[EXO] "FREAK BOY" มนุษย์จงอิน | KAIHUN FEAT.TAO

ตอนที่ 25 : Chapter 24 :: Your Room

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    14 ม.ค. 59

M

 

 

 

Chapter 24

Your Room

 


 

 

 

นอนไม่หลับ... ต่อให้ง่วงแค่ไหนก็ไม่มีทางหลับลง

 

บนเตียงนุ่มที่ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแสงแดด เซฮุนหันหน้าเข้าหาผนัง เขาแทบไม่กล้าพลิกตัวเพราะรู้ว่าใครอีกคนกำลังอาบน้ำอยู่ ท่ามกลางความมืดเขามองเห็นแค่ความบ้าของตัวเองที่พามาจนถึงที่นี่ สาบานเลยว่าถ้าจงอินไม่บังคับให้นอนพักเพราะพิษไข้ เขาจะรีบวิ่งไปขึ้นแท็กซี่กลับบ้านเสียเดี๋ยวนี้เลย

 

เสียงฝักบัวในห้องน้ำ เสียงหัวใจ เสียงความคิด เสียงเข็มนาฬิกา ล้วนแต่ทำให้บรรยากาศตอนนี้เต็มไปด้วยความอึดอัด เด็กหนุ่มจำไม่ได้แล้วว่าถอนหายใจไปแล้วกี่ครั้ง หลังจากดึงตัวเองกลับเข้าสู่วงจรเดิม ๆ 

 

เซฮุนคือคนโง่ที่ไม่สามารถจัดการความรู้สึกได้ แต่ในนาทีนี้เด็กหนุ่มก็ไม่สามารถโทรไปไถ่ถามเพื่อนเพราะความห่วงใย เพราะมันมีแต่จะทำให้เรื่องแย่ลงไปยิ่งกว่าเดิม เสียงของจื่อเทาตอนตะโกนใส่หน้ายังคงก้องอยู่ในหู อีกทั้งแววตาคู่นั้นที่มองมา มันเต็มไปด้วยความน้อยใจ โกรธ และผิดหวัง กับคนที่ไว้ใจทั้งสองคน

 

จะทำยังไงดี... จื่อเทาจะโกรธเขายังไงก็ได้ แต่อย่างน้อยเซฮุนก็อยากให้อีกฝ่ายเข้าใจว่าความผิดทั้งหมดเป็นของเขา ไม่ใช่จงอิน

 

หนาวเหรอ?

 

ปะ-- เปล่า

 

เด็กหนุ่มหลุดออกจากความคิดเมื่อได้ยินเสียงอีกคนที่ดังมาจากด้านหลัง กลิ่นสบู่จากห้องน้ำลอยเตะจมูกชวนให้ดึงผ้าห่มขึ้นจนปิดถึงริมฝีปาก เซฮุนไม่ควรขานตอบกลับไปเลย เขาน่าจะแกล้งหลับหรือไม่ก็ลุกขึ้นบอกลาอีกคนซะ

 

ถ้าหนาวก็บอก ฉันจะออกไปเอาผ้านวมให้

 

ไม่เป็นไร

 

คนตัวผอมลุกขึ้นนั่ง เป็นอีกครั้งที่เขาพยายามฝืนตัวให้เป็นปกติในขณะรู้สึกไม่ปกติ เด็กหนุ่มเลียริมฝีปากระหว่างรวบรวมความกล้า ตอนนี้เป็นจังหวะดีที่จะกลับบ้าน แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากบอกก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อเห็นว่าตอนนี้คนที่ยืนอยู่หน้ากระจกอยู่ในสภาพผ้าเตี่ยวผืนเดียว

 

เซฮุนรีบหันหลบไปอีกทาง แล้วถามตัวเองว่าตกใจอะไร เราทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน อีกอย่าง จงอินในสภาพแบบนั้นเขาก็เคยเห็นแล้วตอนไปค้างที่คังวอนโด วันนั้นที่จงอินพูดกับเขาว่า...

