DON'T GROW UP, IT'S A TRAP #ฟิคเปย์เด็ก | CHANBAEK

ตอนที่ 14 : CHAPTER 13 :: Warm Hug (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    16 ก.พ. 59

(c)  Chess theme

 

 

 

CHAPTER 13

Warm Hug

 



 

ฝนที่ยังตกลงมาอย่างหนัก เป็นเหมือนตัวแทนความรู้สึกของเด็กหนุ่มซึ่งใช้เวลาไปกับการนั่งอยู่บนขั้นบันไดหน้าบ้านในเวลาสี่ทุ่มครึ่ง เขาอยู่ตรงนี้เกือบสี่ชั่วโมงแล้ว ความกังวลที่ก่อตัวตั้งแต่ช่วงบ่ายยังคงทำงานอย่างไม่ลดละ และคาดว่ามันคงไม่หายไปจนกว่าจะได้เจอหน้าคุณแบคฮยอน

 

คำถามหนึ่งผุดเข้ามาในหัว เด็กหนุ่มสงสัยอยู่ว่าเจ้าบัดดี้จะเศร้าสักแค่ไหนตอนที่เห็นคนตัวเล็กย้ายของออกจากบ้าน มันจะรู้สึกเหมือนเขาตอนนี้ไหม มันนั่งอยู่บนขั้นบันไดหน้าทางเข้า จดจ้องสายตาอยู่กับประตูบ้านอย่างมีความหวังหรือเปล่า

 

เข้าใจความรู้สึกเจ้าบัดดี้เป็นอย่างดี ตอนนี้ปาร์คชานยอลก็คงเหมือนลูกหมาผู้ซื่อสัตย์ตัวโต ๆ ที่นั่งรอเจ้าของกลับบ้านอย่างมีความหวัง ทั้งที่รู้ว่าถ้าอีกฝ่ายมา แค่ครู่เดียวมันก็ต้องกลับไปอยู่กับความเศร้าอีกครั้ง

 

แบตเตอรี่โทรศัพท์ที่เคยชาร์จจนเต็มลดลงเกือบครึ่งไปกับการฟังเพลง มันไม่ได้ช่วยให้เจ้าหมาตัวโตอย่างปาร์คชานยอลรู้สึกดีขึ้นไปกว่าเดิมสักเท่าไหร่นัก แต่ก็คงดีกว่าการนั่งฟังเสียงฟ้าร้องไห้

 

ก้มลงมองจอมือถือครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งที่ใจอยากจะส่งข้อความถามว่าตอนนี้คนตัวเล็กกำลังทำอะไรอยู่ ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีหรือไม่ หรือว่ากำลังมีความสุขหลังจากที่คุณจูฮยอนมีเวลาว่างให้กับความรัก

 

ชานยอลมีความเชื่อ แต่เขาก็กลัวเหลือเกินว่าคุณแบคฮยอนจะไม่กลับมา เพราะจะอยู่ค้างกับหญิงสาวผู้เป็นที่รักอย่างคุณจูฮยอน ทั้งที่อยากให้สมาร์ทโฟนเครื่องนี้สั่นจะแย่ อยากให้ขึ้นเบอร์ของคนที่กำลังคิดถึง แต่อีกใจก็กลัวว่าจะได้รับข้อความบางอย่าง... ข้อความที่จะทำให้ปาร์คชานยอลนอนเหม่อมองเพดานไปจนถึงเช้าโดยไม่หลับตาลง

 

แค่คิดก็เจ็บหน้าอกข้างซ้ายอีกแล้ว ชานยอลซบแก้มลงกับหัวเข่าตนเองพลางทอดสายตาไปยังหาดทรายตอนกลางคืนที่เปียกไปด้วยน้ำฝน การทำได้แค่รอมันทรมานขนาดนี้เลยสินะ พระเจ้าเอาคุณแบคฮยอนกลับมาคืนเขาได้แล้ว

 

RRrrrr!!!

 

แรงสั่นสะเทือนจากสมาร์ทโฟนในมือแทบกระชากลมหายใจเด็กหนุ่มที่ใกล้ตายเพราะความกังวล หัวใจเต้นตุบตับเพียงเพราะเห็นว่าเจ้าของเบอร์ที่โทรเข้าเป็นคนเดียวกับที่วิ่งวนอยู่ในความคิดมาตลอดทั้งวัน ชานยอลรีบกดรีบสายพร้อมแนบเครื่องมือสื่อสารกับใบหู

 

ค... ครับ

 

( นั่งอยู่ตรงนั้นมานานแค่ไหนแล้ว? )

 

ตึกตึก... ตึกตึก...

