[EXO] "NERDY BOY" มนุษย์แบคฮยอน | CHANBAEK

ตอนที่ 19 : Chapter 18 :: My Little Ghost (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    13 ก.พ. 58

 

 

Chapter 18

My Little Ghost

 

 

 

ปาร์คชานยอลเชื่อแล้วว่าช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ

โดยเฉพาะตอนอยู่กับคนที่เรารักก็ยิ่งผ่านไปเร็ว อ้อ...ที่พล่ามไปทั้งหมดนั่นน่ะไม่ได้หมายถึงไอ้บ้านนอกคนเดียวหรอกนะ ปาร์คชานยอลไม่ได้ติดแฟนขนาดนั้น

 

 

เด็กหนุ่มมองไปยังเจ้าของรอยยิ้มตาหยีที่อ้าปากหัวเราะเอิ้กอ้ากกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์เตี้ยอยู่โต๊ะแถวยาวกับสาว ๆ แก๊งนางฟ้าเหมือนอย่างเคย เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก รู้ตัวอีกทีก็ถึงเทอมสุดท้ายของการเป็นเด็กมัธยมปลายแล้ว

 

หน้าฝนเพิ่งผ่านไปและอีกไม่นานหน้าหนาวก็คงมาแทนที่ ตอนนี้อากาศกำลังดีเหมาะแก่การนั่งมองแฟนตัวเองหัวเราะเหมือนคนบ้าอยู่ข้าง ๆ ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศัตรูหัวใจ

 

ให้ตายสิ ฮันซอนฮวาเป็นพวกจะไม่ยอมหยุดจนกว่าจะได้ครอบครองสิ่งนั้นหรือไงถึงได้ตามจีบไอ้บ้านนอกอย่างไม่รู้จักท้อจักเหนื่อย นี่มันกี่เดือนเข้าไปแล้ว ปาร์คชานยอลหึงแล้วหึงอีก หึงจนขี้เกียจหึง หกสูงตีลังกาถลึงตาใส่ก็แล้ว ยังไงก็เปล่าประโยชน์ ฮันซอนฮวาไม่เคยเอะใจเลยว่าไอ้บ้าห้าร้อยอย่างเขานี่แหละคือสาวสุดเซ็กซี่ที่โม้ไปเมื่อคราวนั้น

 

แต่ไหน ๆ ก็ทนมาตั้งแต่เทอมแรกแล้วจะชินกับภาพมนุษย์ฮอบบิทโดนผู้หญิงแทะโลมให้ก็ได้เพราะมันไม่ออกนอกลู่นอกทางหรอกนะ นี่ถ้ามันหันไปชอบซอนฮวาเมื่อไหร่วันนั้นปาร์คชานยอลจะตุ๊ดแตกให้ดู

 

คาบบ่ายอาจารย์ไม่เข้าสอนแล้วปล่อยให้เด็ก ๆ ตกลงกันเองว่าจะหารายได้เข้าห้องด้วยวิธีไหนในงานโรงเรียนที่ใกล้จะมาถึง ซึ่งปีที่แล้วห้องนี้ทำ Coffee Prince ไป รายได้ก็ดูดีเลยทีเดียวแต่ถังขยะตรงตามทางเดินนี่นองไปด้วยน้ำกาแฟที่ซึมออกมาจากถังขยะ

 

ทีแรกก็ไม่ได้เอะใจอะไรจนกระทั่งเห็นผู้หญิงคนนึงเดินฟินออกไปพร้อมแก้วกาแฟ พอเธอยกดื่มไปอึกนึงเท่านั้นแหละ ราวกับว่าคาเฟอีนในแก้วนั้นดูดกลืนรอยยิ้มออกจากเบ้าหน้าเธอไปยังไงอย่างนั้น หญิงสาวเบ้ปากแลบลิ้นออกมาเหมือนหมาลิ้นห้อยก่อนจะโยนแก้วกาแฟทิ้งลงถังขยะชนิดว่านักบาสเอ็นบีเอเห็นแล้วเป็นต้องทาบทามเข้าทีม

 

ตอนนั้นปาร์คชานยอลถึงได้สำเหนียกว่าห้องนี้ไม่ควรลงมือทำอาหารหรือเครื่องดื่มอีก ที่ขายได้นั่นหน้าตาช่วยไว้ล้วน ๆ และแน่นอนว่าปีนี้มันจะต้องพิเศษและใช้ต้นทุนน้อยที่สุด เพื่อจะเอาเงินก้อนนี้ไปจัดเต็มในช่วงปีใหม่เหมือนกับทุกปี

 

มีใครอยากเสนออะไรไหม

 

เป็นจุนมยอนที่ยืนตัวเตี้ยอยู่หน้ากระดานท่ามกลางความเบื่อหน่ายในคาบบ่ายของวัน บางคนก็หลับ บางคนนั่งคุยกัน สนใจบ้างไม่สนใจบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าเอะอะเสียงดังลั่นห้องจนต้องถูกครูโผล่หน้าเข้ามาด่าเอา

 

ทำโฮสต์คลับสิ ห้องเรามีโกมีนัมตั้งเยอะ!” เด็กสาวหน้าตาเนิร์ด ๆ ตะโกนแสดงความเห็นพร้อมยกมือขึ้นสุดแขนท่ามกลางความเงียบภายในห้อง ซึ่งเป็นการบอกทางอ้อมว่าไม่มีใครเห็นด้วยกับเธอเลยสักคนเดียว

 

ถามความสมัครใจโกมีนัมอย่างฉันบ้างหรือยังยัยขี้เหร่ ให้ตายเถอะ ฉันไม่อยากจะยืนหล่อให้พวกผู้หญิงกรี๊ดนักหรอกนะ มันเป็นวิถีของพวกขี้เก๊กที่ชอบเช็กเรต นัมจุนถลึงตามองเด็กสาวที่นั่งอยู่กลางห้องก่อนจะเหล่มองไปยังพวกสามทหารเสือ เธอเงียบปากแล้วหันไปทางหนุ่มหล่อที่อยู่หลังห้อง

 

แต่สามคนนั้นขายได้นะ พวกเด็กปีหนึ่งนี่กรี๊ดกันใหญ่เลย ฉันเชื่อว่าห้องเราต้องขายดีแน่ โฮสต์เนี่ยไม่ต้องทำอะไรมากเลย แค่ยืนหล่อ ม่อสักสิบนาทีก็ได้เงินแล้ว...

 

อะไรกัน ห้องนี้มีแค่พวกสามทหารเสือหรือไง แล้วคนที่เหลือล่ะ  จงแดเลิกคิ้วมองอย่างไม่พอใจ พูดก็พูดเถอะ ถึงเขาจะไม่หล่อเท่าพวกสามคนนั้นแต่ป้าแถวบ้านก็ชมว่าเขาหน้าตาคล้ายเฉินวงเอ็กโซเลยนะ ทำไมมองข้ามกันได้ลงคอ!

 

พูดอะไรไม่ปรึกษาหน้าตาคนที่เหลือเลย <- คยองซู

 

งั้นจะทำอะไรกันดีล่ะ เปิดร้านอาหารไหม <- เด็กสาวหมายเลขสอง

 

หัวเหม็น ไม่เอาหรอก <- เด็กสาวหมายเลขสาม

 

ขี้เกียจเก็บของทีหลังด้วย ไหนจะคราบสกปรกอีก วุ่นวายตายเลย <- เด็กสาวหมายเลขสี่

 

แล้วจะทำอะไรกันดีล่ะ

 

ในห้องเรียนกำลังวุ่นวายกับความเห็นต่างที่ไม่ว่าจะเสนออะไรก็ต้องมีคนค้านไปซะหมด วูบหนึ่งหวงจื่อเทาอยากจะตะโกนออกไปแล้วบอกว่าแล้วแต่พวกมึงจะทำอะไรเถอะ แล้วก็เดินออกไปนั่งสงบสติอารมณ์หลังจากปล่อยให้ความเครียดสุมเข้ามาเป็นอาทิตย์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกีฬาที่ลงแข่งหรือเรื่องส่วนตัว

 

พอหันไปทางจงอินก็เห็นมันหลับอยู่ แน่นอนว่าไอ้เวรนี่มักจะเป็นอย่างนี้เสมอเวลาพวกเราตกลงกันไม่ได้ และมันจะตื่นมาอีกทีก็ตอนที่ทุกอย่างลงตัวแล้ว จงอินไม่ใช่พวกชอบเสนอหน้าออกความเห็น แต่ถ้าเรื่องนั้นไม่เข้าท่า ทุกคนจะได้ฟังมุมมองความเห็นต่างของมันเอง

 

หันไปข้างหลังก็เห็นคู่รักเสาไฟฟ้าแอนด์เดอะหลักกิโลกำลังสุมหัวหัวเราะคิกคักกันอยู่ ด้วยความขี้เสือกเลยเสนอหน้าเข้าไปดูหน่อยว่ามันกำลังทำอะไรกัน ซึ่งผลลัพธ์ก็ออกมาว่าแบคฮยอนกำลังวาดรูปเล่น ส่วนไอ้ชานยอลก็คอยเติมเขา เพิ่มยกทรง แต่งเติมซ้ำให้รูปดูเหี้ยเข้าไปอีก

 

 

เออนะ...ก็สมเป็นมันดี

 

 

งั้นสรุปเอาบ้านผีสิงนะ

 

ห๊ะ?

