[EXO] "FREAK BOY" มนุษย์จงอิน | KAIHUN FEAT.TAO

ตอนที่ 28 : SPECIAL CHAPTER :: (1/2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 มี.ค. 59

M

 

Special Chapter 01

 

 

 

มนุษย์เรามักจะตั้งคำถามอยู่เสมอ

สงสัยว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร และจะเป็นไปในทางไหน

แต่จะรู้คำตอบได้ ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาเหล่านั้นมีความใคร่รู้กับคำถามมากสักเท่าไหร่

 

 

โอเซฮุนมีคำถามมากมายที่ทั้งหาคำตอบได้เอง และให้เวลาเป็นตัวช่วย ยกตัวอย่างเช่นเรื่องของความรักครั้งนี้ที่มันจะราบรื่นไปได้สักแค่ไหน อาจเพราะเขาเป็นมนุษย์ที่เกิดมาพร้อมกับความหวาดกลัว กังวลที่จะสูญเสีย กลัวที่จะต้องเจ็บปวด ดังนั้น เขาจึงพยายามประคับประคองความรักที่มีต่อจงอินเอาไว้ และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้ทุกอย่างต้องจบลงด้วยความโง่เหมือนตอนนั้นอีก

 

แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินกว่าที่จะทำ ตลอดเวลาที่คบกันมา เรามีทั้งความสุข และความทุกข์ใจเมื่อมีความเห็นไม่ตรงกัน จนมีปากเสียงให้รู้สึกแย่บ้าง มึนตึงใส่และไม่มองหน้ากัน แต่สุดท้ายความรักก็ทำให้เรายอมละทิ้งทิฐิ ความขุ่นเคืองใจไป เพราะตระหนักได้ว่าคงไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความรู้สึกของคนที่เรารักอีกแล้ว

 

เซฮุนฟังอีกฝ่ายมากขึ้น เหมือนกับที่จงอินทำมาตลอดหลายปี ผู้ชายคนนั้นยังพร้อมที่จะฟังความงี่เง่าของเขาอยู่เสมอ ก่อนจะสั่งสอนให้เขารู้สำนึกด้วยความเป็นผู้ใหญ่กว่า พร้อมตอกย้ำด้วยการกระทำให้รู้ว่าโอเซฮุนไม่ควรดื้อ และต้องรักจงอินให้มาก ๆ

 

เขาทำงานเป็นผู้กำกับเวทีเข้าปีที่สามแล้ว ส่วนจงอินก็เรียนเนติจบเป็นที่เรียบร้อย และได้เป็นอัยการตามที่ตั้งใจไว้ บอกไม่ถูกเลย... เซฮุนรู้สึกภูมิใจทุกครั้งเวลามองไปยังคนที่เขารัก ผู้ชายใส่สูทดูภูมิฐานคนนั้นที่มีร่างเด็กหนุ่มในชุดนักเรียนซ้อนทับ กำลังมองมายังเขาด้วยแววตาไม่ต่างจากวันแรกที่เราตกลงเป็นแฟนกัน

 

 

เกิดคำถามอีกครั้งว่าอะไรที่ทำให้โอเซฮุนเป็นผู้โชคดี?

 

 

จงอินไม่เคยทำให้คิดมากเรื่องมือที่สาม ในขณะที่เขาทำอย่างนั้นโดยไม่ตั้งใจ จะให้บอกอย่างไรดีล่ะ... รุ่นพี่ที่ทำงานเกิดเอ็นดูโอเซฮุนอย่างหนัก จึงทำให้การพูดคุยในเวลางานมันยังไม่เพียงพอสำหรับฝ่าย ซึ่งมันเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ พอรู้อย่างนั้นจงอินก็มารับมาส่งทุกครั้ง แม้ว่าเจ้าตัวจะนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไรก็ตาม

 

 

ฮะ... คนอะไร หึงแล้วทำตัวน่ารักเป็นบ้าเลย

 

 

เราย้ายมาอยู่ด้วยกันตามที่วางแผนไว้เมื่อสองปีก่อน โดยการหารเงินกันซื้อคอนโดที่ไม่กว้างและไม่เล็กจนเกินไป เขาไม่ยอมให้จงอินจ่ายคนเดียวหรอก เราควรมีส่วนร่วมด้วยกันในทุก ๆ เรื่อง แม้แต่การซื้อน้ำยาล้างจานที่อ้างว่า เงินแค่นี้เองโอเซฮุนไม่ได้อ่อนแอจนต้องถูกดูแลถึงขนาดนั้น เขาเองก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีร่างกายแข็งแรง แถมยังเจียวไข่เป็นแล้วด้วย