 

( บอกเลยนะ ว่าถ้าเธอเป็นหวัดในทริปวันหยุดนี้ ทริปหน้าเราจะฉลองกันในบ้านแทน )

 

ราวกับว่าโลกใบนี้หยุดหมุนไป หลังจากได้ยินคนในปลายสายพูดประโยคเมื่อครู่ ใบหน้าคมค่อย ๆ เงยขึ้น ในใจมันยังลุ้นว่าสิ่งที่คาดหวังไว้อาจจะเป็นจริง และมันก็ใช่... เพราะตอนนี้บนพื้นหาดทรายซึ่งมีทะเลมืดเป็นพื้นหลัง มีใครคนหนึ่งยืนกางร่มอยู่ตรงนั้น

 

ชานยอลลุกขึ้นยืนทั้งที่ยังไม่วางสาย นัยน์ตาที่เคยสิ้นหวังตอนนี้กำลังคลอหน่วงไปด้วยน้ำตา และเขาไม่คิดจะห้ามมันเอาไว้ เด็กหนุ่มอยากปลดปล่อยความทุกข์ใจออกมาให้หมด แล้วร้องไห้จนกว่าเป็นบ้าไปเลย

 

( เฮ้ ฝนตกอยู่นะ )

 

คนตัวเล็กเซถอยหลังไปหนึ่งก้าวทันทีที่เด็กตัวสูงวิ่งมาถึงและรั้งตัวเขาเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด แบคฮยอนไม่รู้ว่าที่อีกฝ่ายกำลังตัวสั่นเทาในตอนนี้เป็นเพราะความหนาวเย็นจากฝน หรือเป็นเพราะเขากันแน่ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เขาก็จะปลอบเด็กคนนี้ด้วยความอบอุ่นจากร่างกายเขาเอง

 

เปียกหมดแล้วเห็นไหม?

 

ข... ขอโทษครับ ชานยอลรีบยืดตัวยืนตรง คว้าร่มบังสายฝนให้กับคนตัวเล็กที่ขับรถมาเหนื่อย ๆ แบคฮยอนอมยิ้ม ไล้น้ำตาออกจากใบหน้าเด็กหนุ่มที่มันไหลออกมาเรื่อย ๆ แม้ไม่ได้บีบ

 

ขี้แยจังเลยนะ

 

ถ้าอ้างว่ายังเป็นเด็กอยู่ จะฟังขึ้นหรือเปล่าครับ... ชานยอลยิ้มทั้งน้ำตา

 

และมันทำให้คนอายุมากกว่าฉุกคิดได้ว่า เขาสำคัญถึงขนาดทำให้เด็กคนนี้นั่งรอท่ามกลางลมหนาวในสายฝนได้เลยหรือไง รอยยิ้มและน้ำตาที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กันบนใบหน้าเด็กอายุสิบเก้าน่ะ มันเพราะเขาจริง ๆ เหรอ?

 

ผมสัญญาว่าถ้าโตขึ้นแล้วจะไม่ร้องอีก แต่ตอนนี้ปล่อยให้ผมร้องเถอะนะครับ

 

ถ้าร้องเพราะดีใจล่ะก็ ฉันจะหยวนให้ก็ได้

 

ทั้งคู่เพียงยิ้มให้กัน ตอนนี้เด็กหนุ่มไม่สนใจแล้วว่าจะมีวันพรุ่งนี้หรือไม่ ขอแค่คุณแบคฮยอนยืนอยู่ตรงนี้ และกอดตอบเขาพร้อมรอยยิ้มที่ออกมาจากใจ หรือถ้าจะเป็นเพราะความสงสาร เด็กหนุ่มก็ยินดี

 

ท่ามกลางสายฝนริมทะเลตอนกลางคืนอาจจะหนาวจนจับใจ แต่ถ้าหากได้กอดคนตรงหน้าเอาไว้ เหน็บหนาวแค่ไหนปาร์คชานยอลก็ทนได้เสมอ

 

 

.

.

 

 

แล้วก็ไม่บอกว่าเปิดน้ำอุ่นไม่เป็น

 

ผมคิดว่าอาบน้ำเย็นมันก็ไม่น่าจะแย่น่ะครับ... ก็เลย

 

เด็กหนุ่มพยายามแก้ตัว และไอ้ร่างกายโง่ ๆ ดีดตัวลุกขึ้นเพียงเพราะเห็นว่าคุณแบคฮยอนกำลังตรงมาทางนี้พร้อมหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา เราเพิ่งแยกกันไปอาบน้ำมา คนตัวเล็กในสภาพชุดนอนทำให้ย่นอายุลงไปได้หลายปี ผิดกับเขาที่พอใส่เสื้อยืดกับกางเกงนอนขายาวแล้วก็ยังดูเป็นเด็กโข่ง ไม่ได้โตไปกว่าตอนใส่ชุดนักเรียนเลย

 

นั่งอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน? พอเจอคำถามนี้ เล่นเอาลูกหมาตัวโตผู้ซื่อสัตย์ถึงกับพูดไม่ออก ชานยอลกลอกตา ยิ้มโง่ ๆ กลบเกลื่อนก่อนจะทำท่านับนิ้ว

 

ชั่วโมงนิด ๆ ครับ

 

แน่ใจ?

