[EXO] "FREAK BOY" มนุษย์จงอิน | KAIHUN FEAT.TAO

ตอนที่ 22 : Chapter 21 :: Your Future, My Past

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    9 ม.ค. 59

M

  

Chapter 21

Your Future, My Past.

 

 

 

พอตกอยู่กับความเศร้า เวลาของคนเราก็ผ่านไปอย่างเชื่องช้า เซฮุนรู้ว่าไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ แต่การก้าวไปข้างหน้าโดยที่ไม่มีจงอิน มันก็เป็นเรื่องยากเหลือเกิน

 

จื่อเทาคงรู้ว่าครั้งนี้เซฮุนไม่ยอมโอนอ่อนเหมือนทุกครั้ง เจ้าตัวถึงได้แค่ส่งข้อความมาขอโทษ และบอกว่าพร้อมรับฟังเสมอถ้าหากเขาอยากระบาย โดยไม่รั้นขอมาหาที่บ้านเหมือนอย่างเคย

 

พ่อกับแม่เรียกเด็กหนุ่มไปคุยหลังจากเกิดเหตุการณ์หน้าบ้านวันนั้น เซฮุนแค่นั่งนิ่ง ซึ่งท่านก็ไม่ได้คาดคั้นเอาคำตอบแม้ว่าจะแสดงออกผ่านทางสีหน้าและแววตาว่าเป็นห่วงแค่ไหน แน่นอนว่าพอไม่ได้คำตอบจากลูก การถามแม่บ้านเพื่อหาสาเหตุเรื่องถังขยะในวันนั้นก็คงจะรู้ง่ายกว่า ซึ่งท่านก็เชื่อมโยงไปเองว่าเซฮุนกำลังมีความรักตามประสาเด็กวัยรุ่น และฝ่ายหญิงคงเป็นฝ่ายจบมัน ลูกชายตนถึงได้เศร้าจนกินไม่ได้ นอนไม่หลับอย่างนี้

 

พอเป็นเรื่องปัญหาหัวใจ พ่อกับแม่ที่ใช้เวลาสี่ส่วนห้าไปกับงาน จึงปลอบใจลูกชายด้วยคำพูดอ้อม ๆ ว่าชีวิตยังต้องเดินหน้าต่อไป ให้คิดเสียว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นผ่านมาเพื่อทำให้เรารู้จักความรัก สักวันหนึ่งเซฮุนจะได้พบคนที่ดีกว่า

 

เด็กหนุ่มแค่ฟัง ใช่ เขาแค่ฟัง แต่ไม่สามารถทำตามคำที่พ่อกับแม่สั่งสอนได้ จงอินไม่ใช่คนที่เซฮุนอยากปล่อยให้หายไปจากชีวิต เขาไม่ต้องการคนที่ดีกว่า ไม่ได้ต้องการใครที่ไหนทั้งนั้น เด็กหนุ่มไม่อยากให้เรื่องที่เคยเกิดขึ้นเป็นแค่อดีต ที่พอนึกถึงทีไรมันก็เจ็บจนน้ำตาไหล

 

แต่โอเซฮุนต้องใช้ชีวิตต่อไป และคาดหวังว่าสักวันหนึ่ง เราจะได้มีโอกาสกลับมาคุยกันอีกครั้ง

 

 
 

 

 

 

เวลาเศร้า มนุษย์มักตอกย้ำตัวเองด้วยเพลงและประโยคทิ่มแทงใจที่คนแชร์กันในอินเทอร์เน็ต เซฮุนเลื่อนอ่านคอมเมนท์กระทู้อกหัก มีผู้คนมากมายเข้าไปออกความเห็น มีทั้งแสดงความเห็นใจ รวมไปถึงการแสดงความมักง่ายของความคิดด้วยการบอกว่าความรู้สึกคนเจ็บเป็นเรื่องไร้สาระ

 

 

ก็แค่อกหัก มันไม่ตายหรอก

 

 

ใช่... มันไม่ตาย คนเหล่านั้นอยู่ได้แต่ไม่มีความสุข

 

 

คนเหล่านั้นพูดเหมือนว่าการตัดสินใจบางอย่างมันง่าย นั่นเพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเอง พวกเขาจึงพูดอะไรก็ได้เพราะไม่ได้เจอเองกับตัว เซฮุนผิดที่คิดแทนคนอื่นมากเกินไป ผิดที่กลัวอนาคต ผิดที่ไม่ยอมรับการตัดสินใจของจงอิน แต่ทุกคนย่อมมีเหตุผลของตัวเอง