 

 

ถึงก่อนหน้านี้ฉันจะปฏิเสธความรู้สึกตัวเองว่าไม่ได้สนใจนาย แต่ทุกครั้งที่นั่งในโรงอาหาร สายตาของฉันจะมองออกไปข้างนอกเพื่อมองหานายที่นั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้ตัวนั้น

มองนายนั่งกินขนมปัง ใส่หูฟังแล้วหัวเราะกับมือถืออยู่คนเดียว

ถ้าเราไม่ได้เจอกันวันนั้น มันก็ต้องมีสักวันที่พระเจ้าขีดเส้นทางให้ฉันกับนายมาเจอกันอยู่ดี

 

 

แล้ววันนี้... พระเจ้าได้เป็นคนขีดเส้นให้เรากลับมาเจอกันอีกครั้งหรือเปล่านะ?

 

 

จงอิน

 

หืม?

 

ฉันกลับก่อนนะ คนตัวผอมลุกขึ้นยืน และไม่ลืมที่จะจัดผ้าห่มให้ เซฮุนไม่คิดว่าเสียงของเขาเบาไป จงอินถึงได้เงียบโดยไม่ขานตอบกลับมา

 

เด็กหนุ่มหันไปมองอีกคนที่สวมชุดนอนเรียบร้อยแล้ว เอาเถอะ วินาทีนี้เขาไม่อยากคาดหวังอะไรมากนัก ตอนนี้จงอินกำลังคิดมาก และคาดว่าอีกฝ่ายคงต้องการเวลาทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ซึ่งเขาเองก็เช่นกัน

 

ขายาวหยุดยืนอยู่หน้าประตู มองลูกบิดในมือขณะให้ความคิดในหัวโต้แย้งกัน ฝั่งร้ายบอกให้ตัวปัญหาอย่างเขารีบออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด แล้วขาดการติดต่อจากสองเพื่อนสนิทแล้วแยกย้ายกันกลับไปใช้ชีวิตเหมือนก่อนหน้านี้ซะ แต่ฝั่งดีก็บอกให้เขาอยู่ตรงนี้ต่ออีกสักหน่อย แค่หนึ่งนาทีก็ยังดี ก่อนที่โอเซฮุนจะไม่มีโอกาสได้ทำอย่างนี้อีก

 

ถอนหายใจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วดึงลูกบิดเข้าหาตัว แต่ยังไม่ทันได้ก้าวขาประตูก็ถูกดันกลับไปจนปิดสนิท เซฮุนยืนนิ่ง มองฝ่ามือหนาที่ทาบอยู่กับประตู พร้อมร่างใครอีกคนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง

 

ฉันไม่คิดว่านายควรกลับไปทั้งอย่างนี้

 

ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างเรา มันเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งที่เพิ่งได้เจอกันแค่สองครั้งหลังจากเลิกรากันไป เซฮุนคนโง่เสียเวลาเกือบครึ่งนาทีไปกับการใช้ความคิด ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจดีว่าอยากเลือกทางไหน และสุดท้าย จงอินก็เป็นคนเลือกให้กับเขา

 

อยู่ด้วยกันเถอะ

 

เสียงอีกฝ่ายเบาหวิวคล้ายกระซิบ เซฮุนค่อย ๆ หันไปมองคนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังทั้งหัวใจเต้นแรง ท่ามกลางความเงียบยามค่ำคืน เด็กหนุ่มตัวผอมได้แต่บอกตนเองในใจว่าระยะห่างของเราตอนนี้อยู่ในขั้นอันตรายแล้ว

 
 

สุดท้ายเราทั้งคู่ก็หนีความรู้สึกตัวเองได้ไม่ตลอดรอดฝั่ง

 

 

 

 
 

 

เซฮุนกำลังประหม่า เพราะจงอินเอาแต่จ้องหน้าเขาที่กำลังช่วยทำแผลให้ แววตาคู่นั้นคล้ายว่าอยากพูดอะไร แต่เจ้าตัวก็เอาแต่เงียบ ซึ่งมันก็ดีเหมือนกัน วันนี้เราทุกคนต่างเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจ สารพัดเรื่องราวมากมายที่เดินทางมาจนถึงขีดสุด

 

ไม่คิดว่านายจะมาที่นี่

 

ไม่คิดเหมือนกัน คนถูกมองเอาแต่ก้ม ๆ เงย ๆ ตอนคบกันก็ไม่เคยชินอยู่แล้ว แต่พอได้กลับมาอยู่ในสถานที่เดิม ๆ อย่างนี้ก็ยิ่งวางตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่

 

ปวดหัวไหม?

