาลสองก้อน อ่านหนังสือเล่มโปรดซึ่งวนอ่านแล้วเป็นรอบที่สาม

 

เด็กตัวสูงลุกขึ้นนั่ง เปิดผ้าห่มดูเพื่อยืนยันว่าเมื่อคืนไม่ได้ฝันไป เขานึกหมั่นไส้ตัวเองอยู่ลึก ๆ ที่หลุดยิ้มออกมาอย่างคนโง่ ก่อนจะทิ้งตัวลงไปนอนพร้อมเอาหมอนอัดหน้าคลายความขลาดอายเมื่อนึกถึงเรื่องนั้น

 

หันไปมองคุณแบคฮยอนที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม จนถึงตอนนี้คนตัวเล็กก็ยังไม่รู้ว่าเด็กยักษ์ของคุณเขาตื่นมาชักดิ้นชักงอบนเตียงแล้ว ชานยอลก้มลงคว้ากางเกงนอนกับเสื้อขึ้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ หยุดยืนอยู่ปลายเตียงเพื่อวางสคริปท์ว่าควรเข้าไปทักทายอีกฝ่ายยามเช้าด้วยวิธีไหนถึงจะดีที่สุด

 

การเข้าไปจูบแก้มแล้วพูดว่าอรุณสวัสดิ์ถูกเททิ้งไปตั้งแต่เริ่มคิดแล้ว ปาร์คชานยอลไม่ใช่นางเอกละครสักหน่อย ส่วนคุณแบคฮยอนก็ไม่ใช่พระเอกด้วย ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงเริ่มครุ่นคิด คิด คิด คิด จนการทักทายยามเช้ากลายเป็นเรื่องน่ากังวลขึ้นมาเสียได้

 

คุณแบคฮยอนตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อคืนกว่าจะนอนคนตัวเล็กก็ถูกเขาเอาแต่ใจอยู่หลายชั่วโมงเลยนะ เป็นเพราะอึดอัดจนนอนต่อไม่ได้หรือเปล่า บ้าแล้ว... ตอนนี้คุณแบคฮยอนจะรู้สึกอย่างไร ปาร์คชานยอลจะโดนเกลียดขี้หน้าเพราะเรื่องเมื่อคืนหรือเปล่า...

 

เด็กหนุ่มคว้าผ้านวมผืนใหญ่มาคลุมไหล่ตนเอง ไม่รู้ล่ะ... ถ้ามันจะแย่จริง ๆ เขาก็ขอใช้ลูกอ้อนเข้าสู้แล้วกัน หากคุณแบคฮยอนรู้สึกไม่ดีก็คงดันออกเอง แต่ถ้าไม่... ก็เป็นโอกาสดีที่จะออดอ้อนขอความรัก

 

ขายาวก้าวไปหยุดอยู่ข้างหลังคนตัวเล็ก เม้มริมฝีปากระหว่างรวบรวมความกล้าก่อนจะอ้าผ้าห่มออกเตรียมกอดอีกฝ่าย จะเล่นอะไร?

 

...

 

เด็กหนุ่มชะงักอยู่ท่านั้น ก่อนจะเห็นว่าคุณแบคฮยอนมองเห็นเขาผ่านกระจกประตูระเบียง ชานยอลยิ้มแห้ง ดูท่าทีคนตัวเล็กอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะโน้มตัวลงไปกอดพร้อมผ้านวม

 

เดี๋ยวกาแฟก็หกใส่หรอก

 

ถ้าผ้าห่มมันเลอะกาแฟ งั้นคืนนี้ผมขอนอนห้องคุณนะครับ

 

เราจะกลับโซลกันตอนเย็น ลืมแล้วหรือไง

 

แต่พรุ่งนี้คุณหยุดไม่ใช่เหรอครับ? อยู่ต่อกันเถอะ... นะครับ เสียงกระซิบเบา ๆ ข้างหูเรียกรอยยิ้มจากคนอายุมากกว่าได้เป็นอย่างดี แบคฮยอนหันไปมองใบหน้ามึน ๆ ของคนเพิ่งตื่น ก่อนจะจัดเผ้าผมที่ชี้โด่เด่ให้

 

แล้วซูยองจะอยู่กับใคร เป็นห่วงน้องบ้างหรือเปล่า?