 

แม้แต่คนที่ตัดสินใจบอกเลิก และตัดขาดทุกช่องทางการติดต่อ จงอินก็คงทบทวนมาอย่างดีแล้วเช่นกัน

 

เซฮุนสอบติดมหาลัยยอนเซ ในคณะนิเทศศาสตร์ ภาควิชาศิลปะการแสดง สาขาการเขียนบท ตอนแรกตั้งใจจะเข้าคยองฮีเพราะอยากเดินสายการแสดงอย่างจริงจัง แต่พอได้ลองเล่นละครเวทีเป็นเจ้าชายในวันนั้น ความฝันของเซฮุนก็เปลี่ยนไป

 

 

เหมือนที่ฉันเคยบอกไปว่า นายจะทำมันออกมาได้ดีก็ตอนที่รู้สึกว่าเป็นเจ้าชายแล้วจริง ๆ

โอเซฮุนจะไม่มีวันรู้สึกแบบนั้นกับเจ้าหญิง แต่เจ้าชายจะรู้สึก

 

 

เรื่องตลกของคนบ้า ที่ยังปล่อยให้จงอินมีผลต่อการตัดสินใจจนถึงวินาทีนั้น

 

 
 

 

 

 
 

มันอาจจะจริงอย่างที่พูดกันว่า คนที่เลิกกันแล้วคงกลับมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีก ก่อนหน้านี้เซฮุนสามารถรับรู้ชีวิตของจงอินได้ผ่านทางอินสตาแกรม อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าอีกฝ่ายไปไหน ทำอะไรอยู่ แต่ช่วงหลัง ๆ จงอินก็เงียบหายไป ไม่มีการอัพเดทรูปถ่ายอีก เซฮุนจึงรับรู้ข่าวของอีกฝ่ายได้แค่จากปากเพื่อนชาวจีนเท่านั้น

 

จงอินติดคณะนิติศาสตร์ตามที่ต้องการ ส่วนจื่อเทาติดคณะพละศึกษา ทั้งคู่อยู่มหาลัยแห่งชาติโซลเหมือนกัน มีแค่ปาร์คชานยอลเท่านั้นที่บินไปเรียนอเมริกา เซฮุนทำได้แค่ดีใจอยู่เงียบ ๆ ที่ความตั้งใจของจงอินเป็นผล ถ้าเรายังคบกันอยู่ ตอนนี้เด็กหนุ่มคงคิดจนหัวหมุนว่าจะให้อะไรอีกฝ่ายเป็นของขวัญดี แน่นอนว่าต้องมีการเซอร์ไพรส์ครั้งยิ่งใหญ่เกิดขึ้น

 

 

แต่นั่นก็เป็นแค่ความคิด เมื่อความจริงโอเซฮุนก็ทำได้แค่พิมพ์ข้อความลงไป... และกดลบมันทิ้ง

 

 

เซฮุนได้เจอจื่อเทาบ้างเป็นบางครั้ง เขาไม่แน่ใจว่าที่อีกฝ่ายเอาแต่ใจน้อยลงเป็นเพราะไม่ค่อยมีเวลาเจอกัน หรือเป็นเพราะว่าเหนื่อยจนถอดใจแล้ว ซึ่งถ้าเป็นอย่างหลังมันก็คงดี เซฮุนไม่อยากเสียเพื่อนไปเพราะความรู้สึกของเราไม่เหมือนกัน

 

แด็กหนุ่มไม่ได้ตื่นเต้นกับชีวิตในมหาลัยนัก ความเปลี่ยนแปลงอย่างเดียวก่อนออกจากบ้านก็คือยูนิฟอร์มที่เปลี่ยนจากชุดนักเรียนเป็นชุดลำลอง เมื่อเครื่องแบบอย่างเป็นทางการไม่ใช่กฎข้อบังคับ

 

เป็นอย่างที่ใคร ๆ บอกว่าชีวิตมหาลัยกว้างกว่าชีวิตมัธยมเป็นไหน ๆ ที่นี่ไม่มีใครมองหน้าหาเรื่อง แล้วยกพวกมาขวางทางเพียงเพราะรู้สึกว่าไม่ถูกชะตากับเขา เซฮุนมีเพื่อนใหม่ ทั้งผู้ชายและผู้หญิง คนพวกนั้นเป็นฝ่ายเริ่มต้นหยิบยื่นมิตรภาพให้ และเด็กหนุ่มก็รับไว้อย่างเต็มใจ