 

ก็ทุกคนตัดสินใจกันไม่ได้ ฉันเลยคิดว่าบ้านผีสิงน่าจะดีอย่างที่คยองซูเสนอ

 

ทุกสายตามองไปยังจุนมยอนหลังจากเสียเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงแต่ยังตัดสินใจกันไม่ได้ว่าจะเอายังไงกับงานโรงเรียนดี ข้อเสนอสารพัดถูกเททิ้งหมดเพราะเห็นว่าไม่เข้าท่าโดยคิมนัมจุนคนที่มีปัญหาเยอะมากที่สุด ไอ้นั่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่โอเค

 

แล้วคราวนี้ทำไมไม่แย้งล่ะ เด็กหนุ่มคนหนึ่งหันไปถามคนเจ้าปัญหา ซึ่งนัมจุนเพียงแค่แค่นยิ้มออกมาก่อนจะหันไปทางสามทหารเสือที่อยู่หลังห้อง

 

ที่ไม่แย้งเพราะว่าถ้าแต่งเป็นผีแล้วจะได้หน้าตาเท่าเทียมกันไงล่ะ

 

โอ้โห ใครจะคิดได้หล่อเท่ามึงไม่มีอีกแล้ว ชานยอลทำตาโตเบ้ปากคว่ำก่อนจะปรบมือแปะ ๆ ประชด

 

บ้านผีสิงไม่ต้องลงทุนอะไรมาก งบน้อย เสียงของคยองซูมาพร้อมกับความเงียบเสมอ และคราวนี้ก็เช่นกัน

 

งั้นเราต้องหาผ้าสีดำยาว ๆ มากั้นฉาก อันนี้น่าจะไปขอยืมจากห้องกิจกรรมได้ ส่วนที่ต้องออกค่าใช้จ่ายก็คงเป็นเครื่องสำอางที่ต้องแต่งหน้ายังไงให้หลอน จงแดเสริม

 

พวกผู้หญิงเอาเครื่องสำอางมาจากบ้านได้ไหม เพราะถ้าเอาเงินไปซื้อส่วนนี้มันก็คงเปลืองพอสมควรเลย ต่อให้เป็นเครื่องสำอางตลาดนัดก็ต้องใช้เยอะอยู่ดี พวกเราตั้งกี่คน จุนมยอนว่า

 

ไม่เป็นไรหรอก บางคนแค่หน้าสดก็เหมือนผีแล้ว

 

 

 

กริบ...

 

 

 

อีกครั้งกับท่าไม้ตายของโดคยองซูที่สยบทุกความเคลื่อนไหว มีเพียงแค่เสียงปากกาตกพื้นเท่านั้นที่ทุกคนได้ยินเหมือนกัน ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับเข้าสู่สภาพปกติ

 

อะแฮ่ม! เอาล่ะ...ในเมื่อไม่มีใครแย้งก็เป็นอันตกลงว่าห้องเราจะทำบ้านผีสิงกัน ฉันจะได้ยื่นเรื่องนี้กับอาจารย์ก่อนที่ห้องอื่นจะแย่งไปก่อน จุนมยอนกลอกตามองเพื่อนร่วมห้องที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก ซึ่งเป็นเอกฉันท์แล้วว่าทุกคนเห็นด้วยจงแด นายมาช่วยลิสต์รายชื่อบนกระดานหน่อยว่าใครจะแต่งเป็นผีอะไร จะได้ไม่ซ้ำกัน เลือกให้แก๊งทหารเสือหล่อ ๆ เลยนะอย่าให้ทุเรศ เดี๋ยวห้องเราไม่มีลูกค้าเข้าแล้วจะแย่ เดี๋ยวฉันมา

 

จุนมยอนออกไปแล้ว ตอนนี้ในห้องเริ่มส่งเสียงฮือฮากันกับคอนเซปการแต่งตัวที่ใครหลายคนถูกใจและไม่ถูกใจ จื่อเทาเขย่าไหล่เพื่อนสนิทที่หลับอยู่ให้ตื่นก่อนจะหันหน้าเข้าหาคู่รักที่นั่งทำตาปริบ ๆ อยู่ข้างหลังเพื่อปรึกษากันว่าจะแต่งเป็นผีอะไร

 

ฉันขอเป็นผีในหนังเรืองเดอะริงนะ ดูไม่ต้องใช้อะไรดี แค่เอาผมปกหน้าแบบนี้ เด็กสาวคนหนึ่งลุกขึ้นยืนก่อนจะโกยผมมาปรกใบหน้าตัวเอง ซึ่งมันได้ผล ทุกคนรู้สึกกลัวทั้งที่เธอยังไม่ได้ทำอะไร

 

โอเค โชรงเป็นผีปอปนะ

 

ไม่ใช่ปอปย่ะ!!!” เด็กสาวตะโกนใส่จงแดที่กำลังเขียนชื่อเธอลงบนกระดาน

 

ฉันขอเป็นผีมวยไทยแล้วกัน นี่เพิ่งได้กางเกงมวยมา เปลือยท่อนบน ใส่คอนแทกเลนส์ตาเล็ก แยกเขี้ยวหน่อยก็คงเท่บาดใจสาวน่าดู นัมจุนยกขาขึ้นพาดบนโต๊ะพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ โดยมีลิ่วล้อคอยนวดไหล่ให้อย่างรู้งาน

 

พอจินตนาการแล้วนัมจุนเหมือนกระหังเลยอ่ะ คนถูกขัดหันขวับไปมองเจ้าของคำพูดที่มาจากหลังห้องและคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน แบคฮยอนทำตาปริบ ๆ พลางเกาหัว แต่สามทหารเสือกลับกลั้นขำราวกับเห็นว่าเป็นเรื่องตลก

 

กระหังบ้าไรของมึงไอ้เตี้ยหมาตืด เดี๋ยวกูฟาดด้วยถังขยะเปียกนัมจุนมองคนตัวเล็กอย่างหาเรื่อง ยิ่งอีกฝ่ายทำหน้ามึนงงเท่าไหร่เขาก็ยิ่งหงิดมากเท่านั้น!!!

 

นี่ก็ใกล้จะหน้าหนาวแล้วทำไมนัมจุนถึงไม่ใส่เสื้อล่ะ เป็นนักมวยแบบใส่เสื้อกล้ามก็ได้นะ ถ้าไม่ใส่เราเย็นหัวนมแทนอ่ะ

 

มึง!!!”

 

แล้วมึงไปยุ่งอะไรกับหัวนมมันวะฮอบบิท ชานยอลผลักหัวอีกคนเบา ๆ เขาต้องพยายามบอกตัวเองไม่ให้ระเบิดหัวเราะออกมาเพราะมันจะเป็นการทำร้ายคิมนัมจุนมากเกินไป

 

ไม่ธรรมดาแล้ว พูดเรื่องหัวนมได้อย่างหน้าตาเฉยแบบนี้กูว่าไม่ธรรมดาจงอินหรี่ตามองแบคฮยอนยิ้ม ๆ ก่อนที่จื่อเทาจะหลุดขำออกมา

 

“Agree with you. ว่ะ

 

 

 
 

 

เช้าตรู่ของวันงานโรงเรียน บรรยากาศครึกครื้นไม่ต่างจากวันวาเลนไทน์เหมือนทุกปี นักเรียนส่วนหนึ่งช่วยกันจัดห้องให้เป็นบ้านผีสิงโดยเอาผ้าคลุมสีดำปิดหน้าต่างและประตูเอาไว้ก่อนจะจัดโต๊ะให้เป็นทางเดินแคบพร้อมขึงผ้าดำรอบห้อง นักเรียนชายสี่คนช่วยกันติดตั้งไฟสีแดงหม่นเป็นจุด ๆ เพื่อเพิ่มความน่ากลัว ส่วนคนที่รับบทเป็นผีก็แยกกันไปนั่งแต่งหน้าตามมุมห้องที่ว่างอยู่

 

แบคฮยอนแต่งเสร็จเป็นคนแรก ๆ ถ้าให้เทียบกับบุคคลหน้าตาดีในห้องที่พวกผู้หญิงบอกว่าคนพวกนี้แหละจะดึงลูกค้าเข้ามาได้ ผู้หญิงบางคนน่ากลัวมากเลยอ่ะ แบคฮยอนไม่คิดเลยว่าการล้างหน้าจะทำให้พวกเธอกลายเป็นผีได้ แล้วไหนจะคยองซูอีก แค่ใส่ชุดดำทาหน้าขาวก็เหมือนผีได้โดยที่ไม่ต้องลงทุนอะไรมากมายเลย คยองซูมีความคิดบรรเจิดมากที่จัดการตัวเองได้ด้วยแป้งกระป๋องเดียว

 

เกะกะ

 

ขอโทษ แบคฮยอนขยับไปทางซ้ายแล้วหันไปตามต้นเสียงก่อนจะเงยหน้าทำตาปริบ ๆ ใส่คนตัวโตกว่า

 

มองไรไอ้เตี้ย

 

แบคฮยอนไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่มองคนตรงหน้าที่สวมเพียงแค่กางเกงนักมวยตัวเดียวเท่านั้น ทำไมนัมจุนถึงไม่เชื่อกันเลยอ่ะ อากาศเย็น ๆ มาเดินโชว์หัวนมเดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี

 

กูเท่มากเลยล่ะสิ เห็นผิวสีช็อกโกแลตของกูแล้วอยากเข้ามาลูบไล้ดูบ้างใช่ไหม? คนตัวสูงพราวด์พร้อมลูบหน้าท้องฟีบ ๆ ที่ไม่มีแม้แต่ซิกแพ็คอย่างพอใจ ระหว่างที่รอให้เพื่อนลงสีแดงบนเรือนร่างเขาตอนนี้ก็ได้แต่เดินอวดหุ่นไปพลาง ๆ ก่อน

 

วันนี้นัมจุนดีอ่ะ ขนาดยืนอยู่เฉย ๆ ยังดูเหมือนคนตายได้ ถ้าแต่งหน้าเข้าไปอีกนี่เราว่าคงเหมือนศพมากกว่านี้แน่เลยอ่ะ แบคฮยอนมองหัวนมอีกคนที่ชูชันเพราะถูกพัดลมพัดในขณะที่คนถูกกล่าวหาว่าเหมือนคนตายเพียงแค่แยกเขี้ยวขยับปากบ่นแบบไม่มีเสียง สาบานเลยว่าถ้าไม่มีพวกไอ้ชานยอลคุ้มกะลาหัวมันล่ะก็คิมนัมจุนคนนี้จะยำให้เป็นหมาเลย!

 

วันนี้มึงรอดตัวไปนะ...