 

กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ในทีแรกเราต่างก็เป็นกังวลเกี่ยวกับอนาคตที่อาจส่งผลกระทบถึงคนในครอบครัว ใช่ เขาและจงอินจะย้ายไปอยู่ด้วยกันด้วยเหตุผลอะไรในเมื่อเราต่างก็มีบ้านที่แสนอบอุ่นอยู่แล้ว ถึงพ่อแม่จะเคารพการตัดสินใจลูกชายมาตลอด แต่เขาก็ควรให้เหตุผลที่น่าฟังกับท่าน

 

จงอินไม่ได้พูดอะไรมากนักตอนที่เขาระบายความอัดอั้นออกมา ทั้งเรื่องที่พ่อแม่อยากให้ไปเจอผู้หญิงที่ท่านเตรียมไว้ให้ เธอเป็นลูกสาวของบริษัทที่เป็นหุ้นส่วน ซึ่งวันหนึ่งเขาต้องละทิ้งงานกำกับละครเวทีเพื่อไปศึกษาระบบงานและรับช่วงต่อจากพ่อ เพราะตอนนี้ท่านก็อายุมากพอสมควรแล้ว

 

เซฮุนลำบากใจและไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร มันหลายครั้งแล้วที่เขาเอาแต่อ้างว่าไม่ว่าง ซึ่งท่านก็ไม่ได้บังคับ และเพราะพ่อกับแม่เป็นอย่างนั้น เขาจึงรู้สึกผิดจนต้องบีบตัวเองว่าต้องไปเจอฝ่ายหญิง

 

แต่จงอินกลับยิ้มหลังจากฟังจบ พร้อมบอกให้เขาไปเจอเธอคนนั้น แม้จะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร แต่สุดท้ายเซฮุนก็ไปกินข้าวกับเธอ เพื่อลบล้างความไม่สบายใจนี้ออกไปก่อน ส่วนเรื่องจงอินที่ค้างคาใจ มันคงไม่ใช่การประชดประชันแน่ เราคบกันมากี่ปีแล้ว เขาคิดว่ารู้จักผู้ชายคนนั้นดีกว่าใคร

 

ระหว่างที่ตกอยู่ในบรรยากาศน่าอึดอัดบนโต๊ะอาหาร ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อน โดยการชวนคุยเรื่องชีวิตวัยเรียน เธอชื่อคิมซอลฮยอน น่าตลกดีที่ตอนแรกเราดูเก้อ ๆ และไม่มีท่าทีว่าจะคุยกันรู้เรื่อง จนกระทั่งอีกฝ่ายบอกว่าโดนบังคับมาเช่นกัน เขาจึงรู้สึกผ่อนคลาย และคุยกันได้อย่างออกรส

 

เซฮุนไม่ได้วางใจกับเรื่องนั้น เพราะพ่อแม่ของเขาและเธอยังคงหวังความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อน จงอินยังคงตั้งใจฟังเวลาเขาเล่าทุกเรื่องบนโลกใบนี้อย่างเช่นทุกครั้ง ดวงตาคู่นั้นไม่ได้แสดงออกถึงความขุ่นเคือง เมื่อตอนเซฮุนเผลอชมว่าเธอพูดจาน่ารัก

 

จงอินเพียงแค่ยิ้ม กุมมือเขาพร้อมบอกว่า ไปกันเถอะ มันถึงเวลาแล้วที่เราต้องบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่เข้าใจ

 

วินาทีนั้นเซฮุนรู้สึกเหมือนโลกมันกำลังหมุนติ้ว บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกอย่างไรตอนที่ถูกอีกฝ่ายจูงมือให้เดินไปขึ้นรถด้วยกัน จะเขินกับความกล้าของจงอินก็ไม่ใช่ แต่จะว่ากลัวการบอกความจริงก็ไม่เชิง เขาเอาแต่หันไปถามคนขับว่าจะเอาจริงเหรอ แต่คุณอัยการมือใหม่กลับยิ้มน้อย ๆ ขณะที่สายตามองไปยังท้องถนน ก่อนจะหันมาบีบจมูกเขา แล้วบอกว่า

 

 

เรียนจบ มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่งแล้ว มันก็คงถึงเวลาไปขอลูกชายบ้านนี้อย่างเป็นทางการเสียที

 

 