 

ครับ ผมแอบงีบไป รู้ตัวอีก... ทีก็... ค่ำแล้ว เด็กตัวสูงเอนตัวไปข้างหลังเพราะคนตัวเล็กเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ราวกับว่ากำลังจับโกหกสี่ชั่วโมงก็ได้ครับ...

 

ฟาดสักทีดีไหม? แบคฮยอนง้างมือขึ้น ซึ่งเจ้าเด็กยักษ์ก็งอตัวลงโดยอัตโนมัติ ชานยอลเบ้ปากเรียกร้องความเห็นใจ ย่อขาลงจนส่วนสูงอยู่ในระดับสายตาเดียวกันกับคนตัวเล็ก ก่อนจะนิ่วหน้าเจ็บเพราะโดนบิดสีข้าง

 

โอ้ย!”

 

ล้อฉันเหรอ แบคฮยอนจิ๊ปาก มองเจ้าเด็กโข่งที่ทิ้งตัวลงไปนอนกุมท้องบนโซฟาอย่างสำออย ปั้นหน้าโอดครวญ อีกทั้งยังหรี่ตามองมาอย่างเจ้าเล่ห์อีกเล่นละครเก่งจริงนะ ทีเมื่อกี้ยังเห็นบีบน้ำตาเหมือนจะตายอยู่เลย

 

ตอนนั้นผมเศร้าจริง ๆ นี่ครับ แต่พอคุณกอดผมปุ๊บ ผมก็ลืมทุกอย่างเลย อ๊า! เท้าคุณหนักจัง ชานยอลยิ้มกว้าง คว้าเท้าคนตัวเล็กที่ยกขึ้นมาเขี่ยตัวเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่ยืนกอดอกอยู่

 

ยิ้มไปเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เธอก็หงอยแล้ว

 

เป็นเหมือนระบบตอบรับอัตโนมัติไม่มีผิด ทันทีที่เขาพูดจบ เจ้าของใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มก็แปรเปลี่ยนเป็นซึมเศร้าในวินาทีถัดมา ชานยอลลุกขึ้นนั่งทั้งที่ยังไม่ละสายตาไปไหน ทิ้งเวลาไปชั่วอึดใจเพื่อรอดูว่าเขาจะพูดอะไรอีกหรือไม่

 

ผมรู้ครับ เด็กหนุ่มลุกยืนขึ้นเต็มความสูง สบตากับคนตรงหน้าหลังจากถูกฉุดให้กลับไปจมอยู่ในความเศร้าอีกครั้งด้วยประโยคเดียวแต่ตอนนี้คุณช่วยทำเหมือนว่าพรุ่งนี้จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเราได้ไหม

 

แบคฮยอนยืนนิ่ง เขาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรมากไปกว่าเดิม ไม่เศร้า ไม่ยิ้ม คนตัวเล็กเพียงแค่มองดวงตาคู่นั้น ที่กำลังจริงจังเข้าไปทุกทีเมื่อเรื่องของเรา ที่เคยตกลงไว้ว่าจะจบความสัมพันธ์นี้ลงหลังจากเรื่องงานแต่งคืบหน้า

 

อย่างเช่นอะไรล่ะ อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว พอถึงตอนนั้นเราก็ต้องเก็บของกลับโซล

 

ครับ ชานยอลเลียริมฝีปาก เสียงถอนหายใจเบาหวิวนั้นบ่งบอกได้ดีถึงความรู้สึกของเด็กหนุ่มที่กำลังวิ่งไปเจอเหวลึก อย่างน้อยก็ให้ส่งคุณเข้านอน

 

อย่างน้อย? แบคฮยอนเลิกคิ้วพร้อมเชยคางเด็กหนุ่มขึ้นมาให้สบตากันหลังจากนั้นเธอก็จะหายตัวไป ไม่ติดต่อมา แล้วก็ให้ความคิดถึงที่มีต่อฉันตายไปกับวัยสิบเก้าเหรอ?

 

แววตาของชานยอลตอนนี้ทั้งน่าเอ็นดูและน่าสงสารในเวลาเดียวกัน เจ้าเด็กยักษ์ทำท่าเหมือนจะบีบน้ำตาออกมาอีกแล้ว หลังจากรู้ว่านาฬิกามันใจร้ายเหลือเกินที่เอาแต่เดินหน้าไปเรื่อย ๆ เพื่อให้ถึงวันพรุ่งนี้

 

ผมเลือกไม่ได้นี่ครับ... ดูเหมือนว่ามันจะเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับเราแล้ว ผมไม่อยากให้คุณรู้สึกแย่เพราะผมเป็นต้นเหตุ

 

อ่าฮะ

 

ถ้าไม่มีผมคนนึง มันจะดีกับชีวิตคุณจริง ๆ ใช่ไหมครับ?

 

เป็นแค่เด็ก ทำไมถึงคิดแทนผู้ใหญ่ล่ะ?

 

อ๊า ชานยอลกุมหน้าผาก หลังจากที่ถูกคนตัวเล็กดีดนิ้วลงมาอย่างแรงจนรู้สึกร้อนผ่าวงั้นคุณก็รั้งผมไว้สิครับ พูดมาคำเดียว แค่นั้นผมก็ยอมเป็นเด็กยักษ์ของคุณตลอดไปแล้ว

 

...