 

พูดลอดไรฟันแล้วผลักหัวคนตรงหน้าเบา ๆ จนเสียหลักตัวเงนไปข้างหลัง แบคฮยอนขมวดคิ้วมุ่นแล้วมองตามเพื่อนร่วมห้องที่ขึ้นชื่อว่า ถึงจะถ่อยทุกคำแต่การกระทำพริตตี้เคียว ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องเรียนที่ถูกแต่งเติมจนเกือบเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

 
 

 

 
 

ชานยอลนั่งแหงกท่านี้มาตั้งแต่ตีห้า ด้วยเหตุผลว่าเขารับบทเล่นเป็นผีช่วงเช้าเลยทำให้ต้องแหกขี้ตาตื่นเร็วกว่าคนอื่น ส่วนพวกช่วงบ่ายก็ทำหน้าที่ออกไปแจกใบปลิวดึงลูกค้าให้มาเล่นบ้านผีสิง แน่นอนว่าพวกมันต้องแต่งตัวเป็นผีดึงความสนใจและที่สำคัญต้องเป็นผีที่หล่อด้วย ซึ่งสองในหกนั้นก็มีไอ้จงอินกับไอ้เทาที่แต่งเป็นซอมบี้กับแวมไพร์

 

เด็กตัวสูงเงยหน้าขึ้นให้เพื่อนผู้หญิงแต่งหน้าได้ถนัดหน่อย ตอนนี้เหลือแค่ทาปากปาร์คชานยอลก็จะได้เป็นโจ๊กเกอร์หล่อ ๆ สมใจอยากแล้ว ระหว่างนั้นก็นึกไปถึงคนตัวเล็กที่ลงช่วงเช้าเหมือนกัน เห็นว่ารับบทเป็นผีจีนนี่ก็จินตนาการว่าเป็นผีกองกอยกระโดดเหยง ๆ และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงมันคงเป็นเรื่องยากที่จะกลั้นหัวเราะ

 

แฮ่!!!”

 

...

 

ชานยอลกลอกตามองใครอีกคนที่แหวกผ้าม่านสีดำเข้ามาแค่หัวแถมยังแลบลิ้นอีก เดี๋ยวนะ...ไอ้บ้านนอกมันแต่งเป็นผีจีนหรือตัวอะไรนี่ชักจะแยกไม่ออก แล้วการเอายันต์สีเหลืองแปะหน้าผากนั่นคือ? ไหนจะจุดวงกลมแดง ๆ ที่แปะตรงโหนกแก้มนั่นอีก

 

อะไร

 

ผีหลอกไง

 

กลัวตายเลยมั้งเนี่ย ชานยอลเลิกคิ้วมองคนรักทั้งที่ยังเผยอปากให้เพื่อนผู้หญิงทาลิปสติกสีแดงลากยาวไปถึงแก้ม

 

เราซ้อมไว้ก่อนลงสนามจริง แบคฮยอนนั่งลงยอง ๆ ข้างตัวอีกคนพลางเอาคางเกยหัวเข่าก่อนจะหันไปยิ้มให้ช่างแต่งหน้าจำเป็น

 

ผีอย่างมึงใครจะไปกลัววะกูถามหน่อย

 

ผีอย่างชานยอลก็ไม่น่ากลัวเหมือนกันนั่นแหละ โอ๊ะ!” พูดจบก็นิ่วหน้าเจ็บเพราะถูกคนตัวสูงดึงจมูก แบคฮยอนเซไปข้างหน้าจนเกือบล้มแต่ก็ได้มือใหญ่อีกข้างช่วยประคองไว้

 

ไว้ค่อยเล่นกันได้ไหม อดทนหน่อยดิวะอีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว เด็กสาวบ่นอุบอิบก่อนจะถอนหายใจเพราะชานยอลยังคงแกล้งอีกคนอยู่อย่างนั้น แบคฮยอนพยายามปัดป่ายมือใหญ่ออกแต่ก็ไม่เป็นผล ผู้ชายคนนี้ยังคงพยายามหาทางมาดึงจมูกเขาได้อยู่ดี

 

ผีที่ไหนใส่แว่น

 

ผีสายตาสั้นไง

 

มีที่ไหนกัน งี้ถ้ากูถูกผีหลอกแค่เดินไปดึงแว่นมันออกก็จบแล้วดิ ผีมองไม่เห็น ชานยอลยิ้มล้อก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเพราะถูกช่างแต่งหน้าฟาดแขนเข้าให้

 

นั่งนิ่ง ๆ ได้ไหม!” เด็กตัวสูงหันเข้าหาช่างแต่งหน้าอีกครั้งแล้วกลอกตามองคนตัวเล็กกว่า

 

ชานยอลกล้าว่าคนอื่นทั้งที่ตัวเองทำผิดกติกาได้ไงอ่ะ ชานยอลเป็นโจ๊กเกอร์ ชานยอลไม่ใช่ผีเลยเนี่ย แบคฮยอนแย้ง เด็กสาวกลอกตามองบนแล้วยกมือขึ้นระดับหัวไหล่เป็นเชิงบอกว่ากูแต่งหน้าให้เสร็จแล้ว งานนี้ลาขาด เธอลุกขึ้นบ่นอุบอิบแหวกผ้าม่านออกไปพร้อมกระเป๋าเครื่องสำอาง

 

แล้วกูหล่อไหมล่ะ? ชานยอลจ้องหน้าแฟนจ๋าในลุคส์ผีจีนพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ แบคฮยอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าหงึก

 

อันที่จริงวันนี้ชานยอลหล่อมากเลยอ่ะ ใจเราเต้นแรงไปหมดแล้ว ร่างเล็กพูดเบา ๆ ทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากโจ๊กเกอร์ในร่างไททัน แบคฮยอนเชื่อว่าเด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็คงคิดเหมือนเขาว่าชานยอลดูดีมาก ๆ ในลุคส์ที่ไม่ใช่คน

 

จูบหน่อยดิ

 

ไม่ได้หรอก ชานยอลทาลิปสติกแล้ว

 

ทั้งคู่ไม่ยอมละสายตาออกจากกัน เด็กตัวสูงเท้ามือไว้กับพื้นแล้วไล้นิ้วหัวแม่มือไปตามริมฝีปากของคนตัวเล็กกว่า ชานยอลหลุดขำออกมาเมื่อมนุษย์ฮอบบิทงับนิ้วมือเขาเอาไว้เบา ๆ

 

แปะโป้งไว้ก่อนนะ

 

คำพูดคำจาน่ารักของคนตัวเล็กทำให้เด็กหนุ่มยิ้มพอใจ ท่ามกลางเสียงความวุ่นวายก่อนเวลาเปิดบ้านผีสิง ชานยอลพยักหน้าตอบรับก่อนจะหลุบตาลงมองปลายนิ้วชี้ที่แตะลงบนริมฝีปากของเขา

 

 

 

 

 
 

บรรยากาศครึกครื้น เสียงกรี๊ดของเด็กผู้หญิงดังเป็นระยะเรียกรอยยิ้มจากคนทำหน้าที่ผีได้เป็นอย่างดี แบคฮยอนแอบอยู่หลังโต๊ะรอจังหวะ พอเห็นขาใครเดินเข้ามาก็เตรียมลุกพรวดขึ้นไปหลอกซะให้เข็ด แต่ก็นั่นแหละ สิ่งที่เขาได้รับกลับมามีเพียงแค่ใบหน้าผิดหวังของลูกค้าตอนมองมาทางนี้

 

แบคฮยอนหลอกคนอยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมง เขารู้สึกหงอยเหลือเกินกับผลตอบรับแบบนั้นที่มีต่อเขาคนเดียว ทำไมล่ะ ทำไมทุกคนถึงกรี๊ดตอนเห็นหน้านัมจุนกับคยองซู แต่ทำไมไม่กรี๊ดเวลาเจอหน้าเขาเลย กรี๊ดตามมารยาทบ้างก็ได้อ่ะ เสียใจจัง T_T

 

โอ๊ะ! นั่นเหยื่อมาอีกคนแล้ว! คราวนี้แหละผีจีนจากมกโพจะหลอกให้ขนหัวลุกวิ่งหนีหางจุกตูดออกไปเลย แบคฮยอนก้มลงต่ำ สายตาจับจ้องไปยังรองเท้าสีดำกับถุงน่องสีขาวคู่นั้นที่กำลังเดินมาทางนี้แล้วนับถอยหลัง

 

แฮ่!!!”

 

เอ๋? นั่นนายเหรอแบคฮยอน?

 

อ้าว ซอนฮวา

 

ฮ่า ๆ เดี๋ยวนะ...นี่นายแต่งเป็น...? หญิงสาวหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะพลางมองสารร่างผู้ชายที่เธอชอบมาตลอดหลายเดือนก่อนจะยกมือขึ้นป้องปากหัวเราะในลำคอ

 

แบคฮยอนไม่ได้รู้สึกเสียความมั่นใจไปมากกว่านี้แล้ว เขาเพียงแค่ยืนทำหน้าหงอยเกาท้ายทอยก่อนที่ซอนฮวาจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนโต๊ะที่กั้นระหว่างเธอกับเด็กหนุ่ม

 

เราไม่น่ากลัวเหมือนที่ชานยอลว่าจริง ๆ ด้วยอ่ะ

 

เรื่องน่ากลัวไว้ให้เป็นหน้าที่ของผู้ชายถ่อย ๆ เถอะ แบบนี้น่ารักดีออก เธอดึงแก้มอีกคนเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเพราะแบคฮยอนโงนเงนศีรษะไปตามแรงมือของเธอ

 

ซอนฮวาใส่ชุดสาวใช้ด้วยอ่ะ พอหายหงอยแล้วเลยพิกัดสายตาไปที่ชุดของอีกฝ่าย หญิงสาวอมยิ้มพอใจก่อนจะลงไปยืนบนทางเดินแล้วหมุนตัวให้ดู

 

ชอบไหม?