เวลาน่าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้จงอินยังพูดคำนั้นได้อย่างหน้าตาเฉยอีก สาบานให้ตายเลยว่าโอเซฮุนไม่เคยชินสักครั้งเวลาเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายพร้อมคำพูดที่ทำให้ใจเต้นแรงอยู่เสมอ มันก็จริงที่เราคบกันมาหลายปี แต่เป็นเพราะต่างฝ่ายต่างเรียนจึงทำให้มีช่วงเวลาทิ้งห่างให้คิดถึงกันบ้าง ซึ่งเซฮุนคิดว่ามันกำลังดี เขาชอบที่จะใช้เวลาไปกับการคิดถึงผู้ชายคนนี้ และยิ้มออกมากว้าง ๆ ตอนเห็นข้อความสั้น ๆ ซึ่งทำให้นึกถึงวันแรกที่รู้ตัวว่าชอบคิมจงอิน

 

 

คิดถึง

ไม่ได้กอดมากี่วันแล้ว มันคงนานมากจนฉันขี้เกียจนับ

เหนื่อยไหม ให้ไปรับหรือเปล่า?’

คุณนักเรียนกำลังทำอะไรอยู่นะ? ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อยครับ

คิดว่าดอกไม้ช่อนี้กับแก้มนาย อะไรจะหอมกว่ากัน?’

 

 

คิมจงอินยังคงเก่งเรื่องทำให้โอเซฮุนยิ้มเสมอ

 

 

เขาไม่ได้กลัวพ่อแม่โกรธหากรู้ความจริง แต่สิ่งที่เซฮุนแคร์คือความผิดหวังในตัวลูกชายเพียงคนเดียวที่ท่านจะได้รับ จงอินดูนิ่งและไม่มีท่าทีตื่นกลัวหลังจากเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ที่เริ่มต้นตั้งแต่ตอนมอปลาย เด็กผู้ชายคนนั้นที่พ่อกับแม่เขาเอ็นดูและให้ความเชื่อใจมาตลอด กำลังคุกเข่าขอโทษและอธิบายถึงเหตุผลที่ปิดบังเรื่องนี้ ว่าเรายังเป็นเด็ก และต้องการให้เวลายืนยันว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็นเพราะวัยที่ยังแยกแยะไม่ออกว่าอะไรคือความรู้สึกดี ๆ และอะไรคือความรัก

 

จงอินยืนยันกับท่านด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่าแน่ใจแล้ว กับความรู้สึกที่มันมากกว่าเพื่อน เซฮุนใจเต้นแรงเพราะคำพูดของอีกฝ่ายและความหวาดกลัวที่ไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นหรือไม่ เขากังวลเหลือเกินว่าพ่อกับแม่จะรับไม่ได้จนตะโกนความในใจออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

 

ผู้ชายคนนี้ไม่ได้พูดคำว่ารักให้คนเป็นพ่อแม่ต้องรู้สึกแคลงใจ จงอินเพียงบอกว่าโอเซฮุนเป็นผู้ชายคนเดียวที่อยากอยู่ด้วยไปจนแก่ เราเป็นทั้งเพื่อนที่คุยกันได้ทุกเรื่อง และพี่น้องเมื่อยามอีกฝ่ายทุกข์ใจ จึงอยากขอโอกาสให้ผู้ใหญ่รับรู้เอาไว้ แต่ถึงพ่อกับแม่เซฮุนจะไม่เข้าใจ ไม่อยากยอมรับ คิมจงอินก็คงไม่ถอย

 

ท่ามกลางความเงียบและสีหน้าของท่านทั้งสองคน เขาคิดว่ามันออกมาไม่ดีนักแต่จงอินก็ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ที่เดิมและไม่หลบสายตาไปไหน ตอนนั้นเซฮุนจึงลงไปนั่งคุกเข่าข้าง ๆ พร้อมมองไปยังผู้ให้กำเนิดและหวังว่าท่านจะรับรู้ได้ถึงความจริงจังของเรา

 

พ่อกับแม่เงียบไปนานแค่ไหนนะ แต่ที่รู้คือขามันเริ่มจะเป็นเหน็บแล้ว กลัวไปหมด... ถ้าท่านขอให้เลิกคบกันเขาจะทำอย่างไร ในขณะที่เซฮุนกำลังตกอยู่ในห้วงของความกังวล เขาก็หันไปมองคนข้าง ๆ ซึ่งมันได้ผลเหมือนกับทุกครั้ง เมื่อไหร่ที่โลกนี้ตั้งคำถามและกดดันให้โอเซฮุนต้องกลัว ผู้ชายคนนี้ก็จะมอบความมั่นใจให้กับเขาทุกครั้ง ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น ซึ่งมีเพียงโอเซฮุนคนเดียวที่ได้รับมัน

 