 

ห่วงสิครับ แต่ที่ผมวางใจก็เพราะซึงฮวานไม่ใช่เด็กเกเร เธอไม่พาซูยองไปเถลไถลแน่ ถ้าคุณตกลง ผมจะรีบไปโทรบอกน้องเลยทั้งคู่สบตากันในระยะใกล้ แบคฮยอนรู้สึกได้ถึงความเอาแต่ใจเล็ก ๆ ที่อีกฝ่ายไม่ค่อยแสดงออกมาสักเท่าไหร่ และเขามักจะบอกกับเพื่อนฝูงอยู่เสมอว่าไม่ชอบคนนิสัยแบบนี้ แต่ก็น่าตลกดี ที่ชานยอลทำแล้วมันน่าเอ็นดู

 

แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ คราวหน้าอย่าทิ้งน้องไว้อย่างนั้นอีก ตกลงไหม?

 

ผมไม่ได้ทิ้งนะครับ... คุณอย่ามองผมเป็นพี่ชายนิสัยไม่ดีนะ ผมไม่อยากให้คุณชอบผมน้อยลงไปกว่านี้แล้ว เด็กหนุ่มซบศีรษะลงกับขมับคนอายุมากกว่าอย่างออดอ้อน เขาชอบเสียงหัวเราะในลำคอของคุณแบคฮยอน กับมือสวย ๆ ที่กำลังลูบแก้มเขา

 

 

มีความสุขจัง...

 

 

ให้ตายเถอะ ฉันควรจะดุเธอไม่ใช่หรือไงกัน

 

อย่าดุผมนะ

 

 

ใจคอเจ้าเด็กยักษ์จะอ้อนไปจนถึงหยดสุดท้ายจริง ๆ ใช่ไหม?

 

 

หลับสบายเลยสิเมื่อคืน?

 

แล้วคุณล่ะครับ ที่ตื่นเร็วเพราะไม่สบายตัวใช่ไหม? เด็กหนุ่มย้อนถาม และดูเหมือนว่าคุณแบคฮยอนจะรับรู้ได้ถึงความกังวลผ่านทางสีหน้า จึงจิ้มนิ้วชี้ลงมาบนหัวคิ้วของเขา

 

ฉันตื่นเพราะหิวต่างหาก

 

หิว?!” เด็กหนุ่มเบิกตากว้าง กับเหตุผลที่แท้จริงของการทำให้คุณแบคฮยอนต้องตื่นเช้า

 

ฉันยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่ตอนไปโซล คิดว่าตอนนี้ท้องของฉันมันจะมีอะไรให้ย่อยบ้างล่ะ?

 

คุณน่าจะปลุกผม เด็กหนุ่มย่อตัวนั่งยอง ๆ ข้างเก้าอี้นอน พร้อมเกยคางลงบนพนักวางแขน หลับตาพริ้มให้คนตัวเล็กจัดเผ้าผมให้ระหว่างรอคำตอบ

 

เห็นว่าเธอหลับอยู่ ฉันก็เลยลงไปชงกาแฟดื่มก่อน

 

คราวหลังต้องปลุกผมนะครับ อย่าทนหิวอีกนะ แบคฮยอนอมยิ้มพร้อมพยักหน้าเป็นคำตอบ ก่อนที่เจ้าเด็กยักษ์จะเอาผ้าห่มไปพับเก็บบนเตียงอย่างเป็นระเบียบแล้วเดินกลับมาอีกครั้ง

 

เดี๋ยว จะทำอะไร?คนตัวเล็กเลิกคิ้ว เมื่ออยู่ ๆ เด็กตัวสูงก็โน้มตัวลงมาพร้อมช้อนร่างของเขาขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว

 

แบคฮยอนรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายไซส์ต่ำกว่ามาตรฐานตั้งแต่จำเป็นต้องยืนหัวแถว หรือได้รับตำแหน่งเป็นพ๊อยท์การ์ดในสนามบาสเพราะส่วนสูงไม่สามารถเป็นเซนเตอร์ได้ ไปจนถึงตอนที่อยู่กับเพื่อน ๆ ในกลุ่ม ซึ่งเขาต้องเงยหน้ามองพวกมัน แต่ถึงอย่างนั้น แบคฮยอนก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเล็กจนดูไปในทางอ่อนแอ จนกระทั่งร่างกายของเขามันเบาหวิวอยู่ในวงแขนของเด็กหนุ่มวัยสิบเก้า

 

จะเล่นอะไรอีก?