 

 

ชีวิตในมหาลัย ที่ไม่ถูกใครรังแกอีก

 

 

จงฮยอน คีบอม อนยู และลูน่าเป็นเพื่อนใหม่ที่เซฮุนไม่รู้สึกฝืนเวลาอยู่ด้วยกัน ทุกอย่างอยู่ในความปกติ ไม่มีใครทำให้เขารู้สึกว่ากำลังถูกคุกคาม หรือเข้าหาเพราะความฉาบฉวยใด ๆ โดยเฉพาะลูน่าที่เป็นเพื่อนผู้หญิงในกลุ่ม เธอบอกว่าเซฮุนเป็นคนหล่อ แต่ไม่ใช่สเป็ก และนั่นเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนในกลุ่มได้เป็นอย่างดี

 

เวลาผ่านไปราว ๆ สองเดือนในรั้วมหาลัย เซฮุนยิ้มและหัวเราะได้กับมุกตลกที่คีบอมยิงมา ทุกอย่างกำลังเริ่มเข้าที่ กับโลกใบใหม่ที่กว้างขึ้น โลกที่มองออกไปไกลจนสุดสายตา และเมื่อหันไปเห็นเงาตัวเองในกระจก รอยยิ้มบนใบหน้าก็เริ่มจางหายไป

 

ในหัวตั้งคำถามว่า นานแค่ไหนแล้วที่โอเซฮุนไม่ได้ยิ้มและหัวเราะอย่างนี้ มันก็คงนานมากจนทำให้ลืมความรู้สึกสีเทาในใจไปชั่วขณะหนึ่ง เด็กตัวผอมยังคงมองเงาในกระจก แล้วบอกตัวเองว่าให้อดทนอีกสักหน่อย ทุกอย่างกำลังดีขึ้น และฝั่งของจงอินก็คงเหมือนกัน

 

ตอนนี้อีกฝ่ายคงได้พบเจอผู้คนมากมายไม่ต่างจากเขา อยู่กับสิ่งใหม่ ๆ สังคมใหม่ เพื่อนใหม่ บรรยากาศแปลกใหม่ และนั่นหมายความว่าบางที... จงอินอาจจะเจอคนที่ถูกใจ และไม่ทำให้รู้สึกแย่เหมือนกับเขา

 

แค่คิดก็รู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก เซฮุนถอนหายใจเบาหวิว กับความคิดที่เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่สามารถหยุดมันได้ แน่ล่ะ เขาไม่มีความกล้ามากพอที่จะหลอกตัวเองว่าจะไม่มีใครชอบจงอิน

 

 

แม้ว่าจะเป็นคนนิ่งเงียบ ดูเข้าใจยาก แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้เขาตกหลุมรักผู้ชายคนนั้น

 

 

กลับบ้านดึกได้ใช่เปล่า?

 

ก็พูดไป เซฮุนไม่ใช่เด็กอนุบาลสามเปล่าวะ อนยูเหล่มองจงฮยอนพลางส่ายหน้า หลังจากที่พวกเขาออกมาจากห้องสอบ

 

งั้นกูโทรไปขอพ่อกับแม่ก่อนแล้วกัน เซฮุนแกล้งยกสมาร์ทโฟนขึ้นมา ก่อนจะเซไปชนผนังเพราะถูกลูน่าผลัก

 

เวอร์อีกละ

 

สอบปลายภาคเสร็จก็ต้องกิน กิน กิน แล้วก็แดกเหล้าให้เมาเป็นหมาข้างถนนสิถึงจะถูก คีบอมทำหน้ามุ่งมั่น จะไม่มีการกลับไปนอนพักผ่อนใด ๆ ทั้งนั้น พวกเขาเหนื่อยกันมาทั้งอาทิตย์แล้ว

 

เจอกันกี่โมงดี

 

สักทุ่มนึงดีไหม ร้านเนื้อย่าง อนยูก้มลงมองนาฬิกา ซึ่งทุกคนก็ตกลงอย่างไม่มีข้อแม้

 

 

 

 

 

เซฮุนนั่งแท็กซี่มาถึงที่หมายก่อนเวลาประมาณสิบนาที เขาไม่ได้เอารถยนต์มาด้วย เพราะแม่กลัวจะเกิดอุบัติเหตุหลังจากรู้ว่าลูกชายกำลังจะออกมาดื่มกับเพื่อน

 

มันเป็นเรื่องดีที่เห็นว่าจงฮยอนเพิ่งลงจากรถเหมือนกัน ทั้งคู่ยืนรออยู่ไม่นานทุกคนก็มาถึง เราสั่งเนื้อย่างกินกันเต็มโต๊ะเหมือนว่าจะไม่มีวันพรุ่งนี้อีกแล้ว เซฮุนไม่ใช่คนคอแข็ง ฉะนั้นเขาจึงดื่มแค่นิดเดียวแล้วคอยเติมเหล้าให้เพื่อน มันคงไม่ดีแน่ถ้าเมากันหมดจนไม่มีคนหามกลับบ้าน

 

อ้าวเฮ้ย แทมิน!”