 

พ่อตกใจมากที่ได้ยินแบบนี้

 

 

สีหน้าและน้ำเสียงของท่านไม่ได้เกินจริงไปกว่าที่พูดเลย แน่ล่ะ... ถ้าเขาเป็นพ่อคนสักครั้งในชีวิต ก็คงไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าลูกชายที่เลี้ยงมายี่สิบกว่าปีจะคบกับเพศเดียวกัน ซึ่งการอธิบายเรื่องความรักในวินาทีนี้ก็คงไม่เหมาะสมนัก เซฮุนคิดว่าพ่อกับแม่คงเข้าใจอยู่แล้ว แต่จะรับได้หรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง

 

 

แต่ให้เวลาพ่อกับแม่หน่อยแล้วกัน มันไม่ง่ายเลยที่จะพูดในตอนนี้

 

 

มันเกินความคาดหมายด้วยซ้ำ สิ่งที่เราสองคนทำในตอนนั้นคือคำนับผู้ใหญ่ทั้งสอง แล้วหันมาสบตากันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก

 

เมื่อก่อนจงอินอาจจะใจเย็นในหลาย ๆ เรื่อง แต่หลังจากผ่านวันนั้นไปได้ไม่นาน ผู้ชายที่ว่านิ่งก็แสดงความขี้เห่อออกมาให้เห็นด้วยการชวนเขามานั่งข้าง ๆ พร้อมสไลด์ให้ดูว่าคอนโดที่ไหนวิวสวย ราคาเท่าไหร่ และสะดวกต่อการไปทำงานของเราทั้งคู่หรือไม่ วินาทีนั้นเซฮุนเอาแต่อมยิ้ม แล้วมองสีหน้าซึ่งเต็มไปด้วยความจริงจังกับการวางแผนเริ่มต้นใช้ชีวิตด้วยกันของผู้ชายที่ชื่อคิมจงอิน

 

ไหนจะเฟอร์นิเจอร์อีก จงอินย้ำตลอดเลยว่าต้องอยู่ในงบที่ไม่แพงจนเกินไป เพราะเจ้าตัวเพิ่งมีงานทำ เซฮุนจึงเกิดคำถามอีกครั้งว่าอัยการมือใหม่จะหาเงินจากไหนมาหารค่าเรือนหอของเรา ซอนแซงนิมผู้เงียบขรึมนิ่งไปครู่หนึ่งระหว่างใช้ความคิด ก่อนจะมองเขาและบอกอย่างขลาดอายว่าขอยืมพ่อก่อน เพราะรอต่อไปไม่ไหวแล้ว

 

ใครจะอดขำได้ ขอโทษแล้วกันที่ตอนนี้เขาเห็นว่าคิมจงอินเป็นเหมือนเด็กน้อยทั้งที่อายุก็จะยี่สิบเจ็ดแล้ว เจ้าตัวอ้างว่าถ้าเรียนจบสี่ปีแล้วมีงานทำเลยก็คงไม่ทำอย่างนี้หรอก แต่เป็นเพราะต้องเรียนเนติต่ออีกสองปี จงอินจึงต้องทำแบบนี้ และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เซฮุนรู้ว่า ผู้ชายคนนี้ได้บอกเรื่องของเราให้พ่อและแม่รับรู้ด้วยตนเองแล้ว

 

อีกฝ่ายคงรู้ว่าทำไมคนฟังถึงทำหน้าเหวอไป จงอินยิ้มขำแล้วยีหัวเขาแล้วบอกว่า ฉันไม่อยากให้นายอึดอัดหลาย ๆ ครั้ง มันคงดีกว่าถ้าฉันกับพ่อแม่จะคุยเรื่องนี้กันสามคนในช่วงเวลาวันหยุด แล้วก็ไม่ต้องถามนะว่าทำไมฉันรู้สึกไม่ดีหรือเปล่าตอนที่คุยกับครอบครัวของนาย

 

ก็เป็นเสียอย่างนี้ มันทำให้เขานึกย้อนกลับไปถึงเมื่อตอนที่เราต่างคิดไม่ตกกับเรื่องหวงจื่อเทา แต่ตอนนั้นจงอินยังเลือกที่จะฟังเขาก่อนแล้วค่อยตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง แต่หลังจากปรับความเข้าใจกันแล้วก็เป็นเสียอย่างนี้ การที่เซฮุนบอกว่ายอมรับการตัดสินใจของจงอิน นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยให้จงอินไปเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ตามลำพังสักหน่อย

 

เขาไม่รู้ว่าเผลอดุออกไป จนกระทั่งอีกฝ่ายเข้าไปมากอดพร้อมหอมแก้ม แล้วบอกว่า ขอโทษนะ ฉันเป็นแฟนที่เอาแต่ใจจริง ๆ เลยแค่นั้นแหละ... โอเซฮุนจะพูดอะไรได้อีก

 
 

 

 

 

 

เซฮุนนา

 

อืม...