 

ชอบสิ ซอนฮวาใส่แล้วสวยมาก ๆ เลยอ่ะ เหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่นเลย แววตาและน้ำเสียงของแบคฮยอนนั้นเพิ่มความพอใจให้หญิงสาวเหลือเกิน ซอนฮวาหยุดกึกก่อนจะหันไปปัดมือไล่คนที่เข้ามาเล่นบ้านผีสิงให้ข้ามฉากนี้ไปที่อื่นก่อน เธอจะอยู่กับแบคฮยอนสองคนและไม่ต้องการให้ใครมาขัดจังหวะทั้งนั้น

 

ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องเรียกว่าชุดเมดนะ

 

อ๋อ ใส่ชุดเมดแล้วต้องทำอะไรบ้างอ่ะ

 

อยากรู้เหรอ หญิงสาวอมยิ้ม แบคฮยอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าหงึกไปห้องฉันสิ จะได้รู้ว่าทำอะไรกันบ้าง

 

ไปไม่ได้หรอก เรายังต้องหลอกคนอื่นต่ออีก....สิบห้านาที แบคฮยอนถลกแขนเสื้อชุดสีดำตัวโคร่งขึ้นเอานาฬิกาข้อมือให้อีกคนดู

 

ไปเลยก็ได้แบคฮยอน เดี๋ยวฉันจะบอกให้จุนมยอนมารับช่วงต่อเอง จงแดที่แอบฟังมาสักพักแหวกผ้าม่านออกเล็กน้อยแล้วมองเพื่อนสนิทสลับกับนางฟ้าที่ตามเกี้ยวแบคฮยอนมานานหลายเดือน

 

จริงเหรอ? ขอบใจมากนะจงแด วันนี้นายหล่อจัง ซอนฮวาจูบปลายนิ้วชี้แล้วแตะลงบนแก้มเจ้าของชื่อก่อนจะหันไปพยักหน้าบอกแบคฮยอนให้ลอดออกมาจากใต้โต๊ะ จังหวะนั้นจงแดรู้สึกเหมือนเวลาหยุดนิ่ง อุณภูมิร่างกายของเขาพุ่งปรี๊ดขึ้นจนแทบติดเพดาน อากาศที่ว่ากำลังเย็นกลับร้อนรุ่มจนเหงื่อซึมออกมาตามขมับ

 

เด็กหนุ่มทาบมือลงกับแก้มตัวเองแล้วมองนางฟ้าที่กำลังจูงมือผีจีนออกไปจากตรงนี้ราวกับคนไร้สติ ให้ตายเถอะ คิมจงแดจะไม่ล้างหน้า!!!

 

 
 

 

 

ชานยอลเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มแล้วยืนสงบสติอารมณ์หลังจากได้ยินจากปากคิมจงแดว่ามนุษย์ฮอบบิทหายหัวไปไหนและกับใคร ในมือทั้งสองข้างมีแก้วน้ำที่ซื้อมาเผื่อคนที่พยายามเล่นบทผีมาตลอดหลายชั่วโมง แต่พอกลับมาถึงผีจีนที่เคยอยู่ตรงนั้นกลับกลายเป็นผีหัวหน้าห้องที่ยืนทำหน้าหลอนตอนเห็นเขาเสียอย่างนั้น

 

วันนี้เหนื่อยมากนะบอกเลย เหนื่อยกับการเล่นบทผีแล้วยังต้องโดนพวกสาว ๆ รุมกรี๊ดอีก พอถึงเวลาพักแฟนเสือกหาย แถมยังไปกับศัตรูหัวใจที่สวยเป็นอันดับต้น ๆ ของโรงเรียนด้วย

 

เด็กตัวสูงวางแก้วน้ำไว้แล้วเดินออกมาเท้าเอวเงยหน้าขึ้นหายใจเข้าลึก ๆ เขาควรจะได้กินข้าวเที่ยงแล้วนะตอนนี้ และไอ้บ้านนอกก็ออกปากเองว่าจะไปเดินกินทุกอย่างตามซุ้มในสนามด้วยกัน แล้วนี่อะไร

 

ชานยอล

 

เจ้าของชื่อหันไปมองตามต้นเสียงแล้วก็เลิกคิ้วมองหาเรื่อง ถ้าไอ้บ้านนอกพูดคำว่าแค่ไปเที่ยวเล่นห้องนั้นกับซอนฮวาตามประสาเพื่อนเขาจะพ่นไฟออกมาเดี๋ยวนี้ ปาร์คชานยอลเบื่อคำว่าเพื่อนแล้วนะเว้ย นี่ไม่ได้ใจกว้างขนาดปล่อยให้แฟนไปไหนมาไหนกับคนอื่นได้โดยที่ไม่หึง เมื่อก่อนก็ถือว่าหยวนมามากแล้ว หงุดหงิดนะเข้าใจไหม อะไรก็ลบล้างความรู้สึกนี้ไม่ได้ด้วย ไอ้บ้านนอกควรได้รับไม้แข็งจากปาร์คชานยอลบ้างแล้ว

 

เราซื้อน้ำมะนาวมาให้ แก้เจ็บคอนะ

 

...

 

คำพูดที่เรียบเรียงมาเป็นพารากราฟเตรียมดราม่านั้นถูกกลืนลงคอไปจนหมดสิ้นเพราะรอยยิ้มโง่ ๆ ของผีจีนแก้มแดงกับแก้วน้ำมะนาวที่ยื่นมาให้ เขาเห็นว่ามือของคนตรงหน้าขึ้นริ้วแดง คงเป็นเพราะความเย็นของแก้วและระยะทางจากโรงอาหารมาถึงตรงนี้

 

ชานยอลยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง พอเห็นตาใส ๆ ตอนมองมาพร้อมพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้รีบดื่มนั่นน่ะ เขาแทบลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้เคยหงุดหงิดเพราะแรงหึงมากแค่ไหน

 

หายไปไหนมา รู้ไหมว่ากูตามหาตั้งนาน

 

อ้าวเหรอ เรานึกว่าชานยอลยังหลอกคนอื่นอยู่อ่ะ เมื่อกี้ซอนฮวาพาเราไปดูคอนเซปห้องนั้นด้วยนะ เท่มากเลยอ่ะมีแต่ผู้หญิงใส่ชุดสาวใช้เต็มไปหมดเลย ไม่สิ...ซอนฮวาบอกว่ามันคือชุดเมด ส่วนผู้ชายก็ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวข้างใน ผูกหูกระต่ายอย่างนี้แล้วก็มีสูทสีดำเข้ารูปด้วย คนที่ชื่อเซฮุนใส่แล้วดูดีมากเลย ผู้หญิงกรี๊ดเยอะมาก ๆ

 

มนุษย์ฮอบบิททำท่าทางประกอบ ซึ่งเด็กตัวสูงเพียงแค่อ้าปากงับหลอดแล้วดูดน้ำมะนาวที่แฟนจ๋าซื้อมาให้ ปาร์คชานยอลเพิ่งรู้วันนี้เองว่าน้ำมะนาวประเทศนี้แม่งหว๊านหวาน

 

 

เมดคาเฟ่จะเอาอะไรมาสู้ศูนย์บรรเทาทุกข์ผีห้องเราได้วะ ชานยอลพยายามเก็บสีหน้าอย่างที่สุดแล้ว แต่ไอ้บ้านนอกก็เอาแต่ยิ้มอยู่นั่นไม่รู้มีความสุขอะไรนักหนา นี่กะจะเหวี่ยงใส่เป็นบทเรียนสักหน่อยแต่เห็นตาใส ๆ แบบนี้ใครจะไปทำลง

 

อร่อยไหม

 

งั้น ๆ แหละ

 

เรากินด้วยนะ ความพยายามเป็นผีจีนของคนตรงหน้าเพิ่งสำฤทธิ์ผลก็ตอนที่มันยื่นแขนออกมาทั้งสองข้างนี่แหละ ชานยอลหัวเราะในลำคอก่อนจะดึงยันต์สีเหลืองออกจากหน้าผากมนแล้วม้วนเก็บใส่กระเป๋าเสื้อโค้ทสีดำของตัวเอง

 

 

ไอ้คนเห่อแฟน

 

 

ได้ยินคำนี้จากปากไอ้จงอินกับไอ้เทามาประมาณร้อยกว่าครั้งได้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ซึ่งเขาก็คงไม่ปฏิเสธ พวกมันไม่มีแฟนจะไปเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ได้ยังไง เวลาไอ้บ้านนอกทำตัวโง่ ๆ หรือแม้แต่การกระพริบตาเฉย ๆ เวลามองมายังเขาน่ะ รู้ไหมว่ามันน่ารักมาก อ้อ...ไม่รู้เหรอ? งั้นก็ดีแล้วล่ะ เพราะปาร์คชานยอลอยากรู้สึกแบบนี้แค่คนเดียวเท่านั้น

 

เด็กตัวสูงแกะสติ๊กเกอร์วงกลมสีแดงที่ติดอยู่กับแก้มทั้งสองข้างของแบคฮยอนออกก่อนจะวางมือลงบนศีรษะทุยให้เดินไปด้วยกันตามทางเดินยาวที่เต็มไปด้วยผู้คนซึ่งยืนอยู่เป็นจุด ๆ

 

ไม่มีใครสงสัยในตัวพวกเขา อาจเป็นเพราะชานยอลเป็นที่นิยมสำหรับสาว ๆ ส่วนแบคฮยอนก็มีข่าวอยู่กับฮันซอนฮวามานาน ทั้งคู่เหมือนเพื่อนสนิทกันมากกว่าที่คนอื่นจะมองเป็นอย่างอื่น เพราะฉะนั้นการเดินกอดคอแฟนไปไหนมาไหนเลยไม่ใช่เรื่องน่าลำบากใจสำหรับเขานัก

 

ที่สนามกว้างมีซุ้มเยอะแยะเต็มไปหมด ทั้งซุ้มขายดอกไม้ ซุ้มของกินเกาหลีและญี่ปุ่น ซุ้มของที่ระลึกไปจนถึงซุ้มยิงปืนเอาของรางวัล แก้มของแบคฮยอนนูนป่องเพราะทาโกยากิ ชานยอลเห็นว่าดวงตาคู่นั้นกำลังมองไปยังปืนลูกซองที่วางอยู่บนโต๊ะยาว

 

อยากเล่นเหรอ

 

เปล่า เราแค่ดูว่าคนนั้นจะยิงเข้าเป้าไหม โห...ถ้ายิงโดนสี่นัดได้ตุ๊กตาตัวเบ้อเร่อเลยอ่ะ

 

เอาไหมเดี๋ยวยิงให้ ชานยอลถามคนตัวเล็กที่ยังคงไม่ละสายตาออกจากตรงนั้นก่อนที่เจ้าตัวจะหันมา

 

ชานยอลยิงเป็นเหรอ

 

โด่ นี่เซียนเคาน์เตอร์สไตรค์นะครับบอกก่อน เด็กหนุ่มก้มลงดูดน้ำจากแก้วในมือคนตัวเล็กก่อนจะตรงไปหยุดอยู่หน้าซุ้มยิงปืน แบคฮยอนวิ่งไปหยุดยืนข้าง ๆ พลางกลอกตามองตามมือใหญ่ที่ควักเงินออกมาจ่ายแล้วจับลูกยางยัดใส่ปลายปืนลูกซอง

 

สู้นะชานยอล

 

อยากได้ตัวไหน ชี้นิ้วมา ชานยอลยกปืนขึ้นตั้งท่าเล็งไปยังเป้าหมาย แบคฮยอนมองของรางวัลซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นตุ๊กตาคละแบบคละไซส์

 

เอาตัวไหนก็ได้ ชานยอลเลือกเลย

 

ได้ เด็กหนุ่มเลียริมฝีปากก่อนจะปล่อยกระสุนนัดแรกออกไป หากแต่ลูกยางนั้นไม่ได้เฉียดใกล้ท่อนไม้โง่ ๆ ที่ตั้งอยู่เลยสักนิดเดียว

 

 

กริบ...