 

เป็นรถโดยสารให้คุณครับ

 

วางฉันลงเดี๋ยวนี้เลย แบคฮยอนมองคาดโทษเด็กตัวสูงที่เอาแต่อมยิ้มพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธ

 

ผมจะปล่อยก็ต่อเมื่อเราถึงห้องครัวแล้ว เพราะงั้นอย่าดิ้นนะครับ ถ้าตกบันไดผมคงเจ็บหนักแน่ ๆ

 

ถ้ากลัวเจ็บก็ปล่อยฉันเดินเองสิ

 

ผมหมายความว่าคงเจ็บเพราะเอาตัวเองเป็นฐานรองรับตัวคุณต่างหาก ชานยอลอมยิ้มพร้อมก้มลงมาหอมแก้มคนอายุมากกว่าเสียฟอดใหญ่ เขาเห็นว่าคุณแบคฮยอนขมวดคิ้ว อ้าปากเหมือนอยากดุเด็กฉวยโอกาสเสียเต็มแก่ แต่ก็ทำได้แค่มองไปอีกทาง และพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ หลังจากถูกเด็กอย่างเขายัดเยียดความเอาแต่ใจใส่

 

นอกจากซูยองแล้ว ชานยอลก็ไม่เคยบังคับใคร แต่ถ้าจะให้ทนมองคุณแบคฮยอนเดินอย่างลำบากเพราะเจ็บช่วงสะโพก ซึ่งสาเหตุมาจากเรื่องเมื่อคืน เขาก็ทนไม่ได้เหมือนกัน

 

ชานยอลก้าวลงบันไดอย่างระมัดระวัง แน่นอนว่าเขาห่วงคนตัวเล็กมากกว่าตนเองที่ฟื้นตัวไวหากได้รับบาดเจ็บ เด็กหนุ่มเริ่มชอบตัวเองเวลาตกหลุมรัก เพราะเขามักจะมองเห็นคุณแบคฮยอนมาก่อนตัวเองเสมอ แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเศร้าบ้างสุขบ้าง แต่ชานยอลก็ได้รู้จักความสุขในการเป็นผู้ให้

 

เด็กหนุ่มเลิกคิ้วเมื่ออยู่ ๆ คุณแบคฮยอนก็หัวเราะในลำคอเบา ๆ พร้อมมองมาด้วยสายตาเอ็นดูเหมือนทุกครั้ง เหมือนกำลังจำลองเหตุการณ์อีกสามสิบปีข้างหน้ายังไงก็ไม่รู้สิ

 

พอได้คลายความสงสัย ชานยอลก็อมยิ้มแล้วค่อย ๆ วางคุณแบคฮยอนลงบนเก้าอี้ในครัว เขานั่งลงตรงหว่างขาคนตัวเล็กพร้อมกุมมือ เพื่อให้คนตรงหน้ารับรู้ความรู้สึกของเด็กยักษ์คนนี้

 

คุณครับ

 

หืม?

 

ผมคงไม่กล้าสัญญาว่าอีกสามสิบปีข้างหน้าผมจะยังนั่งอยู่ตรงนี้ และมองคุณด้วยความรักอยู่หรือเปล่า เด็กหนุ่มกระชับมือแน่นขึ้น เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดไปผมอยากพูดอะไรเยอะแยะเลย แต่คุณคงรู้และเข้าใจโลกดีกว่าผมอยู่แล้ว

 

พูดมาสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าโลกที่เธอรู้จักมันเป็นยังไง

 

ชานยอลสบตากับคนอายุมากกว่าระหว่างเรียบเรียงคำพูดในหัว แน่ล่ะ... เขาอยากพูดในสิ่งที่ใจคิด แต่ก็ไม่อยากประดิดประดอยให้สวยหรูจนดูเลี่ยน คุณแบคฮยอนไม่ใช่เด็ก ๆ ที่จะมาหลงคารมหวาน ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงอยากใช้ความเป็นเด็กของตนเองแสดงความจริงใจให้เห็น

 

เริ่มชอบผมแค่นี้ก่อนนะครับ อย่าเพิ่งให้มันมากไปกว่านี้

 

ท่ามกลางเสียงฝนด้านนอกที่ยังคงตกลงมาอย่างหนักตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ แบคฮยอนยังคงมองสีหน้าจริงจังของเด็กอายุสิบเก้า เพื่อปล่อยให้อีกฝ่ายได้พูดความในใจออกมาโดยไม่พูดแทรกใด ๆ

 

ในหัวมันบอกให้ผมพูดไปเลยว่าจะอยู่กับคุณจนถึงวันสุดท้าย ผมคงพูดมันออกมาได้ง่าย ๆ แต่ผู้ใหญ่อย่างคุณก็คงรู้ดีว่ามันยากถ้านึกถึงสิ่งรอบตัวเราชานยอลจับมืออีกฝ่ายขึ้นมาทาบแก้มตนเองพร้อมหลับตาลงแต่ให้โอกาสผมก่อนนะ

 

โอกาสของเธอเป็นยังไงล่ะชานยอล?