 

ฉันทำมื้อเช้าที่เสร็จตอนเที่ยงเรียบร้อยแล้ว ถ้านายยังเอาแต่นอน ฉันจะกินคนเดียว

 

นายไม่กล้าหรอก...

 

ชายหนุ่มผิวแทนมองคนขี้เซาที่กำลังก่ายขากอดฟัดหมอนข้างราวกับเด็ก เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยเมื่อนึกแผนออก

 

ยังไงก็ลุกมากินแล้วกันนะ ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย

 

อย่ามาหลอกให้ยาก เมื่อคืนนายบอกว่าวันนี้ว่าง

 

พอดีคุณยุนอาโทรมานัดไปคุยงานน่ะ ร้านอาหารหรูด้วย ดูเหมือนว่าฉันคงต้องหาสูทดี ๆ สักตัวใส่ไปพบเธอ

 

อ๊า! ยอมแล้ว คนตัวผอมดีดตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมมองไปยังแฟนหนุ่มที่ยืนควงกุญแจรถด้วยนิ้วชี้อยู่หน้าประตู จงอินยิ้มพอใจกับการงัดไม้ตายออกมาขู่ได้สำเร็จ เซฮุนเพียงขยับปากบ่น ชี้หน้าคนรักอย่างคาดโทษก่อนจะเบิกตากว้างเพราะถูกฟาดก้นอย่างแรงจนเกิดเสียง

 

แน่นจริง ๆ

 

นี่ เซฮุนถลึงตามองผู้ชายที่เคยไล่ต้อนเขาด้วยสายตาและคำพูดเขิน ๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่จงอินกลายเป็นคนมือไว

 

ฉันชอบเวลานายขึ้นเสียงนะ ดูมีอำนาจแปลก ๆ หรือฉันจะชอบถูกข่มก็ไม่รู้สิ?” คนขี้แกล้งกำมือป้องปากหัวเราะ เดินผ่านไปพร้อมลดระดับสายตามองสะโพกของเขาอย่างเจ้าเล่ห์

 

ชอบคนงี่เง่าสินะ

 

อะไรก็ได้ ยกเว้นคนที่นั่งคุยงานกับผู้ชายอื่นตอนดึก ๆ

 

เซฮุนอมยิ้ม ชะโงกหน้าออกมาจากห้องน้ำพร้อมแปรงฟันไปด้วย มองคนขี้หึงที่กำลังปั้นหน้านิ่งและสบตากับเขาเป็นเชิงบอกให้รู้ว่าไม่พอใจ ก็ถ้าจงอินหึงแล้วงี่เง่าพูดไม่รู้เรื่องก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าหึงแล้วน่ารักแบบนี้ เขาก็อยากจะแหย่ให้พ่อหมีคิ้วกระตุกจริง ๆ

 

นายคิดว่าพี่จองซอกชอบฉันหรือเปล่า?

 

คำถามจิตวิทยาเหรอ

 

จริงจังนะ คนฟองยาสีฟันเต็มปากมองคนรักที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาอย่างไม่ยี่หระ ดูเข้าสิ ทำเป็นเก็บอาการ

 

คิดว่าไม่

 

แล้วนาย--

 

ถ้าคนบางคนไม่ทำตัวเป็นหมาหยอกไก่ ทำทีเล่นทีจริงเพื่อให้แฟนหึง

 

แล้วได้ผลไหม?

 

จงอินละสายตาจากหนังสือพิมพ์ที่เป็นเพียงจุดยึดสายตา ก่อนจะมองไปยังอีกคนที่หายเข้าไปในห้องน้ำ กลั้วปากล้างหน้าพร้อมฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

 

ดูโอเซฮุนเข้าสิ ทำตัวน่าหึงเรี่ยราดจนเขาต้องข่มใจตัวเองกับอาการหึงหวง ซึ่งมันเป็นเรื่องงี่เง่าเพราะรู้ดีว่ายังไงอีกฝ่ายก็คงไม่หวั่นไหว ชายหนุ่มผิวแทนเคาะปลายนิ้วลงบนหนังสือพิมพ์ระหว่างรอ เพียงครู่เดียวเซฮุนก็เดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดใบหน้าก่อนจะทิ้งตัวลงข้าง ๆ เขา