 

ผมจะไม่รักคนอื่น จะเลิกคุยกับผู้หญิงทุกคนในโลกถ้าคุณบอกว่าไม่ชอบ

 

...

 

ผมจะไม่ไปไหน ขอแค่คุณบอก

 

งั้นก็ไม่ต้องไป ประโยคนี้ทำเอาคนฟังชะงักไป ชานยอลยืนนิ่งสบตากับคนตัวเล็กกว่าทั้งที่หัวใจกำลังชาหนึบ แม้จะรู้สึกผิดกับความเห็นแก่ตัวในครั้งนี้ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ แล้วเขาก็ไม่อยากหายไปจากชีวิตคุณแบคฮยอนเช่นกัน

 

มือเล็กยกขึ้นทาบแก้มอุ่น ๆ ของเด็กหนุ่ม ลูบเบา ๆ ราวกับปลอบใจก่อนจะรั้งท้ายทอยลงมาเพื่อกระซิบคำพูดบางอย่าง... คำ ๆ นั้นที่เขาอยากตะโกนบอกอีกฝ่ายตั้งแต่มาถึงที่นี่

 

ฉันเลิกกับจูฮยอนแล้ว

 

...

 

จะไม่มีใครแต่งงานทั้งนั้น นั่นคือเรื่องเดียวที่ฉันอยากบอกเธอในตอนนี้ ชานยอล

 

ถ้าบอกว่าคำพูดของคุณแบคฮยอนเป็นกระสุนปืนที่ยิงเจาะทะลุร่างกายได้ก็คงเชื่อ เด็กหนุ่มยืนนิ่งไปนานเท่าไหร่เขาเองก็ไม่สามารถรู้ได้ ชานยอลปล่อยให้สมองคิดตามประโยคเมื่อครู่เหมือนคนโง่ แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ ความคิดมันก็ตีรวนจนเรียบเรียงไม่ได้เท่านั้น

 

คุณแบคฮยอนบอกว่าจะไม่แต่งงาน ใช่ เขาไม่ได้หูฝาดแน่ ๆ ชานยอลไม่อยากคิดว่าทั้งหมดนั่นจะเป็นแค่เรื่องหลอกเด็กเพื่อเรียกรอยยิ้ม หรืออะไรก็ตามที่มันไม่ใช่ความจริง เพราะเขาค่อนข้างซีเรียสกับมันแล้ว

 

คุณ...

 

ฉันจะไม่พูดซ้ำสองหรอกนะ อย่ามาหลอกถามเสียให้ยาก-- ชานยอล!”

 

คนตัวเล็กเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อร่างของเขาถูกเจ้าอีกฝ่ายอุ้มขึ้นจนตัวลอยเหนือพื้น สีหน้าของเขาและเจ้าเด็กยักษ์ตอนนี้ดูไม่ต่างกันเลย ชานยอลกำลังตกใจเรื่องเมื่อครู่ ส่วนเขาตกใจในสภาพตนเองที่เป็นอยู่ในตอนนี้

 

วางฉันลงเดี๋ยวนี้เลย

 

เด็กตัวสูงยังอยู่ในสภาวะไม่อยากเชื่อหูตนเอง ชานยอลวางคนตัวเล็กให้ยืนบนโซฟาจนส่วนสูงเราต่างกันราวกับสลับร่างเป็นครั้งแรก จากใบหน้าที่หงอยเหมือนลูกหมา ตอนนี้ปาร์คชานยอลกำลังยิ้มกว้างเหมือนเด็กห้าขวบได้ของขวัญจากซานต้า

 

ผมไม่ยอมหูฝาดแน่ เมื่อกี้คุณพูดแล้วห้ามคืนคำนะ

 

พูดอะไรของเธออดไม่ได้ที่จะยีหัวเจ้าเด็กยักษ์ไปแรง ๆ แบคฮยอนอมยิ้มพลางถอนหายใจ เพราะอีกฝ่ายกอดเอวเขาเอาไว้พร้อมซบหน้าลงมากับอกเพราะดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ถึงบรรยากาศจะแปลก ๆ แต่การมองชานยอลจากมุมนี้ก็น่ารักไปอีกแบบเหมือนกัน

 

ขอโทษนะครับ... ทั้งที่ควรจะปลอบคุณ แต่ผมกลับดีใจจนอยากวิ่งออกไปริมหาดแล้วตะโกนแข่งเสียงฝนข้างนอกจริง ๆ ผมมันแย่

 

ดีใจขนาดนั้นเลย คนอายุมากกว่าลูบศีรษะทุยที่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาที่กลับดึกก็เพราะว่าฉันกับจูฮยอนมีเรื่องต้องคุยกันเยอะน่ะ ฉันอยากจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟังเดี๋ยวนี้ แต่พอคิดดูอีกที ฉันก็ไม่รู้ว่าจะรีบไปทำไมในเมื่อเรายังมีเวลาสำหรับพรุ่งนี้และวันต่อ ๆ ไปอยู่