 

ถึงผมจะเดาไม่เก่งว่าผู้ใหญ่คิดยังไง แต่คุณก็คงกังวลอยู่เหมือนกันใช่ไหมครับว่าความรู้สึกของเด็กอย่างผมมันเกิดขึ้นแค่ชั่ววูบหรือเปล่า ชานยอลยิ้มบาง ๆ ผมแค่อยากได้เวลาจากคุณ ระหว่างนั้น... คุณก็ทบทวนตัวเองด้วยว่ายังอยากเลือกเด็กอย่างผมอยู่อีกไหม

 

แบคฮยอนไล้นิ้วหัวแม่มือบนแก้มเด็กตัวสูงอย่างเอ็นดู มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้นั่งฟังความในใจที่สื่อไปในทางสารภาพรักของเด็กคนนี้ ซึ่งเขารู้ดีว่าควรจัดการความรู้สึกตัวเองอย่างไร แต่การฟังอีกฝ่ายพูดทุกอย่างโดยที่ไม่ต้องถาม มันก็รู้สึกดีไม่น้อยเลย

 

และพอถึงตอนที่คุณมั่นใจแล้ว ก็ช่วยรักผมโดยไม่ลังเลด้วยนะครับ

 

คนตัวเล็กอมยิ้มขณะมองดวงตาของเด็กตัวสูงที่ทอประกายไปด้วยความจริงจัง ใสซื่อ ไร้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อให้หลงกล แบคฮยอนพยักหน้าช้า ๆ กับคำขอของเด็กหนุ่มที่มาพร้อมความกล้าซึ่งซ่อนความประหม่าเอาไว้ไม่มิด

 

ยังไม่ต้องนึกไปไกลถึงขนาดนั้นหรอก ทุกวันนี้ที่มีเธออยู่ด้วย ฉันก็มีความสุขดี

 

ชานยอลเป็นเด็กเจียมตัวตั้งแต่แรก ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าหวังว่าจะได้รับสิ่งพิเศษจากคุณแบคฮยอนมากไปกว่านี้ ซึ่งประโยคเมื่อครู่มันเกินความคาดหมาย เด็กหนุ่มรู้สึกหัวใจพองโต ก่อนจะซบใบหน้าลงกับตักคนตัวเล็กโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะมองเห็นเขาเป็นเด็กหรือไม่

 

เพราะสำหรับคุณแบคฮยอน ชานยอลยอมเป็นได้ทุกอย่าง โดยไม่ต้องพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินวัยให้อีกฝ่ายเห็นว่าเขาสามารถดูแลได้ทั้ง ๆ ที่ยังเอาตัวเองไม่รอด มันยังมีจุดดำใหญ่ ๆ ที่แต่งแต้มอยู่ในความรู้สึก เพราะเขายังคงรับเงินจากอีกฝ่ายอยู่อย่างนี้โดยไม่สามารถละทิ้งความกังวลไปได้ และยิ่งความสัมพันธ์ของเราคืบหน้า ชานยอลก็ยิ่งรู้สึกแย่

 

เด็กหนุ่มได้แต่บอกตัวเองว่าต้องตั้งใจให้มาก พอถึงเวลาที่ได้เป็นผู้ใหญ่จริง ๆ ตอนนั้นความรักของเราทั้งสองคนก็จะเติบโตไปด้วย

 

 

ความรักที่จะทำให้เรามีความสุขจนลืมเรื่องอายุไป

 

 

เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วกินยาแก้ปวดนะครับ

 

เร็ว ๆ เลยนะ หิวจะแย่แล้ว

 

ชานยอลยิ้มตาหยี รีบวิ่งไปควานหาผ้ากันเปื้อนมาสวมใส่ ก่อนจะเปิดตู้เย็นเอาอาหารที่แช่ไว้ตั้งแต่เมื่อวานออกมาอุ่นเพื่อเอาให้เขากินรองท้องก่อน ตามด้วยการเอาวัตถุดิบที่เหลือในตู้เย็นมาทำเมนูใหม่

 

ชานยอล

 

ครับ เจ้าของชื่อหันมาพร้อมแววตาที่ฉายไปด้วยความสงสัย จนถึงตอนนี้เด็กอายุสิบเก้าก็ยังทำให้เขารู้สึกอบอุ่นหัวใจ กับความสุขที่ไม่ต้องพยายาม

 

กินข้าวเสร็จแล้วนวดไหล่ให้ทีนะ ชานยอลพยักหน้าอย่างไม่อิดออด ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับอาหารเช้าตอนสายอีกครั้ง

 

ใช่ว่าตอนนี้เขาจะละทิ้งความกังวลไป แบคฮยอนรู้ว่าความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่เพิ่งจะเริ่มต้นที่เลขหนึ่ง และยังมีปัญหามากมายที่ต้องกลับไปจัดการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องยกเลิกงานแต่งที่ต้องอธิบายให้ผู้ใหญ่รับรู้ และการประคองความรักครั้งนี้โดยไม่ให้เจ้าเด็กขี้กังวลต้องเสียใจอีก

 

แต่ตอนนี้ขอกอบโกยความสุขก่อนเถอะ ก็เจ้าเด็กยักษ์ทำตัวน่ารักเสียขนาดนั้น จะไม่ให้เห่อได้อย่างไรไหว?