 

มาเอาคำตอบ

 

จงอินยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันมามองอย่างรู้ทัน สบตากันอยู่อย่างนั้นแล้วเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกของเราชนกันในที่สุด ผู้ชายคนนี้รู้ดีว่าต้องจัดการกับเขาอย่างไร และสิ่งไหนในโลกที่ทำให้โอเซฮุนรู้สึกดีได้ ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ เขาชอบตอนเราสองคนอยู่ด้วยกันในวันหยุด ไม่ต้องเร่งรีบ ใช้เวลาทั้งวันร่วมกันโดยไม่มีอะไรมาขัดจังหวะ

 

อากาศข้างนอกหนาวจนต้องสวมโค้ท แต่บรรยากาศในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้กำลังได้ที่เพราะฮีตเตอร์และความอบอุ่นจากการกระทำของอีกฝ่าย ความหอมกลิ่นดอกไม้ช่วยเพิ่มความหวานของชายหนุ่มวัยทำงานทั้งสองคนได้เป็นอย่างดี จงอินเป็นคนเลือกมันเองกับมือเพื่อให้บ้านหลังเล็ก ๆ ของเราน่าอยู่ยิ่งขึ้น

 

รวมไปถึงปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้ม ไม่ละออก แต่ก็ไม่ยอมฟัดหอมจนเกิดเสียงฟอดเหมือนคราวที่เจ้าตัวมันเขี้ยวจนหลุดฟอร์ม หยอกล้อราวกับว่าจะดึงโอเซฮุนคนปัจจุบันให้กลับไปเป็นเด็กมอปลายอายุยี่สิบ

 

ถ้าพี่จองซอกจะชอบแฟนฉันก็คงไม่แปลก เซฮุนไม่รู้ว่าจงอินกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนจะพูดออกมา ตอนนี้เขารู้เพียงว่ากำลังใจเต้นแรงเพราะแววตา และลมหายใจอุ่น ๆ ที่รดลงข้างแก้ม แต่ห้ามมองคนอื่นด้วยสายตาแบบนี้ เข้าใจที่พูดไหม?

 

ฉันไม่ได้มองพี่จองซอกแบบนี้สักหน่อย เดี๋ยวนะ... แบบนี้น่ะแบบไหน? เซฮุนสบตากับคนตรงหน้า ก่อนจะหลับตาลงทันทีที่ถูกจูบ จงอินเริ่มต้นด้วยความอ่อนโยน ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจจริง ๆ ที่รู้ว่าต้องไล่ต้อนอย่างไรก่อนจะปิดท้ายด้วยริมฝีปากอุ่น ๆ เพื่อให้เขายอมแพ้

 

เซฮุนชอบจูบของจงอิน มันทั้งอบอุ่น อ่อนโยน และร้อนแรงในบางครั้งจนชวนให้ใจเต้น คนตัวผอมโอบรอบคออีกฝ่ายไว้เป็นหลัก กว้านลิ้นจูบตอบเพื่อการแสดงความรักที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แผ่นหลังค่อย ๆ เอนลงนอนราบบนโซฟา ก่อนที่เราจะหลุดหัวเราะออกมาทั้งที่ยังจูบกันอยู่

 

พอน่า มันจั๊กจี้

 

นอกจากฉัน ก็ไม่มีใครรู้แล้วว่าจุดอ่อนนายอยู่ตรงไหน เซฮุนยักคิ้วราวกับเด็กที่เพิ่งชนะเกมอะไรสักอย่าง ก่อนจะยิ้มตาหยีเพราะถูกบีบจมูกอย่างมันเขี้ยว

 

แล้วจุดอ่อนนายอยู่ตรงไหนกันนะ? จงอินปั้นหน้าขมวดคิ้วจริงจัง สบตากับคนใต้ร่างที่ทำให้อยากลิ้มลองจูบรสยาสีฟันอีกสักครั้ง

 

ตรง--

 

นี้?