 

เด็กยักษ์เอาแต่ส่งสายตาน่าเอ็นดู ราวกับจะบอกเขาว่า พูดต่อเลยครับ พูดอะไรก็ได้ ผมจะรู้สึกดีให้หมดเลย

 

ฉันสับสนมานาน แล้วก็ไม่อยากทนอยู่กับความอึดอัดต่อไปอีกแล้ว ฉันทำผิดกับเธอ กับจูฮยอน กับความรู้สึกตัวเองแบคฮยอนเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง จริงอยู่ที่ฉันกับจูฮยอนคบกันมาหลายปี แต่ฉันก็คงหลอกตัวเองไม่ได้ว่าไม่รู้สึกอะไรกับเธอ

 

ผมรู้ว่าเวลาคุณทำอะไรสักอย่าง ก็คงผ่านการทบทวนเป็นอย่างดีแล้ว แต่ผมก็อดที่จะถามไม่ได้ว่าคุณแน่ใจแล้วใช่ไหมครับ ที่เลิกกับเธอ... แล้วมาหาผมอย่างนี้ แววตาของเด็กหนุ่มดูประหม่าผมเป็นเด็กผู้ชายตัวโต ๆ คนหนึ่ง นอกจากจะเพศเดียวกันกับคุณแล้ว ผมยังไม่มีส่วนไหนน่ารักเหมือนผู้หญิงด้วย อีกอย่าง คุณคบกับคุณจูฮยอนมาตั้งนาน ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อที่คุณพูดนะครับ... ทุกอย่างมันเหมือนความฝันเกินไป ที่คุณเลือกผม

 

แน่นอนว่าฉันเสียใจและรู้สึกผิดกับจูฮยอน แต่ฉันคงเสียใจกว่านี้ถ้าปล่อยเธอไป เขาสบตากับเด็กหนุ่ม เพื่อบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาจริงจังแค่ไหนความรู้สึกของฉันมันอาจจะเริ่มต้นช้ากว่าเธอ แต่เชื่อเถอะว่าในวินาทีถัดไปหลังจากนี้ มันจะต้องเพิ่มมากขึ้น

 

ผู้ใหญ่เข้าใจยากจังเลยครับ... สำหรับเด็กอย่างผม ถ้าชอบก็คือชอบเลย แต่สำหรับผู้ใหญ่แล้ว ดูเหมือนว่าเรื่องแบบนี้ยังต้องใช้เหตุผลเข้ามาปะปนด้วย

 

บางคู่หมดรักแล้วแต่ก็ยังอยู่ด้วยกัน เป็นเพราะว่าพวกเขามีลูกด้วยกัน มีหนี้สิน มีปัจจัยหลายอย่างที่ต้องใช้ชื่อร่วมกัน

 

...

 

เพราะแค่ความรักอย่างเดียวมันทำให้คนสองคนไปกันได้ไม่ตลอดรอดฝั่งหรอก

 

ชานยอลรู้สึกกลัวอนาคตอีกครั้ง เขานิ่งไปครู่หนึ่งและปล่อยให้สมองของเด็กมัธยมพยายามคิดตามผู้ใหญ่ ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาเหลือเกิน

 

ผมมีแค่ความรัก... แล้วอย่างนี้คุณจะทนอยู่กับผมได้เหรอครับ เด็กหนุ่มถามอย่างใคร่รู้ แม้จะคิดเองได้ว่าคำตอบคือใช่ แต่เขาก็ยังสบตากับคุณแบคฮยอน เพื่อร้องขอให้โอกาสเขาสักหน่อย

 

ถ้าปาร์คชานยอลโตกว่านี้ เขาจะพยายามทำความเข้าใจความรักแบบผู้ใหญ่ เพื่อที่จะอยู่กับคุณแบคฮยอนได้อย่างมีความสุข

 

ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าที่พูดไปมันคือผู้ใหญ่ทุกคน เขาอมยิ้ม พลางลูบศีรษะเด็กหนุ่มอย่างเอ็นดูใช้ชีวิตอย่างปกติไปเถอะ อย่าพยายามโตเป็นผู้ใหญ่หรือเปลี่ยนตัวเองเพื่อเอาใจฉันเลย ที่ฉันเลือกเธอ ก็เพราะฉันเชื่อหัวใจตัวเอง

 

...

 

แล้วฉันก็ไม่กังวลด้วยว่าในอนาคตความรู้สึกที่มีต่อเธอมันจะมีจุดจบเหมือนจูฮยอนหรือเปล่า แต่ที่ฉันสนก็คือฉันอยากอยู่กับเธอ และอยากให้เธอคิดเหมือนฉัน

 

 

ตึกตึก... ตึกตึก...