 

เออ ว่าไงมึง? เซฮุนมองไปยังอีกโต๊ะ ดูเหมือนว่าเพื่อนใหม่ของเขาจะเจอกับเพื่อนเก่าเข้าให้

 

ไม่ได้เจอนานเลยห่า เป็นไงบ้าง?

 

เหนื่อยบรมโคตร กูไม่น่าลงเรียนคณะนี้เลย

 

สมน้ำหน้า กูบอกแล้วว่าให้เรียนด้วยกัน จงฮยอนเสริม ก่อนจะแท็กมือกับคีบอม

 

ย้ายมานั่งโต๊ะข้าง ๆ ได้เปล่าวะ กูเกรงใจคนอื่นเขา ล่อตะโกนข้ามหัวเลย แทมินว่า ก่อนที่เพื่อนใหม่ของเขาจะหันมาปรึกษากัน

 

มึงโอเคเปล่าวะเซฮุน

 

เอาดิ ไม่เห็นเป็นไรเลย

 

ก็ถามก่อน เผื่อมึงอึดอัดไรงี้

 

เซฮุนรู้สึกดีที่เพื่อน ๆ แคร์ความรู้สึกเขาถึงขนาดนี้ แต่การนั่งต่อโต๊ะกันมันก็ไม่ใช่เรื่องแย่ ถ้าหากว่าจงฮยอนกับคีบอมอยากคุยกับเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน

 

เด็กหนุ่มสาวเกือบสิบคนรวมเป็นโต๊ะเดียวกันในวินาทีถัดมา เซฮุนเลือกนั่งสุดด้านซ้ายมือเพราะเขาไม่ใช่คนอัธยาศัยดีนัก หากเป็นไปได้ เด็กหนุ่มก็อยากนั่งฟังแล้วยิ้มไปกับบทสนทนาตลก ๆ ที่คนเหล่านี้แข่งกันยิง

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เซฮุนยังคงทำหน้าที่เติมโซจูและตัดหมูย่างให้เพื่อนกิน เด็กหนุ่มอมยิ้มเมื่อผู้หญิงฝั่งเพื่อนเก่าของคีบอมแซวถึงความหล่อและอยากคบหากับเขา

 

อย่าแซวเพื่อนกู อีห่า

 

โหยไรวะ ก็เพื่อนมึงหน้าดีอะ ติดต่อให้หน่อยไม่ได้เหรอ

 

มันไม่ชอบมึงหรอก มึงไม่สวย

 

เคี้ยวขี้แล้วพ่นใส่หน้ากูเหอะถ้าจะพูดงี้ เด็กสาวจิ๊ปาก ก่อนจะยิ้มให้เซฮุนอีกครั้ง หรือว่านายมีคนที่ชอบแล้วอะ?

 

ไม่มี แต่ยังไม่ลืมแฟนเก่า อันนี้กูตอบให้ ลู่น่าเป็นคนดับไฟเด็กสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

อะไรอะ แฟนเก่าก็ส่วนแฟนเก่าสิ ทุกคนต้องเดินไปข้างหน้า เธอเท้าคางมองเซฮุน บอกตามตรงว่าไม่ค่อยอยากเชื่อสักเท่าไหร่ว่าหน้าตาหล่อ ๆ แบบนี้จะฝังใจกับรักเก่า  ที่จริงเซฮุนก็แค่โกหกเพราะอยากปฏิเสธเธอมากกว่า

 

ฉันเดินไปข้างหน้า แล้วคิดถึงเขาไปด้วยไม่ได้เหรอ

 

...