 

รู้สึกได้ถึงมือที่สอดเข้ามาในหัวกางเกง มันหยุดแค่นั้นราวกับหยั่งเชิงว่าเขาจะแสดงออกอย่างไร เซฮุนอาจไม่ใจเต้นแรงเท่าครั้งแรกที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนี้ แต่เชื่อเถอะว่าความอ่อนโยนของคิมจงอินยังคงทำให้เขารู้สึกดีได้อยู่เสมอ คนตัวผอมอมยิ้มก่อนจะหัวเราะในลำคอ โอบกอดคนขี้หึงที่โน้มตัวลงมาจูบอีกครั้งก่อนจะเกี่ยวขายาวเข้ารอบเอวหนา

 

ข้าวผมล่ะคุณอัยการ

 

ทำงานเกี่ยวกับละครเวที ไม่รู้หรือไงครับว่าควรลำดับความสำคัญอะไรก่อนหลัง? จงอินขมวดคิ้วสบตากับคนใต้ร่างที่เอาแต่ยิ้มอย่างพอใจ เซฮุนแกล้งทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้าเป็นคำตอบ ค่อยอุ่นกินแล้วกัน

 

จะมีอะไรเรียกรอยยิ้มจากโอเซฮุนได้มากกว่าการเห็นคิมจงอินหลุดฟอร์มอีก เขาเมื่อยแก้มจะแย่แล้วที่เอาแต่ยิ้มเพราะคำพูดและการแสดงออกของผู้ชายคนนี้ คนตัวผอมโอบกอดคนบนร่างไว้จนแทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศวิ่งผ่าน แลกจูบกันซ้ำ ๆ เพื่อให้อีกฝ่ายรับรู้ได้ว่าเขายังคงเป็นคนเดิมแม้ว่าเวลาจะผ่านไปหลายปี

 

วันนี้อยากทำอะไร?

 

อืม... ไม่รู้สิ นายล่ะ?

 

จงอินยิ้มบาง ๆ ขณะมองความเปลี่ยนแปลงของคนใต้ร่างที่ต่างไปจากตอนมอปลายอยู่หลายอย่าง เซฮุนโตขึ้นและเขาเองก็เช่นกัน แต่ก็ยังมีบางอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าเรายังคงถูกตรึงไว้ในช่วงเวลาเดิม ๆ ในวัยที่ต้องเรียนรู้ จงอินเกลี่ยปอยผมออกจากดวงหน้าขาวอย่างเบามือ ทะนุถนอมเหมือนกับวันแรกที่ได้แตะต้องคนตรงหน้า และยิ้มออกมาอย่างชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังมีความสุขกับชีวิตคู่

 

ไปสวนสนุกกันเถอะ ฉันอยากพานายกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

 

 

 

TBC

 

ไปเที่ยวเกาหลีแล้วหายไปนานเลย ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้รอ แง TT ตอนหน้าคงยาวกว่าตอนนี้หน่อยนะคะ แต่เกี่ยวก้อยเลยว่าจะไม่ให้รอนาน คึคึ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,767 ความคิดเห็น