 

 

เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ไปด้วยกันนะ ชานยอล

 

 

เป็นครั้งแรก ที่เด็กหนุ่มรู้สึกโล่งใจอย่างนี้ ไม่มีอีกแล้วเหวลึกที่น่ากลัว เมื่อเขารู้สึกได้ถึงมืออุ่น ๆ ของคนตัวเล็กที่คว้าเอาไว้ และดึงกลับเข้ามาเพื่อหาทางใหม่สำหรับเราทั้งสองคน ชานยอลพูดไม่ออก เขาไม่รู้เลยว่าจะมีคำไหนที่ดีที่สุดในช่วงเวลานี้

 

ผมอยากจูบคุณจังเลยครับ...

 

เสียงของเด็กหนุ่มแผ่วลง แบคฮยอนเกลี่ยปอยผมออกจากดวงหน้าคมก่อนจะเป็นฝ่ายโน้มลงไปมอบจูบแรกอย่างเป็นทางการระหว่างเรา จนถึงวินาทีนี้ปาร์คชานยอลก็ยังดูน่ารักเพราะกลิ่นยาสีฟันอ่อน ๆ ที่กระจายอยู่ในโพรงปาก กดจูบ ดูดดึงเรียวลิ้นจนเกิดเสียง โดยไม่มีเรื่องให้กังวลใจใด ๆ อีก

 

หรืออาจจะมี... แต่วินาทีนี้เขาก็ไม่อยากสนใจมันอีกแล้ว

 

...!!!”

 

คนตัวเล็กเบิกตากว้างพร้อมคว้าต้นคอแกร่งเอาไว้ทันทีที่ร่างของเขาถูกอุ้มลงมาจากโซฟา เท้าที่เกือบลงแตะพื้นถูกจับเข้าเอวหนาขณะที่ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบเดียว

 

อะไรของเธอเนี่ย?

 

กลัวความสูงเหรอครับ

 

ลองให้ฉันอุ้มเธอท่านี้ดูบ้างไหมล่ะ? คนตัวเล็กมองค้อน แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มกว้างแล้วกดจูบลงมาอีกครั้ง ให้ตายเถอะ เขาไม่รู้จริง ๆ นะว่าชอบเจ้าเด็กยักษ์มากแค่ไหน ทำไมถึงปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใจถึงขนาดนี้

 

คุณครับ

 

อืม แบคฮยอนพยายามกดเสียงให้อยู่ในโทนปกติ แม้จะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังดุนสะโพกเขาอยู่ บ้าเอ้ย! ถ้าเขกหัวเจ้าเด็กนี่แรง ๆ สักทีแล้วผละตัวออก จะมีงานน้ำตาอีกไหม?

 

คืนนี้ผมขอนอนด้วยนะ

 

ประโยคขอร้องที่มาในโทนเสียงสุภาพกำลังทำเอาคนฟังเขินอย่างบอกไม่ถูก ใช่ สิ่งที่บยอนแบคฮยอนรู้สึกกับเด็กคนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นความเอ็นดูมากกว่าที่จะรู้สึกได้ถึงสิ่งที่เรียกว่าความเขิน กับคนที่มีประสบการณ์มาตลอดชีวิต แน่นอนว่าภูมิคุ้มกันเรื่องแบบนี้ย่อมตายด้านไปกับวัย แต่เชื่อเถอะว่าวินาทีนี้คนตัวเล็กกำลังเขินเพราะประโยคเมื่อครู่

 

ผมอยากนอนกอดคุณ อยากนอนจับมือกันจนหลับ นะครับ ให้ผมนอนด้วยนะ

 

พอฉันบอกว่าจะไม่แต่งงานแล้วก็ได้ใจเลยหรือไง

 

ครับ มันทำให้ผมไม่น่ารักในสายตาคุณเหรอ เด็กหนุ่มถามตาใสทั้งที่ยังอุ้มร่างคนอายุมากกว่าไว้โดยไม่กลัวหนัก

 

ใช่ เธอเริ่มไม่น่ารักตั้งแต่อุ้มฉันไว้ท่านี้

 

งั้นคุณลองอุ้มผมดูไหมครับ แต่เมื่อกี้ผมก็ให้คุณยืนบนโซฟาแล้วนะ ตอนที่เห็นผมตัวเล็กกว่า คุณรู้สึกดีไหมครับ? สาบานว่าเจ้าเด็กคนนี้ไม่ได้กวนประสาทเขาจริง ๆ แบคฮยอนง้างมือขึ้นพร้อมขยับปากบ่นเตรียมจะเคาะหัวเจ้าเด็กนี่ แต่สุดท้ายก็แพ้รอยยิ้มเดิม ๆ อีกจนได้

 

ฉันพูดเมื่อไหร่ว่าอยากให้เธอตัวเล็ก เจ้าเด็กยักษ์

 

ผมกลัวคุณไม่ชอบที่ผมตัวสูงกว่านี่ครับ แต่ไม่เป็นไรนะ ถ้าคุณไม่ชอบ ผมจะทำตัวให้ลีบเข้าไว้ อ๊า!” ชานยอลนิ่วหน้าเจ็บ หลังจากถูกดีดหน้าผากซ้ำรอยเดิมไปอีกครั้ง

 

ตัวเล็กมากมั้ง ให้ลอยอยู่กลางทะเลฉันยังมองเห็นเธอเลย

 

นั่นเป็นข้อพิสูจน์ว่าคุณยังสายตาดีนะครับ...