 

 

.

.

 

 

เจ็บมากไหมครับ?

 

เจ็บ เพราะงั้นคืนนี้อย่าหวังว่าจะงอแงได้อีก

 

ชานยอลยิ้มเจื่อน ก่อนจะบดเบียดร่างโต ๆ เข้าหาอ้อมกอดคนตัวเล็กที่อยู่บนเก้าอี้นอนด้วยกัน เด็กหนุ่มไม่สนใจว่าใครจะต้องเป็นฝ่ายกอดเพื่อให้ดูแมนกว่า เพราะเขารู้แล้วว่าต้องทำอย่างไรคุณแบคฮยอนถึงจะพอใจ

 

คิดว่าตัวเองเป็นเด็กสามขวบหรือไง?

 

ถ้าใช่ คุณจะยอมให้ผมอ้อนไหมครับ

 

ถ้าบอกว่าไม่ เธอจะยอมย้ายไปนั่งเก้าอี้อีกตัวหรือเปล่าล่ะ?

 

ผมไม่ไปหรอกครับ

 

เด็กคนนี้นี่ แบคฮยอนมองศีรษะทุยของเด็กหนุ่มที่ซบอยู่กับแก้มเขา ฟังเสียงงึมงำว่า ตัวคุณหอมจัง แล้วก็หลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ดูสิ ขาเธอเลยออกไปนอกเก้าอี้แล้ว

 

ไวเท่าความคิด คนตัวเล็กขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเพราะเจ้าเด็กยักษ์แก้ปัญหาด้วยการก่ายขากอดตัวเขาเอาไว้พร้อมซุกจมูกลงกับซอกคอเขา เท่านั้นยังไม่พอ ยังมีจุ๊บปนกลั้วหัวเราะอีก

 

ให้ตายเถอะ บยอนแบคฮยอนกำลังรู้สึกแปลก ๆ กับสถานะในตอนนี้ ซึ่งมันต่างจากคู่รักชายรักชายทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

 

ก็พอรู้ว่าเกย์มีทั้งฝ่ายรุกและรับ ดังนั้นเหตุการณ์เมื่อคืนมันก็เป็นคำตอบได้แล้วว่าเขายอมรับในสถานะ แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นแค่เรื่องเซ็กส์ เพราะเวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ เจ้าเด็กยักษ์ก็ทำตัวเป็นเด็กขี้อ้อนที่ร้องขอความรักจากเขาเหมือนเดิม

 

อาทิตย์หน้าไปหาพ่อแม่เธอดีไหม?

 

คุณจะไปกับผมเหรอ? เด็กหนุ่มยันตัวลุกขึ้นพร้อมเท้าศอกลงกับที่นอน สบตากับคนอายุมากกว่าซึ่งกำลังยิ้มและพยักหน้าเป็นคำตอบแม่ผมต้องดีใจแน่ ๆ ท่านอยากเจอคุณมานานแล้วครับ

 

บอกซูยองด้วย แล้วเราหาเวลาไปซื้อของฝากให้ท่านกัน

 

ของฝาก...? ชานยอลชะงักพร้อมกลอกตามองไปทางอื่น ซึ่งแบคฮยอนพอจะเดาออกว่าตอนนี้ภายใต้ใบหน้าของเด็กหนุ่มกำลังคิดอะไร ซึ่งมันเป็นเรื่องที่เขาต้องจัดการมันให้ได้ ถ้าหากว่าต้องอยู่ด้วยกันในสถานะแบบนี้

 

ถ้ากังวลเรื่องเงินอยู่ ก็คิดซะว่าเป็นรางวัลที่เธอทำให้ฉันพอใจในเกรดเทอมนี้สิ แบบนั้นจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือเปล่า?

 

คุณครับ... ผมรับมามากเกินไปแล้ว

 

อะไรที่มากเกินไปล่ะ ฉันก็แค่เลี้ยงดูเธอเหมือนที่ทำมาตลอดห้าปี ไม่อยากให้พ่อแม่กินของดี ๆ มีเสื้อผ้าอุ่น ๆ ใส่ก่อนจะถึงฤดูหนาวเหรอ? แบคฮยอนเกลี่ยปอยผมออกจากใบหน้าคมของเด็กขี้กังวล ก่อนจะดึงแก้มจนยืดออก

 

แต่...

 

ได้เอาสมุดกับปากกามาหรือเปล่า?