 

 

ไม่มีเสียงคุยอวดโม้หรือเสียงให้กำลังใจอะไรอีก ชานยอลค้างอยู่ในท่าตั้งปืนโดยไม่กระพริบตาและแบคฮยอนก็เช่นกัน เด็กหนุ่มรู้สึกได้ถึงใบไม้ที่ปลิวหวิวไปตามกระแสลมราวกับจะสมน้ำหน้าไอ้คนขี้คุยที่ยิงพลาดไปเมื่อครู่นี้

 

ชานยอลไม่เห็นจะเก่งเลย

 

เมื่อกี้เขาเรียกซ้อมมือหรอก ชานยอลปั้นหน้านิ่งมองคนตัวเล็กที่ยัดทาโกยากิเข้าปากแล้วมองมาทางนี้ด้วยสายตากึ่งสมเพช

 

อีกสามนัด ถ้าชานยอลพลาดก็เสียเงินเจ็ดร้อยวอนไปฟรี ๆ ไม่ได้แม้กระทั่งพวงกุญแจหมีอันเล็ก

 

พูดเป็นเล่นไป เคยได้ยินไหมว่าแพ้เป็นพระ ชนะ...

 

เป็นไหม? ยังพูดไม่ทันจบไอ้ผีจีนตัวดีก็พูดแทรกขึ้นมาแล้ว ชานยอลเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มเหล่มองคนตัวเล็กที่กำลังกลั้นหัวเราะราวกับรู้ว่าเขาเป็นไอ้ขี้โม้ที่ยิงปืนไม่เก่งอย่างที่ปากว่าไว้

 

รอดูให้ดี

 

ทราบ แบคฮยอนขานตอบแล้วก้มลงดูดน้ำในแก้ว พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นว่าชานยอลยิงพลาดอีกแล้ว

 

ได้ยินเสียงถอนหายใจฟึดฟัดอย่างขัดใจ ไหนจะคิ้วทั้งสองข้างที่ขมวดเป็นปมขณะมองไปยังเป้าหมาย ได้ยินเสียงบ่นอุบอิบว่ามันยากกว่าตอนเล่นเกมยิงปืนในคอมพ์อีก คนตัวสูงทำอยู่อย่างนั้นจนกระสุนหมดและต่อด้วยการควักเงินขึ้นมาจ่ายเอากระสุนชุดใหม่ แบคฮยอนคิดว่าเขาทั้งคู่ควรไปซุ้มอื่นได้แล้วแต่ดูเหมือนว่าชานยอลจะไม่ยอมถอดใจง่าย ๆ

 

แบคฮยอน! มาช่วยแจกใบปลิวแทนแป๊บนึงได้ไหม ฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อยน่ะ!” เสียงของไอ้จงอินทำให้เขายิงพลาดอีกแล้ว เวรเอ๊ย เมื่อกี้เล็งซะดิบดีว่าต้องโดนแน่ ๆ แต่ก็พลาดเพราะเสียงมัน

 

ได้เลย!” คนตัวเล็กตะโกนกลับไปก่อนจะวางแก้วและกล่องทาโกยากิไว้บนโต๊ะเราไปช่วยจงอินแป๊บนึงนะ ชานยอลจะเล่นอยู่ตรงนี้ก่อนใช่ไหม

 

เออ เดี๋ยวตามไป

 

แบคฮยอนพยักหน้าแล้วรีบวิ่งไปช่วยเพื่อน จงอินกับจื่อเทาขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักห้านาทีหรือถ้าช้าหน่อยก็อาจจะสิบนาที ซึ่งคนตัวเล็กเพียงแค่พยักหน้าแล้วบอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบก็ได้ แบคฮยอนอยากให้สองคนนั้นพักยืดเส้นยืดสายบ้าง ยืนอยู่ตรงนี้ตั้งนานคงปวดขาแย่เลย

 

ผีจีนยื่นใบปลิวให้กับทุกคนที่เดินผ่านและไม่ลืมที่จะโฆษณาว่าช่วงบ่ายจงอินกับจื่อเทาจะรับบทเป็นผีในบ้านผีสิง แน่นอนว่ามันเรียกความสนใจจากสาว ๆ ที่ปลื้มทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี

 

แบคฮยอนชะโงกหน้ามองหาท่ามกลางผู้คนมากมายแต่ก็ไม่เห็น ก็รู้หรอกนะว่าชานยอลเป็นคนไม่ยอมถอดใจง่าย ๆ  ยิ่งเป็นเรื่องที่ทำให้เสียหน้าล่ะก็นะ อันที่จริงไม่เห็นต้องพยายามขนาดนั้นเลย เขาไม่หัวเราะแล้วก็ได้อ่ะ

 

ยืนแจกใบปลิวอยู่อย่างนั้นเกือบสิบนาทีก็เห็นรองเท้าของใครคนหนึ่งหยุดยืนอยู่ห่างจากตรงนี้ไม่มากนัก แบคฮยอนเงยหน้าขึ้น แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านชายหนุ่มร่างสูงก่อนที่เขาจะหรี่ตาลงเพื่อปรับระดับสายตา

 

ยังไม่ทันเห็นว่าเป็นใครก็ต้องหลับตาลงเมื่อมีบางอย่างแปะลงกลางหน้าผาก สำหรับผีจีนอย่างเขามันควรจะเป็นผ้ายันต์สีเหลืองแต่ก็ไม่ใช่ เปลือกตาลืมขึ้นก่อนจะเห็นรอยยิ้มของคนตัวสูงที่ขยับมายืนบังแสงแดดที่เคยส่องตาเขา

 

แบคฮยอนจับบางอย่างที่นุ่มมือออกมาจากหน้าผาก มันไม่ใช่ผ้ายันต์ที่ชานยอลเก็บใส่กระเป๋าไปเมื่อก่อนหน้านี้แต่มันคือพวงกุญแจตุ๊กตาหมีสีขาวขนาดเล็กกว่าฝ่ามือ

 

ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นสบตากับอีกคนที่กำบางอย่างไว้ระดับสายตาของเขาก่อนจะคลายมือออก ห่วงสีเงินเกี่ยวอยู่กับเรียวนิ้วยาวของชานยอลโดยมีตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลห้อยอยู่กับพวงกุญแจ แบคฮยอนมองตุ๊กตาหมีในมือตัวเองสลับกับของอีกคนก่อนจะอมยิ้ม

 

ยอมรับก็ได้ว่ายิงปืนกาก แต่จะยิงเอารางวัลใหญ่ก็ยังไงอยู่ กลัวมึงอายตอนอุ้มมันกลับหรอกนะ คนปากแข็งพยายามเก็บสีหน้าอย่างถึงที่สุดแล้ว แต่ปาร์คชานยอลก็ไม่สามารถกลั้นยิ้มที่มาจากความเขินอายได้เลย

 

เด็กหนุ่มหลุดยิ้มออกมาจนได้ เขาจะโทษว่ามันเป็นความผิดของมนุษย์ฮอบบิทล้วน ๆ ที่ทำให้เขามีความสุขกับการเป็นผู้ชายโรแมนติกกาก ๆ แบบนี้ ทั้งคู่เอาแต่หัวเราะเหมือนคนเพิ่งสารภาพรักกันยังไงอย่างนั้น เราเอาแต่ก้มหน้ายิ้มแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน

 

ชานยอลแปะพวงกุญแจตุ๊กตาลงบนหน้าผากมนอีกครั้ง แบคฮยอนยิ้มตาหยีแล้วแปะตุ๊กตาในมือลงบนหน้าผากคนตัวโตกว่าบ้าง จะไม่ถามว่าชานยอลหมดเงินไปกับรางวัลต่ำสุดของร้านยิงปืนไปเท่าไหร่ แบคฮยอนเชื่อว่ามันคือสิ่งของที่เป็นคุณค่าทางใจที่ไม่ว่าเงินแค่ไหนก็ซื้อมาทดแทนไม่ได้

 

เราจะเอาไปห้อยกระเป๋าเป้นะ

 

อืม เอาสิ

 

แล้ว...ชานยอลจะใช้ด้วยกันไหม... แบคฮยอนถามอย่างขลาดอาย นับวันเขายิ่งรู้สึกว่าการทำอะไรร่วมกันมันเป็นเรื่องที่ดี แต่การห้อยพวงกุญแจเหมือนกันมันก็อาจจะทำให้คนอื่นสงสัย ซึ่งเขาไม่อยากให้ชานยอลถูกมองไม่ดี

 

คนตัวสูงยังไม่ตอบคำถาม และมันทำให้แบคฮยอนคิดว่าไม่ควรพูดแบบนั้นออกไป จริงอยู่ที่ชานยอลแสดงออกอย่างชัดเจนว่าชอบแบคฮยอนมาก ๆ แต่การอยู่เฉย ๆ แล้วคล้อยตามไปเรื่อย ๆ มันคงดีกว่าเป็นฝ่ายออกปากพูดว่าอยากทำอะไร

 

ชานยอลกลอกตาไปทางอื่นราวกับใช้ความคิด...และมันคงไม่ดีแน่ถ้าชานยอลยอมทำตามทั้งที่ลำบากใจแบบนี้

 

งั้นเราไม่...

 

ห้อยซิปกระเป๋าหน้านะ

 

...

 

เวลามันแกว่งไปมาตอนสะพายกระเป่าคงน่ารักดี ชานยอลยิ้มแล้ววางมือลงบนศีรษะทุยของคนตัวเล็กที่เอาแต่กระพริบตาราวกับว่าอึ้งกับคำตอบของเขา

 

 

 

ชานยอลไม่ใช่คนชอบอะไรน่ารัก ๆ แบคฮยอนรู้ แต่...