 

ฉันจะต้องตีเธออีกสักกี่ทีถึงจะพอใจ ปาร์คชานยอล?

 

กี่ทีก็ได้ครับ แต่เปลี่ยนเป็นที่ปากแทนได้ไหม หน้าผากผมระบมไปหมดแล้ว เจ้าเด็กยักษ์ทำหน้าเรียกร้องคะแนนสงสาร แถมยังพึมพำเบา ๆ อีกว่าเป่าเหม่งให้ผมด้วย ให้ตาย... ทำไมเจ้าเด็กนี่ถึงได้น่ารักและน่ามันเขี้ยวในเวลาเดียวกันอย่างนี้

 

พอแล้ว วางฉันลง

 

ได้ครับ

 

ชานยอล!” ชายหนุ่มอายุสามสิบสี่ที่ไม่เคยถูกอุ้มมาก่อนถึงกับเหวอ เพราะเจ้าเด็กยักษ์จับตัวเขาพลิกให้อยู่ในท่าเจ้าสาวแล้วอุ้มวิ่งขึ้นบันไดชั้นสองไปโดยไม่เปิดโอกาสให้ได้ตั้งตัว

 

 เด็กตัวสูงหันหลังและทิ้งตัวลงบนเตียงโดยให้คนตัวเล็กอยู่บนร่างตนเอง ชานยอลยิ้มกว้างพร้อมกระชับกอดเอวคอดแน่นไม่ให้ไปไหน สองมือเล็กยันแผงอกเจ้าเด็กแผงสูงเอาไว้พร้อมถอนหายใจหนัก ๆ ถ้ารู้ว่าจะดีใจจนเหลิงอย่างที่เป็นอยู่ เขาน่าจะแกล้งนานกว่านี้สักหน่อย

 

จะนอนห้องเธอเหรอ งั้นขอฉันไปเอาผ้าห่มก่อน

 

ห่มผืนเดียวกันสิครับ อุ่น ๆ นะ... เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกโน้มน้าวให้อีกฝ่ายเห็นด้วย อีกทั้งยังกระชับกอดแน่นขึ้นเพื่อไม่ให้คนตัวเล็กลุกไปจากร่างตนเอง

 

ผืนนี้มันเล็ก ผ้าห่มที่ห้องฉันผืนใหญ่กว่า

 

ผืนเล็ก ๆ นี่แหละดีครับ จะได้มีพื้นที่จำกัด

 

ย่าห์ ปาร์คชานยอลเด็กขี้เขินตอนนั้นหายไปไหนแล้วนะ? แบคฮยอนบีบกรามเด็กอายุสิบเก้าจนปากจู๋ แต่คนถูกกระทำเพียงแค่ยิ้มตาหยีพร้อมยู่ปากจุ๊บ ดีใจมากเลยเหรอที่ได้อยู่กับฉัน?

 

เด็กหนุ่มพยักหน้าเป็นคำตอบ ก่อนที่มือเล็กจะปล่อยออกจากสันกรามได้รูป แบคฮยอนขยับตัวเล็กน้อยเพื่อคาบตัวคนที่นอนราบอยู่บนเตียง พร้อมเท้ามือทั้งสองลงข้างใบหน้าคม

 

เราสบตากันในระยะใกล้ และคาดว่าตอนนี้สัญชาติญาณดิบของผู้ชายมันได้เริ่มทำงานแล้วหลังจากจัดแจงให้อยู่ในท่าที่เหมาะสม ใช่ เหมาะสมสำหรับผู้ชายอย่างเขาที่เคยทำมันมาตลอดชีวิต

 

รู้ใช่ไหมว่าฉันถนัดการเป็นฝ่ายเริ่ม

 

ครับ...

 

ถ้าเธอยังขอให้ฉันนอนด้วย ยังจูบกัน เห็นทีว่าคืนนี้เธอคง... แบคฮยอนไล้หลังมือลงบนใบหน้าคม เลื่อนมาจนถึงริมฝีปากหยัก ตอนนี้ชานยอลกำลังหน้าขึ้นสีจัด เกร็งตัวอย่างคนประหม่าราวกับว่าเตรียมพร้อมรับชะตากรรมแล้ว

 

ถ้าเป็นคุณ... ผม... ยินดีครับ

 

ไม่กลัวเจ็บหรือไง? เธอเห็นในหนังโป๊แผ่นนั้นแล้วใช่ไหมว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ

 

 

 

60%

 

 

CUT 

( WEL COME TO MALINWORLD)

เอาอย่างนี้เลย!!!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,909 ความคิดเห็น

  1. #3905 ???? (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 21:11

    แอ้ แหะๆ แอ้ แหะๆ ;///;