 

เซฮุนไม่รู้ว่าพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า ทุกคนถึงได้พร้อมใจกันมองมาที่เขาเป็นตาเดียวกัน

 

หล่อมาก คำพูดคำจาเนี่ย

 

หลบไป อีไม่สวย เขาเลือกคิดถึงแฟนเก่ามากกว่าเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงอย่างมึง

 

เอากรรไกรในมือทิ่มอกกูที กูอยากตายแล้ว

 

ทุกคนระเบิดหัวเราะออกมากับท่าทางเวอร์เกินจริงของเด็กผู้หญิงคนนั้น เซฮุนไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนบนโต๊ะ ทีแรกก็นึกว่าจะโดนด่าว่าหยิ่งที่ไม่เล่นด้วย แต่ทุกอย่างมันผิดหมด เมื่อสายตาของทุกคนไม่ได้ส่งไปในทางนั้นเลยสักนิดเดียว

 

 

เซฮุนรักเพื่อนกลุ่มนี้ เขาหวังว่าสักวันหนึ่งจะปรับตัวเข้ากับทุกคนได้โดยไม่รู้สึกว่าต้องพยายาม

 

 

โน่นไง มาแล้ว

 

ไหน ๆ ว๊าย คู่รักโลกแตกมาแล้ว

 

ไอ้ห่า กว่าจะมาถึง กูนึกว่าบ้านอยู่ขั้วโลก

 

เซฮุนหันไปยังประตูทางเข้าหลังจากคนในโต๊ะส่งเสียงทักทายผู้มาใหม่ เพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น เขาก็รู้สึกเหมือนว่าเวลามันหยุดหมุนไป เมื่อใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เด็กสาวตัวเล็กคนนั้นคือ...

 

ด่าจงอินนะ มันไปรับกูช้าเอง

 

เซฮุนกับเจ้าของชื่อสบตากันราวกับไม่อยากเชื่อว่าจะได้พบอีกฝ่ายที่นี่ พอตั้งสติได้ เขาจึงเลื่อนระดับสายตามองผู้หญิงอีกคนที่ยังคงยืนอยู่ข้าง ๆ ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายเดินเข้ามาก่อน

 

เด็กหนุ่มตัวผอมหลุบสายตาลง หัวใจเต้นเร็วขึ้นจนจับจังหวะไม่ได้ในรอบหลายเดือน เขาไม่สนใจแล้วว่าตอนนี้จงอินกับผู้หญิงคนนั้นจะนั่งอยู่ส่วนไหนของโต๊ะ ซึ่งถ้าจะให้ดี มันคงไม่แย่นักถ้าอีกฝ่ายจะนั่งด้านขวาสุดของอีกฝั่ง

 

นี่เพื่อนเก่ากู เรียนอยู่ยอนเซ

 

อ้าวเหรอ เพื่อนกูก็เรียนอยู่นั่น นั่นคือเสียงของเด็กผู้หญิงที่เพิ่งมาใหม่ เซฮุนรู้สึกได้ว่าเสียงของเธออยู่ไม่ไกล จนกระทั่งเห็นสมาร์ทโฟนเครื่องคุ้นตาวางลงฝั่งตรงข้าม ถึงได้รู้ว่าจงอินและผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ตรงไหน

 

อีนี่ชื่อซึลกิ ส่วนนั่นชื่อจงอิน เพื่อนเก่าของคีบอมผายมือแนะนำคนที่เพิ่งมาใหม่ บรรยากาศโดยรอบกำลังผ่อนคลายกับการทำความรู้จักเพื่อนของเพื่อน แต่นั่นไม่ใช่กับโอเซฮุนที่เอาแต่นั่งก้มหน้า

 

เวลาผ่านไปเกือบห้านาที เด็กหนุ่มตัวผอมทำได้ดีแค่เงียบปาก และนั่งนิ่ง ๆ เซฮุนไม่ได้เงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตคนรัก เขาไม่แน่ใจว่ากลัวตัวเองร้องไห้เพราะเห็นหน้าอีกฝ่าย หรือเป็นเพราะกลัวจะเห็นความสัมพันธ์ที่เป็นมากกว่าเพื่อนระหว่างสองคนนั้นกันแน่

 

อ้าว งั้นจงอินก็มาจากโรงเรียนเดียวกันกับเซฮุนน่ะสิ?