 

ไม่เป็นไร

 

ถามว่าปวดหัวหรือเปล่า ไม่ได้ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

 

ไม่ปวด

 

โกหก

 

...

 

คนตัวผอมนั่งตัวเกร็ง เมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็อังหลังมือลงกับหน้าผากของเขา ก่อนจะเลื่อนมาที่ต้นคอตัวร้อนอย่างกับไฟ ยังจะอวดเก่งอีก

 

คนป่วยมองอีกฝ่ายที่อยู่ ๆ ก็เดินหายออกไปจากห้อง ก่อนจะกลับมาพร้อมน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว จงอินนั่งลงที่เดิม แต่ลดระยะห่างระหว่างเราจากเมื่อครู่ไปเล็กน้อย เซฮุนคงเสียสติไปแล้ว ที่ใจเต้นแรงเพียงเพราะไหล่สัมผัสกันโดยบังเอิญ

 

ไม่สบายแต่ก็ยังออกมาทั้งชุดนอนอย่างนี้

 

ไม่รู้ว่าจะตอบอะไร เพราะมันก็ถูกอย่างที่อีกฝ่ายพูดทั้งหมด เขาเห็นว่าจงอินส่ายศีรษะหน่าย ๆ ควานหายาลดไข้ในกล่องก่อนจะยื่นให้ ซึ่งเซฮุนก็ไม่อยากอ้าปากโต้แย้งใด ๆ ไม่ว่าจะด้วยความเต็มใจหรือฝืนว่าไม่เต็มใจ คนป่วยรับยามาถือไว้ แล้วกินมันในวินาทีถัดมา

 

จงอินรับแก้วไปวางไว้ข้างหัวเตียง ก่อนจะคว้าเอามือถือขึ้นมาเปิดเครื่องแล้วยื่นให้กับเขาโทรไปที่บ้าน

 

...

 

ป้าแม่บ้านเธอจะได้ไม่กังวล

 

เซฮุนกลอกตาอยู่ในที พอมองนาฬิกาตอนนี้มันก็ดึกพอสมควรแล้ว และคาดว่าการขอให้อยู่ด้วยกันของจงอินคงไม่ใช่สิบหรือยี่สิบนาที เด็กหนุ่มรับมากดเบอร์โทรออก ชำเลืองมองอีกคนระหว่างรอ แล้วก็ได้เห็นว่าจงอินยังไม่ละสายตาไปไหนราวกับอยากฆ่าเขาให้ตายตรงนี้

 

ป้าครับ ผมเซฮุนนะ... ตอนนี้--

 

สวัสดีครับคุณป้า ผมจงอินนะครับ เซฮุนเลิกคิ้ว เมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็แย่งมือถือไปคุยเองราวกับว่าเขาทำไม่ได้ดั่งใจเซฮุนอยู่ที่บ้านผม ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เดี๋ยวตอนเช้าผมจะพาเขาไปส่ง

 

หา?

 

ครับ ผมจะดูแลเขาเอง ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

เซฮุนเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง อ้าปากจะถามแต่อีกคนก็ชิงวางสายไปเสียก่อน จงอินมองมาราวกับว่าตอนนี้คนอย่างโอเซฮุนไม่จำเป็นต้องได้รับคำตอบ สำหรับคำว่าอยู่ด้วยกันก่อน ที่ยาวนานไปจนถึงเช้า

 

เด็กตัวผอมนั่งนิ่ง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ควรทำอะไร จะปฏิเสธแล้วดึงดันว่าจะกลับบ้านก็ไม่ใช่ เพราะจงอินคงไตร่ตรองมาดีแล้วว่าควรให้คนป่วยอย่างเขาทำอะไรในค่ำคืนที่สภาพอากาศข้างนอกกำลังหนาวเย็น

 

ให้ตายเถอะ... ตอนที่วิ่งออกมาก็ไม่ได้คิดว่าจะเลยเถิดมาจนถึงจุดที่ต้องค้างคืนบ้านแฟนเก่า ตอนนั้นพอรู้ว่าจงอินคงเจ็บหนักไม่แพ้จื่อเทา ขามันก็พามาถึงที่นี่เอง

 

ขอดูข้อศอกหน่อย เซฮุนชี้ แน่นอนว่าเขาจะไม่ถือวิสาสะจับมาทายาให้เองโดยเด็ดขาด แต่ก็โชคดีที่จงอินไม่พูดอะไร และขยับแขนมาให้เขาแต่โดยดี ขอโทษนะ