 

ครับ? ก็เอามานะ... ทำไมเหรอครับ? เด็กหนุ่มเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย ก่อนที่คนตัวเล็กจะปัดมือไล่ให้ไปเอามันมา ชานยอลก็ทำตามอย่างว่าง่าย พาขายาวเดินไปหยุดอยู่ข้างเตียงแล้วค้นกระเป๋าเป้แล้วกลับมาที่เดิม

 

คุณแบคฮยอนลุกขึ้นนั่ง พร้อมแย่งสมุดกับปากกาไปก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกให้เขาไปนอนซบอกเหมือนก่อนหน้านี้ เด็กยักษ์เคยดื้อกับคุณเขาเสียที่ไหนกัน ชานยอลนอนลงไปพร้อมกอดเอวคอด ซบแก้มลงกับแผงอกบางแล้วมองไปยังสมุดที่ถูกกางออก

 

ต่อไปถ้าลำบากใจเวลาฉันซื้อของให้ เธอก็จดมันลงไปแบบนี้นะ

 

เด็กอายุสิบเก้าหลุดยิ้มกับความน่ารักของคนอายุมากกว่าที่กำลังพยายามทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายกับความกังวลในใจ คุณแบคฮยอนเป็นผู้ใหญ่ที่ใช้วิธีทำให้เด็กยอมทำตามจนได้แม้ว่าเรื่องนั้นมันจะยากสำหรับเขา

 

ชานยอลมองลายมือที่กระหวัดลงบนหน้ากระดาษอย่างลื่นไหล ก่อนจะสบตากับคนตัวเล็กที่โอบกอดเขาเอาไว้แม้ว่าสภาพของเรามันจะทุลักทุเลจนน่าตลกถ้าหากคนอื่นมอง แต่ก็ช่างปะไร ถ้าทำตัวแบบนี้แล้วจะได้รับความรักจากคุณแบคฮยอน เขาก็ยอมเป็นเด็กตลอดไป

 

 

ผมลำบากใจที่คุณจะซื้อเสื้อผ้าให้พ่อกับแม่ของผม ดังนั้น ผมจะขอชดใช้ค่าเสียหายในครั้งนี้ด้วยการทำมื้อดึกไปส่งให้คุณกินที่ออฟฟิศทุกวันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ครับ

 

 

ถ้าผมเหลิง คุณก็ต้องโทษตัวเองแล้วนะครับ

 

เธอต้องโทษตัวเองที่ทำให้ฉันอยากตามใจสิถึงจะถูก

 

เด็กหนุ่มยิ้ม ยันตัวลุกขึ้นเล็กน้อยแล้วสบตากับคนที่อยู่ใต้ร่าง ซึ่งคุณแบคฮยอนก็ไม่มีท่าทีเปลี่ยนไปจากเดิมนัก จะมีก็แต่ฝ่ามืออุ่น ๆ ที่ทาบลงบนแก้มเพื่อทำให้ช่องว่างของเราลดลงโดยการโอบใบหน้าของเขาลงไปจูบ

 

ชานยอลชอบที่จะเรียนรู้ โดยเฉพาะบทเรียนที่ได้จากคุณแบคฮยอน เด็กหนุ่มเอียงศีรษะเพื่อปรับองศาการจูบที่แนบแน่นยิ่งขึ้น ตัวคุณแบคฮยอนอุ่น... ซึ่งมันคงดีถ้าหากว่าเขาได้นอนกอดคนรักใต้ผ้าห่มในวันฝนตกอย่างที่เคยวาดฝันไว้

 

คนตัวเล็กกอดรอบคอเด็กหนุ่มเมื่อร่างของเขาถูกอุ้มขึ้นจนลอยจากเก้าอี้นอน ลิ้นของเรายังคงกระหวัดดูดดึงโดยไม่มีใครถอนจูบออกมาแม้ว่าขายาวของเด็กตัวสูงจะก้าวไปจนถึงเตียงแล้ว

 

แผ่นหลังบางนอนราบลงบนเตียงนุ่ม เรายังคงแสดงความรักกันด้วยริมฝีปากโดยไม่มีอะไรมากไปกว่าการจูบ คลอเคลียปลายจมูกบ้าง ถอนจูบออกมาสบตากันบ้าง และกดจูบลงไปซ้ำ ๆ

 

มือของเด็กอายุสิบเก้าไม่ได้สอดเข้าไปในเสื้อหรือกางเกงของเขา เมื่อตอนนี้มือของเรากำลังสอดประสานกันจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ปาร์คชานยอลคงอยากยืนยันให้รู้ว่าแคร์ความรู้สึกและร่างกายของเขามากแค่ไหน กับการอดใจไว้ไม่ให้เซ็กส์ครั้งใหม่เกิดขึ้นแม้ว่าเจ้าตัวจะต้องการมัน

 

นอกจากนวดไหล่แล้ว คุณอยากให้ผมทำอะไรอีกไหมครับ?