 

 

 

วันนี้แปะโป้งจูบไว้สองทีแล้วนะ ตอนกลับไปถึงบ้านก็ช่วยเคลียร์ให้ด้วย

 

 

 

 

70%

 

 

  

 

อากาศกำลังดี อันที่จริงชานยอลชอบฤดูหนาวมากกว่าฤดูร้อน เหตุผลง่าย ๆ คือมันไม่ทำให้เขาหงุดหงิดง่ายเท่าตอนเหงื่อออก เด็กหนุ่มยิ้มพลางมองกุญแจหมีที่แกว่งอยู่ระดับแผงอกเขาเมื่อคนสะพายกระเป๋าใบนี้กำลังปั่นจักรยานอย่างตั้งใจ

 

หลังจากผ่านความเฉอะแฉะของฝนในฤดูร้อนไปแล้วคงไม่มีอะไรสุขไปกว่าการมองใบไม้หลากสีของฤดูใบไม้ร่วงในปลายเดือนพฤศจิกายน เมื่อไม่มีฝนตกลงมาเป็นอุปสรรค มันคงไม่ใช่ปัญหาถ้าหากปาร์คชานยอลจะยอมตื่นแต่เช้าเพื่อไปโรงเรียนกับมนุษย์ฮอบบิทที่ชื่นชอบการปั่นจักรยาน

 

เหนื่อยไหม

 

เหนื่อย ชานยอลตัวหนักมากเลยอ่ะ

 

ปั่นให้แฟนนั่งแค่นี้บ่นเหรอ

 

งั้นชานยอลก็ช่วยเราปั่นบ้างซี่

 

ชานยอลเพียงแค่ยิ้มขำก่อนจะสะกิดหน้าขาคนตัวเล็กเบา ๆ แบคฮยอนหันไปมองอีกคนที่นั่งซ้อนอยู่ข้างหลังก่อนจะยกขาขึ้นเหยียบกับท่อแล้วปล่อยให้ไททันตัวโตได้ปั่นจักรยานบ้างหลังจากอู้มานาน

 

ไอ้เตี้ยจุนมยอนบอกว่าบ้านผีสิงห้องเราได้เงินเยอะกว่าคอฟฟี่ปริ๊นซ์เมื่อปีที่แล้วอีก

 

เราว่าเป็นเพราะนัมจุนกับโชรงแน่ ๆ เลย สองคนนั้นเหมือนผีมากอ่ะ

 

แต่ก็ดีเหมือนกัน มีงบเยอะจะได้เที่ยวสนุก

 

แบคฮยอนกำเบรกแล้วจอดจักรยานไว้เมื่อปั่นมาจนถึงโรงเรียน เด็กหนุ่มวางมือลงบนศีรษะคนตัวเล็กแล้วเดินขึ้นอาคารเรียนไปด้วยกันอย่างไม่เร่งรีบ มันก็นานมากแล้วที่ปาร์คชานยอลหัดนอนไวแล้วตื่นแต่เช้าพร้อม ๆ กับมนุษย์ฮอบบิท ในทีแรกมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกชอบนอนดึกอย่างเขา แต่การทำตัวเป็นเด็กอนามัยแล้วแฟนดีใจมันก็โอเคอยู่

 

จงแดบอกเราว่าห้องเราไปเที่ยวปีใหม่กันทุกปีเลย ปีที่แล้วก็ไปตั้งแคมป์กันด้วยใช่ไหม

 

ใช่ หนาวชิบหาย ไข่นี่แทบขึ้นแม่คะนิ้ง

 

หูย น่าสนุกจังเลยอ่ะ แล้วปีนี้เราจะไปไหนกันเหรอแบคฮยอนดูตื่นเต้นกับการได้ไปเที่ยวในครั้งนี้ สังเกตได้จากน้ำเสียงและสีหน้าตอนมองมายังเขา

 

เห็นไอ้จงอินมันบอกว่าจะจัดการเรื่องจองโรงแรมติดริมทะเลให้ พ่อมันพอจะมีเส้นสายเรื่องนี้อยู่ ค่าใช้จ่ายอาจจะแพงกว่าปีที่แล้วหน่อย แต่ไหน ๆ ก็เป็นปีสุดท้ายแล้วเลยไม่มีใครค้านเพราะแบคฮยอนถูกอาจารย์เรียกใช้ตอนที่ทุกคนกำลังลงความเห็นกันว่าวันหยุดในสิ้นปีนี้จะไปเที่ยวที่ไหนกันเขาเลยไม่รู้ว่าเพื่อนตกลงอะไรกันไปบ้าง จนชานยอลพูดถึงอีกทีเลยนึกออก

 

ทะเลหน้าหนาว ตื่นเต้นจังแบคฮยอนยิ้มกว้าง แค่คิดว่าจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ เป็นครั้งแรกเขาก็แทบรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหวแล้ว

 

เมื่อมาถึงห้องเรียนเด็กหนุ่มทั้งสองก็ต้องหยุดฝีเท้าเมื่อพบว่ามีใครคนหนึ่งนั่งอยู่บนโต๊ะของแบคฮยอนแถมยังล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างไขว้ขวาแกว่งเท้าไปมา แน่นอนว่าไอ้หัวส้มนั่นไม่ใช่เด็กโรงเรียนเขา สังเกตได้ง่าย ๆ จากเครื่องแบบที่ใส่อยู่

 

ชานยอลใช้เวลาไปกับการมองสารร่างนั้นเพียงแค่ครู่เดียวอีกฝ่ายก็หันหน้ามา แน่นอนว่าดวงตาคู่นั้นไม่ได้หยุดอยู่ที่เขา และริมฝีปากที่กำลังคลี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจนั่นก็เช่นกัน

 

มาแล้วเหรอ?”

 

อ้าวแทฮยอง?”

 

เด็กตัวสูงขมวดคิ้วเมื่อไอ้คนแปลกหน้ามันลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วตรงเข้ามากอดแฟนของเขาท่ามกลางเพื่อนร่วมห้องอีกสิบกว่าคนที่มาถึงห้องแล้ว โอเค...ไอ้พวกนั้นแค่หันมามองเพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวแล้วก็หันกลับไป ในขณะที่ปาร์คชานยอลได้แต่ยืนอยู่เฉย ๆ มีเพียงแค่ตาของเขาเท่านั้นที่ขยับกลอกมองไปตามการเคลื่อนไหวของไอ้บ้านนอกเมื่อถูกกอดอย่างแนบแน่น

 

เดี๋ยวนะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอพอจะมีใครอธิบายให้ปาร์คชานยอลฟังได้บ้าง? เสียงของทั้งคู่เอาแต่พร่ำกระซิบว่าคิดถึงอย่างนั้นอย่างนี้ ซึ่งมันคงเป็นภาพปกติสำหรับคนทั่วไปถ้าหากมองเด็กผู้ชายสองคนกอดกัน แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่ปาร์คชานยอลคนนี้

 

มาได้ไงเนี่ย แล้วทำไมทำผมสีนี้ล่ะครูไม่ว่าเหรอต้องพูดถึงสีหน้าไอ้บ้านนอกตอนนี้ไหมว่ามันยิ้มกว้างมากแค่ไหนตอนมองหน้าไอ้แว๊นหัวส้ม

 

โรงเรียนมีทัศนศึกษาน่ะ ฉันแอบโดดออกมาตอนทุกคนกำลังต่อแถวกันเข้าพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ไอ้หัวส้มยิ้มพลางไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ ขอโทษนะ ตอนนี้ปาร์คชานยอลรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นอากาศธาตุที่ไม่มีตัวตน ส่วนสีผมนี่อาจารย์ไม่เห็น รู้จักสเปรย์ผมดำใช่ไหม?”

 

ทำผิดกฎระเบียบโรงเรียนตลอดอ่ะ นี่มาคนเดียวเหรอ

 

ใช่ เจ๋งใช่ไหมล่ะ

 

เจ๋งบ้าไร นี่ยามปล่อยให้เข้ามาได้ไง?” ได้จังหวะชานยอลก็รีบพูดแทรกขึ้นมา ที่จริงก็ไม่ได้เคร่งกฎระเบียบโรงเรียนอะไรหรอกนะ แต่ที่ทำหน้าโหดใส่ไอ้เตี้ยหัวส้มเนี่ยก็เพราะหมั่นไส้ล้วน ๆ

 

ก็เพราะยามไม่ให้เข้าก็เลยปีนรั้วเข้ามาแหละ ก็พอจะเข้าใจนะว่าโรงเรียนเคร่งเรื่องนี้ ภาพลักษณ์ภายนอกของฉันอาจจะเหมือนพวกจิ๊กโก๋ที่ชอบมีเรื่องชกต่อย แต่นายก็รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ใช่คนอย่างนั้น?” ห่าจิก มึงเล่าอย่างเดียวก็ได้มั้งจะหันไปขอคำยืนยันจากคนอื่นทำไม โรงเรียนนี้ปีนง่ายดีนะ รั้วไม่มีหนาม แถมไม่สูงเท่าไหร่ด้วยเด็กหนุ่มหัวเราะ

 

โชคดีแล้วที่ไม่ตกลงมาคอหัก ขายิ่งสั้น ๆ อยู่

 

นั่นสิ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจริงฉันคงอดมาเจอนายสัด แทนที่จะโกรธจะเคืองที่ถูกกวนตีนแต่มึงยังมีหน้าไปออเซาะไอ้บ้านนอกอีก ชานยอลหายใจฮึดฮัดและคิดว่าคนข้าง ๆ ก็น่าจะลำดับจับสถาการณ์ได้แล้วว่าเขากำลังเป็นอะไร เจ้าตัวถึงได้ยิ้มเจื่อนแล้วจับแขนเขาเอาไว้

 

นี่ชานยอลนะ ส่วนนี่แทฮยอง เพื่อนเราที่มกโพเองอยากจะแค่นหัวเราะแต่ก็ไม่อยากงี่เง่า นี่เพิ่งนึกได้เหรอว่าควรแนะนำให้รู้จัก ไม่ยืนคุยกันต่อไปอีกสักสิบยี่สิบนาทีไปเลยล่ะคู๊ณ

 

นี่เหรอปาร์คชานยอลที่เคยพูดถึง?” เด็กตัวสูงปัดนิ้วที่ชี้มายังเขาออกอย่างหัวเสีย ไม่ชอบให้ใครมาชี้หน้านะเว้ยโดยเฉพาะคนมีกลิ่นคาวความสนิทผิดระดับความสมควรกับไอ้บ้านนอกแบบนี้ ไอ้หัวส้มมองเขายิ้ม ๆ ก่อนจะเอื้อมมาตบบ่าสองสามทีแล้วถอยกลับไปยืนที่เดิม ขอบใจมากนะที่ช่วยดูแลแบคฮยอน

 

โอ้โห...รูปประโยคที่พูดออกมานี่มึงต้องมีความมั่นใจถึงขนาดไหนกันวะปาร์คชานยอลอยากจะรู้นัก มึงคิดว่าตัวเองเป็นใครไอ้บ้านนอกหัวแว๊น นี่ไม่ได้ช่วยดูแลแทนใครทั้งนั้น ไอ้บ้านนอกมันเป็นแฟนกูโว้ย!!!