 

เรื่องอะไร

 

นายกับจื่อเทา

 

จนถึงตอนนี้ บรรยากาศระหว่างเราก็ยังน่าอึดอัดอยู่ดี เซฮุนแตะแอลกอฮอล์ลงบนสำลี พลางเงยหน้ามองคนเจ็บซึ่งมีรอยบาดแผลฟกช้ำหลายจุด เขาแบมือออกไป ซึ่งจงอินก็วางลงมาอย่างว่าง่าย

 

ถึงจะไม่รู้สึกดีที่ได้ยิน แต่ฉันจะรับไว้ เซฮุนแตะสำลีลงบนรอยถลกตามข้อนิ้วและหลังมือของอีกฝ่าย เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้น และมันทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้จงอินกำลังมีสีหน้าแบบไหนเพราะฉันก็อยากขอโทษนายเหมือนกัน

 

...

 

สำหรับทุก ๆ เรื่องที่ทำให้นายต้องเสียใจ

 

...

 

เราผิดที่ทำแบบนี้กับไอ้เทา แต่ฉันเชื่อว่าปัญหานี้จะแก้ไขได้

 

ความรู้สึกตอนได้ยินแค่เสียง กับตอนเห็นหน้าด้วยมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง เซฮุนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่าย แววตาเศร้าหมองคู่นั้นคงรู้สึกผิดกับเพื่อนจับใจ ซึ่งมันทำให้คนนิสัยไม่ดีอย่างโอเซฮุนกักกั้นความรู้สึกผิดในใจเอาไว้ไม่ได้ จนต้องปล่อยความรู้สึกทุกอย่างออกมาเป็นน้ำตาอีกครั้ง

 

ไม่เป็นไรนะ

 

คำนี้มันฟังดูอบอุ่นมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เซฮุนสะอื้นจนไหล่สั่นเพียงเพราะอีกคนเอื้อมมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้ ความรู้สึกมากมายประดีประดังเข้ามาพร้อมกันจนไม่สามารถแยกแยะออก

 

 

ทั้งรู้สึกผิด ทั้งโล่งใจ

 

 

เด็กหนุ่มที่กำลังถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้พยักหน้า พร้อมสบตากับอีกฝ่ายที่กำลังยิ้มบาง ๆ แววตาคู่นั้น... ที่กำลังบอกเซฮุนว่าทุกอย่างจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี ขอแค่เชื่อใจกันอีกสักครั้ง

 

คนตัวผอมค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง เมื่ออีกฝ่ายเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ หัวใจที่เต้นช้าลงเพราะความเจ็บปวดที่เราทุกคนต่างทำร้ายกันและกันด้วยความหวังดี ตอนนี้มันกำลังถูกเยียวยาด้วยริมฝีปากอุ่น ๆ ที่โหยหามานาน

 

จูบที่อ่อนโยน เบาบาง แต่เต็มไปด้วยความคิดถึง เซฮุนนั่งนิ่งแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายฉุดรั้งเขาออกมาจากความเศร้าเหล่านั้น ก่อนจะผละริมฝีปากออกมาสบตากัน

 

ไม่เจ็บเหรอ...

 

เจ็บ แต่ขอจูบอีกได้ไหม?

 

...

 

เซฮุนไม่จำเป็นต้องตอบหรอก เพราะรู้อยู่แล้วว่าจงอินอ่านความรู้สึกเขาได้ผ่านทางสายตา คนตัวผอมหลุบสาบตามองนิ้วหัวแม่มืออีกคนที่กำลังคลึงริมฝีปากล่างของเขา บรรยากาศน่าอึดอัดค่อย ๆ จางหายไปทีละนิดเมื่อแววตาที่เคยเฉยชาแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นความอ่อนโยนอีกครั้ง... อีกครั้งที่คนตรงหน้าทำให้โอเซฮุนรู้สึกได้ว่าซอนแซงนิมของเขาไม่เคยหายไปไหน

 

จงอิน เซฮุนหลุบสายตาลง พร้อมกำเสื้ออีกคนเอาไว้เพราะความกังวลใจ “ถ้ายังเป็นแบบนี้...