 

ทำอะไรดี? ฝนตกแบบนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ด้วยสิ

 

แบคฮยอนมองเด็กหนุ่มที่คร่อมอยู่บนร่างซึ่งกำลังพรมจูบลงบนหลังมือเขาอย่างทะนุถนอม คนตัวเล็กหลุดยิ้มออกมาอีกครั้งเพราะการกระทำของอีกฝ่าย ทำไมเจ้าเด็กยักษ์ถึงรักเขามากขนาดนี้นะ?

 

งั้นนอนคุยกันก็ได้ครับ คุณจะได้พักผ่อนด้วย

 

เอาสิ ว่าแต่เราจะคุยอะไรกันดีล่ะ แบคฮยอนไม่ค่อยชินกับวันว่างสักเท่าไหร่ เขาได้แต่นึกย้อนไปก่อนหน้านี้ว่าตอนอยู่กับจูฮยอนทำอะไรบ้าง ซึ่งก็ไม่พ้นการกินข้าว ดูหนังในทีวี มีเซ็กส์ที่เสร็จบ้าง ค้างบ้าง

 

เรื่องเมนูมื้อดึกที่คุณอยากให้ผมทำไปให้กินก็ได้ครับ หรือจะให้ลิสต์รายชื่อเพลงที่คุณอยากฟังตอนเรานั่งรถไปหาพ่อกับแม่ผมก็ได้

 

เอาเรื่องของเธอบ้างสิแบคฮยอนหัวเราะ จนถึงตอนนี้เจ้าเด็กยักษ์ก็ยังนึกถึงเขาและพ่อแม่ก่อนเสมอ

 

ไม่มีเรื่องของผมหรอกครับ เด็กหนุ่มอมยิ้ม พร้อมขยับตัวลงไปนอนข้าง ๆ คนตัวเล็กและไม่ลืมที่จะดึงผ้านวมขึ้นมาห่มให้ เพราะต่อไปนี้จะมีแค่เรื่องของเราแล้ว

 

อา... ดูพูดเข้า

 

แบคฮยอนเบือนหน้าไปอีกทาง แต่ก็ถูกเด็กยักษ์รวบตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดจนได้ เสียงหัวเราะอย่างขลาดอายของอีกคนยังคงเป็นโรคติดต่อที่ทำให้เขายิ้มทุกครั้ง คนตัวเล็กวางมือลงบนศีรษะเด็กหนุ่มที่ซุกจมูกลงกับซอกคอเขา ซึ่งกดจูบเบา ๆ อย่างใคร่รักพร้อมพร่ำบอกให้อบอุ่นหัวใจในวันฝนตกว่า...

 

 

ถ้าผมพูดจาเลี่ยน ๆ ไปบ้างก็อดทนหน่อยนะครับ เพราะตอนนี้ผมรักคุณจนเหมือนว่าจะเป็นบ้าไปแล้ว

 

 

 

TBC

 
 

 

ตอนหน้าตอนจบแล้วจ้า ฮืออออ ฟิคเรื่องนี้เป็นพล็อตที่เกิดขึ้นอย่างชั่ววูบ แต่เขียนได้อย่างไหลลื่นเหมือนตอนเราเขียน Among Pages เลยค่ะ TvT

 

ยังไงเราก็ต้องขอโทษที่ให้รอนานเป็นอาทิตย์นะคะ เนื่องจากว่าอาทิตย์ก่อนเราเพิ่งอัพตอนจบ #มนุษย์จงอิน ไป เราเลยไม่สามารถเขียนตอนจบติดต่อกันได้ค่ะ เพราะมันเป็นอารมณ์หน่วง ๆ อะ แบบ ฟิคเราจะจบแล้วนะ เราจะต้องเขียนจบสองเรื่องติดต่อกันเลยเหรอ เราจะไม่ได้เขียนเขาอีกแล้วนะ มันน่าใจหายจริง ๆ ค่ะ ฮือ แต่ตอนจบจะพยายามไม่ให้ทิ้งห่างนานนะคะ ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งฟิคเรื่องนี้ไปนะคะ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,909 ความคิดเห็น

  1. #3906 ???? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 22:49

    หวานจนเลี่ยนนนน -///-

    #3,906
    0
  2. #3861 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:09
    เขินนมาก

    จะจบแล้วเนอะ

    อ่านเวพลินเลย
    #3,861
    0
  3. #3842 RaineyRainn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:41
    ทั้งเขิน ทั้งฟินนนนนน
    #3,842
    0
  4. #3821 ไคมาอิรุ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:19
    น่ารักมากเลยยยย
    #3,821
    0
  5. #3786 wwirulpattt (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 23:14