 

เซฮุนไม่สามารถหลีกหนีหัวข้อสนทนานี้ไปได้ มือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนหน้าขาค่อย ๆ กำแน่นจนเลือดห้อ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนร่วมโต๊ะที่หันมาทางนี้ระหว่างรอคำตอบ

 

เวลาผ่านไปเกือบครึ่งนาที แต่ก็ไม่มีใครคลายความสงสัยให้กับทุกคน เซฮุนมองไปยังอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จงอินยังคงคีบหมูเข้าปากอย่างใจเย็นโดยไม่สนใจว่าเพื่อน ๆ กำลังรอคำตอบอยู่

 

อะไรวะ มึงไปหิวมาจากไหน

 

ปล่อยมันเหอะ ช่วงนี้เครียดหนัก ซึลกิมองคนข้าง ๆ พลางส่ายหน้ายิ้ม

 

กูก็เห็นมันเครียดตลอดแหละห่า

 

สรุปรู้จักกันเปล่าเนี่ย?

 

คนกินอยู่ พวกมึงไม่มีเรื่องให้คุยแล้วเหรอวะ จงอินเงยหน้ามองเพื่อนร่วมโต๊ะที่ต่างหัวเราะพอใจที่ยั่วโมโหเขาได้

 

กูจะคุยเรื่องมึง มีไรไหม แทมินเลิกคิ้ว ก่อนจะรีบยกมือขึ้นตั้งการ์ดเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะเขวี้ยงช้อนใส่

 

งั้นถามเซฮุนก็ได้

 

...

 

กูว่าที่โรงเรียนเก่าพวกมึงสองคนก็คงไม่เบาเหมือนกันแหละ น่าจะรู้จักกันบ้าง

 

เรื่องนั้น--

 

เติมให้หน่อย

 

...

 

ยังไม่ทันได้ตอบคำถามก็ถูกจงอินพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน เด็กหนุ่มหลุบสายตามองแก้วเล็กใบใสที่ยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะยื่นมือออกไปรับโดยไม่ให้นิ้วแตะกัน... ไม่เด็ดขาด

 

โห่ เซ็งเลยว่ะ

 

ไอ้จงอินเป็นงี้ตลอดแหละ รำ

 

ฮ่า ๆ คุยเรื่องอื่นดีกว่า พวกมึงสอบเป็นไงมั่ง

 

โหดฉิบหาย กูว่าเอฟคงอยู่ไม่ไกล

 

เสียงบทสนทนาของเพื่อนในโต๊ะคงดังไม่เท่าเสียงหัวใจของโอเซฮุนในเวลานี้ เด็กหนุ่มยื่นแก้วไปตรงหน้าโดยไม่ได้มองอีกฝ่าย ก่อนจะยกในส่วนของตัวเองดื่มรวดเดียวจนหมด

 

เซฮุนพยายามไม่หันไปมอง แม้จะรู้สึกได้ว่ากำลังถูกอีกฝ่ายจ้องอยู่ เด็กหนุ่มรินโซจูแล้วยกดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นหันไปคุยกับจงอินโดยที่เขาทำอย่างนั้นไม่ได้ หัวใจมันก็เจ็บไปหมด

 

เฮ้ย เป็นไรวะ อยู่ดี ๆ ก็แดกเอา ๆ ลูน่าลูบหลังเพื่อนตัวสูงที่ใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากหลังจากกระดกโซจูติดกันไปหลายแก้ว

 

อุ่นเครื่องน่ะ จะได้อุ่น ๆ

 

หน้ามึงแดงมากแล้วเนี่ย เด็กสาวหัวเราะ พร้อมใช้มือพัดหน้าให้คนข้าง ๆ ที่กำลังส่ายศีรษะเรียกสติ

 

อีซึลกิ อย่าสนใจแต่ผัว หันมาคุยกับเพื่อนบ้าง

 

ผัวพ่อมึงสิ เด็กสาวชักสีหน้าใส่ ง้างมือขึ้นตบเข้ากบาลคนที่นั่งอยู่ถัดไปสองคนอย่างแรงจนได้ยินเสียงดังเพี๊ยะ

 

ไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว ในหัวเซฮุนมีแต่คำนี้วิ่งวนอยู่เต็มไปหมด จากที่เห็นเองกับตา และที่เพื่อน ๆ แซว มันก็น่าจะเป็นคำตอบได้แล้วว่าตอนนี้คิมจงอินได้เดินไปไกลจากโอเซฮุนมากแค่ไหน

 

เด็กหนุ่มยกโซจูดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า จนภาพโดยรอบพร่ามัวไปหมด เขาเสยผมที่ปรกใบหน้าขึ้น พลางหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อรู้ตัวว่าถึงเวลาแล้วที่ควรพาตัวเองออกไปจากที่นี่

 