 

...

 

ฉันจะไม่ไปไหนแล้วนะ...

 

หัวใจของคนฟังกำลังเต้นแรงเพราะความรู้สึกผิด จงอินโอบใบหน้าอีกฝ่ายขึ้นมาสบตากัน ดวงตาเศร้าหมองคู่นี้ที่ทำให้เขานึกถึงงานวันจบการศึกษา วันที่จงอินต้องใช้ความกล้ามากที่สุด เพื่อเดินหนีหัวใจตัวเอง

 

ต่อไปนี้ ถ้านายหนี ฉันก็จะวิ่งตาม ถ้านายไม่ตอบข้อความ ฉันก็จะมารอหน้าบ้าน เพราะฉะนั้น... เซฮุนกำมือแน่น เขาต้องใช้ความกล้ามากแค่ไหนกับความเสี่ยงในครั้งนี้

 

 

ถ้านายไม่อยากคบกับฉันก็ให้ถอดถุงมือออก แล้วขึ้นไปรอฉันบนห้อง

 

 

ถ้าไม่อยากเจอกันอีก... ก็เดินไปรอฉันข้างล่างนะ

 

เซฮุนหลับตาแน่นหลังจากพูดจบ พอเป็นเรื่องความรัก เขาก็ไม่เคยมีความมั่นใจในตัวเองเลยสักนิดเดียว เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนยืนอยู่ท่ามกลางที่โล่งกว้าง ซึ่งไม่รู้เลยว่ารอบข้างจะมีหลุมกับดักอยู่สักเท่าไหร่ และตอนนี้ก็เช่นกัน ถ้าหากจูบเมื่อครู่เป็นเพราะความเผลอใจ หรือความคิดถึงที่มีต่อเขาอยู่บ้าง...

 

 

โอเซฮุนก็อยากลองอีกสักครั้ง แม้ว่าหนามที่อยู่รอบตัวจงอินมันจะทำให้เขาเจ็บสักแค่ไหน

 

 

เซฮุนเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อร่างของเขาถูกดันให้นอนราบลงกับผืนเตียง พร้อมใบหน้าอีกคนที่อยู่ในระยะใกล้ เราทั้งคู่สบตากันท่ามกลางเสียงหัวใจของโอเซฮุนที่เต้นแรงจนกลบเสียงเข็มนาฬิกาในห้อง

 

ฉันไม่รู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่

 

...

 

แต่ที่ฉันรู้ก็คือ จะไม่มีใครต้องเดินลงไปรอข้างล่าง

 

 

 

CUT



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,767 ความคิดเห็น

  1. #6673 IcecreamChanom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:01
    พึ่งได้มาอ่านเรื่องนี้อ่ะ อ่านcutได้ที่ไหนคะ
    #6,673
    1
    • #6673-1 Aem_Pichamon(จากตอนที่ 25)
      22 พฤษภาคม 2560 / 19:20
      ตอบแทนน้าา ลิงค์NCอยู่ที่ไบโอจ้าา
      #6673-1
  2. #6658 Linseyyy13 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:41
    ยังไม่อ่าน cut แต่ขอเม้นก่อน
    สงสารเทามากกกก T T
    แต่ดีใจที่จงอินเลือกที่จะบอกความจริงอย่างที่อยากทำมาตลอด
    ทุกคนต่างเจ็บปวดไม่แพ้กัน ตอนนี้คงต้องใช้เวลาช่วยเยียวยาความเจ็บปวดนั้นให้จางลงไป
    #6,658
    0
  3. #6616 arthipnm (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 14:36
    เสียเลือด-.,- ขอบคุณนะคะดีใจจังเลยเว้ยยยยยยยเย่ โล่งไปหมดเลยตอนนี้
    #6,616
    0
  4. #6598 hunkeng (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:47
    แอร๊ยยยยยจบลงที่cutข่าาาาาาาคู่นี้ง้อกันลงเอยที่cutตัลลอดดดดดดด
    #6,598
    0
  5. #6561 Nekoberry (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 03:28
    โอ้ย เค้ากลับมาสู่อ้อมกอดกันแล้ว แถมลึกซึ้งด้วย
    น้องเทาลูก หนูไปหาคนมาดามใจนะลูกนะ สงสารเทาอ่ะ
    #6,561
    0
  6. #6551 sapphire- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 18:05
    ในที่สุดTT
    #6,551
    0
  7. #6519 SSSSJJJJ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 18:35
    โอ้ยตายค่ะ เขินเอ็นซี
    #6,519
    0
  8. #6173 taiiiiii (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:22
    ขอบคุณมลินออนนี่มากเลยคะ
    #6,173
    0
  9. #6077 pad (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 00:02
    โอยยยยยยยยยย