    ฮือออออ
    #3,786
    0
  6. #3724 ❥You're mine. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:28
    ละมุนตุ้นมาก แสนน่ารัก น่าเอ็นดู ㅠㅠ
    #3,724
    0
  7. #3685 Nabeecy61 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:47
    อยากเลี้ยงเด็กแบบชานบ้างแต่คิดดูนี่ยังเลี้ยงตัวเองไม่ไหวเลยเด้อออ55555555
    #3,685
    0
  8. #3650 ReindyWang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 06:49
    หวานมาก อุ่นใจมาก
    #3,650
    0
  9. #3632 XMCB_BB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 10:57
    อบอุ่นหัวใจจริงๆเลย ยิ้มแก้มจะแตกแล้วววว >////<
    #3,632
    0
  10. #3610 geejajaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 13:09
    โอ้ยยยหวานอ่ะ หวานนนอ่ะมีความสุขมากๆ
    แต่ก็เป็นห่วงทั้ง2คนหลังจากนี่
    #3,610
    0
  11. #3590 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 23:09
    ละมุนมากจริงๆ
    #3,590
    0
  12. #3572 mamodictator (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 17:20
    ไม่มีอะไรจะบอกเลยนอกจากอบอุ่นพอๆกับแดดประเทศไทย ฮ่อมมมมมมมม ดีงามจนอยากจะหาคนเปย์แบบนี้บ้าง(เดี๋ยวๆ ก็ล้อเล่น) 5555555555555555
    #3,572
    0
  13. #3416 Freedom_&#215;&#215; (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 13:32
    ตอนนี้อากาศ 40° แต่อ่านแล้วรู้สึกหนาวๆเหมือนฝนตกไงไม่รู้ ชอบอะคะ อ้ากกก
    #3,416
    0
  14. #3310 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 22:40
    ฮื่ออออออออออ
    #3,310
    0
  15. #3224 cblyx (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 01:27
    เขินง่ะทำไมมันละมุนละไมแบบนี้ ดีต่อใจมากค่ะฮือ;///;
    #3,224
    0
  16. #3182 yc.park (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 11:04
    งื่อออ เขินตัวจะแตก
    #3,182
    0
  17. #3142 harleyshn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 10:15
    แงงจัลบ้าตัยแล่ว;_;
    #3,142
    0
  18. #3085 >*<ลูกสาวตระกูลคิม>*< (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 04:17
    รักฟิคเรื่องนี้จิงๆนะ
    #3,085
    0
  19. #2956 somoloho (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:50
    เป็นฟิคสิบกว่าตอนของพี่มลินที่รู้สึกอบอุ่นมาก
    ชอบมากตั้งแต่อินโทรจนถึงตอนนี้
    ตอนหน้าจบ ไปอ่านต่อล่ะค่าาา
    #2,956
    0
  20. #2939 Tiw-Se (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:32
    คุณแม่คะ เค้าจะหวานเกินไปแล้วววว นั่งตบโต๊ะจนโต๊ะจะพังแล้ว ฮืออออออออ เขินอ่ะ เขินนนนนแรง
    #2,939
    0
  21. #2931 Aumbaek2306 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:36
    เค้าน่ารักกันจังเลยค่ะแม่ ละมุนมากเลยยยยย
    #2,931
    0
  22. #2918 nutsukkw+ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:51
    จะร้องไห้อะ ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องนะ สารภาพตรงนี้เลยว่าตอนจบของมนุษย์แบคฮยอนมนุษย์ชานยอลนี่ยังไม่กล้าอ่านเลยค่ะTT กลัวการจบมากๆ เหมือนต้องจากลาใครซักคนที่ผูกพันธ์กันมา ไว้ทำใจได้แล้วจะไปอ่านนะคะTvT
    #2,918
    0
  23. #2891 litterrabbitza (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:39
    ง่าา จะจบแล้วหรอเนี่ย
    #2,891
    0
  24. #2884 Blue Kawaii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:03
    จะจบแล้วหรอเนี่ย คงต้องคิดถึงคุณแบคฮยอนมากแน่ๆเลย??
    #2,884
    0
  25. #2872 Lovely_Luhan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:00
    ฮืออออ ตอนหน้าจบแล้วหรอ รู้สึกว่ามันเร็วมากเลยอ่ะพี่มลิน ต่อไปเราก้คงคิดถึงเขาอ่ะ T^T
    หมั่นชานยอลแรงงงง เห่อคุณแบคจริงๆ เขาก็รักของเขาอ่ะเนอะ 55555
    #2,872
    0