 

หมายความว่าไงที่เคยพูดถึง?” เด็กตัวสูงหรี่ตามองคนตรงหน้าก่อนจะเบนสายตาไปทางคนตัวดีที่เอาแต่ยืนทำตาปริบ ๆ นี่กูจะงอนเบิ้ลดอกที่สองแล้วนะถ้าไม่ยอมอธิบายว่าเอาเวลาไหนไปคุยกัน

 

เราคุยไลน์กันน่ะชานยอลเป็นไอ้บ้านนอกที่อธิบายออกมาก่อน บอกตรง ๆ เลยนะว่าเขาไม่ค่อยถูกชะตากับไอ้หัวส้มที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลยสักนิด โทรตามไอ้เทาแหกขี้ตาตื่นมาลากมันไปกระทืบในโรงยิมเลยดีไหม

 

ความจริงฉันมาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ แต่ไม่ได้บอกเพราะอยากมาเซอร์ไพรส์ถุย! เป็นแค่เพื่อนริอาจคิดเซอร์พงเซอร์ไพรส์ นั่นมันเป็นหน้าที่แฟนอย่างกูโว้ย! เปลี่ยนแว่นใหม่เหรอ ดูไม่คุ้นเลยไอ้หัวส้มขมวดคิ้วก่อนจะขยับแว่นมนุษย์ฮอบบิทเล่น

 

บอกไปเลยดิว่าใครซื้อให้ มันจะได้รู้ไว้ว่าการเซอร์ไพรส์ของจริงเป็นยังไง!

 

อ๋อ อันนี้ชานยอลซื้อให้เราแหละ

 

หืม? หมอนี่น่ะนะ?”

 

เจ้าของชื่อยืนยืดอกอย่างมีชัยก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแบบป๋า ๆ ไอ้บ้านนอกพยักหน้าหงึกเป็นคำตอบ จังหวะนั้นเลยดันไหล่มันให้ยืนเอียงเล็กน้อยเพื่อที่จะอวดพวงกุญแจตุ๊กตาหมีดาก ๆ ที่เขาพยายามยิงจนหมดไปหลายพันวอนกว่าจะได้มันมา

 

หัดรับของจากคนอื่นแล้วเหรอ ทีตอนฉันบอกจะซื้อเสื้อให้แล้วเอาแต่ปฏิเสธตลอดเลยว๊ายสม! ปาร์คชานยอลอยากจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ไอ้หัวส้มแล้วแลบลิ้นปลิ้นตาใส่อย่างสะใจ โธ่น้องแว๊นครับ มันก็ต้องเช็กกันบ้างว่าสถานะกูกับมึงนี่มันคนละชั้นกันเลย แฟนกับเพื่อนบ้านนอกมันเอามาเทียบกันไม่ได้อยู่แล้ว

 

ชานยอลไม่ใช่คนอื่นนะ แล้วแว่นอันนี้ก็ไม่ใช่ว่าอยู่ดี ๆ ก็ซื้อ มันมีเหตุผลโถ...ไม่กล้าบอกเพื่อนสินะฮอบบิทว่าเราเป็นแฟนกัน แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยมึงก็ยังทำให้กูยืนผงาดอยู่ตรงนี้ต่อไปได้อย่างราชสีห์

 

ย่าห์ จะบอกว่าฉันเป็นพวกอยากซื้ออะไรก็ซื้องั้นสินั่น มันไม่พูดอย่างเดียวว่ะคุณ มันเอามือไม้ปลาหมึกแว๊น ๆ นั่นมาดึงแก้มไอ้บ้านนอกด้วย มึงเป็นโรคชักกระตุกเหรอวะไอ้หัวส้ม มือไม้นี่วางอยู่ข้างตัวเฉย ๆ ไม่ได้เลยดิ เดี๋ยวกูจับหัวโขกธรณีประตู

 

ใช่ แทฮยองเป็นคนชอบซื้อของไร้สาระอ่ะ

 

ก็ยังชอบพูดตรง ๆ เหมือนเดิมไอ้หัวส้มหัวเราะในลำคออย่างพอใจ เอาเถอะ ถือว่าการวางแผนของฉันสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

 

แล้วมาถูกได้ยังไงเนี่ย เรามาโซลวันแรกยังหลงเลย

 

ลืมไปแล้วเหรอว่าเพื่อนของนายเป็นใคร?” ไอ้หัวส้มว่าพลางเอานิ้วชี้จิ้มขมับตัวเองพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเอามือถือขึ้นมาเปิดแอปแผนที่ให้ดู นายเคยบอกให้ส่งกรอบรูปมาที่นี่ ฉันก็เลยมาถูกไง

 

จริงด้วย! สุดยอดเลยอ่ะ เรายังไม่เคยใช้แอปนี้เลยแบคฮยอนรับมือถืออีกคนมากดดู ตอนนั้นปาร์คชานยอลถึงได้ระลึกชาติได้ว่ามันเองน่ะเหรอที่ส่งกรอบรูปครอบครัวไอ้บ้านนอกมาให้

 

ให้หมอนี่สอนใช้สิ คนกรุงโซลฉลาดทุกคน...หรือเปล่านะ?” นั่นไงครับนั่นไง...นี่ปาร์คชานยอลอุตส่าห์ยืนทำหน้าที่เป็นแฟนผู้ใจกว้างดุจท้องฟ้ามหาสมุทรแล้วไอ้หอกหักนี่ยังแกว่งปากมาหาตีนอยู่ได้ กูอัดมึงตรงนี้เลยดีไหมเนี่ยเพื่อนกำลังทยอยเข้ามาในห้องเรื่อย ๆ แล้ว ซั้ซ

 

แล้วแทฮยองต้องกลับที่พักเมื่อไหร่อ่ะ เดี๋ยวเราก็ต้องเข้าเรียนแล้วนะใช่ ไล่มันกลับไปเลยฮอบบิท ไล่มัน!

 

เดี๋ยวก็คงไปแล้วล่ะ แต่ขอคุยเรื่องส่วนตัวด้วยสักแป๊บนึงได้ไหม?” ไอ้หัวส้มไม่ว่าอย่างเดียว มันเหล่มองมาทางเขาก่อนจะเข้ามากอดคอไอ้บ้านนอกเอาไว้ นี่มึงจะอุกอาจเกินไปแล้วนะสหาย อยู่ดี ๆ เคยปากแดงด้วยธรรมชาติป่ะอยากถาม

 

โอเค งั้นรอเดี๋ยวนะ

 

มนุษย์ฮอบบิทห้อยกระเป๋าไว้กับเก้าอี้แล้วพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้ไอ้หัวส้มเดินออกไปจากห้องด้วยกัน จุดนี้ปาร์คชานยอลได้แต่ยืนเคว้ง เด็กหนุ่มไม่แน่ใจว่าเขาต้องการให้ไอ้บ้านนอกหันมารายงานตัวว่าจะไปไหนมาไหนเมื่อไหร่จะกลับหรือเปล่า

 

เพราะก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้เผด็จการอะไรถึงขนาดนั้น หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาหลายเดือนเขาก็พยายามเป็นแฟนที่ใจกว้าง ไม่ทำตัวเยอะแล้วป่ะวะ แต่ยอมรับก็ได้ว่าเมื่อกี้เขาอยากให้มันพูดอะไรบ้างสักคำ อย่างเช่นหันมาบอกว่า เดี๋ยวมานะอะไรอย่างนี้

 

เงยหน้าขึ้นแล้วบิดคอไปมาแล้วพยายามบอกตัวเองว่านั่นก็แค่เพื่อนที่มาจากบ้านนอก ดูจากภายนอกแล้วอย่างไอ้หัวส้มคงไม่น่าจะชอบผู้ชายด้วยกัน และปาร์คชานยอลคงไม่ใช่ผู้โชคดีจากซองมาม่าถึงขนาดจะมีศัตรูหัวใจเพิ่มอีกคนหรอกมั้ง

 

 

ไอ้จงอินก็ยังไม่มา ส่วนไอ้ห่าเทาป่านนี้คงยังไม่ตื่น แล้วนี่กูจะระบายกับใครได้

 

 

ถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ แล้วก้าวไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะตัวเองก่อนจะดึงเก้าอี้ออก แต่ยังไม่ทันหยัดตัวลงนั่งก็ต้องเซถอยหลังเล็กน้อยเพราะถูกใครคนหนึ่งคว้าแขนเอาไว้

 

ชานยอลหันหลังกลับไปพลางเลิกคิ้วอย่างสงสัยเมื่อพบว่าเจ้าของมือเล็กนั้นคือแฟนจ๋าที่เพิ่งโยนฟืนเข้ากองไฟโทสะของเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ แถมหน้าซน ๆ ที่โผล่เข้ามาเพียงแค่ครึ่งตัวนั่นก็ยังส่งยิ้มมาอีก

 

เดี๋ยวเรารีบกลับมา ชานยอลอย่างอนนะ

 

“...”

 

คนถูกจี้จุดเพียงแค่นิ่งค้างอยู่ท่านั้นหลังจากได้ยินคำพูดสมอย่างใจต้องการก่อนที่ร่างเล็กจะเขย่าแขนเขาเบา ๆ เป็นเชิงเร่งให้ตอบตกลง อันตรายเข้าไปทุกทีแล้ว...ทั้งแววตาที่มองมาราวกับว่ากำลังอ้อนอยู่และมือที่เขย่าแขนเบา ๆ นั่นก็ด้วย

 

บยอนแบคฮยอนไปเรียนรู้วิธีแบบนี้มาจากไหนกัน นั่นคือคำถามที่ปาร์คชานยอลอยากรู้ แต่ยอมรับว่ามันมีผลต่อเขาจนยอมโอนอ่อนให้เหมือนกับทุกครั้ง

 

อะไร

 

ชานยอลไม่ชอบแทฮยองอ่ะ เรารู้

 

แล้วไงต่อ

 

เราจะรีบกลับมา เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังหมดเลยว่าคุยอะไรบ้าง

 

แล้วรู้ไหมว่าทำไมกูถึงไม่ชอบมัน?”