    หาอ่าน NC ไม่เจอออ ต้องเข้าไหนอ่ะบอกหน่อยอยากเห้นพี่จงอินแสดงความร้ากก!!!!!
    #6,077
    1
    • #6077-1 ' janhun ♡(จากตอนที่ 25)
      21 มกราคม 2559 / 17:44
      เข้าทวิตพี่มลินเลยค่าา @_malinworld จะเป็นบล็อกอยู่ตรงไบโอ
      #6077-1
  10. #6064 snowtears (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 23:54
    ตอนที่ผ่านๆมาหนูเสียน้ำตา มีตอนนี้แหละค่ะพี่ที่หนูเสียเลือด ทิชชู่อยู่ไหนคะ วานหยิบส่งพร้อมเลือดกรุ๊ปบีด้วยค่ะ เลือดจะหมดตัวตายอยู่แล้ว ฮือออออออออออ แซ่บหลาย บอกรักกันผ่านภาษากายได้ร้อนแรงดีจังเลยฮ่ะะะะะะ ㅠ/////////ㅠ 
    #6,064
    0
  11. #6037 Beamxm99 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 23:49
    เขาจะได้กันบ่อยๆใช่มั้ยค่ะพี่มลิน -,.- #ป่าวหื่นแค่แตกตื่นเรื่องเอ็นซี
    #6,037
    0
  12. #6014 Bella Dalal (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 20:03
    ดีใจมากอ่ะที่เค้าสองคนกลับมาคืนดีหลังจากที่ห่างกันไปพักนึง เเต่เอ๊ะcutเนี่ยtbcป่าว555. T3T
    #6,014
    0
  13. #5977 Nay Sincerity (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:17
    โอ้ยดีใจมากที่สุดท้ายก็กลับมาอินเลิฟกันเหมื่อนเดิม คือทรมานกันมาเยอะและนานมาก
    ถึงจะสงสารเทามากก็เหอะ แต่ความไม่ใช่ ก็คือไม่ใช่อะเนอะ จริงๆไม่ควรปล่อยให้ตัวเองทรมานแบบนี้กันซะด้วยซ้ำ
    แต่พอมามาดีกันคือบัปมากค่ะ โอ้โหจัดเต็มสุดๆ คืออ่านแล้วแบบเฮ้ยจงอินเก็บกดมากไปไหม ใส่ไม่ยั้งเลย คืออ่านไปไม่คิด
    ว่าจะจัดเอ็นซีหนักแบบนี้มา ตอนแรกนึกว่ามาแบบหอมปากหอมคอ เอาจริงๆตอนแรกก็ไม่คิดว่ามาด้วยซ้ำ โห้วคาดไม่ถึงตลอดอ่านเรื่องนี้
    แต่ยังไงเข้าก็อยากให้สู้กันต่อไปนะ กว่าจะลงเอยกันนี้ทั้งคนอ่านและตัวละครช้ำไปตามๆกันเลย เราขอบอกเลยเราชอบเรื่องนี้มาก