  1. #6743 mayrin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 23:12
    คุณอัยการอบอุ่นเหลือเกินค่ะ มีมมเด็กน้อยน่ารัก มุมอ่อนโยน มุมเอาแต่ใจ เป็นซะอย่างงี้ใครจะหนีจากคุณได้ค้า คิคิ
    #6,743
    0
  2. #6625 Chalalam (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:57
    กลับมาอ่านก็รฟุ้สึกอยากร้องไห้ คิดถึงเรื่องนี้คิดถึงตัวละคร อ่านอีกครั้งก็ยังคงเขินยังรู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอเลย
    #6,625
    0
  3. #6619 arthipnm (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:18
    เพ้อเลย อยากได้แฟนแบบนี้เพ้อ เพ้อ เพ้อ555555555
    #6,619
    0
  4. #6564 Nekoberry (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 13:45
    โอ๊ย คิมจงอิน นายละมุนมากกกก น่ารักอ่ะคู่นี้ ฮื้อเขินนน
    #6,564
    0
  5. #6554 sapphire- (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 19:23
    นี่ซื้อห้องโทนสีชมพูกันเหรอ มุ้งมิ้งเกินไปปปTT
    #6,554
    0
  6. #6491 Kannika Tankam (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 23:19
    พระเอกกว่าพี่พระเอก ก็จงอินแล้วล่ะ 55 จะละมุนอบอุ่นเป็นแดดเมืองไทยไปไหนเนี้ย
    #6,491
    0
  7. #6477 pim pimmi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 17:58
    เขินอรงงง ดูอบอุ่นตลอด งื้อออออ
    #6,477
    0
  8. #6355 nuqhx (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 19:20
    คือเขินสุดงือออ44445445@(#,#,
    #6,355
    0
  9. #6349 Lsmild (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 20:52
    จงอินอบอุ่นมากกก น่ารักมากกกก รู้สึกดีเหมือนเป็นเซฮุนเอง555555555555
    #6,349
    0
  10. #6348 JJ_Hikari (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 10:35
    ออร่าสีชมพูหวานวิ๊ง
    อบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟก็จงอินซอนแซงนิมนี่ละ
    #6,348
    0
  11. #6347 .number4 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 16:23
    รู้สึกเหมือนกินโกโก้อุ่นๆ-///- รู้สึกดีจังง
    #6,347
    0
  12. #6346 Be_goong (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 01:27
    จงอินนี่อบอุ่นจิงๆ อิชชี่ฮุนอ่ะ อิจมากๆๆๆ
    #6,346
    0
  13. #6345 Just read (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:24
    พี่คะมันอบอุ่นเหลือเกิน ฮ๊อยยยย-//-
    #6,345
    0
  14. #6344 secret girl (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 22:42
    ใจหายแวบตอนที่จงอินไปหาพ่อแม่เซฮุน
    ซอนแซงนิมน่ารักเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความหื่น55555555
    #6,344
    0
  15. #6343 nuttopk625 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 21:52
    เห็นเรื่องนี้อัพแล้วคิดถึงเลยค่ะ คุณอัยการกับผู้กำกับเวทีนี่ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ...จงอินทำไมนายเป็นผู้ชายที่น่ารักขนาดนี้
    #6,343
    0
  16. #6342 DREAMMY x') (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 20:04
    อยู่ๆก็มาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เซอร์ไพร์สสุดๆ ฮือออ
    #6,342
    0
  17. #6341 BabyKai (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 19:09
    แง้งงงงงงงงงงง ซอนเเซงนิมมมมมม โอ่นคือพี่เขาโคตรหล่ออะ โคตรน่าได้เป็นเจ้าของ5555555555555 อยากดั้ย!! จุดนี้บอกเลยว่าอิจฉาเซฮุนมากๆ แต่กว่าทั้งคู่จะผ่านเรื่องร้ายๆมาได้ก็สาหัสอยู่เหมือนกันเน้อะ คงเป็นรางวัลที่ทนเรื่องรางร้ายๆกันมา5555555555 พี่มิ้วต๋าเค้ารอน้าาาา เห็นพี่มิ้งไปเที่ยวเกาแล้วอยากไปบ้างจัง ฮือ 5555
    #6,341
    0
  18. #6338 pearlsh1294 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 17:20
    โอยยยย สมกับที่รอคอยมานานค่ะ ออนนี~~~~ รักฟิคเรื่องนี้มาก ฮรึกกกกก รอเล่มนะคะจะเก็บไว้อย่างดี มันดีย์ต่อใจมากๆค่ะ ไม่รู้ว่าหลงรักฟิคเรื่องนี้ตอนไหน แต่รู้อีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่าต้องโอนค่าฟิคนี้ให้ได้ ต้องได้มาครอบครองมาเก็บไว้ จู่ๆก็พูดออกมาคนเดียวเหมือนคนบ้าว่าต้องซื้อฟิคเรื่องนี้ มันดีงามจริงๆค่ะพี่มิ้ว รักตัวละครทุกคน รักพี่มิ้ว รักฟิคเรื่องนี้ค่ะ ทุกครั้งที่คิดถึงจะกลับมาย้อนอ่านตลอด รักนะ คุณอัยการ คุณผู้กำกับละคร ฮรึกก / ปาดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ
    #6,338
    0
  19. #6334 AingByun96 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 14:26
    มันดีกับใจจริงๆเลยค่ะคุณกิตติคะ น้องรอมานเนิ่นนานนน น้องชอบบ น้องรักใยความเป็นไคฮุนนี้มากค่ะ น้องจะรอต่อไปนะคะ พี่มิ้วแต่งดีมากจริงๆ อ่านไปน้องก็ยิ้มไปอ่ะเข่อะ ร๊วกกกกก><
    #6,334
    0
  20. #6333 Little_Mermaid (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 13:51
    แฮปปี้มากข่าาาาา ><
    #6,333
    0
  21. #6332 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 13:23
    เขินไม่ไหวแล้วค่าาาาาT////T
    #6,332
    0
  22. #6331 BaekKaem (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 11:55
    หูย แฮปปี้มากอ่ะ เป็นสเปเชี่ยลที่น่ารักมากๆ
    #6,331
    0
  23. #6330 Yinyellbai (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 11:29
    น่ารักมากกกกก ชอบความสัมพันธ์แบบนี้จัง ไม่หวือหวาแต่มีความสุขอะ ชอบบบบบบ
    #6,330
    0
  24. #6329 KH_polyployly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 10:59
    น่ารักกกกก ดีต่อใจมาก งื้อออออออออออ
    #6,329
    0
  25. #6328 ennhkcy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 10:57
    ฮื่ออออ น่ารักกกกก
    #6,328
    0