 

รู้ แทฮยองกวนประสาทชานยอลไอ้บ้านนอกพูดเบา ๆ พลางหันกลับไปมองข้างหลังเมื่อมีคนเดินผ่านหน้าห้องไป

 

ไปเถอะชานยอลยกแขนขึ้นเพื่อให้หลุดจากพันธนาการของอีกคน แต่แบคฮยอนกลับไม่ยอมปล่อยมือเสียอย่างนั้น คนตัวสูงเลิกคิ้วมองเป็นเชิงถามก่อนที่อีกฝ่ายจะส่ายหน้า ก็ไปดิ เดี๋ยวก็โมโหจริง ๆ เลยดีไหม?”

 

ยิ้มให้เราดูก่อน

 

ทำไมกูต้องยิ้มตอนรู้สึกหงุดหงิดด้วยวะชานยอลวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะแล้วเท้าแขนลงกับทางออกประตูห้องก่อนจะก้มหน้าลงมองมนุษย์ฮอบบิทที่อยู่ในท่าแปลก ๆ คือก้มตัวลงมาทางซ้ายเหมือนพวกถ้ำมองโดยที่มือก็ยังจับแขนเขาอยู่อย่างนั้น

 

ยิ้มนะดูมัน ยังจะมาตีมึนพูดหน้าตาเฉยอีก มึงจะไปคุยก็ไปคุยให้มันจบ ๆ ดิจะมาขอให้ยิ้มทำไม คนกำลังหงุดหงิดเดี๋ยวก็ฆ่าให้ตายทั้งคู่ซะหรอก ชานยอลคับ ยิ้มให้เราดูหน่อยนะ

 

เออดี พอรู้ว่ากูแพ้อะไรมึงก็งัดออกมาใช้ทุกอย่างเลย

 

ชานยอลถอนหายใจหนัก ๆ แล้วหลุบตาลงเพื่อสงบสติอารมณ์ อันที่จริงเขาก็ไม่ได้โมโหอะไรขนาดนั้น ก็แค่รู้สึกไม่ดีซึ่งถ้านั่งอยู่เฉย ๆ สักพักก็คงหายไปเอง ไอ้อาการหึงแฟน น้อยใจแฟนใคร ๆ ก็เป็นได้ทั้งนั้นป่ะวะ

 

พูดเองนะว่าจะเล่าให้ฟังทั้งหมดว่าคุยอะไรกันบ้าง

 

ฮอบบิทไม่คืนคำ

 

ไอ้บ้านนอกยิ้มตาหยี สุดท้ายปาร์คชานยอลก็เป็นคนแพ้และมันมักจะเป็นแบบนี้อยู่เสมอ เด็กหนุ่มยิ้มฝืนก่อนจะยีหัวร่างเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว เขารู้ดีว่าคนตรงหน้ามีผลกระทบต่อจิตใจเขามากแค่ไหน ไม่ว่าแบคฮยอนมันจะทำอะไรหรือคิดอะไรแน่นอนว่าเขารู้สึกไปด้วยเสมอ

 

 

แล้วไอ้บ้านนอกจะรู้ตัวบ้างไหมว่าที่ปาร์คชานยอลเป็นแบบนี้ก็เพราะมันคนเดียว

 

 

TBC

 

 

 

 คิมแทฮยอง หรือวี วงบีทีเอส เพื่อนบ้านนอกของมนุษย์ฮอบบิทเองงับ

 



[FANART] ฮอบบิทใส่แว่น น่ารัก ๆ ฝีมือคุณ @blueharo21 เองจ้า น่ารักมุมิที่สุดดดด






[FANART] ไททันงอนฮอบบิทเลยมาง้อ งานอาร์ตน่ารัก ๆ ของคูณ @IKOOP อีกเช่นเคยค่า

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

10,182 ความคิดเห็น

  1. #10045 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:32
    ความขี้หึงพึงนิยมของอิตาชานนี้ยังคงเป็นที่1 

    นิสัยที่ควรมีในแบคฮยอน กลับเป็นของชานยอลหมด5555



    #10045
    0
  2. #9772 sapphire- (@pbcarrot-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 03:06
    งุ้ยยยยแพ้-บ้านนอกตลอดอ้ะะะ
    #9772
    0
  3. #9683 Eveporshekcd (@Eveporshekcd) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 06:02
    เขินนน /แทแทของของเรา><
    #9683
    0
  4. #9648 mamodictator (@mamodictator_13) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:15
    ชานยอลโคตรขี้หึงอ่ะ แล้วแบคก็ง้อได้น่ารักมากๆ ยิ่งอ่านยิ่งฟิน 555555555555
    #9648
    0
  5. #9628 maizii_np (@maizii_np) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:07
    สามีมาด้วยเขินเลย><
    #9628
    0
  6. #9542 kamrung (@kamrung) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 16:38
    อร๊ายยยยยยย พี่วีแกก็มา
    #9542
    0
  7. #9488 JibARMY (@jiblumin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 21:30
    กรี๊ดดดด นอกจากชานแบคแปป ขอพลีชีพให้แบควีคู่แม่ลูกกก #ผิดๆ -..-
    #9488
    0
  8. #9481 SweetLip (@sweetylip) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 21:14
    โง้ยยยย น่าร๊ากกก วีวี่โผล่มาได้งุยยย อร๊ายยยๆๆ ชานยอลอย่าโกรธวีวี่นะะะ
    #9481
    0
  9. #9468 daraxx21 (@daraxx21) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2558 / 17:38
    แบคทำตัวน่ารักตลอดอ่ะ ไม่เว้นช่องว่างให้พี่ช่นเลย555
    จะโมโห โกรธ งอน ก็ไม่ได้
    #9468
    0
  10. #9378 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 21:30
    หูยยยยยย แบคฮยอนทำให้ชานยอลงอนหน่อยไม่ได้หรือไง ทำไมต้องน่ารักตลอด แบบนี้ใครก็งอนไม่ลงหรอก รู้ไว้ซะด้วย ฮอบบิทหูยยยยยย แบคฮยอนทำให้ชานยอลงอนหน่อยไม่ได้หรือไง ทำไมต้องน่ารักตลอด แบบนี้ใครก็งอนไม่ลงหรอก รู้ไว้ซะด้วย ฮอบบิท
    #9378
    0
  11. #9376 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 18:40
    หูยยยยยย แบคฮยอนทำให้ชานยอลงอนหน่อยไม่ได้หรือไง ทำไมต้องน่ารักตลอด แบบนี้ใครก็งอนไม่ลงหรอก รู้ไว้ซะด้วย ฮอบบิท
    #9376
    0
  12. #9307 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:05
    โอ๊ยยย นัลล๊าคคค ชานยอลหึงได้มุ้งมิ้งมากอ่ะ 55
    #9307
    0
  13. #9248 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 17:21
    ชอบเวลาชานยอลหึงอ่ะ มันแบบเป็นใครก็หึงนะแฟนน่ารักขนาดนี้
    นุ้งวีจะมาให้ดราม่าไหม ชอบเวลาชานยอลทำโรแมนติกด้วย น่ารักกกกกกก 
    #9248
    0
  14. #9201 ❥summer (@kannarinda) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:31
    อหหหหห นังวีเปิดตัวบับ เล่นพี่ชันหลายดอกเลย ชอบตอนที่ชานยอลให้ตุ๊กตาหมีนุ้งแพค บับ แงงงงงงง อบอุ่นจุงเป็นไมโครเวฟหรออออออ
    #9201
    0
  15. วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 14:35
    เเม่ลูกเจอกัน กร๊ากกกกกก เเบควีสุดยอด!
    #9086
    0
  16. #9042 Yoo Sangeun (@eurng22) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 00:34
    แบคฮยอนน่ารักซะหมัดดด ><
    #9042
    0
  17. #9019 ~ P E A R ~ (@paphawarin_pear) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 14:09
    ชานยอลดูจะเป็นคนหึงแรง 555
    #9019
    0
  18. #8902 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 23:43
    อ๊ะน่านนนน หึงแรงส์ ~~~
    #8902
    0
  19. #8871 เเบมบี้ (@breammy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 19:54
    5555 คือน่ารักอ่ะ โอ้ยยยอยากมีแฟนแบบเน้ ~~~
    #8871
    0
  20. #8838 MR.สมถุ้ย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 15:03
    หึงจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #8838
    0
  21. #8825 Miine_Nanz (@miinenaz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 22:29
    หน้าสดบางคนก็น่ากลัวอยู่แล้วววว กริบ.. ๆๆๆ กรี๊ดค่ะกรี๊ด พูดเรื่องหัวนมได้คือไม่ธรรมดา อะฮ้าาา ไม่ธรรมดา 55555
    #8825
    0
  22. #8802 krissmez (@krissmez) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 14:23
    อร๊ายยยยส์ ฟินง่ะะะะ แทฮยองงงงง><
    #8802
    0
  23. #8789 Emms (@Gpemws) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 20:32
    ชานยอลหึงอีกล้าวววว ขรรมพี่ปาร์คจะมีศัตรูหัวใจเพิ่มอีกคน 5555 วี !!!! สามีชั้นนน
    #8789
    0
  24. #8692 kieinf (@kieinf) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 15:59
    55555555 ฮาความคิดชานยอล เอิ้ก,, ง่อวววววว แคร์กันดีเนอะ~ มีอะไรมาให้เขินตลอดดด ตอนนี้มีตัวละครใหม่ด้วยย น้องวี~ คู่เจ้ก็ได้ ให้เค้ารักกันไปเฮอะ สองคนนั้น 5555
    #8692
    0
  25. #8650 somoloho (@eik_sora) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 11:37
    ทไมดูชานยอลดูนิสัยเหมือนผู้หญิงกว่าอ่ะ
    555555
    แต่เราชอบนะ แฟนหึงมันก็ดี
    แต่แบคฮยอนน่ารักกว่า 
    #8650
    0