เซฮุนล้วงกระเป๋าเงินออกมา ก่อนจะหยิบธนบัตรจำนวนหนึ่งใส่มือลูน่า เด็กสาวเลิกคิ้วขึ้น ซึ่งคนตัวผอมก็หยัดตัวลุกขึ้นพร้อมพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าไม่ไหวแล้ว

 

อ้าว จะกลับแล้วเหรอวะเซฮุน

 

เมาแล้วมั้งเพื่อนมึง ดูจากสภาพ

 

ใครมอมมันวะ อีลูน่าเหรอ

 

บ้าเร๋อ มันมอมตัวเองต่างหาก เด็กหนุ่มไม่รู้แล้วว่าเสียงใครเป็นเสียงใครบ้าง เขาแค่ยิ้มพร้อมโบกมือลาเพื่อน ก่อนที่จะสูญเสียความเป็นตัวเองมากไปกว่านี้

 

เซฮุนอยากเอาปากกาดำขีดฆ่าความคิดเมื่อตอนนั้น ที่ว่าถ้าได้เจอจงอินอีกครั้งมันก็คงดี ใช่ เขายังคงคาดหวังอยู่ แต่ให้เจอแค่คนเดียวไม่ได้เหรอ... ทำไมพระเจ้าถึงสร้างเรื่องบังเอิญให้เรามาเจอกันเพื่อรู้ว่าอีกฝ่ายมีคนอื่นแล้ว

 

เด็กหนุ่มตัวผอมส่ายศีรษะไล่ความมึนงง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาดื่มหนักถึงขนาดนี้ จะเรียกว่าโชคดีได้ไหมที่ไม่อ้วกออกมาท่ามกลางผู้คนที่เดินอยู่บนทางเท้า เซฮุนหยุดยืนอยู่ริมถนน มองหาแท็กซี่พร้อมโบกมือเรียก ก่อนจะเซไปด้านหน้าเล็กน้อยเมื่อถูกคว้าเอวไว้จากข้างหลัง

 

เสียงหัวใจของโอเซฮุนน่ารำคาญชะมัด มันกำลังเรียกร้องและภาวนาขอให้คนที่เข้ามาในวินาทีนี้เป็นจงอิน ดวงตาสั่นคลอนพร้อมหยดน้ำตาในรอบหลายเดือนที่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ริมฝีปากเม้มแน่นก่อนจะหันไปเพื่อรับรู้ความจริงว่า...

 

 

 

โอเซฮุน... ได้เข้าไปอยู่ในแววตาของคิมจงอินอีกครั้งแล้ว...

 

 

 

ฉันจะไปส่ง

 

 

 

TBC

 

 

อยากรู้ความคิดฝั่งจนอินสินะ ไม่บอกหรอก เซฮุนเหรอ อย่าหวังเลย (อินเนอร์คุณแม่ลูกเกด)