    #3,905
    0
  2. #3878 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:24
    ครั้งที่สามและสี่เลยเหรอน้องชานยอล
    #3,878
    0
  3. #3860 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:56
    ยังยืนยันว่าไม่สนฉากคัท.. แต่เรื่องนี้ดันอยากอ่านเพราะมันสำคัญกับเนื้อหา
    #3,860
    0
  4. #3841 RaineyRainn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:27
    ละเอาดีๆ ตอนฉากนั้นต้องกลับไปดูหัวเรื่องใหม่ นี่ชบ หรือ บช เอ๊ะ นั่นโน่นนี่ แต่ความจริงpositionไม่สำคัญ แค่รักกันก็พอ เนอะๆๆ
    #3,841
    0
  5. #3840 RaineyRainn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:24
    เหยดีอ่ะ ก็คือรักกันมากจนอาสาที่จะเสียสละแทนกันในเรื่องแบบนี้><
    #3,840
    0
  6. #3820 ไคมาอิรุ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:08
    อ่านไปขำไป ไม่รู้จะเอ็นดูคนไหนก่อน อีกคนก็ไม่อยากให้อีกคนเจ็บ
    #3,820
    0
  7. #3798 DTM456_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 06:59
    ทั้งชานยอลทั้งแบคฮยอนคือแบบ ยอมใจทั้งคู่เรยย ประทับใจมากๆ ;__;
    #3,798
    0
  8. #3789 ʙʜ❥∞ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:54
    อหอมกหสฟ้เ่หาหวหวงห ยังไม่กล้าอ่าน ขอลุ้น5นาที จะออกมาเป็นCBหรือBC
    #3,789
    0
  9. #3766 muwannnn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 12:02
    หึ่ม...ปกีจมูกบานเลย เขินบร้าาาาาา
    #3,766
    0
  10. #3757 แพรินทช์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 18:34
    เป็นฉากคัทที่ลุ้นและดีที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาเลย โอ้ยยยยยดีงาม
    #3,757
    0
  11. #3743 박변 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 05:14
    ออนนี่ ฉันได้กลับมาอ่านมันอีกรอบ มันโหดมาก ขนาดฉันรู้แล้วว่าใครรับ ฉันยังตื่นเต้นเลย บ้าจริง ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ และอยากให้มีภาคสองอองอองอององ ซะเหลียเกิน
    #3,743
    0
  12. #3713 p H x 0 q (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:45
    นี่แบบนึกว่าแบคจะเข้าแล้ว55555ใจหายใจคว่ำ
    #3,713
    0
  13. #3674 Title Thanatporn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 10:05
    พี่ชานนนนนนนน
    #3,674
    0
  14. #3649 ReindyWang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 04:48
    ชานละมุนละไมมาก "เป็นของผมนะ" ฮึกกกก กัดหมอนนอยากเป็นพี่แบค 555555
    #3,649
    0
  15. #3644 Jinnyjan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 23:22
    เป็น CUT ที่ดีต่อใจมากคะ แค่อ่านยังรู้สึกเลยว่าชานยอลรักแบคมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบมากคะ
    #3,644
    0
  16. #3631 XMCB_BB (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 22:34
    ต๊ายตาย เก็บกดมานานมากสินะปาร์คชานยอล 5555 แบคยอมขนาดนี้แล้ว ต่อไปชานคงไม่เกรงใจแล้วมั้ง ถถถถ 5555
    #3,631
    0
  17. #3609 geejajaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 08:14
    เด็กนี่เรีนรู้เร็วจริงๆ

    แบรฮยอนยอมขนาดนี้เลยอ่ะ รักมากจริงๆ อิอิ
    #3,609
    0
  18. #3589 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:22
    ชานนยอลนี่ร้ายใช่เล่น เจ้าเด็กยักษ์
    #3,589
    0
  19. #3577 SaikimM (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 09:15
    ดีนะยังถูกตำแหน่ง ถ้าแบคยอลนี่จบเลย หมดกัน 555555555555 สงสัยมาตลอดว่าใครเมะ พอเจอสนามจริงก็รู้เรื่องจ้า
    #3,577
    0
  20. #3571 mamodictator (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 16:53
    นี่กำลังตกใจเลยอ่ะแบ้กจะรุกพี่ชานแล้วไงพวก 555555555555555 แต่ดีมี่คดีะลิกอ่ะไม่งั้นมีเงิบแน่ๆ
    #3,571
    0
  21. #3415 Freedom_&#215;&#215; (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:00
    คือมันดีแก่ใจมากกก
    #3,415
    0
  22. #3304 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 22:21
    ตกใจจจจ นึกว่าบยอนจะเมะ55555555
    #3,304
    0
  23. #3284 SeyMyChan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 01:29
    โคโคโคโคเค๊..... ว๊าวววววว
    #3,284
    0
  24. #3177 Manow' Cha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 20:12
    ฮู้ววววววววววววว วู้วววววววว
    #3,177
    0
  25. #3168 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 03:37
    เป็นคัทที่อาจทำให้ตาสว่างไปถึงหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า ขอบคุณค่ะ
    #3,168
    0