    เราขอชมไรท์จริง เขียนไม่ว่าจะเป็นตอนไหนฉากไหนืไรท์ทำให้เราอินและรู้สึกได้ในหลายๆแบบอะ คือยิ้มเขินก็มา รู้สึกเศร้านี่ก็เศร้าหนักมาก
    ตื่นเต้นลุ้นตลอดเวลาอ่าน คือแบบชอบอะที่ใส่ใจเวลาบรรยายต่างๆ ฮื่ออขอบคุณนะ สู้ๆนะไรท์ 
    #5,977
    0
  14. #5965 secret girl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 10:32
    คะ คัท
    แม่จ้าาาาา
    ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
    ซอนแซงนิมกับนักเรียนกับ....
    อร๊างงงงง>/////<
    #5,965
    0
  15. #5963 Aom_Safety (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 09:33
    กรี๊ดดด กลับมาอ่านซ้ำก็กรี๊ด
    #5,963
    0
  16. #5962 21377 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 02:26
    อ่านซ้ำรอบที่4แล้ว
    #5,962
    0
  17. #5961 sweety18207 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 20:49
    ในที่สุด -เขาได้กันอีกแล้ว -เขาคืนดีกันแล้ว กรี๊ดดดดดด
    #5,961
    0
  18. #5959 Kaitui (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 18:33
    ฮือออ เขาเข้าใจกันแล้วอ่ะ น้ำตาไหลเลย กว่าจะเข้าใจกันได้ แต่เรื่องแบบนี้มันเจ็บกันทุกคนจริงๆ ไม่มีใครไม่เจ็บ
    #5,959
    0
  19. #5955 pim pimmi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 09:44
    กรี๊ดดดดด cut มันอธิบายไม่ถูก งื้ออออออ เขิน
    #5,955
    0
  20. #5951 Just read (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 08:39
    พี่คะหนูว๊ากดังมากพอเจอคำว่าcutและเพื่อนๆก็พากันตบมือแสดงความยินดีกับหนูด้วยค่ะ5555555
    #5,951
    0
  21. #5950 จียอนตาเข (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 07:08
    พี่มิ้วววว หัวใจจะวาย สงสารเทาอ่ะ แต่ก็ดีใจที่เขากลับมาได้กัน รอพี่มิ้วมาต่อน้า สู้ๆๆๆๆ
    #5,950
    0
  22. #5948 codeKJ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 01:01
    เซฮุนเด็กโง่ ใส่ใจคนรอบตัวมากกว่าคนใกล้ตัว ทำร้ายทั้งตัวเอง คนรัก และคนอื่น
    ตั้งแต่เลิกกันไป ไม่ว่าเซฮุนจะพูดอะไร เราก็เศร้าตามทุกทีเลยยย
    ถึงจะมีชั่ววูบแบบนี่ไงไอ่หนู บทเรียน แต่เดวิลในหัวก็ต้องหายไปเพราะเรารักนางมากจิงๆ ไม่กล้า 5555555
    เรื่องนี้ทำให้รู้สึกว่า เออถ้าความรักเป็นเรื่องของคนสองคน ทำอะไร คิดอะไร ไม่ต้องสนต้องแคร์คนอื่นได้จริงๆก็คงดี (แต่มลินค่ะจะได้ตัดจบแค่ your boyfriend ฮ่าา) แต่สุดท้ายแล้วยังไงเราก็ต้องเลือกที่จะดูแลและเยียวยาใจตัวเอง
    นอกจากเสียใจเทาคงน้อยใจหนักมาก มันแบบเห้ย กูเพื่อนนะ ทำไมไม่บอกกันตรงๆ รู้จักกันมาขนาดนี้จะไม่รู้นิสัยกันเลยหรอ ไม่ไว้ใจหรอ คำถามเต็มไปโหมด
    แต่ทุกอย่างจะต้องผ่านไปด้วยดี ก็เพราะเป็นเพื่อนไง

    ที่ตกใจอีกอย่างก็คืออ่านเรื่องนี้ในวันเกิดจงอินสองรอบแล้ว~ ยังจำทอล์ค #นอนอ่อย ได้อยู่เลย เหมือนเพิ่งอ่านเจอเมื่อเดือนก่อนเองงง 55555
    สุดท้ายนี้ อย่าให้น้องเซฮุนคนดีของหนูต้องร้องไห้อีกเลยนะคะ ฮื้ออออ

    แล้ว... จงอินจะไม่ติดไข้ใช่มั๊ยคะ ?
    #5,948
    0
  23. #5947 ตะกุกตะกัก (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 00:47
    อ๊ากกกกกเข้าใจกันสักทีนะ ตบมือกันสิครับรออะไรอยุ่. สงสารเทาาา
    #5,947
    0
  24. #5945 hunny_hunny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 23:44
    ฉากไบโอมันมักจะมาแบบไม่รุตัวว =_=^
    #5,945
    0
  25. #5944 eve_popparazzi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 23:18
    ในที่สุดเขาก็กลับมาเข้าใจกัน เหมือนชดเชยเวลาที่หายไปเลย สงสารจื่อจริงๆ ยิ่งรู้ความรู้สึกแล้วแบบ
    #5,944
    0