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,767 ความคิดเห็น

  1. #6693 PiPoTweeTy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 23:14
    เมาปริ้นไปเลย เออดี ฮือออ แต่หน่วงอ่ะ
    #6,693
    0
  2. #6656 Linseyyy13 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:33
    กลับมาเจอกันอีกครั้งแล้ว
    จงอินคงมองเซฮุนอยู่ตลอดสินะ รีบตามออกมาแบบนี้แสดงว่าเป็นห่วงมาก
    โอ๊ยยย ปรับความเข้าใจกันเถอะนะ
    #6,656
    0
  3. #6612 arthipnm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 08:15
    บทสนทนาของพวกเพื่อนๆคือสิ่งคลายเครียดดีอ่ะ ตลก
    #6,612
    0
  4. #6595 hunkeng (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 21:46
    โอยยยยยจี๊ดมากตอนจงอินเข้ามาที่ร้านแต่ตอนจบนี่แบบอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆค่ะให้มันได้แบบนี้สิฮึ่ยยยยยยยยยเค้าเจอกันแล้วค่ะแม่
    #6,595
    0
  5. #6590 Miniminzz (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 10:06
    จะว่าอะไรเราไหมถเาหากเราจะขอให้ช่วยทำให้เซฮุนเจ็บปวดกว่านี้เถอะ นางควรได้รับรู้ถึงความเจ็บปวด เจ็บแล้วก็ชินไปเอง
    #6,590
    0
  6. #6547 sapphire- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 00:22
    โอ้ยยยยเจ็บปวด
    #6,547
    0
  7. #6486 Kannika Tankam (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 00:26
    ถ้ามีแฟนใหม่จริงนี่ พี่ร้องไห้นะจงอิน ฮื้อออออ
    #6,486
    0
  8. #6476 gguitar (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 13:48
    เอากรรไกรมาแทงที โฮรๆ
    #6,476
    0
  9. #6459 sss.doofa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 00:00
    มันหน่วงมากอ่าาาา TT เหมือนจะขาดใจตายยย
    #6,459
    0
  10. #6280 nbbwink (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 08:23
    เบื่อจงอิน55555555
    #6,280
    0
  11. #6171 taiiiiii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:08
    ตอนนี้รู้สึกเหมือนอกมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ??
    #6,171
    0
  12. #6132 fianna (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 17:55
    งื้ออออออ ไม่ไหวแล้วจริงๆกับสถานการณ์แบบนี้ อยากกรี๊ดมาก อึดอัด อยากพูดอยากระบายยย เป็นแรงจริงๆๆๆๆ
    #6,132
    0
  13. #6085 JNarin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 19:33
    งื้อออ เซฮุนนนนนนนนนน
    #6,085
    0
  14. #6058 snowtears (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:43
    เจ็บ หน่วง โอ๊ยปวดหัวใจ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก พูดไรไม่ออกแล้วคือเจ็บจิ๊บเป๋ง สงสารเซฮุน ฮืออออออออออออออ ตายยยยยยยยยยยยยยยย แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ________________ㅠㅜㅠㅠㅠㅠㅠ
    #6,058
    0
  15. #5984 kaewtahottest (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 03:26
    อยากจะบอกว่าน้ำตาท่วมมากจริงๆ
    #5,984
    0
  16. #5972 gaemuay★ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 13:48
    ได้เป็นแค่ความคิดซึ่งโคตรแย่เลย):
    #5,972
    0
  17. #5912 เมียฮยอก..กิ๊กน้องแบค (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 11:23
    เหมือนจะขาดใจเลย
    #5,912
    0
  18. #5772 Kim-kibom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 16:54
    หน่วงมากขอบอก
    #5,772
    0
  19. #5749 ItsmeJoker (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 11:36
    โครตเข้าใจความรู้สึกนี้เลย :( แต่ในความเป็นจริงเค้าไม่ตามมาหรอกนะเค้าอยู่กับคนของเค้านู้น ฮือออออออออ
    #5,749
    0
  20. #5698 Artemis~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:30
    ฉันเจ็บปวดเหลือเกินน ฮืออ 

    ก็พอเข้าใจทั้งสองฝ่ายแต่ถ้าเป็นเซฮุนที่ต้องมาเจอจงอินหลังจากที่ไม่ได้เจอมานานกับคนอื่นแบบนี้ก็คงรู้สึกแย่เหมือนกัน (อินน)

    ฮือออ

    ปรับความเข้าใจกันเถอะนะ T^T
    #5,698
    0
  21. #5609 eve_popparazzi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 01:04
    เอาจริงป่ะ น้องเก่งมากน่ะที่ยังนั่งอยู่ได้นานขนาดนั้น เป็นเราอาจจะแบบลุกตั้งแต่พี่แม่งเดินมา พร้อมกับเสียงแซวว่าแฟนอ่ะ มันจี๊ด! อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    #5,609
    0
  22. #5608 jiab155 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 00:50
    เป็นนี่ลุกตั้งแต่5นาทีแรกแล้ว คนกำลังทำใจ อยู่ๆมาเจอที่ผ่านมาแล้วไม่มีค่าเลยนะ ต้องเริ่มทำใจใหม่. ไม่รู้โชคชะตาเล่นตลกหรือคนเขียนใจร้ายเนอะเซฮุน ????????????????
    #5,608
    0
  23. #5605 AikoPikachu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 00:29
    แงงงงงง อึดอัดอ่ะะ อึดอัดมาก นี่บีบหัวจึยแรง! จงอินถ้าจะตัดก็ตัดให้ขาด มาใจดีให้หน่อยคนที่ได้รับมันคิดมากนะ เสียจึยแรง! ฮือออ ดราม่าหนักมาก
    #5,605
    0
  24. #5561 therooms (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 18:51
    อ่านแล้วจะร้องไห้แต่ต้องฮึบไว้ อึบๆๆ
    #5,561
    0
  25. #5547 Jessie Li (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 16:54
    อาจจะไม่ใช่แฟนก็ได้ แค่เพื่อนสนิทที่คนเขาจิ้นๆกันไปเอง
    ง่าาาาา จะร้องงงง
    #5,547
    0